เกิดใหม่ไร้รัก (Re-Write)

ตอนที่ 3 : บทที่1 บทนำ2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    18 มี.ค. 63

หลังจากมองศพตัวเองอยู่ไม่นาน ผู้คนแถบนี้ยังเคลื่อนย้ายตัวออกจากห้องไม่หมดด้วยซ้ำ ด้านขวาก็เห็นแสงแววๆระยิบระยับ เพียงหันไปมองก็ถูกดึงดูดจนต้องเดินเข้าไปด้านในนั้น

เมื่อผ่านภพภูมิมาแล้วบรรยากาศคุ้นตาก็กลับมาปรากฎตรงหน้า คราวก่อนเกิดเหตุวุ่นวายในนรกภูมิเลยได้ไปเกิดโดยที่ยังไม่ได้ดื่มน้ำแกงลืมภพชาติ

คราวนี้ความหวังที่จะได้ไปเกิดเป็นมนุษย์อีกครานั้นน้อยนิด เมื่อนึกถึงเวรกรรมที่ทำไว้มากมาย ได้แต่หวังว่า สวรรค์คงไม่ปิดตา ให้คนชั่วร้ายที่แท้จริงตายตกตามกันมาเร็ววัน ให้ได้ชดใช้สิ่งที่ทำกับนางและลูกน้อย

ไม่นานหลังจากต่อแถวก็ถูกลากจูงไปยืนบนลาน รอบด้านมีเงาทะมึนอยู่บนบัลลังค์เต็มไปหมดคราวก่อนที่มาไม่ต้องมาที่นี่แปลว่าชาตินี้อย่างไรก็ต้องรับกรรมที่ก่อ ได้แต่ก้มหน้าทำใจ ใจก็นึกถึงลูกน้อยแสนรักที่เหมือนเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ แม้จะเหลือเพียงภาพจำสุดท้ายที่ติดตาแต่ก็ไม่อาจทำใจลืมเลือนไปได้

เสียงกล่าวโทษยังดังเรื่อยๆฟังแล้วแสบแก้วหูไปหมดทั้งที่เสียงไม่ดังนัก คงเพราะใช้เวลายาวนานต่อเนื่องจึงรู้สึกเหมือนหูตึงไปแล้วข้างหนึ่ง

ตึ้งงงง

ในที่สุดก็มีเสียงเคาะโต๊ะเรียกให้หลุดออกจากภวังค์ เล่อหนี่เงยหน้าขึ้น สบเข้ากับพระพักตร์มืดดำที่จ้องมาจากบัลลังค์ใหญ่ตรงหน้า

“เจ้ามีอะไรจะแย้งหรือไม่”เสียงถามนี้ก้องกังวานกว่าที่ผ่านมา รู้ได้ว่าเป็นเสียงจากยมบาลใหญ่โตตรงหน้า เล่อหนี่คิดปลงตกว่าต้องใช้กรรมที่ก่อขึ้น แม้เจ็บปวด แต่ก็ยังอยากขอความเป็นธรรม

“สำหรับความผิดบาป หม่อมฉันไม่มีอันใดจะแย้ง แต่อยากขอความเมตตา พื้นเพหม่อมฉันมิใช่ผู้คิดทำร้ายคนอื่น มั่นใจว่าไม่เคยคิดคร่าชีวิตผู้อื่น กลับต้องถูกบังคับกดดันให้เจ็บเจียนตาย บุตรชายสุดที่รักก็จากไป หากไม่เป็นการลำบาก ขอเพียงให้หม่อมฉันจดจำเล่อฟานไว้ ได้หรือไม่เพคะ”

น้ำตาหนึ่งหยดไหลลงจากดวงตา ...ก็เพิ่งจะรู้ว่าวิญญาณก็ร้องไห้ได้ แต่นี่เป็นภพภูมินรก ขนาดความเจ็บปวดความร้อนหนาวยังถูกนำมาทำโทษ ก็ไม่แปลกที่จะทำให้เหมือนเช่นวิญญาณคือกายเนื้อ เมื่อเสียใจแล้วน้ำตาเองก็ถูกกลั่นให้ไหลออกมา

“ได้… พาตัวนางออกไป” สิ้นเสียงวิญญาณก็ถูกดึงดูดจากแสงสว่างวิบวับอีกครา ภายในใจของเล่อหนี่ก็ได้ทำใจไว้เสมอว่าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

ในอดีตนางเป็นคนร่าเริงสดใสราวกับฤดูร้อน ตอนนี้กลับรู้สึกว่าตัวเองหนาวเย็นราวกับฤดูหนาว ความสงบแปลกๆเช่นนี้ในชาติที่แล้วไม่ได้ปรากฎ

เดินตามแสงวิบวับมาเรื่อยๆก็ต้องตกใจ เมื่อตรงหน้าคือบ่อน้ำสีดำ แต่เมื่อมองดีดีแล้วพื้นน้ำสีดำนั้นเดือดปุดๆ ใจหายวูบเมื่อรู้ว่าจะถูกส่งไปเกิดอีกครา หันซ้ายขวากลับไม่เจอผู้ใดนำน้ำแกงลืมภพชาติมาให้

แสงวิบวับเคลื่อนไปกลางบ่อสีดำเล็กๆนั้น ความที่ไม่อาจฝืนได้ตัวนางก็เดินตามไปราวกับถูกแม่เหล็กดูด เมื่อเท้าสัมผัสน้ำสีดำ ก็เหมือนกับโดนน้ำร้อนลวกต้องกัดฟันกรอดไว้อย่างแน่นหนา เจ็บปวดยิ่งกว่าครั้งใดในชีวิต

ใจคิดถึงทั้งสามีและลูกชายในภพชาติแรก คิดถึงอาเล่อฟานลูกชายสุดที่รัก ความเจ็บปวดก็มิอาจกล้ำกลาย

กว่าจะรู้ตัวร่างกายก็ค่อยๆจมลงไปในบ่อจนถึงคางแล้ว ยังไม่ทันตั้งตัวก็เหมือนมีบางอย่างดึงจากข้อเท้าฉุดลงไปอย่างแรง มือพยายามไขว่คว้าขอบบ่อแต่ก็ไม่มีสิ่งใดให้จับต้อง มือคว้าผ่านขอบบ่ออย่างน่าอัศจรรย์

ความทรมานนั้นมากมายกว่าบ่อน้ำที่พลัดตกไปคราวก่อนมากนัก ครานั้นไม่ได้เผชิญกับความแสบร้อนทั่วกายเช่นนี้

ไม่เพียงเท่านั้น ตัวน้ำราวกับมีชีวิตแทรกเข้าไปในทุกอนูของร่างกายชอนไชราวกับหนอนจนรู้สึกร้อนไปทุกที่กระทั่งรู้สึกชา

ความเจ็บปวดที่ได้รับนั้นสมควร เพราะนางชีวิตคนนับ1000ต้องสูญสิ้น ฮ่องเต้แสนดีต้องถูกลอบปลงพระชนม์ เหลือไว้เพียงชายชั่วกับหญิงคาวโลกีย์

ไม่ผิดนัก สนมเอกนั้นเป็นหญิงคาวโลกีย์ แม้เป็นถึงบุตรสาวเสนาบดีใหญ่ก็ไม่ได้ถนอมตัวไว้ถวายฝ่าบาท แต่สุดท้ายชะตาดอกท้อก็ส่งให้หญิงงามเมืองกลายเป็นฮองเฮา ซ้ำหลายคราที่ฝ่าบาทออกรบก็คบชู้สู่ชาย… เมืองคาวโลกีย์เช่นนั้นไม่อยากจะพบเจออีก

นึกแล้วเล่อหนี่อยากเกิดเป็นเพียงคนธรรมดา ขอไม่ยุ่งเกี่ยวกับความยุ่งยาก มีลูกมีสามีเช่นคนสามัญคงจะมีความสุขไม่น้อยหรือหากได้ใช้ชีวิตอย่างผาสุกร่มเย็น ไม่ต้องแก่งแย่งชิงดี ก็ยิ่งดี

ไม่รู้ว่าทางมืดมิดเจ็บปวดนี้จะนำพาไปเกิดเป็นอันใดอยู่ที่แห่งไหน แต่นางตั้งใจด้วยจิตแรงกล้าว่าจะไม่ถูกหลอกใช้อีกเด็ดขาด ไม่นานตัวก็เริ่มชา สติขาดห้วงไปรับรู้เพียงความทรมานติดตามผิวกาย

อุแว้ อุแว้ เสียงเด็กร้องสองคราวปลุกสติกลับคืนมา พอลองขยับแขนขากลับหนักอึ้ง ปากก็เงียบเสียงไปด้วยความตกใจก่อนจะไอแค่กๆและพยายามสูดหายใจให้ได้มากที่สุด

เล่อหนี่รู้แล้วว่าได้มาเกิดใหม่อีกครา คราก่อนเองก็เป็นเช่นนี้ ไม่นานก็รู้สึกอบอุ่นจากกายของใครสักคน คาดว่านางคงอยู่บนอกของใครสักคน เปลี่ยนมือกันไปมา

...

 

ซื้อนิยายเกิดใหม่ไร้รักคลิก!!!นิยาย เกิดใหม่ไร้รัก

 

อุดหนุนนิยายเรื่องอื่นๆของไรท์ได้

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

 

นิยายร้อยรักลูกตำลึง

 

นิยายกิ่งหลิวลอยลม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น