ท้าหัวใจ ให้ลองรัก

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    13 ก.ย. 59

ตอนที่ 3 


ผ่านไปเกือบอาทิตย์ ที่เขาต้องมาฝากท้องที่บ้านนี้ ตามคำสั่งของคุณพ่อคุณแม่ มันไม่ตลกไปหน่อยหรือไง แล้วทำไมเขาจะไม่รู้ว่ามันเป็นแผนการ นี่คงคิดจะให้เขายอมตกลงแต่งงานด้วยเป็นแน่ 


"พู่รู้ว่าพี่อึดอัด ทำไมไม่ปฏิเสธ" เหมือนเขาพูดกับอะไรก็ไม่รู้ ท่อนไม้ก็ไม่ใช่เพราะเธอตอบโต้เขา แต่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้น นี่ก็อีก


"ถึงพู่พูดให้ตายยังไง ใครจะฟัง" เขาก็ด้วย ต่อให้เธอบอกว่า ไม่ได้รู้เห็นเรื่องนี้ ไม่ได้คิดจะแต่งกับเขา เขาสนใจจะฟังไหม 


"งั้นพู่ก็ไม่ต้องไปกับพี่ พี่จะไปเยี่ยมคุณยายเอง" ชักโมโห ยิ่งเจอหน้าหลายวันยิ่งโมโห ทั้งที่เขาอายุมากกว่า แต่เธอยังลืมหรือไง ถึงได้มานั่งโต้เขาแบบนี้


"เราต่างกันต่างไปดีกว่าไหมคะ พู่ไปเยี่ยมคุณยาย เพราะนั่นคือคุณยายแป้นค่ะ ส่วนพี่กันต์ จะไปกับพู่หรือไม่ไปก็ไม่แตกต่าง" แน่ล่ะ เคยชอบ แต่ตอนนี้ไม่เหมือนในอดีต คิดบ้างหรอกว่า อยากแกล้งเอาคืน แต่มันก็ไม่ใช่ เสียเวลานะ เธอมีงานมีการต้องทำ เอาเวลาให้หนุ่ม ๆ คนอื่นมาจีบ เลือกผู้ชายที่ยังมีอีกเป็นล้านบนโลกใบนี้ไม่ดีกว่าหรือไง


ก็เธอคิดต่าง ใครจะทำไม 


"สรุปนี่จงใจกวนอารมณ์พี่" โมโห แต่เขาก็ต้องเดินไปที่รถอยู่ดี ทำไงได้ หากไม่ไปพร้อมกัน ผู้ใหญ่รู้เข้าก็จะโกรธเขาอีก แล้วเขาก็จะโดนโวยข้อหาทำให้คนป่วยไม่สบายใจ


"พี่กันต์ไปนั่งเบาะหน้าดีไหมคะ ไม่ต้องมานั่งเบาะหลังกับพู่ ของเยอะค่ะ พู่ไม่อยากเอาอาหารวางไว้หลังรถ กลัวหก แต่ว่า pack อย่างดี seal ด้วยค่ะ รับรองไม่มีกลิ่น" เขาสรุปว่าเธอจงใจกวนอารมณ์เขา ส่วนเธอก็สรุปให้ก็ได้ ว่าไม่อยากเห็นหน้าเธอก็ไปนั่งข้างหน้า ไม่ต้องมานั่งด้วยกัน


"พอแล้ว!" ว่าแล้วเขาก็แย่งทุกอย่างจากมือเธอ ยื่นให้คนขับรถ


"ทำไม ก็ไหนบอกว่า pack ดีแล้ว seal ดีแล้ว เอาไปไว้ข้างหลัง!"


กลายเป็นเธอที่ต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้ แต่ก็นะ ใบหน้าคงจะปิดไม่มิด เลยทำให้เขาจ้องหน้าจนได้


"ขอบคุณนะคะ พี่กันต์นี่เป็นสุภาพบุรุษจริงๆ" คนพูดยกมือไหว้ สวยงามไหมไม่รู้ล่ะ คุณพ่อคุณแม่สอนมาดี ไม่รวมคุณยายเขาด้วย หากเธอไหว้ไม่สวยนี่สิแปลก 


"แค่เปิดประตูให้ ไม่ใช่สละชีพให้พู่" เพราะคำพูดประชดประชันของเขานั่นแหละ เธอถึงได้ก้าวขึ้นรถไป ใบหน้าเมินมองไปกับรักษาคนขับรถบ้านเขา สักพักก็อดยิ้มไม่ได้ ยิ่งพอหันมามอง แล้วเห็นใบหน้าบึ้งตึงของเขา  ตามด้วยนิ้วที่ลากไปที่ smart phone ชนิดที่พอจะมองออกหรอกว่าโมโห


เอาเถอะ เธอควรจะทำหน้าที่หลานคนโปรด ที่ถึงแม้จะเป็นหลานนอกไส้ของคุณยายแป้น ด้วยการให้เขาได้คลายความเครียด ก่อนจะไปทำหน้าบึ้งตึงใส่คนป่วยสักนิดก็ยังดี


"พี่กันต์ดื่มอะไรก่อนไหมคะ เอาอะไรที่เย็น ๆ ชื่นใจ"


"ไม่ต้องเสียเวลา"


"พอดีพู่อยากดื่มกาแฟ" แล้วไง เธออยากมองหน้าเขา อมยิ้มให้ด้วยซ้ำ นี่จะช่วยให้เขาคลายเครียด คิดแบบนี้ได้อีก คิดว่าเสียเวลาเสียนี่


"ร้านอยู่ติดถนนค่ะ รับรองไม่เสียเวลา เดี๋ยวพู่หาอะไรเปรี้ยว ๆ ให้พี่กันต์ดื่มก็แล้วกันนะคะ ชาน้ำผึ้งมะนาว หรือจะแอปเปิ้ลโซดาดี" 


"อยากซื้อก็ซื้อ"


คนรับคำสั่งชนิดทีรู้หรอกว่าเขาประชด ก็ไม่แสดงท่าทีสนใจ แล้วรถจอดก็เดินลงไปซื้อที่ร้านเอง ต่อให้พี่รักษาจะเป็นคนอาสาก็เถอะ พอซื้อเสร็จก็เดินออกมาจากร้าน เห็นเขาลงจากรถมาเปิดประตูด้านที่เขาขึ้นอยู่ให้ ไม่ได้ขัดศรัทธาเขา เธอยอมขึ้นโดยดี 


"ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวพู่ขยับให้ พี่กันต์ไม่ต้องอ้อมไปฟากนู้นหรอกค่ะ" สุภาพบุรุษเหมือนเดิม...ยกเว้นความคิดที่ไม่เป็นสุภาพบุรุษ ตามด้วยวาจาที่พูดออกมาโดยไม่คิด...อดีตก็คืออดีต คิดได้ไงว่าปัจจุบัน เธอจะมานั่งรอเขา แต่ก็เอาเถอะ...บอกแล้ว คิดกับพูดของเธอน่ะเหมือกัน คือเอาที่เขาสบายใจ


"ขอบคุณ" เขาตอบเธอกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ดีขึ้น อารมณ์เย็นลงมาหน่อย แต่มันก็แค่หน่อยนั่นแหละ มือยื่นไปรับเครื่องดื่มที่เธอซื้อมาให้


"ชาน้ำผึ้งมะนาวค่ะ ไปถึงโรงพยาบาลแล้วก็พูดอะไรหวาน ๆ นะคะ คุณยายน่ะไม่ชอบให้เถียง ไม่ชอบให้โวยวาย ไม่ชอบให้"


"หยุดเลย" ต้องเลิกดูดหันมาดุเธอทันที ให้ตายเถอะนี่อะไร สอนเขา...เขามันใคร หลานคุณยายแป้นนะ ยายเด็กบ้า


"อร่อยนะคะน้ำ เราดื่มเหมือนกันเห็นไหมคะวันนี้" ไม่ได้สนใจสิ่งที่เขาพูดนอกจากยิ้มให้เขา แถมด้วยการยื่นแก้วชาให้เขาดู พอเจอสายตาแบบนั้น กลัว..โอ้ยไม่ค่ะ แค่ขำ แต่ไม่อยากยิ้ม เกรงใจพี่รักษา ไม่อยากให้หูแตกเพราะเขาแผดใส่เธอ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #10 prunster (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 06:27
    กวนดีเนอะ
    #10
    0
  2. #9 patna-1311 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 21:49
    555 เป็นไงล่ะเจอฤทธิ์นาง
    #9
    0