Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

ตอนที่ 36 : 6- ความสุขที่เกิดจากคนๆเดียว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,035
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 886 ครั้ง
    25 พ.ค. 62

6





            "มีอะไรจะถามมั้ย ถามได้ทุกเรื่อง" 

      แม็กซ์เวลล์มาส่งพี่สาวที่คอนโด วันนี้เขามีธุระต้องไปทำต่อเลยไม่ได้ตื้ออีกฝ่ายขึ้นห้อง

           "ไม่มีค่ะ" 

           "เนส...ผู้หญิงที่ชื่อมายด์ ไม่ได้มีอะไร" 

      เขารู้ว่าพี่สาวต้องเห็นข่าว รู้ว่าเนสจะต้องไม่สบายใจ แต่เขาก็เลือกที่จะบอกแค่นี้ อยากให้เนสมั่นใจ

           "ค่ะ พี่เชื่อ ขับรถดีๆนะ " คนเด็กกว่าพยักหน้า เนสลงจากรถและรอส่งน้อง พอพ้นสายตาเธอก็โบกแท็กซี่

           "ตามรถคันหน้าไปค่ะ" 

       เธอเชื่อน้อง แต่อีกใจหนึ่งก็อยากจะรู้ สิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นต้องการจะบอก หมายความว่าอะไร




เมื่อตอนเย็น

        "สวัสดีค่ะ...พี่เนส" 

     เนสละสายตาจากเอกสาร คนที่นั่งลงข้างๆเป็นคนที่เธอรู้จักแต่ไม่เคยคุยด้วย มายด์ ดาวปีสอง

        "ค่ะ มีอะไรหรือเปล่า" นอกจากมีข่าวกับเบบแล้วก็ไม่เคยเกี่ยวข้องกัน เธอแค่เคยไปช่วยและเจอกันตอนที่ประกวดดาวเดือนเมื่อสองปีก่อน แค่นั้น

       "พี่คงเห็นข่าวแล้ว มายด์กับแม็กซ์ จริงๆแล้วเราคบกัน" 

    คำพูดของรุ่นน้องทำเอาคนฟังหน้าชา เนสไม่เคยคิดว่าเจ้าตัวจะมายืนยันแบบนี้ แม็กซ์เวลล์ไม่เคยบอกว่ามีแฟน เธอไม่เคยเห็นผู้หญิงของน้องเลย 

       "แม็กซ์ต้องการเก็บเรื่องของเราเป็นความลับ มายด์ไม่รู้ว่าเพราะอะไร พี่เนสเป็นพี่สาว พอจะรู้ไหมคะ"

       "พี่ไม่รู้ แม็กซ์ไม่เคยพาแฟนมาให้พี่รู้จัก "

       "ค่ะ มายด์ก็ไม่รู้ว่าแม็กซ์จะทำอะไร ไม่รู้ไปหลอกใครไว้หรือเปล่าว่ายังโสด ทั้งๆที่เราสองคนก็... นั่นแหละค่ะ"

    ก็นั่นแหละค่ะคืออะไร เนสเม้มปาก เธอต้องการจะบอกว่าเธอมีอะไรกับแม็กซ์เวลล์แล้วงั้นเหรอ 

      "แม็กซ์ไม่เคยบอกพี่..."

      "พี่เนสคะ มีน้องชายคนไหนจะต้องรายงานพี่สาวด้วยว่าวันนี้เราไปทำอะไรมา แม็กซ์เวลล์กับมายด์ถึงขั้นนั้นจริงๆแล้วค่ะ ถ้าพี่ไม่เชื่อ..."

       "..."

      "คืนนี้ตามมาสิคะ ว่าเราสองคนนัดกันไปขึ้นสวรรค์ที่ไหน"


     ที่นี่สินะ ที่ที่เขาจะไปขึ้นสวรรค์กัน

    เนสมองภาพชายหญิงสองคนที่กำลังเดินตามกันเข้าไปด้านใน ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วที่จะต้องลงไปดูให้เห็นกับตาอีก ที่ผู้หญิงคนนั้นพูดเป็นจริงทุกอย่าง และที่น้องชายเธอพูด ไม่จริงเลย

       "ผู้หญิงที่ชื่อมายด์ ไม่ได้มีอะไร"  ไม่ได้มีอะไรคือแบบนี้เหรอ เธอก็เพิ่งรู้






       "มาเช้าเพื่อ?  นี่แกเป็นอะไรอ่ะเนส" 

    พายมองเพื่อนที่ฟุบหน้าลงกับโต๊ะหน้าคณะ วันนี้เนสโทรตามเธอให้มาที่มอตั้งแต่เจ็ดโมง ไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไร แต่พอมาเห็นสภาพเพื่อนก็คิดว่าต้องมี

       "พาย..."

      "อย่างกับคนไม่ได้นอน " 

      "แก...แม็กซ์เวลล์กับดาวปีสอง สองคนนี้คบกัน น้องโกหกชั้น ทุกอย่าง" 

     พายทำตาโต ไม่รู้ว่าเพื่อนไปรู้อะไรมา แต่จากสภาพเนสก็น่าจะต้องเชื่ออยู่ ปกติไม่เป็นขนาดนี้ ครั้งนี้คงต้องไปรู้อะไรมา

      "ใครบอกแก จะหูเบาไปเชื่อได้ยังไง"

      "เห็นกับตา เชื่อได้ไหม..."

      "บ้า..จะไปคุยกับแม็กซ์ให้รู้เรื่อง" 

    พายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แต่ก็โดนคว้ามือไว้ เนสไม่อยากให้น้องอึดอัด เธอเป็นพี่สาว เธอเสียสละทุกอย่าง

     "ปล่อยเขาไป ช่างมันเถอะพาย จากนี้ชั้นจะระวังตัวเอง"

     "พูดง่ายๆอ่ะ แล้วที่มาให้ความหวังแกอ่ะ แกอย่าบอกนะว่าไม่ได้คิดอะไร"

     "ก็...ยังไม่มาก "

     "เนส ผู้หญิงที่ชื่อมายด์เป็นแค่คนชั่วคราว ยังไงดีล่ะ คือก่อนที่น้องจะคิดอะไรกับแก แม็กซ์เวลล์คั่วกับผู้หญิงคนนี้จริง แต่พอมีแก ก็ไม่ได้ทำแบบนั้นแล้ว"

     "รู้ได้ยังไง"

      "แม็กซ์เวลล์บอก ชั้นไปตื้อถามน้องมา คิดอยู่ว่าแกต้องเข้าใจผิด "

      "แต่เมื่อคืนชั้นเห็นกับตาว่าสองคนนี้นัดเจอกัน"

      "แล้วเห็นอะไรต่อป้ะ เขาอาจจะนัดจบกันก็ได้ เพราะแม็กซ์เคยพูดอยู่ว่าจะทำให้จบซะที" 

     "เบบจ้างมาเท่าไหร่พาย ทำไมดูแก้ตัวให้กันทุกช็อต"

     "อ้าวพูดงี้เดี๋ยวตบ จริงๆแล้วไม่ได้จ้าง แต่ชั้นแลกมากับไลน์หมอปราชญ์" พายทำหน้าเพ้อฝัน 

     "น้องหมอปราชญ์ เดือนคณะแพทย์น่ะเหรอ"

     "ใช่....หล่อมากกก"

     "เห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อน ไปเลย"

     "โอ๋ๆคนสวยของชั้น เลิกคิดมาก เย็นนี้แกถามน้องเลย ถ้าตอบไม่เหมือนที่พูดกับชั้นมาตบอีพายนี่"

     "สงสารหมอล่วงหน้าว่ะ แกรุนแรงอ่ะ ชั้นต้องเตือนหมอปราชญ์"




    เนสไม่ได้ถามน้องอีก ส่วนแม็กซ์เวลล์ก็ไม่รู้ว่าเธอตามไป เราสองคนไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น เหมือนอย่างวันนี้ที่เธอบินไปเชียงใหม่โดยไม่ได้บอก
เธออยากคิดอะไรคนเดียว

         "แม่คะ"  

        "เนส...มาได้ยังไงลูก"

     นิศาเธอแต่งงานใหม่ หลังจากพ่อเนสเสียได้ห้าปีเธอก็ถูกส่งมาอยู่ที่นี่ด้วยความเต็มใจ แม่ของเธอเลี้ยงเนสกับลูกชายคุณมาร์คมาด้วยกัน ส่วนเธอมาเจอกับคุณปัญญาที่นี่ และตกลงใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน

       "สวัสดีค่ะแม่ คุณลุงล่ะคะ" เนสไม่ได้รังเกียจคุณปัญญาแต่อย่างใด เธอยินดีซะอีกที่แม่จะมีคนที่อยู่ร่วมชีวิต 

      "คุณลุงลงไปข้างล่างแต่เช้า เห็นว่ามีประชุมด่วน" 

    นิศาพักอยู่ที่เอ็มทีรอยัล เจ้านายของเธอยกห้องชุดสุดหรูให้กับเลขาคนสนิทเมื่อสิบปีก่อน คุณมาร์คกับคุณแบมต้องการตอบแทนความซื่อสัตย์ของเธอ และเธอก็รับมันมาอย่างเต็มใจ 

     จะเป็นคนของเอ็มทีรอยัลตลอดชีวิต...

        "แม่คิดถึง" 

     ทั้งสองคนสวมกอดกัน นิศาคิดถึงลูกมากๆ เนสเป็นเสมือนกำลังใจสำคัญให้เธอผ่านเรื่องร้ายๆไปได้ ไม่ว่าจะเป็นตอนที่พ่อเนสเสีย หรือตอนที่แม่ของเธอเองจากไป

        "หนูก็คิดถึง..."

        "แล้วมาได้ยังไง ทำไมไม่บอกแม่" 

        "อามาร์คกับอาแบมให้ตั๋วหนูมาหาแม่ค่ะ "

        "เนส...บุญคุณของคุณอาทั้งสอง อย่าลืมนะลูก" 

      คุณมาร์คกับคุณแบมมีพระคุณกับเนสมาก ทั้งสองเอ็นดูยัยหนู เคยขอรับเนสไปเป็นลูกบุญธรรมแต่เธอไม่ได้ยกให้ ไม่ใช่ลูกก็เหมือนลูก เพราะเนสกับแม็กซ์เวลล์โตมาด้วยกัน ได้รับอะไรเหมือนๆกัน

        "ค่ะหนูไม่เคยลืม" 

     แต่ครั้งนี้เนสกลับยิ้มได้ไม่เต็มปาก เธอมีบางอย่างในใจที่ไม่สามารถบอกใครได้ ความสัมพันธ์ของเธอกับน้อง มันไม่เหมือนเดิมแล้ว

       "บินดึกมาใช่ไหม เหนื่อยๆไปเก็บของลูก " 

     เนสลากกระเป๋าเข้าด้านใน ห้องชุดนี้ใหญ่และเปรียบเสมือนบ้านของแม่ เธอมีห้องเล็กๆของตัวเองห้องหนึ่งแยกออกมา


Rrrrrrrrrrrrr

        "ฮัลโหล"

      เธอกดรับสาย  วันนี้เธอบอกกับน้องว่าเธอขอหยุดเพราะไม่ค่อยสบาย เธอไม่ได้บอกว่าจะมาที่นี่ 

        'อยู่ไหน'

        "บนห้อง พี่ไม่อยากให้ขึ้นมา พี่ป่วย กลัวเบบติดไข้"

        'ก็อยู่ในห้อง ไม่ทราบว่าไปหลบอยู่ส่วนไหน'  

       "ฮะ! อยู่ที่ห้องแล้วเหรอ คือว่าพี่..."
 
       'โกหกทำไม ทำไมมีอะไรไม่พูดตรงๆ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าไม่อยากเจอ'

        "เบบ เบบ! ฟังก่อน พี่มาหาแม่ที่เชียงใหม่" 

     เธอบอกไปแล้ว และน้องก็วางสายไป แม็กซ์เวลล์คงจะโกรธเธอแน่แล้ว ทำยังไงดี




        "แม่ลงไปทำงานนะ นอนพักลูกเย็นนี้ทานข้าวกัน"  

     เนสยิ้มรับ เธอหลับตาลงเพราะความอ่อนเพลีย ไฟในห้องดับลง แม่ล็อคห้องให้ แล้วเธอก็ดำดิ่งสู่นิทรา

     ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่

      ตึ้ง ตึ้ง

     เสียงออดหน้าประตูใหญ่ทำให้เธองัวเงียตื่น เหลือบมองนาฬิกานี่ก็บ่ายสองแล้ว แม่อาจจะกลับมา แต่แม่รู้รหัสเข้าห้องนี่

        "แป๊บนึงค่ะ" เนสจัดเสื้อให้เรียบร้อยก่อนจะออกมา พอประตูเปิดออกถึงได้เบิกตากว้าง

        "เบบ...มาที่นี่ได้ยังไง"

       "เมียหาย...มาตามกลับ"







40%






ต่อ






          "เมียหาย...มาตามกลับ"

          "ขะ...เข้ามาก่อน"  

      หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบ คำว่าเมียของน้องทำให้เธอเริ่มมีอาการแปลกๆ เป็นเมียแล้วเหรอ ทำแค่นั้นเรียกเมียได้แล้วใช่มั้ย

         "ทำไมมาไม่บอก " 

      คำถามของคนตัวโตไร้ซึ่งคำตอบ เนสเดินนำเข้ามาในห้องช้าๆ จะให้ตอบว่าอยากคิดอะไรคนเดียวหรือจะให้ตอบว่ารู้สึกไม่ดีเรื่องผู้หญิงคนนั้นดีล่ะ จะดูงี่เง่าไหม

         "พี่...รีบ มันกระทันหัน"

        "คิดมากใช่มั้ย...แม็กซ์กับผู้หญิงคนนั้น ไม่ได้มีอะไรกัน" 

        "แล้ววันนั้นพี่เห็นอะไร..." 

     สุดท้ายสมองก็สั่งให้เธอพูดในสิ่งที่รู้ พายบอกว่าอยากรู้อะไรให้ถามน้อง แต่ที่เธอกำลังทำมันเหมือนคนไม่มีเหตุผล สถานะมันกำลังเปลี่ยนนิสัย เธอเคยเป็นคนใจเย็น อะไรยอมได้ก็ยอม แต่พอมาตอนนี้ เธอเหมือนจะไม่ใช่คนแบบนั้นแล้ว

         "ตามไปเหรอ...มานี่มา"

      คนตัวโตปิดประตูห้อง  ก่อนจะตามมาอุ้มพี่สาวขึ้นนั่งบนเคาเตอร์ ตัวเองแทรกตรงกลาง เนสทำหน้ายุ่ง ขนาดงอนอยู่น้องยังหาเรื่องถึงเนื้อถึงตัว

         "จะทำอะไร"

        "เนส...ใครบอกอะไร ไหนเล่าให้แม็กซ์ฟังหน่อย ไปรู้อะไรมา หืม" 

        "เปล่า"

       "โกหกเหรอ...โกหกน้องได้ยังไง "

      เนสเม้มปาก เธอไม่สามารถเก็บซ่อนอะไรอีกต่อไปได้ ในเมื่อมีโอกาสเธอจะไขข้อข้องใจ ตกลงใครกันแน่ที่โกหกเธอ

          "เบบ...มายด์มาบอกพี่ว่าเบบกับเค้าคบกันแต่ไม่ให้คนอื่นรู้ ตกลงเบบหลอกพี่ หรือหลอกผู้หญิงคนนั้น" 

     คำตอบของพี่สาวทำเอาคนฟังขมวดคิ้ว มายด์มายุ่งกับเนสลับหลังเขาจนได้ สุดท้ายก็มาแตะคนที่เขาไม่ให้แตะ

        "ไม่ได้หลอกใคร เราสองคนไม่ได้คบกัน "

       "แล้วทำไมเขากล้าพูด ไหนจะคืนนั้นที่พี่ตามไปเจออีก จะบอกว่าไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัวก็คงไม่ใช่"

        "..." ในใจของคนมีความผิดยังคงละอาย คืนนั้นที่เนสเห็นมันไม่มีอะไร แต่คืนที่แล้วมาล่ะ เนสจะยังเข้าใจหรือเปล่า

        "เบบ...ถ้าไม่ตอบพี่ก็ไม่ว่า คือพี่งี่เง่าใช่มั้ย งั้นพี่ขออะ..." 

     ประโยคที่เนสจะพูดทำให้ร่างสูงต้องปิดมันด้วยปาก ยอมทุกอย่าง ไม่เรียกร้อง ไม่เคยสำคัญตัวเอง นี่แหละคือผู้หญิงคนนี้ ทั้งๆที่ตัวเองมีความสำคัญมากๆ

        "อย่าพูดแบบนี้ ฟังนะ แม็กซ์กับผู้หญิงคนนั้นทำแบบที่เนสคิดจริงๆ แต่นั่นมันก่อนที่แม็กซ์จะกล้าสารภาพความรู้สึกกับเนส แม็กซ์เห็นแก่ตัว ความต้องการที่เกิดจากเนสทั้งหมดแม็กซ์ไปลงที่เขา รับได้ไหม...ที่ผ่านมาคิดไม่ซื่อตลอด " 

      ความจริงจากปากทำให้เนสตัวชา เธอรู้สึกว่ากำลังสบตากับใครก็ไม่รู้ที่ไม่ใช่แม็กซ์เวลล์ และมันรู้สึกแปลบในใจ

         "คะ... " น้ำตาไหลออกมาจากดวงตากลมโต ในเมื่อได้เขาแล้วแม็กซ์เวลล์ก็ควรจะรับผิดชอบ ไม่ใช่เอาเหตุผลมาอ้างแบบนี้

        "อย่าร้อง...ขอโทษที่ด้านมืดของแม็กซ์ทำให้เนสผิดหวัง" 

        "เบบ...ไปรับผิดชอบเขาเถอะ พี่...ไม่อยากให้ใครมาว่า" 

        "ไม่ แม็กซ์กับเขาตกลงกันก่อนแล้ว เราไม่ได้เกินเลยกันไปมากกว่านั้น ทุกอย่างมันแค่ภายนอก แม็กซ์เห็นแก่ตัว แต่เราตกลงกันแบบนั้นจริงๆ"

        "..."

       "เชื่อได้ไหม..."

     แววตาของคนเป็นน้องหม่นแสงลง แม็กซ์เวลล์ยอมรับผลของการกระทำแต่เขาไม่ได้ยอมปล่อยเนส จะทำให้เนสเชื่อและกลับมาเป็นเหมือนเดิมให้ได้

       "พี่...ขอเวลา" 

      "นานแค่ไหน ให้ได้หมดทั้งชีวิต "

      "เบบ...พี่มีค่าแค่ไหน กับมายด์ ทำเหมือนกับที่ทำกับพี่หรือเปล่า"

    เนสไม่อยากอ่อนแอ แต่เธอหวงทุกอย่างที่น้องมอบให้ สัมผัสแบบนั้น ความอ่อนโยน ทุกอย่างที่น้องทำ คนอื่นได้รับมันด้วยเหรอ

       "คนดี...แม็กซ์ไม่ได้ทำแบบนั้นกับเขาเลย แม็กซ์ไม่ได้จูบ ไม่ได้รักแบบที่รักเนส กับเขาเพียงแค่ต้องการปลดปล่อย แต่กับคนนี้ ทำด้วยรัก" 

     คำตอบของแม็กซ์เวลล์ทำให้เธอดีขึ้น น้องจับมือเธอขึ้นมาจูบ กดแช่ริมเรียวปากไว้แบบนั้น

       "ส่วนมีค่าแค่ไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าขาดไม่ได้ในชีวิต แม็กซ์อยากอยู่กับเนสอยากดูแลเนสแบบป๊าดูแลม๊า แบบนี้เรียกว่ามีค่าแค่ไหนล่ะ..."

       "อะ...อืม พี่เข้าใจแล้ว"

      "สรุปที่หนีมาคือหึง?" 

       "ใช่ค่ะพี่หึง พี่หวง แล้วตกลงคืนนั้นไปทำอะไรกัน อดีตพี่จะไม่เก็บมาคิด แต่ปัจจุบัน พี่คิด" 

     แม็กซ์เวลล์งับนิ้วชี้เล็กๆของคนพี่ จะขู่กันแต่ก็น่ารักเกินจะกลัว สองมือยกขึ้นแบอย่างจำนน ยอมแพ้ให้หมดทุกอย่าง

        "ยอมครับ ยอมทุกอย่าง คืนนั้นแม็กซ์นัดมายด์มาคุยเพื่อจบทุกอย่างจริงๆ แม็กซ์อยากให้เธอเลิกยุ่งและลากันด้วยดี แต่ถ้ารู้ว่ามาวุ่นวายกับเนสแบบนี้ จะไม่คุยดีๆด้วยหรอก"

       "ทำแบบนี้แล้วมายด์จะคิดยังไง "

       "ก็ให้เขาคิด เลิกคุยเรื่องนี้เถอะ มันจบไปแล้ว"

       "..." เนสเม้มปาก เธอไม่อยากให้น้องไม่เป็นสุภาพบุรุษ แต่เธอก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ เพราะเธอไม่รู้ว่าทั้งสองคนตกลงอะไรกัน

       "ขอโทษนะครับที่ทำให้ผิดหวัง...ดีกันนะเนส " 

       "ค่ะ อย่าทำอีกนะ พี่ไม่รู้ว่าหัวใจจะทนไหวไหม" 

     แม็กซ์เวลล์รวบตัวพี่สาวมากอด พร้อมกับกดจูบลงที่กลุ่มผมนุ่ม เนสผมยาวนุ่มมือ เขาชอบ เขาชอบทุกอย่างบนตัวผู้หญิงคนนี้

       "ค่ะไม่ทำแล้ว ทีนี้เรื่องของเราจะบอกใครได้หรือยัง..."

       "อย่าเพิ่ง..."

       "ทำไม"

       "พี่ยังไม่พร้อม หรือว่าแม็กซ์ไม่สบายใจถ้างั้น"

       "ยอมค่ะ บอกว่ายอมทุกอย่างไง แล้วแต่เนส พร้อมเมื่อไหร่ค่อยบอกก็ได้ " 






         "เหลวไหลขนาดนี้ได้ยังไง คลับเปิดวันแรก เจ้าของบินไปเชียงใหม่โดยไม่ห่วงอะไรเลย" 

     คนเป็นพ่อกรอกเสียงใส่โทรศัพท์ด้วยคำพูดเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยคำตำหนิ มาร์คติดตามแผนงานของบัตเตอร์ฟายตลอด ตั้งแต่สั่งทุบ สั่งทำ หรือแม้กระทั่งคัดเลือกคนที่จะมารับตำแหน่งบัตเตอร์ฟาย

         "ทำไมป๊าต้องช่วย ในเมื่อลูกไม่เคยคิดจะบอกอะไรสักคำ"

          "แม็กซ์เวลล์..."

          "พี่มาร์คใจเย็นๆครับ" 

     คนเป็นแม่อดจะห่วงลูกไม่ได้ พี่มาร์คทำเสียงตำหนิแบบนั้นเป็นใครก็รู้สึกไม่ดี แบมแบมไม่เคยมองว่าลูกโต แม็กซ์เวลล์ยังเป็นเด็กในสายตาคนเป็นแม่เสมอ

          "กลับมาจัดการเอาเอง "

       โทรศัพท์ถูกกดตัดสาย มาร์คกำลังสงสัยว่าลูกจะทำอะไร ตามยัยหนูเนสไปเชียงใหม่เพื่ออะไรกัน

          "งั้นวันนี้เราไปบัตเตอร์ฟายกัน แบมคิดถึง  พี่ไปช่วยลูกนะ "

          "แม็กซ์เวลล์ไม่มีความรับผิดชอบ ต้องได้รับบทเรียน"

          "พี่มาร์ค...ลูกยังเด็ก"

           "ตอนพี่อายุเท่านี้ พี่จะได้เป็นผู้บริหาร MT Royalแล้ว อย่าลืมสิ"

          "แต่ว่าลูก..."

         "จะไปก็ไป แต่แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้น" 

      แบมแบมดีใจ อย่างน้อยพี่มาร์คก็ไม่ใจร้ายกับเบบจนเกินไป ลูกนะลูก จะไปไหนทำอะไรไม่เคยบอก ดื้อและเอาแต่ใจเหมือนใครไม่ต้องสืบเลย






         "ครับม๊า พรุ่งนี้ก็กลับแล้ว ขอโทษที่ไม่ได้บอก " 

     เนสมองน้องที่กำลังคุยโทรศัพท์ เธอนั่งอยู่บนตักแม็กซ์เวลล์ ความใกล้ชิดทำให้เธอได้ยินที่อาแบมพูดทั้งหมด

         "ครับ" แม็กซ์เวลล์กดวางสาย ก่อนจะกระชับเอวเธอแน่นขึ้น เนสไม่ได้อยากจะอยู่ในท่านี้ แต่เธอขัดน้องได้ที่ไหน หรือจริงๆแล้วเธอเองก็อยากนั่ง

          "มองแบบนี้คือ "

          "ทำไมเกงาน แล้วคืนนี้ใครจะอยู่ที่คลับ"

          "แล้วใครที่มาไม่บอก ใครกัน ฮึ" 

          "อย่างนี้คงลำบากอามาร์คกับอาแบมแย่ พี่ไม่น่าคิดเล็กคิดน้อยเลย"

          "คิดได้ แต่ให้บอก บอกแม็กซ์ได้ทุกอย่าง โอเคไหม" 

           "อื้อ"

       เนสพยักหน้า เธอสำรวจใบหน้าคมของคนเป็นน้องอย่างละเอียด คนนี้ที่ทั้งมหาลัยเชียร์ให้เป็นเดือน คนนี้ที่สาวๆมองเหลียวหลัง คนนี้ที่เธอนั่งตักอยู่  คนนี้ที่เป็นของเธอ 


ฟอด~

            "เบบ!" 

        โดนขโมยหอมแก้มไปจนได้ แม็กซ์เวลล์เลิกคิ้ว ไม่ยินดียินร้ายกับท่าทางของคนโตกว่า

           "ค่ามองไง เมื่อกี้มองหน้าแม็กซ์ ก็หอมแก้มคืน หายกัน"

           "เป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่... คิดว่าพี่จะอายไหม"

           "อายทำไมแค่หอมแก้ม ไว้ถ้าแม็กซ์ได้เป็นเดือนมหาลัยขึ้นมาจริงๆ ค่อยมาต่อรองอีกทีนะ"
      
             "บอกหน่อยได้ไหมว่าจะขออะไร "

            "ไม่บอก"

           "ใบ้ก็ได้"

   จุ้บ!

           "จูบทำไม" 

        คนตัวเล็กเม้มปาก มองน้องที่อมยิ้มอย่างชอบใจ ชอบแกล้ง...ชอบทำให้เธอไปต่อไม่ถูก

           "ก็ใบ้ไง ใบ้แค่นี้น่าจะเข้าใจแล้ว " 

           "แค่จูบเหรอ ทำไมต้องรอ เห็นขโมยจูบพี่ทุกวัน"

          "ไม่ได้จะแค่จูบ แต่จะเปลี่ยนพี่สาวให้เป็นเมีย "

          "ฮะ....ฮื่ออ ไม่คุยด้วยแล้ว ไปอาบน้ำก่อน เย็นนี้ทานข้าวกัน" 





          "ป้าสั่งแต่ของที่แม็กซ์ชอบทั้งนั้นเลยนะ ทานให้หมดลูก"  

       นิศาต้อนรับลูกชายเจ้านายเธออย่างดี ปีนี้แม็กซ์เวลล์โตขึ้นจนเธอประหลาดใจ เด็กชายเบบตัวน้อยๆ ตอนนี้แทบไม่เหลือเค้า แล้วเธอจะไม่แก่ไปได้ยังไงล่ะ

           "ขอบคุณครับ" 

       หลายเดือนแล้วที่เธอไม่ได้เจอเด็กสองคนนี้ พอมาเจอก็รู้สึกว่าบรรยากาศเก่าๆกลับมา ต่างกันตรงที่ตอนนี้เป็นหนุ่มสาวกันหมด แถมยังหน้าตาดีทั้งคู่อีก ทั้งลูกทั้งหลาน

          "ถ้าคุณมาร์คกับคุณแบมมาด้วยก็น่าจะดีนะ ป้าว่า"

         "ป๊ากับม๊าชอบอยู่กันสองคนครับ คนเยอะๆไม่ชอบหรอก "

         "แหม ยังหวานกันไม่เลิกอีก ป้าอิจฉา"

        "แม่คะ แม่ก็หวานกับลุงไปสิ จะได้ไม่อิจฉาอามาร์คกับอาแบม"

        "ยัยเนสนี่ ยัยหนูเดี๋ยวเถอะ!"

      แม็กซ์เวลล์มองภาพแม่ลูกหยอกล้อกัน ป้านิศาคอยตักกับข้าวให้เขาตลอด ดูแลเหมือนกับว่าเขายังเด็กๆ

        "เนสก็กินเยอะๆ จะได้โตทันน้อง ดูสิ เผลอแป๊บเดียวแม็กซ์เวลล์สูงจนตัวเองตามไม่ทันแล้ว"

         "แม่อ่ะ หนูก็กินเยอะแล้วนะคะ"

         "จ้า...แล้วก็อย่าทำให้แม่เป็นห่วง เรื่องถ่ายแบบแม่ขอแค่หนูต้องไม่โป๊ นอกนั้นแม่ไม่ห้ามอะไร โอเคไหม"

         "แล้ว...หนูมีแฟนได้ไหมคะ" คำถามของเนสทำเอาแม็กซ์เวลล์สำลัก แต่ก็คุมตัวเองแล้วกลับมาตั้งใจฟังต่อ

          "มีแฟนได้ค่ะลูกสาว แต่ต้องหล่อแบบแม็กซ์เวลล์นะไม่งั้นแม่ไม่รับเป็นลูกเขย ส่วนแม็กซ์ ป้าอนุญาติให้จัดการได้เลยถ้าแฟนยัยหนูนี่ไม่หล่อ อย่าให้มายุ่งได้"

          "ครับคุณป้า....แฟนเนสต้องหล่ออยู่แล้ว  หล่อมากๆด้วย จริงไหมยัยหนู..."

          "เบบ!"












70%





ต่อ









           "พักนี้สนิทกับน้องไปหรือเปล่าเนส" 

           "คะ?"

          "สนิทกับแม็กซ์เวลล์ไปหรือเปล่า แม่เห็นนะว่าเมื่อกี้คำพูดคำจาของเราสองคน มันไม่เหมือนเดิม" 

      นิศากำลังจับพิรุธลูกสาวเพียงคนเดียวของตัวเอง หลังจากส่งลูกชายเจ้านายกลับแล้ว เธอก็มีเวลาคุยกับลูก 

         "ไม่มีอะไรหรอก น้องมาเรียนคณะเดียวกับเนสเลยมีเวลาเจอกันบ่อยขึ้นค่ะ"

         "แม่ให้อิสระกับหนู หนูอยากจะทำอะไรจะ คบใคร จะมีแฟนหรือไม่มีก็ได้แม่ไม่ห้าม แต่แม่อยากขอลูกสาวแม่อย่างหนึ่ง "

        "อะไรคะ"

        "แม็กซ์เวลล์จะต้องเป็นแค่น้องของหนู จะต้องเป็นแค่ลูกชายผู้มีพระคุณเท่านั้น "






         'ผู้หญิงในไอจีของเดือนนิเทศ ผู้หญิงที่มีไฝใต้ตา แท้จริงแล้วคือพี่สาว'

         'ความสัมพันธ์ลับ ระหว่างพี่กับน้อง'

         'เนส ดาวมหาลัยปี4 นางฟ้าของรุ่นน้อง และเป็นนางฟ้าในใจน้องชาย'

         'แม็กซ์เวลล์เนส ไม่ผิด แต่ไม่เหมาะสม' 


          "นี่มันเรื่องบ้าอะไรอ่ะ ใครเป็นคนเอารูปพวกนี้มาให้เพจปล่อยข่าว" 

    พายกำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความหัวร้อน แต่ละหัวข้อแต่ละประเด็นมันทำให้เพื่อนของเธอดูแย่ ยอดคอมเม้นท์กับคนแชร์เยอะยิ่งกว่าตอนที่มีเรื่องดีๆซะอีก 

         "พาย...ทำยังไงดีอ่ะ ชั้นว่าแล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้" 

     เนสมีสีหน้าไม่ดีตั้งแต่เข้ามาในมหาลัย เธอนอนคิดเรื่องที่แม่พูดมาทั้งคืน เธอกังวล แล้วก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

          "แม็กซ์เวลล์ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ ต้องเป็นยัยดาวปีสองนั่นแน่ๆ แสบนัก" 

     รูปที่เธอไปไหนมาไหนกับน้อง รูปที่แม็กซ์เวลล์ลงในไอจี โดนเปรียบเทียบเวลา การแต่งตัว สถานที่ สุดท้ายทุกอย่างก็เปิดเผยออกมา

         "ชั้นไม่อยากให้น้องมายุ่งแล้ว พาย ชั้นไม่โอเคแล้ว"

         "ตั้งสติเนส ใครจะรู้ก็รู้ไปสิ แกกับแม็กซ์ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆนี่"

         "แกไม่เข้าใจหรอก "
 
         "อย่าเพิ่งอ่อนแอ แม็กซ์เวลล์ไม่ทิ้งแกแน่"

        "ชั้นจะให้น้องทิ้ง พอแล้วพาย แม่เพิ่งจะขอชั้น ชั้นไม่อยากให้แม่ผิดหวัง  ไม่อยากให้อามาร์คอาแบมต้องลำบากใจ ชั้นไม่น่าฝืน"

        "เนส..."

        "พอเถอะ ชั้นไม่โอเคเลยพาย ชั้นกับแม็กซ์เวลล์จะกลับไปเป็นพี่น้องกัน"

       "ใครบอกว่าจะกลับ!"

       "แม็กซ์เวลล์..."  

     คนตัวเล็กลุกขึ้นทันทีที่เห็นคนมาใหม่ โรงอาหารคณะไม่เล็กแต่ก็ไม่ใหญ่เกินกว่าจะเห็นได้ ร่างสูงปราดเข้ามาคว้าข้อมือไว้ ทำให้เธอไม่สามารถหนีไปไหนได้อีก

         "เนส...คุยกันดีๆ" 

        "ปล่อยพี่เถอะแม็กซ์  คนมองกันหมดแล้ว"

        "ก็ให้มองไป อยากเสือกก็เอาให้เต็มที่"

      แม็กซ์เวลล์ไม่ได้แคร์สายตาใคร ที่แคร์ที่สุดก็คือผู้หญิงตรงหน้า ข่าวในด้านลบแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็ช่างมัน เขาไม่แคร์ใครอยู่แล้ว

        "แม็กซ์"

        "ทำไม เป็นพี่น้องหรือเป็นผัวเมียแล้วมันหนักหัวใคร ใครอยากจะรู้อะไรก็เข้ามาถามดิ่ จะตอบให้หมดเลย"

         "พี่ไม่คุยด้วยแล้ว"

      เนสสะบัดแขนจนหลุดแล้วหนีออกมาจากตรงนั้น เธออาย แม็กซ์เวลล์ไม่แคร์แต่เธอแคร์ เธอเป็นดาวมหาลัย เป็นตัวอย่าง เป็นความภาคภูมิใจของคณะมาตลอด และน้องก็กำลังจะได้เป็นเดือน เราสองคนไม่น่าจะทำให้เป็นเรื่องแบบนี้

          "เนส!"

          "ปล่อย"

       พายไม่ตามไปยุ่ง ปล่อยให้ทั้งสองคนคุยกันเอง จนเพื่อนโดนอุ้มขึ้นรถไปนั่นแหละเธอถึงคิดได้ว่ามันต้องเป็นเรื่องใหญ่

       มีทั้งคนถ่ายคลิปถ่ายรูป อีกไม่นานคงดังไปทั้งโซเชี่ยล


ปึง!

          "ทำแบบนี้ทำไม "

      แม็กซ์เวลล์ขับรถเร็ว ใช้เวลาไม่นานก็กลับมาถึงบ้าน ไม่รู้ทำไมต้องเป็นบ้าน แต่เขาไม่รู้จะรั้งเนสไว้ที่ไหนแล้ว ถ้าไม่ยอมพูดกันดีๆ ก็จะขัง

          "อย่าให้แม็กซ์ต้องใจร้าย ลงมา"

          "เบบ...เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมเถอะ เห็นใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครรับได้ เราไม่ได้คลานตามกันมาแต่ก็เหมือน หรือเบบจะปฏิเสธว่าพี่ไม่เคยป้อนข้าว ว่าพี่ไม่เคยกล่อมนอน" 

       ดวงตาคู่สวยแดงก่ำ แต่แม็กซ์เวลล์ไม่สนใจ เขารักเนส เนสก็มีใจ ทำไมต้องแคร์คนอื่น

         "ไม่ แม็กซ์ไม่อยากเป็นน้อง บอกไปกี่รอบแล้วเคยเข้าใจไหม"

         "แม็กซ์เวลล์"

         "ลงมา"

         "พี่ไม่ลง ถ้ายังเห็นพี่เป็นพี่ อย่าบังคับกัน"

        "จะลงมาหรือจะให้อุ้ม" 

     เนสชั่งใจ กลางวันแบบนี้อามาร์คกับอาแบมต้องไปบริษัท เธอไม่น่ารอดจากน้อง ไม่ใช่เธอไม่รัก แต่ความเหมาะสมล่ะ แม่เธอล่ะ คุณอาทั้งสองล่ะ จะไม่เห็นหัวเขาได้ยังไง

       "พี่เดินเอง"

     หญิงสาวเลือกใช้ไม้อ่อน วันนี้น้องกำลังโกรธเธอจะไม่ต่อต้าน แต่ต่อไปเธอจะพยายามไม่เข้าใกล้กันอีก



        "คุณหนูทำไมกลับมาเร็วจังคะ"

        "ป๊ากับม๊าไปทำงานแล้วใช่ไหม"

         "คุณมาร์คไปแล้วค่ะ แต่คุณแบมยัง"

        "ไปตามม๊ามา"

        "คิดจะทำอะไรเบบ..." 

       "ก็จะบอกม๊าไง จะได้สบายใจกันทั้งหมด เชื่อสิว่าม๊ารับฟังอยู่แล้ว เนสอยู่เฉยๆ" 

       "อย่าทำแบบนี้ อย่าบอกอาแบม เบบ...พี่ขอร้อง" 

        "มีอะไรกัน..." 

     บุคคลอันเป็นที่รักเดินลงมาข้างล่างด้วยสีหน้าเรียบเฉย แบมแบมมองมือของลูกชายที่จับต้นแขนของหลานสาวอยู่ด้วยแววตาไม่เข้าใจ ก่อนจะรู้สึกมันได้จากสายตาของลูก แม็กซ์เวลล์หวงเนส 

        "อาแบมคะ มันไม่ใช่แบบนั้น" 

        "แบบนี้แหละ ม๊าครับ แม็กซ์รักผู้หญิงคนนี้ แม็กซ์รักเนส ม๊ารับได้ไหม" 

     แม็กซ์เวลล์เลือกจะพูดความจริง ในเมื่อเนสดื้อเขาก็จะผิดสัญญา ในเมื่อจะไปจากกันก็จะบอกให้คนอื่นได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร

        "คุยกันดีๆ ปล่อยแขนพี่ซะ ม๊าไม่เคยสอนให้ลูกไม่เป็นสุภาพบุรุษ เบบรักเนสได้ แต่ต้องถามพี่เขาด้วย ไม่ใช่บังคับฝืนใจแบบที่กำลังทำอยู่"
 
       "เรารักกัน/หนูไม่ได้รักน้อง" 

     พูดพร้อมกันแต่คนละคำตอบ แม็กซ์เวลล์จำต้องปล่อยพี่สาวเพื่อมองหน้า เมื่อกี้เนสพูดว่าอะไรนะ เหมือนเขาจะหูฝาด

       "พูดใหม่อีกทีสิ ครั้งนี้ถ้าพูดแบบเดิมอีก อย่ามาเสียใจ..."

     เรื่องไม่ใช่จะใหญ่โต แม็กซ์เวลล์สามารถยืดอกและปกป้องผู้หญิงคนนี้จากข่าวเสียหายได้ แต่ถ้าเนสจะทำร้ายเขาลงด้วยการพูดแบบนั้นต่อหน้าม๊า แม็กซ์ก็จะทำให้รู้ว่าเนสคิดผิด

    เพราะรักมาก...

          "หนูไม่ได้รักน้องค่ะอาแบม ฮึก...หนูอยากเป็นแค่พี่ หนูขอโทษที่ก่อเรื่องวุ่นวาย" 

          "..."

         "จำไว้นะ...ทำแบบนี้ จำไว้นะเนส.."

      และสุดท้ายก็เป็นแม็กซ์เวลล์ที่หันหลังให้ มันเจ็บและผิดหวังเกินจะมองหน้า รักและถนอมอย่างดี หลังจากนี้จะทำให้คลานเข้ามาหาให้ได้เลย จำเอาไว้







        "อย่าโกรธน้องนะเนส..."

       "หนูไม่เคยโกรธน้องเลยค่ะ" 

    แม็กซ์เวลล์ขับรถออกไปแล้ว เหลือเพียงหญิงสาวที่หัวใจแหลกสลาย ทำไมความสุขของเธอมันผ่านไปเร็วจัง ทำไมเวลาของเธอกับแม็กซ์เวลล์มันสั้นขนาดนี้

       "อาไม่รู้เลยว่าเบบจะคิดแบบนี้กับหนู อย่าเกลียดน้องนะลูก"

      "แต่น้องคงเกลียดหนูไปแล้วค่ะ น้องคงไม่อยากเจอหน้าหนูแล้ว" 

    เนสยังจำสายตาของน้องได้ดี สายตาที่แหลกสลายพอๆกับใจของเธอ แต่เธอเลือกแม่ เลือกความถูกต้องมากกว่าเสียงของหัวใจ

      "เดี๋ยวก็หาย งั้นอาจะออกไปส่งหนูนะ อาเป็นห่วงเนสนะรู้ไหม"

      "ขอบคุณค่ะอาแบม"

    หญิงสาวกราบลงที่มือเล็กๆของคุณอา ไม่ว่าเมื่อไหร่มือคู่นี้ก็จะคอยปลอบประโลมเธอ อามาร์คกับอาแบมจะเป็นแค่ผู้มีพระคุณของเธอ จะเป็นมากกว่านั้นไม่ได้ ความห่วงใยของคุณอาทั้งสองต่อเธอ มันทำให้เธอทรยศไม่ลง

    แม้ต่อจากนี้เธอจะต้องโดนน้องเกลียดก็ตาม

        'พี่ขอโทษ เราสองคนกลับไปเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมนะ พี่รักเบบ...ขอร้องอย่าเกลียดพี่'




Butterfly club

         "เฮียยย ดื่มขนาดนี้ เฮียใจเย็นดิ่"

      จิลล์กับเจย์มองลูกพี่ที่กระดกเอากระดกเอาโดยไม่ฟังใคร วันนี้เฮียแม็กซ์ไปรับมาคลับที่เพิ่งเปิดได้ไม่กี่วัน มันหรูหราใหญ่โตมากพอทำเสร็จ แต่ทำไมสภาพเจ้าของถึงเป็นแบบนี้

         "อย่าเสือก เทมาอีก"

        "เดี๋ยวขับรถกลับไม่ได้ เฮียเบาก่อน"

        "อย่างกูเคยพลาดไหม เคยทำอะไรพลาด เฮอะ ไม่ได้รักงั้นเหรอ กลับกลอกชิบหาย" 

     เหมือนจะพูดคนละเรื่องกัน จิลล์เกาหัวไม่รู้เฮียไปโกรธใครมา ก่อนจะหันไปเจอคนที่เฮียนัดเลยโบกมือเรียก

         "แม็กซ์ ขนาดนี้เลยเหรอวะ" 

      หมอปราชญ์ไม่คิดว่าเพื่อนที่ชวนมาคลับจะมีสภาพแบบนี้ แม็กซ์เวลล์ตาแดงก่ำ แค่นยิ้มให้เขาแล้วก็หันไปสนใจแก้วเหล้าต่อ

        "มาถึงก็แดก อย่าพล่าม"

        "น้องสองคนออกไปก่อน เดี๋ยวพี่ขอคุยกับเพื่อนแป๊บนึง"

       "ได้ครับ"

     จิลล์กับเจย์ออกไปแล้ว เหลือแค่สองหนุ่มเดือนมหาลัย ปราชญ์พอรู้ข่าวเรื่องแม็กซ์เวลล์กับพี่เนสที่มหาลัยมาบ้าง แต่คิดว่าเคลียร์กันได้ พอมาเห็นสภาพเพื่อนถึงรู้ว่า ไม่ได้

        "พี่เนสไม่โอเคเหรอวะ มึงยังไงเนี่ย"

       "หึ ผู้หญิงคนนั้นจะไปโอเคอะไร เขาก็ผลักไสกูตลอด วันนี้กูพาไปหาม๊าเพื่อจะขอให้ช่วยพูด เพื่อให้คนที่บ้านรับรู้ แล้วดูที่เนสทำกับกูสิ กูแม่ง...ไม่มีค่าเหี้ยอะไรเลย"  คำว่าไม่ได้รักยังก้องอยู่ในหู ทุกอย่างที่ทำมามันไม่เคยซึมซับในจิตใจเลยหรือไง

        "พี่เนสคงมีเหตุผล มึงใจเย็น"

        "เหตุผลคือไม่รักกูไงไอ้ปราชญ์ เหตุผลคือเล่นๆกับความรู้สึกของกู เพราะถ้ารักแค่นี้ไม่น่าเกิดเรื่อง มึงดูส่งข้อความมา ไอ้เหี้ยสั่งเหล้ามาอีกขวดดิ้" 
     
     ปราชญ์รับโทรศัพท์เพื่อนมาดู ข้อความที่พี่เนสส่งมาตอนเย็น

         'พี่ขอโทษ เราสองคนกลับไปเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมนะ พี่รักเบบ ขอร้องอย่าเกลียดพี่'

         "กลับไปเป็นพี่น้องเหี้ยไรวะ จะเอากันอยู่แล้ว กูแม่ง...  เจ็บชิบหาย "

         "มึงใจเย็น ให้เวลากันหน่อย"

         "คอยดูนะไอ้ปราชญ์ กูจะทำให้เนสคลานมาหากู มาขอความรักจากน้องเหี้ยๆคนนี้ให้ได้ มึงคอยดู"

         "เมาแล้วไอ้แม็กซ์ มึงอย่าคิดแบบนี้กับพี่เนสดิ่วะ ไหนมึงรัก"

         "รักมากก็แค้นมากมึงไม่เข้าใจหรือไง ยิ่งหนีกู กูจะยิ่งตาม ความรู้สึกของกูมันรุนแรงกว่าเดิมอีก เรียกไอ้จิลล์มาดิ้" 

      ปราชญ์ถอนใจ นึกสงสารพี่เนสที่ตัดสินใจตัดความสัมพันธ์กับเพื่อนตัวเองแบบนี้ แม็กซ์เวลล์ตอนนี้น่ากลัวแปลกๆ ตบบ่าเพื่อนก่อนจะลุกไปเรียกจิลล์มาให้

         "ครับเฮีย จะกลับเหรอ"

         "มึงไปบอกลูกน้องป๊ากู คนที่คอยมาดูผับให้อ่ะ บอกว่าบัตเตอร์ฟายด์คืนนี้ไม่ต้องไปรับแขก ให้มาหากู คืนนี้บัตเตอร์ฟายด์เป็นของกู ไป..."










100%




////////////////////////////////////////////
เข้าสู่ความดาร์กอย่างเต็มตัว....
เอาใจช่วยพี่เนสด้วย อย่าแอนตี้นาง....
นางเลือกแม่เลือกความถูกต้องกับผู้มีพระคุณ นางไม่ผิด แต่แค่มันทำร้ายน้องแค่นั้น
ตอนอีสวยเราผ่านกันมายังไง ตอนนี้เราก็จะผ่านกันไปอย่างนั้น แม็กซ์เวลล์คนที่ยอมพี่ทุกอย่างจะไม่มีอีกแล้ว รักมากแค้นมาก 
ฝากติดตามด้วยย รอคอมเม้นนแม่ๆเมียๆ ขอโทษที่มาช้า แต่มานะคะ


มีคนถามว่าเป็นเรื่องของลูกอย่างเดียวใช่ไหม ใช่ค่ะ เป็นเรื่องลูกอย่างเดียว อาจมีพี่เถื่อนกับม๊าแบมบ้างในบางตอนเนอะ
ฝากไปพร้อมๆกัน ordinary man คุณคนธรรมดาของผม ไปเฟบได้ค่าา
ขอบคุณที่ติดตาม รอคอมเม้นเสมอ 
#Butterflyมบ
@pali_party
//////////////////////////////////////////
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 886 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,879 ความคิดเห็น

  1. #5936 sunbury (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 19:23
    ใจเย็นๆทั้งคู่เลยยยยยย
    #5,936
    0
  2. #5935 kaigishiro (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 16:20
    ก็เข้าใจนะเเต่น่าจะคิดถึงความรู้สึกของเเม็กซ์บ้าง
    #5,935
    0
  3. #5934 pa_chana (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 15:18

    คลับตั้งอยู่แถวไหนนะพี่แม็กซ์ เด่วไปปลอบใจเอง ^____^

    #5,934
    0
  4. #5933 WilarponGing (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 23:38
    แง่งงง ร้องไห้แล้วค่ะไรท์~
    #5,933
    0
  5. #5932 lixinyiq (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 19:04
    สงสารเนสนะ แม็กซ์ก็อารมณ์ร้อนเกิน
    #5,932
    0
  6. #5931 patpich (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 13:31
    เข้าใจเนสนะ แต่ทีมแมกซ์เวลล์อะคราวนี้ มันควรจะสู้ไปด้วยกันอะที่จริง กับครส.ตัวเองยังไม่กล้ายอมรับเลยอะ สมควรโดนโกรธนะ
    #5,931
    0
  7. #5930 multuan98a (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 10:17
    เกรี้ยวกราดกว่าพ่ออีกลูก แม็กใจเย็นๆดิ
    #5,930
    0
  8. #5929 oni (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 09:54

    แล้วนางจะเสียใจอย่าที่แม็กซ์พูด แต่ขอแค่แม็กซ์ไม่กลับไปฟันอิมายด์ก็พอใจแล้ว และจัดการนางด้วยที่ทำร้ายเนส เพราะลึกๆแล้วแม็กซ์ก็น่าจะรู้ดีว่าเนสรักแม็กซ์มากกว่าใคร

    #5,929
    0
  9. #5928 pfmn_pz (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 09:45
    เข้าใจเนานะนางมีเหตุผลค้ำคอ แต่ก็ไม่ทำให้แม็กเข้าใจได้ กลัวใจแม็กละเกินน บทจะร้ายจะแรงก็อารมณ์สุดๆ ใจเย็นนะตาแม็กอย่าทำไรใจร้ายนักนะ เจ้รับบ่ไหวว ฮือออ
    #5,928
    0
  10. #5927 praw_markbam (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 08:32
    บ้างทีก็ลำคาญเนสเอาแต่หนีปัญหา
    #5,927
    0
  11. #5926 cartoona007 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 07:39
    แม็กให้ทั้งใจ แต่พี่เนสไม่ใจเลย
    #5,926
    0
  12. #5925 Ploylymtbb (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 07:21
    โอ้ยยยยยย เจ็บ สงสารทั้งคู่เลย งื้ออออ
    #5,925
    0
  13. #5924 modMT (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 05:10
    กรี๊ดดดดด เดือดปุดๆ สงสารทั้งคู่
    #5,924
    0
  14. #5923 BaMark_ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 02:06
    สงสารทั้งคู่เลยแต่!แม็กใจเย็นๆก่อนนะ อย่าไปเอาใครมาเกี่ยวอีกกก บัตเตอร์ฟลายก็ห้ามยุ่งได้มั้ย ฮื่ออออ
    #5,923
    0
  15. #5922 Pitchaya_07 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 01:45
    สงสารแม็ก
    #5,922
    0
  16. #5921 Theerakarn2001 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 01:30
    ตอนนี้สงสารแม็กต่อไปคงต้องสงสราพี่เนสสินะแงงงง
    #5,921
    0
  17. #5920 kalolyn_ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 01:03
    สงสารทั้งคู่เลย แต่อยากให้แม็กใจเย็นๆนะ รู้ว่ารักมากก็เสียใจมาก แต่อย่าทำอะไรแย่ๆเพราะมันไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้ คิดเยอะๆนะแม็ก
    #5,920
    0
  18. #5919 pmb_2 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 00:06
    สงสารน้องแม็กซ์เวลล์ น้องคับ ใจเย็นๆก่อนนะ ทำอะไรก็อยากให้คิดดีๆกลับมาแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วนะลูก.
    #5,919
    0
  19. #5918 My love markbam (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 00:00
    แม็กใจเย็นลูก
    #5,918
    0
  20. #5917 janejizz_mb (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:53
    บัตเตอร์ฟลายเหรอแม็ก! ถามจิง! จากสงสารทั้งสองคนจะสงสารแค่เนสแล้วนะ!
    #5,917
    0
  21. #5916 TM-MT (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:19
    สงสารรร
    #5,916
    0
  22. #5915 Ptttttch (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:08
    เข้าใจเนส เข้าใจแม็กเวลล์ แต่บางทีถ้าเนสอยากให้ความรักยืนยาวก็ต้องร่วมกันสู้ก่อนไหมอะ
    #5,915
    0
  23. #5914 sazewx9 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:03

    ไฟกำลังร้อนมาเจอกับเนสผู้น่าสงสาร จะหมู่หรือจ่า

    #5,914
    0
  24. #5913 smile_pranisa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 21:55

    สงสารเนสรอเลยจ้า
    #5,913
    0
  25. #5912 Pornaw (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 21:50
    ชอบค่ะ !!! จัดมาเลยค่ะไรท์ 👍
    #5,912
    0