Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

ตอนที่ 35 : 5- เด็กหวงพี่ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 726 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

5











         เนสตื่นนอนภายในอ้อมกอดอบอุ่น เธอขยับตัว เจ้าของวงแขนกอดรัดไม่ให้กระดิกไปไหนได้ แต่แปลกที่เธอไมได้อึดอัดสักนิด กลับรู้สึกดีอีกต่างหาก

        เด็กน้อยในวันวานตอนนี้กลายเป็นชายหนุ่มเต็มตัวแล้ว

              "อยู่นิ่งๆสิ" 

        เธอโดนคนหลับตาดุ เพราะแรงขยับคงทำให้น้องตื่น เนสเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้หกโมงเช้าแล้ว

              "พี่ตื่นแล้ว "

              "อีกแป๊บนึง วันนี้ไม่ได้รีบไปไหนนี่" 

       วันนี้เธอไม่มีโปรแกรมด่วนอะไร นอกจากช่วงบ่ายที่ต้องไปซ้อมเดินแบบอีกรอบ ร่างเล็กเลยอยู่นิ่งๆเหมือนเดิม แต่เธอไม่ได้หลับ ในหัวเอาแต่คิดเรื่องเมื่อคืนไม่หยุด

       ทำแบบนั้น เธอกับน้อง ถึงขั้นไหนแล้ว...

            "เมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง ชอบไหม?" 

        คนถามไม่ได้ลืมตาขึ้นมาแต่อย่างใด แม็กซ์เวลล์พูดเหมือนถามไถ่ปกติ แต่คนฟังหน้าร้อน ซุกหน้าลงกับอกน้องจนมิด ขนาดเบบไม่ลืมตา เธอยังอายขนาดนี้

             "..."

            "เงียบคืออะไร ไม่ชอบ?"

            "คือ...พี่"

            "นี่ทำให้สุดๆแล้วนะ ทำให้แค่คนเดียวด้วย" 

         ปากเธอเป็นอะไรไปแล้ว มันอึกอักและพูดอะไรออกไปไม่ถูก เธอรู้ว่าแม็กซ์เวลล์แกล้งพูดให้เธออาย เพราะตอนนี้เอาแต่ไล่ต้อนไม่หยุดเลย

             "หืม?"

             "พี่...ไม่รู้"  

             "ไม่รู้จริงดิ่ ไม่รู้งั้นทำให้อีกรอบดีไหม " 

      คนจะแกล้งพลิกตัวขึ้นคร่อม เนสจะลุกหนีแต่ก็ไม่ทันซะแล้ว แม็กซ์เวลล์ทำท่าจะกดจมูกลงมา แต่เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นซะก่อน

             "แม็กซ์! ตื่นหรือยัง ได้เวลาแล้ว" 

      คนถูกเรียกจำต้องหยุด เขามีนัดไปวิ่งกับป๊าทุกวัน นี่ก็ได้เวลาเลยอดแกล้งพี่สาวโดยปริยาย เนสพลิกตัวลงจากเตียงได้สำเร็จ หลุดออกจากอ้อมแขนคนเจ้าเล่ห์ในที่สุด

             "ครับ" ขานรับ และชี้คาดโทษเนสก่อนจะไปเตรียมตัวเพื่อออกไปวิ่ง

             "ฝากไว้ก่อน"




         ช่วงบ่ายเป็นเวลาที่ออกเดินทาง เนสในชุดสวยสมวัยแต่ขัดใจคนมาส่งมากๆ  เสื้อสีเขียวกับกระโปรงเข้ารูปสีดำที่เห็นประจำ วันนี้ชักไม่พอใจแล้ว

             "เสื้อรัดไป" 

         ถึงที่หมายสักพักนึงแล้ว แต่คนอารมณ์ไม่ดีไม่ยอมให้พี่สาวลง แม็กซ์เวลล์อาการหึงหวงกำเริบ หลังจากที่เมื่อคืนเขาได้รับรู้ว่าพี่สาวงดงามแค่ไหน

            "ไม่โป๊นะ มีแขนด้วย"

            "โป๊ กระโปรงสั้นขนาดนี้ ก้มเมื่อไหร่ไฟไหม้เมื่อนั้น" 

        โดนมือเล็กๆทุบไปหนึ่งที เนสเข้าใจว่าตัวเองกำลังถูกหวง แต่ชุดแบบนี้เธอก็ใส่บ่อย แถมเธอก็ดูแลตัวเอง เหตุผลที่ไม่ยอมให้ลงจากรถใช้ไม่ได้เลย

        ผู้ชายที่คะขากับเธอเมื่อคืนไปอยู่ไหนแล้ว

             "พี่ใส่ชินแล้ว มีซับข้างใน จริงๆ"

            "ในตู้แม็กซ์มีเสื้อผ้าแค่นี้เหรอ ตัวอื่นไม่มีหรือไง"

            "มีอีกสองสามชุดก็แนวนี้ทั้งนั้น ให้พี่ลงนะคะ เดี๋ยวสาย" 

            "เดี๋ยววันนี้กลับไปจะรื้อดู ตัวไหนไม่ผ่าน ทิ้ง" 

        ละมือจากพวงมาลัยมาคว้าพี่สาวเขาจูบ เนสไม่ทันตั้งตัวแต่ก็ไม่ดิ้นหนี แม็กซ์เวลล์ไม่ได้ล่วงล้ำเพียงแค่กดริมฝีปากลงมา ขบเม้มความนุ่มหยุ่นภายนอกเบาๆ

            "อย่าไปทำสีหน้าแบบนี้ให้ใครเห็นนอกจากแม็กซ์ แล้วไฝเสน่ห์ใต้ตาว่างๆจะพาไปจี้ออก หวง พูดจริง อย่ามาทำหน้าบึ้ง"

        เนสตามอารมณ์ไม่ทันเธอเลยบึนปากใส่คนเอาแต่ใจ แต่ก็พลาดโดนน้องงับที่เดิมอีกรอบอยู่ดี ทำไมคนอ่อนโยนเมื่อคืนไม่ยอมกลับมา

            "ลงได้แล้ว เดี๋ยวแม็กซ์ไปดูหนังกับเพื่อน เนสก็คงเสร็จพร้อมกันพอดี เจ้มดดำมายัง" 

            "เดี๋ยวพี่โทรหาก่อน" 

        ทั้งสองลงจากรถ เจ้มดดำถึงได้เดินตรงมาหา แม็กซ์เวลล์ยกมือไหว้ ก่อนจะบอก

            "ฝากเนสด้วย" 

            "จ่ะ" แล้วก็เดินเข้าห้างไป มดดำขมวดคิ้ว ทำไมปากแม็กซ์เวลล์เลอะลิปติก สี....สีเดียวกับปากของเนส!

            "ลูกสาว...สารถาพมา ตกลงน้องหรือผะ เอ้ย! แฟน" เนสตกใจ ไม่คิดว่าเจ้มดดำจะถามแบบนี้ เธอรีบเดินหนีเข้าห้าง โดยที่คนอยากรู้วิ่งตามไปติดๆ

            "เนสสส"

            "น้องค่ะ น้องจริงๆ"

           "แล้วทำไมต้องหลบตา บอกมาดีๆ"

           "น้องชายค่ะ นั่นลูกอา น้องชายจริงๆ"

       ถ้าทุกคนรู้ว่าเธอเอาลูกชายผู้มีพระคุณทำแฟน เธอจะเป็นยังไง แล้วถ้าแม่รู้ อามาร์คอาแบมรู้ล่ะ...





       แม็กซ์เวลล์นัดดูหนังกับปราชญ์ เพื่อนใหม่ที่อยู่ต่างคณะ ระหว่างรอพี่สาวก็ถือว่ากระชับไมตรีต่อกัน ไม่นานร่างโปร่งก็เข้ามาอยู่ในสายตา ก่อนจะยกมือให้

           "ทางนี้"

           "เออ" 

        แลกเปลี่ยนเรื่องส่วนตัวกันนิดหน่อย ถือว่ารสนิยมคล้ายๆกัน แต่ปราชญ์ดูจะใจเย็นกว่าเขาเนื่องจากอาชีพด้วยแล้ว คนเป็นหมอจะใจร้อนได้ไง คนไข้ตายพอดี

           "เรื่องนี้น่าดูสุด กูเลี้ยง"

           "เฮ้ยไม่เป็นไร กูนัด กูเลี้ยงเอง"  

      สุดท้ายก็ต่างคนต่างออก กว่าจะได้เข้าก็หนังฉาย ไอ้นี่ก็ไม่ยอมกันเลย ตกลงจะคบมันดีไหมวะ




           "มึงกลับเลยป้ะ " 

      หนังจบก็ต่างคนต่างแยก แม็กซ์เวลล์ไลน์หาพี่สาวว่าตัวเองทำธุระเสร็จเรียบร้อย เนสตอบกลับมาว่ากำลังจะเสร็จ รอที่เดิม

          "เดี๋ยวไปรับพี่ มึงอ่ะ "

          "เดี๋ยวกูไปรอกับมึง ชวนพี่กินข้าวด้วยกันดิ่"

          "อือ ตามนั้น" 



      ระหว่างรอ สาวๆที่เดินผ่านไปมาให้ความสนใจทั้งสองคนอย่างเห็นได้ชัด แม็กซ์เวลล์ออกจะรำคาญ แต่ปราชญ์กลับยิ้มอย่างมีไมตรี

           "ยิ้มเพื่อ เดี๋ยวถ้ามารุมกูทิ้งมึงเลยนะ"

           "เฮ้ย มีสาวๆมากรี๊ดนี่ไม่ชอบเหรอวะ แปลกคน มีแฟนแล้วเหรอแม็กซ์" 

           "เสือกอีก ยืนเงียบๆไปเลยไป"

           "เฮ้ยๆ แม็กซ์ๆๆๆ "

            "อะไร"

            "คนนี้มึงต้องสนใจแล้วว่ะ เงยหน้ามอง เหมือนจะเดิมตรงมาทางนี้ด้วย กูหรือมึงวะ"

        พูดขนาดนี้ก็ต้องเงยหน้าแล้วล่ะ พอเห็นถึงได้เม้มปาก คนสวยคนนี้นี่เอง ชิบ

              "พี่กู"

         อยากจะพูดว่าแฟนแหละแต่ก็ยังไม่ได้เป็น เมียก็ยังไม่ใช่แค่เกือบๆ ไอ้ปราชญ์เสยผมตัวเอง จัดปกเสื้อกระดี๊กระด๊าน่าถีบ

              "ฝากตัวเป็นพี่เขยด้วยนะน้องชาย"

             "กูไม่ตลก"

             "รอนานไหมคะ" 

        คนสวยของไอ้ปราชญ์มาหยุดอยู่ตรงหน้า มันสวัสดีอย่างนอบน้อมพร้อมกับแนะนำตัวเองเสร็จสรรพ

            "สวัสดีครับพี่สาวแม็กซ์ ผมชื่อปราชญ์ ว่าที่เดือนมหาลัยเพื่อนสนิทแม็กซ์เวลล์ครับ"

            "สวัสดีค่ะ "

            "กลับเหอะไม่กงไม่กินมันแล้วข้าว" อยู่ๆก็อารมณ์ไม่ดี คนตัวสูงทำท่าจะเดินออกแต่ก็ถูกเพื่อนตัวดีรั้งไว้

            "กินข้าวก่อนแม็กซ์ กูหิว กินข้าวกันก่อนนะครับพี่ อย่าเพิ่งกลับ"

            "พี่แล้วแต่แม็กซ์เวลล์ค่ะ"

            "นะเพื่อน..." ทำตาปริบๆใส่ แม็กซ์เวลล์ลากคออีกฝ่ายมาห่างๆร่างเล็ก ก่อนจะกระซิบ

            "ฟัง อย่าคิดอะไรกับพี่สาวกู กูเป็นคนหวงพี่ ถ้ายังอยากเป็นเพื่อนกันอย่าแม้แต่จะคิด"

            "ครับ...คร้าบบพี่แม็กซ์ปล่อยผมก่อน"



      แล้วก็มาตกลงกันได้ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

            "พี่เนส ผมจำได้แล้ว พี่เป็นดาวมหาลัย เพจลงรูปพี่บ่อยๆ ตัวจริงน่ารักมากเลยครับ" 

      ไอ้คนครับๆเมื่อกี้หายหัวไปไหนวะ เห็นแต่ไอ้นี่ที่มองเนสตาเยิ้ม คนนั้นก็ยิ้มหวานบ่อยๆให้ไอ้ปราขญ์ดิ้น พอกัน เดี๋ยวเหอะ เริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว

            "ขอบคุณค่ะ ปกติพี่ไม่เคยได้เจอเพื่อนแม็กซ์เลย เรียนหมอด้วย เก่งจัง" 

        อายทำส้นตีนไร ท่าเขินน่าถีบให้ตกเก้าอี้ ถ้าคบกันมานานกว่านี้แม็กซ์เวลล์คงได้ถีบจริงๆแล้ว

            "นิดหน่อยครับ"

            "จะกินหรือจะคุย" 

        เหมือนเนสจะเริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศ เธอเลยไม่ได้คุยอะไรต่อ ความเคยชินทำให้เธอตักนู่นตักนี่ให้น้อง และมันก็ตกอยู่ในสายตาของเดือนคณะแพทย์แล้ว สวย เก่ง เอาใจใส่ครอบครัว สเป็คเลย

          "อันนี้อร่อย แต่น้อยกว่าฝีมือม๊า" แม็กซ์เวลล์ตักคืนให้เนสบ้าง  ส่วนคนจะทำคะแนนก็ไม่น้อยหน้า

          "อันนี้ก็อร่อยครับพี่เนส  ซี้ดมาก" 

      ปราชญ์ตักปลาหมึกชิ้นโตในผัดพริกมาที่จานพี่สาวเพื่อน  ก่อนจะถูกมือหนาคว้าไว้และเบนกลับมาที่จานตัวเอง

          "กูกินเอง เนสไม่กินเผ็ด แพ้พริก"

          "อ้าวเหรอ ขอโทษครับ"

         "ไม่ต้องตักอะไรให้พี่กูแล้ว กูตักเอง"

         "แต่กู"

        "ไอ้ปราชญ์!"

         "ไม่เป็นไรจ่ะ พี่ตักเองดีกว่า ไม่เสียงดังเนอะทั้งสองคนเลย"  

      เนสตัดบทพร้อมกับยิ้มให้ชายหนุ่มสองคนตรงหน้า ปราชญ์กับแม็กซ์เวลล์หล่อเหลาสมกัน แต่พูดเรื่องอารมณ์ ไปกันคนละทาง 


      สักพักหญิงสาวแยกตัวไปห้องน้ำ เหลือสองหนุ่มที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะ พอลับตาร่างเล็ก ปราชญ์ก็จู่โจมทันที

            "แม็กซ์เวลล์ กูชอบพี่มึง กูตกหลุมรักพี่เนส เพื่อนรักมึงต้องช่วยกูด้วย"

            "เดี๋ยวกูช่วยฝังดินกลบหลุมมึงนะ แล้วกูไม่เป็นเพื่อนมึงแล้ว"

        แม็กซ์เวลล์หงุดหงิด เขาไม่พอใจตั้งแต่ที่มันพยายามเต๊าะเนสแล้ว สงสัยต้องบอกความจริงถึงจะเลิกเพ้อเจ้อ หรือจะเลิกคบมันไปเลยดี

            "แม็กซ์ มึงจะโกรธกูเรื่องแค่นี้ไม่ได้ พี่สาวมึงโตแล้ว และมึงเป็นแค่น้อง"

            "กูไม่ได้เป็นแค่น้อง.... อย่ายุ่งกับเนส"

            "กูไม่เข้าใจ กูไม่ดีตรงไหน มึงถึงกีดกัน" 

        คนถูกถามกัดฟันแล้ววางช้อน สบตากับคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างจริงจัง แม็กซ์เวลล์ไม่ได้อยากให้พี่สาวเสียหาย 
แต่ถ้าหากเขาไม่พูด ไอ้เดือนแพทย์คนนี้ก็คงไม่จบ

           "ทำไมจะกีดกันไม่ได้ ในเมื่อกูเป็นลูกคนเดียว เนสไม่ใช่พี่แท้ๆ กูจูบ กูกอด กูทำทุกอย่างที่คนเป็นน้องเขาไม่ทำกัน ทีนี้มึงเข้าใจสถานะแล้วหรือยัง หรือมึงข้องอีกกูจะได้อธิบายต่อว่าทำอะไรอีกบ้าง มึงถึงจะยอมเลิกรา"

        ปราชญ์อ้าปากค้าง ความหวังทั้งหมดพังทลาย นอกจากไม่ใช่น้องแล้วมันยังมีสถานะอื่นที่เหนือกว่าอีก

           "ไอ้แม็กซ์...พูดจริงเหรอ"

           "เออ "

          "แล้วทำไมไม่บอกกับกูแต่แรกวะ "

         "ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมานั่งบอก กินๆเข้าไปซะ แล้วเลิกทำแบบเมื่อกี้ ไม่งั้นกูเลิกคบมึงแน่"











30%






ต่อ







         วันเดินแบบมาถึง เจ้มดดำมารับเนสตั้งแต่เช้า หญิงสาวไม่ได้บอกน้องว่าจะออกเร็วขนาดนี้ เธอส่งข้อความไปหาเบบไม่รู้ว่าจะเปิดอ่านเมื่อไหร่ และจะไม่พอใจเธอแค่ไหน

             "ทางนี้ค่ะ" 

       งานจะเริ่มตอนบ่าย ตอนนี้ทุกอย่างในฮอลทุกจัดเตรียมไว้หมดแล้ว ได้เดินบนเวทีจริงอีกสองรอบก่อนจะลงไปแต่งตัว

            "น้องเนสแต่งหน้าค่ะ" 

       ด้านหลังเวทีก็เริ่มวุ่น เนสฝากโทรศัพท์กับของส่วนตัวไว้ที่เจ้มดดำ งานครั้งนี้เป็นเวทีใหญ่ เนสตั้งใจมากเป็นพิเศษจนเกร็งไปหมด

           "ไม่เกร็งนะครับ" 

       คุณเมธีมาดูแลความเรียบร้อย ผู้ชายคนนี้ดูอบอุ่นและมีบุคลิกเป็นผู้ใหญ่ เนสยกมือไหว้ก่อนจะแบมือให้อีกฝ่ายดู

           "เหงื่อขนาดนี้ ใจเย็นก่อนครับ" 

           "งานใหญ่ ยอมรับว่าตื่นเต้นค่ะ"

           "ขอมือคุณหน่อย"

           "คะ?"

           "ขอมือครับ" 

       เนสลังเล แต่สุดท้ายเธอก็ยื่นมือไปหาคนโตกว่า คุณเมธีกระชับมือเล็กไว้แล้วพูดให้กำลังใจ

           "อย่าซีเรียสมาก สบายๆ คิดว่ามาเดินเล่นก็ได้" 

          "จะคิดแบบนั้นได้ยังไง แต่ก็ขอบคุณค่ะ"

       ยังไม่ทันจะปล่อยมือก็โดนกระชาก เนสตกใจที่แม็กซ์เวลล์มาโดยไม่ทันตั้งตัว แถมยังก้าวร้าวใส่คุณเมธีอีก

          "เฮ้ย!ทำไรวะ" 

       คนมาเห็นจังหวะนั้นก็จะเอาเรื่อง ร่างสูงคว้าแขนพี่สาวให้ยืนห่างจากอีกคน เผลอไม่ได้ คลาดสายตาทีไรเป็นแบบนี้ตลอด

          "แม็กซ์เวลล์!"

          "ทำอะไร นี่มาเดินแบบต้องจับมือถือแขนเหรอ " 

        "ไม่มีอะไรครับ ผมแค่ให้กำลังใจเนสเฉยๆ" คุณเมธีพูดอย่างใจเย็น แต่คนเด็กกว่าไม่ยอมฟัง

         "บริสุทธิ์ใจเหรอ บอกมาดิ่ว่าไม่ได้คิดอะไร"

          "เบบ พี่ขอ อย่าให้เป็นเรื่องใหญ่" 

      หญิงสาวจับแขนน้อง เธอเกรงใจคุณเมธี แล้วก็กลัวเสียงาน แต่เหมือนแม็กซ์เวลล์จะไม่ฟังอะไรทั้งนั้นตอนนี้

          "เงียบ"

          "เอาเป็นว่าผมขอโทษ ไม่คิดว่าน้องชายจะโมโหได้ขนาดนี้ "

          "ไม่เป็นไรค่ะ เนสขอตัวสักครู่นะคะ เบบมานี่"

       เธอดึงน้องชายออกมา แม็กซ์เวลล์ดูเหมือนจะไม่ยอมเท่าไหร่ เป็นแบบนี้ตลอด ใจร้อน วู่วาม ไม่เคยเปลี่ยน

           "เบบ..."

           "มีอะไรจะแก้ตัว เห็นกับตาว่ามันจับมือ เนสมีอะไรจะบอกมั้ย" 

       ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งแม้แต่เจ้มดดำที่เป็นคนพาแม็กซ์เวลล์เข้ามา เธอไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาเห็นช็อตนี้ และไมคิดว่าจะโกรธขนาดนี้

          "ไม่มีอะไร พี่แค่ตื่นเต้นเฉยๆ" 

          "แต่ให้มันจับมือ ถ้าหากแม็กซ์ไม่เข้ามาล่ะมันจะจับอะไร"

          "แม็กซ์เวลล์!" เนสขึ้นเสียง น้องกำลังดูถูกเธอ ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเธอคงจะตบหน้า แต่นี่เป็นน้อง เป็นคนที่เธอรัก

           "..."

          "พี่ง่ายกับเราไม่ได้หมายความว่าพี่จะง่ายกับคนอื่นด้วย ที่ดูถูกพี่ได้ พอใจแล้วใช่ไหม" 

      ร่างสูงได้สติตอนที่ร่างเล็กน้ำตาคลอ แต่ก็โกรธเกินกว่าที่จะขอโทษ เขาแค่หวง ไม่อยากให้ใครมาแตะต้องเนส เขาไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้เหรอ

           "..."

          "พี่กับคุณเมธีไม่ได้เป็นอย่างที่แม็กซ์คิด เราทำงาน พี่ต้องเกรงใจเขา แล้วดูที่เราทำสิ เราไว้หน้าใครบ้าง" 

          "กลับ ไม่เคยง้อ ไม่ต้องทำ แค่เนสคนเดียวแม็กซ์เลี้ยงได้"

          "มันไม่ใช่แค่นั้น พี่ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว พี่จะทำงาน"

       เธอไม่อยากจะโกรธน้อง เธอรู้ว่าแม็กซ์เวลล์นิสัยยังไงและเธอยอมมาแค่ไหน แต่เธอแค่ไม่มีอะไรจะพูด เธอเหนื่อยที่จะอธิบาย

          "เนส!" 

          "ถ้าหากว่าเบบไม่เข้าใจเราก็จะทะเลาะกันอย่างนี้ทุกครั้ง ในที่สุดก็ต้องมีคนทนไม่ไหว" 

      เป็นครั้งแรกที่เธอหันหลังให้กับน้องชาย คนตัวสูงกัดฟัน เนสต้องการจะบอกอะไรเหรอ หมายความว่าจะทนนิสัยของเขาไม่ได้งั้นเหรอ ไม่มีวันยอม...





      บนเวทีเต็มไปด้วยนางแบบ แต่คนที่สวยในสายตาของเขาที่สุดคือผู้หญิงคนนั้น แม็กซ์เวลล์กอดอกยืนมองภาพตรงหน้าพร้อมๆกับคนอื่นในฮอล เวทีแสงสีเสียงทำให้ตื่นตาตื่นใจ

      แต่กับเขาคือไม่ 

           "เนส...สวยที่สุดเลยนะครับ ว่าไหม"  

     ร่างสูงของอีกคนขยับมายืนเคียงข้าง แม็กซ์เวลล์หันมองเพียงนิด ก่อนจะเอ่ยปาก

        "จะเอายังไงว่ามา" 

      เขาไม่ได้เป็นนักเลง แต่เขาพร้อมจะมีเรื่องตลอดถ้ามันเป็นเรื่องของเนส คนมันคิดเหมือนกัน มองปราดเดียวก็รู้ ไม่ใช่เจ้าตัวซะหน่อยที่ไม่รู้อะไรเลย

        "ไม่เอาอะไรครับ ผมแค่ชื่นชม แค่ชอบของสวยๆงามๆ แต่แปลกใจ ไม่ใช่เจ้าของทำไมถึงเดือดร้อนนัก" 

      คุณเมธีไม่ใช่คนนิ่งๆตามภาพลักษณ์ แม็กซ์เวลล์อยากจะให้เนสมาเห็นเวลานี้จริงๆว่ามันวางมาดแค่ไหน แต่บังเอิญว่าเด็กอย่างเขาไม่ได้กลัว

         "หึ "

         "แค่เด็กหวงพี่...ผมไม่กลัวหรอกนะ"  คือการประกาศสงคราม ร่างหนากระตุกยิ้ม สงสัยคนแถวนี้ไม่อยากแก่ตาย 

         "ครับ อายุปูนนี้ ผมก็ไม่กลัวเหมือนกัน" 

      แม็กซ์เวลล์อยากจะหยาบคาย อยากจะประกาศให้มันได้รู้ว่าเขากับเนสเป็นอะไรกัน แต่ก็ได้แค่คิด เขาไม่อยากให้พี่สาวเสียหาย แต่จะไม่ให้ตอบโต้ เขาก็ทำไม่ได้

         "ถึงผมจะแก่กว่า แต่ว่ามีอาชีพ มีอนาคต มีอะไรดีๆ มากกว่าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมแถวนี้แน่นอน"

         "มึงจะเอายังไง! อย่าเก่งแต่ปาก "

        "ไม่เอาสิ ไม่ขึ้นมึงขึ้นกู เนสน่ะ...ยังต้องอยู่ในวงการอีกนาน ใจเย็นๆนะ" 

      มันต้องการจะปั่น ต้องการให้เขากับเนสทะเลาะกัน ก่อนจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ เจ้มดดำก็เข้ามาซะก่อน คุณเมธีเลยเปลี่ยนเรื่อง

         "มีอะไรกันหรือเปล่าครับ"

        "ไม่มีอะไรครับ ผมแค่มาขอโทษน้องชายของเนสเรื่องเมื่อตอนเที่ยง ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนครับ"

     ท่าทางสุขุมนุ่มลึกทำให้แม็กซ์เวลล์คิ้วกระตุก สบถหยาบคายไปหลายคำ เจ้มดดำได้แต่มองอย่างข้องใจ คงจะคิดว่าเขาหัวร้อน เอาแต่ใจ นักเลงอีกงั้นสิ

         "เห็นแก่เนสเถอะนะ พี่ขอ"





       งานของเนสจบลงไปด้วยดี เธอรู้สึกว่าตัวเองก้าวขึ้นไปอีกขั้น แบรนด์ของคุณเมธีไม่ใช่เล็กๆ และงานวันนี้ก็มีสื่อมวลชนมาเยอะมาก เธอเลยตั้งใจเป็นพิเศษ

         "ผมจองตัว ยังไงเราต้องได้ร่วมงานกันอีก วันนี้...คุณสวยมาก" 

     เนสรับช่อดอกไม้ช่อหรูจากอีกฝ่ายมาก่อนจะขอบคุณ คุณเมธีใจดีมาก ร่วมงานกันได้ไม่มีปัญหา

         "ขอบคุณนะคะ"

         "เดี๋ยวผมเดินไปส่ง"

        "ไม่เป็นไรค่ะ เจ้มดดำมาแล้ว"

        "งั้น กลับดีๆนะครับ ยังไงผมจะติดต่อไป"

        "ค่ะ" 

     เนสกล่าวลา เธอเติมตามเจ้มดดำออกมาเงียบๆ สายตามองหาร่างสูงของอีกคนที่วนเวียนอยู่ตลอด แต่ก็ไม่เจอ

        "แม็กซ์เวลล์ล่ะคะ"

       "แม็กซ์ให้พี่ไปส่งเนสที่ห้อง คงจะไปรอที่นั่น" 

       "ค่ะ"

     เธอกับแม็กซ์เวลล์จะไปกันได้สักเท่าไหร่ในสถานะใหม่ที่สร้างกันขึ้นมา ไม่รู้เลย





     น้องอยู่ที่นี่จริงๆ

     เนสเก็บของเข้าที่ ใจจริงเธอไม่อยากให้แม็กซ์เวลล์อยู่ด้วยในเวลานี้ เราเพิ่งมีปากเสียงกัน และเธอก็รู้ว่ายังไงน้องก็ไม่จบ

    มีแต่เธอเท่านั้นที่ยอม

        "เนส..."

        "หืม..." 

    ในห้องนอนของเนส บนเตียงมีร่างหนาของคนเป็นน้องนั่งอยู่ หญิงสาวไม่ได้จะทำเมิน เธอแค่ไม่อยากเผชิญหน้า

         "มานี่หน่อย" 

     แต่มันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ สุดท้ายสองขาเล็กก็พาตัวเองไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม  เนสตั้งใจแล้วว่าเธอจะตกลงกับน้องใหม่เรื่องงาน เธอขอแค่เรื่องเดียว

        "เบบ พี่ว่าเรา"

      "ไม่! ไม่เลิก ไม่ล้มเลิกอะไรทั้งนั้น อย่าบอกให้เราห่างกัน อย่าบอกให้เรากลับไปเป็นพี่น้องอีก..."

      เนสถอนใจ มันเป็นคนละเรื่องกับที่เธอจะพูด แต่อาการพวกนี้ของเธอทำให้น้องเข้าใจผิดไปใหญ่ว่าเธอเบื่อ ต้องการจะเลิกมัน

        "แต่พี่"

        "ขอโทษ...เมื่อกลางวันไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกเนสเลย  ไม่เคยคิดจะดูถูก ยกโทษให้เบบนะ " 

      สองแขนโอบรอบตัวเธอไว้ แม็กซ์เวลล์ฝังใบหน้าลงกับหน้าท้องนุ่ม เด็กชายเมื่อวันวานกลับมาหาเธออีกครั้ง  เนสอดจะยกมือลูบกลุ่มผมนุ่มนี้ไม่ได้

        "หวงมากๆ อย่าให้ใครโดนตัวอีกได้ไหม  นะ..."

      เงยหน้าขึ้นมาอ้อน เพียงแค่นี้หัวใจคนมองก็อ่อนยวบแล้ว เนสอมยิ้มไปกับการกระทำของน้อง เด็กชายเบบของเธอ

        "ค่ะ...พี่จะไม่ให้ใครโดนตัว นอกจากเบบคนเดียว" 

    ไม่ว่าน้องจะเป็นแบบไหนเธอก็แพ้ทุกทาง เนสกำลังหลงใหลไปกับรอยยิ้มของคนเป็นน้อง  โดยไม่รู้สึกตัวเลยว่าถูกรวบเอวลงไปนั่งบนตักแกร่งเรียบร้อย

       "ช่อดอกไม้ช่อนั้น ทิ้งได้ไหมคะ... "

       "แต่..."

      "ของแม็กซ์ดีกว่า...หลับตาสิครับ" 

    เนสไม่กล้าจะขัด สุดท้ายเธอก็ปิดเปลือกตาลง ก่อนจะได้กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกกุหลาบ และสัมผัสเย็นเฉียบที่คอ

    สร้อยรูปผีเสื้อ

        "วันนี้ยอมรับผิดทุกอย่าง ถึงแม็กซ์จะเป็นแค่เด็กคนหนึ่งที่เพิ่งบรรลุนิติภาวะ ไม่ได้มีทุกอย่าง ไม่ได้มีกิจการหรูๆ โด่งดังแบบผู้ชายคนนั้น  แต่แม็กซ์รักพี่สาวคนนี้ และจะดูแลเนสให้ดี ในแบบที่ผู้ชายคนอื่นทำไม่ได้"

        "พี่..." เธอจะร้องไห้ ไม่รู้ว่าแม็กซ์เวลล์รู้สึกแบบนี้กับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่มาถึงตอนนี้ เธอดีใจที่น้องคิดอะไรกับเธอ

       "ไม่ต้องพูดแล้ว...เราใช้ภาษากายบอกรักกันดีไหม "

       "..."

       "นะครับ..." 

    เนสหลับตาลงก่อนจะพยักหน้า เพียงเท่านี้หัวใจคนมองก็ฟูฟ่อง แม็กซ์เวลล์กดจูบลงที่จี้รูปผีเสื้อตรงอก จูบหนักๆราวกับจะให้สัมผัสร้อนผ่าวนี้มันติดตรึง

    แล้วริมฝีปากก็สัมผัสกัน...

     เนสลืมตาตอนที่ริมฝีปากอิ่มถูกรุกราน สัมผัสคุ้นเคยทำให้เธอใจเต้นรัว แม็กซ์เวลล์สอดปลายลิ้นเข้ามาทักทาย จูบแบบลึกซึ้ง สองมือประคองเอวเล็กพลางลูบไล้ 

       "อือ..." กุหลาบในมือชายหนุ่มหล่นอยู่บนที่นอนในจังหวะที่อีกฝ่ายเปลี่ยนท่า

       "วันนี้สวยมากเลยครับเจ้าหญิง..." 

    ร่างเล็กถูกอุ้มขึ้นวางบนโต๊ะแล้วแทรกกายเข้าชิด คนถูกจูบหน้าแดงก่ำ แม็กซ์เวลล์ไล้ริมฝีปากไปตามผิวแก้ม ซึบซับความอ่อนนุ่มไว้อย่างใจเย็น ค่อยๆมอบสัมผัสละมุนให้คนโตกว่าแบบที่เคย เนสเปล่งเสียงคราง กอดรั้งเขาไว้เมื่อเธอไม่อาจทนได้อีกต่อไป

       "อะ...อา เบบ..."

    ผู้หญิงคนนี้เป็นของเรา  คนอื่นไม่มีสิทธิ์ ในเมื่อแสดงตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของแล้วมีปัญหา เขาก็จะใช้ไม้อ่อน ใช้ไม้อ้อนให้เนสไม่ไปยุ่งกับใคร ไม่ไปเข้าใกล้ใครให้กังวลใจอีก

     เขาเจ้าเล่ห์ และเนสก็เป็นของผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้เพียงคนเดียว











70%





ต่อ





          "ตั้งใจซ้อมนะคะวันนี้ พี่จะรอดู"

      เนสปลดเบลท์ออก เธอกำชับเพราะน้องไม่ค่อยชอบร่วมกิจกรรมเธอรู้ แต่ที่ยังทำอยู่เพราะอยากเอาชนะคำพูดเธอวันนั้นหรือเปล่า ที่บอกว่าถ้าได้เป็นเดือนมหาลัย จะขออะไรก็ได้

          "อืม แม็กซ์ก็ดูอยู่เหมือนกัน"

         "ตั้งใจเรียนค่ะ ตอนเย็นเจอกันนะ"

      เนสโบกมือ เธออดทนมองหน้าน้องชายได้นานขนาดนี้ก็ดีแล้ว เมื่อคืนแม็กซ์เวลล์พาเธอไปยังดินแดนแห่งนั้นอีกรอบ เอาแต่ใจแต่ก็ดูแลตลอด พาแช่น้ำอีกต่างหาก จะให้เธอมองหน้าน้องนานๆได้ยังไง เขินตาย...

         "เดี๋ยว"

         "คะ? "

         "รักบ้างไหม..."

         "..."

      คนถูกถามนิ่งไป สายตาของแม็กซ์เวลล์จริงจังจนเธอคิดคำตอบไม่ถูก เธอรักน้อง แต่ที่ผ่านมามันเป็นรักแบบพี่น้อง ไม่ใช่แบบนี้

         "รักแบบผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่น้องชาย"

         "พี่..." 

      ความลังเลในดวงตาของพี่สาวทำให้แม็กซ์เวลล์ใจเขว เขาคงเร่งรัดเนสมากเกินไป ที่เนสยอมทั้งหมดมันก็น่าจะเป็นคำตอบแล้ว เพราะพี่น้องกัน ไม่ได้ทำกันแบบที่เขาและเนสทำ

        "ไม่เป็นไร ยังลังเลที่จะตอบก็ไม่ได้ว่า ตั้งใจเรียนครับ"

      ปากอิ่มถูกประกบจูบแผ่วเบา เนสยอมรับสัมผัสนั้นแต่โดยดี จนน้องพอใจถึงได้ผละออก

        "เลอะลิปสติกพี่" เช็ดร่องรอยที่มุมปากให้คนตัวโต ถึงเธอจะไม่ได้พูดออกไป แต่การกระทำทั้งหมดก็น่าจะพอรู้ได้แล้วว่า คนไม่ได้รู้สึกอะไรจะยอมให้ทำแบบที่เธอยอมเหรอ

         "ไปนะ"

      แม็กซ์เวลล์มองร่างพี่สาวจนลับตาก่อนจะกดล็อครถ ร่างสูงเดินเข้าตึกก่อนจะหยุดรอปราชญ์ที่ไลน์มาบอกว่าจะมากินข้าวด้วย แต่คนที่เดินเข้ามากลับเป็นอีกคนที่เขาไม่คิดว่าจะเจอ

        "แม็กซ์ ช่วงนี้ลืมมายด์ไปหรือเปล่า ไม่เห็นโทรมาหาบ้างเลย "

      ร่างสมส่วนมาหยุดอยู่ตรงหน้า แม็กซ์เวลล์หันหนีทำท่าจะเดินออกจากตรงนั้น เขากับมายด์ไม่ได้มีความผูกพันธ์ใดๆ เจอกันก็บังเอิญ ทำเรื่องแบบนั้นก็เพราะอารมณ์พาไป และเรามีข้อตกลง คือเราจะไม่รู้จักกัน

       "ผู้หญิงคนเมื่อกี้ ใช่คนที่เขากำลังพูดถึงกันอยู่ไหม...อยากรู้จัง"

      คำพูดต่อมาทำให้คนฟังไปไหนไม่ได้ แม็กซ์เวลล์ดึงแขนดาวปีสองให้ตามมาที่มุมสงบ เพื่อจะคุยกันแค่สองคน

       "เบาๆก็ได้แม็กซ์"

       "อย่ายุ่งกับเนส!"

        "ทำไมคะ พี่เนสเกี่ยวอะไร ยิ่งทำท่าเหมือนแตะไม่ได้แบบนี้ยิ่งอยากรู้ ว่าพี่เนส...ใช่ผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า" 

     มายด์แกล้งพูดให้คนตัวสูงลนลาน จริงๆแล้วเธอจำได้ไม่เคยลืมว่าผู้หญิงคนนั้นของแม็กซ์เวลล์ชื่ออะไร เพราะมันหลุดมาพร้อมเสียงครางยังไงล่ะ เธอจำได้ดี

         "เนสเป็นพี่ เนสไม่เกี่ยว บอกแล้วไงว่าอย่ายุ่งเรื่องส่วนตัว"

        "ก็คุณไม่มาหามายด์ ไม่นัดเจอ คิดถึง...จะให้ทำยังไงคะ"

      คนสวยจับมือหนามากุมแต่ก็โดนสะบัดออก แม็กซ์เวลล์พยายามข่มใจไม่อาละวาดให้เรื่องมันลามไปกว่านี้ มายด์จะรู้ไม่ได้ เขาไม่อยากให้เนสต้องโดนผู้หญิงคนนี้ระราน

         "รอโทรศัพท์ ถ้าว่างจะโทรไปเอง" เขาตัดบท จะเดินออกแต่ก็โดนมือเล็กคว้าไว้ พร้อมกับถูกดึงคอเสื้อจนมันเผยรอยแดง

        "รอยเล็บ...ฝีมือคนนั้นของคุณใช่ไหม เขายอมให้ทำแล้วเหรอถึงไม่มาหากัน" 

     มายด์โกรธจนหน้าแดง ยิ่งเห็นรอยบนตัวชายหนุ่มยิ่งตอกย้ำว่าเธอกำลังจะหมดโอกาสแล้ว แต่เธอจะไม่โวยวาย เพราะยิ่งทำแบบนั้น ผู้ชายคนนี้จะยิ่งเตลิด

         "จะรอยอะไรก็อย่ายุ่ง ปล่อยได้แล้ว"

         "แม็กซ์เวลล์...ถ้าคุณไม่โทรมาหามายด์ มายด์จะไปหาพี่เนสเอง มายด์จะไปถามเค้าว่ารู้จักด้านมืดของน้องชายตัวเองไหม ตามนี้นะคะ"





         "ไหนมึงบอกว่าชอบพี่เนส กูเห็นลากแขนดาวปีอื่นไป ตกลงมึงยังไง" 

      ปราชญ์วางจานข้าวลง มองเพื่อนต่างคณะที่ทำหน้ากลุ้ม นี่ไปทำเขาท้องหรือเปล่าวะถึงได้เครียดขนาดนี้ 

          "กูไม่รู้จักดาวปีอื่น"

          "อย่าโกหก กูเห็นกับตา มึงสนิทกัน มึงจับมือถือแขน จริงไม่จริง" 

          "กูแม่ง...จะกันเนสออกจากผู้หญิงคนนี้ยังไงดีวะ"

      แม็กซ์เวลล์กินข้าวไม่ลง เขาแคร์ความรู้สึกของพี่สาว เขาไม่อยากให้เนสมารับรู้ ยิ่งตอนมายด์ขู่ เขาก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เอาจริง

         "ตกลงมึงฟันเขา แล้วมึงก็จะเอาพี่เนสด้วย ไอ้แม็กซ์!"

        "มึงหยุดเลยปราชญ์ กูยังไม่ได้ฟันใคร แต่แม่ง...กูก็มีด้านมืดที่เนสจะมารับรู้ไม่ได้ " 

        "ก็คุยกันตรงๆดิ่ กับผู้หญิงคนนั้น ถ้ามึงอยากเลิกยุ่งก็บอกเขาไป "

        "หึ มึงไปจีบไป เผื่อความหล่อของมึงจะเป็นประโยชน์"

        "ฮึ่ยยไม่เอา กูไม่ใช้ของต่อจากเพื่อน" ปราชญ์ทำท่าขนลุก 

         "กูยังไม่ได้ใช้ แม่ง...พูดไปก็เห็นแก่ตัว "

      เห็นแก่ตัวจริงๆ แต่มันก็อยู่ภายใต้ข้อตกลง แต่แม็กซ์ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะเล่นนอกกติกา ดึงจุดอ่อนของเขามาขู่

         "ค่อยๆคิด ตอนนี้กินข้าวก่อน จะได้เวลาเรียนแล้ว"




          "เนส กูไม่โอเคและ ไอ้เบบนี่ยังไง คนดีของมึงยังไง" 

     พายกดล็อคโทรศัพท์ ภาพเดือนนิเทศน์กับดาวปีสองมันเด่นหราและฮือฮาอยู่ในเพจมหาลัย มีซัมติง จับมือ จับแขน คุยกันในที่ลับตา

           "จะไปรู้ไหม อย่าเรียกน้องว่าไอ้ พายนี่" 

           "ไม่รู้ไม่ได้ เพื่อนกูมีรอยที่ตัว แต่คนทำไปมีข่าวกับสาวอื่น ถึงจะมีความดีความชอบที่ให้สร้อย แต่เรื่องนี้ กูขึ้นและ"

       เนสจับแขนเพื่อน กริยามารยาทช่างไม่เหมาะกับหน้าตา ความสวยของพายไม่ช่วยให้นิสัยอ่อนโยนได้เลย เนสกลุ้ม

           "ใจเย็นนะ อาจไม่มีอะไรก็ได้"

           "เย็นยังไงมึง ผัวนะเว้ย แบ่งกันใช้ไม่ได้"

           "น้อง...ยังเป็นน้อง ยังไม่เป็นผัว มึงนั่งลงก่อนพาย ไม่งั้นกูลุกหนีนะ" 

     สุดท้ายเพื่อนก็ยอมนั่ง มันบ่นมุบมิบ เห็นแวบๆว่าไปคอมเม้นท์ในเพจนั้น หญิงสาวถอนใจ ไม่ใช่ว่าไม่คิด

      เบบมีข่าวกับดาวบัญชีคนนี้สองรอบแล้ว

           "เนส อาจารย์กรรณ์เรียกไปคุย เร็ว"

           "โอเค " 

      ก่อนจะได้คิดอะไรงานก็มาซะก่อน เนสเก็บของลงกระเป๋า ส่วนหนังสือเธอเอาไว้ให้พายไปใส่ล็อคเกอร์

          "ฝากด้วย เย็นเจอกันที่กองประกวด "

         "เนส...จาร์ยกรรณ์เรียกแกบ่อยไปป้ะ"

         "ก็ทำโปรเจคจบกับเค้า ธรรมดาป้ะ ชอบทำให้กูคิดมากอ่ะพาย หรือมึงคิดว่าอาจารย์เรียกไปเพราะพิศวาส "

          "เออกูคิด"

         "นรกและ พอๆ ไว้เจอกัน"

       เนสสะพายกระเป๋าออกไป พายมองตามเพื่อน หุ่นอย่างงั้น หน้าตาอย่างงี้ ขนาดน้องชายมันยังคิดอะไรกับมันเลย นับประสาอะไรกับอาจารย์จบใหม่ไฟแรง

       เตรียมปวดหัวรอ แต่ก่อนอื่นขอเสือกเรื่องผัวเพื่อนก่อน

           "ฮัลโหล แม็กซ์เวลล์พี่มีเรื่องจะคุยด้วย เรื่องข่าว เรื่องเพื่อนพี่ เรื่องผู้หญิงคนนั้น " 

       เรื่องของคนอื่นไม่ใช่เรื่องของเธอ แต่เธออยากยุ่ง อยากรู้ทุกอย่าง อยู่ที่ว่าแม็กซ์เวลล์จะยอมบอกไหม

           "ตกลง เย็นนี้ก่อนไปกองประกวด"







ตอนเย็น

             "ไปไหนทำไมมาช้า"

         เนสมองเพื่อนที่เพิ่งจะเข้ามาที่ห้องซ้อม ตอนนี้ดาวเดือนทุกคนมารวมตัวกันที่นี่แล้ว แต่เธอยังไม่เห็นแม้เงาเดือนคณะนิเทศเลย

             "ไปธุระมา" 

         พายนั่งลงข้างๆ คนดูแลถึงได้เริ่มแจกกระดาษ เป็นบทเพลงไว้ทำโชว์ร่วมกัน ไม่นานร่างสูงของเดือนนิเทศกับเดือนแพทย์ก็เข้ามา เนสถึงเบาใจว่าน้องไม่ได้โดดซ้อม

           "อันนี้เป็นเพลงที่จะทำโชว์ร่วมกันทุกคณะนะคะ แบ่งเป็นคู่ดาวเดือนของตัวเอง ไปหัดร้องก่อนจะได้จำทำนองได้ เดี๋ยวท่าเต้นจะมีพี่ๆมาสอนอีกทีค่ะ"

           "เนส แกว่าน้องชายเป็นคนยังไง แม็กซ์เวลล์เป็นคนแบบไหนในสายตาแก"

        เนสเลิกคิ้ว อยู่ๆเพื่อนก็ถามแปลกๆ แม็กซ์เวลล์น่ะเหรอ เป็นคนหล่อ ขนาดนั่งอยู่ในกลุ่มคนหน้าตาดีด้วยกัน  ยังโดดเด่นเลย

           "ก็หล่อ เบบโตกว่าเดิมมาก โตจนบางทีก็อย่างกับคนละคน เวลาที่โกรธหรือไม่พอใจอะไร เหมือนพายุขนาดย่อมๆ" 

           "เนส...อย่าหาว่าละลาบละล้วงนะ แกกับแม็กซ์เวลล์ถึงไหนกันแล้ว อย่าโกหก รอยที่ต้นคอแกมันฟ้อง" 

      เนสหน้าแดง นึกถึงเรื่องนี้แล้วตอบไม่ถูก เธอกับน้องถึงขั้นไหนกันแล้วงั้นเหรอ อายขนาดนี้จะพูดยังไง

          "ก็ไม่ถึงไหน...แค่รอยนี่ ไม่ได้มีอะไร" 

          "โอเค ไม่เล่าแกคงอาย เอาเป็นว่ายังไม่ได้กัน "

          "อะ...อืม..."

          "งั้นถามต่อ ถ้าแบบ ถ้าน้องไม่ได้ทำแบบนี้กับแกคนเดียวล่ะ ถ้าเคยทำกับคนอื่น แกรับได้ไหม" 

      คำพูดของพายทำให้หญิงสาวนิ่งคิด สิ่งที่เธอกับน้องทำมันลึกซึ้งเกินกว่าที่จะไปทำกับคนอื่นได้ สำหรับน้องเธอไม่รู้ แต่สำหรับเธอแล้ว เธอไม่มีวันไปทำกับใครเด็ดขาด

         "ถ้าแค่เคย...ชั้นก็คงไปว่าอะไรไม่ได้ แต่ถ้าเป็นตอนนี้ที่มีชั้นอยู่ด้วยแล้วทำ ยังไงก็รับไม่ได้อยู่แล้ว" 

        "อืม งั้นช่างมันเถอะไว้ถามใหม่ แกเรียงนี่ต่อนะ เอกสารอีกชุดที่จะให้น้อง เดี๋ยวชั้นไปเอาน้ำแป๊บ" 

      พายดันเอกสารให้เพื่อน ก่อนจะลุกไปเอาน้ำ เนสหันมาสนใจงานตรงหน้าต่อ ก่อนจะมีคนมานั่งลงข้างๆ

        "สวัสดีค่ะ...พี่เนส"










100%







น้องปราชญ์เดือนคณะแพทย์






///////////////////////////////////////////////////


ใครอ่ะ ใครมาคุยกับพี่เนส
แล้วดูซิพี่แม็กซ์จะจัดการเรื่องนี้ยังไง  ส่วนใครรอพี่พายกับหมอปราชญ์เดี๋ยวเจอกันค่ะ จุ้บจุ้บ

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ไม่ได้อัพทุกวันแต่ก็ไม่ได้หายไปไหน คอมเม้นหน่อยยยยรออยู่ อิอิ น้องมีบอทนะคะ @MXWBTF ไปฟอลเล่นๆได้

เรื่องอิมเมจ ภาพที่ไรท์ลงคือต้องการให้ได้อรรถรสนะคะ ใครจะจินตนาการยังไงก็ตามสบายค่ะ  เรื่องนี้เน้นไปทางแม็กซ์เวลล์ที่เป็นพี่มาร์คนะคะ ส่วนเนสเป็นน้องแบมเวอร์ชั่นผญ ปากอิ่มๆ สวยๆ มีไฝใต้ตา หุ่นแซ่บ ถ้าใครจินตนาการไม่ออกก็เอาที่ทุกคนสบายใจคร่า ถ้าอิมเมจขัดๆก็ขอโทษด้วยยย

แล้วเจอกันนะคะ
 ปล.ฝากฟิคอีกหนึ่งเรื่อง เป็นวายมาร์คแบมเหมือนเดิมค่า ไปเฟบได้ ordinary man คุณคนธรรมดาของผม

#Butterflyมบ
@pali_party


/////////////////////////////////////////////////////








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 726 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,879 ความคิดเห็น

  1. #6845 may (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 16:26

    คุณไรท์ขาาา ขอบคุณมากจริงๆที่แต่งฟิคเรื่องนี้ เราชอบหนังหรือนิยายที่มีเจนพ่อแม่ลูกมากที่สุดในชีวิต คุณไรท์ขาสานฝันเราแล้วก็ทำให้มีความสุขมากเลยค่ะ ฮือๆๆๆ ฟิคตลกน่ารัก ละมุนมากบางทีก็จะร้องไห้คือ รักเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆ

    #6,845
    0
  2. #5819 Marktuan_mtly (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 14:43
    เริ่มหายใจไม่ออกละน่าไรท์ งื้ออ...ดุทั้งพ่อทั้งลูก ชอบบบบบ
    #5,819
    0
  3. #5816 M190545040993 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 10:20
    อีมายด์​ -แน่ๆ //อิชั่นอิน
    #5,816
    0
  4. #5815 pfmn_pz (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 08:34
    อ่าาา สัญญาณเคือนมาแล้ว แม็กซ์แกต้องจัดการให้เคลียได้แล้วนะ กลัวใจเนสละเกิน เค้าอาจจะรับไม่ได้ก็ได้นะ เพราะงั้น สู้เว้ยยยอิเบบบบ

    ขอบคุณที่เนสยังมีเพื่อนดีๆคอยช่วยเหลือ หวังว่าความสัมพันธ์จะไม่แตกหักนะ

    ส่งกำลังใจให้ไรท์นะฮะ
    #5,815
    0
  5. #5814 Believeinlucky (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 08:18
    สถานการณ์เริ่มตึงเครียดล้ะค่า ~~~
    ยัยมายด์อย่ามายุ่งกะพี่เนสขอร้องล่ะ
    ออย่าให้เบบต้องลงมือเองนะมายด์นะ
    #5,814
    0
  6. #5813 lovenevermild (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 07:52

    ดูท่าว่ามายด์คงจะโดนกำจัดเร็วๆนี้แน่ๆๆ ยุ่งกับของต้องห้าม(ของหวง)พี่แม็กซ์

    แม็กซ์ต้องจัดการขั้นเด็ดขาดและเลิกข้องเกี่ยวกับผู้หญิงที่ผ่านมาทุกคนได้แล้วนะ

    ปล.ที่เนสยังไม่มั่นใจเพราะเรื่องสาวๆที่ผ่านมาและความรู้สึกใช่ไหม
    #5,813
    0
  7. #5812 WWaraporn (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 07:33

    เริ่มเครียดล่ะค่ะ..
    #5,812
    0
  8. #5811 MJuthanan (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 05:53
    โอ้ยยยย เครีนดกว่าทำงานอีกพูดเลย
    #5,811
    0
  9. #5810 Need1239 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 03:37
    ไรท์ขออิมเมจเพื่อนพายด้วย... ตอนแรก คิดว่า เนส,แม็ก = แบม,มาร์ค แล้ว

    พาย,ปราช์ญ = แจ,แจ็ค
    #5,810
    0
  10. #5809 ppploy-noy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 01:13
    ตั้งแต่อ่านมานี่บอกเลยคือเรื่องเบบกับเนสนี่เครียดมากชอะเครียดกว่าเรื่องเรียนอีกอะ
    #5,809
    0
  11. #5807 MooYok009 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 00:14
    อีมายด์นิยังไง ร่านแรด อยากได้อยากโดนว่างั้น
    #5,807
    0
  12. #5806 bowvemarkbam (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:56
    หลังจากนี้จะมีแค่รุ่นลูกหรอค่ะ
    #5,806
    0
  13. #5805 filmpy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:45
    รีบต่อเถอะค่ะะะะ งื้อออ

    /กราบบบบ
    #5,805
    0
  14. #5804 pung_27 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:08
    มายด์ มายด์ ม่ายยยยยย
    #5,804
    0
  15. #5803 So_Chic93 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:04
    สนุกรออ่านต่อนะคะ
    #5,803
    0
  16. #5801 BaMark_ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:01
    ขอให้บอกความจริงกันเถอะนะ จะได้ไม่เกิดเหตุอะไร ;-;
    #5,801
    0
  17. #5799 FangTanarak (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 22:33

    เกลียดมากกกกก มายด์
    #5,799
    0
  18. #5798 มิ๊กกี้เม้าท์_ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 22:23
    ไอมายไอเวร บอกเลยส่าถ้าเบบเถื่อนแบบพ่อแกตายนานแล้ว!!!

    เหอะ!เขาม่เอาแกหรอกเขาเอาพี่เนส หึหึ
    #5,798
    0
  19. #5797 SuchaSee (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 22:15
    Eมายด์ 😈
    #5,797
    0
  20. #5796 Littleyeji★ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:53
    เนสรีบๆรู้ก็ดี แต่เค้าขออย่าม่านะะะะ ใจบางแงงงง
    #5,796
    0
  21. #5795 mtbbjsg7 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:53
    เข้าใจแม็กซ์เวลนะ เพราะรักมาก นิสัยส่วนตัวขี้หวงด้วยคงคิดว่าเนสจะรับตัวเองไม่ได้ด้วย เห้อ สู้ๆนะสุดหล่อ
    #5,795
    0
  22. #5794 Chyeolbyun6104 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:51
    แม็กจัดการอีนั่นให้เด็ดขาดเลยดิวะ...พายเป็นตัวช่วยคู่นี้เยอะๆที
    #5,794
    0
  23. #5793 Ptttttch (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:51
    บอกให้รู้จะจบๆไป อย่าให้มีเรื่องอีกครั้งเลย แค่นี้พี่เนสก็ยังให้เป็นน้องเลยยยย
    #5,793
    0
  24. #5792 Joyler (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:39
    คุยกันตรงๆ ไปเลยดิแม็กเนสรับได้เพราะมันคืออดีตที่ยังไม่ถึงขั้นนี้ในปัจจุบันอ่ะ แต่ถ้าแกยังไปทำแบบเดิมกับยัยนั่นทั้งๆ ที่เนสเริ่มเปิดใจให้จนเลยเถิดถึงขั้นนี้แล้วอ่ะชั้นจะไม่เข้าข้างแกเลยนะ
    #5,792
    0
  25. #5791 ภรรยาหวัง แจ็คสัน (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:38
    เชื่อว่าแม็กซ์จัดการได้ แต่อาจจะมีทะเลาะกับพี่บ้าง แต่สุดท้ายพี่เนสก็แพ้ลูกอ้อนแม็กซ์อยู่ดีล่ะ อิอิ
    #5,791
    0