Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

ตอนที่ 37 : 7- ผู้ชายที่ไม่ควรจะเข้าใกล้ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,023 ครั้ง
    8 มิ.ย. 62


7






             "จิลล์ เจย์ลุก จะกลับมั้ยบ้าน" 

       ร่างสูงใช้เท้าสะกิดน้องสองคนที่สลบไสลรออยู่ที่โซฟาหน้าห้อง คลับปิดแล้ว และเขาก็เพิ่งจะเสร็จธุระ

            "อือ...เฮีย "

           "เฮียหายไปทำอะไรมา เฮียไปกับบัตเตอร์ฟายนมตู้มคนนั้น เฮียเอาเจ้ไปไว้ที่ไหน"

           "มึงไปถามเจ้มึงแล้วกันนะ ว่าเขานั่นแหละเอากูไปไว้ที่ไหน"

       แม็กซ์เวลล์ตอบ เขามึนหัวเพราะยังไม่สร่างเมาดี มีสายเข้าจากม๊าตั้งหลายสิบแต่เขาไม่ได้รับ แต่ไอ้สองตัวนี่คงโทรไปบอกม๊าแบมแล้ว ถึงได้หยุดโทรไป

           "กลับ" 






         
      คนเป็นแม่นอนไม่หลับ พอได้ยินเสียงรถลูกก็รีบลงมาดู แม็กซ์เวลล์เมา แล้วก็อ้วก แบมแบมรีบไปประคองและลูบหลังให้

           "เบบ...เป็นยังไงบ้าง"

         "ไหวครับ...ม๊าไปนอนเถอะ"

         "ทำไม่ดื่มขนาดนี้ เพราะเรื่องพี่เนสใช่ไหม"

        "ม๊าอย่าพูดถึงอีก แม็กซ์จะขึ้นห้องแล้ว ม๊าก็ไปนอนนะ" 

     ประคองกันขึ้นมาข้างบน แบมแบมเห็นประตูตัวเองเผยออยู่ก็รู้ทันทีว่าพี่มาร์คก็เป็นห่วงลูก ทำเป็นหลับตั้งแต่หัวค่ำ ทำเป็นไม่สนใจ แต่ก็ยังออกมาดู

        "ม๊าเป็นห่วง อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม"

        "แม็กซ์ขอโทษ อย่าห่วงเลย...นอนนะครับคนดี" 

     ลูกชายกดจูบที่หน้าผาก แบมแบมยอมรับสัมผัสของลูกด้วยความเต็มใจ แม็กซ์เวลล์เป็นความรัก เป็นหัวใจของเขากับพี่มาร์ค ก่อนจะประคองแก้มแล้วพูดเตือนสติลูก

        "เบบ...ทำอะไรอย่าใช้อารมณ์ ม๊ากับป๊ารักลูกนะ "

       "รักเหมือนกันครับ ป่ะ เข้าห้องนะม๊า" 

      แม็กซ์เวลล์ดันร่างเล็กให้กลับเข้าไปในห้อง มองเห็นป๊านอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ม๊าแบมกับป๊าเป็นสองคนที่โชคดีที่สุด เพราะว่าหากันจนเจอ และร่วมฝ่าฟันมาด้วยกัน ไม่เหมือนกับเขา

       รักข้างเดียว... เฮงซวยชิบไอ้แม็กซ์






         "จะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ใช่ป้ะ" 

     พายมองเพื่อนที่ฟุบหน้าอยู่กับกระเป๋า โรงอาหารคณะตอนเช้าคนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เป็นอาทิตย์แล้วที่เพื่อนหงอยและซึมขนาดนี้ เป็นเพราะเหตุการณ์ครั้งนั้น เป็นเพราะแม็กซ์เวลล์

         "อืม...น้องควรไปเจอคนที่ดี ไม่ใช่คนที่ไม่มีความมั่นคงให้แบบชั้น"

         "คนที่ดีกับคนที่รักมันคนละคนกันไหม "

         "พาย...ถ้าแกเป็นชั้นแกจะรู้ ชั้นอยู่กับครอบครัวน้องมาทั้งชีวิต ชั้นเป็นหลาน อยู่ๆจะไปเป็นลูกสะใภ้ แกว่ามันจะโอเคไหม"

         "..."

         "อีกอย่าง แม่ไม่ให้ชั้นเกินเลยกับน้อง ไม่อยากให้คนอื่นมองว่าเราสองคนหวังทรัพย์สินเงินทองของตระกูลต้วน ชั้นเข้าใจแม่ และชั้นจะทำให้แม่ผิดหวังได้ยังไง"

         "ซับซ้อนว่ะ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ สนใจแต่คนอื่นแกก็จะน้ำตาตกในแบบนี้ นี่ไง แม็กซ์เวลล์มากับสาวคณะอื่นอีกแล้ว สามวันเปลี่ยนคนที กลุ้มใจ" 

      เนสมองตามร่างสูงของคนที่ตัวเองแคร์นักหนาแต่ไม่มีสิทธิ์เอื้อม น้องไปเจอคนที่ดี ดีกว่าคนขี้ขลาดแบบเธอ ก็ดีแล้ว...





        'คนปล่อยข่าวแม็กซ์เวลล์กับเนส ที่แท้ไม่ใช่คนอื่นไกล ดาวบัญชีปีสองนี่เอง'

        'อิจฉา...คำเดียวสั้นๆ มายด์ไม่มีวันได้ตำแหน่งแฟน'

        'ฉาวกว่าอีก... ประจานคนอื่นเพราะผู้ชายไม่เล่นด้วย'

       'แม็กซ์เวลล์ฮอตอย่างต่อเนื่อง โสดแล้วหล่อขึ้น สาวๆต่อคิวยาว สามวันเปลี่ยนคน'


           "กูจะเลิกเข้ากิจกรรมแล้ว เสือกเรื่องกูกันขนาดนี้ นี่กูจะเป็นเดือนเพื่อให้เขามาระรานเรื่องส่วนตัวหรือไงวะ" 

     แม็กซ์เวลล์บ่นกับปราชญ์ กิจกรรมค้นหาดาวเดือนยังคงเดินหน้าต่อ สัปดาห์หน้าก็จะไปถ่ายวิดิโอโปรโมทกันที่ต่างจังหวัดแล้ว  ซึ่งเขาไม่อยากจะไป พอไม่มีแรงบันดาลใจสิ่งที่กำลังทำอยู่มันเลยดูไร้สาระ

      จะเป็นเดือนไปเพื่ออะไร ในเมื่อไม่ได้มีผู้หญิงคนนั้นอยู่ข้างๆ

             "อย่าเทกูนะแม็กซ์ ไปด้วยกัน "

            "รำคาญมึงชิบ คืนนี้ไปคลับกูไหม" 

       ปราชญ์ส่ายหน้า ไปทีไรก็ต้องดื่มตลอด แล้วคนเรียนหนักแบบเขาจะไปไหวยังไง

            "พักก่อน มึงก็พักด้วย กินทุกคืน ไม่ดีต่อสุขภาพ"

            "นี่มึงยังไม่ได้เป็นหมอเลยนะ สั่งชิบหาย ไม่ไปอย่าไป กูแดกคนเดียวอยู่แล้ว"

        ก่อนจะได้คุยต่อสาวสวยคนหนึ่งก็เข้ามาหาซะก่อน เธอมาคนเดียวโดยไม่มีท่าทีเขินอาย คนที่4แล้วสำหรับวันนี้

            "แม็กซ์เวลล์คะ เชียร์อยู่นะ "

           "อยู่คณะอะไร " ชายหนุ่มกวาดสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า สวย หุ่นดี ถ้าหากจะสานสัมพันธ์คงต้องดูก่อนว่าจะไม่งี่เง่าทีหลัง 

           "เรียนบัญชีค่ะ"

           "อืม" 

       จบ บัญชีเป็นคณะต้องห้ามสำหรับเขาไปแล้ว หลังจากที่มายด์ทำแสบเขาก็แค้นฝังคณะไปเลย ถ้าเฉียดไปใกล้คงจะระงับตัวเองไม่อยู่

          "เดี๋ยวขอตัวก่อนครับ ต้องรีบไปซ้อม ขอโทษนะครับๆ" 

          "กูกลับแล้ว ไปคลับต่อ "

         "เออๆ เจอกันพรุ่งนี้ ขับรถดีๆ" 




         "กูไม่ไปรับแล้ว มึงอยู่บ้านอ่านหนังสือไป เดี๋ยวอาแจ็คบ่นกูหาว่าพามึงเที่ยว"

         "กูกลับดึก มารอทำห่าไร แค่นี้ไอ้สองแฝด " 

      มาร์ควางสาย จิลล์กับเจย์โทรมาเร้าให้เขาไปรับมาบัตเตอร์ฟายคลับ ไม่รู้ติดใจอะไรนักหนา เหล้าก็ไม่ได้กิน สงสัยชอบบรรยากาศ ชอบมองของสวยๆงามๆ  เหมือนอย่างกับเขาตอนนี้

ก๊อกก๊อก

      กระจกรถหรูถูกเลื่อนลง ชายหนุ่มกระตุกยิ้ม หญิงสาวที่เขากำลังควงอยู่เป็นคนในคณะ ปีเดียวกับเนส และตอนนี้เธอก็มาหาเขาที่รถ

           "กลับเหรอคะ ขอติดรถไปด้วยได้ไหม" 

      บริเวณนี้คงเป็นจุดรวมตัวของเด็กนิเทศปี4  แม็กซ์เวลล์มั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นจะต้องอยู่แถวนี้ เลยตอบรับอีกคนไป

          "ผใเป็นคนโลภนะเจน คิดค่าตอบแทน"

          "..." หญิงสาวเขินหน้าแดงแต่ก็พยักหน้า สุดท้ายก็ได้ขึ้นไปอยู่บนรถของเดือนนิเทศจนได้

          "ค่ะ จะให้ตอบแทนยังไงก็แล้วแต่แม็กซ์เลย..." หวังว่าสิ่งที่เขาทำจะทำให้เนสรู้สึกอะไรบ้าง ให้เนสทนไม่ไหว และยอมกลับมาหาเขา






          "ร้องไห้ทำไม น้ำตานี่ไหลเพราะอะไร หวงเขา แค้นเขา หรือรักเขา?" 

      พายกับเนสเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง เพื่อนสาวของเธอจะมามองรถคันนี้ทุกวัน บางวันก็จะได้เห็นอะไรดีๆแบบนี้ แบบที่ตัวเองต้องน้ำตาหยด
  
          "น้องไม่ใช่ของฉันอีกต่อไปแล้ว...ไม่มีอะไรไม่ยินดี แม็กซ์เวลล์ทำใจได้ก็ดีแล้ว"

       คนพูดปาดน้ำตาออก แค่เห็นว่าเบบเดินต่อได้โดยไม่สนใจเธอแล้วก็ดี ดีกับตัวน้อง ดีกับเราทั้งหมด

           "แล้วแกล่ะ ที่แคนเซิลงานถ่ายแบบไปเพราะอะไร ไม่มีน้อง แกเดินต่อได้ไหม..."

          "ฉันยุ่ง อาจารย์กรรณ์ให้ช่วยงาน ถ้าโปรเจคผ่านไปด้วยดีก็จะกลับไปรับงานต่อ"

          "เนส...สู้ๆ อยู่ข้างๆนะ ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากให้แกคุยกับน้องดีๆ มันตกลงกันได้ไม่ใช่เหรอ "

          "ขอบใจนะพาย น้องหมอไลน์หาแกแล้วนี่ ไปเถอะ นี่ก็จะไปทำงานกับอาจารย์ต่อแล้วเหมือนกัน" 







           "ขอบคุณมากค่ะอาจารย์ที่มาส่ง หนูลงก่อนนะคะ อาจารย์ขับรถดีๆค่ะ" 

      หญิงสาวยกมือไหว้ อาจาย์กรรณ์มาส่งที่คอนโดเพราะเห็นว่าดึกมาก วันนี้เธอทำรายงานจนดึก ยังดีที่พายอยู่เป็นเพื่อน

          "พรุ่งนี้มาแต่เช้าหน่อยนะ อาทิตย์หน้าผมต้องไปต่างประเทศ " 

         "ได้ค่ะ สวัสดีค่ะ" 

      เนสลงจากรถ รอส่งจนรถอาจารย์หายไปเธอถึงกลับขึ้นคอนโด ก่อนจะชะงักเมื่อเจอคนที่ไม่ควรจะเจอกันยืนรออยู่

      แม็กซ์เวลล์คนเดิมที่เธอไม่ได้สบตามาเป็นอาทิตย์

          "แม็กซ์..." 

         "มาส่งกันด้วย ดึกขนาดนี้ ไม่ทราบว่าเรียนวิชาอะไรกัน" 

      น้องคงจะเห็นแล้วเข้าใจผิด เนสสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอไม่อยากให้มันเป็นเรื่องราว ทั้งๆที่เห็นๆอยู่ว่าแม็กซ์เวลล์จงใจมาหาเรื่อง

        "พี่ช่วยอาจารย์ทำโปรเจค"

        "นักเรียรดีเด่นจริงๆ หรือว่าที่ปฎิเสธกันนี่เป็นเพราะเขา หรือว่าเป็นเพราะเจ้าของแบรนด์ หรือว่ามีตัวเลือกอีกเยอะแยะจนเลือกไม่ถูก"

        "เมาแล้วก็กลับไปนอน อาแบมเป็นห่วงแล้ว อย่ามาหาเรื่องพี่"  เนสขยับออกห่าง ถ้าน้องยังไม่เลิกราเธอก็จะเดินหนี

        "เมาตรงไหน เมาแล้วจะมาถึงนี่ได้เหรอ แหกโค้งตายกลางทางไปแล้วมั้งถ้าเมา จะรู้สึกอะไรป้ะ"

        "จะหาเรื่องพี่ทำไม เบบต้องการอะไร "

       "แล้วที่ต้องการให้ได้ป้ะ บอกไปจะให้ได้ไหม ทำไมอ่ะ หรือว่าเด็กนี่มันไม่เร้าใจเท่าคุณครู หรือไม่ถึงใจเท่ารุ่นใหญ่"

        "แม็กซ์เวลล์!"  เนสขึ้นเสียง เธอทนให้น้องดูถูกไม่ไหว แม็กซ์เวลล์ดื่มมา และเธอไม่อยากยุ่งด้วยแล้ว พูดยังไงก็ไม่รู้เรื่อง

        "ทำไม รับไม่ได้ "

        "หลีก พี่จะขึ้นห้อง ถ้ายังพูดไม่รู้เรื่องพี่จะร้องให้คนช่วย"

     เนสจนใจ เธอหนีไปอีกทางเพื่อหลีกเลี่ยงการประชด ก่อนจะถูกดึงอีกรอบ คนตัวเล็กในชุดนักศึกษาลอยหวือไปปะทะอกแกร่งโดยไม่ตั้งตัว ก่อนเสียงทุ้มเจือกลิ่นแอลกอฮอล์จะกระซิบชิดใบหู

       "เรื่องของผัวเมีย...ใครจะยุ่ง"

        "เราไม่ใช่!"

     "ไม่ใช่อะไร ก็ทำมาหมดแล้ว เหลืออย่างเดียวคือยังไม่ได้เอาเข้า"

  เพี้ยะ!

     ใบหน้าคมหันไปตามแรงตบ เนสปล่อยให้น้ำตาไหล เกิดมาเธอไม่เคยตีน้อง ไม่เคยทำร้าย แต่วันนี้เธอตบหน้า

         ".. " แม็กซ์เวลล์จะว่าเธอยังไงก็ได้ แต่ไม่ใช่ดูถูกเธอแบบนี้ 

        "พี่ขอร้อง...อย่าทำแบบนี้อีก พี่ไม่อยากรู้สึกว่าเราเป็นคนอื่นไปมากกว่านี้ พี่ไม่อยากให้แม็กซ์เป็นผู้ชายที่พี่ไม่อยากเข้าใกล้" 

     ร่างหนาที่ดวงตาแดงก่ำไม่แพ้กันหันกลับมาสบตา แม็กซ์เวลล์ไม่ได้โกรธที่เนสตบ แต่โกรธที่ตัวเองกำลังจะถูกพี่สาวเกลียด

        " ดีก็ไม่รัก เหี้ยก็ไม่รัก จะต้องเป็นแบบไหนถึงจะไปยืนข้างๆได้ "

        "..."

       "ไม่ตอบ ได้...งั้นคนอื่นก็อย่าหวังจะมายุ่ง ไอ้เหี้ยตัวไหนอยู่ใกล้ก็เตรียมตัวเดือดร้อนได้เลย" 

        "อย่าทำแบบนี้ อย่ากดดันให้พี่ต้องบอกอามาร์ค..."

      คนสุดท้ายที่เนสนึกถึงคือพ่อของแม็กซ์เวลล์เอง อย่างน้อยน้องก็น่าจะกลัว เธอไม่อยากให้แม็กซ์เวลล์ทำอะไรบ้าๆ แค่นี้น้องก็แย่เพราะเธอแล้ว

        "ก็บอกไปดิ่ บอกไปด้วยว่าเกือบจะได้กัน เผื่อป๊าจะให้แม็กซ์รับผิดชอบ จะได้ไปไหนไม่ได้ซะที"





30%





ต่อ








              "ทำไมต้องเป็นเนส..." 

         เข้าวันนี้สองพ่อลูกได้มีโอกาสวิ่งเคียงกันอีกครั้งหลังจากหายไปเป็นอาทิตย์ แม็กซ์เวลล์ดื่มทุกวันจนออกมาวิ่งกับเขาไม่ได้ แต่เขาจะไม่ถามหรอกว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะโตๆกันแล้ว คงจะคิดได้ว่าอะไรควร อะไรไม่ควร

              "มีผับตรงข้ามมาเปิดใหม่ "

             "กลัว?"

             "แม็กซ์ไม่ได้กลัว แต่บัตเตอร์ฟายคนปัจจุบันไม่ดึงดูดพอ ถ้าป๊าให้เนสมาช่วย จะโอเคกว่า" 

       คนเป็นพ่อฟังเหตุผลนิ่งๆ อันนี้ต้องถามความสมัครใจของเนสด้วย บัตเตอร์ฟายไม่ใช่ตำแหน่งที่จะเป็นกันได้ง่ายๆ ถ้าไม่ดึงดูดพอก็จบ
แบบอีสวยคนดีของเขา ที่ดึงดูดกันจนโงหัวไม่ขึ้น

           "ต้องถามเนสก่อน ถ้ายัยหนูไม่สมัครใจป๊าก็ช่วยอะไรไม่ได้"

           "แต่ถ้าป๊าเอ่ยปาก เนสต้องยอมแน่"

           "งั้นบอกให้เนสมากินข้าวที่บ้าน หลายวันแล้วที่ไม่ได้กินข้าวด้วยกัน ส่วนเรา ก็เบาๆลงหน่อย เมาทุกวันใช้ได้ที่ไหน "

           "..."

           "มีปัญหาอะไรป๊าไม่รู้ แต่แก้ปัญหาทางอื่น ยิ่งเมาสติก็ยิ่งน้อยลง จะหาทางออกได้ยังไง"

           "ครับ..." ลูกชายเพียงรับคำเงียบๆ แววตาของแม็กซ์เวลล์บ่งบอกว่ามีอะไรอยู่ภายในใจ แต่สุดท้ายลูกก็ไม่ได้พูดออกมาอยู่ดี 





   Order 

      เป็นผับใหม่ที่เปิดขึ้นเยื้องๆกับบัตเตอร์ฟายคลับ มันเล็กกว่าก็จริงแต่ก็มีลูกเล่นไม่น้อย แม็กซ์เวลล์ไม่ได้กลัว แต่ที่ต้องการให้เนสมาเป็นบัตเตอร์ฟายก็เพราะจะทำให้พี่สาวเข้ามาอยู่ใกล้ๆ ผับเปิดใหม่ตรงข้ามมันก็แค่ข้ออ้างเท่านั้น

          "ชาทำอะไรผิดคะ ทำไมถึงต้องให้ออกจากตำแหน่ง หรือว่าคุณไม่ถูกใจ..."

       ทิชาเป็นสาวสวยที่ผ่านการคัดเลือก เธอมีคุณสมบัติเพรียบพร้อม แต่เธอไม่ได้มีความสำคัญใดๆมากไปกว่าการเป็นบัตเตอร์ฟายของคลับ เธอทำหน้าที่เหมือนมายด์กับเขาไปแล้วในครั้งนั้น และมันก็เป็นแค่ครั้งเดียวที่เขาประชดเนส

          "เพราะมีคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากกว่าคุณ ผมจะให้คุณเป็นเบอร์สอง โอเคไหม" 

       ทิชาเม้มปาก เบอร์สองงั้นเหรอ แต่สุดท้ายเธอก็ต้องยอม ในเมื่อเจ้าของต้องการแบบนี้ เธอจะขัดได้ยังไง

         "ได้ค่ะ ชาจะคอยอยู่ใกล้ๆ"

         "ถ้าไม่ล้ำเส้น"

        "ไม่ค่ะ คุณวางใจได้"

         "เราสองคนเป็นอะไรกัน"

         "เราสองคนเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องเท่านั้นค่ะ"

         "ดี..." 









          "พี่เจนปีสี่กับมึง สรุปคบไม่คบ"

          "จะเป็นหมอต้องไม่เสือกดิ่" 

          "กูเป็นเพื่อน ตกลงจะบอกไม่บอก กูเห็นมึงรับส่งเค้าเช้าเย็น ตกลงยังไง กูจะได้บอกพี่พาย"

       แม็กซ์เวลล์มองหน้า ความสัมพันธ์ของปราชญ์กับเพื่อนของเนสชักจะแปลกๆ ขึ้นทุกวัน ตอนแรกที่ให้ไลน์ไปก็เหมือนกับคุยกันเรื่องของเขา หรือว่าไปจีบกันตอนไหนวะ

         "ไม่ต้องบอก เพื่อนเค้ายังไม่เดือดร้อนเลย ไว้เป็นเนสมาถามกูจะตอบ" 

         "แม็กซ์ อย่าประชดพี่เนสเลย ทำแบบนี้มันไม่ดีกับใครทั้งนั้น พี่เนสเป็นผู้หญิง เค้าไม่ได้แข็งแกร่งแบบมึง เค้าปฏิเสธมึง แต่เค้าก็ไม่ได้ควงผู้ชายคนอื่นหรือเปล่าวะ "

          "กูแข็งแกร่งเหรอปราชญ์ ใจกูตอนนี่พังแค่ไหนมึงรู้บ้างมั้ย"

         "มึงก็ใจเย็น ให้เวลาหน่อย ให้เวลาทั้งสองคนเดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้น"

         "กูไม่ได้ใจเย็นขนาดนั้น "

         "ครับพ่อ แล้วแต่พ่อครับ ตอนนี้รีบไปกองประกวดเถอะ เดี๋ยวสาย"









        "ครบคนไหม เช็คจำนวนด้วยนะ เดี๋ยวจะให้พักแล้ว" 

    สองทุ่มกว่าแล้วแต่กองประกวดยังครึกครื้น หมายถึงรุ่นพี่มากกว่า เพราะดาวเดือนต่างหาวหวอดอยากกลับบ้านนอนเต็มทน เนสจัดการแยกน้ำดื่มกับขนมปังไว้เป็นชุดๆเพื่อจะได้สะดวกตอนแจกจ่ายให้กับน้องๆ

       "อันนั้นทำไมไม่เหมือนคนอื่นอ่ะ" พายมาช่วย เห็นมีอยู่ชุดหนึ่งที่ไม่เหมือนคนอื่นเขาก็เลยถาม

       "ของเบบ น้องไม่ดื่มน้ำอัดลม ชั้นเลยเอาน้ำเปล่าให้"

       "อ๋อ...ดีกันแล้วเหรอ" 

       "ชั้นไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเบบ เพียงแค่เราคบกันไม่ได้ ชั้นทำใจยอมรับแต่น้องไม่ ไม่ว่าเบบจะทำยังไงกับชั้น แต่ชั้นก็จะเหมือนเดิม" 

     เธอไม่ได้คิดจะตัดขาดหรือโกรธเคืองจนมองหน้ากันไม่ได้ ตราบใดที่แม็กซ์เวลล์ไม่ได้ล้ำเส้น 

        "แกเข้าใจแต่น้องไม่มีวันเข้าใจหรอก มองก็รู้ว่าเด็กนั่นรักแกแค่ไหน จะให้ยอมรามือง่ายๆ คงไม่อ่ะ" 

      เนสปรายตามองไปที่ร่างสูงของคนที่กำลังพูดถึง แม็กซ์เวลล์โดดเด่นแม้กระทั่งอยู่ในที่ๆมีแต่คนหน้าตาดี น้องมีแต่ผู้หญิงเข้าหา ที่ผ่านมาที่เธอไม่เคยเห็นเลยเพราะแม็กซ์เวลล์ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรอีก น้องสามารถคบกับใครก็ได้โดยไม่ต้องแคร์เธอแล้ว เพราะเธอเป็นคนปฏิเสธน้องเอง






         "น้องๆคะ พักทานของว่างกันก่อนนะ แล้วมาทวนซ้ำอีกหนึ่งรอบถึงกลับบ้าน แยกได้เลย พี่ๆยกเข้ามาเลยค่ะ"  

     น้องๆดาวเดือนแยกย้ายกันไปพักตามมุมห้อง  ของว่างถูกยกเข้ามา  เป็นขนมปังกับน้ำอัดลมเย็นชื่นใจ 

         "คนละชุดนะคะเดี๋ยวไม่พอเพื่อนๆ"

       เนสนำขนมแจกจ่ายให้กับน้องๆที่นั่งรออยู่ แต่จะมีอยู่หนึ่งชุดที่พิเศษกว่าใครเพราะว่ามันเป็นน้ำเปล่า หมอปราชญ์ยิ้มรับพร้อมกล่าวขอบคุณตอนที่เธอส่งให้ พอมาถึงแม็กซ์เวลล์น้องได้แต่มองเฉยๆ ไม่ได้รับมัน

        "แม็กซ์...เจนเอาขนมมาให้ น้ำส้มด้วย เย็นซ่าชื่นใจจะได้หายเหนื่อย" 

      กลายเป็นว่ามีของว่างสองชุดยื่นอยู่ตรงหน้าเดือนนิเทศ หมอปราชญ์เหงื่อตกและหลบฉากออกไป เรื่องของเพื่อนให้เพื่อนตัดสินใจเอง

         "ขอบคุณครับ" 

      ขนมปังกับน้ำส้มของเจนเป็นสิ่งที่แม็กซ์เวลล์เลือก หญิงสาวยิ้มหวานจนแก้มแทบแตก ส่วนคนไม่ได้ถูกเลือกก็เก็บของตัวเองคืนไป

        "ไม่เป็นไรค่ะกินเยอะๆ เดี๋ยวกลับพร้อมกันนะคะ"

        "ได้" มันใกล้พอพี่เนสจะได้ยิน ความสนิทสนมของน้องกับเจนเพื่อนชั้นปีเดียวกับเธอ และจากการกระทำของแม็กซ์เวลล์เองที่เลือกเพื่อนของเธอ

         "เนส...เอาน้ำเปล่ามาทำไม คนอื่นเขากินน้ำอัดลมกันหมด แกนี่ "

      เจนทันสังเกตุของว่างในมือเพื่อนที่ส่งให้กับแม็กซ์เวลล์เหมือนกัน แค่น้ำเปล่าใครจะไปรับ มันจะไปสู้น้ำส้มของเธอได้ยังไง ไม่แปลกที่ชายหนุ่มจะปฏิเสธ

         "อะอืม..."

         "ผมเคยชอบดื่มน้ำเปล่ามากๆ แต่วันนี้อยากจะลองเปลี่ยนดู ไม่มีประโยชน์จะต้องรักเดียวใจเดียวอีกต่อไป "

         "ขอตัวก่อนนะ"

      คำพูดของแม็กซ์เวลล์กระทบใจคนฟังจนขอบตาร้อนผ่าว เนสปลีกตัวออกมาจากมุมนั้นเพื่อแจกอาหารว่างให้กับคนอื่นต่อไป ก่อนที่ของว่างชุดที่โดนปฏิเสธจะมีคนรับมันไปพร้อมกับคำพูดที่ทำให้คนได้ยินแว่วๆอารมณ์ไม่ดี

          "เขาไม่รับแต่ผมรับ ผมชอบทั้งน้ำเปล่า ชอบทั้งพี่... ชอบตั้งแต่ครั้งแรกเจอแล้วครับ"






         "ไอ้แม็กซ์! กูขอ กลับบ้านเหอะ "

     เรื่องปวดหัวยังไม่จบแค่ซ้อมดาวเดือนเสร็จ ปราชญ์เดินตามเพื่อนที่สับขาเร็วตรงไปยังห้องน้ำด้านล่าง แม็กซ์เวลล์ตามเดือนคณะอะไรไม่รู้ที่มันรับน้ำเปล่าขวดนั้นต่อพร้อมกับพูดประโยคคล้ายจะจีบพี่เนส และแม็กซ์เวลล์มันได้ยิน

          "อย่าห้ามกู ชอบทั้งน้ำเปล่าทั้งเมียกูเหรอ ไอ้เหี้ย"

     เสื้อนักศึกษาสีขาวถูกพับแขนขึ้นจนถึงข้อศอก ปราชญ์จนใจไม่รู้จะห้ามยังไงแล้ว พี่เนสก็กลับไปกับพี่พายแล้วเหมือนกัน ทีนี้ใครจะห้าม เกิดเรื่องก็ซวยกันแน่ๆ

         "กูขอไง กูขอมึงได้ไหม แม็กซ์ อย่ามีเรื่อง" 

         "อย่าห้ามกู "

         "มึงจะโกรธมันทำไม ในเมื่อมึงเองต่างหากที่ไม่รับน้ำขวดนั้น"

      ว่าที่คุณหมอก็สุดจะทน สุดท้ายก็ตะคอกใส่เพื่อนให้มันได้สติ ได้ผลเพราะแม็กซ์เวลล์หยุดเดินหนี แถมจ้องกันด้วยสายตาไม่พอใจมากๆ

         "กูไม่รับแต่มันเป็นของๆกู ใครที่ไหนก็เอาไปไม่ได้"

         "แต่กูเห็นกับตาว่ามึงเลือกน้ำส้ม เพราะฉะนั้นเดือนคนนั้นไม่ผิด เขาไม่ได้แย่ง เขารับมันเพราะว่ามึงไม่เอาเอง อย่างี่เง่าดิ้วะ" 

         "ไอ้ปราชญ์!"

          "หรือไม่จริง มานี่ กูจะซื้อน้ำเปล่าให้มึงกินเอง มึงอาจจะโมโหหิวเพราะเมื่อกี้น้ำส้มมึงก็เอาไปทิ้ง มานี่ ตามกูมา" 

      คนโดนกอดคอแสดงท่าทีฮึดฮัด แต่ก็ขัดไม่ได้ จนสุดท้ายโดนกึ่งลากกึ่งจูงออกมาจนถึงลานจอดรถ

      ยังดีที่มันไม่ขัดขืนไปมากกว่านี้

          "กลับไปกินน้ำที่บ้าน อะไรที่เป็นของๆมึงยังไงก็ต้องเป็นของๆมึง กูอยากให้มึงใจเย็นลงหน่อย หัดรออะไรบ้าง พี่เนสเขาไม่ได้หนีมึงไปไหนเลยเห็นไหม เพียงแค่เขากลับไปยืนอยู่ที่เดิม มีแต่มึงที่ดึงคนอื่นมาเกี่ยวข้องเอง มึงคิดเอา"

           "หมอเหี้ยอะไร เสือกชิบหาย"

           "เออกูเสือก วันนี้ถ้ากูเป็นพี่เนสกูจะเอาขวดน้ำฟาดหัวมึง น้องเหี้ย เล่นตัวหักหน้าไปรับของคนอื่น แล้วก็ไม่แดก ปากกับส้นตีนแข็งพอกัน" 

      ปราชญ์ไม่เคยใช้พลังงานในการพูดเยอะเท่าวันนี้มาก่อน หอบแฮ่กๆโดยที่อีกคนกระตุกยิ้มเหมือนกับเยาะ 

            "วันนี้พูดไม่เพราะเลยหมอ คนไข้ไม่หัวใจวายตายก่อนรักษาเหรอวะ ปากแบบนี้"

            "เรื่องของกู กลับบ้าน กลับบ้านนะอย่าระรานใคร กราบตีนครับพี่แม็กซ์ กลับบ้านเถอะนะผมขอ" 

      แม็กซ์เวลล์สะบัดขึ้นรถ หมั่นไส้ปากไอ้ปราชญ์ที่ช่างสรรหาคำมาประชดประชัน เนสกลับไปอยู่ที่เดิมงั้นเหรอ แต่เขาไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้น เขาอยากให้เนสคลานเข้ามาหาต่างหาก อยากให้เนสมาขอความรักจากน้องคนนี้บ้าง เขาถึงจะพอใจ

         ระหว่างนั้นก็อย่าหวังว่าใครจะได้ยุ่ง ปราชญ์มันคงไม่รู้ว่าเขาไม่ใช่คนที่จะเชื่อฟังใครง่ายๆ  ไม่เคยยอมอะไรง่ายๆ เนสก็ควรจะรู้เหมือนกัน













60%






ต่อ








             "เนส น้องแกต่อยกับเดือนศิลป์ ทางนั้นเขาหน้าแหกเลย  แม็กซ์เวลล์เป็นบ้าอะไรอีกวะ" 

        พายได้รับข่าวเมื่อตอนสายจากกองประกวด คนอื่นยังไม่รู้เพราะต้องการปิด คนที่เห็นหน้าน้องเดือนศิลปะบอกว่าปากแตก ตาช้ำ ส่วนคู่กรณีไม่รู้ว่าเป็นอะไรบ้าง 

             "แล้วเบบเป็นอะไรไหม" 

             "ห่วงผิดคนอ่ะเนส น้องแกเป็นคนหาเรื่อง จะไปสนใจทำไม" 

       พายก็อยากจะเข้าข้างน้องเพื่อนอยู่หรอก แต่แม็กซ์เวลล์เป็นคนผิด จะไปห่วงทำไม หาเรื่องเจ็บตัวเองก็ดูแลตัวเองไปสิ

             "พาย...ยังไงเบบก็เป็นน้อง"

             "น้องที่มันอยากจะเป็นผัวแกอ่ะ เนสเอ้ย ชั้นเลิกพูดแล้ว ถ้าแกไม่คบกับน้อง แกก็ต้องอยู่ห่างๆ แม็กซ์เวลล์น่ะตัวอันตราย ชั้นพูดเลย"

        เนสก็คิดอย่างนั้น แต่เธอจะห่างไปได้สักแค่ไหน เมื่อคืนอาแบมโทรมาชวนไปทานข้าว ไม่รู้ว่าอามาร์คมีธุระอะไรจะพูดด้วย เธอไม่ได้หนักใจท่านทั้งสอง แต่เธอหนักใจลูกชายท่านมากกว่า





           "กลับพร้อมกัน"

      ช่วงเย็นที่กองประกวด เนสได้เห็นหน้าคนที่เพิ่งมีเรื่องเจ็บตัว แม็กซ์เวลล์มุมปากแตก นอกนั้นก็ไม่เห็นบาดแผลอะไรอีก แถมยังไม่มีทีท่าอะไร ตัวเองทำผิดแท้ๆ ทั้งๆที่เรื่องมันไม่เป็นเรื่อง

           "ทำแบบนี้ทำไม "

           "ก็มันมายุ่ง"

           "เขาไม่ได้ยุ่ง เป็นแม็กซ์เองหรือเปล่าที่ไม่รับของๆพี่ ทีเรื่องเจนพี่ยังไม่เคยไปยุ่งเลย" 

       เหมือนจะหลุดแสดงความไม่พอใจลึกๆออกไป แม็กซ์เวลล์กระตุกยิ้ม อย่างน้อยเนสก็รู้สึกอะไรบ้างไม่มากก็น้อย ไม่งั้นคงไม่ถามเหมือนประชดแบบนี้

           "ทำไม...หึงเหรอ"

           "เปล่า เอาเป็นว่าเลิกกองพี่จะให้พายไปส่ง "     เนสตอบและเธอก็โดนดึงแขนไว้ แม็กซ์เวลล์ไม่พอใจที่โดนเมิน 

           "ทำไมจะกลับด้วยกันไม่ได้ ทำเหมือนเมื่อก่อนไม่เคยกลับด้วยกัน อย่ายั่วโมโห ยิ่งเมินก็ยิ่งเข้าหา..." 

        ก่อนจะพูดอะไรมากกว่านี้หมอปราชญ์ก็เข้ามาซะก่อน ร่างสูงจัดการรั้งเพื่อนตัวเองให้ออกห่างร่างเล็กของพี่สาว เอาอีกแล้ว ไอ้เพื่อนเวร เรื่องเก่ายังไม่จบเลย

          "ขอโทษด้วยครับพี่เนส พอดียังไม่ได้ฉีดยากันบ้าให้ อย่าถือสานะพี่ไปทำงานต่อเถอะครับ"

         "ไอ้ปราชญ์!"

        เนสเดินไปแล้ว เหลือแต่สองหนุ่มที่ยืนฮึดฮัดใส่กันอยู่ แม็กซ์เวลล์ชี้หน้าเพื่อน แต่ปราชญ์ก็ไม่ได้กลัวสักนิด
 
           "อย่ารังแกผู้หญิง"

            "กูอยากฆ่ามึง" 





        การซ้อมจบลงไปด้วยดี วันนี้เลิกไม่ช้าเพราะว่าอะไรๆเริ่มเข้าที่ เนสเก็บของมารอพายที่หน้าคณะ เธอไม่อยากไปกับแม็กซ์เวลล์ เธอไม่อยากทะเลาะกับน้อง

           "อื้อ แม็กซ์!" 

       แล้วสิ่งที่เธอพยายามหนีก็มาจนได้ ร้ายไปกว่านั้นคือเธอโดนน้องอุ้มอย่างไม่ทันตั้งตัว จะดิ้นก็กลัวโป๊ และแถวนี้ก็ไม่ค่อยมีใครผ่าน

           "เงียบ บอกแล้วว่ายิ่งหนีก็ยิ่งตาม" 

          "ทำไมทำแบบนี้ ปล่อยพี่"

          "ไม่ปล่อย กลับด้วยกัน" คนเอาแต่ใจจัดการยัดเธอใส่รถ ยึดกระเป๋ากันเธอหนีอีกด้วย เนสจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย เธอหนีแม็กซ์เวลล์ไม่พ้นอีกแล้ว


         "พาย...กลับแล้วนะ แกกลับเลย เดี๋ยวพรุ้งนี่เล่าให้ฟัง" 

      เธอโทรบอกเพื่อน แม็กซ์เวลล์ถอยรถและออกจากมหาลัย จุดมุ่งหมายก็คือบ้านของอามาร์ค เธอไม่อยากไปเลย ที่ๆเธอเคยเข้าออกเสมือนเป็นบ้านหลังที่สอง

         "ไหนบอกดิ้ ทำยังไงเราถึงจะเป็นเหมือนเดิม"  ความต้องการจะทำให้เนสคลานเข้ามาหาเริ่มริบหรี่ เป็นเขามากกว่าที่จะต้องทำแบบนั้น

         "..." เนสไม่ตอบ เธอยังเคืองที่แม็กซ์เวลล์ทำตัวห่ามด้วยการอุ้มเธอขึ้นรถมา ในเมื่อเถียงไม่ชนะเธอก็จะเงียบ ดูซิว่าใครจะอดทนได้มากกว่ากัน

         "ไม่ตอบ...สงสัยชอบลองของ เนส...แม็กซ์จะถามอีกครั้ง ทำยังไงเราถึงจะเป็นเหมือนเดิม"

      คำตอบก็คือเงียบ สุดท้ายพวงมาลัยก็ถูกหักเข้าข้างทาง  รถเบรกจนหญิงสาวเซไปด้านหน้า ก่อนจะถูกจับให้ชิดไปกับเบาะและริมฝีปากหยักก็ทาบทับลงมา

          "อื้อ!" 

       เนสใช้สองมือทุบบ่ากว้าง แม็กซ์เวลล์ไม่ปล่อยให้พี่สาวได้เป็นอิสระ ตอบแทนความดื้อดึงของเนสด้วยรสจูบ บดขยี้จนได้กลิ่นคาวเลือด จนคนตัวเล็กเลิกดิ้นถึงได้ผละออก

          "..." พี่สาวน้ำตาคลอ พริบตาเดียวก็หยดลงกระทบแก้มใส แม็กซ์เวลล์เห็นความผิดหวังในแววตา ก่อนจะร่างเล็กจะเปิดประตูลงไป

          "เนส!" 

       หญิงสาววิ่งหนีลงจากรถของคนเป็นน้อง นับวันแม็กซ์เวลล์เริ่มทำให้เธอกลัวขึ้นมาจริงๆ น้องพร้อมจะทำทุกอย่างโดยไม่คิดถึงจิตใจเธอ พร้อมจะทำทุกอย่างให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ 

          "เนสหยุดวิ่ง"

ปิ้นๆๆๆ

       เสียงแตรรถดังสนั่น  เนสไม่ได้หันไปมองว่าใครเป็นคนบีบ คงเป็นแม็กซ์เวลล์หรืออาจจะเป็นรถคันหลัง นาทีนี้เธอไม่สามารถทนอยู่ได้อีกแล้ว 
    
       แม็กซ์เวลล์เป็นผู้ชายที่ไม่ควรจะเข้าใกล้ไปแล้วจริงๆ






          "เนสยกเลิกนัดแล้ว บอกว่าไม่สะดวกจะมา ม๊าเชื่อว่ามันต้องเกี่ยวกับใบสั่งใบนี้ของลูก "

      แม็กซ์เวลล์กลับมาที่บ้าน เหตุการณ์บนท้องถนนทำให้ไม่สามารถจะตามพี่สาวไปได้ แถมยังวุ่นวายจนได้ใบสั่งมา แถมตอนนี้เนสก็ยกเลิกนัดแล้ว 

           "ครับ"

           "เบบ... นั่นพี่เนสนะลูก ทำไมถึงคุยกันดีๆไม่ได้ ชอบพี่เขา ก็ต้องทำให้พี่เขาประทับใจ ไม่ใช่เอาแต่ใจตัวเองแบบนี้"

           "ม๊า...เนสไม่ยอมให้ทำอะไรเลย เอาแต่หนี"

           "นั่นแปลว่าพี่เขาไม่ได้รัก"

           "รัก...เรารักกัน บอกป๊าได้มั้ย เนสต้องยอมฟังป๊าแน่ๆ"

           "ป๊าก็จะบอกว่าลูกไม่โต..."

           "แล้วแม็กซ์ทำอะไรได้มั่ง เลิกรักได้ก็เลิกไปแล้ว ม๊า...ให้แม็กซ์บอกป๊าเถอะ ถ้าทำอะไรไม่ได้จริงๆแม็กซ์จะฉุด" 

       แบมแบมยกมือทาบอก คำพูดของลูกชายไม่ได้มีความล้อเล่นอยู่เลย ความรักมันไม่เข้าใครออกใคร แม็กซ์เวลล์เหมือนพี่มาร์คตอนหนุ่มๆไม่มีผิด ไม่แปลกเลยที่จะเจ้าอารมณ์ และใครจะมาหยุดได้ 

           "งั้นก็แล้วแต่ลูก แต่ม๊าก็รักยัยหนูเนส ถ้าลูกคิดทำผิดกับพี่เขา ม๊าก็พร้อมจะปกป้องพี่สาวเราเต็มที่"




หอพัก

         "งั้นอยู่กับชั้นก่อน ถ้ากลัวน้องแกจะตามไปที่คอนโด" 

      พายพาเนสกลับมาที่หอตัวเอง หลังจากเพื่อนเปลี่ยนใจให้วนไปรับ แต่จากสภาพก็รู้แล้วว่าเนสกับแม็กซ์เวลล์มีปัญหากัน เพื่อนเธอปากช้ำ ตาบวม เหมือนนางเอกละครหลังข่าว ที่มีพระเอกซาดิสต์ตบจูบๆ

         "อืม...เหนื่อยอ่ะพาย แกกับน้องหมอเหนื่อยแบบชั้นมั้ย" 

      เนสฟุบหน้าลงกับเตียงเล็กๆของเพื่อน นึกถึงคงามรักของตัวเองแล้วก็ถอนใจ ถ้าหากไม่รักเบบ ถ้าเรายังเป็นพี่น้องกันเธอคงไม่เป็นแบบนี้

          "ชั้นกับหมอปราชญ์ไม่มีอะไรต้องแบก ชอบก็คบ ไม่มีอะไรให้ซับซ้อน "

          "อือ..."


Rrrrrrrrrrrrrrrrrrr

           -อามาร์ค-

          "พาย เดี๋ยวชั้นขอคุยกับอามาร์คก่อนนะ"

        เนสหยิบโทรศัพท์ลุกออกไปริมระเบียง ใจของเธอเต้นรัว อามาร์คโทรมาต้องมีอะไรแน่ๆ เพราะปกติเธอจะคุยกับอาแบม แต่ครั้งนี้...

           "ฮัลโหลค่ะ..."

          'ยัยหนู ตอนนี้อยู่ที่ไหน'

          "หนูอยู่บ้านเพื่อนค่ะ อามาร์ค...เนสขอโทษที่ผิดนัดคุณอา  คือเนสมีธุระกระทันหัน"

           'เพราะแม็กซ์เวลล์ใช่ไหม... " 

           "คือหนู"

           'เนสรักลูกชายอาใช่มั้ย บอกอามาเถอะ '

           "อามาร์ค...รู้ได้ยังไงคะ "

           'เจ้าตัวเขาบอก มั่นอกมั่นใจเหลือเกินว่าทั้งสองคนรักกัน ท่าทางเป็นหมาบ้า ตอบอามาหน่อยว่าเจ้าแม็กซ์ไม่ได้โกหกใช่ไหม" 

           "..."

           "เนส...อาเป็นใคร หนูไม่เชื่อใจอาเหรอ..."

          "ฮึก...อามาร์ค เนสรักน้อง เนสรักแม็กซ์เวลล์ แต่เราสองคนรักกันไม่ได้" 

          'ทำไม อาขอเหตุผล'

          "หนูไม่อยากให้คนอื่นมองว่าหนูจับครอบครัวของคุณอา แม่นิศาก็เหมือนกัน"

         'หืม...ทำไมหนูต้องแคร์คนอื่น ถึงหนูจะจับจริงๆอาก็ไม่แคร์ อาพอมีฐานะ และอาก็ไม่สนคนอื่น '

          "แต่แม่หนู..."

          'เดี๋ยวอาจะคุยกับเลขาของอาเอง ทำแบบนี้กับลูกชายของเจ้านาย อาจจะได้ตัดเงินเดือน อย่าว่าอานะ"

          "อามาร์ค...."

          'เอาล่ะ รออยู่ที่บ้านเพื่อน เดี๋ยวจะให้คนไปรับ ไม่ใช่เจ้าแม็กซ์แน่นอน มานอนที่นี่ อาแบมเขาเป็นห่วง"

          "ค่ะ...ขอบคุณนะคะคุณอา" 






           "แม็กซ์ไปรับเนสเอง" 

       มาร์คยกมือห้าม ลูกชายตัวดีเอาแต่ใจตัวเอง ใจร้อน ทุกอย่างถึงไม่ได้ดังใจสักที ยัยหนูเนสพูดไม่ยากเลย ถามก็บอกไม่โกหก คุยดีๆก็รู้เรื่องแล้ว

            "จะทำให้พี่เขาเตลิดไปอีกล่ะสิ รออยู่ที่นี่ อย่าใจร้อน ให้คนที่บ้านไปรับ หยุดทำตัวเป็นหมาบ้าซักทีแม็กซ์เวลล์" 

            "ป๊า..."

           "ปากแตกนี่ก็คงเพราะเรื่องเนส ใบสั่งจากตำรวจก็คงจะเป็นเรื่องเนสอีก สมควรแล้วเหรอ"

           "อย่างน้อยก็ไม่เดือดร้อนป๊า แม็กซ์ทำอะไรไม่เคยให้เดือดร้อนมาถึงป๊าเลยนะ"

          "งั้นเรื่องเนสนี่ จัดการเองนะ ถ้าเก่งนัก" หัวดื้อ เถียง รั้น นี่เมียเขาเลี้ยงลูกมายังไง

           "ยกเว้นเรื่องนี้ แม็กซ์ไม่เก่งเลย ไม่เคยทำให้เนสยอมได้เลย ป๊าช่วยแม็กซ์นะ "

           "ถ้าช่วย จะได้อะไร ทำไมป๊าต้องเอาเวลาทำงาน เวลาพักผ่อนมาช่วย"

           "ถ้าป๊าช่วย ป๊าจะได้ลูกสะใภ้เป็นดาวมหาลัย ทั้งสวย ทั้งเก่ง เป็นเด็กดี"  

          "รักมากไหมแม็กซ์ แล้วล่วงเกินยัยหนูไปหรือเปล่า ได้ทำอะไรพี่เขาไปบ้างหรือยัง" 

       คนเป็นพ่อถามจริงจัง แม็กซ์เวลล์รู้ว่าป๊ารักเนสมากพอๆกับเขา ใจหนึ่งรักเขา แต่อีกใจหนึ่งก็หวงเนส

          "รักเหมือนกับที่ป๊ารักม๊าแบม ส่วนเรื่องล่วงเกินเนส  อย่าลืมสิว่าแม็กซ์เป็นลูกป๊า จะไม่ให้เหมือนป๊าแล้วจะให้เหมือนใคร"




100%



////////////////////////////////////////////////////////////////

อืม...ลูกป๊า ร้ายเหมือนป๊าสิ พี่เนสกลับมาคราวนี้ ไม่น่าจะรอด...
ต้องให้ถึงแด้ดดี้อ่ะ พี่เถื่อนก็ยังคงเป็นพี่เถื่อนเสมอ คำเดียวรู้เรื่อง

ที่หายไปคือกดผิดลบเนื้อหาตอนนี้หมด เลยงมๆอยู่พักนึง ตอนนี้เรียบร้อยแล้วค่ะ  
ส่วนเล่มพี่เถื่อนอีสวย ยังเหลืออยู่ประมาณ5เล่ม ใครสนใจเด็มมาถามได้จ้า
ฝากฟิคอีกเรื่องที่แต่งคู่กันอยู่ เป็นมาร์คแบมแท้ๆ Ordinary man คุณคนธรรมดาของผม ไปเฟบได้ค่ะ
แม่ๆเมียๆแสดงตัวหน่อย ยังอยู่ดีกันไหม มีใครย้ายทีมบ้างอิอิ 
ตอนหน้าคงจะได้มีฉากหวานๆปนหื่นๆกันบ้างแล้วหลังจากดราม่ามาพักนึง รอๆๆๆๆนะ
#Butterflyมบ
@pali_party
//////////////////////////////////////////////////////////////




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.023K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,879 ความคิดเห็น

  1. #6803 planin_hrd (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 14:32
    แม๊กร้ายมาก
    #6,803
    0
  2. #6123 Ptttttch (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 12:15

    โอเค มาร์คคงเข้าใจแล้วนะ ว่าลวงเกินไหม5555

    #6,123
    0
  3. #6122 pfmn_pz (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 09:11
    ตอนนนี้ทีมป๊าาาา เลือดพ่อมันแร๊ง5555555 เกลียดดอะลูกป๊าก็เหมือนป๊า ชั้นหมั่นไส้ความมั่นของแกแม็กเวล

    ขอเถอะช่วยใจเย็นกับยัยหนูเนสหน่อยย สงสารลูกสาววว เมื่อไหร่จะมีความสุขสักที

    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะฮับ
    #6,122
    0
  4. #6121 PJ_PM (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 01:49
    ป๊าหน้าม้านเลยป่ะ โดนลูกสวนแรงมาก 55555555555555
    #6,121
    0
  5. #6120 Nattitap (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:31
    ป๊าร้ายกว่าเบบเอ้ยยย 5555
    #6,120
    0
  6. #6119 B-net (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:20
    55555 ทำไมชอบจังงงง
    #6,119
    0
  7. #6118 ppattaranits (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 21:38

    ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
    #6,118
    0
  8. #6117 littlebangs (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 16:57
    -เวงแม๊ก ด่าพ่อถูกป่าวว5555555555555555555

    กำลังอินๆหลุดขำเลย
    #6,117
    0
  9. #6116 patpich (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 16:39
    อิแมกซ์เวลล์ มันหลอกด่าพ่อปะวะ5555555555 อย่าโทษเมียเลี้ยงลูกมายังไง ก็เชื้อพ่อมันแรงอะป๊าาาาาา55555555
    #6,116
    0
  10. #6111 BG3031 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 02:51
    ก็ร้ายเหมือนป๊านั่นแหละจ้าาาา
    #6,111
    0
  11. #6110 Love AmeriThaiKong (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:04

    เนสสสสส หนีไป เบบจะหื่นใส่อีกแล้วววววว 555555
    #6,110
    0
  12. #6108 Zai33333333 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 17:05
    5555 จะไม่ไห้เหมือนป๊าแล้วจะไห้เหมือนไคร เป็นใงป๊า ซึงที่ลูกได้ป๊ามาร์คมาเต็มๆๆ #ชอบๆๆมาอีกไห้เร็วๆๆนะคะ รอๆๆๆๆ
    #6,108
    0
  13. #6106 sunbury (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 12:19
    คำตอบคือเข้าใจตรงกันนะ555555
    #6,106
    0
  14. #6105 DeffDef (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 12:04
    ป๊าเอ็งแสบกว่าเอ็งเยอะเจ้าเบบ

    เอ็งยังไม่ได้ครึ่งความบ้าบิ่นของป๊าเอ็งเลย
    #6,105
    0
  15. #6104 mayzsmtz (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 10:54
    ชั้นขำประโยคสุดท้าย5555

    แม็กซ์ยอกย้อนพ่อหรอลูกกก ยังไม่ได้ครึ่งของพ่อเลย5555
    #6,104
    0
  16. #6103 K-muk (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 10:51
    แม็กซ์ยังเบากว่าป๊าเยอะ 5555
    #6,103
    0
  17. #6102 19MTBB98 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 10:33
    จุกๆ555555555รู้ซะบ้างว่าลูกใคร!!!!
    #6,102
    0
  18. #6101 Party9793 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 08:53
    ส่งยาดมให้ป๊ามาร์คกะม๊าแบม พี่แม็กซ์เป็นคนร้ายๆๆ555
    #6,101
    0
  19. #6100 Pimruethai_260 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 08:33

    ป๋านี่เชื้อแรงจริงๆ
    #6,100
    0
  20. #6099 miminmi07 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 07:54
    พ่อลูกเหมือนกันจิงๆๆ
    #6,099
    0
  21. #6097 multuan98a (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 03:59
    ร้าเนอะพ่อลูกคู่นี้เจออยู่ในชีวิตจริงคงปวดหัวมากๆอะ555555
    #6,097
    0
  22. #6096 cartoona007 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 03:00
    ป๊าาาาาาาา ลูกได้ป๊าเต็มๆไง 55555
    #6,096
    0
  23. #6095 MeDuZa_23 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 02:32
    55555555ไปย้อนป๊าแบบนั้นได้ไงงงงงงแม็กซ์เวล
    #6,095
    0
  24. #6094 Believeinlucky (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 02:21
    รักป๊ามากกกกกก
    ฮื่ออผู้ที่จะช่วยให้ทุกอย่างคลี่คลาย ~~~
    รออ่านฉากหวานปนหื่นนะค๊า อิอิ
    #6,094
    0
  25. #6093 Ifang.cnt (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 00:02
    อัพเถอะค่ะ จะลงแดงแล้ววววววว
    #6,093
    0