Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 356,239 Views

  • 5,860 Comments

  • 8,036 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    31,581

    Overall
    356,239

ตอนที่ 9 : 8-หวง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1860 ครั้ง
    22 ต.ค. 61

8
















            "สามหมื่น"



            "พะ..พี่ยิม"



      สุดท้ายคนที่ประมูลชนะในคืนนี้คือพี่ยิม เพื่อนพี่มาร์ค 


            "พี่มาร์คให้พี่มาประมูลเหรอครับ" 

      ผมถามทันทีที่ถึงโต้ะ ผู้ชายคนนี้ดูเงียบๆ แต่ก็ดูไม่ธรรมดา เพราะเป็นเพื่อนกับคนเถื่อนคนนั้นเลยดูไม่ธรรมดาไงล่ะ


            "เปล่า"


             "แล้วพี่ประมูลแบมทำไม"

       ผมถามขณะรับแก้วมาชงให้ แปลกใจเล็กน้อยที่ทั้งโต้ะมีพี่ยิมนั่งอยู่คนเดียว ไม่มีคนอื่นเลยสักคน


           " แล้วเราเป็นอะไรกับไอ้มาร์คล่ะ" 


            "เอ่อ..." 


           "ตอบมาเถอะ พี่รู้เรื่องของมันทุกเรื่องแหละ" 


            "ครับ " 
   
       ส่งแก้วคืนพี่ยิม หากจะพูดความจริงคงไม่เป็นไร จะบอกหรือไม่บอกพี่มันคงไม่สนใจอยู่แล้ว


           "แบมเป็นเด็กของพี่มาร์ค เป็นเหมือนคนอื่นๆที่นอนกับพี่เขาเพราะเงิน "


           "มาร์คไม่เคยมีเด็ก..."


           "ยังไงดีครับ แบมก็เหมือนกับผู้หญิงพวกนั้น แบบว่าคู่นอน อะไรประมาณนี้"

       อธิบายไปก็หน้าแดงไป เรื่องนี้มันเกินกว่าทุกคนจะเข้าใจ แต่ยังไงก็น่าอายอยู่ดี


            "เหรอ...ทำไมถึงคิดว่าตัวเองเหมือนคนอื่น" 


             "พี่จะบอกว่าแบมไม่เหมือนคนอื่นเหรอครับ ไม่จริงหรอก เมื่อวานแบมยังเห็นพี่มาร์คควงผู้หญิงอยู่เลย ก็นะ ระหว่างเรามันมีข้อตกลง ว่าแต่ ทำไมวันนี้พี่มาคนเดียวล่ะครับ" 

       ผมถามกลับ  กับพี่ยิม ผมเคยเจอเค้าแค่ครั้งสองครั้ง ท่าทางนิ่งๆเลยไม่รู้ว่าเป็นคนยังไง


            "พวกมันไปที่อื่นกัน แต่พี่ต้องมาที่นี่" 

       คำตอบไม่ค่อยกระจ่าง แต่ก็ช่างมันเถอะครับ ใครจะอยู่จะไป จะมาไม่มายังไงก็ช่าง


           "ครับ พี่อย่ามองแบบนี้สิ แบมโอเค ไม่ต้องสงสารหรอกครับ ผมก็เห็นแก่เงินเหมือนคนอื่นนั่นแหละ"


             "..."


            "ส่งแก้วมาครับ จะเอาอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่า เดี๋ยวแบมไปสั่งให้"


            "พอแล้ว...แบมแบม"


             "ครับ?"


             "พี่จะกลับแล้ว แต่พี่จะบอกอะไรให้อย่างนะ ไอ้มาร์คมันไม่เคยส่งคนมาเฝ้าคู่นอนของมันหรอก เสร็จแล้วก็จบไป และที่พี่ต้องมาอยู่ตรงนี้ก็เพราะมัน..."


             "พี่จะหมายความว่า"


             "คิดเอานะเด็กน้อย พี่กลับล่ะ พี่ต้องเอาบิลสามหมื่นนี่ไปเคลียร์กับมันอีก ไปนะ" 

       พี่ยิมไปแล้ว ไปพร้อมกับสติของผมและหัวใจที่เต้นระรัว ผมคิดเข้าข้างตัวเองได้ไหม ถ้าหากที่พี่ยิมพูดคือความจริง


       ที่ผ่านมา ให้เพื่อนมาเฝ้าผมตลอดเลยใช่ไหม...







ผับTT


               " ไอ้มาร์ค วันนี้มึงหงุดหงิดนะ สาวสักคนไหมกูเรียกให้" 


               "ไม่เอา"


               "แล้วมึงเป็นอะไร กูอุตส่าห์ย้ายมาผับนี้กับมึง ก็มาทำหน้าส้นตีนใส่ รู้งี้ไปบัตเตอร์ฟายด์เหมือนเดิมดีกว่า ดีกว่านี้"

        แจ็คกำลังโวยวาย เหตุผลที่ต้องเปลี่ยนที่ดริ้งกันก็เพราะไอ้เพื่อนตัวดีเนี่ย เรื่องมาก ขี้เก๊ก ห่าเหวอะไรนักไม่รู้


               "อย่าเยอะ สัดพรุ่งนี้ก็เวรมึงแล้ว " 


              "เวรกรรมอะไรของกู  จะแดกเหล้ากับเพื่อนก็ต้องมีเวรแยก หวงเค้าก็ไปเฝ้าเองดิ้ จะเก๊กทำเพื่ออะไร น้องมันจะได้ดีใจ"


               "เดี๋ยวได้ใจ ทุกวันนี้ก็ไม่ค่อยจะฟังกูแล้ว เมื่อเย็นก็สะบัดใส่กู ไม่รู้เป็นห่าอะไร" 

        ยังไม่ทันจะพูดต่อ ไอ้บีก็เข้ามาที่โต้ะ  ท่าทางหงุดหงิดหัวเสียนี่ก็คงไม่พ้นเรื่องคู่หมั้นรุ่นน้องอีกตามเคย


               "แรงๆเลยจัดมา ป๊าสั่งกักบริเวณกูแล้ว จีนแม่ง...ถ่ายรูปแบล็คเมลกู "


              "นี่ก็อีกตัว หัวเสียแต่ทำไรไม่ได้  อีกคนหัวอ่อน อีกคนหัวแข็ง เพื่อนกูนี่จะมีคนปกติบ้างไหมวะ" 

        แจ็คบ่น ก่อนจะเห็นยิมเดินเข้ามาก็โบกมือเรียก

                "มาแล้วว เพื่อนปกติของกู ยิม วู้ววทางนี้" 


กึก


                "อ่ะ บิล โอนด่วน "

        มาร์ครับกระดาษสีขาวที่ยิมส่งให้มาดู เห็นตัวเลขแล้วก็เงยมองหน้าเพื่อนอีกครั้ง สามหมื่น แม่งบ้าไปแล้วมั้ง

               "ไม่ต้องมอง วันนี้คนประมูลน้องมันเยอะ แล้วราคาก็สูงมาก เนี่ย ชนะโต้ะนั้นแค่ห้าพัน" 

               "ทำไมวะ...เห็นหลายวันที่ผ่านมายอดอยู่หมื่นกว่าๆ"

              "ก็น้องมันน่ารัก คิดว่ามีแต่มึงคนเดียวเหรอที่อยากได้ พูดตรงๆเลยนะมาร์ค แบมแบมไม่เหมือนทุกคนที่มึงเคยได้ น้องมันเจียมตัวแค่ไหนมึงไม่รู้หรอก และถ้ามึงไม่เอาหรือคิดจะเล่นๆ กูเอาเอง"

              "ไอ้ยิม!"

             "กูพูดจริง ไอ้เหี้ย ไม่น่าเป่าแพ้ไอ้แจ็คเลย กูไม่อยากไปเจอน้องมัน กูสงสาร "

              "เห้ยๆๆพอๆ ไอ้ยิมมึงเมาแล้ว พูดเหี้ยไรเนี่ย ไปๆ กลับๆ เดี๋ยวเงินให้ไอ้มาร์คมันโอนให้" 
 
        แจ็คกุมขมับ เห็นสายตาไอ้มาร์คก็เสียวสันหลังวาบ รีบดันไอ้ยิมที่วันนี้ไม่ปกติให้ลุกขึ้น วันนี้บรรยากาศไม่ค่อยดีแล้ว

                "..."

               "น้องมันเห็นมึงเดินกับผู้หญิงยังไม่ว่าอะไรเลย ไอ้มาร์ค แค่เงินมันทำให้มีความสุขไม่ได้นะเว้ย ถ้ามึงไม่คิดจริงจัง อุ้บ อื้อๆ ๆ"  

        ก่อนจะพูดอะไรไปมากกว่านั้น แจ็คก็ปิดปากลากเพื่อนตัวสูงออกไป ไม่ทะเลาะกันเรื่องนี้น่า

กึก

              "เหอะ หลงเสน่ห์อีสวยกันไปหมด มึงอ่ะไอ้บี มะรืนเวรมึงไปจะหลงมันกลับมาเหมือนไอ้ยิมมั้ย" 

       หันไปถามเพื่อนอีกคนที่นั่งมองเงียบกริบ บีส่ายหน้า ไม่คิดหางานเพิ่มอยู่แล้ว

            "ไม่หรอก แต่กูจะไปหลอกถามแบมแบมเรื่องจีนแทน  ส่วนมึง กูแนะนำ ไปบอกน้องเถอะ ว่าใจอยากจะจับเขาขังห้องไว้แค่ไหน ได้ไม่เดือดร้อนพวกกูเวียนกันไปเฝ้าอีก ไอ้ห่า"

            "กูไม่ได้หวง กูแค่ไม่อยากให้ใครแตะของๆกู หุบปากไปๆ"

            "เออไอ้สัดมาร์ค กลืนน้ำลายตัวเองเมื่อไหร่กูจะหัวเราะคนแรกเลย"







            "ไม่ให้ไปส่งแน่นะ ยังไงแบม" 

            "ไม่อ่ะ ดึกแล้วมึงไปพักเหอะ กูกลับแท็กซี่แป๊บเดียว ขอบใจมาก" 

            "เคๆ งั้นเจอกันพรุ่งนี้ บาย"

            "บาย" 

      แบมแบมเปลี่ยนเสื้อผ้าและออกมารอรถหน้าบัตเตอร์ฟลายด์คลับ เห็นบีเอ็มคันคุ้นตาจอดอยู่ไม่ไกล แต่ไม่กล้าเข้าไปหา เป็นไปไม่ได้ที่พี่มาร์คจะมาจอดรอ คงจะมาเที่ยวกับผู้หญิงหรืออะไรนี่แหละ
 
กึก


ปิ้นๆๆๆ


      แต่พอเดินออกมาอีกทางก็เป็นอันต้องเหลียวกลับ พ่อคุณเล่นบีบแตรสนั่น คนตัวเล็กวิ่งเร็วๆกลับไปที่รถ ก่อนที่คนอื่นเค้าจะออกมาด่า

ปึง!

             "เดินไปทำเหี้ยไรตรงนั้น กูจอดอยู่นี่ไม่เห็นเหรอ" 

     ขึ้นมาปุ้บก็โดนปั้บ แบมแบมก้มหน้าคาดเบลด์ ไม่อยากเถียง เพราะยังไงก็ไม่ชนะ

             "..."

            "อีสวย..."

            "ครับ" 

           "อย่าทำให้โมโห มึงจะเมินกูทำไมนัก เป็นอะไรก็พูดมาสิ" 

           "เปล่าครับ แบมไม่ได้เป็นอะไร แค่ตามอารมณ์พี่ไม่ทันเฉยๆ พี่...ใจเย็นๆนะ แบมไม่ได้ดื้ออะไรเลย"
 
       จะร้องไห้จริงๆแล้ว อธิบายไปก็กลืนความน้อยใจไป เอะอะก็เสียงดังใส่ และคนที่ยอมก็ต้องยอมต่อไปแบบเขา

           "ร้องไห้ทำไม"

            "อึก...เปล่าครับ พี่ขับรถเถอะ ดึกแล้ว" 

       ปาดน้ำตาออกสองแก้ม  พยายามกลั้นแล้วสุดท้ายก็ทำไม่ได้ ไม่อยากให้พี่มาร์คเห็นความอ่อนแอ ไม่อยากให้รำคาญ ไม่อยากให้แย่ไปกว่านี้เลย 




บรืนน~

      ร้องไห้จนหลับ งอแงชิบหาย 

ปึง!

      มาร์คจอดรถและอุ้มคนหลับขึ้นห้อง ตอนแรกจะปลุกแต่พอเห็นคราบน้ำตาก็เปลี่ยนใจ ปล่อยให้หลับๆไปก็ดีแล้วจะได้ไม่งอแงอีก

              "อื้อ~ ถึงแล้วเหรอ ปล่อยครับ แบมเดินเองได้ " 

              "อยู่เฉยๆ" 

       สั่งตอนกดปิดลิฟต์ อีสวยหุบปากเงียบ กอดคอเขาไว้กันตก ทำตัวไม่ดื้อ แต่แววตานี่ดื๊อดื้อ 

             "วันนี้พี่ให้พี่ยิมมาประมูลแบมเหรอ"

            "เปล่า มันประมูลของมันเอง ทำไม ติดใจ?"

       คนถูกถามกลับทำหน้ามุ่ยใส่ หันหน้าหนีไปอีกทาง ถามดีๆก็หาเรื่อง นี่ขนาดใจเย็นหมดทุกอย่างแล้วนะ

           "แต่พี่ยิมบอกว่าพี่ให้มาเฝ้า ทำไมครับ เฝ้าทำไม"

          "มึงเป็นใคร ทำไมกูต้องให้ไปเฝ้า ไร้สาระ เดินเองไปเลยไป" 

      ปล่อยน้องลงพื้น ก่อนจะจ้ำหนีมายังห้อง นิสัยแบบนี้มันต้องซักไซ้อยู่แล้ว จะให้รู้ได้ยังไงว่าหวงชิบหาย รู้ไปก็ได้ใจไปเท่านั้น

ติ้ดๆๆๆ


ตึกๆๆ


           "พี่มาร์ค รอด้วย "

กริ้ก

           "พี่มาร์ค...พี่ยิมบอกว่าพี่ให้เพื่อนมาเฝ้า พี่เป็นห่วงแบมเหรอ หรือพี่หวง ตอบหน่อย" 

      คนอยากรู้มาวอแวไม่เลิก เขาเดินไปหยิบเบียร์ในครัวก็ตาม เดินเข้าห้องก็ตาม

          "มึงเชื่อไอ้ยิมเหรอ มึงคิดว่ากูจะทำอะไรแบบนั้น?"

       พอพูดแบบนี้หน้าสวยๆก็สลดลง  มาร์คเลยหันไปทางอื่น เดี๋ยวอีสวยมันก็เลิกตื้อไปเองแหละ

          "ใช่สิ พี่จะทำแบบนั้นทำไม ในเมื่อพี่ก็มีคนอื่นคอยเอาใจอยู่ตลอดเวลา พี่จะมาหวงคนธรรมดาๆที่มาเกาะพี่ทำไมกัน แบมซะอีกที่หวงพี่ ทั้งๆที่ไม่มีสิทธิ์" 

       พอได้ยินคำว่าหวงก็รีบหันกลับมา คนตัวเล็กพูดไปหอบไป หน้าก็แดงก่ำ อีสวยหวงที่เขาเดินกับผู้หญิงงั้นเหรอ ตลกดี...

          "มึงเมาเหรอ?  ยังไงสวย"

      เขาเดินเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะจับปลายคางเล็กเอาไว้ ทีนี้น้องมันไม่ยอมหลบตา วันนี้แดกอะไรมาสู้ชิบหาย

          "ไม่เมา ปล่อยครับ จะไปนอนแล้ว เมื้อกี้ถือซะว่าแบมไม่ได้พูด" 

     สะบัดหนีแต่ช้ากว่าเขาหลายก้าว สุดท้ายก็กลับเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนเขาอยู่ดี 

           "บอกว่าหวงกันแล้วมาเดินหนีเหรอ"

           "อื้อปล่อย~"

           "อ่ะๆ เลิกพยศ กูแค่ไปเดินซื้อของ แค่นั้น ไม่ได้มีอะไรเกินเลย กูเคยบอกมึงไปแล้วนี่ ว่าจะไม่มีอะไรกับคนอื่นระหว่างที่เรายังอยู่ด้วยกัน ทีนี้หายงี่เง่าได้ยัง?"

           "..."

         "กูไม่รู้นี่ว่ามึงจะหวงกูขนาดนี้ งั้นต่อไป"

         "ช่างพี่เถอะครับ จะทำอะไรก็ทำ" 

        "อย่าประชดเดี๋ยวจูบปากแตก หวงก็บอกว่าหวง เพราะกูก็หวงเหมือนกัน"

        "หืม..เมื่อกี้พี่ว่าไงนะ" 

     พอได้ยินแบบนี้อีสวยก็หันขวับ ถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง เขาเลยบีบปากงุ้ยๆนั่นแรงๆให้หายหมั่นเขี้ยว 

         "อีตัวดี...ห้องก็ได้อยู่ แบล็คการ์ดก็ให้ไปใช้ จะเอาอะไรอีก ฮึ ยังอยากจะได้ยินอะไรอีก"

ฟอด~

           "อื้อ อะไรของพี่เนี่ย"

       น้องมันดิ้นออกจากอ้อมแขน หน้าแดงหูแดง วิ่งงุ้งงิ้งออกประตูไป งอแงชิบหาย ทีตัวเองหงุดหงิดอยากรู้ล่ะสู้ยิบตา พอพูดขึ้นมาก็หนี ดื้อชิบ...น่าจับมากระแทกสักที 

      หมั่น...อยากกัด


     แล้วกูต้องมายืนยิ้มทำบ้าอะไรวะ



30%






ต่อ






      สามวันแล้ว สามวันที่แบมแบมต้องอยู่คนเดียวในห้องหรูๆ พี่มาร์คไปค้างที่โรงแรมเพราะมีทัวร์มาลง แม้อยากจะตามไปมากเพียงใดแต่ก็ไม่มีทางให้รู้เด็ดขาด แค่หลุดปากบอกว่าหวงไปวันนั้นก็จะมองหน้าไม่ติดแล้ว


แกร็ก

     คนตัวเล็กลากกระเป๋าเดินทางมาพับเสื้อผ้าใส่ ตีหนึ่งแล้วก็ยังนอนไม่ได้ เพราะเดี๋ยวไม่ได้เก็บกระเป๋า

     ห้องมันเงียบสุดๆเมื่ออยู่ลำพัง การที่พี่มาร์คบ่นนี่นั่นคงจะดีกว่านี้ ป่านนี้จะออกไปเมาที่ไหน จะออกไปเปย์สาวอีกหรือเปล่า

เฮ้อ

     อีกสามวันจะไปภูเก็ตแล้ว ตื่นเต้นนิดหน่อยเพราะจะไปทำในสิ่งที่ใจรัก เรียนการโรงแรมนี่ดีอย่าง เหมือนได้เที่ยวไปในตัวอ่ะ

ติดขาสั้นไปเล่นน้ำด้วยดีกว่า ไปทั้งที


ติ้ดๆๆๆ

แกร้ก

     เสียงรหัสปลดล็อคทำให้คนเพลินๆหันขวับ ก่อนที่ร่างสูงจะเข้ามาและหยิบรองเท้าผ้าใบขึ้นชั้น

          "พี่มาร์ค...มาได้ไงอ้ะ"

          "มีรถ"

     ตอบหน้าตายก่อนจะวางถุงเซเว่นลงที่โต้ะ น้ำขนมสารพัดเต็มถุง แบมแบมมองอย่างสงสัย พี่มันไม่กินของจุกจิกไม่ใช่เหรอ

          "พี่ไม่กินของพวกนี้ไม่ใช่ไง"

     คนถูกถามกำลังปลดกระดุมเสื้อคลายร้อน มองถุงเซเว่นแล้วก็ตอบเรียบๆ

          "ซื้อมาวางให้เน่า"

          "อ่าว ทำไมอ่ะ เสียของ ถึงพี่จะมีตังค์แต่แบมว่า"

          "ซื้อมาให้มึง อ่ะ กินซะ พอใจยัง" มาร์คถอนใจใหญ่พลางทิ้งตัวลงบนโซฟาใกล้ๆ บอกไปจนได้ รำคาญถามเซ้าซี้

          "เอ้า...แต่ยังไงก็ขอบคุณครับ" ยิ้มแก้มจะแตกตอนรู้ว่าเป็นของตัวเอง เหอะ

          "เก็บของไปดูงานเหรอ"

          "ครับ ทยอยๆเผื่อไม่มีเวลา ไปตั้งสามวัน เหมือนไปเที่ยวเลย" 

          " อืม แล้วนั่นกางเกงเหี้ยไร"

     ชี้มือไปยังอีตัวสีขาวที่ถูกพับอย่างเรียบร้อยในกระเป๋า แบมแบมหยิบขึ้นมากางดูอย่างไม่รู้อะไร ความสั้นของมันทำให้มาร์คไปแย่งมาไว้ รู้ว่าขามึงสวย แต่ไม่จำเป็นโชว์หรอกป้ะ

          "อะไรของพี่เนี่ย แบมจะเอาไปใส่เล่นน้ำ" 

          "เอาขายาวไปใส่ดิ่ ไม่กลัวดำเหรอ" 

          "เอ้อ ก็ได้ๆ แล้วนี่ที่โรงแรมเรียบร้อยแล้วเหรอครับ" 

          "อืม เรียบร้อย เหนื่อยชิบ ขอเบียร์ป๋องนึงดิ่น้อง เดี๋ยวมา"

      พูดเสร็จก็เข้าห้องไป พร้อมกับกางเกงขาสั้นตัวนั้นที่แบมแบมจะไม่ได้ใส่มันอีกเลย

          "อะไรของพี่มันวะ " บ่นนิดหน่อยแต่ก็เดินไปหยิบเบียร์มาวางไว้ให้ ร่างสูงออกมาอีกครั้งพร้อมกับชุดคลุมอาบน้ำ

กึก

          "มานี่ดิ้"

     คนกำลังจะนั่งเลิกคิ้วอย่างงงๆ  พี่มาร์คนั่งจิบเบียร์เรียบร้อย แถมยังเรียกให้ไปหา จะให้นวดให้มั้ง นี่ไม่ใช่บัตเตอร์ฟลายด์คลับนะ

          "นวดเหรอ?"

          "นั่ง"

      ทีนี้คนตัวเล็กตาโต พี่มันแค่ชำเลืองมองให้ดูว่าจะให้นั่งลงตรงไหน หน้าร้อนอ่ะ เป็นโรคอะไรจะให้นั่งตัก

          "คือแบมยังจัดกระเป๋าไม่เสร็จเลย"

          "มึงยังไม่ได้ไปนี่ นั่งลงมา สามวันไม่ได้กลิ่นกูไม่คิดถึงหรือไง ไหนบอกหวงนัก"

          "นี่ ไม่ใช่หมานะ!"

ฟุบ

          "อย่าขึ้นเสียง แค่นั่งนี่ตายเหรอ" สุดท้ายก็แหมะลงที่ตักแกร่งของพี่มาร์คจนได้

          "ไปนอนเถอะครับ ดึกมากแล้ว อย่ามาแกล้งแบมอยู่เลย"

     มือหนาลูบไล้อยู่ที่เอวเล็กเบาๆ ริมฝีปากเย็นเฉียบแตะลงที่ต้นคอทำเอาสะดุ้งเฮือก  น่าแปลกที่เขาชักจะติดกลิ่นหอมอ่อนๆจากอีสวยซะแล้ว สามวันที่ผ่านมามันเริ่มชัดเจน

     แบมแบมเป็นของเขาคนเดียว ไม่มีใครได้แตะต้อง ยืนยันโดยไอ้แจ็ค ไอ้บี ไอ้ยิม

          "อื้อ เย็น"

      พรมจูบไปทั่วทั้งต้นคอขาว จริงๆแล้วอยากกัดให้เป็นรอยมากกว่า แต่กลัวน้องมันจะร้องไห้ซะก่อน 

          "หันหน้ามา อย่าดื้อ"

     ขอกำไรคืนจากการเปย์อย่างไร้เหตุผลของเขาหน่อย  พักหลังนี้บัญชีเขาเงินออกเพราะอีสวยทั้งนั้นเลย แต่มันก็ยังมีเข้าเพราะทัวร์มาลงบ่อย คุณต้วนเลยไม่มาจู้จี้ถาม ดีแล้ว ถิ่นตัวเองอยู่ภูเก็ตก็อย่ามาเปรี้ยวที่กทม.

          "จะ...ทำอะไร"

      คนบนตักตะกุกตะกักเมื่อเขาลงมือปลดกระดุมชุดนอน จับน้องนั่งตะแคงพอให้สอดมือเข้าไปลูบเอวเล็กๆได้  อีสวยตัวเกร็งแต่มันเลือกที่จะซบลงมาที่บ่าเพราะขี้เกียจจะขัดขืน

     และมาร์คคิดว่ามันน่ารัก...

     ไม่ดื้อแล้วน่ากัดเข้าไปอีก

          "อื้อ มันเจ็บ"

     เพราะไปไวกว่าความคิด คอสวยๆเลยเป็นรอยฟันจางๆ  เขากดจูบลงไปที่เดิมซ้ำๆ ได้ยินเสียงครางแผ่วๆแล้วยกยิ้ม

          "อะ..."

          "ผอมลงหรือเปล่า กูเลี้ยงไม่ดีเหรอ ฮึ"

      หน้าท้องแบนเรียบเกร็งรับฝ่ามือร้อนๆที่วนเวียนปัดผ่าน  กระดุมเม็ดสุดท้ายถูกกระตุกจนกระเด็นหาย
สองมือแยกสาบเสื้อออกจากกัน ก่อนจะจูบไล่ตั้งแต่ซอกคอมาถึงหน้าอก

          "อ่า...พี่"

          "ยังไง จะนอนหรือจะยอม..."

     คนตัวอ่อนปวกเปียกช้อนตาขึ้นมอง น้องมันกัดปากเหมือนกำลังคิด สุดท้ายก็พูดประโยคที่สมกับเป็นมันจริงๆ

          "ทำยังกับว่าพี่จะยอมหยุด"

จุ้บ

          "เห็นกูเป็นคนยังไง " เขาแกล้งจุ้บไปที่ปากอิ่มแรงๆ ย้อนยอก เถียง เดี๋ยวได้เลือดจนได้

          "เป็นพี่นี่แหละ ไม่ยอมครับคืนนี้ ง่วงมากๆ พรุ่งนี้มีเรียนเช้าอีก ไม่ทำนะ"

     สั่งห้ามด้วยสายตาอ้อนๆแบบนี้ก็แย่สิ  มาร์คเลียริมฝีปาก ก่อนจะบดจูบลงไป ไม่ทำก็ได้วันนี้ เพราะเขามีแผนจะพามันไปเอาท์ดอร์ที่ภูเก็ต
 
          "อื้อ~"
 
          "เก็บเสื้อผ้าเผื่อไปอีกสองวันนะ  กูจะพาไปMT. Royal  สาขาใหญ่ "

          "ที่ภูเก็ตน่ะเหรอครับ"

          "ใช่ เดี๋ยวฝากตัวให้ทำงานในนั้นเอาไหมล่ะ คุณนายต้วนเค้าชอบคนปากห้อยๆแบบมึง ใช้เส้นกูเข้าเลย"

      พูดทีเล่นทีจริง อีสวยตาวาว เด็กการโรงแรมยิ้มแก้มแทบแตกอย่างตื่นเต้น

          "จริงเหรอ...แต่ไกลอ่ะ รอเรียนจบได้ป่ะ"

ป้อก!

          "ปัญญาอ่อน จะถ่อไปทำนู่นทำไม ที่กรุงเทพก็มี เดี๋ยวกูไล่คุณนิศาออกแล้วเอามึงไปทำแทน"

          "น่ะ ชอบให้บาป ไปไล่เขาออกแล้วแบมจะดีใจได้ไง ไม่คุยด้วยแล้ว ปล่อยครับ"

     กลับเข้าสูโหมดงอแง อีสวยนั่งตัวตรงติดกระดุมเสื้อเข้าที่  ส่วนเขากรอกเบียร์เข้าปากจนหมดกระป๋อง แล้วคว้าคอน้องมันเข้าไปนอนด้วยกันในห้อง
ไม่งั้นอีตัวดีก็จะนอนโซฟาอีก แม่ง... ชอบเรียกร้องความสนใจ แล่วก็เสือกได้ผล







+10%







ต่อ







ท่าอากาศยานภูเก็ต


        เกือบเที่ยงที่เครื่องลงจอด นักศึกษาคณะการโรงแรมมหาวิทยาลัยXX ทั้งหมดยี่สิบคนถึงที่หมายโดยปลอดภัย  ค่าเทอมแม้จะแพงแสนแพง แต่ระบบการศึกษาและเรื่องความพร้อมก็สมน้ำสมเนื้อ ทุกคนจ่ายแค่ส่วนเกินของงบเพียงไม่กี่บาท ก็สามารถมาดูงานไกลๆได้แล้ว
และชื่อโรงแรมที่แบมแบมเหยียบก็ทำเอาเจ้าตัวอึ้ง


        MT.ROYAL ไม่ผิดแน่


                 "นักศึกษาคะ เดี๋ยวตามอาจารย์มาทางนี้นะ  แบมแบมอย่าซน เป็นหน้าเป็นตาให้คณะเราหน่อย" 
      
        อาจารย์ป้าผู้จำชื่อแบมแบมได้คนเดียวชี้นิ้ว ทำเอาคนกำลังเมาท์หยุดชะงัก จบแล้วแบม งานจะเข้าตรงอาจารย์เค้าจำชื่อเราได้นี่แหละ

         ห้องรับรองก็เป็นห้องธรรมดาห้องหนึ่งที่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน เก้าอี้วางเรียงเป็นระเบียบ องศาการวางโต้ะ แจกัน หรือกระทั่งผ้าม่านสีโปร่งที่จีบแทบไม่กระดิก เป๊ะปังมาก

                 "หรูอ่ะ ดูนี่ดิ่ " 

          กีกี้สะกิดจีนให้ดูปลายนิ้วที่ตัวเองปาดกับโต้ะ ไม่มีฝุ่นแม้สักนิด สมคำร่ำรืออ่ะ ขนลุก

           ทั้งสี่คนนั่งเกาะกลุ่ม ไม่กล้าส่งเสียงดังหรือเล่นซนกัน เพราะเกรงใจสถานที่ อย่าให้มีมลทินเพราะพวกเราเลย

แกร้ก

                  "สวัสดีครับนักศึกษา ผมชื่อนิพนธ์ หรือพี่นิก เป็นผู้จัดการของที่นี่ ยินดีต้อนรับพวกเราทุกคนครับ"

          พี่นิพนธ์ หรือพี่นิก กล่าวทักทายพวกเรา พี่นิกเป็นผู้ชายที่อายุราวๆสี่สิบต้นๆได้ ยิ้มสวย ดูสุขุมนุ่มลึก ดูอ่อนโยน เป็นมิตร 

                 "สวัสดีค่า/ครับ"

                "ครับ พี่ขอคุยแบบกันเองกับพวกเรานะ คือพี่ได้รับมอบหมายให้พาพวกเราดูแนวทางและระบบภายในโรงแรมแห่งนี้ เพื่อเป็นแนวทางในการศึกษาต่อ ในการประยุกต์ใช้ สามวันสามคืนต่อจากนี้เราจะได้เดินดูทั้งหมดตั้งแต่ฝ่ายต้อนรับยันฝ่ายโภชนา แต่ก่อนอื่น พี่ขอแนะนำประวัติที่มาภายในโรงแรมแห่งนี้ก่อน"


                "โรงแรมแห่งนี้ชื่อ MT. ROYAL เป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในจัหวัดภูเก็ต ผู้ก่อตั้งและถือหุ้นใหญ่ที่สุดในโรงแรมนี้ คือคุณต้วน และคุณนายต้วน คู่สามีภรรยาลูกครึ่งชาวไต้หวัน มีสาขาอยู่ที่จังหวัดกรุงเทพมหานครเป็นสาขาที่สอง และสามที่กำลังจะก่อสร้างอีกในจังหวัดเชียงใหม่ โรงแรมนี้มีเนื้อที่กว้างและยาวเลียบชายหาด สูง20ชั้น มีห้องอาหาร ห้องออกกำลังกาย ห้องสปาและอื่นๆครบครัน ด้านหน้าเป็นสวนน้ำพุขนาดใหญ่ที่ดึงดูดใจนักท่องเที่ยว ส่วนด้านหลังเป็นสระว่ายน้ำแห่งที่หนึ่ง ส่วนแห่งที่สองอยู่ชั้นบนสุดหรือดาดฟ้า "

                "โห..."

                 "ปัจจุบันรองรับนักท่องเที่ยวเกินสองร้อยคนต่อวัน ถ้าเป็นช่วงเทศกาลจะเต็มทุกห้อง "

               "แม่เจ้า"

               "ส่วนคุณต้วนและคุณนายเราคงจะไม่ได้พบเพราะทั้งไปญี่ปุ่นกันอีกสองวันถึงจะกลับ  ยังไงก็เคารพกฏของโรงแรมที่พี่กำลังจะแจกไปด้วยนะครับ"

         กระดาษสีขาวถูกส่งต่อๆกันมาจนครบ แบมแบมอ่านมันเพียงคร่าวๆเพราะพอจะรู้มาบ้างแล้ว พี่นิกพูดอะไรอีกสักพักก็พาพวกเราขึ้นที่พักที่อยู่ชั้นห้า 

         แบมแบมและเพื่อนๆจับกลุ่มพักห้องเดียวกัน พอได้เข้าห้องก็แผ่กันที่เตียงเพราะล้าจากการเดินทาง


                 "สวรรค์อ่ะ สวยชิบ ชั้นห้ายังสวยขนาดนี้ ชั้นบนสุดแม่งวิวคงฟินตายอ่ะ"

                "อือ ไม่รู้คุณต้วนเค้ามีลูกชายไหม จะจับทำผัวอ่ะ" 

       แจงพูด ทำเอาแบมแบมกลืนน้ำลาย ไม่บอกดีกว่ารู้ไปก็เท่านั้น แซวอีก

                "อิอ้วน มึงทำไมแรดงี้อ่ะ "


                "อ้าว รวยขนาดนี้ หรือมึงไม่เอาจีน"


                "โว้ะ อย่าพูดเรื่องมีผัว แค่พี่บีกูก็เครียดแล้ว"


                "ฮ่าๆ ถามอีสวยดิ่ มีผัวแล้วเปงยังงาย ใส่ขาสั้นไม่ได้ค้าบบ พ่อมันจะแดกหัว"

ตุบ

              "ไอ้แจง มึงหุบปาก จะเอาใช่ป้ะ"

             "จิงอ่ะแบม พี่มาร์คไม่ให้ใส่เหรอ" 

       กีกี้ลุกนั่ง มองเพื่อนหน้าหวานที่พยักหน้าหงึกๆ กรอกตาใส่แล้วก็ถามต่อ

             "ทั้งที่มึงเป็นผู้ชายเนี่ยนะ"

             "เออ กูก็ตัดรำคาญยอมๆไป ไม่งั้นก็ไม่จบ"

            "มึงไม่ได้เอามาก็ใส่ของกูได้ พี่มาร์คไม่ได้มาซักหน่อย จะรู้ได้ไง มึงก็กลัวไปได้ ตัวของมึงนะ"

             "เอาเหอะๆ ไว้ค่อยว่ากัน ตอนนี้ของีบนะ ตอนเย็นจะได้ไปกินข้าว"



วันรุ่งขึ้น

        ทั้งสี่คนแยกกันไปปฏิบัติหน้าที่ตามส่วนต่างๆ แบมแบมได้อยู่ในส่วนต้อนรับเพราะได้ภาษา แขกทั้งไทยทั้งต่างชาติทยอยกันเข้าพัก ภูเก็ตเป็นเมืองท่องเที่ยว ไม่แปลกถ้าลูกค้าจะเยอะขนาดนี้

               "น้องเก่งจังเลยค่ะ ภาษาคล่องเชียว แถมน่ารักอีกด้วย ลูกค้าชมหลายคนแล้วนะคะ ยังไงเรียนจบก็มาร่วมกัน" 
       พี่พนักงานเอ่ยชม คนตัวเล็กกระชับสูทสีกรมท่าแก้เขิล 

             "ขอบคุณครับ แบมเรียนภาษาเสริมเอาเลยพอได้ จบมาก็อยากได้งานดีๆ ที่นี่ก็...อยากมาเป็นส่วนหนึ่งเหมือนกัน" 

             "จ่ะ อ้อ ที่กรุงเทพก็มีอีกสาขา ลูกชายคุณต้วนเค้าบริหารอยู่ ถ้าไม่อยยากมาไกลก็ทำที่นู่นได้ "

           "ครับ ขอบคุณครับ"




         วันที่สองแบมแบมได้มาอยู่ฝ่ายบริการ  มาช่วยเสริฟน้ำกับของว่างและเก็บห้องที่ลูกค้าเพิ่งเช็คเอาท์

          วิชาปูเตียงจนเหรียญกระเด้งได้นำมาใช้ก็วันนี้แหละ


            และวันสุดท้ายได้เข้ามาอยู่ในครัว ที่นี่สะอาดตรงตามมาตรฐาน อาหารสดอาหารแช่สะอาดปลอดภัย ทั้งกุ้กทั้งเด็กเสริฟจนกระทั่งลูกมือต้องสวมหมวก  กุ้กต้องสวมหน้ากากอนามัยด้วย

                  "มาครับป้าผมช่วยล้าง" 

         แบมแบมรับผักกาดหอมสีเขียวสดจากป้าแม่ครัวที่ใส่หน้ากากอนามัย คงจะเป็นกุ้กที่อยู่ประจำที่นี่เพราะดูมีอายุแล้ว ป้าส่งยิ้มให้ที่รู้เพราะตายิ้ม จัดการล้างผักเพื่อเตรียมทำสลัด

               "มาฝึกงานเหรอลูก "

              "อ๋อมาดูงานครับ เพิ่งเรียนปีหนึ่ง ปีสองถึงจะฝึกงาน "

             "ดูคล่องจัง ทำอาหารเป็นด้วย?"

            "ครับ ผมเข้าครัวบ่อยๆ เลยพอเป็นบ้าง อันนี้แบมตัดเลยนะครับ" 

            "จ่ะตัดเลย ชื่อแบมด้วย น่ารักเหมือนตัวหนูเลยรู้ไหม..."

             "แหะๆ คุณป้าชมซะเขิลเลย ทำไม่ถูกแล้วครับ"

        แบมแบมม้วนสลัด พอเสร็จก็จัดใส่จานอย่างสวยงาม ป้าแม่ครัวยิ้มกริ่ม นี่ถ้าเป็นผู้หญิงจะให้ลูกชายจีบแล้วนะ เด็กอะไร เรียบร้อย คำพูดคำจาน่ารักแถมทำอาหารได้ด้วย 

            "อ่ะ เดี๋ยวยกไปวางตรงโน้นเลย แล้วหนูมากับป้าจะพาไปทำขนมไทยขึ้นชื่อของทางโรงแรมต่อ" 

      ทั้งวันคนตัวเล็กง่วนอยู่กับป้าในครัว คนอื่นๆดูเกรงใจแปลกๆ คงเป็นเพราะป้าแกอยู่มานานล่ะมั้ง เมื่อกี้พี่มาร์คเพิ่งโทรมาบอกให้รอหน้าโรงแรมพรุ่งนี้เที่ยง เย็นนี้เลยว่าจะไปลุยทะเลกับไอ้สามคนซะหน่อยก่อนแยกกัน

          "งั้นแบมลานะครับป้า ขอบคุณที่ช่วยสอนนะครับ มีโอกาสจะแวะมาหาใหม่" 

        จนตอนจะแยกกันป้าแกถึงถอดหน้ากากอนามัย ไม่แก่เลยสักนิด แถมสวยเอาเรื่อง ดูมีราศรีเหมือนไม่ใช่แม่ครัวธรรมดา 

              "บุญรักษานะหนูแบม ป้ายังไม่อยากให้กลับเลย แต่ยังไงก็...ขอให้เรียนจบทำงานได้แบบที่ฝันไว้นะคะ ป้าเชื่อว่าเด็กน่ารักๆอย่างหนูต้องทำได้แน่ๆ"

              "ขอบคุณครับ..."







             "กูบอกแล้วมึงใส่ได้ เอว28เท่ากัน "

         แบมแบมก้มมองกางเกงขาสั้นสีดำของเพื่อนที่ตัวเองนุ่งอยู่ กี้มันเอว28 และเขาใส่ได้ สรุปว่าตัวเท่ากัน

              "อีสวยกูจะถามครั้งที่ล้านว่ามึงเป็นผู้หญิงใช่ไหม ทั้งหุ่นทั้งหน้าทั้งตัวมึงมันไม่มีส่วนไหนบอกว่าเป็นผู้ชาย ยังไงกันเนี่ย"


              "อยู่กันมากี่ปีแล้วแจง สงสัยก็เข้าห้องน้ำมากับกู แม่ง...คนอดอยากอ่ะ ตัวเลยแค่นี้" 

              "ฮ่ะๆ ใครจะอ้วนเหมือนมึง ไอ้แจง อีคนมีอันจะกิน "

        พอเปลี่ยนชุดเสร็จทั้งสี่คนก็ลงมาชายหาดหน้าโรงแรม หามุมเหมาะๆปูผ้าลงกับหาดทราย เย็นๆแบบนี้มีเพียงแดดอ่อนๆ เลยถ่ายรูปเล่นกันอย่างสนุก

             "กี้ พี่มึงหวงมั่งไหมเนี่ยน้องหุ่นขนาดนี้ ใส่ทูพีชอีก เดี๋ยวกูจะถ่ายรูปส่งให้พี่กายดู" 

             "กูโสดนี่จะใส่ไรก็ได้ พี่กายไม่หวงกูหรอก หวงไอ้แบมมากกว่าโน่น"  

              "ตลกอ่ะ ไม่หวงน้องตัวเองแต่หวงเพื่อนน้อง บ้าบอ"

             "ถ้าโทรกริ้งให้มานะ พี่กูจะบินมาทันที ยังไง มึงจะช่วยให้สองคนรักกันเปล่าล่ะ"

             "กูไม่"

             "กูก็ไม่ แบม!ยิ้มหน่อยเร็ว"

แชะ!


        ร่างเล็กหันมายิ้มหวานใส่กล้อง กางเกงสีดำยิ่งขับให้ขาเรียวๆขาวขึ้นไปอีก เสื้อที่ใส่ก็พอดีตัว แต่หาดไม่ค่อยมีคนเลยไม่เขิลเท่าไหร่
       
        กี้มันยังใส่ทูพีชเลยเหอะ

                 "ฮ่าๆๆ เปียกเล้ย"


          แบมแบมไม่รู้หรอก ว่ามีคนยืนมองอยู่บนชั้นสองของโรงแรม  ร่างสูงเพียงยืนมองนิ่งๆ คนตัวเล็กหัวเราะจนตาหยี ดูสนุกสนานจนลืมว่าตัวเองใส่ขาสั้นแค่ไหน คงลืมไปมั้งว่าเขาสั่งว่ายังไง หรือลืมไปว่าตัวเองเป็นของใคร

         จังหวะที่เหมือนจะดึงเสื้อขึ้นทำเอาเขากำมือแน่น ถ้าอีสวยกล้าถอดมันตายแน่ 


                 "ตามาร์ค..."

               "ครับ" 

      มือที่กำอยู่ถูกมือคนสูงวัยกว่าจับมันคลายออกเบาๆ คุณนายต้วนรู้ว่าลูกชายใจร้อนแค่ไหน นิสัยตรงๆขวานผ่าซากไม่รู้ว่าไปติดมาจากใคร แล้วตอนนี้คงกำลังไม่พอใจอะไรอยู่เป็นแน่

              "พรุ่งนี้เช้าม๊าจะกลับบ้าน  ข้ามเรือไปพร้อมกันเลยไหม หืม"

              "เดี๋ยวผมข้ามไปเองครับ ทันมื้อเที่ยงแน่นอน ม๊าไปก่อนเลย" 

     ลูกชายบอก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเหมือนจะโทรหาใคร

             "จะโทรหาใครลูก ทำหน้าแบบนี้แม่ว่าอารมณ์ไม่ดีนะ รอใจเย็นก่อนไหม"

             "อ่า...ไม่หรอกครับ ผมขอตัวนะ"

        พูดแบบนี้คุณนายต้วนจะทำอะไรได้ นอกจากปล่อยให้ลูกชายอยู่คนเดียว แต่ไหนแต่ไรก็เป็นแบบนี้ ยิ่งกับคุณต้วน ยิ่งไม่ค่อยจะยอมกัน


ตู้ด.... ตู้ด.....


           "ครับ พี่มาร์ค"

       แบมแบมกดรับสายหลังจากจีนเรียกให้มารับโทรศัพท์ คนตัวเล็กเปียกปอนเพราะเพิ่งสาดน้ำเล่นกันมาเมื่อกี้ ไม่รู้พี่มาร์คจะโทรมาทำไม หรือว่าจะเลื่อนเวลานัด


             "ถ้ากล้าถอดเสื้อมึงได้ตายคามือกูแน่ "

            "เอ่อพี่!"

ตู้ดๆ


        สายตัดไปแล้ว แบมแบมเหลียวมองรอบตัวอย่างหวาดๆ กระชับตัวเองแน่นขึ้น พี่มาร์ครู้ได้ยังไง หรือว่าอยู่แถวนี้ 

               "หึ "

          ท่าทางตื่นกลัวทำเอามาร์คยิ้มอย่างพอใจ โชว์นักเหรอ เดี๋ยวอยู่ด้วยกันจะให้โชว์ทั้งตัวเลย ยิ่งรู้ว่ากูหวงยิ่งลองของนักนะอีตัวดี...





80%






ต่อ





          "เฮ้ยมึงจะไปไหนแบม"

     ร่างเล็กคว้ารองเท้าได้ก็จ้ำอ้าวจะกลับเข้าโรงแรม ไม่รู้ว่าพี่มาร์ครู้ได้ยังไงหรือว่าจ้างคนตาม แล้วยิ่งตัวเองใส่กางเกงไอ้กี้แบบนี้แล้วด้วยยิ่งกลัวไปใหญ่

          "กลับห้องก่อน มึงเล่นกันต่อเลยกูปวดหัว"

     ข้ออ้างเดิมๆถูกยกมาใช้ จะให้บอกความจริงก็กลัวเพื่อนว่า แต่พี่มาร์คตอนโกรธน่ากลัวจริงๆ ไม่เป็นเขาไม่รู้หรอก

ตึกๆๆๆ

     ส่งยิ้มให้พี่พนักงานต้อนรับก่อนจะเดินมากดลิฟต์ พอเปิดก็รีบเข้าไปโดยไม่ทันได้ดูคนที่ยืนอยู่อีกมุม

     หนาวชิบ...ตัวเปียกแล้วมาโดนแอร์แบบนี้


          "ชั้น5ครับ พะ...พี่มาร์ค!"

     ถึงกับเหวอตอนเห็นหน้าคนกดลิฟต์ให้ แบมแบมขยับหนีไปจนชิดอีกมุม พี่มาร์คกระตุกยิ้มพร้อมกับกดชั้นที่20 ทำเอาคนมีความผิดหน้าเสีย

          "ทำไม เห็นกูเหมือนเห็นผี" 

          "เอ่อ...พี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ "

     ถามตะกุกตะกัก กระชับตัวเองแน่นขึ้นอีกเมื่อพี่มันจ้องแบบหยาบคาย มองตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเรียกให้เขยืบเข้าไปใกล้

          "มานี่ดิ้" 

          "แบมเปียก..."

          "เขยิบมานี่"

      สุดท้ายก็ขยับเข้าใกล้พี่มาร์คอีกหนึ่งก้าว มือเล็กจะเอื้อมไปกดลิฟต์ชั้น5  แต่ก็ถูกมือใหญ่ตีซะก่อน

เพี๊ยะ!

          "แบมจะกลับห้อง"

          "กลับห้องกูนี่ รู้ใช่ไหมว่ามึงทำอะไรผิด" 

          "..."

      ไม่ตอบแต่ก้มหน้างุด พออยู่สองคนในลิฟต์แล้วยิ่งหนาวใหญ่ กระชับตัวเองแน่นขึ้น มองตัวเลขสีแดงๆที่กำลังไต่ขึ้นสูงช้าๆ


18

19

20


     ติ้ง!


     ประตูลิฟต์เปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่ก้าวออกไป พี่มาร์คไม่ได้เรียกหรือหันมาจับ แต่คนมีความผิดก็เดินตามต้อยๆ

     เดินตามเข้ามาในห้องๆหนึ่งที่เหมือนกับโรงแรมทั่วไป พี่มาร์คก้าวฉับๆเข้าไปในห้องอีกฝั่ง ทิ้งให้ร่างเล็กยืนเคว้งอยู่หน้าโซฟา

     ที่นี่ก็สวยนะ ออกแบบคล้ายที่กรุงเทพนั่นแหละ


          "เฮ้ยพี่มาร์ค!จะทำอะไร"

     ถึงกับถอยหลังกรูดเมื่อพี่มันเดินออกมาจากห้องพร้อมกรรไกร มือหนาขยับจนมันมีเสียงฉับๆเหมือนหนังโรคจิต คนตัวเล็กวิ่งอ้อมไปหลังโซฟา เหงื่อเริ่มตก แค่ใส่กางเกงขาสั้นจะฆ่ากันเลยเหรอ

          "อีสวย..."


          "ฮือ..พี่มาร์คใจเย็นครับ แบมแค่ใส่เล่นน้ำ มันสบายดี หน้าหาดก็ไม่มีคนเลย ไม่ได้โชว์ใครจริงๆนะ"

ฟุบ

     พอพูดเสร็จพี่มันก็นั่งลงไปบนโซฟา พยักหน้าเรียกเขาให้เข้าไปใกล้ จะบ้าเหรอ ใครจะเข้าไปให้เฉือน

          "วะ...วางกรรไกรลงก่อนไหมครับ"

          "อย่าติงต๊อง มายืนตรงนี้"

      แล้วก็โดนคว้าแขนลากเข้ามายืนตรงหน้า ขนาดพี่มันนั่งอยู่ยังสูงเกือบถึงหน้าอก พี่มาร์คกางขาออก จับขอบกางเกงขาสั้นสีเข้มเอาไว้ นาทีนี้แบมแบมรู้แล้วล่ะว่าจะโดนอะไร

          "อย่าตัดนะของกีกี้มัน!"

แก่ก

          "พี่มาร์ค!"

     แบมแบมร้องลั่น กางเกงตัวสวยของเพื่อนโดนตัดไปแล้ว  คนใจอำมหิตหน้านิ่งไม่พูดอะไร มือยังคงจับกรรไกรตัดต่อจนมาบรรจบที่เอว

แก้บ

          "อื้อ"

     เพราะกำลังจะโป้เลยดิ้น ปลายกรรไกรเกี่ยวขาอ่อนจนเลือดซึม มาร์คคว้าเอวเล็กไว้กันน้องหนี ก่อนจะทำในสิ่งที่แบมแบมต้องตกใจ

แผล่บ

          "พี่มาร์ค..."

     คนโดนเรียกเงยหน้าขึ้นมาทั้งๆที่ยังใช้ลิ้นเลียแผลที่ต้นขา แววตาคนมองมาทำเอาขาอ่อนยวบ พี่มันจะ...ทำอีกแล้วใช่ไหม

          "ยืนให้อยู่นะ ไม่งั้นจะโดนหนักกว่านี้"

     ข่มขู่เสร็จก็จัดการตัดขากางเกงอีกข้างออกจนมันหล่นลงไปกองแทบเท้า ชั้นในสีขาวไม่อาจปิดกั้นสายตาคมของคนเจ้าเล่ห์ได้
แค่มาร์คแตะจูบลงไป






CUT










ชั้น20 ห้องวีไอพี2001


          "มึงโดยรุมโทรมใช่มั้ย บอกกูมาแบม บอกกูมา ไม่ใช่พี่มันคนเดียวใช่ไหม"

      พอมาถึงไอ้สามตัวก็โวยวายกันยกใหญ่ หลังจากทำธุระกับพี่มาร์คจนเสร็จสมอารมณ์พี่เขา ก็โทรกลับไปหาพวกมัน แล้วก็โดนสวดอีกพักใหญ่ที่ไม่รับสาย
จนพี่มาร์ครำคาญให้ขึ้นมาหาที่นี่

          "โอโห ใส่เสื้อพี่เขาด้วย  ผัวเมียเวอร์"

      แบมแบมทนฟังคำแซะนิ่งๆ แม่งก็หมดแรงอ่ะ บทลงโทษพีั่มันโครตระบม คนป่าเถื่อน  นิสัยเอาแต่ใจ

          "รอยอ่ะ เชี้ยไหล่มึง พี่มาร์คคคไอ้โรคจิต"

          "ชู่ววว"

      จีนกระโดดปิดปาก คนขี้โวยวาย  เจ้าของห้องเค้าอาบน้ำอยู่เสือกมายืนด่าเค้าโรคจิต แม่ง

          "แล้วกางเกงกับเสื้อพวกนี้คืออะไร แบม..."

      กีกี้คีบกางเกงของตัวเองที่ให้เพื่อนยืมใส่ขึ้นมาดู รอยกรรไกรตัดขาด แม่ง..อย่าบอกนะว่า 

          "พี่มันซาดิสต์ใชมั้ย มึงโดยแส้ฟาดหรือเปล่า โถอีสวย กูบอกแล้วไงให้ระวังตัว"

          "โว้ยไม่ใช่ พี่มันแค่ลงโทษกูเฉยๆ ก็นิสัยเค้าเป็นงี้อ่ะ กูถึงต้องยอมๆไง ดูดิ่" 

          "เฮ้ออ ว่าแต่ตามมึงมาถึงนี่เลยหรือวะ หรือว่าบังเอิญ"

          "กูก็ไม่รู้ แต่พรุ่งนี้กูคงไม่ได้กลับกับพวกมึง ต้องอยู่ต่อกับพี่มันอีก ไม่งอนกูนะ" 

          "เออๆ จะอยู่กับผัว กูจะไปว่าอะไร"

          "แบม มึง...รักพี่มาร์คใช่ไหม"

      คำถามของกีกี้ทำเอาทั้งห้องเงียบกริบ  คนตัวเล็กเงียบไปพักนึงก่อนจะตอบเสียงแผ่วๆให้เพื่อนได้ยินว่า

          "กู...เป็นของพี่มาร์คว่ะ กูก็มีแค่พี่มาร์ค ถ้าไม่มีพี่มัน กูคงไม่ได้มานั่อยู่ตรงนี้,"

          "ตัดเรื่องบุญคุณออกไป แค่พี่มาร์ค แค่มึง "

          "กูแค่...หวงพี่มัน คือแบบ..."

          "พวกกูเป็นเพื่อน บอกมาเถอะ มีแค่พวกกูเท่านั้นที่จะรู้"

     แบมแบมเหลือบมองรอบๆตัว ก่อนจะหันมาสบตาไอ้สามคนที่รอฟังใจจดใจจ่อ ก่อนตอบประโยคที่ทำเอาคนในห้องน้ำมาได้ยินคงใจกระตุก


          "เออ กูรักพี่มาร์ค กูอยากได้พี่มันไว้คนเดียว กูหวง ไม่อยากให้พี่มันไปทำแบบนี้กับใคร"







100% 











นิยายโดนแบนไปสองตอนนะคะ  ต่อไปนี้อะไรหวิวๆจะตัดลงบล็อกหมด กลัวปลิวว เห้อออ แต่งมาสามสีเรื่องยังไม่เคยโดนแบนเลยอ่ะ เสียใจ


ฝากไปเล่นแท็กนี้ #Butterflyมบ



/////////////////////
พี่มาร์คเหมือนโรคจิตไหม 555
มีคนรักก่อนหนึ่งคนแล้วนะคะ  ลูกเรานี่เองงง สวยยย

อัพเดต
ตอนนี้กำลังทำปกนะคะ Butterfly ของเรากำลังจะเป็นรูปเล่ม 
เล่มแรกในชีวิตเหมือนกัน  น่าจะมียี่สิบกว่าตอนได้ เดี๋ยวจะเปิดพรี
กำลังหาทำแฟนอาร์ตสวยๆอยู่ด้วย
เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ 

 
เม้นนๆๆๆกันหน่อย  จะบอกว่ารหัสเอ็นซีรหัสเดิมนะคะ ใครที่ได้ไปแล้วไม่ต้องให้ส่งเมลไปอีก
ส่งให้เฉพาะคนที่ยังไม่เคยได้เลย ใครมีทวิตก็เด็มมาถามได้เลยจะเร็วกว่าเมล

@pali_party

//////////////////////


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.86K ครั้ง

242 ความคิดเห็น

  1. #5748 Zai33333333 (@Zai33535823) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 17:32
    อ่านรอบที่3 ละ ก็ยังชอบเหมือนเดิม
    #5748
    0
  2. #5227 Minlaneee (@Minlaneee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 13:38
    พี่หึงเก่ง น้องก้อหวงเก่ง ใจบางไปหมดดดดแย่ววววว
    #5227
    0
  3. #5186 ` dnmbdef (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 00:58
    พี่ต้องได้ยินแล้วนะคะ
    #5186
    0
  4. #5138 mylove2BB (@dutchmill_007) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 17:33
    น้องแบมรักอีพี่ไปแล้วอ่ะ กลัวใจจริงๆ ถ้าพี่มันไม่รักน้องตอบอ่ะ น้องจะทำยังไง น้องไม่มีใครแล้วนะ
    #5138
    0
  5. #5013 Kattyแฟนหมี (@KattyGD) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 13:27
    พี่มันชอบน้องไม่รู้ตัว กี้นี่น่ากลัว
    #5013
    0
  6. #4968 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:16
    วาง 10 บาท อิพี่ได้ยิน!
    #4968
    0
  7. #4929 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:10
    อิพี่บุญน้อยอดไดเยิน55555
    #4929
    0
  8. #4907 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:24
    เห็นมั้ย ยังไงแบมก็ต้องรับบทนายเอกผู้น่าสงสารที่รักพระเอกใจร้ายก่อน55555
    #4907
    0
  9. #4870 Noiifuji (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:40

    ไม่ค่อยจะไว้ใจกี้เลยกลัวว่าสักวันจะทำแบมแบมเดือดร้อน แต่น้องรักพี่มาร์คแล้วพี่มันจะรู้มั้ยเนี่ยว่าน้องรักน้องหวงพี่มันมากแค่ไหน

    #4870
    0
  10. #4850 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:15
    สรุปกี้นี่จะดีม่ะ หรือร้าย
    #4850
    0
  11. #4807 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:49
    เนี่ยๆ ชนะใจแม่มากลูก คนดีของแม่
    #4807
    0
  12. #4769 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:17
    กี้นี่พยายามให้แบมกับพี่กายเหลือเกินนะบางทีก็ยุสะเหมือนหาเรื่องให้แบมเลย
    #4769
    0
  13. #4593 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:34
    น้องรักพี่จริงๆด้วย
    #4593
    0
  14. #4565 Chaa__ (@0258741309) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:46
    ค่ะน้องหวงเเล้วนะคะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #4565
    0
  15. #4439 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 23:54
    ตัวดีของพี่มาร์คคค
    #4439
    0
  16. #4434 06Lookpad (@06Lookpad) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 03:36
    พอเปนพี่มาร์ค เรียก อิตัวดี ละทะไมเราฟินเว่อออออ อร้ายย
    #4434
    0
  17. #4393 jeab-mtbb9397 (@jeab-mtbb9397) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 10:28
    ยอมใจอีพี่มาร์คเลย..แม่งหวงเว่อร์.แต่เราชอบอ่ะ
    #4393
    0
  18. #4073 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 09:55
    ขอให้พี่มาร์คได้ยินเห๊อะ ~
    #4073
    0
  19. #3981 ออมม่า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:07

    พี่ไม่อ่อนโยนเลย

    #3981
    0
  20. #3757 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 16:44
    คุณป้าแม่ครัวคือหม่าม๊าพี่มาร์คชัวส์~ ความรู้สึกมันบอก><
    #3757
    0
  21. #3589 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 16:43
    รักเค้าไปแล้วอ่ะเนอะ
    #3589
    0
  22. #3513 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:03
    โอ้ยยยยยยย รักเขาก่อนนนน ก็จะเสียใจมากอะจิ พี่มันยิ่งห่ามๆอยู่
    #3513
    0
  23. #3080 AoyBam1994 (@AoyBam1994) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:37
    โธ่วววลูกหนูยกใจให้พี่เขาไป แล้วพี่มันจะไม่ทำร้ายดวงใจหนูใช่มั้ย แม่เครียดดดด ผู้ชายร้ายๆแบบมาร์คควรได้ความรักที่จริงใจจากลูกเราหรอ
    #3080
    0
  24. #3067 PJ_PM (@pandp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 02:07
    เนี่ยยยย อยากให้พี่มันได้ยินเลย เปย์แล้วก็จะได้เปย์อีก หลงแล้วก็จะได้หลงอีก 55555
    #3067
    0
  25. #2720 alltimeismark (@alltimeismark) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 14:29
    ขอให้คนขี้หวงได้ยินนะ ดูซิจะทำไง
    #2720
    0