Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 357,424 Views

  • 5,872 Comments

  • 8,040 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    32,766

    Overall
    357,424

ตอนที่ 8 : 7-ความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้น 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1473 ครั้ง
    15 ต.ค. 61

7













โครตง่วง...



          มาร์คหาวหวอดเป็นครั้งที่สาม หลังจากส่งคุณต้วนขึ้นเครื่องกลับภูเก็ตไปเมื่อตีสองแล้ว ตัวเองก็บึ่งรถกลับ บอสก็เผด็จการสั่งให้รอจนบิน วันนี้ทั้งวันก็ไม่ได้พัก


        เรียนเสร็จแล้วยังต้องประชุมต่อ


ตู้ดๆๆ


         รู้ตัวอีกทีก็กดโทรหาคนที่บอกจะคุยเป็นเพื่อนไปซะแล้ว แถมยังไม่รับ เหอะ!แล้วมาทำปากดีว่าจะรอ 


ปึ่ก


     เสียอารมณ์










ติ้ดๆๆๆ



         รัวรหัสพร้อมกับแสกนนิ้ว ประตูเปิดพร้อมกับไอเย็นที่ปะทะเข้ามา อีสวยนอนโซฟาอย่างไม่ต้องสงสัยเพราะเปิดแอร์ด้านนอก  ปลดกระดุมกับถอดเข็มขัดพาดไว้กับโต้ะ เปิดตู้เย็นหยิบเบียร์กระป๋องออกมาจิบ ก่อนจะมองหาร่างนุ่มนิ่มที่ขดตัวอยู่ในผ้าห่มบนโซฟา 


       เป็นก้อน



พรึ่บ


        ดึงผ้านวมออกพร้อมกับเอนตัวลงไปบนโซฟา แสงสลัวเพราะไฟหน้าเคาเตอร์ครัวสาดให้เห็นใบหน้าหวานกำลังหลับตาพริ้ม ใส่เสื้อยืดตัวใหญ่ๆกางเกงขาสั้น 


               "อื้อ~"

       เพราะหนาวทำให้ขยับมาจนชิด แมวตัวเล็กมุดหาความอุ่นตรงช่วงเอวเขาแถมยกแขนขึ้นมากอดกันอีก ไม่ห่มผ้าให้หรอก ให้หนาวอยู่นั่นแหละ



        ตีสามเกือบๆตีสี่ มาร์คนั่งจิบเบียร์พร้อมกับไถโทรศัพท์เล่นไปเรื่อย ได้เบียร์เลยตาสว่าง  พรุ่งนี้มีเรียนบ่ายวิชาเดียวจะนอนเมื่อไหร่ก็ได้

 
                "อะ...อือ" 

        อีสวยมันหนาวครางอืออากอดเอวเขาแทบจะสิงร่าง เอื้อมมือไปลูบให้มันหลับสบาย บีบคลึงก้นนุ่มอย่างเพลินมือ ความนุ่มนิ่มทำให้เขายกยิ้มและสบายใจได้ แปลก...


       เหมือนเลี้ยงแมว...









ตอนเช้า


            แบมแบมตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ ร่างเล็กลุกขึ้นเก็บที่นอนให้เรียบร้อย กระป๋องเบียร์ที่เอ้งเม้งอยู่ข้างๆบ่งบอกว่าพี่มาร์คกลับมาแล้ว แถมเมื่อคืนยังฝันถึงอีกต่างหาก ฝันว่าได้นอนกอด บ้าจริง...


            ถัดไปก็เป็นกองเสื้อผ้าที่พี่แกพาดไว้บนโต้ะวางของ  ที่นี่มีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดอาทิตย์ละครั้ง แบมแบมเก็บเสื้อผ้าใส่ลงตระร้าเพื่อรอให้แม่บ้านเอาไปซัก ส่วนกวาดและเช็ดถูเขาทำเอง


แกร็ก


         อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เข้ามาปลุกพี่มาร์ค ไม่รู้ว่ามีเรียนตอนไหน แต่ไม่ได้สั่งอะไรไว้เลยต้องปลุกเดี๋ยวสายก็มาโวยวายอีก


                 "พี่มาร์ค พี่มาร์คตื่น"


                 "..."


               "พี่มาร์คครับ พี่!"


               "อะไร.."

        ลืมตาขึ้นมองอย่างหงุดหงิดเมื่อถูกปลุก กลิ่นหอมจากคนตัวเล็กทำให้ต้องจับข้อมือน้องไว้ กระตุกจนอีกฝ่ายเสียหลักกระเด้งลงมาบนเตียง


ฟุบ

   
            "พี่มาร์ค เดี๋ยวเสื้อยับ"


             "หอม " 

       จมูกโด่งสูดดมกลิ่นกายเข้าเต็มปอด ครีมอาบน้ำก็เป็นของเขา แต่กลิ่นมันเย้ายวนแปลกๆไม่เหมือนตอนที่เขาอาบมันเลยสักนิด


           "อื้อ อย่า พี่ลุกได้แล้ว" ใบหน้าหวานเริ่มขึ้นสี เขาหัวเราะหึ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหน้าบึ้งเมื่อเห็นรอยช้ำจางๆที่แก้มข้างเดิม


            "ใครทำ?"

     คนตัวเล็กตัวเกร็งอยู่ในอ้อมกอด พี่มันเห็นรอยแล้ว แถก็กลัวไม่เนียน บอกความจริงก็เป็นเรื่อง


             "เอ่อ...ครับ นี่เหรอ รอยเก่าไงใกล้หายแล้ว"


             "เหรอ..."


              "อื้ม"


จึก


            "โอ้ย! ซี้ดเจ็บนะ"

     โดนจิ้มลงมาที่แผลจนร้อง คนทำพลิกตัวมาทับไว้ กดสองแขนเล็กลงกับเตียง


           "โกหกทำไม คิดว่ากูโง่มากเหรอ แผลเก่ามึงหายไปแล้ว"


            "ก็...มันนิดเดียวเอง เดินชนประตู"

       แถไปอีกรอบ คราวนี้พี่มาร์คนิ่งไป แต่แรงกดที่ข้อมือยังคงแน่นเหมือนเดิม


             "หึ...เดี๋ยวพาไปกระแทกอีกรอบไหม "


             "อย่า...ปล่อยได้แล้ว จะไปเรียน" 


             "บอกกูมาเดี๋ยวนี้ว่าใครทำ..."

        ปล่อยรังสีความโหดออกมากดดันกัน ตาคมจ้องเขม็งทำเอาคนโกหกต้องเบนหน้าหนี


            "ก็บอกไปแล้วว่าเดินชนอื้อ!" 

       คำโกหกถูกอีกฝ่ายกลืนหายไป มือหนาบีบปากเล็กและลงโทษด้วยการขบเม้มริมฝีปาก ดูดดึงเสียงโกหกน่ารำคาญให้หายไป


             "อะ..."


            "อือ...แฮ่ก..." 


             "ว่าไง...จะตอบได้หรือยัง"

    มาร์คผละออกให้น้องได้หายใจ ปากเจ่อขนาดนี้ดูซิจะยังกล้าโกหกไหม


             "..."


            "อีสวย..."


           "โดน...โดนผลัก "


           "..."


          "เขาผลัก...มีเรื่องนิดหน่อย พ่อเลี้ยงเลยผลักแล้วมันไปกระแทกเสา"

      คำตอบของแบมแบมทำให้มาร์คนิ่งไป มีเพียงแววตาที่เข้มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด 


          "ไปเจอกันได้ยังไง เมื่อวานมึงไปไหนมา"


          "ไปหาแม่มาครับ พี่มาร์ค...เงินของพี่ แบมเอาไปให้แม่หมดแล้วนะ พี่ก็ไม่ต้องให้แล้ว แบมยัง"


           "ช่างเงินแม่ง ทำไมปล่อยให้มันทำร้ายวะ"

      มาร์คลุกขึ้นนั่ง เสยผมอย่างหงุดหงิด เรื่องเงินเขาไม่ได้สำคัญอะไรอยู่แล้ว ให้แล้วก็คือให้ แต่โดนทำร้ายมานี่สิ ไม่ชอบเลย


           "แบมสู้เขาแล้วนะ มันเลี่ยงไม่ได้ที่จะเจอ ก็เขาอยู่กับแม่"


             "แล้วแม่มึงก็ปล่อยให้มันทำร้ายเหรอ มึงไปทำอะไรให้มันล่ะ" พ่อเลี้ยงไม่ใช่พ่อแท้ๆ ไม่ทีสิทธ์มาทำเหี้ยๆใส่ 


              "แม่ไม่เห็น เรื่องมันยาวพี่ แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาลวนลามแบมมาตลอด เมื่อวานก็มีปากเสียงกัน "

      คำว่าลวนลามทำเอาคนนั่งหันหลังหันขวับ แบมแบมเม้มปากก้มหน้า สุดท้ายพี่มาร์คก็รู้เรื่องหน้าอายนี้จนได้


              "ลวนลามมึงด้วยเหรอ..."


               "อะ...อืม ตั้งนานแลัว เขาบอกไม่ได้อยากเป็นพ่อ แต่อยากเป็นผัว"


               "ชิบ...เหี้ยจริงๆ กูชักจะไม่พอใจความสวยของมึงแล้ว เพราะไม่ใช่กูคนเดียวที่อยากได้..." 

       ประโยคหลังเหมือนบ่นกับตัวเองมากกว่า  มาร์คดึงน้องเข้ามาใกล้ พิจารณาคนตรงหน้า แบมแบมมีจุดแข็งคือความสวย ใครๆต่างก็อยากได้ แต่จุดอ่อนในชีวิตก็คงเป็นเรื่องแม่ เรื่องตังค์และความเป็นอยู่


               "มีอะไรครับ?"

       ก็เล่นดึงมาใกล้และจ้องหน้า คนตัวเล็กเลยเก้กังๆทำตัวไม่ถูก ไม่รู้พี่แกจะอารมณ์ไหน...


              "ตังค์พอใช้หรือเปล่า จะเอาก็บอกอย่าอ้ำอึง แล้วถ้าจะไปบ้านแม่อีกบอกกู กูจะไปด้วย"


         ไม่รู้ว่าพี่มันคิดอะไรอยู่ แต่แบมแบมกลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ภายใต้ใบหน้าที่เคร่งขรึมกับน้ำเสียงห้วนๆ หากมองดีๆจะรู้สึกได้ถึงความเป็นห่วง ที่แฝงมาโดยที่เจ้าตัวไม่รู้  ทั้งคนห่วงและคนโดนห่วง











มหาลัยxx



            "ผับพี่กูเลยจีน เดี๋ยวปิดร้านฉลองเลยดีไหม เดี๋ยวลดให้ครึ่งราคา" 

            "บ้าแล้ว ป๊ากูได้ฆ่าตาย"

          "งั้นตกลงที่วังมึงนะ แม่นางน้อย ฮ่าๆๆ" 

      แจงหัวเราะลั่น โดนจีนทุบหลังไปหนึ่งทีข้อหาล้อเลียน บ้านเขาไม่ใช่วังซะหน่อย แค่มันใหญ่เฉยๆพูดซะ 

          "อิบ้านี่"


     วัดเกิดที่จะถึงอีกสองวันข้างหน้า จีนจะอายุ20 และนั่นหมายความว่าอิสระของเขาจะหมดลง จีนจะต้องหมั้นกับผู้ชายที่ไม่เคยรู้จัก แต่เพราะเชื้อสายทำให้เขาต้องแบกรับคำมั่นสัญญาของบรรพบุรุษ ไม่สนด้วยซ้ำว่าจะเป็นหญิงหรือชาย


           "พวกมึงก็ไปให้ครบนะ วันนั้นกูจะเมาให้เละเลย ไม่สนแล้ว ทางฝั่งนู้นเห็นเค้าจะได้ไม่พอใจ ไม่ต้องหมั้นกัน "

           "ใจเย็นมึง บางทีมึงอาจคุยกับพี่บีเขาได้นะ  "

          "อืม...ไม่กล้าเจอเลยว่ะ ตลก"

           "แบมยืมโทรศัพท์หน่อยดิ่"

        กีกี้คว้าโทรศัพท์ไป แต่พอปลดล็อคก็ขมวดคื้ว เงยหน้ามองแบมแบมสลับกับโทรศัพท์


รูปพี่มาร์คเป็นวอลเปเปอร์


                 "แบม มึงกับพี่มาร์คคบกันเหรอ..."

        คนดูดน้ำอยู่ถึงกับสำลัก โบกมือเป็นพัลวัน กีกี้ชูโทรศัพท์ให้เพื่อนๆในโต้ะได้เห็น รูปพี่มาร์คเป็นภาพพื้นหลังอยู่


                "ยังไงแบม เล่ามา" 

          จีนรู้แล้ว แต่แจงยังไม่รู้ จับไหล่เล็กของเพื่อนเค้นหาความจริง ไหนว่าคืนเดียว จบแล้วจบไปอะไรคือการตั้งรูปหน้าจอแบบนี้


                "คือว่า เฮ้อ... กูไม่ได้คบกัน  แค่... กูมีเรื่องติดค้างพี่เค้าเฉยๆ มันเป็นเรื่องใหญ่ มันเป็นเรื่องเงิน คือกูต้องผูกติดกับพี่มันอ่ะ"

       อธิบายด้วยความอึกอัก ไม่รู้จะพูดยังไงให้ดีขึ้น แต่มันก็แย่จริงๆอ่ะ ผูกติดกับพี่มาร์คเพราะเงินจริงๆ


               "พี่กูก็ช่วยมึงได้ มึงก็รู้แบมว่าพี่กายรักมึง"


                 "แต่กูไม่ได้รักพี่กายไงกี้"


                 "แล้วมึงรักพี่มาร์คเหรอ " 


                 "เปล่า...แต่มันจำเป็น "


                 "พอๆๆ แล้ว  ช่างแม่งเหอะ  กี้มึงปล่อยให้มันตัดสินใจเองอย่าไปยุ่ง ส่วนแบม มึงดูแลตัวเองนะ ทั้งตัวทั้งใจมึงน่ะ"

        แจงตัดบท เพราะรู้ว่าความสัมพันธ์ของพี่บริหารกับเพื่อนคนสวยของเขาไม่ธรรมดา และหล่อรวยแบบนั้น น้ำตาเช็ดหัวเข่าแน่ๆ


                  "อืม...กูอยากให้พวกมึงเข้าใจ แค่พวกมึงเข้าใจ"








30%











ต่อ











มาร์คกำลังหงุดหงิด 


          ร่างสูงกระแทกตัวลงโซฟาจนเกิดเสียง พยายามแสดงอาการให้เห็นว่ากำลังไม่พอใจ ไปงานวันเกิดเพื่อนนี่จำเป็นต้องแต่งตัวนานขนาดนี้เลยเหรอ แล้วจะฉีดน้ำหอมเยอะแยะทำซากอะไรวะ !



                "ไม่ต้องไปแม่งหรอกมั้ง"


                "หืม...ว่าไงนะครับ"

         คนไม่รู้แม่งก็ไม่รู้อ่ะ หันมาทำหน้าสวยๆใส่ ปากอิ่มถูกทาจนฉ่ำวาว มาร์คสะบัดหน้าหนี หากมองอีกไม่กี่วินาทีคงได้เดินเข้าไปจูบ


                 "พี่ไม่ต้องลำบากไปส่งแบมก็ได้นะ เดี๋ยวให้แจงวนมารับ "


                  "กูจะไปส่ง"   สี่คำเน้นๆ ชัดเจน รู้เรื่อง



           ร่างเล็กหยิบชุดสีขาวที่เตรียมไว้ออกมา เริ่มไม่มั่นใจเล็กน้อยเพราะมันขาวจนกลัวตัวเองจะคล้ำ ไม่ใส่ก็ไม่ได้ เพราะเขาใส่กันทั้งงาน


                   "พี่มาร์คว่าสวยมั้ย แบมใส่จะดีป่ะ"

        ขอความคิดเห็นจากคนนั่งหน้าบึ้งไม่รู้สาเหตุ คนพี่ปรายตามองเล็กน้อยก่อนจะพูดให้ความมั่นใจหดลงไปอีก


                     "น่าเกลียด "


                       "จริงอ่ะ " 

        ถลาเข้ามาถามใกล้ๆทำเอามาร์คแทบหลุดขำ อีสวยทำปากคว่ำตาแป๋วจนเขาเกิดหมั่นเขี้ยว


                         "เออ ไม่มีชุดก็ไม่ต้องไป" 

            คว้าคอน้องมากอดจนเจ้าตัวเสียหลักล้มลงมาทับ แบมแบมตกใจกลัวเครื่องสำอางค์จะเลอะ แต่คนแกล้งกลับส่งเสียงหัวเราะออกมาให้ได้ยิน


                        "อย่าแกล้งฮืออพี่มาร์ค เดี๋ยวลิปเปื้อน" 


                         "สวยนักเหรอ สวยนัก ไม่ต้องไป นอนอยู่กับกู"


ฟุบ~


                        "อย่า.."  ถ้าหากว่าแบมแบมห้ามได้


             สุดท้ายมาร์คก็อดใจไม่ไหวต้องชิมปากเยลลี่ฉ่ำวาวนั่นอยู่ดี เขาพลิกตัวให้น้องนอนราบและตัวเองก็ทาบทับลงไป กดจูบย้ำๆจนทั้งสีและกลิ่นหอมอ่อนๆของลิปติกติดปากตัวเองมา ยกยิ้มชอบใจที่ตัวเองแกล้งอีกฝ่ายได้ แต่ใครจะคิดว่านาทีต่อมาเขาไม่อาจหยุดตัวเอง


                         "พะ...พอแล้ว อือ" 

              แบมแบมตัวอ่อน ถูกคนมากประสบการณ์จูบจนไปไม่เป็น นอยแผ่ตาปรอยมองพี่เขาที่คร่อมทับตัวเอง มองเห็นความปราถนาในแววตาคม ใช้สองมือเล็กผลักอกพี่มาร์คออก แต่คนตัวใหญ่กลับไม่ไหวติง ซ้ำยังบดจูบลงมาใหม่พร้อมๆกับปลายลิ้นที่สอดเข้ามา


                          "อื้อ"


           พี่มันเอาจริงแล้ว



              มาร์คดูดดึงกลีบปากอิ่มของอีสวยจนแทบไร้สีลิป จากที่จะแกล้งกลับกลายเป็นตัวเขาเองทนไม่ไหวต่อความเย้ายวน การที่ยกมือดันเขา ปากสั่งห้ามว่าพอแล้ว แต่การเผยอปากตาปรอยนั่นคืออะไรถ้าไม่ใช่เชื้อชวน...


            เขาไม่หยุดหรอก


                        "พี่มาร์ค...เดี๋ยวสาย...อือ"


                        "กูไปส่งทัน " 


                      "พอแล้ว พี่มาร์คครับขอร้อง..." 

            ไม้ตายสุดท้ายของอีสวยทำให้ร่างสูงชะงัก สกิลการอ้อนเพิ่มขึ้นมาจนเขาชักกลัว แต่อารมณ์มาขนาดนี้ จะให้เขาหยุด มันไม่มากไปหน่อยเหรอ

                        "อย่าดื้อ ฮึ่ม.."


                          "นะครับ...แบมไม่อยากไปสาย นะครับพี่มาร์ค" 

             อืม...ไม่มากไปหรอก ออกจะแพ้ด้วยซ้ำ







งานเลี้ยงบ้านจีน



           รถยนต์สีขาวฟิล์มดำของคนเถื่อนจอดอยู่หน้ารั้ว แบมแบมไม่อยากให้พี่มาร์คเข้าไปส่ง เพราะไม่อยากตอบคำถามใคร ร่างสูงเองก็เข้าใจ ได้แต่มองอีสวยมันขยับจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง


                 "ขยับอยู่ได้ มันก็ได้แค่นี้แหละ"


                 "หะ?...พี่พูดจริงอ่ะ ไม่มีความมั่นใจเลยนะ ฮือ...ทำไง" 


                "อย่าไปอยู่ใกล้ใคร อย่ากินเหล้า อยู่แต่กับเพื่อนก็พอ กูกลับไปรอที่คอนโดนะ อย่าดึกมาก "


                 "ครับ เดี๋ยวแบมให้เพื่อนไปส่ง พี่นอนไปเลยไม่ต้องห่วง"


                 "ไม่ได้ห่วง ลงไปได้แล้วไป พูดมาก" 


ปึง!


          กูไม่ได้ห่วงกูหวงมึง อีสวยนี่แม่งไม่ได้รู้เหี้ยไรเลย...







                "สวัสดีครับ" 

          แบมแบมยกมือไหว้ป๊ากับม๊าของจีน วันนี้จีนน่ารักผิดหูผิดตาไปเยอะ ของขวัญที่แบมแบมซื้อให้คือกระเป๋าใส่ดินสอลายที่เพื่อนอยากได้ ซึ่งไอ้แจงกับกีกี้มันก็ซื้อมาเหมือนกัน


                "ฮ่าๆๆ ตลกว่ะพวกมึง โอเคกูใช้สามอันเลย"

         พี่บียังไม่มา เพราะแบมแบมไม่เห็น แต่คนที่เดินเข้ามาอีกด้านคือคนคุ้นเคยนี่เอง


                "พี่กาย...หวัดดีครับ" 

        ร่างสูงมาในชุดสีขาวราวกับเจ้าชาย พี่กายรับไหว้ แล้วก็มองกันจนประหม่า


                 "วันนี้น่ารักมากเลยน้องแบม"


                 "พี่...วันนี้ไม่ใช่วันแบมนะ นู่น ต้องไปชมจีนครับ"


                  "ครับจีนก็น่ารัก แต่น้องแบมน่ารักกว่าสำหรับพี่" 

       เขิลแหละ น่าร้อนๆนิดหน่อย จนแจงบิดเข้าที่เอว มันกระซิบลอดไรฟันเป็นประโยคที่ทำให้หน้าร้อนกว่าเดิม


                    "มีผัวแล้ว อย่าแรดนัก"


                      "มึงนี่!" 


                    "พี่กายหวานไปหรือเปล่า เพื่อนน้องนะ เดี๋ยวมันก็ลอยจับไม่อยู่หรอก" 

          กีกี้ยิ้มจนแก้มจะแตก คงพอใจที่พี่กายมาหยอดแบมแบม สุดท้ายก็ขยับให้เพื่อนตัวเล็กไปชิดพี่กายได้สำเร็จ

                     "อะไรเนี่ยย"


                      "ไปหาอะไรทานกันน้องแบม" 

              สุดท้ายก็ถูกพี่กายจูงมือออกไปจนได้ ท่ามกลางสีหน้าเป็นกังวลของจีนกับแจง ไม่ใช่ว่าพี่กายไม่ดี แต่แบมแบมไม่ได้รัก และคนที่พอใจจนยิ้มไม่หุบก็คือกีกี้ 


                ถ้าแบมแบมเมาล่ะ ถ้าให้พี่กายไปส่ง ถ้าทั้งสองคนจะเลื่อนขั้น  กับพี่มาร์คก็คงหมดสิทธิ์ ฉลาดจิงๆเลยกี้.....






22.00น



              แขกผู้ใหญ่กลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงเพื่อนของจีนทั้งเก่าและใหม่ ทุกคนต่างคุยกันออกรส จิบไวน์กินอาหารกันอย่างสำราญ ยกเว้นเจ้าของงานที่นั่งกลุ้มอยู่ในมุมหนึ่ง


               กับพี่บี ตกลงกันไม่ได้...


                จีนเจอผู้ชายคนนั้นแล้ว วันนี้เขาหล่อและดูดีมาก ป๊ากับม๊ายิ่งชอบใจกันใหญ่ พ่อกับแม่พี่ก็ดูจะเอ็นดูเขามาก แต่ลับหลัง เขากับพี่บีเข้ากันไม่ได้เลย


                           "ฮึก..."

               มือเล็กขยี้ริมฝีปากที่เพิ่งถูกผู้ชายคนนั้นจูบ แค่เถียงกัน แค่อยากเอาชนะ แล้วพี่มันก็โครตเห็นแก่ตัว


                         "จีน...มึงโอเคไหม..."

               แจงตามมาเจอและจับบ่าเพื่อน ตาแดงๆแบบนี้ เกิดเรื่องแย่ๆแน่เลย


                          "พี่มัน แย่ชิบหาย"

            น้อยครั้งที่จีนจะพูดคำหยาบๆออกมา แจงลูบหัวเพื่อน และกอดร่างสั่นๆเอาไว้


                        "ไม่คิดมากดิ่  ให้มันค่อยๆเป็นไป มึงเฉยๆไว้ พี่มันต่างหากที่ต้องดิ้น เชื่อกู"


                         "อะ..อืม แค่เจ็บใจ ขอบใจมึงมาก...อิอ้วน" 


                         "อ้าวมึงนี่ เดี๋ยวปล่อยให้เครียดซะให้ตาย เพื่อนจะทำซึ้ง"


                          "ฮ่ะๆ แล้วแบมอ่ะ มึงมานี่แล้วมันอยู่ไหน"

                จีนถาม กับแบมแบมก็รักมันมากเหมือนกัน ชีวิตเพื่อนคนนี้น่าสงสารกว่าเขาล้านเท่า ดูแลมันเท่าที่จะทำได้


                          "อยู่กับกี้กับพี่กาย โต้ะเดิม เห็นจิบไวน์กันอยู่ อีสวยหน้าแดงแปร้ดเลย"


                           "เฮ้ยเมาเปล่า มึงอย่าลืมนะมันไม่ได้อยู่คนเดียว"


                            "เออ รู้ ก็เดี๋ยวกูไปส่งไง เพื่อนอยู่กับผัว ถ้าให้ผู้ชายอีกคนไปส่งเดี๋ยวเป็นเรื่อง" 


                             "งั้นไปดูมันกันเหอะ ป่ะ"









                             "อีกแก้วสิแบม อ่ะ ชนๆ"

                  กีกี้ยื่นแก้วไวน์ให้เพื่อนตัวเล็กเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แรกๆมันก็ไม่อยากจะรับ แต่หลังๆส่งให้ก็หมดตลอด


                            "พอแล้วกี้ เพื่อนเราหน้าแดงใหญ่แล้ว" 


                           "โธ่พี่กาย นานๆทีอ่ะ  เมาพี่ก็ไปส่งไง วันนี้น้องเอารถมา น้องกลับเอง ส่วนพี่ไปส่งแบมมันหน่อยนะ"


                           "ฮื่อ...ไม่ได้ ไม่ได้ๆ  " โบกมือใหญ่ ให้พี่กายไปพี่มาร์คเอาตายแน่ๆ ไม่เอาๆๆๆ


                          "อย่าดื้อน่า มึงเมา ให้พี่กูไปส่งอ่ะถูกแล้ว "


                            "อีสวยยย เมาเหรอ "

                แจงกับจีนเข้ามาพอดี มันเอ็ดกี้ที่ปล่อยให้กินจนเมาไม่ห้าม จริงๆแล้วแบมแบมไม่เมานะ แค่...ไม่เหมือนเดิม


                             "ยืนตรงๆดิ้แจง" 


                              "มึงก็อย่าเอียงหัวสิ "


                              "ฮ่ะๆ อิบ้า ชนๆ" 


                              "ไม่ชนแล้ว กลับ เป็นลูกเป็นหลานกูจะตีให้"

                แจงมันเข้ามาหิ้วปีก แบมแบมส่งยิ้มหวานให้ ไม่ว่าเมื่อไหร่ๆก็ไม่เคยทิ้ง...น่ารักจังอิอ้วน


                           "แจง! ให้พี่กายไปส่งดิ่ มึงก็ดื่มไม่ใช่เหรอ ไหวเหรอมึงกลับๆกูก็ได้"


                           "กูไม่ได้เมา ไม่อยากรบกวนพี่กาย มาช่วยกันแบกมันดิ้"


                            "มาครับ พี่ช่วย"

             ร่างเล็กลอยหวืออยู่ในวงแขนแกร่ง แบมแบมขมวดคิ้วตัวเกร็ง พี่กายอุ้ม พี่มาร์ครู้ศพไม่สวยแน่


                           "อึก...แบมเดินเองได้ครับ"


                            "พี่ไปส่งที่รถ อยู่เฉยๆ" 

          ทั้งจีนแจงและแบมแบมต่างหุบปากเงียบ บทพี่กายจะเข้มก็น่ากลัวเอาเรื่อง มีเพียงกีกี้ที่ขยิบตาให้ดูก็รู้ว่าคิดอะไร


                          "มึงหยุดความคิดของมึงเลยนะกี้ มึงอยากให้แบมมันเดือดร้อนเหรอ"


                          "แจง...พี่กูไม่ดีตรงไหน ถ้าสองคนจะได้กันกูว่าดีกว่าไปจมอยู่กับพี่มาร์คอีก" 


                          "มึงเอาอะไรมาตัดสิน มึงเป็นไอ้แบมเหรอ มึงถึงรู้ว่าพี่กายดีกว่าพี่มาร์ค"


                           "กูหวังดีกับเพื่อน กูผิดเหรอแจง จีน ..."


                        "ไม่ผิด แต่มึงต้องให้แบมมันเลือกเอง"








คอนโดพี่มาร์ค



          แจงมันดื้อ เพื่อนบ้า คนบอกไหวๆยังจะขึ้นมาส่ง  


                        "อิอ้วนนนกลับไปเหอะ ไปเองได้"

           แจงอยากจะทุบหัว พยุงอิตัวเล็กออกจากลิฟต์ ถ้าปล่อยให้ขึ้นมาเองคงไม่ถึงห้องพี่มาร์คอ่ะ 


                    "ห้องนี้เหรอ"


                     "อะ..อืม ขอบใจนะครับเพื่อนน บ้ายบาย~ " 


                    "อ่ะอย่าเยอะ มึงกดรหัสเหอะ ดูดิ้จะได้เข้าห้องไหม"

          แจงยืนกอดอกมองคนไม่เหมือนเดิมแสกนนิ้ว พี่บริหารนี่รวยเอาเรื่อง คอนโดหรูชิบ แถมหล่ออีกต่างหาก เห็นในโทรศัพท์อีสวยมันนะ


ติ้ดๆๆๆ


                 "เฮ้ยไรวะ"


ติ้ดๆๆๆ



                 "มันไม่เปิดอ่ะแจง...ทำไง" 

         อย่างที่คิดไม่มีผิด หันมาทำาสปริบๆใส่ อ้อนชิบ อ้อนมืออ้อนตีนอ่ะ อยากอวดเก่งนัก


               "มึงกดถูกเปล่า สี่ตัวเนี่ย ยังไง" 


              "ถูกกดิ้ เนี่ยๆ เอ๋... หรือสองวะ ไม่ๆๆ เก้าๆ ดิ่ ฮื่ออไรเนี่ย"

       ยืนทึ้งหัวตัวเอง  แจงแอบขำ ก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมาให้มันกดโทร


                 "โง่จริงๆ เอ้า โทรให้พี่มันมาเปิด มึงนี่"
 

                  "เออแหะ ฉลาดอ่ะแจง น่ารักจังอิอ้วน"


พลั่ก


ตู้ด ตู้ดด


                  "ฮัลโหลลล มารับหน่อย เข้าห้องไม่ได้ครับ"


                  'อะไร กดรหัสเข้ามาดิ่ แค่นี้ กูจะนอน'


                 "ม้าคคคค อย่างี่เง่า มาเปิดเดี๋ยวนี้ จำรหัสไม่ได้อ่า ยุงกัดหมดแล้ว งือ"


                 'พูดเหี้ยไรเนี่ย มึงเมาเหรอ'


                 "ไม่เมานะ แจง! กูไม่เมาใช่ป่ะ ไม่เมาๆ จริงๆมาเปิดดด"


                 'อีสวยมึงนี่'


                   "สวยเหรอ ชมทำไม พี่นี่ ม้าคคมาเปิดเร็วๆครับ~"


                  'เดี๋ยวมึงโดน'


ตู้ด



                    "เรียบร้อย"

        ยัดโทรศัพท์เข้าที่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม วันนี้พี่มาร์คใจดี้ใจดี ไม่ดุเลยแถมชมว่าสวยอีกต่างหาก


                    "ยิ้มๆ วันนี้มึงโดนแน่ อีสวย"


                    "โดนไร อิอ้วน กลับไปเลย เดี๋ยวม้าคมาเปิดให้แล้ว"

       ดันหลังเพื่อนให้กลับไป แต่แจงไม่ยอม จะยืนรอพี่มาร์คมาเปิด


                      "หวงเหรอ ขอเห็นหน้าผัวมึงหน่อยน่าา"


                       "ผัวบ้าไร เดี๋ยวม้าคได้ยิน อ่า....หรือผัววะ  อึก "


แกร้ก


            ประตูเปิดพร้อมกับร่างสูงในชุดนอนเสื้อกล้ามสีเข้มกับกางเกงขาขาว แจงกลืนน้ำลายอึกใหญ่กับความฮอตชองผัวเพื่อน แบมเอ้ย!งานดีขนาดนี้


                     "หวัดดีครับพี่มาร์ค"


                     "อืม "

            รับคำนิ่งๆ แจงเลยดันอีตัวดีให้เข้าไปในห้อง โบกมือบ้ายบายเสร็จสรรพ 


                      "กลับก่อนนะครับ ฝากมันด้วย มันไม่ได้เมานะ แค่ไม่เหมือนเดิม"


                    "อิอ้วน!"


                     "บายยย"



ปึง!









ตึก


           แบมแบมถูกดันให้ชิดไปกับผนังทันทีที่ประตูปิดลง คนตัวใหญ่กักร่างเล็กไว้ในอ้อมแขน กลิ่นไวน์อ่อนๆ โชยออกมาจากลมหายใจแผ่วๆ ไปเมามาด้วย เชื่อฟังกูมากเลย


                      "กูบอกว่าอะไร..."


                      "ครับ?"


                       "กูบอกว่าอย่ากลับดึก แต่นี่มึงเมากลับมาเลย...ยังไงดีหืม..." 

            อีสวยหน้าแดงแปร้ด เพราะเมาหรือเพราะปลายนิ้วเขาก็ไม่รู้ แต่เขาชอบ ชอบเวลาอีสวยมองเขาแบบนี้ มันเป็นแววตาที่ยั่วยวน ตระหนกหรืออะไรสักอย่าง


            แต่มันเชิญชวนให้เขาลิ้มลอง


                        "ยังไงครั...อื้ม" 

           เป็นอีกครั้งที่ถูกปิดปาก ปากสวยๆถูกเขาครอบครอง รสหวานอมเปรี้ยวหอมกรุ่นติดอยู่ปลายลิ้นเล็ก เขาดูดกลืนขบเม้นราวกับหิวโหย


            ใช่ หิวมาก ตั้งแต่เมื่อเย็นแล้ว


                          "แฮ่ก...ม้าคค อือ "

               ลากปลายลิ้นลงไปซุกไซร้ที่ซอกคอ สลับกับขบเม้ม ร่างเล็กบิดเร่า ครางเรียกเขาเสียงแหบพร่า


                 อีสวย จุดติดง่าย โอนอ่อนตามเขาจนหมดตัว


                           "ไปโดนน้ำหน่อยมั้ย...จะได้สร่าง"


                            "อึก...ไม่ได้เมา...นะ" 

         มือหนาไล่ปลดกระดุมเสื้อขาวออกจนหมด คนเมาแม่งก็รั้นว่าตัวเองไม่ได้เมา ได้แบมได้ ไม่เมาก็ไม่เมา


                            "เหรอ...กูเป็นใคร คนเก่งไหนตอบซิ" 

              ระหว่างรอคำตอบก็ดึงเสื้อผ้าทั้งบนทั้งล่างที่ปกปิดความขาวเนียนเอาไว้ออก มาร์คกลืนน้ำลาย ในขณะที่คนโดนจ้องกำลังทำท่านึก
 

                             "อืออ คนโง่  ม้าคอ่ะ  นี่ม้าคค ผัวไง...ผัวแบม อึก"

          
                             "อีสวย....ปากดี เดี๋ยวกูจะเอาใส่สร่างเลย "


                             "อื้อ...อ้ะ"





80%









ต่อ











                 "อือ พี่มาร์ค ง่วง อ้ะ" 


          พี่มันเป็นอะไรอีกวะ ไปคลั่งอะไรมาเนี่ย!!!


                  "อืม..."

          คนกำลังหลับถูกปลุกจากนิทรามาเป็นรอบที่สอง แบมแบมเพิ่งสร่างเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า จะมาเมาอยู่ได้ยังไงล่ะก็พี่มาร์คแม่ง... 


          หน้าประตู อ่างน้ำ จบที่เตียงนอน สร่างมั้ยล่ะ


                     "อือ พอแล้ว.." 

         ห้ามเสียงแผ่ว หลับไปแล้วยังโดนปลุกมาเอาต่อ จะทำเป็นหลับก็ไม่ได้ พี่แม่งเล่นเข้ามาไม่ถามสักคำ


                    "สร่างแล้วเหรอ อ่า...อีตัวดี" 

        ความอุ่นวาบพร้อมกับแรงขยับแผ่วลง ก้มลงจูบปากเล็กๆที่ครางเรียกเขาทั้งคืนแรงๆ เห็นหนาหวานๆแล้วหมั่นเขี้ยว อยากจะกัดให้ช้ำ 


         ผู้ชายห่าไรวะแม่ง หุ่นน่า...ขนาดนี้


                      "ก็เอาอยู่ได้ อืออ ขยับออกไปได้แล้วพี่มาร์ค"

          มันงอแง ขนาดคาอยู่ยังกล้าเบะปากใส่ พักหลังนี้ดื้อ ไม่ให้ไปเมาก็เมา


                       "ทำไม...เดี๋ยวนี้ดื้อกับกู หืม..."  ถอนตัวตนออกจากความอ่อนนุ่ม คืนนี้พอแค่นี้แหละ  อีสวยมันไม่ไหวแล้ว 
 

                        "ยังไม่ได้ดื้อเลย  เพื่อนมันเอาให้กิน รู้ตัวอีกทีก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว..."


                      "หึ นั่นแหละที่ดื้อ แล้วเป็นไงตอนนี้" 

          ถามพร้อมกับเช็ดเหงื่อที่หน้าผากกับไรผมออกให้ สงสารนิดหน่อยที่น้องมันต้องมารองรับอารมณ์ดิบๆของเขานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ดีแล้ว จะได้เข็ด


                    "เจ็บหมดแล้ว~ อือออ เจ็บก้น ไม่เอาแล้วนะ..."

          ครางงุ้งงิ้งมาซุกอกเขา กล้ามาก สงสัยจะยังไม่สร่างดี เพราะปกติกลัวเขาจะตาย


                    "เพราะตัวมึงเองนะ อยากปากดี ใครใช้ให้เรียกกูว่าผัวล่ะ"

           คนในอ้อมกอดชะงัก เงยหน้ามามองเพียงแว้บเดียวก็ก้มลงไปซุกอกต่อ ท่าทางปัญญาอ่อนๆแต่กลับเรียกรอยยิ้มเขาได้ ตลกดีเหมือนกัน คำว่าผัวเขายังไม่เคยมีใครกล้าเรียกเลย


          ที่ผ่านมาก็คู่นอน

 
                   "ขอโทษครับ ฮื่ออ เพราะไอ้แจงคนเดียวเลย มันพูดคำว่าผัวกรอกหูแบมมาตลอดทาง"


                  "หึ เข้าใจแถนะมึง"


                  "จริงๆครับ" 

       ซุกอย่างเดียวไม่พอ ยังเอื้อมมือมากอดอีก ทีวันนี้ไม่ยักกะร้องออกไปนอนโซฟา


                "ใครให้มึงกอดเนี่ยอีสวย"


                "อือ... ขอกอดหน่อย เจ็บไปหมดเลย พี่ทำแรงอ่ะวันนี้"


                "น่ารำคาญจริงๆมึง"


        จะว่าก็ว่าไปเถอะ ถ้าว่าแล้วยอมให้กอดแถมให้ซุกแบบนี้ ก็ยอมนะพี่มาร์ค











ห้างสรรพสินค้า


           หลังจากวันนั้นเขากับพี่มาร์คก็เหมือนจะดีขึ้น พี่มันไม่ค่อยเหวี่ยงใส่แล้ว อาจเป็นเพราะแบมแบมเป็นเด็กดี ไม่สิ ก็แค่ไม่มีเรื่องให้ต้องเถียงกัน อย่างเช่นตอนไปทำงาน ก็ไม่ค่อยมีคนมาลามกใส่ คงเพราะพี่กายเข้มงวดขึ้น มันก็เลยดีแบบนี้


                 "ชุดนี้สวยอ่ะแบม กูว่ามึงใส่ได้ เอาดิ่ เดี๋ยวไปดูงานก็ได้ใส่" 


                "เดี๋ยวตบหัวทิ่ม นั่นมันชุดผู้หญิง ใส่ไปให้เค้าแดกหัวเหรอ"


               "ฮ่ะๆ เอ้า อย่าเถื่อนใส่กูดิ่ ติดผัวมาเหรออุ้บ"

เพี้ยะ!

              "อีส้วยมึงตบกูแรงขนาดนี้เลยเหรอ มันเจ็บนะเว้ย"


              "ก็มึงปากหมาอ่ะ อิอ้วน " 


         เป็นจีนทุกครั้งที่ต้องห้ามศึกนะหว่างอีสวยกัยอีอ้วน มาเที่ยวแท้ๆ ทะเลาะกันเป็นเด็ก อิอ้วนนี่ก็ปากหมาอ่ะ


              "มึงมานี่เลย ให้มาหาซื้อสูท เล่นเป็นเด็กๆไปได้ "


              "แจงแม่งง..." 

       ก่อนจะพูดอะไรไปมากกว่านั้น จีนก็เป็นฝ่ายตาโต ลากเพื่อนสองคนมาหลบมุม


              "เชี้ย....พี่บี" 


     ภาพที่เห็นคือพี่บีกับสาวสวยคนหนึ่ง เดินควงกันช็อปปิ้งอยู่ จีนยกโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูป ได้หลักฐานเด็ดไปบอกที่บ้านแล้ว


แชะ!


             "เสร็จแน่" 


            "เพล์บอยว่ะ " 


            "เชี้ย...นั่นพี่มาร์คก็มา"

      ยังไม่ทันจะได้เดินไปไหนก็เจอจนได้ พี่มาร์คกับผู้หญิงสวยๆคนหนึ่ง เป็นครั้งแรกที่่แบมแบมเห็นพี่มันอยู่กับผู้หญิง หลายอาทิตย์ที่อยู่ด้วยกันมาแทบไม่เห็นเลย


               "..."   ถึงไม่ได้ควงกันแบบพี่บี แต่เดินตามต้อยๆแบบนี้ จะอะไรได้ 


             "สัด...โครตป๋า ซื้อของให้ผู้หญิงด้วย เฮอะ"

          แจงเบ้ปาก จะด่ามากว่านี้แต่มองเพื่อนตัวเองแล้วก็หุบปาก  ทำไงได้ เพื่อนเรามันไม่ได้อยู่ในสถานะแฟนซะหน่อย


                 "ยังไงมึง ไหวเปล่า"


                 "ไหวดิ่...กูจะคิดอะไรได้อ่ะ ก็ตกลงกันแบบนี้" 

         บอกอย่างปลงๆ ก่อนเดินหนีภาพบาดตามาอีกทาง 


                 "แล้วพี่มันให้ตังค์มึงใช้บ้างเปล่าเนี่ย"

                "เปล่า"


                 "อะไรวะ ไม่ให้มึงใช้ตังค์แต่มาเที่ยวแจกผู้หญิงเนี่ยนะ แม่งกูจะไปเอาเรื่องแล้ว" 

         ก่อนที่แจงจะไปแบมแบมก็คว้าแขนเพื่อนไว้ มันฮึดฮัดแต่สุดท้ายก็ยอม


                "พี่มันให้บัตรกูมา นี่อ่ะ " 


              "เอ้าแล้วไม่บอก โอโหแบล็คการ์ด ป๋าเชี้ยๆ ป่ะ กูจะพาไปถลุง"


             "ไม่เอา แค่นี้ก็เกรงใจเค้าชิบหายแล้ว กลับเหอะ แจง จีน บ่ายมีเรียนอีก"


              "เกรงใจทำไม มึงก็เมียป่ะวะ"


              "ไอ้แจง!" 


              "เออๆ กูขอโทษ กูลืมไปว่ามึงสองคนมีข้อตกลง งั้นก็ช่างแม่ง ไปเหอะกลับมอ" 

      พูดเสร็จก็สะบัดตูด 


               "งอนกูเหรอ "


               "เปล่า" 

         แบมแบมถอนใจ อิอ้วนมันงอน รู้ว่ามันเป็นห่วงและหวังดี แต่เรื่องนี้เป็นข้อยกเว้นจริงๆ

               "งั้นซื้อสูทก่อนก็ได้ เอาแพงๆเลย ป่ะ พากูไปเลือก"










คอนโดพี่มาร์ค


               "วันนี้มึงไปห้างxxมาเหรอ "

        แบมแบมวางของลงโซฟา  พยักหน้ารับเฉยๆ  พี่มาร์คคงรู้เพราะใช้บัตรรูดไป


               "ครับ ใช้บัตรพี่รูดสูทหนึ่งตัว พอดีจะใส่ไปดูงานอาทิตย์หน้า "


               "อืม " 

        ร่างเล็กเดินเลี่ยงไปยังโซนที่เป็นของตัวเอง เก็บเอาของที่เพิ่งซื้อลงกล่องไว้ อาทิตย์หน้าที่คณะมีจัดไปดูงานที่ภูเก็ต 


              "กินอะไรมายัง"


               "..."


             "อีสวย"

      
            "ครับ"


            "กูถามว่ากินอะไรมาหรือยัง "


             "ยังครับ เดี๋ยวแบมจะไปบัตเตอร์ฟาย์เลย " 


             "ทำไมรีบไป เพิ่งจะหกโมง"


             "..."


        แบมแบมไม่ได้ตอบ แต่เดินเลี่ยงไปอาบน้ำแทน เรื่องเมื่อกลางวันแม้พี่มาร์คจะไม่ได้ผิด แต่ลึกๆแล้วก็รู้สึกไม่ดีอยู่ดี ถ้าพี่มาร์คจะทำกับคนอื่นแบบที่ทำกับตัวเอง


        มันได้เหรอ...



         ออกมาแต่งตัวเหมือนทุกครั้ง พี่มาร์คคงเข้าห้องตัวเองไปแล้ว ดีแล้วล่ะ ไม่อยากเห็นหน้า


แกร็ก


               "มึงจะไปดูงานเมื่อไหร่นะ" 

       ร่างสูงออกมาอีกครั้งพร้อมกับเบียร์ในมือ พี่มันก็ปกติอ่ะ มีแต่เขาที่ไม่ปกติ มันก็ทำใจลำบากนะ ไม่ได้เสียใจหรืออะไรมาก แต่มันก็เป็นจุดเล็กๆในหัวใจ ท่องไว้สิ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่ได้รักกัน ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น...


              "ไปอาทิตย์หน้าครับ ที่จังหวัดภูเก็ต"


              "อืม... แล้วรีบไปบัตเตอร์ฟลายด์ทำไม บังไม่ได้ตอบกูเลย" 

       เดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นเบียร์ ก่อนที่มือเย็นเฉียบจะแตะที่เอว แบมแบมก็เบี่ยงตัวหลบ


               "เอ่อ...ไม่ได้เป็นอะไรหรอกครับ" 


             "สะบัดคือ? มึงเป็นอะไรอีสวย"

        จากจะแตะกลายเป็นโดนบีบที่ต้นแขน พี่มาร์คโกรธแล้ว  เพราะความงี่เง่าของเราเอง


             "เปล่าครับ แบมจะไปหาเพื่อน ขอโทษที่สะบัด"


             "กูเคยบอกไม่ใช่เหรอว่าอย่าเมิน..."


            "เจ็บ...พี่..." 


       สดท้ายมาร์คก็ปล่อย หงุดหงิด อีสวยคงจะลืมตัวไปว่าตัวเองอยู่ในจุดที่ต้องยอมทุกอย่าง 


               "จะไปก็ไปเหอะ กูก็จะไปเหมือนกัน" 

        จบแล้ว ผมทำพี่มาร์คโกรธอีกแล้ว







Butterfly club


          ผมนั่งแท็กซี่มาลงที่ผับก่อนเวลาเกือบสองชั่วโมง ผมไม่อยากอึดอัดอยู่ที่คอนโดพี่มาร์ค ผมงี่เง่าที่เห็นพี่มันอยู่กับผู้หญิงคนอื่น แถมยังทะเลาะกันอีก

                 "มานั่งถอนใจอะไรในนี้เนี่ย" 


                 "อืม..ทำไมวันนี้มึงมาเร็วอ่ะกี้"

         กีกี้เข้ามานั่งในห้องพักด้วย แถมยังจ้องเขา คงสงสัยเรื่องพี่มาร์คไม่เลิกแน่

                  "วันนี้พี่กายไม่เข้า กูเลยมาเร็ว"


                   "อืม"


                 "ว่าแต่มึง พักนี้เป็นอะไร ยอดประมูลมึงหายไปเยอะ พี่กายบอกมึงบ้างหรือเปล่า" 


                 "หืม...ยอดหายเหรอ กูไม่รู้เรื่องเลย"

            กี้มันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เป็นตารางงานกับยอดสรุปของผม ยอดมันหายไปเยอะ แน่นอนว่าผมไม่เคยรู้ พี่กายไม่เคยบอก


                 "เนี่ย จากหมื่นสองหมื่น ตอนนี้เหลือแปดเก้าพัน พี่กายก็รักมึงเวอร์อ่ะ ไม่บอกมึงมั่งเลย นี่กูก็เพิ่งมาเห็นยอด"


                "แม่ง..."


               "กูพอจะรู้นะ ว่าทำไมยอดมึงตก ก็ดูมึงแต่งตัวดิ่ ผับนะเว้ยแบมไม่ใช่วัด แบบนี้จะเรียกแขกได้ยังไง "

          กี้มันก็พูดจริงอ่ะ เป็นเพราะพักนี้ต้องฟังพี่มาร์ค แต่งตัวมิดชิด ไม่ค่อยเอนเตอร์เทนแขก และไม่ให้ใครโดนตัว

 
             เฮ้ออ จะทำไงดีวะ...


                "เพราะพี่มาร์คเหรอ..."


                "อืม...กูเกรงใจพี่มัน" ตอบไปตามตรง กี้อ้อมมาตบบ่าแปะ 


                "งานก็ส่วนงานเปล่าวะ โตๆกันแล้วแยกแยะดิ่ มึงทำงานแบบนี้ พี่มันก็ต้องเข้าใจเปล่าวะ"


               "เออ ช่างเหอะ ถ้ายังเป็นแบบนี้กูคงต้องลา"


               "เดี๋ยวตบปากแตก อย่ามาพูดว่าจะออกนะ  มานี่! กูจะทำให้มึงกลับมาฮอตอีกครั้ง" 

         โดนเพื่อนสาวลากมือให้กลับเข้าไปในห้องแต่งตัว แบมแบมเหนื่อยเกินกว่าจะขัดขืน เอาก็เอาเหอะกี้ ยังไงคืนนี้พี่มาร์คก็ไม่มีทางมาแน่




                 "หมื่นห้าครับ วันนี้น้องแบมสวยมากเลย เซ็กซี่มากก"


                    "หมื่นแปดครับ...มาโต้ะพี่เถอะนะ พลีสสส"


                    "สองหมื่นครับ คนดี กลับมาฮอตอีกแล้ววว"


                    "อ่ะๆ เดี๋ยวใจเย็นนะคะ กฏต้องเป็นไปตามกด ยอดใครสูงสุด คืนนี้ก็ได้ผีเสื้อของเราไปดูแล" 


         เป็นอย่างที่คิด พนักงานคีย์ยอดของผมแทบไม่ทัน แค่เพียงผมใส่เสื้อบางๆ ใส่โชค์เกอร์ ปลดกระดุมถึงสามเม็ด แค่นี้ทุกโต้ะก็อยากได้ผมไปนั่งด้วยแล้ว


           "ใจเย็นๆนะครับ เขียนบิลครับ ใครสูงสุดแบมจะไปหานะ"

 
             "โอ้ยยน้องง ใจพี่ อย่ายิ้มครับแบม พี่จะตาย สองหมื่นห้าไปเลยครับ"


        พี่คนสุดท้ายที่ผมคุ้นหน้าทำเอาทุกคนเงียบกริบ  เขาตามผมมาหลายครั้งแล้ว บุคลิกดูเจ้าชู้ แต่ว่าสู้เรื่องเงินมากๆ


               "งั้นตกลงปิดยอดที่บิลนี้นะคะ มีใคร"


                "สามหมื่น"


                 "..."









             












100%






/////////////////////////////////////////
ใจร่มๆนะคะ คอมเม้นอย่าดุเดือด

ใครคะครายย ใครมาเปย์สามหมื่น อย่าบอกนะว่าอิเถื่อนน ฮื้ออเดาๆๆๆๆ

อยากฟาดอิพี่กันไหมม นางหล่อรวยสาวติดเป็นธรรมดา อย่าเกรี้ยวกราดกันนะคะ
แม่ๆน้องแบมเริ่มจะเดือดชิมิ ใจเย้นนนนนนน

ตกลงใครรักใครก่อนเดาซิ้ น้องแบมนางอ้อนแล้วน่ารักอ่ะ หลงงงงง

ใครที่ทิ้งเมลไว้ ตามไปส่งให้หมดแล้วนะคะ มาทีหลังก็รอๆจะทยอยส่งให้ 
ฝากๆๆๆไปเล่นกัน แท็กนี้ #Butterflyมบ 
ไม่ตอบแต่อ่านแล้วยิ้มนะคะ  ขอบคุณที่ติดตามกันๆๆๆๆ จุ้บๆๆๆ



คู่พี่บีกับจีนจะมาผ่านๆแว้บๆนะ ไม่ได้ลงลึก ไรท์จะเน้นคู่หลักค่ะ
ชอบก้อเม้นนหน่อย กำลังใจสำคัญ ไม่ตอบแต่อ่านแล้วยิ้มค่ะ
ใครยังไม่ได้คัทเด็มมาถามได้เลยนะ ส่วนใครไม่ได้เล่นทวิต
ทิ้งเมลไว้เลยค่ะ จะส่งให้เน้ออ อยากให้ได้อ่านกัน 
ฝากพี่เถื่อนกับอีสวยไว้ด้วยน้าาาา บายยยยยย
@pali_party


///////////////////////////////////////
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.473K ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #5867 Namfon1983 (@Namfon1983) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:35
    พี่ไปกะใครอ่ะ
    #5867
    0
  2. #5779 Markbamme (@Markbamme) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 12:55
    อึดอัดแทนนน อย่าตึงใส่กันแบบนี้สิ😢 ฝากเมล์ด้วยนะคะ orathai2540kwan@gmail.com
    #5779
    0
  3. #5439 nanmarktuan93 (@nanmarktuan93) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 01:14
    เริ่มระแวงกีกี้แล้วอ่ะ.เหมือนนางจะทำทุกวิถีทางให้พี่มาร์คกับแบมผิดใจกันล่ะเลิกรากันไป
    #5439
    0
  4. #5184 ` dnmbdef (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 00:11
    สงสารยัยสวยยย ฮือออ
    #5184
    0
  5. #5137 mylove2BB (@dutchmill_007) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 16:47
    ใครยอดสามหมื่น
    #5137
    0
  6. #5012 Kattyแฟนหมี (@KattyGD) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 03:43
    มาแรงแซงทุกคนจริบๆ
    #5012
    0
  7. #4967 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 18:17
    3 หมื่นคือพี่เถื่อนป่ะ
    #4967
    0
  8. #4956 yugyeom9797 (@yugyeom9797) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 19:03

    ฮฮืออ อ่าน3รอบแล้ว ยังตื่นเต้นเหมือนเดิมเลยย//ไม่ไหววว??”???”?

    #4956
    0
  9. #4928 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:51
    คืนนี้ อินโทรแน่55555555
    #4928
    0
  10. #4906 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:01
    น้องรักก่อนแน่ๆเลย ชีวิตน้องมันต้องทรหดให้สุดสิ5555
    #4906
    0
  11. #4869 Fujinoii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:55

    ผู้ใดให้สามหมื่น

    #4869
    0
  12. #4848 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:32
    ใครสามหมื่น อย่าบอกนะอีพี่มา ตายๆ
    #4848
    0
  13. #4768 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:37
    น้อยใจไป อีพี่มันก็ไม่รู้หรอกแบม
    #4768
    0
  14. #4591 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:06
    ความไม่ชัดเจนอ่ะน่อว
    #4591
    0
  15. #4072 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 09:31
    พี่มาร์คแอบมาประมูลด้วยแน่เลย
    #4072
    0
  16. #3968 ออมม่า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:12

    พี่มาร์คแน่ ๆ สามหมื่น

    #3968
    0
  17. #3755 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 16:03
    งานเข้า!!!
    #3755
    0
  18. #3629 Miso97 (@Miso97) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 12:23
    สามหมื่นนี้ เสียงยมฑูตใช่ป่ะะะ ตายแน่แบมเอ้ยยยยยย
    #3629
    0
  19. #3587 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 16:11
    พี่ก็งี้ตลอดเลย ห้ามหึงห้ามหวงเรียกผัวยังไม่ได้เลย ชิ!!!
    #3587
    0
  20. #3512 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:36
    พี่มันชัวร์ แต่กีกี้ไม่น่ารักเลยนะเราาาาา
    #3512
    0
  21. #3076 AoyBam1994 (@AoyBam1994) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 12:28
    สามหมื่นพอหรอ5555
    #3076
    0
  22. #2786 bbgun1ae (@bbgun1ae) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 23:42
    ไม่ต้องสงสัยเรยเธอ55555
    #2786
    0
  23. #2337 montanatpun (@montanatpun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 00:02
    สายเปร์มาแว้ววววว
    #2337
    0
  24. #2312 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 01:45
    พี่มาร์คมาแว้วววววววว
    #2312
    0
  25. #2064 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 20:48
    เเหม๊ เดาไม่ถูกเลยเสียงใคร
    #2064
    0