Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 362,253 Views

  • 5,933 Comments

  • 8,054 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    37,595

    Overall
    362,253

ตอนที่ 10 : 9-แค่รุ่นน้องที่มหาลัย100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1461 ครั้ง
    28 ต.ค. 61


9












สายๆวันรุ่งขึ้น

         ผมถูกพี่มาร์คปลุกตอนเก้าโมงกว่าๆ เมื่อคืนพวกไอ้จีนเอากระเป๋าเสื้อผ้าขึ้นมาให้ผมที่ห้องพี่มาร์ค ฝากฝังผมเสร็จสรรพ พี่มันได้แค่อืออาตอบอย่างไม่ใส่ใจ แน่ล่ะ ไอ้สามตัวรู้ความลับผมหมดแล้วนี่

       ขายหน้าชะมัด

               "มาเร็วๆเดี๋ยวตกเรือ" 

                "หืม..."

       พี่มาร์คอยู่ในชุดกางเกงวอร์มสีเทา กับเสื้อยืดตัวใหญ่สีเดียวกันพับแขนขึ้นอีก ลุคแบบนี้ทำเอาความเถื่อนความแบดที่อยู่ในตัวยิ่งมากขึ้นไปอีก

                "ตื่นยัง กูบอกให้รีบ เดี๋ยวไม่ทันกินข้าวเที่ยง"

      หันมาบอกเสียงหงุดหงิด คือตอนนี้เพิ่งจะสิบโมงไง จะรีบอะไรวะ

                "เพิ่งจะสิบโมงเอง"

               "จะไปกินอย่างเดียวว่างั้น ไปช่วยทำสิ" ไม่เถียงก็ได้ 

          สปีทโบ้ทคันพอดีไม่ใหญ่ไม่เล็กกำลังพาเราสองคนออกจากฝั่งไปเรื่อยๆ ผมยืนรับลมอย่างลั้ลลา พอคลื่นกระแทกมาก็เซจะล้ม พี่มาร์คเลยรวบเอวเข้าไปใกล้ ทีนี้เลยเนียนนั่งตักพี่มันไปซะเลย สวีทอ่ะ โครตจะโรแมนติก ~

                "ลงไปยืนดีๆดิ้ ขาชา" 
นั่นล่ะครับ คิดซะว่าผมไม่ได้พูดประโยคข้างบนแล้วกัน


บรื้นน

        เรือมาจอดตรงสะพานไม้ที่ยื่นออกมาในทะเล ผมมองเกาะๆหนึ่งที่มีบ้านสวยๆตั้งอยู่ ฉากในนิยายมาถึงแล้วครับ ทำเอาผมอมยิ้มแก้มแทบแตก พระเอกลงเรือไปแล้ว ทีนี้จะยื่นมือมาให้นางเอกจับ

หมับ

                  "ชักช้า"  อิพี่แม่งเล่นดึงคอเสื้อผมเฉยเลย โว้ยยยย

ตึกๆๆๆ

                   "รอด้วย " 

           ผมซอยเท้าตามคนขายาวมาติดๆ อดประหม่าไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าพี่มันจะแนะนำผมกับป๊าม๊าว่าอะไร อาจจะเป็นลูกสะใภ้นะม๊า หรือคนที่ผมรักครับป๊า ฮื่ออ หน้าร้อน

                  "พี่มาร์ค ป๊ากับม๊าดุมั้ย" 

           ถามอย่างกังวล พี่มันเหล่ตามามองแล้วก็พูด

                  "ไม่ดุ หรือดุ ไม่รู้สิต้องลองเจอ "

                   "หงึ" ช่วยกูได้มากเลยพี่!!!!!

            ทางเดินที่เราย่ำไป จากหาดทรายเปลี่ยนเป็นหิน ตัวบ้านสีขาวสบายตาค่อยๆชัดขึ้น คุณเคยเห็นในหนังไหม ที่เป็นบ้านไม้ยกพื้นกับผ้าม่านพริ้วๆสีขาวน่ะนี่เลย

                 "คุณมาร์ค!"

                "หวัดดีครับป้า" 

           ป้าที่น่าจะเป็นแม่บ้านเพราะดูจากชุดที่ใส่และกำลังรดน้ำต้นไม้

                "หวัดดีครับ"

                "เชิญข้างบนเลยค่ะ"
  
        ผมยิ้มให้ป้าแม่บ้านที่มองมาอย่างสงสัย คงงงว่าผมเป็นใครแต่ไม่กล้าถาม ผมเดินตามพี่มาร์คมาเงียบๆจนถึงบันไดบ้าน ถอดรองเท้าวางไว้ข้างๆแล้วขึ้นไป จะเจอแล้วนะแบม ฮื่ออ

               "คุณต้วน "
       ภาพแรกที่เห็นคือผู้ชายวัยกลางคนหน้าตาเหมือนลูกครึ่งนั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ แล้วดูลูกบังเกิดเกล้าทักพ่อสิ ยกมือไหว้ลวกๆแบบผมต้องอ้าปากค้าง

              "เจ้ามาร์ค"

              "สวัสดีครับ คุณป๊าต้วน"
        ป๊าพี่มาร์ครับไหว้อย่างงๆเพราะไม่รู้ว่าผมเป็นใคร เขิลอ่ะ ช่วยแนะนำตัวให้ทีเหอะพี่

              "นั่นแหละป๊ากู  คุณต้วนครับเด็กคนนี้ชื่อแบมแบม "

               "..." นั่นแหละ ผมยิ้มแห้งๆ พี่มันอยากให้รู้แค่ไหนก็แค่นั้น 

               "แล้วม๊าล่ะครับ"

               "อยู่ในครัว ทำอาหารรอแกอยู่ คุณนาย! ลูกชายคุณพาลูกสะใภ้มาหา ออกมาสิ สวยอย่างที่คุณชอบเลย"
  
        ป๊าเดินเข้าครัวแถมตะโกนจนผมหน้าร้อน เขิลโว้ย ฮืออ นี่มายืนทำอะไรตรงนี้เนี่ย

                "หน้าแดงทำไม เดี่ยวแม่กูแอนตี้เรื่องเพศจะยิ้มไม่ออก"

                "อ้าว งี้พี่จะพาแบมมาทำไม กลับไหม เค้ากลัว"

                 "อย่าเอ๋อ ยืนดีๆ ทำหน้าสวยๆไว้ ม๊ากูชอบสวยๆ"

          พูดโครตให้กำลังใจอ่ะ คนเรา สักพักก็ได้ยินเสียงคนคุยแว่วๆมา พอเห็นหน้าผมงี้อึ้งเลย

                 "คนไหนลูกสะใภ้ม๊าคะ หืม..."

         ป้าแม่ครัว กุ๊กในโรงแรมMT.Royal


                 "สะ...สวัสดีครับ"

         โครตเซอร์ไพรส์เลย ผมยกมือสั่นๆไหว้ม๊าต้วน นี่ม๊าพี่มาร์ค ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

               "ไหว้พระลูก น้องแบม หนูเป็นแฟนพี่มาร์คเหรอคะ"

         เจอคำถามฮุคแบบจุกอ่ะ ถ้าตอบว่าใช่กลับไปจะโดนกระทืบไหมหนอ

               "เอ่อ..."

              "รุ่นน้องในคณะ พามาฝากตัว นี่รู้จักกันแล้วเหรอครับ"

               "คนโปรดม๊าเลย สวยด้วยเก่งด้วย เอ่อ ม๊าขอโทษที่ไม่ชมหนูว่าหล่อนะ หนูสวยจริงๆ "

              "ขอบคุณครับ"

              "แล้วนี่พารุ่นน้องมาหาป๊ากับม๊าทำไม เจ้าหัวรั้น จะเล่นอะไรอีก"

        ป๊าต้วนมองอย่างจับผิด ผมงี้เขิลม๊าที่เอาแต่ลูบผม แล้วพี่มันก็เปิดสงครามกับคุณต้วน โนสนโนแคร์

              "มาร์คพามาหาม๊า ไม่ใช่ป๊าสักหน่อย "

               "เจ้ามาร์ค"

              "อ่ะๆ ไม่ต้องเถียงกันพ่อลูก ม๊ากำลังทำกับข้าว มาร์คไปรอนะส่วนรุ่นน้องคนนี้ม๊าขอตัวไปด้วย"

               "ครับ ใช้งานหนักๆเลยม๊า คนนี้อึดจริง"

              "พี่นี่!"



         ผมเข้ามาในครัวกับคุณม๊า คนหน้ารักอ่อนโยนแบบนี้ไม่น่ามีลูกหัวแข็งป่าเถื่อนแบบพี่มาร์คเลย สองพ่อลูกที่ดูจะไม่ลงรอยก็เห็นคุยกัน งงอ่ะ พี่มาร์คแม่งดื้อ

             "ค้างไหมคะ "

            "อ่า พี่มาร์คไม่ได้บอกเลยครับ คงจะไม่ เสื้อผ้าก็ไม่ได้เตรียมมา"

          ผมตอบ ลงมือช่วยม๊าทำอาหาร เป็นทอดมันปลาที่ม๊าบอกว่าพี่มันชอบกิน

             "ค้างสิ เสื้อผ้าที่นี่ก็มี เดี๋ยวม๊าบอกพี่มาร์คให้ "แล้วผมจะทำอะไรได้ล่ะ



         บรรยากาศบนโต๊ะอาหารดูจะชื่นมื่นไปหมด มีคุณม๊าต้วนนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ คุณป๊าก็ตักกับข้าวให้ ดูน่ารักกันจัง ส่วนผมก็กินเองครับ หวังอะไรอยู่

             "พี่มาร์คตักให้น้องสิ อันนี้ม๊าตั้งใจทำมากเลย อร่อยลูก"

            "ไม่เป็นไรครับ แบมตักเองได้"  ผมบอกอย่างเกรงใจ ม๊านี่ไม่รู้อะไรมั่งเลยอ่ะ ลูกชายม๊าไม่เหมือนคนอื่นนะ

ดึ๋ง

             "ขอบคุณครับ"

      ทอดมันชิ้นพอดีคำถูกโยนเอ่อ ตักแหละมั้งมาในจานผม ขอบคุณอย่างไม่ให้เสียมารยาท ซึ้งครับโมเม้นท์นี้เล่าให้ใครฟังไม่ได้เลย

             "ค้างนะพี่มาร์ค เสื้อผ้าข้าวของก็มีนี่ ม๊าคิดถึง เดี๋ยวมาร์คก็ต้องกลับไปเรียนแล้ว นะลูก"

             "ครับ" 



          เพราะอย่างนี้ผมถึงอยู่ในชุดนอนของพี่มัน

          พี่มาร์คอาบน้ำเสร็จก็แยกตัวไปบ้านใหญ่ ใช่ครับ เราพักกันอีกที่ ด้านหลังจะมีทางให้เดินมาคล้ายรีสอร์ท เป็นห้องๆหนึ่งที่มีอุปกรณ์ครบครัน ออกแบบเป็นทรงกลมคล้ายกล่องทิชชู่ ชั้นเดียวแต่มีดาดฟ้า

ตึก

         ผมเดินขึ้นมารับลม ที่นี่สวยมาก เหมือนฝันเลยแฮะ เหม่อมองท้องทะเลสีดำสนิทแล้วถอนใจ มืดมนเหมือนชีวิตผมเลย

ตึก

              "อ้าวพี่มาร์ค มาเมื่อไหร่ครับ"

       ร่างสูงในชุดนอนเดินมาหยุดข้างๆผม ผมมองพี่เขา ชีวิตผมไม่ได้เสี้ยวชีวิตพี่มันเลย เฮ้อ

             "ถอนหายใจทำไม"

             "ม๊าพี่น่ารักจังเลยครับ ครอบครัวดูอบอุ่น แบมแค่... อิจฉาพี่"

        แล้วก็ดราม่า ผมห้ามน้ำตาไม่อยู่ มันไหลช้าๆต่อหน้าพี่มาร์ค คิดถึงเรื่องตัวเองแล้วเจ็บอ่ะ ผมไม่เคยมีเวลาแบบนี้เลย

             "ร้องทำไม ติงต๊อง ไหนเล่าดิ้ มีปมอะไรถึงอิจฉากู" 

       พอพูดมาแบบนี้ก็ปล่อยโฮสิครับ ผมเบนหน้าหนีพี่มันที่มองอยู่ ทะเลผืนใหญ่สีดำสนิทเหมือนกับชีวิตผม ผมเล่าให้พี่มันฟังได้ใช่ไหม

              "ผมไม่เคยมีเวลาแห่งความสุขกับพ่อแม่เลยพี่มาร์ค พ่อกับแม่เลิกกัน ผมอยู่กับแม่มาตลอด พอพ่อรู้ว่าผมเป็นเกย์ก็ตัดขาดจากผม ฮึก "

             "จนมาเจอพ่อเลี้ยง เขาดีกับแบมมาก ครอบครัวเราดีขึ้น จนแบมโต มันกำลังจะดีอยู่แล้วเชียวถ้าพ่อเลี้ยงไม่คิดจะทำลายกัน เขาจะข่มขืนแบม ถ้าวันนั้นแม่ไม่อยู่คงจะ...ฮึก ฮืออ จากนั้นแบมก็ไม่ได้อยู่กับแม่อีกเลย "

        ผมสะอื้นฮักอยู่คนเดียว พี่มาร์คเงียบเหมือนกับไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ มีเพียงแค่เสียงถอนหายใจที่บ่งบอกว่าพี่มันยังอยู่ 

             "พี่...แบมไม่รู้ว่าพี่มาร์คจะมองว่าแบมเป็นคนแบบไหน อาจจะแย่ที่แบมยอมนอนกับพี่เพราะต้องการความช่วยเหลือ เพราะเงิน แต่.."

            "เออช่างแม่งเหอะ จะเพราะอะไรมึงก็เป็นของกูแล้ว หยุดร้อง กูพามาเที่ยวนะ พรุ่งนี้ตาบวมม๊าก็ว่ากูอีก "

      ถึงจะห่ามๆไปบ้างแต่พี่มันก็เช็ดน้ำตาให้ นาทีนี้อยากบอกเหลือเกินว่ารักพี่เขา รักไปแล้ว ผมเป็นของพี่มาร์คทั้งตัวทั้งใจ

       แต่กลัวว่าถ้าพี่มันรู้ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม

             "ครับ"

      ฝ่ามือหนากระชับบีบมือเล็กของผม พี่มาร์คจูงให้ลงจากดาดฟ้าเล็กๆไปด้วยกัน พี่มันคงสงสาร คืนนี้เลยไม่แกล้ง ให้นอนกอดทั้งคืน


     ขอบคุณครับ...





50%




ต่อ







Mark 

 
ครืน ซ่า....


         เช้าแล้วแต่ผมยังไม่ลุก  เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังให้ยินเป็นระยะๆ นานแล้วที่ไม่ได้ตื่นมาท่ามกลางความเป็นธรรมชาติแบบนี้ ผมเกิดและโตที่นี่ ก่อนจะย้ายไปเรียนที่กรุงเทพ

                 "อือ~"

         แค่ขยับลูกแมวในอ้อมแขนก็ครางอืออา ทั้งคืนที่อีสวยมันกอด จะว่าก็ไม่ได้เห็นหน้าเศร้าๆแล้วสงสาร

         ผมเกิดในตระกูลที่พอมีอันจะกิน พอโตมาก็มีธุรกิจเป็นของตัวเองต่างจากเด็กคนนี้ที่ตรงข้ามกับผมทุกอย่าง

         อีสวยไม่มีครอบครัว ต้องดิ้นรนทุกอย่างด้วยตัวเอง ตัวแค่นี้ มือเล็กๆแบบนี้ จะไปทำอะไรได้

          และเผลอยกมือน้องมันขึ้นจูบ 

       คนนอนหลับพลิกตัวหนีไปอีกทาง หลังจากได้ยินอะไรบางอย่างเมื่อวันก่อนก็รู้สึกเปลี่ยนไป

                'กูรักพี่มาร์ค...'


         ชุดนอนของเขาที่น้องใส่ถูกถลกลงมาจนเห็นไหล่เล็ก  รอยแดงจากฝีปากเขายังคงเด่นชัด ชอบที่อีสวยมันมีรอยเขาบนตัว กดจูบซ้ำลงที่เดิม ลากริมฝีปากอ้อยอิ่งอยู่บริเวณนั้น

                "อะ..อือ.."

          คนหลับยังไม่รู้ว่าตัวเองถูกแทะโลมไปถึงไหนต่อไหน เขาจับน้องมันพลิกมานอนหงายแล้วปลดกระดุมเสื้อ มองคนหลับลึกแล้วก็ยกยิ้ม สงสัยจะร้องไห้เหนื่อย ตาบวมตุ่ยเลย อย่างนี้ต้องปลุก

                "อื้อ~'" 

         ผมเริ่มหลงไหลกลิ่นหอมๆ กลิ่นที่ผู้ชายด้วยกันไม่มีแต่อีสวยมี ชอบความอ่อนนุ่มที่รัดรึงราวกับจะขาด ชอบเสียงครางแหบต่ำบางคราก็หวานรื่นหู หรือบางทีอาจแค่หลงไหล แต่ตอนนี้รู้สึกแบบนี้จริงๆ

               "อะ...อ๊า"

                "อืม..." 

         เราต่างเสร็จไปพร้อมๆกัน บางทีผมอาจจะต้องการแค่นี้ รักเหรอ...ผมน่ะเหรอจะรักใครได้จริงๆ แต่ตอนนี้ก็มีแค่อีสวยคนเดียวเท่านั้น...



                               ..........





                  "กินเยอะๆลูก ตัวนิดเดียว อ่ะม๊าตักให้" ผมยิ้มขอบคุณคุณม๊า ก่อนจะหันมาแยกเขี้ยวใส่พี่มาร์ค

                  "หึ"  อารมณ์ดีเนาะ ยิ้มไปสิครับ ยิ้มไปมาร์คต้วน คนนิสัยไม่ดี

                  "โอ๋อย่างกับลูกสะใภ้เลยนะคุณ นี่แค่รุ่นน้องเจ้ามาร์คนะ" 

                    "แหมป๊า น้องแบมน่ารักขนาดนี้ "
   
          ผมน่ะรักป๊ากับม๊าจัง แต่หมั่นลูกชายเค้ามาก คิดว่าเมื่อเช้าเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ ครับ ผมโดนลักหลับ ผมโดนกระแทกอย่างรุนแรงจากคนที่ผมนอนกอดทั้งคืน ตื่นมาก็มีคนครางอยู่ข้างๆหู พร้อมกับช่วงล่างที่โดนรุกราน

        มาคึกอะไรวันนี้เนี่ยยย

                    "ขอบคุณครับ ม๊าชมจนแบมเขิลแล้วเนี่ย"

                   "เมื่อคืนหลับสบายไหมลูก ตอนเช้าๆถ้าได้ออกมาสูดอากาศนะจะอารมณ์ดีไปทั้งวัน เมื่อเช้าหนูได้ออกมาไหมคะ" 

           พอโดนถามแบบนี้ผมก็หน้าแดงเป็นตำลึงสุก มองพี่มาร์ครายนั้นก็เคี้ยวข้าวตุ้ยๆไม่รู้ไม่ชี้ แต่ผมเห็นพี่มันหูแดง

                  "อ่า..ครับ ไม่ออกเลยนอนเพลิน"

                   "หึ"

          พอตอบแบบนี้พี่มันก็ขำออกมา ผมก้มหน้าหลบทุกคนบนโต๊ะ กินข้าวไปเงียบๆปล่อยให้ครอบครัวเค้าคุยกันไป

         ครอบครัวอบอุ่นนะครับ ถึงจะอยู่ห่างกัน

           ตอนบ่ายพี่มาร์คกับป๊าต้วนหายกันเข้าไปในห้องทำงาน ผมกับม๊าเลยมาดูทีวีที่ห้องนั่งเล่น คุยกันจนหลับไปสามตื่นแล้วยังไม่ออกมากันเลย


                  "ม๊า ทำไมให้แบมแบมนอนตัก ขาไม่ชาเหรอครับ"

         ผมครึ่งหลับครึ่งตื่น เหมือนหูแว่วๆได้ยินเสียงใครคุยกัน แต่มันล้าเกินกว่าจะลืมตา ขอหลับต่อแล้วกันนะ

                  "ชู่วว น้องหลับ พี่มาร์คจะเสียงดังทำไม เห็นมั้ยเหมือนเด็กเลย แม่ชอบปากน้องชอบมองโครงหน้าสวยๆแบบนี้"

         คุณนายต้วนส่งยิ้มให้ลูกชาย นางชอบคนสวยๆ เพราะตัวเองมีแต่ลูกชาย ถึงเด็กที่หนุนตักอยู่จะเป็นผู้ชายเหมือนกันก็เถอะ แต่ต่างกับลูกชายนางโดยสิ้นเชิง

         นุ่มนิ่ม น่ารัก น่าเอ็นดู


               "งั้นๆแหละครับ มีสวยกว่านี้เยอะแยะ "

             "แต่มาร์คก็ไม่เคยพามาหาม๊านี่ "

         คนเป็นแม่อดแขวะไม่ได้ แต่ไหนแต่ไรไม่มีแม้เงาลูกสะใภ้ที่ว่า แต่เขาก็ไม่ได้เร่งรัดอะไร ลูกยังเรียนอยู่  เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น

              "ก็ไม่มีไงครับ  ไม่มีใครทำให้ผมรักได้เลยสักคน "

               "แล้วคนนี้ล่ะ"

               "ม๊า ผมบอกแล้วไงว่าแค่รุ่นน้องที่มหาลัย ปลุกเลยครับ เรือมารอแล้ว จะได้รีบกลับ"

         พอลูกชายตัดบทแบบนี้คนเป็นแม่จะทำอะไรได้ คุณนายต้วนเขย่าเด็กที่นอนหลับพริ้มเบาๆ ถึงเวลาต้องกลับแล้วสินะ

                "น้องแบม ตื่นลูก " 

        เด็กคนนี้ยังไงก็ไม่ธรรมดา ไม่งั้นลูกชายนางจะพามาทำไม จริงไหม...



           คุณต้วนกับคุณนายต้วนเดินออกมาส่งทั้งสองคนที่สะพานไม้หน้าหาด เรือสปีทโบทคันเดิมมาจอดรออยู่แล้ว ทั้งมาร์คและแบมแบมก็พร้อมจะเดินทางกลับ

                 "ผมกลับก่อนนะครับ ถ้าไม่ยุ่งแล้วขึ้นไปหาลูกบ้าง ไม่ใช่บินไปสวีทต่างประเทศกันสองคน มาร์คมีคนเดียวนะครับ" 

        ลูกชายคนเดียวของบ้านอดจะแซวพ่อกับแม่ไม่ได้ คุณป๊าเขกหัวลูกไปหนึ่งที แต่คุณนายไม่ถือสากอดลูกชายเอาไว้

                "ดูแลตัวเองนะลูก ม๊ารักพี่มาร์คนะ น้องแบมด้วย ดูแลตัวเองนะคะ" 

                 "ครับ" 

                "เดินทางปลอดภัยนะ " 

         แบมแบมกล่าวสวัสดีแล้วก็ก้าวลงเรือไป เห็นพี่มาร์คกอดลาพ่อแม่ มุมอ่อนโยนแบบนี้ก็มีนะพี่เถื่อน 

                 "ไปนะครับคุณนาย แล้วก็...สิ่งที่ม๊ากำลังคิด เป็นแบบที่ม๊าคิดทุกอย่าง ถ้ามันชัดเจนเมื่อไหร่ ผมจะบอกกับม๊าคนแรกเลย" 

          พูดเสร็จก็จูบแก้มคุณนายเขาไปหนึ่งที แล้วก็ลงเรือเพื่อมุ่งหน้ากลับกรุงเทพ คุณนายต้วนยิ้มกริ่มมองทั้งสองคนที่ค่อยๆห่างออกไป บอกแล้วไงล่ะว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา ไม่ธรรมดาจริงๆ

            ว่าที่ลูกสะใภ้นั่นเอง




80%






ต่อ






           แบมแบมยังง่วง คนตัวเล็กเอนพิงเสาเล็กๆของเรือ สัปหงกหลายรอบจนคนข้างๆอดจะรำคาญไม่ได้

                  "นิ่งเป็นหลับจริงๆเลยมึง" 

           มาร์คบ่น ก่อนจะดึงน้องให้ขึ้นมานั่งบนตัก เอนหัวลงกับไหล่ เสียงกรนน้อยๆทำให้เขาอดจะขำไม่ได้ ถ้าโยนลงทะเลไปตอนนี้ คงตายไม่รู้ตัวอ่ะ
 
           ขยับตัวซุกซอกคอเขาเพื่อหามุม ลมหายใจร้อนๆที่คอทำให้มาร์คกระชับตัวน้องไว้ ครุ่นคิดเรื่องที่เอ่ยปากบอกม๊า ว่าชัดเจนเมื่อไหร่จะบอก

           แล้วมันเมื่อไหร่ล่ะ...

           รอใครชัดเจน รอเขา รออีสวยหรืออะไร



             ร่างสูงพ่นลมหายใจ อยากสูบบุหรี่แต่ตรงนี้คงไม่เหมาะ เขาไม่ใช่คนสูบบ่อย แต่จะสูบเวลาเครียดๆ หรือต้องคิดอะไร ยิ่งมองเสี้ยวหน้าหวานๆนี่ยิ่งต้องคิด

            เขาไม่เชื่อใจตัวเอง ไม่มีทางหรอกที่จะหยุดอยู่ที่เด็กคนนี้ได้

            อาจจะแค่แปลกใหม่

           เรือแล่นมาจอดที่ท่าพอดี ร่างสูงปลุกคนบนตักให้ตื่น อีสวยงัวเงีย มาร์คยื่นมือให้น้องจับและพาขึ้นไป ง่วงๆเลยไม่ทันได้สังเกตุว่าฉากพระนางมาถึงแล้วนะ ทั้งได้นั่งตักทั้งได้จับมือขึ้นเรือ...





         วันปกติกลับมาสู่แบมแบมอีกครั้ง

        หลังจากกลับมาโดนล้อว่าไปไหว้แม่ผัวมาโดยไอ้แจง ตอกกลับไปด้วยคำว่าพี่มันแนะนำกูว่าเป็นรุ่นน้อง จุกไปตามๆกันครับ เฮ้อ

                 "ไปทำงานที่โรงแรมกูมั้ย เป็นผู้ช่วยคุณนิศาก็ได้ เลิกทำที่บัตเตอร์ฟายด์นี่ไปเลย ยังไง" 

        ผมถูกดึงตัวลงไปนั่งตักตอนที่กำลังติดกระดุมเสื้อ พี่มาร์คพูดเรื่องนี้สองครั้งแล้วหลังจากกลับมาจากทะเล แต่ผมทำแบบนั้นปุบปับไม่ได้ เพราะตอนลำบากผมไม่สามารถเลือกงานอะไรได้เลย

                  "พี่มาร์ค...ที่นั่นมีบุญคุณ " 

          พอพูดแบบนี้ผมก็โดนฟัดแก้มแรงๆ พักหลังมาผมเริ่มจะชินกับการถึงเนื้อถึงตัวของพี่มันแล้ว ชอบกอดแรงๆ จูบแรงๆ แล้วก็ฟัดแรงๆเหมือนหมั่นเขี้ยวผม

                  "บุญคุณหรืออะไร อย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าไอ้กายมันจ้องจะกินมึงอยู่"

                 "พี่กายเป็นสุถาพบุรุษอื้อ~" 

          ยังพูดไม่ทันจบก็โดนกัดปาก กัดแบบกัดจริงๆ ได้กลิ่นคาวเลือดและแปล้บๆตรงมุมปากล่าง 

                   "มึงว่ากูเถื่อนใช่มั้ย"

                   "มันเจ็บนะ เลือดออกเลย"  

                  "ปากดีนะ เดี๋ยวไม่ต้องไป"

            ผมลุกจากตักแกร่งได้ก็รีบไปแต่งตัวต่อ ส่วนร่างสูงก็หายเข้าห้องไป เห็นโวยวายเหมือนกำลังคุยโทรศัพท์ กลับออกมาอีกครั้ง พน้อมชุดพร้อมออกข้างนอก  คือจะไปส่งหรือ?

                 "ไอ้เชี้ยแจ็คเบี้ยวกู" 

                 "อะไรนะครับ" 

            ผมสะพายกระเป๋าพร้อมกับหันมาถาม พี่มาร์คยักไหล่ก่อนจะเดินนำออกนอกห้อง คงจะไปส่งแหละ เพราะพี่มันไม่ค่อยไปบัตเตอร์ฟายด์แล้ว แต่ผมจะเห็นพี่แจ็ค พี่บี หรือพี่ยิมแทน

             อืม...วันก่อนพี่บีถามผมเรื่องไอ้จีนมันด้วย ดูเหมือนจะสนใจเพื่อนผมอยู่เหมือนกัน แต่จีนมันไม่ชอบพี่บีเพราะพี่มันกวนตีนชอบยั่วโมโห และความลับขั้นสุดที่เคยบอกผมก็คือ พี่บีเคยจูบมัน เถียงกันแล้วก็โดนจับจูบเลย พระเอกมากก โซแบด ดิบ ได้ใจ ไม่สิ พี่บียังอ่อนหัดไปเลยถ้ามาเจอพี่เถื่อนของผม เนี่ยปากยังเจ็บๆอยู่เลยเหอะ...



           บัตเตอร์ฟลายด์คลับ

           ผมเดาผิดหมดทุกอย่าง วันนี้เริ่มทำตัวไม่ถูกอีกครั้ง ก็พี่มันเล่นนั่งจ้องผมตาไม่กระพริบ 

          แล้วไม่ประมูลด้วยนะ แต่นั่งกดดันผมอยู่โต้ะถัดไป ก่อนจะพอโล่งใจเมื่อพี่มันลุกไปห้องน้ำ

                  "น้องแบม"

           พี่กายเข้ามาหาผม ก่อนจะขอโทษลููกค้าและพาผมออกไป ไม่รู้มีเรื่องสำคัญอะไร แต่ผมเสียวสันหลังมากๆเลย

                   "น้องแบม" 

         ผมถูกพามาที่ห้องพัก พี่กายพ่นลมหายใจออกมา พี่เขาหงุดหงิด นานๆทีผมถึงจะได้เห็น

                 "มีอะไรครับพี่กาย"

                 "ไหนบอกว่ามีีอะไรจะบอกพี่"

                  "หืม...บอกอะไรครับ" 

                  "ผู้ชายที่ชื่อมาร์ค แขกวีไอพีคนนั้น..." ผมเริ่มจะเดาออก พี่กายคงรู้เรื่องผมกับพี่มาร์ค แต่จะให้ทำยังไงนี่สิ

                  "แล้ว..."

                 "พี่เห็นในกล้องหมดแล้วนะ ตั้งแต่แรกที่มันเริ่มคุกคาม ทั้งที่ห้องน้้ำ ไหนหนูจะบอกพี่ ลูกค้าทำแบบนี้พี่ก็ไม่สนใจหรอกนะ"

                 "พี่กาย ใจเย็นครับ คือมันเข้าใจผิด คือมันไม่ได้ร้ายแรงอะไรแล้วแบมก็"

                  "ทำกับหนูแบบนี่ พี่ไม่ยอม พี่จะเอาเรื่อง แล้ววันนี้ก็มานั่งลอยหน้าลอยตาในผับ" 

            ผมจับมือพี่กาย เรื่องมันชักจะไปกันใหญ่แล้ว ถ้ามีเรื่อง พี่มาร์คก็ไม่มีทางยอม

                   "พี่กาย ขอร้องอย่ามีเรื่องนะครับ นะพี่นะ แบมไม่อยากให้ตัวเองทำให้ใครเดือดร้อนอีกแล้ว"

                 "น้องแบม... หนูเป็นอะไรกับมัน"

                   "เอ่อ...คือ..." 

                  "พี่ไม่สนใจนะ ถ้าหนูขอร้องให้พี่ไม่มีเรื่องก็ได้ แต่พี่จะไม่ให้มันเข้ามาเหยียบที่นี่อีก"

                 "พี่กาย..." ผมมึน มองไม่เห็นทางที่จะทำให้เรื่องมันดีได้เลย พี่กายก็แรง พี่มาร์คยิ่งไม่ต้องพูดถึง

                  "พี่ให้ได้แค่นี้...และพรุ่งนี้พี่จะไปรับที่หอพักนะ"

            พอพูดแบบนี้ผมก็เบิกตาโพรง ผมย้ายไปอยู่กับพี่มาร์คแล้ว เรื่องมันกำลังยุ่งยาก ผมจะบอกเรื่องหน้าอายของตัวเองให้พี่กายฟังได้เหรอ

                  "แบมไม่สะดวก"

                  "ตามนี้นะ หรือหนูจะให้พี่อาละวาดไอ้นั่น"

                  "พี่กาย..."

                  "คนดี...พี่รักแบม"






            คนตัวเล็กเครียดที่พี่กายเรียกไปคุย ทำยังไงดี ถ้าไม่ให้พี่มาร์คเข้า มันต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ พี่มันไม่มีทางยอม

                      "เดี๋ยวกูแวะไปที่โรงแรมก่อนนะ ดึกๆคงเลยเข้าบัตเตอร์ฟายด์" 

             ผมแยกกับพี่มาร์คหน้าคอนโด ไม่กล้าจะบอกว่าวันนี่พี่คงเข้าไม่ได้ ให้ไปเจอเองเลยดีกว่า 

                        "ครับ" 

              ผมมีแผนที่จะนั่งแท็กซี่ไปหน้าหอพักเก่าเพื่อรอพี่กายมารับ ยังดีที่มาร์คไม่ได้ไปด้วยกัน ขอให้วันนี้รอดไปด้วยดีด้วยเถอะ


              แม้ความหวังมันจะริบหรี่ก็ตาม







100%






////////////////////////////


ฝากไปเล่นแท็ก #Butterflyมบ


น้องจะรอดไหมมม เอาใจช่วยยยยย และถ้าอิพี่มันเข้าบัตเตอร์ฟายด์ไม่ได้จะเป็นยังไง
ระเบิดจะลงมั้ยไม่อยากจะคิด...

อิเถื่อนน่ารักมั้ยย เวลานางนัวน้องนางจะน่ารักขึ้นนิ้ดนุงง นิดเดียวจริงๆ55
และอีสวยก็หลับไม่ทันได้รับโมเม้นท์พระนางจากพี่เถื่อน น้องงงง


ฝากButterflymarkbam ไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ 
เม้นๆๆๆ ติดตามได้ค่ะ @pali_party


ประกาศเรื่องรวมเล่มคงต้องเลื่อนไปหรือจะไม่รวม ยุ่งอ่ะ
พอจะทำก็มีโน่นนี่มากวน มีงานเข้า ทำให้หัวไม่แล่นและก็กลัวจะไม่สนุก
ยังไงก็ต้องรอดูก่อน บายยยยค่าาา
///////////////////////////


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.461K ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #5139 mylove2BB (@dutchmill_007) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 17:48
    แบมไปเป็นผู้ช่วยเลขาก็ดูดีอ่ะ เรียนด้านนั่นมา มันต่อยอดได้ยาวๆ ทำไมไม่เลือกล่ะลูก
    #5139
    0
  2. #5014 Kattyแฟนหมี (@KattyGD) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 13:44
    โดนจับได้ซวยนะสวย
    #5014
    0
  3. #4969 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:52
    กลัวน้องโดนพี่จับได้
    #4969
    0
  4. #4908 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:37
    แบมควรทำอะไรให้ชัดเจนบ้างนะ
    #4908
    0
  5. #4872 Noiifuji (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:04

    ทำไมแบมแบมไม่เลือกที่จะบอกพี่กายไปเลย ทำแบบนี้มันจะทำให้เป็นเรื่อง แบมแบมเองจะเจ็บตัว

    #4872
    0
  6. #4851 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:34
    บอกพี่กายไปเลย
    #4851
    0
  7. #4808 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:59
    น้องแบม คุณแม่เป็นห่วงงง
    #4808
    0
  8. #4770 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:44
    บอกกายไปสิแบมเดี๋ยวก็เป็นเรื่องจนได้
    #4770
    0
  9. #4594 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:51
    บอกพี่กายไปเหอะ
    #4594
    1
    • #4594-1 ` dnmbdef (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 10)
      15 เมษายน 2562 / 01:14
      แย่แน่ๆยัยสวยยนยย
      #4594-1
  10. #3773 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 06:26
    ไม่ๆ แบมลูกกกไปคลับเลยเถอะ รอพีกายมารับหน้าหอเก่าถ้าพี่มาร์ครู้หนูตายแน่งื้ออT^T
    #3773
    0
  11. #3592 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 18:51
    เป็นเรื่องแน่เลย แงงงง
    #3592
    0
  12. #3514 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:19
    โอ้ยยยยยยย เครียดด้วยแล้วอ่ะๆๆๆ
    #3514
    0
  13. #3265 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:09
    โดนชื่อตอนหลอกอ่ะ นึกว่าจะม่า 5555
    #3265
    0
  14. #3081 AoyBam1994 (@AoyBam1994) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 19:02
    เข้าใจแบมทุกอย่างเลย เปนคนกลางมันลำบากใจนะ
    #3081
    0
  15. #3068 PJ_PM (@pandp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 02:20
    คือสงสารแบมนะ แต่เลิกทำเถอะแบมมมม
    #3068
    0
  16. #2478 KunpimookTuan9397 (@jarja_love) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 17:42

    เลิกทำเถอะแบม ไปทำงานโรงแรมพี่มาร์คดีกว่าเป็นไหนๆ แบมก็ฝันอยากจะทำไม่ใช่หรอ

    ปล. นังกี้จะร้ายไหม

    #2478
    0
  17. #2086 Rii#93 (@Rapeepan11554) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:24
    เลิกทำเถอะไปอยู่กับมาร์ค
    #2086
    0
  18. #2071 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 21:33
    ก็นั่นเเหละ เเบมเเบมสวยเกินไป
    #2071
    1
    • #2071-1 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 10)
      16 พฤศจิกายน 2561 / 03:08

      น้องแบมมมมน่าสงสาร
      #2071-1
  19. #1798 MB01 (@MB01) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 19:23

    ทำไมรู้สึกรำคาญพี่กาย555+ เค้าปฏิเสธก็ยังจะมาอยู่เฮ้อออ
    #1798
    0
  20. #1513 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 14:50
    ฮือออออออ น้องเลิกทำเถอะอาชีพนี้ จะได้หมดปัญหา
    #1513
    0
  21. #1506 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 11:15
    โอ้ยจะตายแล้วอ่า
    ไรค์ไม่ได้ทำมือเองหรอก ลองเสนอสนพ.เหอะ
    เรื่องนี้มีเสน่ห์ชวนติดตามมากๆเลยเหอะ ได้ตีพิมพ์แน่ๆ
    เนื้อเรื่องไม่หนักแต่ชวนให้ลุ้น ความกร้าวใจ ความเถื่อนของอิพี่มาร์คอะ เชื่อเถอะว่าแบบนี้พิมพ์แล้วขายได้
    #1506
    0
  22. #1486 igot7_MTBB (@igot7_MTBB) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:34
    รถไฟจะชนกันมั๊ย5555
    #1486
    0
  23. #1032 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 19:17
    มันกำลังยุ่งยากกว่าเดิม แต่ก็ดีคนแถวนี้จะได้รู้ตัวบ้าง
    #1032
    0
  24. #954 mayzsmtz (@mayzsmtz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 19:59
    สวยสับรางให้ทันนะลูก5555
    #954
    0
  25. #953 bamboo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 13:13

    คนสวยยยย><

    #953
    0