END Butterfly (Markbam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 270,277 Views

  • 4,980 Comments

  • 7,155 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    8,377

    Overall
    270,277

ตอนที่ 11 : 10-แค่พายุร้ายที่พัดผ่านมา100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1377 ครั้ง
    1 พ.ย. 61

10










                 "ไม่ให้เข้าครับคุณ! ถอยก่อนครับ"

                  "กูเป็นวีไอพีที่นี่ แหกตาดู" 

                   "บัตรถูกระงับครับ ยังไงก็เข้าไม่ได้"      

           มาร์คกำบัตรในมือจนมันพับเข้าหากัน วีไอพีที่นี่ไม่ใช่ราคาถูกๆ แล้วอะไรคือเข้าไม่ได้ ป่านนี้อีสวยมันจะเป็นยังไงบ้าง ไอ้เชี้ยแจ็คเสือกเบี้ยวมาสองวันแล้วบอกว่าไม่ค่อยสบาย ไอ้บีที่บ้านกักบริเวณ ไอ้ยิมเล่นตัวบอกสงสารน้อง ส่วนกูไอ้มาร์คเสือกเข้าผับไม่ได้

         วันเฮงซวยอะไรกันวะ

                "ไปตามผู้จัดการหรือเจ้าของร้านมา กูไม่ยอมแน่" 

         แค่ไม่ให้เข้ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก แต่เขาเป็นวีไอพี เหตุผลส้นตีนอะไรไม่ให้เข้าไป

               "คือว่าเราให้คุณเข้าไม่ได้ครับ"

               "บอกให้ไปไงวะ!"

               "พี่มาร์ค..."

          ก่อนจะหัวเสียไปมากกว่านี้ ร่างบอบบางก็แทรกตัวออกมาซะก่อน กีกี้มาหยุดหน้าคนหล่อหัวร้อนที่ยืนฟึดฟัด 

                "ทำไมเกิดเรื่องแบบนี้"

              "พี่มาร์ค เราไปหาที่คุยกันดีกว่าค่ะเรื่องมันยาว"





               "พี่กายชอบแบม "
      แค่ประโยคแรกก็ทำเอามาร์คขบกรามแน่น ร่างสูงพาเพื่อนอีสวยมาคุยที่รถ ไหนๆก็เข้าไปไม่ได้แล้ว แต่แค่อยากรู้เหตุผล

               "ช่างมัน แต่ที่อยากรู้ห้ามเข้าไปคืออะไร "

               "พี่กายชอบแบมแล้วพี่ก็ไปคุกคาม ไม่แปลกถ้าพี่ของกี้จะกีดกัน"

                "มันมีสิทธิ์อะไร ไปเรียกพี่ชายออกมาไป" 

                "พี่ไม่คิดมั่งเหรอคะ ว่าทำไมแบมถึงยอม ทำไมถึงยอมพี่กายทุกอย่าง"

         ใบหน้าคมเคร่งขรึมอย่างเห็นได้ชัด ร่างสูงกอดอกรอฟังคำจากคนตัวเล็กต่อ
 
                  "หมายความว่ายังไง จะบอกว่าอีสวยมันยอมเพราะรักไอ้กายงั้นเหรอ ตลก" ในเมื่อเขาได้ยินเต็มสองหูว่าอีสวยมันบอกรักเขา จะเป็นคนอื่นได้ยังไง

                   "ไม่รู้สิคะ ดูนี่แล้วกัน"

          โทรศัพท์เครื่องบางถูกส่งมาให้ ภาพที่ค้างอยู่หน้าจอทำเอามาร์คนิ่งไป รูปอีสวยกำลังจับมือไอ้กาย ด้วยสีหน้าอ้อนวอน

                     "..."

                   "แบมก็ทำแบบนี้กับผู้ชายทุกคนที่มีเงินนั่นแหละค่ะ กี้เป็นเพื่อนทำไมจะไม่รู้นิสัย กับพี่กายก็เกินเลยกันมาหลายครั้ง ส่วนเมื่อวานที่พี่กายจับได้เรื่องพี่ ก็เป็นอย่างที่เห็น ส่วนรูปนี้ก็เมื่อหัวค่ำ ที่พี่กายไปรับแบม " 

  ปึ้ก! เพล้ง!

          โทรศัพท์เรื่องบางถูกปาจนแตกละเอียด ก่อนคนทำจะยัดตังค์ใส่มือให้ แล้วก็กระชากรถออกไปไม่พูดไม่จาสักคำ

                      "ขอโทษนะแบม แต่เราชอบพี่มาร์ค และอยากให้พี่กายสมหวัง"






เลิกงานแล้ว

          ร่างเล็กรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าและเก็บของก่อนที่พี่กายจะมา วันนี้เงียบผิดปกติ ไม่เห็นแม้แต่เงาพี่มาร์คหรือเพื่อนพี่มาร์ค แถมเจ้าตัวก็ไม่ได้มาโวยวายเรื่องเข้าผับไม่ได้ หรือไม่ได้มา โอ้ยกังวลไปหมด...

                "กี้กูไปนะ " 

               "อืม แบม"

               "หืม..." มันเหมือนมีอะไรจะพูด แต่ก็ไม่ได้พูด สุดท้ายเลยยิ้มให้แล้วก็เอ่ยลา

               "เออโชคดี"





ติ้ดๆๆๆ

         มาถึงคอนโดตอนเกือบๆตีหนึ่ง ป่านนี้พี่มาร์คคงหลับไปแล้ว หรือไม่ก็ไปดื่มที่ไหนกับเพื่อน แต่ดีแล้วล่ะ จะได้ไม่สงสัยอะไร จะผ่านไปได้กี่วันเนี่ยแบม

พรึ่บ

               "พี่มาร์ค..."

         พอเปิดไฟก็สะดุ้ง คนที่คิดว่าไม่อยู่กับนั่งอยู่บนโซฟา พร้อมด้วยเหล้าที่ถูกดื่มไปจนแทบหมดขวด 

              "ทำไมไม่เปิดไฟกับแอร์ครับ พี่ไม่ร้อนหรอ" 

        รู้สึกได้ถึงรังสีทะมึน แผ่ออกมาจากตัว ใบหน้าเรียบเฉย แววตานิ่งสงบ มัน...น่ากลัวไม่น้อย

             "เมื่อหัวค่ำไปบัตเตอร์ฟายยังไง"

          ถามแบบนี้ทำเอาคนทมีความผิดสะดุ้ง เดินเลี่ยงไปดื่มน้ำในครัว ก่อนจะกลับออกมาตอบแบบมึนๆ

               "ก็แท็กซี่ไงครับ พี่ไม่ไปส่งนี่ แล้วทำไมวันนี้ไม่ไปที่ผับ"

                "กูไป"

               "อ่า...ทำไมแบมไม่เห็นพี่เลย "

          ถามไปอย่างนั้นเพราะรู้ว่าพี่มาร์คเข้าไม่ได้ ก่อนร่างสูงจะลุกขึ้นมาจับที่ต้นแขน ด้วยใบหน้าที่น่ากลัวแบบไม่เห็นมาก่อน

                "ทำไมมึงจะไม่รู้ อีสวย...กูเคยบอกมึงว่ายังไง"

                "อะไรครับ.. " 

           แรงบีบเพิ่มมากขึ้น แบมแบมกลัวจนจะหยุดหายใจอยู่แล้ว พี่มาร์คแย่งกระเป๋าสะพายไป ก่อนจะโยนทิ้งอย่างแรงจนข้าวของกระจัดกระจาย

โครม!

               "ทำอะไรเนี่ยพี่มาร์ค"

                "มึงล่ะทำเหี้ยอะไร! มึงคิดว่ากำลังโกหกใครอยู่  เลี้ยงไม่เชื่อง หักหลังกู"

         โดนสาดคำพูดใส่มาจนหน้าชา ก่อนที่พี่มันจะกวาดข้าวของรวมทั้งเหล้าบนโต้ะจนกระเด็น

โครมม

เพล้ง~

                  "อื้อ~" 

         ก่อนจะโดนจับกดลงกับโซฟา ร่างสูงตามขึ้นมาคร่อมทับ โดนปลดเปลื้องเสื้อผ้า การกระทำจาบจ้วงแสนป่าเถื่อน

แควก

               "ร่านนักเหรอ กูคนเดียวไม่พอใช่มั้ย ทั้งๆที่ความรู้สึกกูเปลี่ยนไปแล้วแท้ๆ ได้...จากนี้อย่ามาขอความเห็นใจกัน" 

                 "พี่มาร์คอย่า อื้อ พี่กำลังเข้าใจผิด " 

          จูบร้อนตะโบมลงบนกายบาง ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความดิบเถื่อน หยาบคาย จนเจ็บร้าวไปหมด

                 "เข้าใจผิดว่ามึงรักกูไง...อีสวย..."

                "อื้อ เจ็บ ฮือพี่...แบมรักพี่ จริงๆครับ" 

                "ตอแหล ไปหลอกคนอื่นเถอะ หุบปากแล้วให้กูเอาซะดีๆ"

                 "อ๊ะ อย่า!"







40%









ต่อ







               "อื้อ พี่มาร์คเจ็บ~ พอแล้ว "


               "ทำไมกูจะจับไม่ได้ " 

       ร่างเล็กที่ช้ำไปทุกส่วนถูกดึงเข้าไปกอดจนจมอก แบมแบมไม่มีแรงแม้แต่จะกระเถิบตัวหนีแล้ว พายุรักพัดผ่านจนช้ำไปทั้งตัว พี่มาร์คในคราบปีศาจร้ายสบพลังใจพลังกายไปจนหมด 

               "ฮึก..."

             "ไม่ต้องร้อง...กูเสียความรู้สึกมากกว่ามึงอีกอีสวย " 

             "อือ... "

             "ทำไม หรือว่ากูยังให้มึงไม่พอ ตอบมาสิ ตอบกูมา" 

       จากแค่จับกลายเป็นเขย่า คนตัวเล็กน้ำตาไหล แต่หมดแรงจะขยับตัวหรือต่อต้าน พี่มาร์คด้านมืดนี้น่ากลัวเกินกว่าจะอยู่ด้วยได้ หากจะขอกลับไปทางของตัวเองจะโดนฆ่าไหม

             "ฮึก...แบมไม่รัก...พี่แล้ว"

       เสียงเบาหวิวเจือสะอื้นเบาแทบไม่รู้ความ แต่มาร์คกลับได้ยินมันชัดลงไปถึงใจ เขารู้ว่าน้องมันเจ็บที่ต้องรองรับการกระทำป่าเถื่อนของเขานับครั้งไม่ถ้วน เสียงกรีดร้องและน้ำตาไม่ช่วยให้มาร์คใจเย็นลงได้เลย

       แล้วเขาไม่เจ็บหรือยังไง

       อยู่กับเขาแต่ก็มีผู้ชายอีกคนไปด้วย ทรยศ...

             "ไม่รักก็ไม่ต้องรัก มีแรงแล้วออกไปจากห้องกูด้วย ไอ้เหี้ยนั่นคงพร้อมดูแลมึงเต็มที่"

        ถ้อยคำตัดขาดจากคนโตกว่าทำให้แบมแบมรู้สึกเหมือนจะตาย นอนตัวสั่นกลั้นสะอื้นอยู่คนเดียวบนเตียงกว้าง จบแล้วสินะ จบแล้วจริงๆ

               "ฮึก...ฮือ "




         ช่างเป็นเช้าที่เลวร้ายที่สุดของแบมแบม

          คนตัวเล็กได้นอนเมื่อตอนตีห้า จนเกือบๆสิบโมงถึงจะพอมีแรงลุกขึ้น ความเจ็บร้าวจากช่องทางหลังทำให้นิ่วหน้า ไหนจะตามเนื้อตัวที่ปวดไปหมด
จากบทรักที่แสนดิบเถื่อนของพี่มัน

                 "..." 

       เงาในกระจกสะท้อนร่างบอบบางในสภาพอิดโรย ดวงตาบวมช้ำ ปากอิ่มแตกนิดๆ รอยที่คอ อก หน้าท้อง และต้นขา

       โครตจะไร้ค่าเลย ให้ตายเถอะ

        เขาไม่รู้ว่าพี่มาร์คไปรู้เรื่องพี่กายมาจากไหน อะไรทำให้พี่มันมั่นใจขนาดนั้น ไม่ได้อยากจะปิด แต่รู้ไปก็เป็นเรื่องใหญ่ แต่เหนือสิ่งอื่นใด พี่มาร์คไม่เชื่อในคำพูดเขาเลย

        แม้กระทั่งคำบอกรัก

                   "ฮึก..."

         มือเล็กเก็บข้าวของๆตัวเองลงกล่องและกระเป๋าเดินทางใบโตที่มีติดตัวมา เขาไล่แล้วใครจะหน้าด้านอยู่ แม้จะเจ็บแค่ไหนแต่เดี๋ยวมันก็จะผ่านไปเองแบบทุกๆ ครั้ง

         ระยะเวลาที่อยู่ที่นี่มันเกินความคาดหมายมากจริงๆ แม้จะไม่กี่เดือน แต่ทุกความรู้สึกมันช่างล้นใจ ถึงพี่มาร์คจะไม่เคยบอกว่ารักหรือมีคำพูดหวานหู แต่ทุกการกระทำก็ทำให้ยิ้มได้ รู้สึกปลอดภัยเมื่อได้อยู่กับคนๆนี้ แต่มันจบลงไปแล้วล่ะ...

          พี่มาร์คหายออกไปตั้งแต่เมื่อคืน ป่านนี้ยังไม่กลับ คงจะไม่อยู่ให้ลาหรือไม่อยากเห็นหน้ากันอีกแล้ว...

            ข้าวของที่พี่มาร์คซื้อให้ถูกเก็บไปจนหมด พี่มันอาจจะไม่ต้องการแต่เขาต้องการ เมื่อไหร่ทำใจได้จะทิ้งให้หมด แต่ตอนนี้ยังทำไม่ได้เลย

ติ้ดๆๆๆ

แกร้ก


                     "..."

          ทันทีที่สบตาก็เหมือนโลกหยุดหมุน ร่างสูงในชุดเมื่อวานเมินหน้าหนีไปราวกับไม่อยากจะเห็นกัน คนตัวเล็กกระบอกตาร้อนผ่าว กลืนก้อนสะอื้นลงคอ เอ่ยลาผู้มีพระคุณที่ครั้งหนึ่งเคยช่วยเหลือทุกอย่าง แต่ก็ตอบแทนไปแล้วด้วยหัวใจและร่างกาย

                  "เก็บของเสร็จแล้วครับ ทุกอย่างเหมือนเดิมก่อนที่แบมจะเข้ามา แต่ขอเอาไปแค่กระเป๋าก่อน ส่วนลังพวกนี้ เดี๋ยววันหลังจะให้เพื่อนเข้ามาเอา"

           แค่สบตากันก็ใจกระตุกวูบ รั้งแบมสิ หวงกันเหมือนที่เคยแสดงออก แล้วจะไม่โกรธที่เมื่อคืนทำร้ายกันเลย...

                 "..."

ติ้ด

แกร้ก

              "อ่า...ไปแล้วครับ  แต่แบมอยากให้พี่รู้ว่าแบมรักพี่จริงๆ และไม่เคยทำแบบที่พี่กล่าวหาเลยสักนิด ฮึก..." 

        ทันทีที่มือแตะลูกบิดประตู น้ำตามากมายก็ไหลออกมาอย่างเก็บไม่อยู่ ไม่รู้ว่าพี่มาร์คไปฟังเรื่องของเขามาจากไหน อะไรทำให้พี่มันเชื่อแบบนั้น แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว จบแค่นี้ก็สมควร

              "ไปซะ..."

          โอเค...

แกร้ก~

ปึง

         สองขาเล็กก้าวออกมาขึ้นลิฟต์ ม่านน้ำตาบดบังทุกสิ่งจนพร่าเลือน สักวันแบมจะลืมพี่ให้ได้

        แต่เหนือสิ่งอื่นใด พี่ก็รู้ว่าแบมไม่มีที่ไป ทำไมถึงไม่รั้งกันไว้เลย...






          แจงขับรถมารับเพื่อนด้วยหัวใจร้อนรน ไม่รู้หรอกว่ามีเรื่องอะไรกัน แต่ถ้าถึงกับเอ่ยปากไล่ คงจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

เอี้ยด

        มองเห็นเพื่อนตัวเองที่นั่งอยู่ริมฟุตบาท เหม่อลอยจนไม่เห็นการมาของเขา สวยมันตาแดงก่ำ สงสารจนไม่รู้จะทำยังไงแล้ว

              "แบมแบม"

             "แจง..." 

        พอเห็นเพื่อนคนอ่อนไหวก็โผเจ้ากอด สะอึกสะอื้นจนคนผ่านไปผ่านมาเริ่มให้ความสนใจ แจงพาคนตัวเล็กมาขึ้นรถของตัวเอง ก่อนจะมองเห็นตัวต้นเหตุเพียงแวบเดียวก่อนจะหายไป

เฮอะ!

              "ฮึก พี่มันทิ้งกูแล้วแจง ความสัมพันธ์ของกูมันจบลงแล้ว ฮือ เจ็บอ่ะ มึง~" 

              "เออ ทำไมอ่ะ พี่มันมีผู้หญิงเหรอ" ถ้าทิ้งอีสวยแล้วจริงๆจะตามลงมาดูเพื่อนเขาอีกทำไม

              "เปล่า มีคนไปบอกพี่มาร์คเรื่องพี่กาย หาว่ากูหลอก "
       
         พอมองตามร่างกายเพื่อนแล้วก็ถอนใจ รอยจูบรอยมือเต็มไปหมด แค่เข้าใจผิดกันทำกันขนาดนี้เลยเหรอ

                "เออๆ ใจเย็นก่อน พี่มันคงสับสน เมื่อกี้กูยังเห็นลงมามองมึงอยู่เลย ไม่รู้สึกอะไรจะทำแบบนี้ทำไม จริงป่ะ"

               "คงอยากเห็นกับตาว่ากูไปแล้วน่ะสิ"

               "คิดมาก... เอางี้ ไปอยู่กับกูก่อน ไว้ผัวมาง้อค่อยกลับไป แต่ทีนี้อย่าไปยอมนะ เอาให้หมอบ"

               "มึงตลกเหรอ ดูตากูสิ กูร้องไห้ทั้งคืนเลยนะ"

        แจงลูบหัวเพื่อนตัวเล็ก ขับรถออกจากหน้าคอนโดหรู เมื่อไหร่เวรกรรมไอ้แบมจะหมดไปสักที





         แจงช่วยเพื่อนแบกกระเป๋าใบโตขึ้นมาบนห้อง หลังจากไหว้ป๊าม๊าและขอมาอยู่ที่นี่สักพัก 

                 "อ่ะ นอนห้องกูเหมือนเดิม " 

        แบมแบมเอาของออก มีเสื้อผ้าและชุดนักเรียน ส่วนของจุกจิกที่พี่มาร์คเคยซื้อให้ยังอยู่ในลังที่คอนโดพี่มัน จริงๆไม่อยากเอามาให้จี้ดหั
วใจหรอก แต่เอาไว้ที่นั่นก็เกะกะพี่มาร์ค จะทิ้งก็นะ...ใจไม่เข้มแข็งพอ

              "ขอบใจมึงนะอ้วน ชีวิตกูแม่ง.." 

             "เอออย่าคิดมาก สวยๆแบบนี้เดี๋ยวก็มีผัวรวยๆเข้ามา" 

         พยายามทำให้เพื่อนยิ้ม แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เล่นด้วยเลย

              "รวยแล้วเป็นแบบพี่มาร์คอ่ะเหรอ"

             "อ้าว ก็มึงเสือกรักเขาก่อนอ่ะ ถ้าไม่รักก็คงไม่เจ็บแบบนี้ป้ะ"

            "แล้วมึงเอากับคนที่ไม่รักได้เหรอ ไม่รักกูคงไม่ยอมทุกอย่างแบบนี้อ่ะ "

       เนี่ยพูดแล้วก็น้ำตาไหล เวลาเกือบๆสองเดือนพี่มันไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอวะ ทำไมเขาเป็นฝ่ายรู้สึกคนเดียว เจ็บคนเดียวแบบนี้

            "ไม่ร้องดิ่ แบม มึง เดี๋ยวกูช่วยทำงานหาเงินนะ กูเลี้ยงมึงเอง เป็นของกูนะอีสวย โอ๋ๆ" 

       รวบเพื่อนตัวเล็กมากอด ปล่อยให้มันสะอื้นอยู่ในอ้อมแขน รักมันอ่ะ เอ็นดูชีวิตมันเหลือเกิน

              "ฮือ อิอ้วน... กูเจ็บอ่ะ ฮึก กูรักพี่มาร์ค"




80%






ต่อ







           กว่าแจงจะขอป๊าม๊ามาเป็นเด็กเสิร์ฟที่บัตเตอร์ฟายได้สำเร็จ คืนนี้เป็นคืนแรกที่เขาจะทำงาน  มีเพื่อนเป็นน้องเจ้าของบัตเตอร์ฟายมันก็จะเข้างานได้ง่ายๆแบบนี้แหละ

                "จริงๆมึงไม่ต้องทำขนาดนี้เลยนะ " 

                "กูทำเพื่อมึงไง แต่มึงต้องรักกูมากๆนะแบม " 



            คนตัวเล็กทำใจแข็งลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไป เขาสามารถยิ้มให้กับคนอื่นๆได้แม้ข้างในจะทุกข์มากๆ และยิ่งทุกข์มากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นเพื่อนพี่มาร์คมากันครบคน.  ทั้งพี่แจ็ค พี่บี พี่ยิม

                  "นั่งก่อน อย่าเพิ่งชง"

            พี่บีเป็นคนเขยิบให้ร่างเล็กนั่ง ทั้งสามคนไม่พูดอะไรเพียงจ้องกันนิ่งๆ สุดท้ายก็น้ำตาไหลออกมาอยู่ดี

          นี่พวกพี่มาประมูลให้แบมนั่งร้องไห้ให้ดูหรือไง

                 "พี่ประมูลแบมให้มานั่งร้องไห้เหรอครับ" 

                 "เปล่า...ไอ้มาร์คให้พวกพี่มา" 

         พี่แจ็คเป็นคนตอบ และมันทำให้แบมแบมยิ่งสงสัย พี่มาร์คจะให้มาทำไมอีกในเมื่อจบกันไปแล้ว

                 "พี่มาร์คทำแบบนี้ทำไมครับ" 

                 "ไม่รู้แม่ง กวนส้นตีนมั้ง ที่ผ่านมาก็ให้พวกพี่ผลัดกันมาเฝ้าตลอด มันหวงเราอย่างกับอะไร " 

                 "..."

                 "พูดจริง ไม่งั้นจะเห็นพวกพี่มาที่นี่ทำไมทุกวัน รวมถึงวันนี้ด้วย" 

          พี่แจ็คย้ำอีกที ผมไม่กล้าจะหวังอะไรอีกแล้ว ได้แต่ฟังพวกพี่มันไปเฉยๆยอมรับว่าลึกๆแล้วก็ดีใจ ที่ยังห่วงกัน

                  "แล้วพี่มาร์คอยู่ที่ไหนครับตอนนี้"

                 "คงจะเมาอยู่ที่ไหนสักที่อ่ะ ติดต่อไม่ได้เหมือนกัน เสร็จจากนี่ก็ว่าจะแวะไปดูที่คอนโด แล้วเราล่ะเป็นยังไงบ้าง"

         พี่บีถาม ทีนี้ผมเลยก้มหน้าลง ก่อนจะตอบเบาๆ

               "ก็ อย่างที่เห็นครับ"

              "เฮ้อ...พี่ก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนบอกมันนะ มันบอกแค่ว่ามีคนบอกเรื่องแบมกับไอ้กายเป็นชู้กัน หรือมันที่เป็นชู้ก็ไม่รู้ แถมมีรูปมายืนยันมันอีก คนบอกต้องเป็นคนใกล้ๆตัวแน่" 

             "เหรอครับ...แต่แบมไม่ได้เป็นชู้กับพี่กายนะ แบมไม่ได้ยุ่งกับพี่เขาเลย"

              "อ่า...งั้นเราต้องรู้ให้ได้ว่าใครบอก  อย่างน้อยก็ต้องรู้ว่าใครยุ ถึงตอนนั้นน้องแบมกับไอ้เหี้ยมาร์คจะไปต่อหรือหยุดกันแค่นี้ก็จะได้ไม่คาใจกัน"

              "อ่าๆน้องเด็กเสิร์ฟคนนั้นขอน้ำแข็งด้วยครับ" 

ปึ่ก

        แจงเป็นคนนำน้ำแข็งมาเสิร์ฟ พอเห็นว่าเป็นเพื่อนพี่มาร์คก็หน้างอเป็นปลาทูแม่กลองทันที 

               " นี่แจงเพื่อนแบมเองครับ"

        คนตัวเล็กแนะนำ ลูบแขนเพื่อนเบาๆให้ใจเย็น นี่แขกวีไอพีกูนะแจง

               "หวัดดีครับ แล้วนี่จะมาซ้ำเติมอะไรเพื่อนผมอีกอ่ะ แค่เพื่อนพี่คนเดียวไม่พอหรือไง อย่าเห็นว่ารักแล้วจะทำอะไรก็ได้นะ "

              "อ้าวน้องหมวยนี่ปากให้เหมือนหน้าตาหน่อยครับ พวกพี่ไปทำอะไร แค่คุยด้วยเฉยๆ ปากแบบนี้จะมีผัวเอานะครับ"

             "ไอ้พี่!" แจงมันโมโหที่พี่แจ็คว่าแบบนี้ เงื้อมือทำท่าจะทุบแต่พี่แจ็คไหวตัวทัน

             "อย่าทะเลาะกันครับ"

              "ไอ้แจง แขกนะเว้ย มึงจะโดนไล่ออกตั้งแต่วันแรกไม่ได้" 

       แบมแบมจำต้องลุกไปดึงเพื่อนออกไปจากบริเวณนี้ นี่มึงรักกูจิงเปล่าวะ ทำงานวันแรกก็จะโดนไล่ออกแล้ว

             "ไอ้พี่นี่แม่ง ปาก" 

             "อย่าเดินไปทางนั้นอีกนะ หรือไปก็ทำตัวดีๆ นั่นเพื่อนพี่มาร์ค เรากำลังหาตัวคนบอกอยู่ กูอยากรู้ว่าใคร" 

             "เออแม่ง....ฮึ่ยยย"


        พอเพื่อนตัวเองสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ก็กลับมาที่โต้ะอีกครั้ง พี่ยิมเลยสรุปเอาว่าจะไปถามพี่มาร์คให้รู้ความจริงให้ได้ แถมเปิดลำโพงให้ฟังตอนโทรหาพี่มันด้วย ทำเอาคนตัวเล็กใจตุ๊มๆต่อมๆ

ตู้ดด

            'อืม...'

            "ไอ้มาร์ค อยู่ไหน"

            'จะอยู่ไหนก็เรื่องของกู แม่ง...มีแต่มึงเต็มไปหมดทั้งห้องกูเลย'

      พี่มาร์คเมาอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะเสียงกระท่อนกระแท่นและพูดไม่รู้เรื่องเลย แล้วแบบนี้จะไปมีเรื่องกับใครเค้าอีกมั้ย ลึกๆก็เป็นห่วง

            "มึงเมาเหรอ"

           'ไม่เมา ไม่เป็นไรทั้งนั้น ไม่ได้คิดถึงใครด้วย อึก แล้วมึงไปเฝ้าอีตัวดีให้กูหรือยัง ไอ้แจ็ค  '

           "เฝ้าทำไมวะ จบก็จบดิ่" คำถามพี่แจ็คทำเอาแบมแบมแทบจะทนฟังคำตอบไม่ได้ 

          'หึ กูไม่จบเหี้ยไรทั้งนั้น มันเป็นของกู ไอ้เหี้ยกายมึงได้ยินมั้ย มันเป็นของกู"

           "กูชื่อแจ็ค ไอ้สัด เมาแล้วเพ้อชิบหาย "

           'มึงทรยศกูทำไม...'

           "เมาแล้วนอนไปๆ กูมาดูน้องมันให้แล้ว เลี้ยงเหล้ากูด้วย แค่นี้ไอ้เถื่อน"

ติ้ด

           "..." 

          "เป็นยังไงแบมแบม เพื่อนพี่มันเป็นหนักเหมือนกัน อยากไปหามันไหม" 

      คำถามพี่แจ็คตรงกับใจของคนตัวเล็กที่สุดในตอนนี้ เป็นห่วง อยากไปหา แต่ไม่รู้ว่าถ้าเจอหน้าจะไล่กันอีกไหม

            "ไม่ให้ไป!  พอเลยๆ พวกพี่สงสารไอ้แบมมันมั่งไหม พี่มาร์คเป็นคนหูเบาเองก็มาง้อเองดิ่ ไม่ใช่ให้เพื่อนผมไป "

      เป็นแจงที่เดินเลียบๆเคียงๆมาได้ยินทุกอย่าง ครั้งนี้ไม่มีทางยอมแน่ 

            "น้อง...ให้เค้าปรับความเข้าใจกัน อย่าขวางดิ่ครับจะได้จบสวยๆ"

            "เพื่อนผมสวยอยู่แล้ว หาผัวรวยดีๆรวยๆได้กว่านี้ และที่ว่าเพื่อนผมเป็นชู้น่ะไม่ยอมหรอกนะครับ ถ้าเจ้าตัวเค้าไม่มาขอโทษ ผมก็ไม่ยอม"

           "โอเคๆ พวกพี่จะรีบหาตัวคนยุให้เร็วที่สุด น้องแบมอย่าเพิ่งมีผัวรวยๆนะครับ เพื่อนพี่รวยที่สุดแล้ว"

           "ขอบคุณพี่ๆมากนะครับ ขอบคุณจริงๆ"

           "แล้วเจอกันนะน้องแบม เดี๋ยวพี่จะทำให้ไอ้เถื่อนมาง้อแบบสวยๆเลย "







คอนโดxx

        ยิมมาคอนโดเพื่อนเป็นครั้งที่สามในรอบอาทิตย์ หลังจากวันนั้นก็ผลัดกันมากับพวกไอ้แจ็คตลอด ก็ไอ้มาร์คไม่ออกไปสุงสิงข้างนอกเลย กลับจากมหาลัยก็ฝังตัวอยู่แต่ในห้อง กินเหล้า ด่าลมด่าแล้ง เป็นบ้าไปแล้วมั่ง ปากแข็งเป็นส้นตีนทั้งๆที่รักน้องมันขนาดนี้

         กดกริ่งอยู่หน้าห้องนานนับนาที ประตูก็เปิดออกพร้อมกับร่างสูงของเพื่อนที่หน้าแดงก่ำ

               "มาทำเหี้ยไรอีก"

ปึง

         เขาเดินนำเจ้าของห้องเข้ามาภายใน ก่อนจะเห็นของมึนเมาครบวงจรวางระเกะระกะ ไอ้เถื่อนมาหยุดข้างๆแล้วคว้าแก้วเหล้าไป

               "แดกแล้วดีขึ้นมั้ยมาร์ค"

              "เฮอะ!"

              "แดกแล้วน้องแบมกลับมามั้ย"

              "กูไม่ได้อยากให้มันกลับ"

             "แล้วมึงเอาของๆน้องในลังขึ้นมาทำส้นตีนไร ปากแข็งๆเข้าไว้มาร์ค สภาพถึงเป็นแบบนี้"

             "มึงมีอะไร จะมาหากูทุกวันกันทำไม"

              "เปลี่ยนเรื่อง เดี๋ยวป๊ามึงรู้ว่าไม่ไปดูโรงแรมเลยมึงจะงานเข้าเอา สภาพอย่างเหี้ยอ่ะตอนนี้ รักเขาก็ยอมรับดิ่วะ"

             "กูจะรักคนทรยศแบบนั้นได้ยังไง มีกูแล้วก็มีคนอื่น คิดแล้วทุเรศ" 

        ทุเรศแต่มึงก็เอาเสื้อเค้ามากอด อยากถีบให้ตกโซฟาสักที แต่ต้องห้ามตีนไว้เพราะจะทำให้เสียเรื่อง

              "มึงเห็นตอนน้องมันเอากับไอ้กายเหรอ ทำไมถึงเชื่อขนาดนี้"

               "มึงไม่เข้าใจหรอกยิม..."

               "มึงฟังความข้างเดียวอ่ะ มึงก็รู้ว่าน้องมันรักมึง ไอ้สัสกูไม่พูดแล้ว ให้แบมมีผัวใหม่ไปเลย เอาไม่โง่เหมือนมึงก็พอ"

              "เออกูโง่ แต่คนที่บอกกูคือน้องของชู้มันอ่ะ แล้วก็เป็นเพื่อนมันด้วย แถมมีรูปมาให้กูดู เป็นมึงๆจะเชื่อมั้ย" 

         คำตอบของมาร์คทำเอายิมเหมือนถูกตบหน้า โครตอึ้ง คนใกล้ตัวสุดๆ 

              "เพื่อนน้องแบมเหรอ..."

              "เออ ทีนี้มึงจะเข้าใจกูหรือยัง"





100%






////////////////////////////

แม่ๆจะให้แบมงอนระดับไหนดี 

ฝีปากของของรุ่นพี่เค้าต้องยกนิ้วให้ 555
ทีนี้รู้แล้วว่าใครยุแต่จะบอกแบมยังไง แล้วแบมจะทำยังไง
พี่มาร์คจะเลิกปากแข็งไหม จะมาง้อน้องมั้ยย
หรือว่าฉากละมุนๆที่เรารอคอยจะมาถึงสักที
แม่ๆใจเย็นนะอย่าเทนิยายเค้า5555 
ไม่อยากเห็นตอนพี่เถื่อนละมุนใส่น้องบ้างเหรอ 55 
มันต้องมีสักวันค่ะ

ความปากร้ายของพระเอกเรา แง่งงงงง ต้องเข้าใจพี่มาร์คนะ
นางกำลังสับสนกับความรู้สึก แล้วมาเจอแบบนี้คือตัน เหมือนนางหูเบาแต่คนที่พูดคือเพื่อนแบมนะ
ส่วนคนสวยของแม่นางรันทดอยู่แล้ว หากอะไรไม่ชัดเจนก็จะเป็นแบบนี้อยู่ร่ำไป
ส่วนกีกี้ ก้อนะ....
เราจะผ่านมันไปด้วยกันค่ะ
เม้นนนนนนนน
ติดตามได้ที่@pali_party

ยังเปิดพรีของshopeeอยู่นะคะ
สนใจเด็มไปหาได้เลย
บ้ง950
บั้ม450

จะไปหาน้องแบ้มมมมม

//////////////////////////////

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.377K ครั้ง

325 ความคิดเห็น

  1. #4930 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:58
    อิกี้ นังตัวเด้!!!!
    #4930
    0
  2. #4921 NattiPaweena (@NattiPaweena) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:17
    ตอนมาร์คไล่แบมนี้แบบเจ็บจี๊ดๆในใจ ประดุจดั่งโดนไล่เอง 555 อินสุดๆ
    #4921
    0
  3. #4909 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:49
    แบมก็ขี้เกรงใจจนได้เรื่อง ทำตัวเหมือนนางเอกช่อง3
    มาร์คก็รักแบมแหล่ะ แต่ท่าทางจะรักตัวเองมากกว่า
    เออ!! อิน 5555555
    #4909
    0
  4. #4875 Noiifuji (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:38

    คิดแล้วว่ากี้ต้องทำเรื่องแบบนี้ แค่ชอบผู้ชายถึงกับหักหลังเพื่อนได้ลง

    #4875
    0
  5. #4852 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:54
    เพื่อนเลว กี้แกเลวมาก
    #4852
    0
  6. #4809 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:07
    ฉันว่าละ ลูกฉันต้องโดนแบบนี้กี่รอบแล้วเพื่อนตัวดี
    #4809
    0
  7. #4771 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:00
    ถ้าแบมรู้คงเจ็บน่าดู
    #4771
    0
  8. #4595 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:06
    อ้าว ยิมรู้แล้ววววว
    #4595
    0
  9. #4581 MTBB97 (@zooyujang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:42
    งอนนานๆไปเลยลูกอย่าใจอ่อนง่ายๆนะลูก
    #4581
    0
  10. #4566 Chaa__ (@0258741309) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:55
    สงสารเเบมฮือ หนูจ้ะมาหาแม่ม่ะ
    #4566
    1
    • #4566-1 Chaa__ (@0258741309) (จากตอนที่ 11)
      2 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:56
      กี้นางน่ากลัวกว่าที่คิดอ่ะ...
      #4566-1
  11. #4515 0948760391 (@0948760391) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:29
    อ่านมาตั้งนานก็นึกว่ากี้เป็นคนดีที่ไหนได้ เเหลมากกกกก
    #4515
    0
  12. #4218 kanpimark9397 (@kanpimark9397) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 08:22
    ว่าละ กี้ดูไม่ค่อยมาดีสักเท่าไหร่อ่ะ หืมมม พี่มาร์คจัดการมันนนนน
    #4218
    0
  13. #4080 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:39
    โหยย คนของเพื่อนมั้ยล่ะ ??
    รู้ว่าชอบ แต่ทำแบบนี้มันเห็นแก่ตัวอ่ะ
    #4080
    0
  14. #3991 cream123123 (@cream123123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 21:19
    อีกี้!!!!!!
    #3991
    0
  15. #3982 ออมม่า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:07

    กี้ คือจะไฟต์ ช้ะ

    #3982
    0
  16. #3902 Khunnatda3535 (@Khunnatda3535) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 13:23
    เกลียดกีกี้อ่ะชื่อนี้ก็โคตรเ*ี้ยตั้งแต่เเรกแล้ว
    #3902
    0
  17. #3774 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 08:21
    ก่อนอื่นต้องกระทืบกี้ก่อนเป็นอันดับแรก แล้วให้น้องงอนอิพี่เบอร์ล้านไปเลยหูเบาดีนัก หมั่นไส้!
    #3774
    0
  18. #3764 ก๊อตจิลั่ม (@kittapornnn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 19:34
    เราขอแนะนำว่าเวลาบทจะดราม่าอย่ามีสัญลักษณ์ตัว~เลยค่ะมันขัดกับมู้ดเศร้า หรือบทที่ทะเลาะกันประมาณนี้ค่ะ
    #3764
    0
  19. #3763 Ning_GMB9397 (@Ningnara) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 19:23
    เอิ่มมมขิหยาบหน่อยเถอะ

    โหยอีกี้!!!!
    #3763
    0
  20. #3630 Miso97 (@Miso97) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 15:47
    กี้แม่งงงงง เฮ้อออออ ก็เข้าใจน่ะว่ารักพี่มาร์ค แต่ก็รู้นิว่าพี่มาร์ครักใคร และแบมรักใคร ทำไมถึงทำร้ายเพื่อน
    #3630
    0
  21. #3593 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 19:01
    อยากให้แบมงอนนานๆ รู้เลยว่าน้องใจอ่อนกับพี่มาร์คมาก แต่ถ้าพี่มาร์คหูเบาขนาดนี้ แบมต้องใจแข็งบ้าง ให้เห็นค่าเราบ้าง
    #3593
    0
  22. #3515 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:33
    งอนพี่มันระดับล้านไปเลยนนนน โกรธอ่ะะะะ
    #3515
    0
  23. #3082 AoyBam1994 (@AoyBam1994) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 19:24
    เพื่อนร้าย ชายเลว สารเลวทั้งคู่ ทำกับลูกฉันขนาดนี้อย่าได้หวังว่าลูกฉันจะกลับไปหานะ แม้แต่หน้าก้อจะไม่ให้เจอ ฮึ่ยยย!!!!
    #3082
    0
  24. #2790 bbgun1ae (@bbgun1ae) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 00:17
    โอ๊ยชีวิตลูกชั้น อยากเอาลูกมากอด
    #2790
    0
  25. #2774 cxiixcvii9397 (@cxiixcvii9397) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 21:46
    อีพี่มาร์คพาโบ!!
    #2774
    0