ตอนที่ 10 : FRIEND | TOUCH เพื่อนสนิท 'เปลี่ยนไป' 1 [UP 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 225 ครั้ง
    24 ธ.ค. 61

ใครอยากได้หนังสือ ทักมาหาไรท์ที่เพจ Mriimmy ค่ะ


Friend Touch เพื่อนสนิท
Myriimmy
www.mebmarket.com
ฉันเกิดมาพร้อมสิ่งที่เรียกว่าความเกลียดชังเกิดมาโดนที่ไม่มีใครต้องการ ช่วงชีวิตสิบกว่าปีที่ผ่านมาฉันอยู่อย่างโดดเดี่ยวใช้ชีวิตแสนไร้ค่าให้ผ่านไปวันๆ จนกระทั่งคืนหนึ่งในวันเลี้ยงสายรหัส'ความบริสุทธิ์' ที่เป็นสิ่งเดียวที่ฉันเหลือติดตัวถูกช่วงชิงไปอย่างเลือดเย็นจากเดรัชฉานตัวหนึ่ง มันชื่อว่า 'ดิน'พร้อมคำพูดที่แสนเลวทรามตีตราว่าฉันเป็นเพียงของเล่นไร้ค่าแต่แล้วเหตุการณ์หนึ่งก็ทำให้ความรู้สึกที่ฉันมีให้กับมันเปลี่ยนแปลงไปจากที่เกลียดมาก กลับกลายเป็นโหยหา จากที่อยากให้มันหายๆ ไปจากโลกนี้ซะ กลับขาดมันไม่ได้จนสุดท้ายความสัมพันธ์ที่มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่คนรักก็เริ่มต้นขึ้นระหว่างเรา...


Music :: Justin Bieber - Confident

         คำเตือน : นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหา ฉาก และภาษาที่ไม่เหมาะสมค่อนข้างเยอะ ใครไม่ชอบแนวนี้สามารถกดออกได้เลย แต่ถ้าชอบก็ได้ไปต่อจ้า 




EPISODE 8
"คุณเป็นใครคะ"


หลิววว เราขอโต๊ดดด เราเมาอ่าเสียงเว้าวอนสำนึกผิดจากโต๋ดังข้างๆ หู ฉันนั่งเขียนงานไม่สนใจเขา เพราะอยากแกล้งเฉยๆ ตอนแรกก็โกรธแต่พอมาเห็นสีหน้าเหงาหงอยสำนึกผิดจากเขา ความโกรธก็มลายหายไป

เอาหน้าแบบนั้นไปทำกับผู้หญิงของนายเถอะโต๋ เราไม่หลงกลหรอก

สมน้ำหน้ามึง หลิว ไม่ต้องไปสนใจมัน โกรธมันเลย โกรธมันเยอะๆ โอ๊ย!” บอสโดนตบหัวจนหน้าสั่น ฝีมือของโต๋นั่นแหละ คู่นี้ชอบทะเลาะกัน

ปากดีนักมึง เดี๋ยวได้แดกตีนกู

ดูดิหลิว คนอะไรโหดร้ายที่สุด ทำเพื่อนได้ลงคอบอสทำหน้าตาน่าสงสาร พร้อมกับเคลื่อนย้ายร่างมาออเซาะข้างๆ ฉัน อยากจะขำมากแค่ไหนแต่ก็ต้องเกร็งหน้าเอาไว้

ตอนนี้เรานั่งกันอยู่ครบ ไม่ว่าจะเป็นโจ โอม บอส โต๋ รวมถึงไอ้เหี้ยดินเองก็อยู่ แต่มันก็เหมือนฝุ่นไรอากาศสำหรับฉัน ถ้าไม่จำเป็นต้องพูดคุยต่อหน้าคนอื่น ฉันจะไม่สนใจมันเลย

ตอแหลเก่งอันนี้โอมพูด

บอสกลัวอ่า

เฮ้อนี่ตกลงได้เพื่อนหรือได้ลูกหมาเนี่ย

พอๆๆ เราอุตส่าห์คีพลุคกำลังโกรธ เกรงหน้าไม่ไหวแล้วพูดจบก็ขำออกมาอย่างช่วยไม่ได้ จะว่าไงดีล่ะ ไม่ได้มีอารมณ์ขันแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วนะ

คนภายนอกจะมองฉันเป็นยังไงก็แล้วแต่ อาจจะมองว่าฉันแรดเงียบ แต่มันก็ไม่สำคัญเท่าความสัมพันธ์ที่เรียกว่าเพื่อน ฉันไม่สามารถพูดได้เต็มอกว่าที่เราพูดคุย นัดไปกินเหล้า ช่วยกันติวตอนจะสอบ มันเรียกว่าเพื่อนได้ไหม แต่ฉันมีความสุขที่ได้อยู่กับพวกมันจริงๆ

ถึงแม้ว่าฉันจะใส่หน้ากากเข้าหาทุกคน แต่บางทีหน้ากากก็เหมือนจะรั่วซึมพอที่จะทำให้ฉันปล่อยความรู้สึกบางอย่างออกไป อย่างเช่นตอนนี้ที่ฉันกำลังรู้สึกมีความสุข

แต่แล้วฉันก็ต้องชะงัก เพราะเผลอเหลือบตาไปทางไอ้เหี้ยดิน สายตามันมองมาทางฉัน สายตาของมันแทบทำให้ความสุขตรงหน้ามลายหายไป ฉันอยากจะเข้มแข็งมากพอที่จะบอกกับทุกคนว่า มันระยำอะไรกับฉันบ้าง

ฉันอยากจะบอกพวกเขาจริงๆ แต่กลัวว่าถ้าบอกไปแล้ว อะไรๆ มันจะแย่กว่าเดิม เก็บไว้ทุกข์ใจคนเดียวให้มันผ่านไปไม่ดีกว่าเหรอ? จะไปทำให้พวกมันมาทุกข์กับเราทำไม? ยังไงไอ้เหี้ยดินก็รอยนวลและคอยตามฉันไม่ยอมปล่อย

ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมมันต้องมาทำแบบนี้กับฉัน ความโกรธแค้นที่มากพอจนอยากให้มันตายไปมันเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นทุกวัน ฉันเคยคิดว่าถือเป็นการบริจาคทานให้แก่ผีห่าซาตาน สัมภเวสี แต่พอเห็นมันอยู่ดีกินดีและยังคอยรังควาญไม่เลิกแบบนี้ ฉันอยากจะสาปส่งให้มันตกนรกทุกขุมแบบไม่ได้ผุดได้เกิด

ใครมันจะมีรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ฉันเจอมาตลอด 18 ปี

หลิว!” โต๋ตะโกนเสียงดังทำให้ฉันสะดุ้งออกจากภวังค์ หันไปมองหน้าของผู้ชายที่เรียกชื่อเมื่อครู่ ก่อนจะส่งยิ้มหวานแบบที่ชอบทำ เหม่อไร เรียกตั้งนาน

คิดอะไรนิดหน่อยอ่ะ ไม่มีอะไรหรอก

ไปนมครีมเปล่า เห็นว่าเปิดใหม่อยู่หลังมอ เดี๋ยวเลี้ยงเอง ง้อๆฉันฟังโต๋พูดพร้อมกับเก็บงานของตัวเอง เพราะถึงเวลาที่จะต้องเรียนคาบต่อไปแล้ว มีแค่ฉันเท่านั้นที่ต้องไปเรียนคนเดียว

ไปดีไหมเล่นตัวพอเป็นพิธี ของฟรีมีใครไม่ชอบบ้าง ก็ไม่รู้หรอกว่าไอ้นมครีมเป็นร้านแบบไหน

ไปดิๆ

ฉันพยักหน้าตกลงประจวบเหมาะกับเก็บของเสร็จพอดี งั้น 4 โมงเจอกันที่สะพานเหลืองนะ

หลังจากร่ำราเสร็จฉันก็เดินเข้าคลาส เวลาผ่านไปเรื่อยๆ นั่งฟังอาจารย์บ่นเรื่องเศรษฐกิจการเมืองมันก็ทำให้ฉันง่วงหน่อยๆ ถ้าได้น้ำเย็นๆ มาชโลมหน้าก็คงหายง่วง ดังนั้นฉันจึงขออนุญาตอาจารย์ไปเข้าห้องน้ำ

ตึกนี้มันเงียบมาก แทบไม่มีคนมาเดินเพ่นพล่านเลย เวลาย่างเท้าเดินทีหนึ่งเสียงก็จะดังก้องไปทั่วบริเวณ บรรยากาศชวนวังเวงทำให้ฉันรีบเดินให้ถึงห้องน้ำโดยเร็ว

ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า เหมือนมีคนจ้องมองมาตลอด แต่พอลองหันหลังไปมองก็ไม่เจอใคร สอดส่องสายตามองซ้ายมองขวาก็ไม่เจอ คงไม่ใช่ผีหรอกนะ บรื๋อ

ซ่า

พอได้น้ำเย็นๆ มาชโลมใบหน้าแล้วก็รู้สึกดีขึ้น ฉันทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำประมาณ 5 นาทีก็ถึงเวลากลับไปเรียน แต่ยังไม่ทันโผล่พ้นจากประตูได้ดี หางตาก็ดันเหลือบไปเห็นใครบางคนที่กำลังยืนหลบมุมอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ แต่ดูเหมือนจะรู้ว่าฉันเห็นก็เลยหลบตัวหายไป ฉันกะจะเดินเข้าไปดูอยู่หรอก แต่หาประโยชน์ไม่ได้ จึงเดินกลับเข้าห้องเรียน

บางทีอาจจะตาฝาด หรือไม่ก็เห็นผีก็ได้นะ

ก่อนที่จะเลิกคลาส อาจารย์ได้สั่งการบ้านชิ้นงามแก่เราทุกคนในเซค เป็นงานคู่ก็ได้ ใครรักอิสระไม่ต้องการภาระ ก็ทำคนเดียวก็ได้ ซึ่งคนอย่างฉันเลือกตัวเลือกที่สอง

เมื่อมองนาฬิกาข้อมือก็พบว่าตอนนี้เวลาบ่าย 3 กว่าแล้ว นัดกับโต๋ไว้ที่สะพานเหลืองหลังมอ ถ้าไม่รีบอาจจะไปเลท แต่ไปเลทนิดเลทหน่อยโต๋ไม่บ่นหรอก ดีซะอีก ปล่อยให้รอซะบ้าง หมั่นไส้!

หมับ!

ระหว่างที่กำลังเดินไปตามทางเดิน ร่างฉันชะงักกึกไปตามแรงรั้งจากข้อมือ ตัวต้นเหตุคือผู้ชายตัวสูงโปร่งรูปร่างผอมเพรียว ผิวขาวซีด หน้าตาก็ธรรมดาของผู้ชายทั่วไป

คุณเป็นใครคะไม่พูดเปล่าก็พยายามบิดข้อมือออกจากวงนิ้วทั้งห้า เป็นการประกาศให้รู้ว่าควรปล่อย

คะคือ เอ่อเขาพูดตะกุกตะกัก สายตาล่อกแล่กเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง

มีอะไรหรือเปล่าคะ พอดีเรารีบฉันบอกเจตนาของตัวเอง

ไม่มีอะไรครับแปลกคน พูดจบก็เดินหนีออกไปอย่างรวดเร็ว จะว่าไปฉันไม่คุ้นหน้าคนคนนี้เลย ดูจากเสื้อช็อปแล้วก็เกียร์ที่ห้อยตรงซิปกระเป๋าสะพาย เขาต้องเรียนวิศวฯ แน่ๆ แต่เอกไหนไม่ทราบ เอาเป็นว่าไม่คุ้นหน้า

ฉันเลิกสนใจแล้วเดินต่อ

ร้านนมครีมหลังมอที่พึ่งเปิดใหม่ มีซิกเนเจอร์เป็นนมสดปั่น รสชาติอร่อยอย่าบอกใคร เขาว่ามาอย่างนั้น แต่นอกจากนมสดปั่นแล้ว ร้านนี้ก็ขายอย่างอื่นด้วยนะ พวกบิงซู ปังเย็น ฯลฯ

บรรยากาศในร้านถูกตกแต่งด้วยสติ๊กเกอร์น่ารักๆ ที่เข้ากับวอลเปเปอร์สีชมพูพาสเทล มันเหมาะกับการมานั่งเดทกับแฟน แต่ขอโทษ ฉันมากับโต๋ มากับผู้ชายมากหญิง มาในฐานะเพื่อน

หลิวเอาไร เดี๋ยวเราไปสั่งให้ฉันไล่สายตาดูเมนู เห็นนมสดปั่นเด่นหราในนั้น จึงเลือกได้ว่าควรกินอะไร เขาว่าอร่อย จะอร่อยขนาดไหนเชียว

เอานมสดปั่น แล้วก็เอาปังปิ้งช็อคเมื่อฉันบอกเมนูเสร็จโต๋ก็พยักหน้าโอเค แล้วเดินไปสั่งที่เคาท์เตอร์ ร้านนี้เน้นบริการตัวเอง ไปสั่งต้องเดินไปสั่ง จะคิดเงินต้องเดินไปคิดเงินเอง แถมยังต้องไปเอาของหวานที่สั่งไว้ด้วยตัวเอง นี่ไม่คิดจะจ้างเด็กเสิร์ฟเลยใช่ไหม?

เมื่อนั่งคนเดียว มันก็จะเก้อหน่อยๆ จึงลองสำรวจร้านนี้ด้วยสายตาดู ภายในร้านมีคนมานั่งกินกับเป็นคู่ๆ แน่สิ ร้านก็ตกแต่งซะหวานแหววเลย

การมานั่งทานของหวานกันเป็นคู่ๆ แบบนี้ มันก็ไม่อยากเลยที่จะทำให้ใครบางคนที่มานั่งคนเดียวดูเด่น

ผู้ชายคนนั้นคนที่เจอหน้าตึก

เขานั่งถัดจากโต๊ะฉันไป 2 โต๊ะ ดูจากบนโต๊ะที่ว่างไม่มีอะไรวางอยู่นอกจากแจกันดอกไม้โง่ๆ เดาว่าเขายังไม่ได้สั่งอะไรแน่นอน เอ๊ะ แล้วฉันจะไปสนใจทำไม ไม่ใช่ธุระโกงการอะไรสักหน่อย

ฉันส่ายหัวเพื่อไล่ความคิดในสมอง ประจวบเหมาะกับโต๋กลับมานั่งที่โต๊ะพร้อมกับเมนูที่ฉันสั่งโต๋ไป หน้าตาน่ากินมาก แต่ไม่รู้รสชาติจะอร่อยเหมือนที่โม้ไว้ไหม

พอกินอิ่มก็ถึงเวลากลับบ้าน โต๋อาสาไปส่งแต่ฉันปฏิเสธเพราะเกรงใจ ความจริงแล้วฉันจะแวะห้างสักหน่อย เพราะอยากไปซื้อของใช้ส่วนตัวด้วย พอมาถึงห้างฉันก็ไปโซนเครื่องสำอางก่อนเลย ได้ข่าวว่ามีคุชชั่นแบรนด์ใหม่พึ่งออกมา รีวิวว่าดีกันเยอะ ฉันจึงอยากลองสอยมาใช้บ้าง

ชีวิตเดิมๆ ของฉันก่อนหน้านี้กำลังกลับมา ไม่มีสัมภเวสีคอยรังควาญ ซึ่งมันเป็นอะไรที่ดีมาก แต่จะว่าดีอย่างเดียวก็ไม่ใช่ ชีวิตที่แสนจำเจ ไม่มีสีสัน

ตื่นนอน อาบน้ำ แต่งตัวไปเรียน เรียนเสร็จกลับบ้าน ไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหนบ่อย เพราะไม่ชอบสถานที่ที่คนเยอะ ชีวิตวนลูปมาหลายเดือน แต่ขอใช้ชีวิตวนลูปแบบนี้ดีกว่ามีไอ้เหี้ยดินเข้ามาเกี่ยวข้อง

ฉันใช้เวลาผลาญเงินเก็บตัวเองนานพอสมควร จนตอนนี้พระอาทิตย์ก็ลับฟ้าไปแล้ว ท้องฟ้ามืดครึ้มแบบนี้ แต่ก็ยังมีคนเดินกันเต็มลานกว้างของห้าง กว่าฉันจะใช้เวลาเบี่ยงตัวออกมาก็กินแรงไปเหมือนกัน

ถ้าทีหลังคนเยอะแบบนี้ จะไม่มาอีกแล้ว

ตอนแรกแพลนไว้ว่าจะนั่งรถเมล์กลับบ้าน แต่เห็นสภาพคนที่มายืนรอรถเมล์ที่ป้ายรถเมล์ก็ถอดใจ จึงเลือกที่จะใช้บริการแท็กซี่แทน

ยืนรอร่วมหลายนาทีกว่าจะโผล่มาสักคัน แต่ความบัดซบก็บังเกิดขึ้น เมื่ออยู่ๆ มีอีมนุษย์ป้าที่ไหนไม่รู้มาโบกแท็กซี่ตัดหน้าฉันเฉย

ทำไมหน้าx แบบนี้วะฉันด่าอีป้านั่นออกมาเบาๆ

เปรี้ยง!

ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจ เพราะเสียงฟ้าผ่าอยู่ๆ ก็ดังขึ้นมา พร้อมกับห่าฝนที่พร้อมใจตกลงมาอย่างไม่เกรงใจใคร

โอ๊ย! วันซวยอะไรของฉันเนี่ย รู้งี้กลับกับโต๋ยังดีซะกว่า

เม็ดฝนบางส่วนสาดมาโดนเสื้อนักศึกษาฉัน ถึงแม้ฉันจะใส่เสื้อซับก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย เพราะมันเปียกจนเห็นเสื้อชั้นใน แถมตอนนี้อากาศก็หนาว ทำให้ฉันต้องยกมือมากอดตัวเอง

เฮ้ยๆ มึงดูใส่เสื้อในสีน่ารักชิบหายเสียงพึมพำของผู้ชายที่อยู่รวมชายคาป้ายรถเมล์เดียวกับกับฉันดังแว่วเข้ามาในโสตประสาทหู ฉันเหลือบตามองค้อนพวกมัน หน้าตาก็น่ากลัว ยังทำตัวน่ากลัวอีก ไอ้พวกทุเรศ

เขามองกูด้วยว่ะใครอยากจะไปมองคนหน้าปลวกอย่างพวกมึง ถ้าไม่ติดว่าฝนตกหนักฉันจะรีบทำให้ตัวเองหายออกไปจากตรงนี้แน่นอน เธอๆ มานั่งตรงนี้ก็ได้น้า ยืนตรงนั้นเปียกหมดเลย

มันพูดพลางใช้มือตบที่นั่งข้างๆ มัน ฉันทำหูทวนลมไม่ได้ยินที่มันพูด แล้วหาทางทำอะไรสักอย่าง ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอย่างไม่กลัวฟ้าจะผ่า แล้วฉันก็ซวยซ้ำแล้วซ้ำเล่า แบตโทรศัพท์เสือกมาหมดตอนเวลาฉุกเฉินแบบนี้เนี่ยนะ??

หมับ!

เฮ้ยเธอ พูดด้วยไม่ได้ยินอ่อ บอกให้มานั่งด้วยกันไงท่าทางที่แสนจะคุกตามของมันทำให้ฉันกลัว มันถือวิสาสะมาจับแขนฉันแล้วออกแรงบีบจนฉันนิ่วหน้าเพราะความเจ็บ เพื่อนมันอีกคนก็นั่งมองมาทางนี้ สายตากะลิ้มกะเหลี่ยของมันมองฉันอย่างกับว่าจะกลืนกินฉันให้ได้

ขอโทษนะคะ ช่วยปล่อยเราด้วยค่ะฉันใจดีสู้เสื้อ ขั้นแรกยังพูดเพราะ หวังว่าไอ้พวกเปรตพวกนี้จะฟังภาษามนุษย์รู้เรื่อง

ใครจะปล่อยคนน่ารักแบบนี้ดูเหมือนว่าเปรตก็คือเปรต นอกจากมันจะฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องแล้ว ตอนที่มันพูดคำว่า น่ารักสายตามันกลับมองลงมาที่หน้าอกของฉันที่เปียกน้ำฝน

ปล่อยนะ!” ฉันตะหวาดเสียงดัง เมื่อมันพยายามลากฉัน สิ่งที่ฉันทำได้คือขืนสุดแรงเกิด ถ้าให้ประเมินว่าระหว่างอีเปรตนี่กับไอ้เหี้ยดินใครแรงเยอะกว่ากัน ฉันบอกได้เลยว่าไอ้เหี้ยดินมันทำแรงกว่านี้

แล้วฉันจะไปคิดถึงมันทำไม!

เฮ้ยๆ มึงอย่าไปทำน้องเขาแรงสิวะเพื่อนมันอีกคนแซวเสียงดังแข่งกับฝน ท่าไม่ดีแล้ว เมื่ออีเปรตมันลากฉันมาหาเพื่อนของมันได้สำเร็จ

บริเวณนี้ฝนตกหนัก ทำให้ไม่มีใครมาเพ่นพล่านเหมือนชั่วโมงที่แล้ว ที่คนเต็มป้ายรถเมล์

ความหนาวเหน็บและความกลัวทำให้ฉันตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า

มองไปทางไหนก็ไม่หนทางรอด ฉันเริ่มดำดิ่งสู่ความกลัว ภาพคืนนั้นย้อนเข้ามา ถ้ามันเกิดขึ้นอีกครั้งกับฉัน ฉันจะทำยังไง


[XXX TALK]

ผมมองเธอจากมุมนี้ เธอยืนอยู่ตรงป้ายรถเมล์ รถเมล์คันแล้วคันเล่าผ่านไป ผู้คนต่างทยอยขึ้นรถเมล์กันไม่ขาดสาย แต่ทำไมเธอไม่ขึ้นรถเมล์บ้าง หรือเธอกำลังรอใคร ไม่ ผมตามเธอมาตั้งแต่ร้านนมครีม ไม่สิ ต้องเรียกว่าตามมาตั้งนานแล้ว

แต่แค่ไม่กล้าเข้าไปมีบทบาทในชีวิตเธอ ได้แต่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ ตรงนี้ และในที่สุดผมก็รวบรวมความกล้าประมาณหนึ่งเข้าไปทักเธอ แต่พอได้มองใบหน้าของเธอใกล้ๆ ความกล้าก็หดหายไปทันตา ทำให้ผมต้องเฟดตัวเองออกมาให้เร็วที่สุด

ผมรู้สึกหงุดหงิดที่วันนี้เจอเธอไปกับไอ้ผู้ชายเจ้าชู้คนนั้น กิตติศัพท์ของมันเลื่องลือไปทั้งมหาลัย พึ่งเข้ามาไม่ถึงปี ก็มันก็สร้างวีกรรมไปทั่วมั่วไม่เลือก ผมรู้สึกไม่ชอบใจเลยที่เธอไปคบเพื่อนแบบนั้น

จนเวลาผ่านไปหลายนาทีจนเกือบชั่วโมง อยู่ๆ ฝนก็ตกลงมาอย่างไร้เหตุผล ทั้งๆ ที่ก็ไม่ใช่ฤดูของมันเลย ทำให้ผมต้องหาที่ยืนใหม่ และมันยากมากที่จะมองเธอได้ชัด

ไอ้ระยำ มึงเอามือออกไปจากเธอนะ!

ผมแทบอยากจะวิ่งฝ่าฝนไปตะบันหน้ามัน อยู่มุมนี้ผมเห็นชัดเจน ว่ามันทำอะไรเธอ และเธอมีปฏิกิริยายังไง ผมสงสารเธอ เป็นห่วงเธอใจจะขาด

แต่ผมไม่มีความกล้าพอจะเข้าไป ผมมันอ่อนแอ ผมรู้ว่าตัวเองคงสู้พวกมันไม่ไหว สิ่งที่ผมทำได้จริงมีเพียงแค่ยืนมองเธอจากตรงนี้เองเหรอ

ไม่สิ ผมต้องทำอะไรสักอย่าง

ผมอยากมีตัวตนในสายตาของเธอบ้าง

แจ้งตำรวจ ใช่ ผมต้องแจ้งตำรวจ

ผมลนลานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนที่จะกดเลข 191 ลงไป กำลังจะกดโทรออก แต่ความคิดหนึ่งก็มาหยุดการกระทำของผมไว้ ถ้าตำรวจรู้ว่าผมตามเธอล่ะ ถ้าตำรวจรู้รู้ว่าผมเป็นสโตล์กเกอร์ตามผู้หญิง ผมจะโดนจับไปด้วยไหม

ความผิดทำให้ผมลังเลและลนลานยิ่งกว่าเดิม ผมอยากจะช่วยเธอ แต่ผมก็กลัวตัวเองจะเดือนร้อน ทำไมผมถึงกระจอกแบบนี้ นี่สินะ ที่เขาเรียกหมามองเครื่องบิน ผมเป็นหมาที่ทำได้แค่มอง มองเครื่องบินที่กำลังจะตกจากฟากฟ้าและระเบิดตัว

ไอ้เวรนั่นมันลากตัวของเธอไปแล้ว ผมมองไม่เห็นเธอแล้ว ผมจะทำยังไงดี

ใครก็ได้ช่วยหลิว ช่วยเธอ ช่วยเธอที

ผมภาวนาอยู่ในและเหมือนว่าพระเจ้าจะได้ยินคำขอของผม เพราะต่อมารถหรูคันสีดำก็จอดเทียบฟุตบาต ร่างสูงกำยำของผู้ชายผมสีดำสนิท เดินลงมาจากรถโดยไม่สนใจฝนที่ตกลงมาอย่างแรงไม่มีทีท่าว่าจะซาลง

หัวใจผมเต้นแรงขึ้นจากที่เป็นอยู่ เมื่อมันมองมาทางนี้ มองมาทางผมที่ยืนแอบอยู่มุมนี้ เนื่องจากระยะทางที่ไกลมันทำให้ผมไม่เห็นว่ามันใช้สายตาไหนมองมา ผมรีบผละตัวออก เท้าก้าวถอยหลัง 2 ก้าวแล้วหันหน้าไปทางอื่น

ผมจำมันได้ มันคือหนึ่งในเพื่อนของเธอ ซึ่งผมก็ไม่ชอบมันเหมือนกัน

ผมไม่ชอบผู้ชายทุกคนที่อยู่ใกล้เธอ

ต้องเป็นผมสิ ที่ได้อยู่เคียงข้างเธอ

ผมมองไปทางนั้นอีกครั้ง เห็นหลิวยืนหลบข้างหลังมัน ก่อนที่จะเดินขึ้นไปในรถคันนั้น คิดแล้วอิจฉาที่ผมไม่มีความกล้าพอที่จะไปยืนอยู่ตรงนั้น ที่ตรงนั้นมันควรเป็นของผม ผมที่รักเธอที่สุด

ผู้ชายคนนั้นมันเดินเข้าไปหาคนพวกนั้น มองจากตรงนี้ผมไม่เห็นอะไรเลย ฝนที่ตกบดบังทัศนียภาพมากไปกว่าครึ่ง จิตใจตอนนี้ของผมมันไม่ร้อนรนเท่าเมื่อ 5 นาทีก่อน แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่รู้สึกอะไร

ผ่านไปราวๆ 2 นาที ผู้ชายคนนั้นมันเดินออกมา มันมองมาทางผมอีกแล้วผมไม่รู้ตาฝาดหรือประสาทหลอน จากมุมนี้ ผมเห็นมันยิ้ม เป็นยิ้มที่ราบเรียบ แต่ทำให้ผมขนลุกได้อย่างน่าแปลก ชั่ววินาทีนั้นผมรีบเดินหนีทันที ความกลัว ความตื่นเต้น ทำให้เลือกที่จะเดินหนีออกมา

ผมหวังว่ามันคงไม่รู้

ใช่ มันไม่รู้หรอก ผมอาจจะเป็นคนที่แค่ผ่านมาเห็นเท่านั้น ผมไม่ผิด

เพราะถ้ามันรู้จริงๆ ผมคงต้องหาทางกำจัดมันแน่

[END TALK]


ร่างเล็กและบอบบางของผู้หญิงคนหนึ่งกำลังถูกชายฉกรรจ์ใช้กำลังข่มขู่ให้เธอยอมจำนน ที่แห่งนี้ปลอดคน เพราะฝนตกลงมาอย่างหนัก มันส่งผลให้เสียงกรีดร้อง ร้องขอความช่วยเหลือของร่างเล็กไร้ประโยชน์

ปล่อยฉัน!” หลิวตะหวาดเสียงดัง แต่คำสั่งของเธอดูเหมือนจะไม่เป็นผล ทำให้เธอเปลี่ยนระดับภาษาให้มันดูน่าเกรงขามกว่าเดิม ปล่อยกู ไอ้พวกชั้นต่ำ

คำหยาบถูกเปล่งออกมาในที่สุด ทั้งที่ไม่อยากใช้คำหยาบ แต่อารมณ์โมโหทำให้เธอต้องพ่นคำเหล่านั้นออกมาจนได้

วุ้วว น้องสาวปากดีจังเลยครับชายคนฉุดกระชากลากหลิวนั้นพูดออกมาด้วยอารมณ์ขัน หญิงสาวเหมือนแมวสาวที่ขู่ฝ่อและแสนเย้ายวนในเวลานี้ รูปร่างของเธอทำให้อารมณ์ของพวกเขาตื่นขึ้นมาโดยที่ไม่ต้องปลุก

มีคำพูดหนึ่งที่บอกว่า ผู้หญิงจะเซ็กซี่ที่สุด ก็ตอนที่เปียกน้ำ และทฤษฎีนี้ก็ดูเหมือนว่าจะจริง

ปากดีแบบนี้ สงสัยคงว้อนท์ ไอติมอุ่นจากพวกพี่ล่ะมั้งชายอีกคนพูดอย่างหื่นกระหาย พร้อมลุกขึ้นมาพยายามกระชากเสื้อนักศึกษาของหลิวให้พ้นทาง

ตุบ! เพล้ง!

หลิวคว้างถุงกระดาษที่ถืออีกมือใส่พวกชายฉกรรจ์ ในใจก็คิดเสียดายเงินอยู่ไม่น้อย แต่เพื่อทำให้ตัวเธอเองรอดจากตรงนี้ เสียกี่บาทเธอก็ยอม

เพี๊ยะ!

ฤทธิ์เยอะนักนะมึง กูจะเอาให้xพังเลยคอยดู ฮ่าๆๆๆคำพูดข่มขู่ผสมโรงกับเสียงหัวเราะที่แสดงถึงความมีอำนาจเหนือกว่า เพิ่มความกลัวให้หลิวอย่างมาก

ท่ามกลางฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก รถที่สัญจรผ่านไปมา ไม่ได้สังเกตป้ายรถเมล์แห่งนี้เลยว่ามีหญิงสาวกำลังถูกทำอนาจาร เสื้อนักศึกษาของเธอหลุดลุ่ย กระดุมบางส่วนขาดเวิ่น

หลิวกรีดร้องและพยายามตะโกนขอความช่วยเหลือ เธอพยายามขดขืนทุกวิถีทางแต่มีหรือที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ จะสู้แรงของผู้ชายของคนได้

แต่แล้วประตูสวรรค์ก็ได้เปิดต้อนรับหลิว เมื่อมีรถหรูสัญชาติอังกฤษ Aston Martin DBS Volante มาจอดเทียบฟุตบาท คนขับภายในรถจ้องมองเหตุการณ์นี้อยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะแปลงร่างตัวเองเป็นพระเอกขี่ม้าขาวเข้าไปช่วยเจ้าหญิงในดงสุนัข

เขาเปิดประตูรถเดินออกมาอย่างไม่สนใจว่าเนื้อตัวจะเปียกปอนหรือไม่ สองเท้าก้าวเข้าไปใต้ชายคาป้ายรถเมล์ สายตามองการกระทำของพวกระยำทั้งสอง ก่อนที่สายตาจะเสไปมอง ใครอีกคนที่เขาคิดว่าควรจะกำจัดในเร็วๆ นี้

ชายฉกรรจ์ทั้งสองรับรู้ถึงการมาใหม่ของดิน

หลิวเบิกตาโพลงกว้าง จากที่เป็นคนตากลมโตอยู่แล้ว ทำให้ดวงตาทั้งสองข้างที่รื่นไปด้วยน้ำตาดูกลมโตมากจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า เธอไม่คิดว่าคนที่มาช่วยเธอจะเป็นดิน

วูบหนึ่งเธอรู้สึกดีใจที่ได้รับความช่วยเหลือ แต่ความรู้สึกดีใจก็ต้องมลายหายไปมากกว่าครึ่ง เมื่อคนที่ดูเหมือนว่าจะมาช่วยเธอนั้น เป็นคนที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไป ข่มขืนทารุณเธออย่างไร้เหตุผล มันจะดีมากกว่านี้ถ้าคนที่ช่วยเธอเป็นเพื่อนคนอื่น หรือเป็นใครก็ได้

แต่ถ้าการเข้าไปหลบอยู่ภายใต้ร่มเงาต้นไม้ที่มีหนามแหลมคมที่พร้อมจะทิ่มแทงคนที่เข้ามาใกล้ๆ เธอก็พร้อมรับความเสี่ยงจากความเจ็บปวด

หลิวอาศัยชายฉกรรจ์สองคนเผลอจากการหันไปสนใจผู้มาใหม่ เธอสะบัดร่างของจากการเกาะกุม แล้วรีบเคลื่อนย้ายร่างตัวเองไปหลบอยู่ภายใต้แผ่นหลังกว้าง เธอมองคนตัวสูงจากด้านหลัง มีหลายความคิดประดังประเดเข้ามาจนเธอรู้สึกสับสน

หากการที่เธอได้รับการช่วยเหลือจากดินเป็นการหนีเสือปะจระเข้ เธอคงจะขอกัดลิ้นตาย ณ ขณะนั้น

ขึ้นรถเสียงคำสั่งที่กัมปนาทไปทั่วบริเวณ สร้างความน่าเกรงขามเป็นอย่างมาก หลิวขึ้นรถโดยไม่แสดงท่าทีอิดออดใดๆ

เฮ้ย! มึงเป็นใครวะ อยู่ๆ จะมาเอาหญิงไปเลยว่างั้น ต่อคิวอ่ะ มึงรู้จักไหม?ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนยังไม่รู้ว่า หลังจากนี้ต่อไป พวกเขาต้องเจอกับอะไร พวกเขาคิดแต่ว่า ถ้ามีเรื่องกับผู้มาใหม่จริงๆ หนึ่งคนหรือจะสู้สองคนได้

มึงอยากตายแบบไหนคำถามชี้ชะตาชีวิตถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากสีแดงคล้ำ เขาเดินเข้าไปใกล้ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนด้วยท่าทีคุกคาม สายตาที่ใช้มองพวกเขาเป็นเหมือนดั่งคมมีด ที่สามารถแทงทะลุจนเป็นรูพรุนได้

ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง หลิวมองสถานการณ์อย่างเงียบๆ เธอคิดอยู่ในใจว่า ถึงแม้ดินจะแข็งแรง แต่จะไปสู้แรงคนสองคนได้อย่างไร ที่สำคัญขนาดตัวของพวกนั้นก็พอๆ กับดินเลยด้วยซ้ำ แค่ความสูงยังด้อยกว่าเท่านั้น

แต่เธอก็ต้องเบิกตาโพลงอีกรอบในระยะห่างเวลาไม่ถึง 3 นาที เมื่อดวงตาของเธอนั้นเห็นดินชักปืนออกมาจากไหนก็ไม่ทราบได้ เธอไม่ทันได้เห็น

ดินหันกระบอกปืนไปที่ชายฉกรรจ์ทั้งสอง พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาราวกับว่ามองชีวิตของคนเป็นเหมือนผักเหมือนปลา ใครอยากตายก่อน?

จะใจเย็นๆ ครับหนึ่งในชาฉกรรจ์ยกมือขึ้นปราม เขาผงะถอยหลัง และฟุบนั่งลงไปกับพื้นเพราะความกลัวตาย ส่วนอีกคนได้แต่ยืนกลืนน้ำลาย ขาสั่นเพราะความกลัวไม่ต่างจากอีกคน

ดินยิ้มเยือกเย็น เอนศรีษะไปด้านข้าง แล้วมองพวกมันด้วยสายตาที่เขาชอบใช้มองคนที่ต่ำกว่า วินาทีนี้เขาเป็นเหมือนยมบาลที่คอยตัดสินชะตากรรมของคนตาย แต่แค่ไม่เหมือนตรงที่เขาถามเหยื่อก่อนเสมอว่าต้องการตายแบบไหน

ท่าไม่ดี หลิวที่เห็นว่าดินกำลังจะเหนี่ยวไกปืนอยู่รอมร่อ เธอทนเห็นภาพเหล่านั้นไม่ได้ นั่นคือการฆ่าคน ฆ่าชีวิตของคนคนหนึ่งเลยนะ ถึงแม้ว่าพวกนั้นจะทำระยำกับเธอ แต่จิตใต้สำนึกส่วนดีของเธอ มันไม่เห็นด้วยว่าบทลงโทษของคนพวกนั้นคือความตาย

ดิน! มึงอย่ายิงนะหลิวเปิดกระจกตะโกนออกไปสุดเสียง จนสามารถทำเธอเจ็บคอ แน่นอนว่าความพยายามของเธอได้ผล ดินได้ยินคำขอของเธอ เขากระตุกยิ้มออกมาหนึ่งทีกับความไม่หนักแน่นของตัวเอง

พวกมึงชื่ออะไรเขาคิดว่าจะให้คำถามเป็นคำถามสุดท้ายแก่พวกมัน เขาตัดสินใจว่าจะไม่ฆ่าพวกมันในวันนี้ แต่ไม่ใช่ว่าพวกมันจะลอยนวล มืออีกข้างที่ว่างพลางล้วงหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมา ก่อนที่จะกดโทรออกหาใครบางคน

อะเอ็มคะครับส่วนอีกคน บะบอล

ชายฉกรรจ์สองคนตอบอย่างไม่ลังเล แต่ดูเหมือนว่าคำตอบของพวกเขาจะไม่ใช่สิ่งที่ดินต้องการ

ชื่อจริงพวกมึง!”

ปัง!

พูดจบดินก็เหนี่ยวไกปืนไปที่พื้นปูนใกล้ๆ ชายสองคนนั้น จากที่กลัวอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ทำให้พวกเขายิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ จนถึงขนาดที่ว่าชายฉกรรจ์ที่ชื่อเอ็มฉี่ราดกางเกงเลยทีเดียว

ดินมองพวกมันด้วยความเวทนา ก่อนที่จะให้โอกาสพวกมันอีกครั้ง ตอบ

พะ พะ พงศ์สิทธิ์ ใจงะงามตามด้วยอีกคน เกียรติภูมิ อึก ดำรง

ได้ยินนะดินยกมือถือมาระนาบกับใบหู เขาพูดกับปลายสายพร้อมกับลดกระบอกปืนลง จากเคยเล็งพวกมันอยู่ เปลี่ยนมาเป็นแนบกับลำตัวหนา

ครับเสียงตอบรับจากปลายสายขานกลับมาหนึ่งที ก่อนที่จะถูกตัดสายด้วยเจ้าของร่างสูงว่า 185 เซนติเมตร เขาเดินออกมาจากตรงนั้นเพื่อจะไปขึ้นรถ และปล่อยให้คนสนิทจัดการสวะพวกนี้แทน

แต่ก่อนที่เขาจะขึ้นรถ สายตาของดินก็มองไปทางซุ้มไม่ไกลแต่ไม่ไกล้อีกครั้ง ผู้ชายร่างผอมที่กำลังมองสถานการณ์อยู่ห่างๆ ถึงกับผงะและเดินหนีไป เมื่อเจอกับรอยยิ้มอัมมหิตที่ดินมอบให้

ไม่มีใครรู้ว่าดินกำลังคิดอะไร แต่สิ่งที่เขาจะทำต่อไปนี้แน่ๆ คือเขาจะตามประกบตัวหญิงสาวในรถทุกฝีก้าว จนอาจจะทำให้หลิวเป็นประสาทเข้าโรงบาลบ้าก็เป็นได้

 

ฉันนั่งสั่นเป็นลูกหมาตกน้ำอยู่ในรถของไอ้เหี้ยดิน หลังจากที่เห็นมันชักปืนขึ้นมาฉันก็นั่งสงบปากสงบคำโดยทันที ไม่แม้แต่จะถามไถ่ว่ามันจะพาฉันไปไหน เวลานี้ถ้ามัวแต่มานั่งถาม เกิดมันอารมณ์เสียขึ้นมา หยิบปืนมาจ่อหน้าฉัน ฉันจะไม่โดนไม่ยิงตายเหรอ

เพราะงั้นตอนนี้ฉันต้องทำตัวว่าง่าย งัดเอาวิธีการเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตามตามมาใช้ชั่วคราว

พอมาถึงตอนนี้ฉันก็นึกเสียดายข้าวของที่ปาใส่ไอ้พวกผีเปรตนั่นไป นั่นไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เลยนะ เหมือนฉันโปรยเงินทิ้งลงแม่น้ำอ่ะ

ในหัวมีข้อสงสัยมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ไอ้เหี้ยดินโผล่มาได้ยังไง ทำไมมันถึงมีปืน และทำไมมันถึงยอมเชื่อฉันที่ไม่ให้ยิงไอ้พวกเปรตนั่น

ทำไม ทำไม ทำไม

ไอ้เหี้ยดินผู้เป็นสารถีทำหน้าที่ขับรถก็ได้หยุดรถเทียบท่าฟุตบาท ฉันมัวแต่มองข้างทางและสงสัยว่ามันจอดรถทำไม จนมันโยนอะไรบางอย่างมาคลุมหัวฉัน

ฉันดึงมันออก เตรียมตัวจะด่ามันแต่ก็เก็บคำด่ากลืนลงคอ เพราะเห็นว่าสิ่งที่มันโยนมาให้ฉันคือเสื้อแจ็กเก็ตหนัง เพียงแค่มันคลุมหัวฉันเมื่อครู่ ก็รู้สึกได้ถึงความอุ่น เพราะเนื้อผ้าหนามาก

ฉันแปลกใจมากถึงมากที่สุด เพราะไม่เคยเห็นมันมุมนี้มาก่อน ที่ฉันเคยเห็นก็มีแต่การทำสีหน้ากวนตีน การกระทำเลวทราม แต่นี่อะไร อยู่ๆ มาทำเหมือนเป็นห่วงเป็นใย

บอกตรงๆ ว่าฉันโคตรจะไม่ต้องการ

คลุมซะ อุจาดตาฉันรีบก้มมองดูสภาพของตัวเอง แล้วเห็นว่าเป็นยังไง จึงรีบคลุมตามที่มันบอก กระดุมขาดสองเม็ด เสื้อนักศึกษา เสื้อซับ รวมถึงเสื้อชั้นในเปียกชื้น นี่แหละคือสาเหตุของความหนาวที่ฉันกำลังเผชิญ

ฉันยู่หน้ายู่ปากไม่พอใจ ก่อนจะหันมองหน้าต่าง ฉันไม่รู้ว่ามันจะพาฉันไปไหน แต่เห็นท่าทีที่แตกต่างไปจากเดิมของมันแค่นี้ ก็กลับทำให้ฉันวางใจจนถึงขนาดหลับไหลไปพร้อมกับไออุ่นจากเสื้อแจ็กเก็ต และกลิ่นหอมอ่อนๆ ของผู้ชายเลยเหรอ

[TO BE CONTINUED...]





อร๊ายยย ผัวดินโหดที่ทรุด
ทำมาเปงบอกว่าอุจาดตา
แต่ที่จริงแล้วชอบอ่ะดิๆๆๆ
ประโยคที่ว่า อยากตายแบบไหน
นี่เป็นซิกเนเจอร์ของพี่แกเรย
มาลงให้ 40% เลยย
เพราะงั้น.....
คอมเม้นท์ด้วยน้าา
1 คอมเม้นท์ = 10 กำลังใจ
จุ๊บๆๆๆๆๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 225 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #795 immx (@immx) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 20:11
    อิดินคิดไรอยุ่น้าาา
    #795
    0
  2. #602 topknot (@topknot) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 09:00
    เราก็สกุล ใจงาม
    #602
    0
  3. #304 Mee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 20:16
    <p>พี่ดิน ช่างกร๊าววววใจ555</p>
    #304
    0
  4. #303 purepeaw (@purepeaw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 17:50
    ดินทำดีมากกกกก
    #303
    0
  5. #288 moonshine:3 (@F1111123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 19:06
    งื้อดินนนรนนนนร๊ากกก
    #288
    0
  6. #287 โลโล่ (@dreambyzelo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 18:34
    รักนะดินของเจ้
    #287
    0
  7. #286 hellokittyy (@phatnarin41) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 14:48
    หลัวดินทำดีมาก
    #286
    0
  8. #285 bb_25513 (@bb_25513) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 12:57
    งื้ออออออชอบมาก
    #285
    0
  9. #284 noi88 (@noi88) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 10:56
    ไรท์ ที่เคยสปอยไว้มารับผิดชอบด้วยน้าาาาาา รอออออออ
    #284
    0
  10. #283 pangeuei (@pangeuei) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 10:49
    เจิมมมมมมม
    #283
    0
  11. #282 pangeuei (@pangeuei) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 10:48
    เจิมมมม
    #282
    0
  12. #281 pangeuei (@pangeuei) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 10:48
    เจิมมมมมมม
    #281
    0
  13. #280 kmcnnn (@kmcnaum) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 10:39
    แหนะะ หลัววดินน
    #280
    0
  14. #276 Rosemary1985 (@Rosemary1985) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 22:06
    ดินตาไวจริงๆ ขนาดเขาหลบแอบอยู่ไกลๆก้ยังมองมาแล้วยิ้มให้อีก หึงหราาาา
    #276
    0
  15. #275 0979783769 (@0979783769) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:36
    รอออออออ
    #275
    0
  16. #274 SaovaneeMada (@SaovaneeMada) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 20:27
    อ่ะจิตป่วนเลยทีนี่
    #274
    0
  17. #273 hellokittyy (@phatnarin41) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 19:50
    นึกว่าเขาจะมาดีที่ไหนได้โรคจิตแทนซะงั้น
    #273
    2
    • #273-2 Myriimmy (@oohsemail) (จากตอนที่ 10)
      23 เมษายน 2561 / 21:07
      เดี๋ยวตอนท้ายๆเรื่อง พวกเธอจะอิจฉานาง เชื่อไรท์สิ
      #273-2
  18. #272 moonshine:3 (@F1111123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 19:44
    รอออออออ
    #272
    0
  19. #271 โฮลิชิท (@aermyoyo123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 19:43
    เอาแล้วหว่า ใครน้อ รอค่ะๆๆ
    #271
    0
  20. #270 Yuki1316 (@Yuki1316) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 19:41
    พี่ดินของน้องงงง
    #270
    0
  21. #268 Mu-noi (@MayNatthaphon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 12:21
    -คนนั้นรึเปล่าที่จะช่วย คนที่หลิวเจอที่หน้าตึก...ใช่ม่ะ หรือจะเป็นพี่ดินของเราาา
    #268
    0
  22. #267 Rose Future (@iammenu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 08:36
    รอออออ
    #267
    0
  23. #266 magie2546 (@magie2546) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 08:03
    รอนะคะ
    #266
    0
  24. #265 โลโล่ (@dreambyzelo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:37
    รออออออ
    #265
    0
  25. #264 moonshine:3 (@F1111123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:09
    สงสารรรรร
    #264
    0