[SF/OS] Something about chanbaek

ตอนที่ 11 : [SF] ขวัญใจ : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,660
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 588 ครั้ง
    15 ก.พ. 62










                “มึงทำไรอยู่วะ”     


                ภีมพลเอ่ยปากถาม ด้วยแววตาสงสัยใคร่รู้ ชลธร
–  เจ้าของตำแหน่งเดือนคณะแพทย์ เดือนมหาวิทยาลัย และว่าที่เกียรตินิยมอันดับหนึ่งของคณะ ผู้ที่อนาโตมี่ เทอราปี หรือวิชาคลินิกอื่นใดก็ไม่สามารถทำให้มันรู้สึกอะไรได้ 

                แต่ตอนนี้ชักเหมือนคนบ้าไปทุกวัน นั่งยิ้มอยู่ดีๆสักพักหน้าผากอีกแล้ว        



                “ถ้าจะทำให้เม้นท์ในไอจีหายไป ต้องทำไง”

                นิสัยถามไม่ตอบก็เป็นเรื่องปกติของคุณชายเขาเลยล่ะ 

                “ก็กดรีพอร์ทไปดิ”

                “แล้วมันจะหายไปทุกเม้นท์มั้ย”

                “ต้องให้เจ้าของแอคตั้งห้ามคอมเมนท์” 

                “อ่อ เข้าใจละ”


                สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าเพื่อนเป็นอะไร แต่ภีมพลไม่ใส่ใจนัก ความจริงเขาควรสนใจชีทตรงหน้ามากกว่า เพราะพรุ่งนี้จะสอบแล้ว และสิ่งที่เขาเพิ่งอ่านผ่านไปก็เหมือนจะไหลเข้าหัว แล้วก็ไหลออกไปอย่างง่ายดาย T__T วดฟ!!!


                ตั้งใจจะวางโทรศัพท์ให้ไกลตัว เพื่อเริ่มต้นอ่านอย่างจริงจัง แต่โทรศัพท์มันสั่นอะ งั้นเปิดดูนิดนึงละกัน ที่จริงก็ไม่มีอะไร แต่อยากยืดเวลาต้องอ่านหนังสือไปอีกนิด นิสิตแพทย์ผู้มีใบหน้าคมเข้มเป็นเอกลักษณ์จึงปัดชีทไปให้พ้นตัว นิ้วเรียวเลือกกดเข้าไปในแอพลิเคชั่นไอจีที่มีสัญลักษณ์แจ้งเตือนสีแดงขึ้นมาตรงมุม



                มันเป็นรูปงานเมื่อคืนที่เพื่อนแท็กรูปเขาตอนผูกข้อมือให้น้องโด้ น้องรหัสปีหนึ่งของเขาแยกเขี้ยวมาให้ ส่วนเขาก็ยิ้มกวนกลับไป จำได้ว่าตอนนั้นน้องโด้มันมาขอสายสิญจน์จะเอาไปผูกให้สาวคณะพยาบาล แต่เขาคว้าสายสิญจน์ของมันมาผูกให้ที่ข้อมือเล็กๆของมันก่อน นี่ถ้าไม่โดนกล้องจับ เขาคงโดนน้องกระโดดกัดหู ข้อหากวนตีน




                “หืม..”



                ภาพสะดุดตาภาพหนึ่ง ทำให้ปลายนิ้วยาวต้องกดเปิดเข้าไปดู มันเป็นรูปของน้องขวัญใจ ตอนที่รุ่นน้องคนนึงซึ่งภีมพลจำได้ว่าอยู่คณะแพทย์เหมือนจะชื่อโดยอง กำลังผูกสายสิญจน์ให้ขวัญใจอยู่ ทั้งองค์ประกอบภาพ มุมกล้อง แสงที่ตกกระทบ และรอยยิ้มของคนทั้งคู่ ทำให้ภาพของสองคนนั้นออกมาอบอุ่น

                อย่างกับแฟนกัน..




                Ekkkkkkkk : กูอยากรู้จริงๆว่าใครผูกให้น้องข้างซ้าย น้องแม่งไม่ให้ผูกทับ T^T

               
D@YOUNG : ข้างซ้ายไม่รู้ว่าใคร แต่ข้างขวาเส้นแรกของผมคับ

            เชินเชิน
: @D@YOUNG แสดงความเป็นเจ้าของมากเว่อ ถามขวัญใจยั๊ง

           
D@YOUNG : @เชินเชิน ถามแล้ว ขวัญใจบอกยังไม่มีแฟน

            เชินเชิน
: กรี๊ดดดด

            
Ekkkkkkkk : กรี๊ดดดดดดดดด

            
KUDO-Chin : กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด //me ขายเลขห้องขวัญใจ



                ภีมพลนั่งยิ้มเหี้ยมเกรียม อ่านคอนเมนท์แล้วอยากจะช่วยแท็กชื่อเพื่อนให้ กำลังจะพิมพ์แต่พอสายตาเลื่อนไปเห็นภาพจากแอคเคาท์ของใครบางคน ที่อัพรูปปีละสองครั้ง


                ก็เกือบทำโทรศัพท์หลุดมือ..














               


                 ..เชื่อแล้วว่าพ่อเป็นคนจริง..




                นักศึกษาแพทย์ภีมพลเงยหน้ามองเพื่อนที่กำลังก้มอ่านหนังสือด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ภายใต้ใบหน้าเคร่งขรึมนั้น ภีมพลรู้จักเพื่อนดีพอๆกับที่รู้จักตัวเอง แม้ว่าชลธรจะไม่เคยพูดออกมาว่าอะไรคือสิ่งที่มันต้องการ แต่หมอนั่นจะแสดงให้เห็นผ่านการกระทำ ที่ตรง ชัดเจนและหนักแน่น


                มองดูเผินๆชลธรก็เหมือน ผิวน้ำที่มองดูภายนอกเรียบสงบ แต่ภายในกลับซ่อนคลื่นลูกยักษ์เอาไว้ และหากขวัญใจเป็นชายฝั่ง ก็คงต้องเตรียมตัวรับสึนามิกันล่ะทีนี้
 



















- - - - - - - - - - - - 25%- - - - - - - - - - - -  -













               
                “ไอ้ชล มึงจะไปพลาซ่าปะ”

                “มึงไปก่อนเลย”


                ภีมพลพยักหน้า ทีแรกก็เข้าใจว่าเพื่อนคงอยากอ่านหนังสือ เพราะคืนนี้ต้องเข้าเวรไม่มีเวลาว่างได้อ่าน แต่ตอนที่หันไปเห็นเจ้าคนที่กำลังเดินมาทางนี้ ชายหนุ่มก็มองเพื่อนตัวเองด้วยสายตามีเลศนัย 

                ..อ้อ วันนี้เภสัชมีเรียนออเคมที่คณะแพทย์



                “หวัดดีครับ พี่ภีม”

             “น้องขวัญใจ J” 


                เสียงเล็กที่ทักมาจากด้านหลัง ภีมพลหมุนตัวกลับไปหาขวัญใจทันที ป้ายรูปเม็ดยายังห้อยอยู่ที่คอเหมือนเดิม ขวัญใจใส่เสื้อนิสิตสีขาวคลุมทับด้วยคาดิแกนสีชมพู กับกางเกงยีนส์สีอ่อน ในมือซ้ายถือชีทเรียน ภีมพลหันไปทางเดือนแพทย์ของเรา เห็นท่าทางมัน ลุกลี้ลุกลน สายตาหลุกหลิก ดูก็รู้ว่ามันคงอยากไล่เขาไปไกลๆ แต่ภีมพลไม่ไปหรอก


                ..เขาอยากเห็นเพื่อนเสียอาการ

         
             
“น้องขวัญใจนัดกับพี่ชลไว้เหรอครับ” ยกคิ้วสูง ทำหน้าแปลกใจ 

                “พี่ชลบอกจะไปพลาซ่าพอดี เลยชวนติดรถไปด้วยน่ะครับ”


                ภีมพลเลิกคิ้ว หรี่ตามองเพื่อนตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า แหมมมมมมทีเมื่อกี้เพื่อนถาม มึงบอกให้ไปก่อนเลย


                 “ก็มึงบอกจะไปกินโรงอาหารไม่ใช่เหรอ” 


                แล้วมันก็พูดหน้าตาย ภีมพลหัวเราะในลำคอ โอเคเข้าใจแล้วครับ เขายักไหล่ แต่ก่อนไปก็ไม่ลืมหันไปมองเพื่อนด้วยสายตาล้อเลียน และเย็นนี้ไก่ทอดบอนชอนต้องส่งถึงห้องกูด้วย




                “รถพี่จอดอยู่ตรงนู้น”


                คนพูดชี้นิ้ว พร้อมกับออกเดินนำ โดยมีคนตัวเล็กคณะเภสัชเดินตามต้อยๆ ขวัญใจยกมือขึ้นลูบหน้า รู้สึกแปลกๆตั้งแต่ตอนที่อยู่ในห้องแล้ว เพราะตั้งแต่อยู่ประถมจนเข้ามหาลัย ขวัญใจไม่ใช่คนโดดเด่นอะไร เวลาลงเต้นโคฟในงานโรงเรียนก็ได้อยู่หลังสุด ขวัญใจไม่เคยตกเป็นเป้าสายตา ไม่เคยถูกคนมองตามจนรู้สึกได้อย่างเช่นวันนี้มาก่อน 


                คิดว่าวันนี้หน้าตัวเองดูตลกกว่าทุกวันไหม ลองส่องกระจกดูก็ว่าหน้าบวม แล้วก็ตาโหล เพราะเมื่อคืนนอนดึกแล้วคุโด้ต้มมาม่าให้กิน แต่มันดูน่าเกลียดจนทุกคนต้องหันมามองเลยเหรอ    



                “เมื่อคืนพี่บอกให้รีบนอนก็ไม่นอน วันนี้หน้าเบี้ยวเลยไง”


                ตาเล็กๆเบิกกว้าง ไม่รู้มาก่อนว่านอนดึกแล้วหน้าจะเบี้ยวได้

                “มันเห็นชัดเลยเหรอ” ตาเรียวหลุกหลิก มือสวยดึงเสื้อคลุมขึ้นมาคลุมศีรษะเอาไว้ ไม่น่าล่ะโดนมองตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ขวัญใจก็ไม่รู้จักโรคนี้มาก่อน


                ท่าทางแบบนั้นอยู่ในสายตาคนตัวโตตลอด ชลธรอมยิ้ม คนอะไรหลอกง่ายชะมัด


                “ชัดมาก ป่องออกมาเลยเนี่ย” เดือนแพทย์ชี้แก้มขาวของเจ้าคนที่ยังไม่รู้เรื่องรู้ราว


                ขวัญใจยกมือขึ้นลูบแก้ม

                “ฮื่ออทำยังไงดี”


                เจ้าคนน่ารักถอนหายใจ เดินก้มหน้าก้มตาตอนนี้ไม่อยากเห็นหน้าใครเลย บ่นงึมงำคนเดียวจนปากยู่ ชลธรจับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะกังวลกับอาการหน้าเบี้ยวมากกว่าที่ชลธรคิด พอเดินมาถึงรถเปิดประตูเข้าไปนั่งก็ยังคงหันมาบ่นให้เขาฟัง 


                “เราดูน่าเกลียดมากมั้ยพี่ชล” 


                คนถูกเรียกนั่งอยู่ด้านหลังพวงมาลัย เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ ตาคมสบกับดวงตาใสแจ๋วที่ช้อนมองมา นัยน์ตาที่ใส บริสุทธิ์ น่าทะนุถนอม เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างให้กายหนาเคลื่อนเข้าใกล้ช้าๆ มือใหญ่เอื้อมไปแตะปลายคางเรียวแผ่วเบา  


                “อยู่เฉยๆ” น้ำเสียงที่นุ่มนวลนั้น ทำให้คนที่ตกอยู่ในสภาวะเสียเปรียบไม่กล้าขยับตัว ทำได้แต่กระพริบแพรขนตาที่เรียงเป็นระเบียบปริบๆ ตอนที่ตาคมไล่สำรวจตั้งแต่หน้าผาก ร่องระหว่างดวงตาเรียว ปลายสันจมูก จนมาหยุดตรงริมฝีปากบางสีชมพูอ่อน 



                “พี่ชล..”



                ริมฝีปากหนาเคลื่อนลงไปชิดกับหน้าผากมน ลมผะแผ่วถูกเป่าเบาๆลงตรงเส้นผมสีน้ำตาลนุ่ม มันแผ่วเบาเหมือนผึ้งที่บินลงสัมผัสเกสรของดอกไม้เป็นครั้งแรก เพียงเพื่ออยากลิ้มลองชิมความหอมหวานของดอกไม้


            ..อยากทำมากกว่านี้


            แต่
ผึ้งตัวนั้นยังไม่ใช่เจ้าของดอกไม้ดอกนั้นเพียงผู้เดียว ตอนนี้จึงทำได้เพียงตักตวงผลประโยชน์เล็กๆน้อยๆ พอหล่อเลี้ยงดวงใจ แม้ว่าหัวใจในอกแกร่งจะเต้นแรงจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน     


            ..ไม่อยากทำให้ตกใจ


                แม้มันจะยากที่ต้องสั่งตัวเองให้ผละออกมา และพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เพราะคนข้างๆดันน่ารักซะขนาดนี้
แต่ชลธรต้องทำให้ได้


                “น่ารักเหมือนเดิม เลิกกังวลได้แล้วนะ” 


                เบนซ์คันโตเคลื่อนออกจากลานจอดรถ 



                ขวัญใจเอื้อมมือไปเร่งแอร์เบอร์แรงที่สุด ไม่เข้าใจเลยทั้งๆที่อุณหภูมิในรถก็เย็นกำลังดี แต่ร่องรอยไออุ่นที่พี่ชลทิ้งไว้บนหน้าผากนั้นยังคงอยู่ มันอุ่นตั้งแต่หน้าผากลามไปถึงแก้มทั้งสองข้าง ที่หากเอาปรอทมาวัดมันคงพุ่งไปถึงร้อยแล้วแน่ๆ ก็รู้ว่าพี่ชลน่ะชอบแกล้ง แต่แกล้งกันจนใจเต้นแรงแบบนี้..มันไม่ดีเลยสักนิด


                ..มันไม่ดีกับขวัญใจจริงๆ
 

































- - - - - - - - - - - - 50%- - - - - - - - - - - -  -


























     “อยากกินร้านไหน เดี๋ยวพี่เลี้ยง”


                ขวัญใจคิดว่าเมื่อคืนคงนอนไม่พอจริงๆ ถึงได้หูเพี้ยนไป ก็ตอนแรกพี่ชลบอกจะมาทำธุระเลยให้ขวัญใจติดรถมาด้วยกัน พอรถมาถึงพลาซ่าก็นึกว่าจะได้ลงไปหายใจหายคอได้สะดวกขึ้น แต่พี่เขากลับหันมาบอกว่าจะเลี้ยง 

                แม้มาตรวัดในหัวจะร้องเตือนว่าอันตราย แต่ร่างกายขวัญใจไม่เคยฟัง          



                “อยากกินข้าวผัดทะเลไม่ใส่แตงกวา ปลาไข่ทอด สตอเบอรี่โยเกิร์ต แล้วก็บราวนี่ด้วยครับ” 


                สายตาที่มองดูซุ้มขายอาหารที่ตั้งเรียงราย ไม่มองคนขับแล้ว ทำเจ้าของเบนซ์อยากจับอีกคนมาแกล้งแรงๆ แต่ก็ต้องยั้งใจไว้ คนอะไรทำตัวน่าแกล้งได้ตลอดเวลา “หมดนี่พี่ชลเลี้ยงเราไม่ไหวหรอก” 


                “นั่นสิ กินขนาดนี้สงสัยพี่ต้องขายรถขายบ้าน”


                “ก็ตลาดนัดมีอาทิตย์ละครั้งเองนี่นา” เจ้าของหางตาตก หันมาตอบปากยื่น พอรถจอดก็รีบปลดเข็มขัด “เนี่ย แม่เราก็เลยจำกัดค่าขนมเพราะกลับบ้านไปทีไร น้ำหนักขึ้นทุกที” พูดพร้อมลูบท้องประกอบให้พี่ชลดูว่าที่อยู่ตรงพุงเป็นไขมันล้วนๆ



                ไม่รู้ตัวหรอกว่าคนฟัง มองมาด้วยสายตาเอ็นดูแค่ไหน ที่บ้านพี่เขามีรถหลายคัน โฉนดที่ดินก็หลายฉบับ เหลือก็แต่แฟนที่รอให้เลี้ยงเนี่ยแหละ




                พอลงจากรถได้ คนที่หิวแล้วก็ก้าวฉับๆ ตรงไปใต้พลาซ่า แหวกกลุ่มคนหลายคณะ ที่มีป้ายห้อยคอหลากหลายสีสันตรงไปยังร้านโปรดที่มีคิวยาวหลายขดเป็นตัวหนอน คนในมอจะรู้ว่าร้านข้าวผัดจะขายหมดก่อนเพื่อน ชลธรที่เดินตามมาทีหลัง เดินไปตรงข้างที่คนตัวเล็กต่อคิวอยู่..เรื่องของกินน่ะขวัญใจไวมาก




                “สั่งให้พี่ด้วยสิ”

 
               “เอาอะไรดีครับ”


 
               “เอาเหมือนน้องอะครับ”

  
              “พี่ชลรู้เหรอ ว่าเราจะกินอะไร” คนถามโคลงหัวไปมา ในหัวยังเลือกไม่ถูกจะ ข้าวผัดทะเลไม่ใส่แตงกวา หรือข้าวห่อไข่กระเพราดี

 
               “ขวัญใจสั่งอะไรให้ พี่ก็กินได้หมดแหละ”

 
               “อ่อๆ” คนฟังสมองรวนไปชั่วขณะ “งั้นเอาข้าวห่อไข่กระเพราสองกล่องเนอะ”

 
               ส่วนคนยืนต่อคิวอยู่แถวนั้นก็กลั้นยิ้มกันแทบไม่ทัน


 
               ขวัญใจอาจจะยังไม่รู้ ..แต่คนที่ตามมายืนข้างๆ ทำให้ไม่กล้ามีคนแวะเข้ามาทักทายคนตัวเล็กเหมือนอย่างปกติ ยิ่งตอนที่จ่ายเงิน ชลธรควักเงินออกมายื่นให้ขวัญใจเป็นคนจ่าย สายตาคนแถวนั้นยิ่งมองกันเข้าไปใหญ่ พ่อค้าขายข้าวผัดที่สนิทกับคนตัวเล็กดีเลยตะโกนถามเสียงดังลั่น


                 “เดี๋ยวนี้น้องขวัญใจ มีแฟนเลี้ยงแล้วเหรอ”

                ขวัญใจตาลุกวาว อ้าปากปฏิเสธ “ม ไม่..”



                แต่เสียงโห่ฮากับเสียงแซวของเพื่อนคนอื่นที่ยืนอยู่รอบตัว ทำให้ไม่มีใครได้ยินเสียงเล็กๆของขวัญใจเลย แถมพี่ชลก็ยังไม่ช่วยปฏิเสธ กลับยิ้มตอบพ่อค้าอย่างมีเลศนัยโดยที่ขวัญใจไม่ทันเห็น มือใหญ่คว้าถุงข้าวมาถือไว้เอง หันหลังเดินหนี 



                ริมฝีปากสีชมพูอ้าค้าง อยากจะตะโกนบอกทุกคนว่าไม่ใช่อย่างที่คิด พี่ชลเลี้ยงข้าวเพราะติดหนี้ขวัญใจอยู่ต่างหาก             “ไม่เป็นไรๆ ไม่ต้องอายน่า เขารู้กันทั้งมหาลัยแล้ว” พ่อค้ายิ้มแฉ่งมองหน้าขวัญใจ หยิบเงินทอนวางบนมือคนตัวเล็กไม่ลืมที่จะขยิบตาให้กำลังใจ
                



                “เป็นอะไรฮึ” คนตัวโตที่เดินมารอคิวสตอเบอรี่โยเกิตของโปรดอีกอย่างของขวัญใจหันไปถาม ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วที่เห็นร่างเล็กยืนคิ้วขมวด

 
               “เราต้องโดนสาวๆทั้งมหาลัยโกรธแน่ๆ”


                ขวัญใจมองหน้าพี่เดือนของมหาลัยที่ดูจะไม่เข้าใจอะไรเลย  ว่าตัวเองกำลังตกเป็นข่าวเสียๆหายๆ นี่ถ้าไปจีบสาวๆคนอื่นไม่ติด พี่ชลจะมาโทษขวัญใจไม่ได้นะ



                “เอาสตอเบอรี่โยเกิตใส่น้ำแข็งน้อยๆใช่มั้ย” เสียงทุ้มต่ำหันมาถาม อะไรที่ขวัญใจชอบ เขาพยามจำให้ได้ทั้งหมด

 
               “อื้อ”


                และถ้าคนตัวเล็กจะรู้ตัวสักนิด ก็คงรู้ว่าคนข้างๆน่ะ ยินดีแค่ไหนที่ได้ตกเป็นข่าวเสียๆหายๆกับขวัญใจ J




                พอซื้อสตอเบอรี่โยเกิร์ตเสร็จร่างบางก็เดินต๊อกแต๊กไปยังร้านปลาไข่ โดยมีเดือนแพทย์คอยถือของกินของเจ้าตัวเดินตามหลัง ปกติชลธรไม่ค่อยชอบมาเดินตลาดนัดเท่าไร เขาไม่ชอบคนเยอะ ไม่ชอบอากาศร้อน ไม่ชอบต่อคิว แต่พอได้เห็นสีหน้ากระตือรือร้นของร่างเล็กตอนเห็นของกินอยู่ตรงหน้า แววตาที่ดูมีความสุขขนาดนั้น ขวัญใจแสดงออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ และไม่รู้สิอยู่ๆชลธรก็ยิ้มออกมาได้ง่ายๆ         


 
               ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ..
                ที่ขวัญใจกลายเป็นรอยยิ้มของเขา




 
               
                “พี่ชลเราเอาปลาไข่กล่องใหญ่เลยเนอะ มาแบ่งกันกิน” 

 
               “กินหมดเหรอ”

 
               “ก็แบ่งให้พี่ชลกินด้วยไง เจ้านี้อร่อยมากเลยนะ” 

 
               “เฮ้อ อ้วนเป็นตุ่มแล้วเนี่ย”



                 คนถูกค่อนว่าเป็นตุ่มหันไปตีเดือนคณะแพทย์ที่เดินหนีไปตรงม้านั่ง ตุ่มใบย่อมมองค้อนคนหุ่นดี มีซิกแพค มีแฟนคลับเป็นสาวๆหน้าตาดีทั้งมหาลัย ถ้าไม่เกรงใจสาวๆแถวนี้นะขวัญใจจะกระโดดกัดหูพี่ชลจริงๆด้วย กินนิดๆหน่อยๆเองมาว่าเป็นตุ่มได้ไง ขวัญใจไม่ได้อ้วน ขวัญใจแค่มีแก้มเยอะเองอะ มันเป็นกรรมพันธุ์
                



                พอมาถึงโต๊ะคนมีแก้มก็รีบเปิดข้าวกระเพราห่อไข่ร้อนๆ ออกมาวางตรงหน้า ท่าทางมีความสุขกับของกินของขวัญใจถูกอีกคนมองอยู่ตลอด และตอนนี้ชลธรสงสารตัวเองเหลือเกิน ที่ต้องห้ามตัวเองให้อดทนกับความน่ารักของเจ้าตุ่มตรงหน้า ทำได้แค่มอง ขวัญใจที่กำลังเขี่ยกุ้งไว้ข้างๆ เลือกกินไข่กับข้าวก่อน ดูเหมือนกุ้งจะเป็นของโปรด เจ้าตัวเลยเก็บไว้กินทีหลัง   



                “ขวัญใจกินกุ้งได้มั้ย”

 
               “อื้อ กินได้”

 
               “งั้นเอาของพี่ไป” 

 
               “พี่ชลไม่กินกุ้งเหรอ” คนที่กำลังเคี้ยวตุ้ยๆเงยหน้าขึ้นมองอย่างแปลกใจ กุ้งในกล่องมีแค่ตัวเดียวเอง แล้วใครๆก็ชอบกินกุ้ง ยิ่งขวัญใจชอบกินกุ้งมากๆด้วย แต่ไม่อยากแย่งพี่ชลกินหรอก เดี๋ยวก็ว่าขวัญใจอ้วนอีก 

 
               “พี่แพ้กุ้งน่ะ”


                ขวัญใจเผลอกลืนน้ำลายอึก ตาเล็กลุกวาวแต่ก็พยามเก็บอาการไว้ จะให้พี่ชลรู้ว่าอยากได้กุ้งพี่เขามากๆไม่ได้ ปากบางเม้มเป็นเส้นตรง เพราะเจ้าตัวพยามเก๊กหน้าขรึม ก่อนจะช้อนตามองเดือนแพทย์ด้วยแววตาที่ทำให้รู้สึกว่า ขวัญใจเห็นใจพี่ชลจังเลย


                “งั้นเดี๋ยวขวัญใจช่วยกินให้นะ” 

                “อือ ช่วยหน่อย” แล้วกุ้งตัวใหญ่ในกล่องของเดือนแพทย์ก็ถูกมือใหญ่ตักไปวางข้างกุ้งอีกตัวในกล่องข้าวน้อย

                “ขอบคุณนะค้าบ”

                “ค่อยๆกิน เดี๋ยวก็ติดคอ”      

                ชลธรจุดยิ้มตรงมุมปาก มองดูเจ้าคนที่ค่อยๆแกะกุ้งกินเหมือนแกะสมบัติล้ำค่าด้วยสายตาเอ็นดู ที่จริงชลธรไม่ได้แพ้กุ้ง ..แต่ก็อย่างที่ไอ้ภีมมันบอก เขาแพ้ขวัญใจ


                “แล้วเย็นนี้ไปวิ่งไหม”

                “ม่ายยย เราต้องทำงานกลุ่มกับไข่มุกอ่า”

                “ที่คณะพี่รึเปล่า”

                “ช่าย ไข่มุกบอกจะนั่งดูผู้ชาย” 


                “งั้นรอกลับพร้อมพี่” ขวัญใจพยักหน้าหงึกๆ ช่วงนี้ขวัญใจโชคดีได้ติดรถพี่ชลกลับหอบ่อยๆ บางวันเรียนที่อาคารเรียนรวมพี่ชลก็บังเอิญขับรถมากินข้าวที่โรงอาหารแถวนั้นพอดี บางวันเรียนแลปพี่ชลก็บังเอิญมาห้องสมุดแถวแลปพอดีอีก เดี๋ยวนี้ก็เลยได้นั่งเบนซ์บ้าง บีเอ็มบ้าง ไข่มุกก็ไม่ว่าอะไร พอบอกพี่ชลมารับก็แทบจะพาขวัญใจไปส่งถึงหน้ารถ
















                “น้องขวัญใจจจ!!!”

                “เจ้หยูมายืนทำไมตรงนี้ครับ”

                “เจ้มารับสมัครคนไปค่ายอาสาจ้ะ” กระดาษเอสี่ถูกยัดใส่มือ ขวัญใจก้มลงมองใบปลิวโปรโมทโครงการที่มีรูปเจ้กาหยูประธานโครงการ คณะเภสัชปี
5 เป็นนางแบบตัวเท่าบ้านยืนยิ้มยิงฟัน ส่วนตัวหนังสือที่บอกรายละเอียดนั้นเล็กขนาดอังศนาสิบสองพ้อยท์ นี่ถ้าไม่บอกว่าเป็นค่ายอาสา ขวัญใจคงนึกว่าเจ้มาหาเสียงเลือกตั้ง


                “ขวัญใจเก็บสแตมป์ครบรึยังเอ่ย ค่ายนี้มีแจกสแตมป์ด้วยนะ” 



                สาวสวยประธานโครงการเหลือบมองร่างสูงอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลังน้องคณะอย่างสนใจ ก็รู้จักกันมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง เพราะบังเอิญได้เป็นคู่แลปตอนเรียนออเคมด้วยกัน ..ผู้ชายตัวสูง ผิวขาว จมูกโด่ง ดวงตามีเสน่ห์ เครื่องหน้าเป๊ะอย่างกับพระเอกซีรี่ส์ ผู้โด่งดังตั้งแต่ตอนเป็นเฟรชชี่ กาหยูจำได้ว่าเธอไม่ได้ชื่อสะพาน แต่เพื่อนๆตอนนั้นใช้เธอเป็นสะพานทอดไปหาไอ้หมอนี่ ถึงจะรำคาญแต่ได้ค่าตอบแทนเล็กๆน้อยๆกาหยูเลยจำใจทำ


            
เธอเอาเบอร์ฉันไปขายให้ใครอีกเนี่ย
            น้องปิงปอง คนนี้หลีดคณะพละนะยะ’
            ‘หลีดเหรอ? สวยปะ?
            ‘สวย แต่ไม่ใช่ผู้หญิง
            เผื่อเธอจะไม่รู้ แต่ฉันชอบผู้หญิงโว้ย
            ก็ลองคุยดูก่อน น้องเขาน่ารักนะ’
            ‘-____-V’
                



                “จริงเหรอครับ ได้กี่ดวงครับ”

                “สามจ้ะ ขวัญใจช่วยไปกับพี่หน่อย ตอนนี้ไปกันไม่ถึงสิบ”


                เดือนคณะแพทย์ปีห้า ที่รับกระดาษจากน้องขวัญใจไป ทำท่าก้มลงดูพอเป็นมารยาท ใบหน้าหล่อที่นิ่งสนิท ที่ดูไม่ได้สนใจโครงการของเธอยังไง ตอนนี้ก็ดูจะเฉยเมยไม่ตอบรับอยู่อย่างนั้น ตั้งแต่เมื่อเดือนก่อนที่เธอขอให้เขามาช่วยทำโครงการนี้ แต่ก็โดนปฏิเสธ เธออยากให้คุณชายชลธรมาร่วมด้วย เพราะน้องๆคงมาสมัครเยอะถ้ารู้ว่าคนหล่อของมหาลัยไป




                “พี่ชลเก็บสแตมป์ครบรึยังครับ”


                     “พี่เขาอยู่ปีห้า เป็นเดือนคณะด้วย คงเก็บเต็มตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วมั้งจ๊ะ”


                “อ๋อ จริงด้วย” หัวกลมพยักหงึกๆ เห็นพี่ชลยืนขมวดคิ้ว ก็ไม่กล้าถามต่อ คนตัวเล็กที่ทำใจปฏิเสธรุ่นพี่ไม่ลง อีกทั้งยังสงสารพี่กาหยู อุตส่าห์จะไปทำความดี แต่กลับไม่มีใครไปด้วยเลย เห็นคนลงรายชื่อไปไม่ถึงสิบจึงตัดสินใจรับใบสมัครมาลงชื่อตัวเองเป็นคนที่สิบสอง “เดี๋ยวขวัญใจจะลองชวนเพื่อนคนอื่นไปด้วยนะครับเจ้”



                ตอนนั้นเองที่เดือนแพทย์ถอนหายใจ “ลงพี่ไปด้วยก็ได้ จำไม่ได้เหมือนกันว่าเก็บสแตมป์ครบรึยัง”



                กาหยูหันไปมองผู้ชายที่เธอคิดว่ารู้จักดี สลับกับหน้าน้องคณะ เธอยิ้มสดใส ขณะใช้สายตามองเพื่อนตัวโตที่รับปากกาจากมือน้องขวัญใจมากรอกชื่อตัวเอง ถัดจากชื่อน้อง..เคยรู้ว่าชลธรมันแพ้หมา แต่ไม่ยักรู้ว่าเจ้าน้องหน้าเหมือนหมาพันธุ์คอร์กี้ เพื่อนเธอก็แพ้ด้วยเหมือนกัน 



 
               “พี่ชลลองไปเช็ค..” ขวัญใจหันไปถามคนข้างๆให้แน่ใจ รู้ว่าพี่ชลไม่ค่อยว่าง ถ้าไปค่ายก็ต้องเสียเวลาพักผ่อน เป็นขวัญใจจะเข้าไปดูในเว็บก่อน ถ้าลงทะเบียนกิจกรรมครบแล้วจะได้ไม่ต้องไป


                “ไม่ต้องเช็คหรอก ที่จริงพี่ไม่ได้สนใจจะเก็บสแตมป์” 

                ขวัญใจเริ่มไม่เข้าใจ ถ้าไม่อยากได้สแตมป์แล้วพี่ชลจะไปค่ายเพื่ออะไร 


                กำลังจะอ้าปากถาม แต่สายตาคมที่จ้องมองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลอ่อนแสงก็ทำให้ขวัญใจหาเสียงตัวเองไม่เจอ แล้วเสียงทุ้มก็เฉลยออกมาให้เข้าใจทั่วกัน 



                “ถ้าขวัญใจจะไปค่ายนี้”

                “...”

                “พี่ก็จะไปด้วย”




























- - - - - -  - -- - -  - - 100% - - - - - - - - - - - - - -
Happy Valentine's Day นะค้า
ไหนใครคิดถึงน้องบ้าง ^^ 
ฝากหวีดน้องด้วยนะคะ #ficsomecb #ขวัญใจชบ

ถ้ากำลังใจดี คืนนี้เราอาจมีเซอร์ไพรส์ แต่จะเป็นอะไรเราขอดูว่าจะปั่นทันมั้ยน้า  

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 588 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,345 ความคิดเห็น

  1. #1056 ppLindeep (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 17:55
    พ่อคุมค้าาาาาา งิงิ
    #1,056
    0
  2. #936 wanlwrsr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:52
    แหมมมมม
    #936
    0
  3. #745 dewwiizodiac (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:03
    เจ้าที่แรงงงง
    #745
    0
  4. #738 ddowtrn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:09
    เขินว้อยยยย
    #738
    0
  5. #736 ชยอลนะจ้ะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:17
    แงงง น่ารักมากงื้อทำไมพี่ชลทำให้เขินเก่ง! ยัยน้องก็ซื่อเหลือเกินลูกเอ่ยยยยเค้าจีบหนูรูก!!
    #736
    0
  6. #735 น้ำแดง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:21
    บ้าบออออออ่านมาถึงตอนนี้ก็แบบต่อไปนี้กลับม.ไปเดินพลาซ่าคงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เขินพี่ชลของน้องขวัญใจ
    #735
    0
  7. #710 xxmpuz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:28
    เขินมากเลยค่ะ ฮื่อออ
    #710
    0
  8. #703 llnplw (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:02

    อยากให้เขียนเป็นเรื่องยาวจังค่ะ
    #703
    0
  9. #697 kalicehqx (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:07

    โอ้ยพี่ ละมุนอีกแล้ววว แงงงง ;-;
    #697
    0
  10. #694 cuttt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:19
    ชัดเจนไม่ต้องหมุนเสาเลยอ่ะพี่ชล
    #694
    0
  11. #687 goldenstars (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:47
    พิชลหลงนุขวัญใจแล้วววววว
    #687
    0
  12. #686 hunnnielu947 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:49
    เขินมากอ่า กรี้ดดดดด ช่วงนี้พี่ชลรุกหนักมากเลย แพ้น้องขวัญใจทุกทาง ทั้งให้กุ้ง ทั้งตามไปค่าย ตามไปซื้อของให้กินขนาดนี้ แงงง เขินๆๆๆๆชอบบมากเลยค่า
    #686
    0
  13. #685 mackle (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:26
    กรื๊ดดดดขวัญใจน่ารักมากเล่ย พี่ชลเลยรุกแรง ฮืืออออ
    #685
    0
  14. #684 iamkool (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:07
    พี่ชลเขามาแรงแซงทางโค้งจริงๆนะค้าา
    #684
    0
  15. #683 yu-na (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:03
    จ้าพี่ ตามติดน้องไม่ปล่อยเลยนะ นี่เรียกว่าจีบแล้วใช่ไหม
    #683
    0
  16. #682 YuleYubBY (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:26
    พี่ชลคนจริงงงงงง รุกแรงมากแม่
    #682
    0
  17. #681 kisscaramelkiss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:32
    น็อค!!!!!เอ้าท์!!!!
    #681
    0
  18. #680 ohxinghun94 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:30
    ฟินนนนน แงงง น่ารักมากๆๆ
    #680
    0
  19. #679 Double H (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:25
    เนี่ยยย​

    ติดน้องใหญ่แล้ววว
    #679
    0
  20. #677 chokywing (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:22
    โง้ยยยยยยยย พี่ชลลลลลลล
    #677
    0
  21. #676 oumii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:11
    จ้าาา​ แรงมากพี่ชลแรงมากกก
    #676
    0
  22. #675 meorra_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:12
    พี่ชลลลลลลลลล
    #675
    0
  23. #674 Luviiaf (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:38
    แงงงก็รู้เลยว่าแพ้น้องหนักมาก
    #674
    0
  24. #673 minniefai91 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:55
    คิดถึงน้องขวัญใจมากๆ
    #673
    0
  25. #672 หัวห๊อมหอม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:44
    ฮื้อออออออ จะตามไปดูแลเขาหรอออ เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วนะข้ออ้างใดๆ รุกน้องตรงๆแบบนี้น้องเขินนนนนนนน
    #672
    0