ไฟละมุน

ตอนที่ 19 : บทที่ 15 เชียงใหม่ ไนท์บาซาร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    7 มี.ค. 56


บทที่ 15   เชียงใหม่ ไนท์บาซาร์   



            เชียงใหม่ไนท์บาซาร์ ตลาดนัดกลางคืนที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น มานาน

นับกว่า 20 ปี ตั้งอยู่ใจกลางย่านธุรกิจใหญ่ของเมืองเชียงใหม่บนถนนช้างคลานที่สอง

ฝั่งข้างทางเต็มไปด้วยร้านรวงต่างๆ ให้ได้เลือกซื้อสินค้ามากมาย ตลอดระยะทางกว่า

2 กิโลเมตร รวมถึง ธุรกิจโรงแรม ร้านอาหาร ศูนย์การค้าคอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์

อิเล็กทรอนิกส์ต่าง ๆ



http://www.hotel-thailand.ws/northern/chiang-mai/attractions-chiang-mai.html


            ประวัติดั้งเดิมของไนท์บาร์ซาร์นั้น เริ่มมาจากมูลนิธิสามัคคีการกุศลซึ่งเป็น

การรวมตัวกันของกลุ่มพ่อค้าชาวจีนในเมืองเชียงใหม่ ที่ต้องการให้มีตลาดรวมสินค้า

หัตถกรรมในเชียงใหม่ หรือศูนย์รวมสินค้าหัตถกรรมต่างๆ โดยเห็นว่าสนามบอลของ

โรงเรียนช่องฟ้าที่ตั้งอยู่บนถนนช้างคลานนั้นเหมาะสมกับการก่อสร้างเพราะโรงเรียน

ก็เป็นของมูลนิธิฯ เช่นเดียวกัน

             เมื่อชื่อเสียงไนท์บาซาร์เริ่มดัง คนก็เริ่มมาซื้อของมากขึ้นเรื่อยๆ ต่อมาได้

เกิดเหตุไฟไหม้ตลาดครั้งใหญ่ ทางมูลนิธิเลยถือโอกาส ย้ายโรงเรียนช่องฟ้าไปอยู่ที่

อื่น แล้วสร้างตลาดไนท์บาซาร์ใหม่ ให้สวยงามเต็มพื้นที่ อย่างเช่นในทุกวันนี้

             จุดเริ่มต้นนั้น เริ่มตั้งแต่แยกวัดอุปคุตที่มาจากสะพานนวรัฐ ตรงมาเรื่อย ๆ

จนถึงสี่แยกแสงตะวัน ที่ตลอดสองริมฝั่งถนน จะมีพ่อค้าแม่ค้านำสินค้ามาวางขายกัน

มากมาย สินค้าส่วนมาก จะเป็นของที่ทำมาจากมือ หรือพวกแฮนด์เมทเป็นส่วนใหญ่

เพราะจะดึงดูดความสนใจของเหล่านักท่องเที่ยวได้ดีกว่าเช่น กระเป๋าถัก งานไม้ฉัมฉา

แกะสลัก เสื้อผ้าไหม โมเดลรถตุ๊กตุ๊กที่ทำมาจากกระป๋องเบียร์ เสื้อผ้าฝ้ายพิมพ์ลาย

ต่าง ๆ เช่น ช้างที่เป็นสัญลักษณ์ของเชียงใหม่

             กุณฑ์พาบัวบุษย์มายังตลาดเก่าแก่อีกที่หนึ่ง ซึ่งอยู่ในบริเวณของไนท์บา

ซาร์คือ “ ตลาดอนุสาร “ หรือที่นักท่องเที่ยวรู้จักกันในนาม “ ถนนคนเดิน “ ตลาด

อนุสารไนท์บาซาร์นี้ เปิดขายมานานไม่น้อยกว่า 7 ปี ขายทุกวันไม่เว้นวันหยุดตั้งแต่ 6

โมงเย็นจนถึงเที่ยงคืน ตลาดอนุสารจะพิเศษตรงที่ มีทั้งที่กิน ที่ซื้อ และที่ผ่อนคลาย

เช่นร้านนวดฝ่าเท้า อยู่ในบริเวณเดียวกัน ถ้าเดินมากๆ นานๆ แล้วเมื่อย ก็สามารถแวะ

เข้าไปใช้บริการนวดฝ่าเท้าได้เลย ส่วนอาหารนั้นส่วนมากจะออกแนวซีฟู๊ดหรืออาหาร

ทะเลเป็นส่วนใหญ่

             เมื่อเลือกร้านอาหารได้แล้ว กุณฑ์จึงพาบัวบุษย์ไปนั่งที่โต๊ะ ต่อเมื่อเห็นเมนู

อาหารแล้วทั้งกุณฑ์และบัวบุษย์ต่างก็มองหน้ากัน แล้วก็ต้องหัวเราะออกมา  

             “ จริงๆ เรามาเที่ยวเชียงใหม่ ทำไมเราไม่หาอาหารพื้นเมืองของที่นี่ทาน

นะครับ “

             “ นั่นสิคะ แต่ว่าไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ลองชิมอาหารทะเลในพื้นที่ภูเขาหน่อย

ว่าเป็นยังไงบ้างนะคะ บางทีเขาอาจจะทำให้เราหรือนักท่องเที่ยวคิดถึงหาดพัทยาหรือ

ว่าภูเก็ตน้อยลงได้นะคะ “

             กุณฑ์ยิ้มให้หญิงสาว ก่อนจะหันไปสั่งอาหารหลายรายการ รวมทั้งของบัว

บุษย์ด้วย

             “ เราสั่งกันขนาดนี้ จะทานกันหมดไหมคะเนี่ย “

             “ น่าจะหมดนะครับเพราะว่าผมยังไม่ได้ทานอะไรมาเลยตั้งแต่สายๆ ที่กลับ

มาจากสนามบิน “

             หญิงสาวยิ้มให้เขาพลางคิดนั่นสินะเราเองก็ยังไม่ได้ทานอะไรมาเลยเช่นกัน

แต่เธอกลับไม่รู้สึกหิวเท่าไหร่ ชายหนุ่มส่งยิ้มอบอุ่นให้กับเธอ

             “ คุณบุษย์ชอบสินค้าหัตถกรรมไหมครับ “

             “ ชอบสิคะ บุษย์ว่ามันคลาสสิคดีออกค่ะ ถ้าส่งออกต่างประเทศได้จะดีมาก

เลยหละค่ะ
บุษย์ว่าคนไทยมีฝีมือในงานหัตถศิลป์นะคะ งานละเอียดแค่ไหน ก็ทำออก

มาได้สวยค่ะ “

             “ ครับ ทางท่านนายกฯ ก็กำลังพยายามที่จะยกระดับของสินค้าเหล่านี้ ให้

เป็นสินค้าส่งออกนะครับ จริงๆ สินค้าหัตถกรรมของไทยที่มีชื่อเสียงส่งออกไปขายต่าง

ประเทศก็พอมีอยู่บ้างนะครับ เพียงแต่ยังไม่กว้างขวาง เรากำลังพยายามให้ชาวบ้าน

ในหมู่บ้าน หรือในตำบล ในอำเภอหรือจังหวัดต่างๆ เลือกหาหรือทำผลิตภัณฑ์ที่เป็น

ของตนเองเพื่อเป็นสินค้าส่งออก เพียงแต่ให้ชาวบ้านผลิต แล้วรัฐจะเป็นผู้จัดหาตลาด

มาให้ หนะครับ “

             “ ดีจังค่ะ ชาวบ้านเขาจะได้มีรายได้ที่ดีขึ้นนะคะ แล้วก็ไม่ต้องแห่กันเข้าไป

ทำงานในกรุงเทพ หรือในเมืองใหญ่ๆ แก้ปัญหาได้หลายอย่างในเวลาเดียวกัน “

             “ ครับ “

             อาหารเริ่มทยอยมาเสิร์ฟ จนเต็มโต๊ะไปหมด หญิงสาวทำนัยน์ตาโต ห่อริม

ฝีปากอย่างน่ารัก กุณฑ์ยิ้มขันกันท่าทางเด็กๆ ของเธอ

             “ หมดแน่นะคะ..คุณไฟ “

             “ แน่ครับ แต่ว่าคุณบุษย์ต้องช่วยผมด้วยนะครับ เพราะตอนนี้ ผมเองก็เริ่ม

ไม่มั่นใจเสียแล้ว เอาหละครับ สู้ๆ กองทัพต้องเดินด้วยท้องครับ ทานแล้วจะได้มีแรง

ไปเดินให้ทั่วตลาดเลยนะครับ “


            บัวบุษย์หัวเราะให้กับท่าทางขมีขมันของชายหนุ่ม ทั้งสองรับประทานอาหาร

กันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย เป็นภาพที่น่ารักในสายตาของนักท่องเที่ยวที่เดินผ่านไปผ่าน

มา จนหลายคนถึงกับหันมาส่งยิ้มให้กับทั้งสองคน


            หลังมื้ออาหารผ่านไปความรู้สึกของบัวบุษย์ที่มีต่อกุณฑ์ได้เพิ่มทวีความใกล้

ชิดมากขึ้นเรื่อยๆ จากเพียงรู้สึกชื่นชอบและชื่นชม กลายเป็นเริ่มเชื่อมต่อความผูกพัน

ในความรู้สึกภายในมากขึ้น ความเป็นธรรมชาติและความเป็นตัวตนของเขา ทำให้เธอ

รู้สึกสบายใจและเป็นตัวของตัวเอง ดังนั้น ประกายตาสุกใสของเธอที่ส่งผ่านความรู้สึก

ภายในออกมา ได้ส่งแววหวานระยิบระยับไปสู่เขา กุณฑ์รับรู้ได้ถึงความรู้สึกนั้น เขาจึง

มองเธอด้วยความรู้สึกอบอุ่นของหัวใจ

            เมื่อกุณฑ์ชำระค่าอาหารเรียบร้อย ก็เดินจูงมือหญิงสาวพาออกไปจากร้าน

อาหารตรงไปยังร้านค้ามากมายที่วางสินค้านานาชนิด พวกผ้าฝ้ายทอ เข็มขัดผ้า โคม

ไฟแฟชั่นต่างๆ กำไลไม้มะม่วง ปิ่นปักผมทำจากไม้พยุง สร้อยคอ ต่างหูที่ทำจากลูกปัด

ก็เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวเช่นกัน เพราะราคาไม่แพง นอกจากจะซื้อไปใช้เองแล้ว

ก็ยังสามารถซื้อไปเป็นของฝากได้อีกด้วย เนื่องจากขนาดไม่ใหญ่พกพาง่าย ไม่เปลือง

พื้นที่ในกระเป๋าเดินทาง



            บัวบุษย์พิจารณาสินค้าแต่ละอย่าง อย่างสนใจและสอบถามพูดคุยกับเจ้าของ

ร้านถึงวิธีการทำ หญิงสาวถ่ายภาพสินค้ามามากมายและยังแอบถ่ายภาพของกุณฑ์บ้าง

ในบางครั้ง ที่กุณฑ์เผลอ เธอแอบยิ้มไปกับภาพตลกๆ ของเขาที่ไม่สามารถหาดูได้จาก

ที่ไหน


            เมื่อเดินออกมาจากบริเวณถนนคนเดินของตลาดอนุสารมาได้ประมาน 100

เมตร ชายหนุ่มก็ต้องชะงักไปกับเสียงเครื่องดนตรีล้านนาที่บรรเลงอยู่ แต่ก็ไม่ทราบว่า

เสียงมาจากที่ไหน บัวบุษย์หันไปสอบถาม พ่อค้า แม่ค้าแถวนั้น ก็ทราบว่าดังมาจาก

บริเวณกาแลไนท์บาซาร์ ซึ่งข้างในจะเป็นลานนั่งทานอาหารและเครื่องดื่ม มีเวทีการ

แสดงศิลปะล้านนา เมื่อทั้งสองคนเดินมาถึงก็เป็นเวลาที่มีการแสดงฟ้อนรำที่สวยงาม

มาก นักแสดงที่คนชาวเหนือเรียกว่าจ่างฟ้อนหรือช่างฟ้อนนั้นมาจากวิทยาลัยนาฏศิลป์

เชียงใหม่ ซึ่งแสดงอยู่ที่นี่มานานนับ 20 ปี ส่วนมากจะเป็นการฟ้อนรำตามแบบฉบับ

ของภาคต่าง ๆ อย่างวันนี้ ก็จะมีการฟ้อนของภาคเหนือ ชื่อชุดฟ้อนที ภาคกลางชื่อชุด

ระบำสุโขทัย ภาคอีสานชื่อชุดระบำบายศรี ภาคใต้ชื่อชุดนารีศรีนครและมโนราห์บูชา

ยันต์  หากว่าใครที่ชื่นชอบศิลปะแขนงนี้ ไม่ต้องไปไกลถึงภาคต่าง ๆ แค่มาที่นี่ที่เดียว

ก็คุ้ม มีเปิดแสดงทุกวันตั้งแต่สองทุ่มครึ่งจนถึงสี่ทุ่ม ไม่เว้นวันหยุด


            กุณฑ์กระชับมือบางที่อยู่ในอุ้มมือของเขาพาหญิงสาวเดินมาเรื่อยๆ จนถึง

บริเวณที่เป็นภาพวาด ภาพพิมพ์ และของตกแต่งบ้าน เพียงแค่เดินลงมายังชั้นใต้ดิน

ของตึกไนท์บาซาร์ ที่นี่เป็นแหล่งรวมของภาพทั้งหมด ที่นักวาดภาพจะประชันฝีมือกัน

ให้เห็นซึ่งๆ หน้าเลยทีเดียว หญิงสาวเดินชมภาพวาดอย่างชื่นชม ช่างวาดบอกว่าส่วน

มากกลุ่มลูกค้าจะเป็นชาวต่างชาติ ส่วนคนไทย มีไม่ถึง 1% ภาพที่นักท่องเที่ยวสั่งให้

วาดส่วนใหญ่ จะเป็นภาพเหมือนสีฝุ่น โดยนักท่องเที่ยว จะเอารูปถ่ายมาทิ้งไว้ที่ร้าน

ประมาณ  2 - 3 วัน จึงจะกลับมารับภาพ ระยะเวลาการวาดจะขึ้นอยู่กับขนาดของภาพ

ส่วนราคาก็ไม่แพง และขึ้นอยู่กับขนาดของภาพเช่นกัน

             บัวบุษย์ชื่นชอบงานทุกอย่างที่เป็นศิลปะ ดังนั้นการได้ดูได้เห็นและได้สัมผัส

งานศิลป์เหล่านี้ ทำให้เธอรู้สึกอิ่มและมีความสุขมาก หญิงสาวถ่ายภาพไปหลายภาพ

ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มตลอดเวลา และดวงตาสดใสที่ส่งแววหวานมาด้วยทุกครั้งที่สบตา

เขา ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหลงรักเธอมากยิ่งขึ้น เขามั่นใจ ว่าเธอคือคนที่ใช่สำหรับเขา

อย่างไม่ต้องสงสัย เขาหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าเธอด้วยประกายตาวาววับดุจเพชร

แต่ก็เจือไปด้วยแววหวาน

             “ คุณบุษย์ครับ คุณ..รู้ตัวรึเปล่าว่าคุณกำลังทำอะไรผม “ กุณฑ์ถามพร้อม

รอยยิ้มที่ยังเต็มอยู่บนใบหน้า

             “ คะ?.. “ หญิงสาวเบิกตากลมโตอย่างฉงนในคำถามของเขา “ บุษย์ทำ

อะไรหรอคะ “

             “ อย่ามองใครแบบนี้อีก..นะครับ “ ชายหนุ่มหยุดไปเล็กน้อย “ ผมหวง “

             “ อูยยยยย.... “

             “ คุณได้ผมแล้ว ก็ต้องดูแลรักษานะครับ “   ชายหนุ่มพูดหน้าตาเฉย

             “ ... “

             บัวบุษย์ถึงกับอึ้ง.. “ คุณไฟคะ.. “  หญิงสาวตีแขนชายหนุ่มเบาๆ ใบหน้า

ก่ำไปด้วยเลือดฝาดที่แดงขึ้นมาในทันใด เขาหัวเราะเสียงดังอย่างชอบใจ

             “ ว่าแต่...คุณกำลังคิดอะไรอยู่หรือครับ..คุณบุษย์ ผมแค่จะบอกว่า คุณได้

หัวใจของผมไปแล้วก็ช่วยดูแลรักษาด้วยนะครับ..ต่างหาก “ เขาทำเป็นเลิกคิ้วถามเธอ

อย่างสงสัย

             “ ก็คุณหนะ.. “ หญิงสาวค้อนชายหนุ่มแล้วก็พูดต่อไม่ออก.. ยิ่งทำให้เขา

หัวเราะมากยิ่งขึ้น

             “ ก็ผม... ก็ผมทำไมเอ่ย..? "

             “ ออ...  “
 
             หญิงสาวยังคงก้มหน้านิ่งไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองเขา ชายหนุ่มอมยิ้มอย่าง

เอ็นดู


             “ คุณรู้ไหมว่า ตอนนี้... คุณน่ารักแค่ไหน.. “  กุณฑ์จับศีรษะของหญิงสาว

โยกเบาๆ

             “ งื้อ!!.. “ บัวบุษย์อายจนต้องหันหน้าหนี

             เขาหัวเราะอย่างถูกใจ พลางจับไหล่ทั้งสองข้างของหญิงสาวให้หันหน้ามา

ก่อนจะดึงเธอเข้ามากอดไว้กับอก ลูบศีรษะของเธอไปมา ศีรษะของเธอสูงเพียงเสมอ

บ่าของเขาเท่านั้นหญิงสาวจึงซบหน้าลงกับไหล่ของเขาอย่างเขินอาย ด้วยอุณภูมิของ

อากาศที่เย็นลงในเวลาค่ำคืนของที่นี่ เมื่อหญิงสาวมาอยู่ในอ้อมกอดของเขาทำให้เธอ

รู้สึกอบอุ่นไปจนถึงหัวใจ บัวบุษย์เริ่มมั่นใจว่า ไม่ว่าอย่างไรเธอก็คงหนีเสียงเรียกร้อง

แห่งหัวใจของตนเองไม่ได้ เธอจึงเปิดรับเขาอย่างเต็มหัวใจ หญิงสาวค่อยๆ ยกมือสอง

ข้างสอดไปโอบรอบเอวของเขาแล้วกระชับวงแขนให้เขาได้รู้ ถึงความรู้สึกของเธอผ่าน

การสัมผัสที่ไม่ต้องใช้วาจาใดๆ มาอธิบายอีก เพียงคนสองคนมีใจตรงกันเท่านั้น

             กุณฑ์รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของเธอ เขายิ้มมากยิ่งขึ้นอย่างมีความสุขพลาง

คลายวงแขนออก และเชยคางของหญิงสาวขึ้น มองจ้องเข้าไปในนัยน์ตาคู่สวยที่มี

ประกายหวาน และก้มลงแตะริมฝีปากไปที่หน้าผากของเธอเบาๆ

             “ ขอบคุณนะครับ.. ที่คุณ ไว้ใจผม “

             “ ค่ะ “  ตอบแล้วหญิงสาวก็ซบหน้าลงกับไหล่ของเขาอีกครั้ง

             กุณฑ์โอบกอดเธอไว้สักพักหนึ่ง เขาจึงรัดวงแขนให้แน่นขึ้น จนบัวบุษย์ต้อง

อุทธรณ์ขึ้นมา

             “ คุณไฟหนะ..แกล้งบุษย์อีกแล้วนะคะ “

             ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ก่อนจะคลายวงแขนออก แล้วหันมาจูงมือหญิงสาว

อีกครั้ง

             “ เราไปกันเถอะครับ น่าจะได้เวลาที่นักหนีเที่ยวอย่างเราต้องกลับที่พักกัน

แล้ว “

             “ ค่ะ “

             ขณะที่ทั้งสองคนกำลังก้าวเดินออกไปจากบริเวณนั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

             “ เดี๋ยวครับคุณ ๆ... เอาภาพไปด้วยครับ “

             กุณฑ์และบัวบุษย์หันไปมองตามเสียงที่เรียก แล้วหันมามองหน้ากันอย่าง

ฉงน ก่อนจะพากันเดินไปหาชายคนนั้น เมื่อไปถึงก็เห็นว่าชายคนดังกล่าว กำลังวาด

ภาพด้วยลายเส้นดินสอเป็นภาพชายหนุ่มกำลังโอบกอดหญิงสาว และกำลังจุมพิตไป

ที่หน้าผากของเธอ

             ทันทีที่เห็น บัวบุษย์ต้องห่อปากนัยน์ตาโต.. อย่างไม่ต้องสงสัย ว่านั้นคือ

ภาพของเขาและเธออย่างแน่นอน กุณฑ์มองภาพนั้นอย่างพอใจ แม้จะเป็นเพียงภาพ

ลายเส้นแต่ก็เห็นชัดเจนว่าเป็นภาพของเขาและบัวบุษย์

             “ นี่..วาดเสร็จแล้วหรือครับ “

             “ เกือบแล้วครับ อีกนิดหน่อย คุณรอสักครู่นะครับ “

             ช่างวาดภาพคนดังกล่าวตวัดปลายดินสอไปมาบนภาพนั้นอย่างรวดเร็วเพื่อ

เน้นภาพให้เด่นขึ้นมาก่อนที่จะลงมาที่มุมด้านล่างของภาพและตวัดปลายดินสอเป็นลาย

เซ็นของเขา พลางยกภาพขึ้นโชว์ให้เขาดู ชายหนุ่มยิ้มอย่างพอใจ

             “ ราคาเท่าไหร่ครับนี่ “

             “ ผมไม่ได้คิดเงินหรอกครับ เห็นคุณสองคนน่ารักดี แล้วก็เลยหยิบกระดาษ

ดินสอขึ้นมาวาดเลย “

             “ ขอบคุณครับ แต่ว่า ..คงไม่เหมาะที่ผมจะรับไปฟรีๆ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน

ครับ ผมช่วยซื้อภาพของคุณอีกสักภาพก็แล้วกัน “ กุณฑ์หันไปหาบัวบุษย์ “ คุณบุณย์

ชอบภาพไหนเป็นพิเศษอีกไหมครับ “

             หญิงสาวจึงเดินดูภาพวาดอื่นๆ ก่อนจะชี้ไปที่ภาพวาดเหมือนบนผืนผ้า เป็น

รูปช้างตัวโตสง่างาม งายาว

             “ ขอเป็นช้างก็แล้วกันคะ เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเชียงใหม่ “

             กุณฑ์จึงพยักหน้าให้กับช่างวาดคนดังกล่าว ช่างวาดนำภาพมาม้วนและห่อ

ให้อย่าง ประณีต

             “ คราวนี้เท่าไหร่ครับ “

             ช่างวาดภาพบอกราคาของภาพวาดช้างดังกล่าวในราคาหนึ่ง แต่กุณฑ์กลับ

ชำระค่าสินค้าพลางบวกเพิ่มเข้าไปให้อีก

             “ ผมให้เพิ่มนะครับสำหรับอีกภาพหนึ่ง “

             “ แต่ว่า “

             “ รับไว้เถอะครับ ผมเต็มใจให้ “

             “ ครับ  ขอบคุณ คุณทั้งสองคน นะครับ “

             “ ไม่เป็นไรครับ “   กุณฑ์แตะไปที่ไหล่ของช่างวาดภาพเบาๆ

             กุณฑ์รับภาพวาดทั้งสองมาถือ ก่อนจะหันไปจูงมือบัวบุษย์ แล้วพากันเดิน

ออกมา จนถึงบริเวณที่จอดรถตุ๊กตุ๊ก เอกลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของไนท์บาซาร์ก็ คือ รถ

ตุ๊กตุ๊ก ที่สุดแนวถนน จะมีรถตุ๊กตุ๊กมาจอดรอรับส่งนักท่องเที่ยว เนื่องจากเป็นย่านท่อง

เที่ยวจึงไม่อนุญาตให้นำรถยนต์ส่วนตัวหรือรถใดๆ เข้ามาจอด เพราะฉะนั้นทางเลือกที่

ดีที่สุด หากรู้สึกเมื่อยล้า จากการเดินนานๆ หรือขาไม่ค่อยมีแรง ก็คือ นั่งรถตุ๊กตุ๊กกลับ

ที่พักซึ่งราคาก็ไม่แพงอย่างที่คิดขึ้นอยู่กับระยะทาง กุณฑ์พาบัวบุษย์ขึ้นรถตุ๊กตุ๊กพลาง

บอกสถานที่ที่จะให้ไปส่ง

             “ ไม่ต้องขับหวาดเสียวมากนะครับพี่ “

             “ ได้ครับ “


            รถตุ๊กตุ๊กขับไปอย่างช้าๆ ให้ทั้งสองคน ได้ชมเมืองไปด้วยในตัว อุณภูมิของ

อากาศที่เย็นลงมาก ยิ่งดึกก็ยิ่งหนาวมากขึ้น กุณฑ์จึงโอบไหล่ของหญิงสาวไว้เพื่อให้

ความอบอุ่นแก่เธอ ทั้งสองคนมาถึงโรงแรมที่พักในเวลาประมาณห้าทุ่มเศษ



            กุณฑ์เดินไปส่งบัวบุษย์ที่หน้าห้อง เมื่อหญิงสาวก้าวเข้าประตูไปแล้วเขา

จึงส่งภาพวาดทั้งสองภาพให้เธอ บัวบุษย์ทำตาโตพลางตั้งคำถาม

             “ คุณไฟ.. จะไม่รับไปสักภาพหรอคะ “

             “ ก็ผมซื้อให้คุณบุษย์ นี่ครับ “

             “ แต่ว่า.. “

             “ ไม่มีแต่ครับ.. ตอนเนี้ย ผมเริ่มง่วงแล้ว ถ้าขืนคุณยังแต่โน่นแต่นี่แต่นั้นอยู่

ผมว่าผมจะเข้าไปนอนคุยกับคุณเสียเลย ให้รู้แล้วรู้เรื่องไป “

             “ แน้!!.. ไม่ได้นะคะ..”  หญิงสาวรีบปฏิเสธเสียงหลง อย่างตกใจ

             “ ทำไม จะไม่ได้หละครับ “  พูดจบชายหนุ่มก็อมยิ้ม ล้อเลียนเธอ

             “ งื้อออ... คุณไฟอะ แกล้งบุษย์อีกแล้วนะคะ “ ว่าแล้วหญิงสาวก็จับตัวเขา

ให้หันไปยังทิศทางที่จะไปห้องของเขา ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันด้านข้างให้เธอ

พลางเอียงแก้มมาให้

             “ จะไม่ กู๊ดไนท์ ผมเสียหน่อยหรือครับ..คุณบุษย์ “

             “ ไม่ค่ะ “ หญิงสาวส่ายศีรษะไปมา

             “ อู้หู.. ใจร้าย..อะ ..นิดเดียวก็ยังดี..นะค๊าบบบ..  นะ คนดี  “  ชายหนุ่ม

อ้อนสุดฤทธิ์ จนบัวบุษย์นึกขำ อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ เขาไม่เหลือมาดท่านเลขาฯ

เอาเสียเลย ทำตัวเป็นเด็กวัยรุ่นไปได้.. คุณไฟ นะ คุณไฟ

             “ ก็ได้ค่ะ คุณจะได้ไปนอนเสียที “

             สิ้นเสียงของหญิงสาว กุณฑ์รีบเอียงแก้มมาให้แถมทำแก้มป่องให้อีกต่าง

หาก บัวบุษย์หัวเราะให้กับทางท่าของเขา ก่อนจะค่อยๆ แตะปลายจมูกไปที่แก้มของ

เขาเบาๆ ชายหนุ่มแกล้งทำเป็นตาลอยอย่างเคลิบเคลิ้ม.. แล้วเดินเหมือนคนกำลังฝัน

ออกไป..

             บัวบุษย์หัวเราะให้กับความขี้เล่นของเขา ดูซิ! ใครจะเคยได้เห็น ความเป็น

ตัวตนของเขาแบบนี้บ้างนะ หญิงสาวอมยิ้มอย่างมีความสุขก่อนจะปิดและล็อคประตูลง

สลักอย่างแน่นหนา

             ด้านกุณฑ์ เมื่อเดินพ้นมาจากสายตาของหญิงสาวแล้ว สีหน้าของเขาก็

เปลี่ยนไปเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาในทันใด ชายหนุ่มสาวเท้าก้าวยาวๆ ตรงไปที่ห้องพัก

ของตนเองอย่างรวดเร็ว ที่นั่น กริชนั่งรอเขาอยู่ก่อนแล้ว ทั้งสองคนพักอยู่ในห้องเดียว

กัน ซึ่งอยู่ติดกับห้องพักของท่านนายกรัฐมนตรีและสามารถเปิดประตูทะลุไปที่ห้องของ

ท่านนายกฯ ได้อีกด้วย

             เมื่อกุณฑ์ก้าวเข้าไป กริชก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่โต๊ะ ที่เขากางแผนที่การเดิน

ทางไว้ ก่อนจะพยักหน้าให้กุณฑ์

             “ นี่เป็นเส้นทางที่จะไปยังหมู่บ้านที่ท่านนายกฯ จะต้องไปเปิดพิธีทำฝาย

ทดน้ำ และปลูกป่าในอีกสองวันข้างหน้า เวลาประชุมที่ศาลากลางไม่มีปัญหา แต่กัน

ว่า เส้นทางนี้น่ากลัวต่อการถูกซุ่มโจมตี “


             กุณฑ์พยักหน้าอย่างเห็นด้วยหลังจากมองตามมือของกริชที่ชี้ลากไปตาม

เส้นทางที่ต้องเดินทาง ทั้งสองคนปรึกษากันอย่างเคร่งเครียด สุดท้าย กุณฑ์ก็ตบบ่า

กริชเบาๆ

             “ โอเค ตามนี้.. “

             “ อืม.. “   กริชพยักหน้า ก่อนจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งที่เตียงนอนของตน

“ กันว่าครั้งนี้ มันน่าจะลงมือโจมตีหนักแน่ เพราะเส้นทางส่งเงินของมันถูกบีบจนแทบ

จะไม่เหลือทางอยู่แล้ว ส่วนนักธุรกิจที่ต้องการจะล้มรัฐบาลเพื่อผลประโยชน์ในธุรกิจ

มืดของตนเอง ก็เริ่มถอยแล้ว “

             “ ไว้ใจอะไรไม่ได้ทั้งนั้น พวกนี้เล่นละครเก่ง เราต้องตามให้ทันและรู้แนว

ทางของมัน หน่วยแทรกซึมของเรา ทำงานได้ค่อนข้างมีประสิทธิภาพ ทำให้เราแก้ไข

ปัญหามาได้ตลอดแต่ก็ต้องอย่าวางใจ เพราะเพียงแค่พลิกฝ่ามือ เราอาจเป็นฝ่ายเสีย

เปรียบก็ได้ “

             “ อืม..ก็คงจะอย่างนั้น ว่าแต่นายเถอะ เป็นอย่างไรบ้างไนท์บาซาร์ บรรยา

กาศดีไหม “

             กุณฑ์เหลือบตาดูหน้ากริช เล็กน้อย “ อากาศเย็น แต่..อุณหภูมิอบอุ่นดี.. “

             กริชหัวเราะเสียงดัง  “ ไอ้นี่ ..สำบัดสำนวน.. แสดงว่าคุณบุษย์เค้ามีใจให้

แล้วหละสิ นี่ถ้ากันไม่ติดภารกิจ ต้องติดตามท่านนายกฯ หละก็ กันก็คงจะไปสานต่อ

ความสัมพันธ์กับคุณอั้มเหมือนกัน ว่าแล้วก็คิดถึง “

             กุณฑ์ไม่พูดอะไรเพียงอมยิ้มน้อยๆ ชายหนุ่มเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาเป็นนุ่ง

ผ้าเช็ดตัวและเดินเข้าห้องน้ำไป หลังจากอาบน้ำเสร็จออกมาก็เห็นกริชหลับไปเสียแล้ว

ทั้งชุดเดิมที่สวมอยู่ กุณฑ์มองเพื่อนอย่างเห็นใจคงจะเหนื่อยมาทั้งวัน เห็นทีต้องปล่อย

ให้นอนไปก่อนหละมัง หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าชายหนุ่มก็หยิบปืนมาสำรวจก่อนจะซุกไว้

ใต้หมอน เดินไปหยิบเอกสารที่จะต้องใช้ประชุมในวันพรุ่งนี้มาดูคราวๆ จนเริ่มง่วงเขาจึง

เดินไปล้มตัวลงนอนยังที่นอนของตน ชายหนุ่มหลับไปอย่างรวดเร็ว

             เช้าวันใหม่ บรรยากาศที่โรงแรมที่พักของท่านนายกฯ คึกคักกันตั้งแต่เช้า

เลยทีเดียวมีทั้งสื่อมวลชนและบรรดาผู้ที่มาให้การสนับสนุนรัฐบาล ช่วงสายของวันนี้

ท่านนายกฯ จะออกไปรับเรื่องร้องเรียนและรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนในพื้นที่

ที่ศาลากลางจังหวัดเชียงใหม่ ส่วนช่วงบ่ายมีประชุมข้าราชการท้องถิ่นเพื่อเสนอโครง

การที่จะทำเพื่อพัฒนาท้องถิ่นของตน ต่อไป

             ด้านทีมข่าวการเมือง จากสำนักข่าวพราวฟ้าออนไลน์ ก็มาถึงแล้วเช่นกัน

บัวบุษย์ลงไปรับประทานอาหารที่ห้องอาหารของโรงแรมกับทีมข่าวการเมืองของสำนัก

ข่าวของตนด้วย พลางเล่ารายละเอียดที่มาที่ไปให้ทีมข่าวทราบ เพื่อจะได้เป็นข้อมูลใน

การทำข่าวในวันนี้

             เมื่อขบวนท่านนายกฯ  พร้อมออกเดินทาง ขบวนนักข่าวก็ติดตามกันไปเป็น

ขบวนบัวบุษย์เอง ได้เห็นกุณฑ์เพียงไกลๆ เท่านั้น และหญิงสาวไม่อยากเข้าไปวุ่นวาย

กับทีมข่าวจึงปล่อยให้ทำหน้าที่กันไปส่วนเธอนั้นเพียงรอกลั่นกรองข่าวก่อนขึ้นออนไลน์

เท่านั้น หญิงสาวจึงเดินปะปนไปกับชาวบ้าน เพื่อเก็บรายละเอียดอื่นๆ บัวบุษย์ได้ความ

รู้ และความเป็นไปในชีวิตประจำวัน ของประชาชนมากขึ้น จากการพูดคุยกับชาวบ้าน

แล้วหญิงสาวก็สังเกตเห็นว่ามีชายในกลุ่มชาวบ้านทำตัวแปลกๆ เหมือนมาสังเกตการณ์

เมื่อหญิงสาวมอง พวกเขาก็จะเดินหลบไป ความที่ทีมอารักขาความปลอดภัยของท่าน

นายกฯ ค่อนข้างมาก และคุมเข้มตลอดเวลาทุกอย่างจึงผ่านไปด้วยดี จนทั้งหมดเดิน

ทางกลับมายังโรงแรมที่พักในช่วงเย็นแล้ว บัวบุษย์จึงรีบออนไลน์ข่าวทันที ที่ถึงที่พัก

หลังจากนั้นจึงอาบน้ำ เตรียมตัวลงไปรับประทานอาหารเย็น

             กุณฑ์มิได้โทรศัพท์มาหาเธอเลย ดังนั้นเมื่อถึงเวลาหญิงสาวจึงลงไปที่ห้อง

อาหารเอง เธอเข้าใจว่าชายหนุ่มคงกำลังยุ่งเพราะดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ห่างจากท่าน

นายกฯ เลย เช่นเดียวกับกริชและทีมอารักขาความปลอดภัย ที่ดูเหมือนจะตามติดท่าน

ตลอดเวลา

             ขณะกำลังเดินลงไป โทรศัพท์ในมือของเธอก็ดังขึ้น หญิงสาวกดรับทันที

             “ คะ!.. คุณไฟ “

             “ แหมๆ.. แม่คุณ ถึงกับละเมอหาเชียวหรอจ๊ะ..ยัยบุษย์ “

             “ ยัยอั้ม!.. “

             “ ก็ชั้นนะซิยะ..หล่อน ตายแล้วชั้นไม่ได้อยู่ด้วยแค่ 2 วัน หล่อนออกอาการ

ขนาดนี้เลยหรอจ๊ะ “

             “ บ้า.. ไม่มีอะไรเสียหน่อย ว่าแต่หล่อนเถอะ โทรฯ มาเนี่ย แค่จะโทรฯ มา

แซวเฉยๆ หรือไง แล้วจะมาได้เมื่อไหร่หละยะ เนี่ย“

             “ ชั้นก็อยู่ข้างล่างแล้วนี่ไง หล่อนจะมาหาชั้นได้หรือยัง “

             “ อ้าว!.. จริงหรอ.. โอเคๆ... กำลังจะลงไปพอดีเลย เดียวเจอกันนะอั้ม “

             “ อืมมม.. ให้ไวเลย หิววว..แล้ว “

             “ จร้า “


            บัวบุษย์วางสายพร้อมก้าวเดินอย่างรวดเร็วไปที่ล๊อบบี้ของโรงแรมอย่างยินดี

             “ จะมาทำไมไม่บอกกันบ้างหละจ๊ะอั้ม “ หญิงสาวทักทายเพื่อนด้วยคำถาม

             “ ถ้าบอกก่อน จะรู้ได้ยังไงหละว่าเพื่อนชั้นหายใจเข้าเป็นคุณไฟหายใจออก

เป็นคุณไฟ นะจ๊ะ “

             “ บ้า ไม่ขนาดนั้นเสียหน่อย .. จะเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บก่อน หรือว่าเราจะ

ทานข้าวกันก่อนหละจ๊ะ อั้ม “

             “ ขอทานก่อนดีกว่า ตอนนี้ชั้นหิวจนตาลายแล้วอะ พอเสร็จงานชั้นก็คว้า

กระเป๋าแล่นออกมา ไม่อยากอยู่นานเดียวพี่แจ๊สจะส่งงานมาให้อีก ก็เลยบอกแกไปว่า

ขอพัก 2 วันแล้วกัน มีอะไรค่อยว่ากันที่หลัง “

             “ งั้นก็ไปสิ ห้องอาหารอยู่ทางโน้น “ บัวบุษย์เดินนำเพื่อนรักออกไป “ ว่า

แต่..แล้วนี่ คุณกริชรู้รึยังว่าหล่อนมา “

             “ ทำไมต้องรู้ด้วยหละ ชิส์ .. ตั้งแต่มานี่เค้าก็เงียบไปเลย “

             ภัชรธิดาสะบัดเสียงอย่างคนเจ้าแง่แสนงอน 

             “ ฮั่นแน่.. มีแอบงอนด้วยอะ.. แม่คุณ.. อย่าว่าแต่เธอเลย ชั้นเองนะขนาด

เห็นเค้าเดินไปเดินมาอยู่ข้างท่านนายกฯ ยังไม่มีเวลาจะคุยด้วยเลย คุณกริชเค้ายุ่งมาก

เลยนะ สถานการณ์ไม่ค่อยปกติ เค้าต้องดูแลท่านนายกฯ ตลอดเวลาเธอน่าจะต้องเห็น

ใจเค้านะ ไม่ใช่มางอนอะไรกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ “

             “ หรอ .. แต่แหม! แค่โทรศัพท์ นะบุษย์ “

             “ นี่แกงอนเค้าขนาดนี้ แสดงว่า แกรักเค้าแล้วหละสิ “

             “ ก็.. ไม่รู้สิ ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน “

             “ เอ๊า!.. ยัยคนนี้ “

             บัวบุษย์มองเพื่อนอย่างนึกขัน ท่าทางปราดเปรียว คล่องแคล่วว่องไวอย่าง

ภัชรธิดา ที่ดูมีความมั่นใจในตนเอง เวลานี้ กลับดูสั่นไหวในความรู้สึกหนักหนา นี่หละ

หนาที่เขาเรียกว่า ความรัก

             เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเรียบร้อยแล้ว ก็เคลื่อนย้ายกันไปที่ห้องพัก

ของบัวบุษย์

             “ ชั้นมัวแต่ทำงานไม่ค่อยได้ตามข่าวเลย เป็นอย่างไรบ้างหละ ที่บอกว่า

สถานการณ์ไม่ค่อยปกติอะ “  ภัชรธิดาถามขึ้นด้วยความอยากรู้

             “ ชั้นเองก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากนักหรอกนะอั้ม ทุกอย่างเหมือนเป็นคลื่นใต้น้ำ

รู้แต่ว่าการดูแลท่านนายกฯ เข้มข้นขึ้นมาก มีทั้งตำรวจและทหาร คุณกริชเองก็เหนื่อย

เพราะต้องประสานงานหลายฝ่าย ทางส่วนความมั่นคงก็คงมีข่าวในทางลึกหละมัง ถึง

ต้องระมัดระวังกันมากขนาดนี้ มีข่าวแว่วๆ ว่าจะมีการปฎิวัติ “

             “ ปฏิวัติ!.. หรอ  ใครจะทำอะ “

             “ ก็ต้องพวกที่ถืออาวุธอยู่ในมือสิจ๊ะเธอ ประชาชนธรรมดาๆ ใครจะมีปัญญา

ออกมาทำปฎิวัติได้ “

             “ จะปฏิวัติเพื่ออะไร ท่านนายกฯ ท่านก็บริหารประเทศดีอยู่แล้วนี่นา บุษย์ “

             “ เรื่องนี้ชั้นคงตอบไม่ได้ต้องไปถามคนที่จะทำนะว่าทำเพื่ออะไรเพราะเรื่อง

การเมืองมันซับซ้อน เต็มไปด้วยผลประโยชน์ เขาถึงบอกกันว่า ถ้าไม่อยากแปดเปื้อน

ก็อย่าออกมาเล่นการเมือง ประเทศเราเกิดการปฏิวัติซ้ำๆ กันมาหลายครั้ง ประเทศเรา

เลยไม่ไปไหนเสียที ย่ำอยู่กับที่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จิตสำนึกแห่งความรักชาติที่แท้จริงจึง

จะเกิดขึ้นเสียที บางคนบางพวกออกมาปากก็บอกว่ารักชาติ แต่เอาเข้าจริงก็ทำเพื่อ

รักษาผลประโยชน์ของตนเองด้วยกันทั้งนั้น “

             “ นั่นสินะ บุษย์.. คนที่พลอยฟ้าพลอยฝนต้องเดือดร้อนไปด้วยทุกครั้ง ก็

ประชาชนตาดำๆ อย่างพวกเราเท่านั้น ..อย่าพูดเรื่องนี้เลย ฟังแล้วเครียด “

             ภัชรธิดากวาดสายตาไปพบม้วนภาพที่วางอยู่มุมห้องจึงเดินไปดูอย่างสนใจ

             “ นี่เธอไปซื้อภาพวาดมาหรอ “

             “ เปล่า คุณไฟซื้อหนะ “

             “ ฮั่นแน่ แสดงว่าออกไปเที่ยวด้วยกันมาหละสิ “

             “ ก็.. เมื่อวานเย็นหนะ คุณไฟเค้าชวนไปทานอาหารที่ไนท์บาซาร์ “

             “ แล้วแกรับของเค้ามาแบบนี้ แสดงว่า.. “  ภัชรธิดามองหน้าบัวบุษย์พลาง

อมยิ้ม

             “ อืมมม... “ บัวบุษย์พยักหน้าให้

             “ กรี๊ดดดด...!! เพื่อนชั้น โชคดีจริง ดีใจด้วยนะบุษย์ ชั้นบอกแล้วว่าคุณไฟ

เค้าไม่ยอมปล่อยแกไปแน่ๆ ชั้นเห็นสายตาที่เค้ามองแกแล้ว..โอ๊ยย..ใจจะละลายตาม “

             บัวบุษย์ยิ้มขันไปกับท่าทางชวนฝันนัยน์ตาลอยของเพื่อนรัก

             “ ชั้นว่า คุณกริชเค้าก็คงไม่ปล่อยแกไว้เหมือนกันนั่นหละ..ความรู้สึกมันบอก

ว่าเค้าสนใจแกแน่ๆ ยัยอั้ม “

             “ ไม่รู้สิ ชั้นไม่มั่นใจ คุณกริชเค้าไม่เหมือนคุณไฟ คุณไฟเค้าดูมั่นคงแล้วก็

อบอุ่น เป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงจริงๆ เลย แต่คุณกริชอะ เค้าช่างต่างขั้วกันอย่างเห็น

ได้ชัด “

             “ แต่เค้าเป็นเพื่อนสนิทกัน ชั้นว่า สิ่งที่เห็นภายนอกอาจจะต่างกัน แต่ภาย

ในคงไม่ต่างกันหรอกนะอั้ม เชื่อชั้นสิ “

             “ ไม่รู้สินะ ชั้นคงต้องขอยืมคำพูดของแกมาใช้แล้วหละว่าขอให้เวลาเป็น

เครื่องพิสูจน์ก็แล้วกัน “


            ทั้งสองสาวมองหน้ากัน แล้วยิ้มให้กันอย่างเข้าใจในความรู้สึก บัวบุษย์เดินเข้า

ไปโอบกอดเพื่อนอย่างให้กำลังใจ

  

 

=========================================

 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละ ตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือก คะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณ ค่ะ

 

ไรเตอร์ ฝากเพลงเพราะๆ นี้ให้ แฟนๆ ทุกคน ฟังนะคะ ระหว่างรอค่ะ
สิ่งที่ดีที่สุด...คือการได้พบเธอ



 

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้า ค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 มกราคม 2556 / 12:36
    หวานจนคนอ่านอิจฉา เลย 
    #825
    0
  2. #563 mikomikojang (@mikomikojang) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 10:51
    แหมะๆๆ มีแวะมาอ้อนสาวก่อนด้วยแฮะ
    #563
    0
  3. #457 nunpanu (@nuntapun) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 12:06
    คุณกริชไม่เหงาแล้ว
    #457
    0
  4. #436 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 13:04
    อิจฉาบัวบุษย์..ใช่ไหมคะ..คริ คริ ..จะบอกว่าไรท์เตอร์เขียนเองยัง หลงรักคุณไฟ เสียเองเลยค่ะ
    #436
    0
  5. #435 Lilly (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 12:10
    เฮ้อออออ อิจฉาจังเลยค่า
    #435
    0
  6. #432 supatthanan (@supatthanan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 13:11
    อุ่นละไม อุ่นไปทั้งหัวใจจริงๆ น่ารักค่ะไรเตอร์ 
    #432
    0
  7. #429 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 06:55
    ขอบคุณค่ะ คุณ saypay แต่ว่า ไรท์เตอร์มีเวลาให้คุณไฟแค่ช่วงกลางคืน

    เพราะกลางวันทำงาน Office จร้า จะพยายามนะคะ..ฮี่ ฮี่ ฮี่่
     
    #429
    0
  8. #428 saypay (@mayyanee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 00:45
    อีกติสหนึ่งเราก็สาวกแรงเงาเหมือนกันค่ะไรเตอร์ชอบนางเอกภาคมุนินค่ะชีแรงได้ดั่งใจดีแต่มันมีออกอากาศสองวันเองอีก5วันที่เหลือขอคุณไฟเยอะๆๆๆๆๆหน่อยนะคะ...พลีสเพราะรักอย่างแรงค่ะ(ทวงแบบนิ่มๆแล้วนะ55555)
    #428
    0
  9. #427 saypay (@mayyanee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 00:37
    น่ารักอ่ะ! น่ารักมากมายๆๆๆๆๆเลยชอบๆๆๆๆๆอยากได้แบบคุณไฟสักคนและอยากได้แบบคุณบุษย์ด้วย(ด้วยถ้าเราเป็นผู้ชายนะ)เป็นกำลังใจให้รีบมาปั่นนะจ๊ะไรเตอร์5555

    #427
    0
  10. #426 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2555 / 12:16
    แหมเฮียเล่นหยอดไม่อายประชาชีเขาเลยนะ
    #426
    0
  11. #422 Pin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 00:46
    คุณไฟขาาาา
    #422
    0
  12. #420 สาวนักอ่าน (@kamolkrit) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 20:20
    น่ารักที่สุด
    #420
    0
  13. #419 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 20:17
    คุณ sirynth  เคยไปเที่ยวเชียงใหม่ มาแล้วใช่ไหมคะ..
    #419
    0
  14. #418 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 20:08
    ขอบคุณค่ะ คุณMumuMay ..
    #418
    0
  15. #417 MumuMay (@s-may43) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 18:59
    อู๊ยยยย น่ารักอ่ะ
    #417
    0
  16. #416 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 16:40
    คืนนี้จะขอดูละครแรงเงาต่อ..ฮาาา.......ก็ต้องเชียร์ มุนินทร์สิคะ.. she มาปราบมาร นะนี่..อิ อิ
    #416
    0
  17. #415 nut (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 14:47
    หวานมากๆ ดูละครแล้ว ไรท์เตอร์ อยู่ข้างเมียหลวงลวงสังหาร หรือข้างมุนินทร์ค่า555
    #415
    0
  18. #414 sirynth (@sirynth) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 14:19
    Chaing Mai sounds so much fun, thanks for the imagination, I can feel the vibrant surrounding, the energy and the sound of the Night Bazaar.
    #414
    0
  19. #413 ปราบดา (@punmiles) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 13:47
    เบาหวานกำเริบค่ะ ดวงตากำลังติดไฟแล้ว 55555
    #413
    0
  20. #412 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 01:02
    ไรท์เตอร์ติดละคร แรงเงา อะคร๊าฟฟฟ........... กลับจากทำงานก็เลยไม่ได้เขียนนิยาย..ใจเยงๆ น๊าา
    #412
    0
  21. #410 ใจยิ้ม (@smilehart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 21:21
    ทำมัยมาแต่ละทีมันชั่งน้อยนิดอย่างนี้ค๊าบบบบบบบ
    #410
    0
  22. #409 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 19:16
    ไรท์เตอร์เอ้อระเหยลอยชายมากเลยช่วงนี้.. คริ คริ ไม่ค่อยมีใครมาทวง.. อ่านกันนิ่งมว๊ากกก..อะ
    #409
    0
  23. #408 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 09:53
    แหม กินเผื่อด้วยนะ 
    #408
    0
  24. #407 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 14:33
    มาอัพให้แล้วน๊าาา........มีเวลาแค่นิดหน่อยเอง  งื้อๆ ๆ ๆ
    #407
    0
  25. #404 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 14:00
    ฟังเพลงเพราะๆ ไปก่อนนะคะ เพลงนี้ เป็นเพลงสำหรับ บัวบุษย์ ที่ได้พบกับคุณไฟ.. อิ อิ
    #404
    0