Diary of love
BB
BB
(ขอบคุณ เพิ่งเจอ และได้ฟังครั้งแรกอีกทีก็ตอนนี้หล่ะ !)
ไดอารี่หน้าที่ 97
วันนี้มาโวย " จะปลอบหน่อยก็ไม่ได้ (ว้าว ! พอดีเจอ
เพลงนี้เป็นเพลงที่เราซ้อมกีตาร์เบื้องต้น เด๋ว ๆ เอามาลงก่อนนะ
จะมาพิมพ์เพิ่ม)
*****************
" เฮ่อ ! ว่าจะล้มช้างซะหน่อย พอดีหาเพลง เจอเพลงนี้
ไอ่เราก็จำไม่ได้ พอได้ฟัง อิ อิ เพลงฝึกเล่นกีตาร์ยามาหก
ของเรา แต่ตอนนี้ไม่ได้เล่นล่ะ กีตาร์นอนแอ้งแม้งอยู่นี่เลย
ตั้งแต่นั้นมา ไม่เคยได้ฟังเพลงนี้เลย แม้แต่ครั้งเดียว
เพิ่งเจอ ตื่นเต้น ๆ
... เขียนต่อ ก็ใหนปลอบหน่อยก็ไม่ได้ ไกลหัวใจ ไม่ตายหร๊อก !
ผู้หญิงเข้าใจยาก ฮ่า ๆ ผู้ชายไม่เข้าใจ " นายหินเหล็กไฟ "
" เอาไปเลยป่ะ ! โล่ สามารถมากเลยนะ ทำให้เราหัวเราะ หมั่นใส้
อยากฆ่าทิ้ง บังอาจมาแหย่เสือหลับ ... เราไม่ชอบคนเก่ง แต่เรา
ชอบคนดี เราไม่ชอบคนไม่ธรรมดา เราหน่ะชอบคนธรรมดา
ที่ไม่ธรรมดา คนไม่ธรรมดามีทั่วไป แต่คนธรรมดาที่ไม่มีอะไรเลยคือ
คนที่ไม่ธรรมดา " คนที่มีอะไรมากมาย คือคนที่ชอบสร้าง แต่คนที่
ไม่ต้องสร้างอะไร เป็นคนที่มีอะไรอยู่ในตัวมากมาย
(เข้าใจตรงนี้ใหมค่ะ)
***********************
" เดี๋ยวจะบอกแม่ไปขอนะ เฮ่อ ! จะแค้นก็ไม่ออก
เหมือนเจอคู่แข่งเลย ครั้นจะปราบไม่เหลือซาก กลายเป็นแมว
สงสาร อิอิ ... เจอมาเยอะใช่ใหม เลยไม่เชื่ออะไรเลย
คนจริงไม่เชื่อ หรือวิเคราะห์เคยชิน จนไม่ล่ะสักคน
อย่าให้เจอนะ แม่จะปราบให้เรียบ ฮ่า ๆ เสือก็เสือเถอะ
จะเป็นแมวก็งานนี้หล่ะ โทษฐานทำให้เราแค้น
ก็ได้แต่ลงเป็นตัวหนังสือหล่ะ ... แล้วเราจะไปขอนายนะ
เตรียมตัวเตรียมใจไว้ด้วยหล่ะ ย่ะ ฮู๊ !!! งานเข้า "
******************
พอพิมพ์มาถึงตรงนี้ พอล่ะ สะใจแล้ว
หายต๋อมไปเลยป่ะ ... กลัวซะที่ใหน
..... " ตอนแรกว่าจะเว้น หยุดเขียน มันเยอะ
แต่ก็อยากเขียนเรื่องเล่น ๆ ในไดอารี่ มันก็เรื่อย ๆ
หนักเบาตามแต่ล่ะวัน แต่ละเรื่อง แต่ใจไม่เป็นไรหรอก
มันเหนื่อยมาก ถ้าเราทำอะไรไม่ได้ตั้งตัว ตัวไม่ได้โหญ่
แต่ทุกคนมองใหญ่ เป็นที่พักพิง เราประมาณตนเสมอ
แต่ทุกคนมีความหวัง เราจึงอยากให้ทุกคนมองเรา
เป็นคนคนหนึ่ง ที่อ่อนแอพอกัน เพราะรู้หน่ะสิ ว่า
นอกจากคนทั่วไปมองเราว่าเราทำอะไรได้บ้าง แล้ว
นอกจากนั้น ยังมีความบังเอิญที่ไม่ใช่บังเอิญ
มันถึงได้เป็นแรงใจคนเหมือนกดดันให้เรา
เหมือนคิดว่าเราต้องช่วยเหลือได้ทุกเรื่อง
" ช่วยเหลือได้ทุกเรื่องนี่หล่ะ ความคิดแบบนี้ เป็นการ
กดดัน เพียงเพราะเราต่างกับเขา ก็เท่านั้นเอง "
*****************
ไม่อยากเป็นคนเก่ง ไม่อยากพิเศษตามที่ใครคิด
ไม่อยากเป็นอะไรก็ตาม " แต่อยากเป็นเรา และอยากให้
ทุกคนคิดว่าเราคือเรา เท่ากัน " แค่นี้เอง เราก็อยู่
ตามปรกติ สบายใจ ทำอะไรแบบเรื่อยสบายใจ
" ที่เหลือ แม้คำสอน แม้ใครต่อใครจะพูดว่า เลี่ยงไม่ได้
แต่ตัวเราเลือกเองได้ ว่าจะอยู่ยังไง และเราก็เลือกเเล้ว
ตัวแปรต่างหาก ส่วนประกอบต่างหาก ที่มากดดันเรา
นั่นก็เพราะว่า " คนเราไม่เท่ากัน คิดไม่เหมือนกัน "
(ตรงนี้เราเข้าใจ ถึงร้องให้ไง )
************************
" มาเเหย่เสือหลับ เลยไม่เฉยไง
แล้วก็เลยมาเจอเพลงนี้ เเสงทิพย์ แต่เพลงไม่จบแฮ่ะ
ก็ได้ความรู้สึกเก่า ๆ ที่ซ้อมเพลงจนนิ้วมือด้าน
ถึงปัจจุบันไม่ได้เล่นต่อแล้ว เราก็ยังเก็บยามาหกไว้
คิดว่าสักวัน จะมีโอกาสได้จับมาซ็อมจนคล่อง
.... " แสงทิพย์ (เพลงสายทิพย์) ก็สวยดีนะ ตอนนี้ดวงตาก็เป็นแสงประกาย
พี่ ๆ ก็ทัก ถึงไม่อยากมองตาคนอื่นนัก เมื่อตอนก่อนดวงดาว
หลบสายตาเรา จำได้ กลับบ้านมาคิดหลบทำไม
... เมื่อไม่กี่วัน พี่ ๆ มองก็พูดถึงเรื่องแววตา มันก็จริงนะ
เราก็เห็นจากหลาย ๆ ท่านที่ปฏิบัติ เป็นพระปฏิบัติได้ระดับหนึ่ง
คนธรรมดา แม่ชี ก็เจอหลายคนอยู่หล่ะ อันนี้ไม่แปลก
หากท่านผ่านมาอ่านเจอ ก็ไม่เเปลก และเข้าใจแน่ ๆ
... " ส่วนตัวเอง ก็โอเค สบายใจเรื่อย ๆ ไม่ได้อะไร
แล้วก็บอกพี่ ๆ เขาไปว่า เกิดจากรู้สึกดี แล้วก็ฝึกจิต
นั่งสมาธิวิปัสนากรรมฐาน (เขียนต่อกัน) ...เออนะ พอเธอกวน
เรียกว่ากวนเเล้วกัน เพราะไม่ค่อยมีใครทำให้เราเป็นแบบนี้ได้ง่าย ๆ
แล้วก็เข้ามาเขียน เลยเจอเพลงแสงทิพย์ ฟังสบายใจดี
พิมพ์อยู่นี้ก็เลยหาลุงเกิ้ล เจอแสงทิพย์อะไรนี่หล่ะ ยังไม่ได้อ่าน
" แต่เรื่องสายตา แววตา พี่ในใจเขาก็มีนะ เห็นอยู่
ความรู้สึกดี จากภายใน มันจะออกมาสู่ภายนอกทางแววตา
คนที่ฝึกปฏิบัติดี เมื่อได้ระดับหนึ่ง จะมีแบบนี้ อันนี้บอกได้
และเป็นเรื่องปรกติ ประสบการณ์ก็เคยเจอ พระอาจารย์
หลาย ๆ ท่าน ผ่านทางก็เจอ บางองค์ท่านก็หยุด
แบบสะดุดเมื่อเห็นเรา
ตอนที่เปิดประตูรถ ลงมาจากรถ แถวสระบุรี - อยุธยา
องค์นั้นท่านน่าจะเป็นพระอาจารย์สอน เห็นพระลูกศิษย์ยืนเต็มเลย
พอเราเปิดประตู ลงจากรถ มองไปเจอท่านพอดี ท่านก็เห็นเรา ปุ๊บ
ท่านก็หยุดกื๊ก อันนี้บอกได้ เพราะเราก็รู้ว่าท่านปฏิบัติ
แต่ด้วยที่เราแล้วก็มีแบบนี้เยอะ ๆ จนเขียนไว้แบบนี้ อธิบายแบบนี้
เล่าไว้แบบนี้ได้
มันก็แล้วแต่หล่ะ บางครั้งก็วาวสว่างไสว บางทีก็อ่อนลงบ้าง
แล้วแต่เราเพียร หรือเปล่า ... เอ วันนี้ทำไมคนคนนี้ทำให้
เรามาเขียนเรื่อยเลยนะ " แต่ก็ขอบคุณมากเลยค่ะ เรารู้สึกดี
กับคุณนะ (ถึงหมั่นใส้ อยากแกล้งก็เถอะ) แต่รู้สึกว่า มีเหตุ
ให้มาเขียนเรื่องเเบบนี้เรื่อยเลย ไม่ได้ตั้งใจ หรือคิดไม่ออก
ว่าจะมาเขียนเรื่องนี้ต่อ เข้ามาเพื่อมาโวย สักไม่เกินสิบบรรทัด
แต่แล้วก็เป็นแบบนี้ คิดได้ โยงกันมา ... ขอบคุณมากนะ
คุณก็ทำดีของคุณแล้วหล่ะ
********************************
" อ้อ เราจะเรียกเธอเหมือนเดิม เพราะสนุกดี แกล้งได้ด้วย
เอาไว้ภายภาคหน้า เรายังจะพูดได้ถนัด ตามสถานการณ์
ขอบคุณจ๊ะ รู้สึกดี ฝันดีนะ อ้อ ขอบคุณที่มีกำลังใจโผล่มา
มันต้องอย่างนี้สิ ชีวิตกับการเดินทาง ไปล่ะ บาย ๆ ค่ะ "
**************************
ความคิดเห็น