nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 098(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)













ไดอารี่ของบี














คิดถึงพ่อจังเลย

คิดถึงคุณนะดวงดาว


... "  เธอ ให้ฉันคิดถึง นะ "




*************************


มนุษย์ เป็นนักสะสมชั้นยอดจริง ๆ  

" ฉันต้องต่อสู้กับการสะสม  ... เหนื่อยใจจัง "



ความทุกข์ ที่ใจมันไม่มีหรอก  " เพียงแต่เหนือย "

" คิด เพื่อหาคำตอบ ...  ช่างหาความจริงใจไม่ได้เอาซะเลย

ทำอะไรก็เพื่อบางอย่าง   ...

พูดอะไรก็แอบแฝง   ... นี่นะนักสะสมอย่างมาก  

สักวัน จะไม่มีอะไรเลย  เหมือนที่มานั่นหล่ะ

จะไม่มีฉัน อีก เลย    ... "












           "  หัวมันหนัก ๆ  นะ   ...หลายครั้งที่เป็นอย่างนี้

แต่ก็หายได้ เร็วอยู่หรอก   อ่อนไหว  ไม่หวั่นไหว

ทุกครั้ง  ก็เจออย่างนี้    เมื่อไหร่นักสะสมจะเลิก

วาง ๆ  มันบ้างนะ    ...











หนึ่งชีวิตของฉัน   กับเวลาที่เหลืออยู่

"  อิสระเกิน  ที่นักสะสมจะทำอย่างนั้น

โอกาสให้ได้สองครั้ง  แต่เลยมาแล้วนับไม่ถ้วน


ฉันเหลือเพียง  คิดถึงสิ่งดีดี   ที่เป็นกำลังใจให้ฉัน

เพื่อได้ต่อสู้กับกิเลศรอบด้าน  แม้ตัวเราเอง





"  อยากไปตะลอนเร็ว ๆ 

หัวตื้อ ๆ  อยู่เลย  ทั้งที่หัวใจอุ่น ๆ 

อารมณ์ดีอยู่เสมอ    แต่ฝุ่นควันกระจายกระทบบ้าง


แล้วมันจะผ่านไป   


รู้เขา  มันก็ดี  ได้รู้ว่าควรทำยังไง  ให้มันดี

เลี่ยงไม่ได้  ที่อาการเหล่านี้  ต้องเกิดขึ้น

"  แต่มีเวลา  คิด  ที่ต้องทำอะไร  "



"  ฉัน เหนื่อย  จัง เลย    ....เหนื่อยอย่างเดียว

ไม่สามารถเปลี่ยนใครได้หรอก   แต่ตัวเองนี่หล่ะ

ต้องปรับตัว    ทั้ง  ๆ  ที่รู้สึกไม่ค่อยจะดีเลย


.... อยากนั่งพักพิง  อิงแอบธรรมชาติจัง

มันสบายใจที่สุด   "  รักไม่ร้าย ทำลายกัน  "




****************




ไกล้จะได้ไปเขาล่ะ    "  ขอบคุณนะเว็ป ฉันขอบคุณจริง ๆ "

บางครั้ง  เมื่อฉันล้า   ได้เขียนถึง  เป็นเพื่อนกัน

ฉันเขียนได้หลายที่   แต่เลือกที่จะเขียน  

"  บางสิ่ง  ไม่ต้องอะไรมากมาย  เอากับอะไรมากนัก

เพียงได้พัก  เราก็สบายใจแล้วหล่ะ   คุณค่าอยู่ในตัวนะ "



*******************



"  ขอบคุณนักสะสม   ที่เดี๋ยวพอง  เดี๋ยวแฟบ

เดี๋ยวเดิน   เดี๋ยวถอย    มีมืดแล้วสว่างได้  " แต่ตอนนี้

ไม่ค่อยดีเลย   ...

  หากเลิกสะสม

สิ่งดีย่อมเข้าแทนที่    ...  ฉันเคยเขียนตรง ๆ  ได้

นับวันก็ไม่สามารถ   เพราะลดลง  ลดลง   แล้วเหลือน้อย

เข้าใจกับการเก็บ  " มันหนัก "   ฉันจึงเอาออกไป 

วางไปเรื่อย ๆ   จนเหลืออยู่อย่างที่เห็น


... เมื่อไม่สะสม   ความว่างก็เกิดขึ้น  พื้นที่ของฉัน

ได้เหลือไว้เก็บสิ่งดี  นับวันยิ่งโตขึ้นเรื่อย ๆ  ขยายออกไป

จะมีฉันอยู่ใหม   "  หากไม่วาง  "



***********************



"  ฉันทำพื้นที่ของฉัน  ให้กว้างขึ้น  โล่ง จนแทบไม่เหลืออะไร

แต่ไม่ใช่ว่า  มันไม่มีอะไรในความโปร่ง  อากาศไง 

อากาศที่ให้หายใจ    พื้นที่ไว้รับอากาศดีดีไง

ความบริสุทธิ์ไง  ดวงจิตดี ไม่สะสม  "


.... "  ฉันจะรีบวางมันไป   พื้นที่ว่างฉันมีไว้ให้อากาศดี  "



ตอนนี้อยากนั่งรับลมเย็น ๆ  ไปดูต้นไม้ดีกว่า

"  ต้นยอเติบโตมากแล้วหล่ะ  หลายกระถางเลย

มีคนจองใบซะแล้วสิ   เกือบโดนสอยไปแล้ว 

สูงเพียงเข่าเอง   จะโดนทำห่อหมกซะงั้น  ดีนะพี่ ๆ  เบรคทัน

ไม่อยากจะคุย  สิบกว่าต้นแน่ะ !  อิ อิ



..กระถางไม่พอ   แคเบารออยู่เลย   ...กุหลาบงามมาก

"  วิธีทำให้กุหลาบเลื้อยออกดอก   แกล้งซะเลย

งดน้ำ งดปุ๋ย   จนใบร่วง  เหี่ยวเหมือนจะตาย

... ตัดแต่งกิ่งทรงพุ่ม   แล้วก็รดน้ำ 

"  ตกใจกลัวตายไง   รีบกินน้ำอย่างเร็ว

ทั้งใบ  ทั้งกิ่งแตกออกมามากกว่าเดิมเเน่ะ !

... แล้วเธอก็กลับมางามกว่าเก่า  แถมดอกสวย  ๆ

บานสะพรั่ง    (สังเกตุเห็น ที่ถ้ำไม่ได้ไปรดน้ำช่วงแรก

นางก็เลยเฉา   พอให้น้ำ  เลยได้อย่างที่เห็น 

ไม่ตาย  แถมฟื้นใหม่  สวยกว่าเดิม )



*****************



  "  เดี๋ยวเราก็เฉา  เเล้วเราก็จะฟื้นเหมือนดั่งกุหลาบ "


 

                 






10.32


***************************





อ้อ !    เกิดหมั่นใส้อะไรขึ้นมากระทันหัน  เริ่มมีปฏิกิริยา


"  คนหน่ะ มีใจเดียว "

"  หัวใจไม่ได้มีไว้ให้ล้อเล่น  ความรู้สึกไม่ได้มีไว้เพื่อหลอกลวง "


จงทำลายตัวเองซะเดี๋ยวนี้  !





" แล้วเราก็ ค่อย ๆ ไส หัว ออกจากบล็อกไป อย่าง ช้า ช้า

หายเข้ากลีบเมฆ   ลั้น ลา ... "






ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น