ไดอารี่หน้าที่ 67
" เท่าอายุเลย เอ้า ! ยังหรอกเหรอ ใจร้อน ๆ "
อีกสิบห้านาทีตีหนึ่ง กินมันเผาถ่าน เอ้ย ถ่านเผามันสินะ
เอ๊ะ ! เขาเรียกว่าไรนะ มันห้านาที หรือสำปะหลังนั่นหล่ะ
เห็นแล้วอยากกิน พอซื้อมา ก็กินได้น้อย แถมแวะเอ็มเค
กินไงไม่รู้ วันนี้ไม่หร่อยเลย ... ขากลับโดนัดหลายชิ้น
ไว้กินกะแฟตอนเช้าไง "
***************
สองสามเดือนนี้ ไม่ค่อยจะว่าง งานเยอะมาก ๆ เลย ส่วนตัว
แล้วรับจ๊อบด้วยหล่ะ " เพื่อน ๆ เห็นทำนู่น นี่ นั่นเป็น ก็สั่งมา
วันนี้เลยไปซื้ออุปกรณ์มาทำส่ง เห็นเพื่อนบอกว่าจะหารายได้เพิ่ม
เก็บตังค์ไปเรียนต่อ ก็ดีเน๊าะ ...บ่นว่าเหนื่อย ๆ เหมือนจะท้อ
สอนไป ก็มีประจบกันไป เเข่งกันไป เอาตำแหน่งหน้าที่การงาน
เพิ่มเงินเดือน แล้วอย่างเพื่อนมันจะอยู่ได้ไง ไม่ใช่นิสัยแบบนั้น
สมควรอยู่ชนกลุ่มน้อยหล่ะ ( ฟัง ๆ ไปก็เห็นใจ ส่วนเราก็หน่าย
ระบบสายงานไม่ว่างานไร ถ้าเป็นแบบนั้น ก็เหนื่อยใจนะ เข้าใจ )
*********************
ไอ่เพื่อนลูกพี่ลูกน้องกัน ได้ตำแหน่งงานสูงขึ้น (วันนี้นึกไงไม่รู้
เพิ่งเข้าไปดู ว่าอยู่ใหนกัน เป็นไงบ้าง แบบว่าคิดถึง แต่ไม่
ติดต่อ เจอกันก็คุยเล่นกันเหมือนเดิมหล่ะ )
" เป็นหัวหน้าสาขา สอนอยู่ที่หนึ่ง เห็นแล้วก็ยิ้ม ๆ เออ ดีนะ
ดีแล้ว ๆ จะได้เงินเดือนเยอะ ๆ มาช่วยเหลือจุนเจือทางบ้าน "
... เมื่อเด็กเราก็ต่างกัน อีกคนกระตือรือล้น ส่วนเราก็
กระตือรือล้นเหมือนกันแต่ในทางที่ถูกที่ชอบ " ที่ถูกที่ชอบของเรา
คือนกอิสระ ไม่ชอบกรอบ ไร้กรง แต่ไม่แหวกแนว อยู่สงบ ๆ
เรียบง่าย ก็เลยแสวงหาแต่ ความสบายใจ คือทำอะไรก็ได้
ที่ทำแล้วถูกกับจริต ชอบ สบายใจ ....เมื่อนานมา เบื่อนัก
กับการแก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น เหยียบหัวกันขึ้นสูง เห็นแล้วเอือม
หันหลังให้ " คนอย่างเรา ต้อง ! เป็นชนกลุ่มน้อย และแล้ว
มันก็ใช่ นี่หล่ะ เส้นทางธรรมชาติ สะ บ๊าย.... เขียนแค่นี้มันน้อย
คนที่เป็นแบบนี้ ไปเส้นทางนี้เท่านั้นหล่ะจะเข้าใจ เขียนเท่านี้
เพราะขี้เกียจเขียน ( ขอสอยลงไดอารี่เราแบบนี้หล่ะนะ)
******************
" ช่วงนี้เหนื่อยหน่อย แต่ก็อยากทำ ... เรื่องคนก็เข้ามาเยอะ
ปัญหาหลายคน คนใกล้บ้าน ใกล้ชิด เพื่อนฝูง มันเข้ามากันเต็ม
นี่หล่ะเราหล่ะ เรื่องเดียวนั่นไม่ใช่
แต่ก็ไม่นำไรมารกสมองหล่ะนะ เคลียร์ขาด ใครแรงแบบบ้า ๆ ก็
คุยกะมันแบบบ้า ๆ สอนมันด้วย เเล้วก็เห็นแต่หน้าจ๋อย ๆ เดิน
หดตัวมากันเลย " ไม่รู้กลัวไร " แค่พูดว่า " เฮ้ย ! เราคำใหน
คำนั้นนะเว่ย ... จะเสียสัจจะก็ไม่ว่า ยอมเสียผู้ใหญ่ก็ตามแล้วกัน
แต่นี่เรื่องของเราเท่านั้น ... ตกลงเองแคร์คนนอกพูด
ตัวเองเดือดร้อนเพราะแคร์คนไม่เกี่ยวพูด นี่มันงานใคร
งานเราคนเดียว เราทำเอง แล้วใครเดือดร้อนไรตรงใหน "
( นี้หล่ะพูดนักเลงน่าดู ก็มันจริงจังนี่หว่า )
****************
" คนเรานี่นะค่ะ ยินดีกับเรา ก็ดีแล้ว ภูมิใจกับเราก็จิตใจดี
เอาไปพูดชมกับคนอื่นก็ถือว่ารู้สึกดีต่อกันชื่นชมความสำเร็จ ก็เป็น
กำลังใจดี .... แต่อีกมุม เอาไปพูดชม เวอร์ เพื่อให้คนอื่นเห็น
ว่ามีคนเเบบนี้ คบคนแบบนี้ นี่หล่ะคือเอาหน้า เมื่อเวลาหนึ่งเรา
ยังไม่ทำอะไร ก็กลัวคนนู้นว่าตนโม้ กลัวเสียหน้า ลำบากใจ
.... ทีนี้ ตัวเรา งานเราคนเดียว กิจการของเราคนเดียวนี้นะ เราสิ
เป็นคนรับผิดชอบ มันเรื่องของเรา ก็ต้องใช้ไม้นี้
" เรื่องของใคร งานของใคร จะทำอะไรเมื่อไหร่ ยังไง
มันเรื่องของใคร แล้วคนที่เดือดร้อนทำไมเป็นเธอ
มันถูกแล้วหรือ มันใช่แล้วหรือ ใครเดือดร้อนอีก เพราะอะไร
มันยังไง ทำไมมาบีบกันเอง นี่คือยิงคำถามมันเป็นชุด
สำหรับคนจับจดพูดให้ร้ายคนอื่น เอาดีเข้าตัว " อันนี้ไม่ใช่เป็นการ
พูดด้วยอารมณ์นะ อยู่บนโลกนี้ ก็ต้องรวมทั่นเปากะจั่นเจาหล่ะหวา
" พอถึงเวลา เขารู้ตัว อาจเปลี่ยนความคิดเป็นมอง คิด พูด อะไร
ต่อมิอะไรดีขึ้น เขาอาจมีเราอยู่เป็นคนกลุ่มนี้ก็ได้ มันก็เป็นการ
ดูแลกันและกันนั่นหล่ะ หากเราเข้มแข็งก็ไม่มีไรมาลากให้โง่ได้หรอก
( ใช้คำว่าโง่ เพราะทุกครั้ง ที่เขาทำกับเรา เราก็ผ่อนสั้นผ่อน
ยาว ไม่ค่อยอะไรกะมันมาก เลยไป ลืม ดีกันเหมือนเดิม ...
ถ้าคนที่เขาพยายามหลอกใช้ เเล้วเขาคิดว่าโง่ วันนั้นคงหมด
หมดวาระของเรา เราคงไม่ได้ดูแลกันอีก เพราะพักหลัง ๆ
ก็ไม่ได้ยึดอะไรแล้วหล่ะ ทีนี้เหลือแต่วาง ละ ห่าง ให้ชีวิต
ของเขาเดินไปกันเอง ประคับประคองเพียงพอ เพราะเรา
ก็มีหน้าที่ของเรา สมควรแก่เวลา และยังมีข้างหน้าอีก
มากมาย ที่เราต้องทำ ต้องเจอ )
*************************
เหมือนจะดุ เหมือนจะเเรง แต่ไม่ใช่หรอก พอรู้อะไรแจ้งแล้ว
เยอะแล้ว ก็สมควรแก่เวลา ที่เราต้องปล่อยเมื่อเวลาต้องไป
" ใจจริงอยากให้พวกเขาเข้าใจอะไรมาก ๆ เลย เพียงแต่ว่า
ไม่สามารถทอนวาระกรรมให้ใครได้ เมื่อเจอกันดูแลกัน
เมื่อดูแลได้เขาทำได้เท่านั้น จะให้เขาเป็นดั่งใจเราไม่ได้หรอก
แต่เมื่อวาน ทั้งคู่ เดินมาหาแบบตัวหด ๆ กระซิบกระซาบ
ทำให้รู้สึกว่า " เราน่าเกรงขนาดนั้นเชียวหรือ แล้วเวลาทำไร
ไม่คิด " ส่วนตัวเราไม่สนใจไรมา เฉย ๆ แล้วก็คุยกับเขา
ธรรมดานั่นหล่ะ
**********************
" ไม่อยากเขียนเป็นระเบียบ เพราะพิมพ์สด ไม่อยากเขียนอะไร
ให้มันบีบตัวเอง ที่นี่ไม่ได้มีระเบียบไรนักหรอก เน็ตให้ความรู้
ให้หลาย ๆ อย่าง มันจะผุดจากกรวดให้เห็นบ้าง หรือจะเรียง
เป็นตับให้เก็บเกี่ยวเอาไปใช้ได้เลย หรือป้อนยัดหัวให้เลย นั่น
มันก็เเล้วเเต่แนวทางใคร วิธีการใคร จริตใคร แล้วก็
เจตนาใคร ไอ่เรานี่นะ ทำอะไรสบาย ๆ สไตย์ตัวเอง ก็งี้หล่ะ
มีพื้นที่ให้ได้เขียน มันดีใจมากมาย ... ทำเองต้องดูแลเอง
มันคงเหนื่อยมิใช่น้อยสำหรับทำเว็ปเอง งานก็ต้องทำ อยู่ที่นี่
จนกว่าเขาจะไล่ เอ้ย ! ไม่ใช่ ๆ เขียนไปเรื่อย ๆ จนกว่า
ไม่มีไร เบื่อ ๆ ก็หยุดบ้างไรบ้าง " มันก็ไม่มีไรยั่งยืนนะ "
ดวงดาวเคยถามว่า " จะเขียน เรื่องเยอะเหรอ เรื่องเราหรือ
เรื่องใคร " มันก็เรื่องเราทั้งนั้นหล่ะ เขียนเป็นชาติก็ไม่หมด
เอ๊ะ ! หรือว่าดวงดาวไม่มีเรื่องราว นั่งอยู่อย่างนั้นไม่น่าเยอะ
" ออกมาหาเรื่องเถอะ ชีวิตที่เหลือ มีเรื่องราว ดี ดี "
***************
ไปหล่ะ ! ปลิ้วววว
*****************
ความคิดเห็น