ไดอารี่หน้าที่ 65
22.48
" วันนี้ไปตะลอนมา "
( อันนี้เอามาแปะจะตามไปอ่าน
http://www.plazathai.com/show-574312.html
http://mumphra.plazathai.com/products/show507737/
http://www.plazathai.com/tag-พระเครื่อง.html )
หลังจากเอาลิ้งค์มาแปะไว้แล้ว ก็กลับมาเขียนต่อ
อยากให้เป็นวันนี้ ก็เลยจองพื้นที่ นี่ก็เที่ยงคืนแย้ววว
.... ก่อนจะลงไปทำยำวุ้นเส้นกินซะหน่อย เปิดทีวี
เจอ รายการ " พฤหัสอัศจรรย์ " คุณกฤษกำลังสนทนาธรรม
พระท่านเป็นเชื้อสายพระพุทธเจ้า ท่านเป็นเลขาสมเด็จพระสังฆราช
พอได้ฟังหลาย ๆ เรื่อง ก็ยิ้มมมมม เบิกบานใจมากเลย
***************
อยู่หน้าจอ เราก็รู้สึกว่า ท่านสบาย ๆ มาก ๆ เบิกบาน
รู้และรับ ฟังด้วยความสบายใจนะ ไม่ใช่ว่าท่านเป็นใคร
แต่ที่ชอบฟังท่าน " เพราะเราเห็นแล้วสบายใจ "
คุณกฤษก็เคนะค่ะ ดูมานานแล้วหล่ะ เเปลกดี อยู่ท่านกลาง
หมู่คน จะดูแตกต่าง ไม่รู้สิ มันคงเหมือนกับพี่ ๆ ผู้ใหญ่พูด
ว่าเรา " แตกต่างจากคนอื่น สังเกตุสิ อยู่กันหลาย ๆ คน
เราเป็นคนแปลก โดด ฯ " ( อันนี้ พวกพี่ ๆ ครูฝึก พี่คนอ้วน ๆ
คนป.สูง เขาเข้ามาคุยด้วย ผ่านห้องก็แวะมาคุยบ่อย ๆ หาดวงดาว
บ้าง คนนู้นบ้าง คนนี้บ้าง ผ่านมาเรานั่งอยู่ก็แวะกันเลยประจำ คุย ๆ
ๆ เเล้วก็คุย ) " อ้อ แต่ว่าพูดถึงพิธีกร ก็แค่พูดถึงเท่านั้นหล่ะ
เพราะมันเห็นแบบนี้ แล้วก็จะรู้สึกแบบเดิมประจำ อนาคตก็ไม่รู้
**********************************
วันนี้ตะลอน ไปซื้อวัสดุ อุปกรณ์ ฯ แต่ตอนผ่านทางไปเรื่อย ๆ
ก็จะได้ออกมาเป็นแบบนี้
" อืม มันเงียบจัง ทุกอย่าง เหมือนไม่มีอะไรเลยหวา
นั่นก็ศาลใหญ่ ผู้คนมากราบใหว้ อีกคนก็ล้างทำความสะอาด
สิ่งของใช้ต่าง ๆ
มาเรื่อย ๆ เอ้า อันนี้ก็สร้างกันไว้ ขนเหล็กเน๊าะ หิน ปูน ก่อขึ้นมา
ก็เพื่อให้ประกอบ บูชาความเชื่อ เป็นความหมายแทน ว่าสิ่งนั้น
สิ่งนี้เหมาะกับผู้ที่มองไม่เห็น แต่คนศัทธา ศาลบ้านเรืนไทยเอย
โต๊ะขาเหล็กเอย ตู้ ตั่ง เตียง " อันนี้ก็สรรหา จัดมา เพื่อ
อำนวยความสะดวก ( ตอนที่คิดไปมองไปนั้น ก็แค่ เห็นสิ่งที่เป็นไป
แล้วก็พิจารณา ตกตะกอน ฯ .... ไม่เป็นนะ ตอนนี้เจ้าหนูจำไม )
**************
" ต่อมา เห็นคนขายของ เพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ ก็ตามหนทางเขาหล่ะ
นะ เพียงแต่ว่า เราเอามาเขียน เพราะวันนี้ สภาวะธรรม เกิดตลอด
ทางที่ผ่าน ตกตะกอน ... เอ้า คนที่ป้ายรถเมล์ คนนั้น ชุดเก่า ๆ
แต่เขายืนแอ๊คไคว่ขา อย่างสบายใจ สายตาสบาย ๆ อีกคนเขานั่ง
ริมฟุตบาต แววตา หน้า รอคอยอย่างมาก เศร้า ทุกข์ภายใน (เห็น
ทุกอย่าง แต่ว่าแค่เห็น แค่ดู ดูก็พอ ปัจจุบันดูความเป็นไป )
****************
ไปอีก " บ้านตึก เก่า ราอาศัย อ่ะนั่น พิราบ กำลังดูแลปีก คุยกัน
จอกแจ๊ก .... นึกถึงใครบางคน คนที่มีพลังจิต จำชื่อไม่ได้ไง เขา
จะไปนั่งริมถนน เฝ้ามองผู้คนที่เดินไปมา เพื่อดูความคิด ( ไม่รู้ว่า
เอาไปทำไร ดูในทีวี ตอนที่เขาออกรายการ... ) ผู้ชายหน้าคล้าย ๆ
กึ่งจีนกึ่งยี่ปุ่นนั่นหล่ะ ผมเปียยาว ๆ มีคนเดียวแหละในไทย "
.... นึกเพราะรู้ว่าพลังจิต ก็พลังงาน ฯ เชื่อคนคนนี้มีพลังจิตมาก ๆ
( ไม่ได้เชื่อเพราะฟังเขามานะ เชื่อเพราะเชื่อ )
" เขาบอกว่า ทดสอบ เวลาอ่านจิต แล้ววัด ระบบคลื่นสมอง
เปลี่ยน " ไอ่ประโยคนี้ เราก็คิดไป เเล้วนำมาเขียน แต่เราก็
คิดต่อว่า " ก็มันเป็นวิทยาศาสตร์ไง พิสูจน์แล้ว ...แต่ก็คิดอีก
ว่า ถ้ามีแบบนี้มานานแล้ว ยังไม่พิสูจน์ ฯ ก็ไม่เรียกวิทยาศาสตร์
เเล้วเขาเรียกกันว่าอะไรหว่า ....คิดต่อไปอีกว่า มันก็แค่ชื่อ แต่
ที่จริง มันก็มีอยู่แล้วในธรรมชาติ ฮึ้ย ! แล้วถ้า....( มันก็เลย ไป
เรื่อย ๆ จนสรุป ก็ตอนที่เห็นอะไรอีก )
*****************
" สุดท้าย ของวันนี้ ไม่ใช่เรื่อง คิดไป หาคำตอบไป อันนี้ วันนี้
ไม่ใช่อย่างนั้น แต่เป็นการอยู่ในสมาธิ พิจารณาแล้ว ตกตะกอนแล้ว
แต่ได้ตลอดระยะทางแฮะ
.... พอมาถึง เราก็หยุด เดินไป ดู นู่น นี่ นั่น ไป " อยู่กับ
ปัจจุบัน ของตอนช่วงวันนี้ ก็คือ ถึงแม้เราอยู่ในสภาวะใหน
แต่เราก็ใช้ชีวิต หาเลี้ยงชีพ เจ้ากรรม(นาย)ของเรา ก็ร่างกายไง
กำลังเดินทาง ไปหาอุปกรณ์ น่านเลยวิทยาศาสตร์ชอบ ๆ เดินหา
เจอล่ะ ร้านนี้ไง พรุ่งนี้สนุกหล่ะ "
***************************************
" วันนี้จะเขียนหล่ะนะ
เรื่องสัจจะ กับการให้เกียรติความเป็นมนุษย์
ก่อนที่จะเข้ามาเขียนตัวหนังสือ ไม่ว่าที่ใหน
คือเจตนา และเป็นหัวใจ คือเอาใจมาเขียนทุกที่เลย
มันก็เลยเป็น " ตัวหนังสือมีชีวิต " ไม่ว่าจะเรื่อง
ดี หรือไม่ดีของตัวเอง แต่ตัดสินใจ และคิดแล้ว
" เจตนา ก็เพื่อ เอามาเป็นแบบ แนวทาง ให้ดูเป็นเยี่ยง
แต่อย่าเอาอย่าง( ในบางเรื่อง ) คนที่ใหน เขาจะเอาเรื่องตัวเอง
มาให้ใครมอง บางครั้งหากมองผิด ก็เหยียบกันแม้ตอผุ ก็จะช่วยกัน
เหยียบซ้ำ โดยเห็นแก่ความเป็นพวกพ้อง หรืออะไรก็แล้วแต่
...หรือไม่ก็ หาก ไม่รู้จักคนคนนี้ หากผ่านมาเจอ"ใจ"ลงมาเขียน
แต่ไม่รู้นี่ใจ สัจจะ มาเขียน แล้วมาย่ำศักดิ์ศรีของคน มันก็เป็นบาป
เพราะอะไร ก็เพราะว่า " สัจจะ และใจ " ของเรา " ตัวหนังสือก็คือ
เรา ครั้งนั้น นานมา เหนื่อยมากเลย สร้างบล๊อกก็มีปัญหา สองวัน
พี่ชายมาดูให้ ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าเราอยู่มุมใหนของโลก (เอามันเป็นโลก
เชียวนะ) " ตอนนี้มันตั้งใจ จึงเศร้า ทุกข์ เสียใจ " แก้ไขกันอยู่
หลายวัน ก็ เค ล่ะ ... ตั้งแต่ตอนนั้นมา มันมีความรู้สึกว่า
" เหตุ และ ผล ... เรื่องเหตุและผล จึงพูด ด้วย สัจจะว่า "
จากนี้ไป เหตุมาจากใหน เหตุที่ทำให้ผลเกิด ตัวเราก็ทุกข์ บูมเมอร์
แรงหลายพันเท่า " ( ทุกวันนี้ " ไม่พูดล่ะ เอาแค่พรก็พอ มันเป็น
กำลังใจดี พูดอย่างอื่นบาปเปล่า ๆ ) ...( อันหลัง ทำไมเขียนอ้อม
ว่ะ ! ... เอาเบา ๆ ก็พอเน๊าะ เขียนแบบนี้หล่ะ )
... *** จริง ๆ หน่ะ บูมเมอร์แรงมันเอง หน้าที่ของมันเอง
ไม่ลงสัจจะมันก็ไป แต่นี่ พูดไปแล้ว " ใจพูดเลย "
... และก็นานมาแล้ว ก็แบบนี้เสมอ ใจนิ่งเฉย มารมาหวังทำร้าย
ด้วยไม่รู้จักมารตนนั้น ก็เลย พูดว่า " มารมา บุญช่วยคุ้ม "
ประมาณนี้ " มารตนนั้น ดิ้น ปวด ทรมาร ทั้งร่าง ...
( มารนี้ก็แค่จิต เจ้าของจิตใหญ่โต โด่งดัง มาก )
รอพระอาจารย์มา แล้วเขาบอกท่าน ท่านเฉย ๆ
" พวงมาลัยที่ให้มาก็เก็บไว้
( เรามันแค่เด็ก เดินดุ่ม ปะปนผู้คนไป
มารตัวใหญ่โด่งดัง ขอขมา
ได้มาแล้วก็เฉย ๆ หลงกับการกระทำแบบนี้ใหมก็เปล่า
ไม่สนใจหล่ะ เล่น ตะลอนต่อ ปรกติ ธรรมดา
แต่สิ่งหนึ่งก็สอนว่า เราต้องดูแลตัวเองยังไง
ควรทำตัว วางตัว ทำดี เดินทาง ยังไง )
ขอบคุณมารที่สอนธรรมะ(โดยอ้อม)
" ปัจจุบัน อนุโมทนาค่ะ "
ทุกสิ่งทุกอย่าง ย่อมเปลี่ยนไป แล้วแต่ว่า เลือกจะทำ
******************
" มันใกล้จบแล้วไง สิ่งที่อยากเขียนให้เสร็จ มีอีก จะได้ท่องเที่ยว
ซะที ....พูดเรื่องคุณกฤษถามพระต่อหล่ะ ถามเรื่อง ฤทธิ์ เหาะ
หายตัว ฯ พระท่านบอกว่า " คุณกฤษก็หายตัวได้ นึกถึงบ้าน ก็
ถึงเลย " ( ฮ่า ๆ สนุก เรานี่หล่ะฟังไปยิ้มไป )
ยังมีอีก ๆ " พลัง " ( เราก็คิด " ถามแบบนี้เลยนะ " ) พระท่าน
รักษาศีลสองร้อยกว่าข้อ จะให้พูดอะไร
แล้วเราก็ได้ฟังท่านพูดคร่าว ๆ เรื่อง พลัง " สัจจะ " ...ถึงแม้ว่า
จะเพียงเวลาน้อยนิด ก็เป็นบุญของเรา ที่เปิดทีวีเจอพอดี
" ท่านบอกเรื่องอยู่กับปัจจุบัน " ....แล้วก็ชอบมาก ๆ เรื่อง "
ท่านไปเรียนต่อที่เมืองนอก ธรรมเนียมฝรั่งต้องใส่ชุดที่เขามีมา
แปดร้อยกว่าปี ท่านบอกเขาประมาณว่า " เมื่อแคร์ชุดแปดร้อยปี
ท่านก็สองพันกว่าปี ฯ " ฝรั่งอึ้ง อนุโลม ท่านว่ามีองค์เดียว
จากนั้นยังไม่มี ... เห็นผ้าเหลืององค์เดียวเด่นอยู่ในหมู่ฝรั่ง เราก็
ยิ้ม ๆ แปลกดีนะ แต่ดีนะ ( ฟังด้วยความฮา สะใจ สบายใจ
เบิกบานใจ ..)
***********************
" สัจจะ ที่มีพลัง
ด้วยเจตนาเขียนตามแนวทาง ที่เขียนไว้บน ก็เลย หากเอาไปประกอบ
อะไรก็ตาม ทำมาหากิน เล็ก ๆ น้อย ๆ เสริม เติม หมิ่น หยาม
หรือไงก็แล้วแต่ ด้วยที่เราพูด เจตนาไปแล้ว มันก็เป็นแบบนั้น
แต่หาก มันกลับมาทำร้าย มันไม่ทำร้ายเพราะไม่ถึง แต่มันก็กลับคืน
มันก็จะกลายเป็นบาปไปซะ ... เราทำอะไรผิด เวลารู้ตัว รีบขอโทษ
แบบทันที "
.... " วันนี้ ใหน ๆ ก็เขียนแล้ว ขอโทษVT เรื่องโพส์
( ใจขอโทษตั้งแต่วันแรกแล้วหล่ะ แต่จะเขียนก็ยังไม่มีเรื่อง
มีช่องให้เขียนได้ทันที วันนี้ รวม ๆ ได้เลย )
ความคิดเห็นในเอนทรี่เจ้ามิ้ว ๆ น่าจะเรื่องเกมส์นั่นหล่ะ ไปบอกเขา
ว่า ประมาณว่า เขาคงคุยกันแล้วก่อนทำงาน ก็มันเป็นธุรกิจ อะไร
ประมาณนี้หล่ะ ... ไม่สบายใจไปหลายวันเลย เพราะเราไม่ได้
เจตนาหรอก แต่ " เราเขียนได้ เพียงแต่ว่า ไม่น่าจะเขียนหล่ะ
มันไม่ต้องเขียนแล้วนี่ ไม่ต้องก็ได้นี่ มันก็งานเขา เรื่องของเขา
แล้วเราจะไปรู้อะไรกับเขา ... " (ก็คิดแบบนี้ )
อีกอย่าง " ชอบดูรายการด้วย ไม่น่าว่าVT ขอโทษนะ ...บายใจล่ะ
ก็ยังดูวีที ดูรายการต่อไปตลอดเลย แหะ ๆ " เหมือนสำนึก
แต่เเข็งเล็ก
*** โห ตีหนึ่งครึ่งล่ะ นอนดีกว่า ดีใจที่ได้ดูหลาย ๆ สิ่ง
วันนี้เจอหลาย ๆ อย่าง ก็ดีนะ ได้ดูรายการที่ชอบทันที
ฝันดีนะค่ะ เอ่อ ... เดี๋ยว ๆ นั่ง มา ธิ ก่อน แล้วค่อยนอน
.... ใครเข้ามา อ่านเราไปเรื่อย แล้วกดไลด์ที่หัวใจให้ด้วยนะคับ !
( แหม ๆ ไม่ค่อยเลยนะเรา ) "
*******************
ความคิดเห็น