2556 แล้วหรือนี่ ไดอารี่หน้าที่ 62
วันนี้เหงาจัง แหะ แหะ บ่นได้ด้วย
;
" อยากไปเที่ยวธรรมชาติบ้าง
เพิ่งเสร็จธุระ ในสิ่งที่อยากทำ
ตื่นเช้าก็ได้ด้วย อดทนอย่างมากมาย
ทำจนสำเร็จ เพียงเวลาไม่นาน "
แต่วันนี้มันเงียบ อ่า ! ไม่มีไรให้แกล้งเล่นมั่งเลย
(ชอบทำบาปนะเรานะ ) " แกล้งผู้ใหญ่ก็ไม่ได้
แหย่เด็กเล่นก็ไม่ดี กวนตีนชาวบ้านมั่งก็ไม่ดีอีก
ก็คนมันเหงานิ ไม่นานเอง เล่นมั่งก็ไม่ได้ อิ อิ "
" เฮ่อ ! เซ็งไก่ ... อ้อ ๆ พูดถึงไก่เลยนึกออก
กลางวันแมวขึ้นมาห้องเก็บของ เราเดินผ่านจะลงบันได เห็นลูกกะตา เเล้วก็มีบางสิ่งเคลื่อนไหว ตกใจเเว๊บนึง แล้วก็หันไปมองเต็มตา อ๊ะ ! แมว !
เราก็เลยแกล้งซะเลย ฮ่า ๆ (นึกได้ทีหลังบาป มาก ) แมววิ่งตกกะได ลงไปตุ๊บอีกรอบที่พัก แล้วก็กลิ้ง (อะไรจะปานนั้น นี่เราคงน่ากลัวมากสินะ ... ก็แหงหล่ะ ยกสองมือ ทำท่ายายหยิบ เอาจริงเอาจังซะงั้น วู๊ ! เหลือเกินจริง ๆ เลยเรา )
พอเดินตามหา ไม่มีล่ะ " วิ่งหนีเร็วมาก แกล้งเขาเสร็จก็สงสาร มารู้ทีหลัง พี่ข้างบ้านบอกว่า แมวท้องด้วย ...ทำไงดีหล่ะเรา ไม่รู้นี่ว่าท้อง ..พี่แกบอกว่า แมวแท้งลูกทำไง ... ไอ่เราก็ซึมไปเลย ไม่ได้ตั้งใจนี่นา ขอโต้ด ๆ .... "
" นึกถึงคนสามสังหวัด เขาท้องหกเดือน เด็กก็ไม่หายใจ แม่ก็ยังไม่รู้ กว่าจะรู้ก็วันหมอนัด ...เพราะเขาไม่ถนอมด้วยหล่ะ ทำงานเก่ง แล้วก็สูญเสีย "
... " เราไม่ประมาทแล้วหล่ะนะ แม้ความรัก จากนี้ไป ไม่มักง่าย มีตา ไม่ตามอารมณ์ แล้วก็รู้แล้วหล่ะว่า " เหมาะ และ ควร " เพราะเราเป็นเรา ... ปีนี้เขียนสรุปอะไรเยอะเหมือนกันนะ เห็นแล้วหล่ะ เเจ้งแล้ว ทุกอย่างมีแก่นสาร แต่ไม่ใช่แก่นสาร ทุกอย่างมันก็ไม่มีตัวตนอะไรหรอก ...จะเขียนชัด ๆ สั้น ๆ ว่าอะไรดีนะ (ยังไม่เขียนดีกว่า จะไปอาบน้ำนอนหล่ะ)
" เอาเป็นว่า วันนี้เหงานะ
แล้วก็รู้สึกสงสารแมวมาก ๆ เลย
อีกอย่าง " ทุกอย่าง อันที่จริงทุกสิ่งไม่มีสาระ ไม่มีตัวตน ฉันเห็นแล้ว และเห็นมานานแล้ว ที่อยู่นี้ คือใช้ชีวิตตามหนทาง เมื่อยังอยู่ ตรงนี้ "
นอน นอน นอน นอนจ้านอน ฝันดี
**********************
;
" อยากไปเที่ยวธรรมชาติบ้าง
เพิ่งเสร็จธุระ ในสิ่งที่อยากทำ
ตื่นเช้าก็ได้ด้วย อดทนอย่างมากมาย
ทำจนสำเร็จ เพียงเวลาไม่นาน "
แต่วันนี้มันเงียบ อ่า ! ไม่มีไรให้แกล้งเล่นมั่งเลย
(ชอบทำบาปนะเรานะ ) " แกล้งผู้ใหญ่ก็ไม่ได้
แหย่เด็กเล่นก็ไม่ดี กวนตีนชาวบ้านมั่งก็ไม่ดีอีก
ก็คนมันเหงานิ ไม่นานเอง เล่นมั่งก็ไม่ได้ อิ อิ "
" เฮ่อ ! เซ็งไก่ ... อ้อ ๆ พูดถึงไก่เลยนึกออก
กลางวันแมวขึ้นมาห้องเก็บของ เราเดินผ่านจะลงบันได เห็นลูกกะตา เเล้วก็มีบางสิ่งเคลื่อนไหว ตกใจเเว๊บนึง แล้วก็หันไปมองเต็มตา อ๊ะ ! แมว !
เราก็เลยแกล้งซะเลย ฮ่า ๆ (นึกได้ทีหลังบาป มาก ) แมววิ่งตกกะได ลงไปตุ๊บอีกรอบที่พัก แล้วก็กลิ้ง (อะไรจะปานนั้น นี่เราคงน่ากลัวมากสินะ ... ก็แหงหล่ะ ยกสองมือ ทำท่ายายหยิบ เอาจริงเอาจังซะงั้น วู๊ ! เหลือเกินจริง ๆ เลยเรา )
พอเดินตามหา ไม่มีล่ะ " วิ่งหนีเร็วมาก แกล้งเขาเสร็จก็สงสาร มารู้ทีหลัง พี่ข้างบ้านบอกว่า แมวท้องด้วย ...ทำไงดีหล่ะเรา ไม่รู้นี่ว่าท้อง ..พี่แกบอกว่า แมวแท้งลูกทำไง ... ไอ่เราก็ซึมไปเลย ไม่ได้ตั้งใจนี่นา ขอโต้ด ๆ .... "
" นึกถึงคนสามสังหวัด เขาท้องหกเดือน เด็กก็ไม่หายใจ แม่ก็ยังไม่รู้ กว่าจะรู้ก็วันหมอนัด ...เพราะเขาไม่ถนอมด้วยหล่ะ ทำงานเก่ง แล้วก็สูญเสีย "
... " เราไม่ประมาทแล้วหล่ะนะ แม้ความรัก จากนี้ไป ไม่มักง่าย มีตา ไม่ตามอารมณ์ แล้วก็รู้แล้วหล่ะว่า " เหมาะ และ ควร " เพราะเราเป็นเรา ... ปีนี้เขียนสรุปอะไรเยอะเหมือนกันนะ เห็นแล้วหล่ะ เเจ้งแล้ว ทุกอย่างมีแก่นสาร แต่ไม่ใช่แก่นสาร ทุกอย่างมันก็ไม่มีตัวตนอะไรหรอก ...จะเขียนชัด ๆ สั้น ๆ ว่าอะไรดีนะ (ยังไม่เขียนดีกว่า จะไปอาบน้ำนอนหล่ะ)
" เอาเป็นว่า วันนี้เหงานะ
แล้วก็รู้สึกสงสารแมวมาก ๆ เลย
อีกอย่าง " ทุกอย่าง อันที่จริงทุกสิ่งไม่มีสาระ ไม่มีตัวตน ฉันเห็นแล้ว และเห็นมานานแล้ว ที่อยู่นี้ คือใช้ชีวิตตามหนทาง เมื่อยังอยู่ ตรงนี้ "
นอน นอน นอน นอนจ้านอน ฝันดี
**********************
ความคิดเห็น