ไดอารี่หน้าที 61
กลับมาล่ะ มึนหัวเล็กน้อย เช้านี้อากาศเย็น
กว่าเดิม จะหนาวแล้วหล่ะ " ใจสบายจัง
ไม่โกรธ ออกแนวเพี้ยนขึ้นทุกวัน
(ปรกติมันก็เพี้ยนอยู่แล้ว !)
" ใครมาป่าวผักบุ้งแถวนี้ หิวข้าว รีบเขียน
จะไปผัดผักบุ้งไฟแดง พอดีเมื่อวานซื้อมา
ยังไม่ได้ทำไรเลย "
***********************
" เฮ่อ ! ซี วิต ..เหลือให้สร้างบุญบารมี ก็อย่าเผลออีกนะเรา
เผลอโกรธนู่น เคืองนี่ มีหวัง ใจเฉา ๆ ...ดีอยู่
ที่รักษาระดับ บางทีเกือบ สติฉุดนึกขึ้นมาทันที ว่ะ วะ วะ ... ไม่พลาดแฮ่ะ !
เหมือนเดิมเลย ตามทันล่ะ สบายโก๋ "
***************
ช่วงเที่ยงเดินไปดู นู่น นี่ นั่น " แล้วความอยากได้อะไรบางอย่าง เพื่อใช้ประโยชน์บางอย่าง
ผู้ใหญ่เข้าใจแล้วหล่ะ เพราะตัวเราเองแหละ
ที่เฉย ๆ แต่พอไป แล้วก๊ะยิ้มแปร้ คุยด้วย ถาม ถาม แล้วก็ถาม ใจเขาก็ดีขึ้นมา
ไอ่เราก็สบายใจดี ดีแล้วที่เป็นคนเดินทาง
หนทางในแต่ล่ะวัน มันก็งี้หล่ะ ขลุกขลัก
เป็นธรรมดา เรารู้แล้วก็นิ่ง แล้วก็ค่อย ๆ ดูไป อยากทำให้ดี เมื่อเห็นว่าน่าทำ ก็ได้นี่ เราก็เลยทำ
แต่หากไม่ว่าง ก็เฉย ๆ ไป " ถึงยังไง คนเข้าใจ
และพอรู้นิสัย ก็ยังมีผู้ใหญ่ที่ใกล้ ๆ ตัวเรานั่นเอง
แต่ว่า " วันนี้อยากได้อะไรก็ได้ เหมือนเดิม ๆ นั่นหล่ะ
อีกอย่างทุกคนมีค่าของชีวิต หากเราเข้าใจแล้ว ก็แล้วไป เรื่องดีดี ตามมาเสมอ
" ชีวิตฉัน มันก็เป็นแบบนี้เสมอมา "
************************
ผักบุ้งไฟแดงเราชอบ ไม่เขียนล่ะหิวไปดีกว่า
ตะแว๊บ ๆ ๆ ๆ
ความคิดเห็น