Diary of love 060 ( Whitepingeon )

 

 

ไดอารี่หน้าที่ 60

          .....ไม่ได้เขียนซะหลายวันเลย   มีงานต้องทำ   ไปเจอพี่ ๆ  อีก

อีกเพียงไม่กี่วัน   เราก็แยกย้ายกันไป    "  ซื้อขนมกินกัน  เมื่อตอน

ที่เราอยู่ที่นี่ไม่กี่วัน   อยากให้อะไรก็ได้   กับคนที่ดีต่อกัน   ไม่ได้สน

ใจว่า   ทำให้ใครคิดอะไรเยอะแยะหรือเปล่า     ....ตอนที่อยู่ใกล้

ดวงดาว  หม่ามี้   เพื่อน ๆ   ก็เห็นอะไรอร่อย ๆ   ก็นึกถึงกัน   

แล้วก็คิดว่า    เราไม่ได้อยู่ที่นี่นานนัก    กินอะไรก็อยากให้เขา

ลองดูบ้าง    "





ที่นี่ก็เหมือนกัน   ที่ใหนก็ไม่ค่อยจะต่างกันนัก    ที่นี่ สำหรับพี่

บางคน    เราต้องอธิบายแบบเปรย ๆ    มันก็ต้องเป็นอย่างนี้หล่ะ

สังคมต่าง   วิถีเปลี่ยน   " ให้  หรือ รับ  "   ถ้าไม่คิดอะไรมาก  

สบายใจดี    ( จะไม่เขียน ว่าคนนั้น  เคยแต่ได้รับ  หรือไม่ค่อยให้ 

เมื่อได้รับ  ก็เหมือน....  ต้องวงเล็บไว้ว่าแบบนี้   ก็ต้องเขียนใน

วงเล็บด้วยเช่นกัน   แต่โดยส่วนตัว  ไม่ชอบเขียน   ดูเราดีที่สุด  

หาข้อเสียตัวเองก็พอ    แต่วันนี้จะเขียนไว้   เพราะไปอ่านตามที่

ต่าง ๆ  จะเจอคำว่า   " คนส่วนมาก ...  คนนั้น  ... คนนี้ ฯลฯ    )

เมื่อเรามีโอกาสได้เขียน    ควรโน้ดไว้บ้างคงดี    (ทั้ง ๆ  ที่ไม่ค่อย)

อยากจะเกี่ยวข้อง    อยากดูเรื่องของตัวเอง  แต่ในเมื่อเราเกิดมา

แบบนี้  แบบนี้หนะแบบใหน เอาเถอะนะ ช่าง ว่าเรื่องเราต่อดีกว่า  )

(*** พูดถึงสำหรับตัวเอง เพราะเราไม่มีหน้าที่อะไร แบบนั้น  หน้าที่

แบบนั้นก็ต้องเป็นได้เหมือนกัน  แต่สำหรับตัวเอง  มันเงียบแล้ว นิ่ง

นิ่งพอควร   .... ใช่ว่าจะเขียนกล่าวถึงใครไม่ได้  แต่ก็แล้วแต่หน้าที่

และเหตุผลที่ควร ฯ )

*****************************



บล็อกยึกยือ    เรานึกออกล่ะ   ว่ามันเป็นไร     ตอนก่อนก็ทำแบบนี้

แต่ก็ไม่เป็นอะไรนี่นา   ก็ปรกติ    พอทำบ่อยเข้า   งานเข้าเลย  

"  ส่วนหนึ่งจากการเข้าใจถูก   อีกส่วนอาจเข้าใจผิด   แต่รวม  ๆ 

สังเกตเอา    ก็เลยรู้ล่ะ    หากไงก็ขอพัยเว็บล่ะกัน  ออกตัวไว้ก่อน

หล่ะ   ไม่ได้เขียนโปรแกรมได้ปร๋อ    ไม่รู้โคร้งสร้าง   ไม่ไร   เลย

ต้องค่อย ๆ  ดูเอาเอง    .... แต่หลายวันนึกออก   มาเขียนวันนี้  

เคล่ะ     เขียนได้เต็มที่    "




*****************************

******************











.....พี่ชายหายต่อมไปเลย   สบายดีป่าวนะ    บอกว่า

จะเป็นผู้อ่าน   ได้เข้ามาอ่านมั่งป่าว    เบอร์เดิมยังอยู่ป่าวไม่รู้  

หากเราเดินทางผ่านไป   จะได้ติดต่อได้    เมลก็มี   ถ้าเปลี่ยน

ส่งข่าวมาบ้างก็ได้     หายไปทำไม    ...เพลงก็เงียบ  (แหะ ๆ  บ่น)

"  ดูแลตัวเองด้วยนะ   เป็นไร  ไม่สบายก็ส่งข่าวมาได้เลย  

ไม่ต้องเกรงใจกันเลยสำหรับพี่    "



...  " หายไปแบบนี้   ดีนะที่ไม่ลบบล็อกเพลงไป   ขอไว้หาก

ไม่ทำต่อ   เก็บไว้  ไม่นั้นน้องเหงาแย่ "    แล้วมันก็ต้องเหงาสิ 

คนเคยเข้าไปเล่นที่นั้น   ไม่รู้ยังเก็บไว้งั้น   หรือเพราะขอไว้  

ก็ขอบคุณพี่ชายคนดี     เข้าไปเล่นทุกครั้ง    ไม่งั้นก็เบื่อ ๆ 

...และคิดว่า  พี่ ๆ  ทุกคนก็คงคิดถึงพี่  คิดถึงที่นั้น    หากเข้า

มาอ่าน   อย่าใจดำนักเลย   โผล่มาว่ายังมีชีวิตอยู่    ( สักวันเถอะ

เราจะไปถล่มถึงบ้าน  อยากอยู่ในถ้ำดีนัก )  


******************************




"  เมื่อคืนเราฝันเห็นดวงดาวหล่ะ   ทำอะไรเนี่ย ! ( ฮ่ะ ๆ ฝัน )

สบายดีป่าวไม่รู้   ไม่ได้ฝันตั้งนานนน แล้ว นะ   ฝันทีงั้นเลย

นะ ก็พูดถึงเรื่องฝัน    ก็คิดถึงเสมอหล่ะค่ะ    ยังอยู่ดีก็ดีล่ะ

พี่ใหญ่ก็ส่งข่าวมา   พักหลังเราก็ไม่ค่อยอะไรกับใครแล้วด้วย

มันเฉย ๆ  กับทุกอย่าง   ...หมายถึงใครจะไปจะมา   ก็ไปเลย 

มาเลย    เเล้วก็เลย ๆ  ๆ   ไม่อาวรณ์    สักวันก็ต้องเจอกัน



เปรี้ยวจี๊ดนั้งรถไปเยี่ยมที่พระนคร     ทำให้เรางงเลย   " แล้วก็

เกือบทำเสียเรื่อง    ดุพี่เค้าด้วยหล่ะ     ทิ้งท้ายบอกพี่ว่า   เรา

ไม่ได้สนใจเรื่องเก่า ๆ  ที่ไม่ดีเลย   นี้บ้างนั้นบ้าง  เดี๋ยวเข้าใจกัน

ไปอีกเรื่อง    ก็ฉุนพี่เล็ก ๆ   คนพูดตรง ใช่ว่าพูดพร่ำเพรื่อ

มันเป็นดาบสองคม     "


" พี่แกบอกว่า   เราไปไกลมาก  ห่างเหิน  อยู่ข้างบนแล้ว  " 

ก็เลยถามว่าคืออะไร   พอเข้าใจกันแล้ว  ก็บอกไปว่า  

"  ทุกวันนี้  เรื่องน้อยมาก ๆ   และสบายใจดี   "   

********************


เรื่องราวเก่า ๆ  ความทรงจำดี ๆ  ก็น่าคิดถึง  นำมาเล่า  เรื่องราว

ไม่ดีก็พูดได้   เมื่อเราต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อ " แก้ลำ "

ป้องกันตัว   ตราบใดที่ยังอยู่บนโลกสมมุติ  มนุษย์กิเลศมาก  สักวัน

ต้องเจอกันอีก   ยังมีคนต้องฟื้นความทรงจำที่เราทิ้งไม่สนขึ้นมา

หากคนอ่อนแอก็อ่อนไหว   

...แต่ถ้าเป็นเรื่องไม่ดี   หลายฝ่ายไม่อยากพูดถึงมัน   มันก็จบ 

สบายดีจะตาย    "   คนเรามันก็ไม่เท่ากันไง    วันนั้นก็เลยต้องดุ

ผู้ใหญ่  จะด้วยสังคม  ติดนิสัยส่วนรวมมา   พูดพร่ามหรือไรก็แล้วแต่

ถ้าจะคบกัน  ยังอยากจะคบกัน   ก็คิดว่าต้องพูดล่ะ   ดุซะเลย  ...

เพราะรู้นิสัยนั่นหล่ะ   ไม่ได้ว่าตัวเองดี   ( แต่รู้ดีดี)   ก็ไม่อยาก

เก็บขยะมาอีก   กวาดไปจนจะไม่เหลือแล้ว


*****************

ตั้งแต่เจอพี่ ๆ  เพื่อนใหม่   มันก็มีอยู่หลายเรื่องราว  แม้คนรอบข้าง

แม้แต่ผู้ใหญ่    แต่เมื่อเขาเห็นเราเฉย ๆ   เขาก็คงทำความเข้าใจ

แล้วก็ไม่ยุ่งกับเรา   " ช่วงแรกวันเเรก  ผู้ใหญ่แห่กันมาดู  ทำเป็น

มาวน ๆ  อยู่แถว ๆ  นั้น   บางคนก็พูดถึงการแต่งตัว ( เราก็เป็นเรา

มันก็สไตย์เรา  แต่ก็เรียบร้อย   ให้เกียรติสถานที่ และทุกคน)


... ผู้ใหญ่บางคนพูดซ่ะเวอร์   " คนพรรษาน้อย  จะมองไม่ออก เขา

จะมองว่างั้น ๆ  ไม่มีไร   ส่วนคนเท่ากันหรือใกล้เคียงจะพอมอง

กันออก    ส่วนคนพรรษาน้อยกว่าจะมองคนเยอะกว่าไม่ได้เลย  ได้

แต่เดามั่วในสิ่งที่สายตาตนเห็นเพียงภายนอก   (อยากจะเขียน

แบบนี้นานแล้วหล่ะ  แต่ที่นี่เจอรวมเรื่องเลย   ได้เขียนเลย

...คำว่าพรรษาเป็นเพียงคำพูดเรา  หมายถึง  คนปฏิบัติ รู้ ฯ 

จนจิตระเอียด  นุ่ม  แม้เรามองเห็นเขา  ก็รู้แล้วหล่ะ ว่าจิตนุ่ม

เรียบร้อยละมุล  กายกับจิตรวมกันแมทกันดูสะอาด    ส่วนเรื่อง

การได้อะไรที่ปฏิบัติรู้ได้ด้วยตัวเองนั้น   วันนี้ไม่เขียนหล่ะ  

เรื่องมันเยอะ  )   


แต่ทุกวันนี้   เราก็ยังทำตัวเหมือนเดิม  ทุกคนก็ดูเงียบ ๆ  กันหล่ะ

พูดคุยดี  ให้เกรียรติกัน   ทุกอย่างมันอยู่ที่ตัวเราทั้งนั้นเลย   เราก็

ไม่ได้หวั่นไหวกับเสียงใคร    ก็เลย ๆ  ใจมันสบาย  การกระทำก็

ทำด้วยความสบายใจ   เมื่อใจไม่ได้ไปขัดใคร    เราก็ไม่ได้อะไรมา

กระทบอีก    รายระเอียดมันเยอะมากเลย   ถ้าจะเขียนขยายเล่า  

รู้ว่าพี่ ๆ   ชอบอ่าน   คงอ่านแต่ก็ฟัง ๆ  ไปก่อนนะค่ะ   ไดอารี่

กึ่ง ๆ  บทความไปซะหล่ะ     จริง ๆ  อยากเขียน   แต่มันก็ง่วงหล่ะ

แล้วก็เยอะแล้วด้วย    หน้าที่เขียนได้ยาวดี   



**********************


ทดสอบบล็อกด้วย    ไม่ยึกยือแล้วหล่ะ    เขียนได้เต็มที่เลย   ดีใจ

อีกอย่าง "  เดี๋ยวนี้รู้สึกว่า   คิดถึงสิ่งดีดี  มีประโยคหนึ่ง สั้น ๆ  แต่

จุกเหมือนกัน   ประมาณนะประมาณว่า "  รัก มีคนรักหล่ะดีแล้ว  แต่

อย่าให้เสียน้ำตา   "   ฟังดูรวมเลย  เหมือนเตือนตัวเราตัวเขา ใคร

และให้รู้จักรัก  


ขอบคุณที่คิดถึง  บล็อกสบายดีแล้ว   ฝันดี  "



******************
******************************