ไดอารี่หน้าที่ 44
วันนี้เห็นนกตัวนี้สีสวยสดใสดี ก็เลยเอามาไว้ดู
พิมพ์ไป ดูทีวี กินข้าวไปด้วย พอดีเปรี้ยวจี๊ดโทรมา
ก็เลยคุยไปด้วย
รู้เรื่อง แต่ก็ต้องทำอะครบ ทุกอย่างมันกำลังเดินทาง
ปรกติก็กินข้าวช้าอยู่แล้ว นัดกันว่าจะไปหากลุ่มพี่ ๆ
เพื่อนของเราเอง (เพื่อนเรามีแต่สี่สิบอัฝ)
พี่ ๆ เค้าทำงานรับราชการบ้าง บ้างก็มีร้านเล็ก ๆ
เป็นของตัวเอง เจอกันได้ เพราะนิสัยห้าว ๆ คุย
กันก็ภาษาคน เอ๊ะ ! มันก็ใช่ ภาษาคนแบบคนอื่น
ถ้าไม่รู้จักกัน คงฟังไม่เข้าใจ ส่วนใหญ่ พวก
ประเภทขวานทั้งนั้นเลย ไม่รู้เป็นไง เจอแต่ขวาน
แต่จริงใจดี
*****************************
ให้น้ำหมักเพื่อน ณ ไปสามขวด ที่ป้าเชง
เค้าสอนทำนั่นหล่ะ ปรกติเราเป็นพวกประเภท
สนใจ ว่ามันคืออะไร ก็เลยลองทำดู ทำไป
ทำมา กลายเป็นว่าดี
เพื่อน ณ เท้าป่วย หาหมอให้ยาทาหลายพันเลย
ไอ่เราได้ยินพี่ที่วัดเล่า ก็เลยให้พี่โทรตาม มาที่บ้าน
จัดให้แช่น้ำไปหนึ่งชั่วโมง พอดีกับเราแต่งตัวไป
ข้างนอกเสร็จ
สังเกตุมีหนองผุดออกมาจากใต้เล็บด้วย จนถึงวันนี้
จากคนสองเท้าเหมือนขาดเลือด สีคล้ำ ๆ ติดเชื้อด้วย
(ดูตาเปล่า ไม่ใช่หมอ แต่รู้สึกได้ อาจจะเว่อ แต่เรา
จะมองเห็นในตัวคน จะมีโรคบางอย่าง แบบนี้ก็มีบ้าง)
มีการไปซ้ำเติมเขาเล่น ๆ อีกนะ " หยี๋ ! ส้งติงเน่า ๆ
แบบนี้คนใกล้ตายชัด ๆ ทายาไปมันก็ได้แต่ข้างนอกหล่ะ
มันลามไปข้างในแล้ว เเบบนี้ขาคนใกล้ตาย อีกหน่อย
ตัดขา "
พูดไปก็กังวลนะ ถึงจะกวนตีน แต่ก็กลัวว่ารักษาไม่ดี
มีหวังแย่ คนที่น้ำเหลืองไม่ดี แถมออกแนวกลาย ๆ
ไปในเนื้อไม่ดีตามเผ่าพันธุ์หล่ะก็ น่าเป็นห่วงอยู่
" แต่อาทิตย์กว่า ๆ มาเยี่ยมเรา เห็นเนื้อดีขึ้นมาก
ผิวแดงใสเป็นปรกติ แถมยังดูสะอาด ไม่คล้ำดำแล้ว
ผ่านมาอีก เมื่อวานพี่โทรเล่าว่า เท้าสองข้างดีมากมาย
ผิวไม่คล้ำเลย (คาดว่าหาย) "
...ก็แค่ใส่รองเท้าบ่อย ๆ มันก็อับ ตัวเขาก็เป็นน้ำเหลือง
ไม่ดี หลาย ๆ อย่างมันก็เลยตามมา
แต่วันนี้ดีใจ เพื่อนเราไม่เจ็บปวด เดินสบาย ๆ แล้ว
ถึงไอ่เพื่อนเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่เรื่องที่เราบอก ก็ทำ
ทำตามจนเดินสบาย ๆ แล้ว แม่เค้าก็คงไม่ห่วงมาก
วันนี้กลับบ้านด้วย คงให้แม่ดูแล้วหล่ะ ส่วนเรา
ก็ไม่เคยลืม รู้สึกขอบคุณคนบ้าน ณ ที่ดีต่อเรา
*****************************
" เห็นเค้าทำอะไรกันไม่รู้ สงสัยมาก
เคยแต่ดองมะขาม ทีนี้ น้ำตาลทรายเเดง+
น้ำ แล้วก็ผลไม้เนี่ยนะ หมักดองอย่างนั้นหรือ
แล้วผลที่ได้ออกมาเป็นเป็นอะไรบ้าง เท่านี้หล่ะ
ก็เลยไปซื้อผลไม้ รวม ๆ ปาไปหลายพันอยู่นา
(สามสิบกว่าชนิด ทั้งผลไม้ไทย และนอก หาได้
ตามท้องตลาด และในห้าง ฯ )
เนื่องจากใช้เวลาเป็นปี ก็เลยคิดว่า ใหน ๆ ก็
ทำแล้ว เอาให้มันรู้ไปเลย ก็เลยได้มาให้เพื่อน ๆ
และรู้ว่าดี อย่างน้อย ไม่มีเเสดงสาปในบ้าน แค่นี้
เราก็ปลอดจากภาหะนำเชื้อโรค ได้หนึ่งอย่าง
" เรื่องดีดีเกี่ยวกับเรื่องนี้มีเยอะเหมือนกัน ส่วนตัว
ก็รู้สึกขอบคุณป้าเช็ง และเรื่องรายระเอียดทางเคมี
มันเป็นมาเป็นไปยังไง ก็ไม่รู้ ไม่ได้เก่งทางเเล็ป
เอาเป็นว่า เมื่อใดที่เราพูดว่าดี มันก็คือดี เอาเท่า
นี้ก่อนแล้วกัน การันตีอะไรยังไม่ได้ "
****************
วันนี้เจ็บตัวนิดหน่อย ไม่ค่อยได้ยกของหนัก
แต่ก็อยากทำ พอได้ทำก็บ้างาน ไม่เสร็จ
ไม่หยุด
... " บางวันก็นอนไม่หลับ บางทีก็ห่วงคนอื่น
เมื่อจู่ ๆ เห็นอะไรบ้างประปราย เชื่อตัวเอง
แล้วมันก็เป็นแบบนั้น แต่บางที ก็ไม่ได้รู้
ว่ามันเป็นแบบนี้รู้แน่หรือ เพราะไม่ได้ใส่ใจ
คิดว่า ปล่อยให้มันเป็นไป ก็ได้แต่ ขอให้
มีความสุข หากมีปัญหาอะไร ก็คิดให้ได้
ย้อนไปดูสิว่า " คุณเคยทำอะไรไว้บ้าง ผล
มันจึงเกิน ณ ตอนนี้ " ไม่ว่าจะอะไร สิ่งใหน
มันเป็นไปตามกงล้อแห่งเวลา
... ได้เท่านี้หล่ะเรา ถึงภาพเหล่านั้น มันจะ
อยู่ในส่วนใหน แต่เราก็ถือว่ามันมาจากเหตุที่
แต่ล่ะเรื่องแต่ละอย่าง แล้วมันก็เป็นไป
... ทุกครั้ง มีเรื่องราวเหล่านี้ปะปนมา เราได้แต่
นั่งคิด หาเหตุผล แล้วก็ปล่อยไปตามเรื่อง ไม่ยุ่ง
กับอะไร จะมีบ้างก็หากจำเป็น และคนนั้นสำคัญ
ต่อเรามาก จนไม่สามารถที่จะละสายตาไปจากกันได้
..................................
....เขียนนฤมิตรยังได้ ให้ทุกอย่างลงตัว มีเวลา
ดูดูไป คงมีอะไรก่อนหลัง และสิ่งที่ต้องทำก่อน
ทำอยู่นี้ คือใช้ชีวิตประจำวัน ซึ่งมีเรื่องราว
หลากหลายมากมาย นฤมิตรยังรอให้เขียนให้
เดินทาง ก็ไม่จบอยู่ดี จนกว่าเราจะเขียนต่อใหม
หรือจนกว่าชีวิตเราจะจบ " ก็มันเป็นเรื่องของเราเอง
คนที่เราเกี่ยวข้องด้วย คือคนกันเองทั้งนั้นเลย "
วันนี้เขียนเนือย ๆ เพราะยังเจ็บตัวเล็กน้อย
นอนพักผ่อนได้ไม่เต็มที่ ก็ยังเห็นภาพเหล่านั้น
และกระแสของจิตเหล่านั้นอยู่เลย
" ขอให้สุขใจยิ่งขึ้นนะค่ะ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรได้
มากกว่านี้ ถึงแม้จะรับรู้ แต่มันก็แค่นั้น ทุกคน
มีทางของตน " (คนที่ศึกษาเรื่องพลังจิต จะ
รู้ว่าจิตไปไวกว่าคลื่นอื่นใด ... ไปอ่านเจอเรื่อง
พลังจิต ท่านเขียนว่า " สมาธิวิปัสนากรรมฐาน
เผื่อ สะสมพลังจิต " ฯ ถึงแม้เพิ่งอ่านเจอ แต่
เรารู้ว่า พลังจิตนั้นมีจริง และอ่านวาระจิตของอะไร
ต่าง ๆ ได้ ไม่ว่า คน ฯลฯ ..... และอื่น ๆ )
" แหม เขียนไปเหมือนเพ้อ ๆ ... แต่ว่าเจอเอง
ก็จะรู้เองนั่นหล่ะ เรื่องอื่นเราไม่ได้ใส่ใจนะ ไม่สน
ไม่อะไร แค่เห็น"กาย"(เตรียมเน่า) กับ"จิต"(ของคน
ที่อาจมีทั้งแจ่ม เขอะ เปอะหลาย ๆ อย่าง หรือ ใส
หรืออะไร ๆ ก็แค่นั้น)
วันหนึ่ง ๆ ออกไปเจอเรื่องราว ถ้าหากจิตวอกแวก
ก็จะระงับสติตัวเองไม่ค่อยอยู่ หมายถึง สนใจไป
กับสิ่งเหล่านั้น " แต่เราเฉย ๆ ได้แล้ว เห็นแล้ว
ก็ปล่อย ๆ มันไป ได้แค่เห็น รับรู้ แล้วก็ทำเฉย ๆ
นี่หล่ะ เมื่อก่อนเราเฉยได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ก็เลย
ทำให้วุ่นบ้างก็มี ต้องทำความเข้าใจกับคนรอบข้าง
" นี่ก็เริ่มเบื่อ ๆ อยู่นะ เห็นแล้วมันหล่ะเบื่อ ทุก
สิ่งทุกอย่าง เช่นเมื่อวาน " คนก็ดูดี แต่ใจคิดอีกอย่าง
มีทั้งเล่ห์ กล มีทั้งพูดแต่ใจหน่ะฟรอม เยอะแยะ
ดีที่เราเฉย ดูสิ่งรอบข้างไป แต่ปิดยังไม่เป็นนี่สิ
ถึงจะปิดไม่เป็น แต่ก็วางเฉยเป็น ไม่สนใจ
คิดว่าเป็นเรื่องที่เราต้องเจอ คิดว่านี่หล่ะเป็นเรื่อง
ธรรมดา ที่หลาย ๆ ท่านเจอมาก่อนเรา ท่าน
ยังวางเฉยได้ ก็เพราะ แจ้งแล้ว จึงเป็นเรื่อง
ธรรมดา " (ส่วนคนที่เพิ่งเดินทาง ก็จะเจออีก
เรื่อย ๆ รู้ไว้นะ วันเป็นเรื่องที่ต้องเจอ และมัน
เป็นเรื่องธรรมดา ...รู้ว่ามีคนที่เริ่มแล้ว และกำลัง
อยู่ในการเดินทาง ... ก็เราดูอยู่หล่ะ ฮ่า ๆ หาก
เขาหลงทาง หลงในสิ่งที่เจอ เผลอเพลินหล่ะก็
วนอยู่ในอ่าง แต่หากหลงไหล จนแยกไม่ออก
จนงมงาย จนคิดว่าตัวเองวิเศษ เมื่อนั้นหล่ะ เตรียม
เลย เราจะว่าให้หายบ้า อ่ะ ! ยุ่งอะไรกะเขาว่ะเนี่ย)
**********************
" เราเขียนเรื่องเหล่านี้ได้นะ แต่เรื่องอื่น
มีมาให้เขียนมากกว่า รู้ว่าเขียนได้เท่าที่รู้ แต่สำหรับ
คนที่มาถึงระดับหนึ่งแล้วนั้นหล่ะ ถึงจะอ่านรู้เรื่อง
ไม่งั้น ก็จะเจอคำว่า ไม่จริง บ้า เป็นไปไม่ได้
หรือไม่ก็ มีหลายอย่าง ตั้งแต่เริ่มต้น ขุดขึ้นมาเขียน
มาพูด มาเพื่อให้อ่าน แล้วได้นึก แล้วได้อ๋อ
... แต่จริง ๆ แล้ว คนที่เขาไปได้ระดับพลังของจิต
ที่ควบคุม และฝึกได้ระดับหนึ่งแล้ว เขาก็จะเข้าใจเอง
สังเกตุได้จากที่ต่าง ๆ บัวหลากเหล่า ก็จะพูดต่างกัน
แล้วแต่ใคร
ก็ไม่ได้อะไรหรอก เขียนไดอารี่ไปเรื่อย เพราะเรา
ฝึกสมาธิเสมอ ๆ จนบางที ก็อยากพูดภาษาเดียวกัน
กับคนที่รู้จริง ๆ ปรึกษากันกับคนที่รู้จริง ๆ บอกกันได้
กับคนที่รู้จริง ๆ หาเนื้อนาบุญ ไม่ให้หลงผิด
คิดผิด หลงตัวเอง " ส่วนโต๋ข้าพเจ้า ถึงจะอย่างไร
มันก็ธรรดาอยู่นั่นหล่ะ หากกายนี้ไม่ได้ใช้มันแล้ว มัน
ก็ไม่มีประโยชน์อันใด ก็เท่านั้น แต่ ณ วันนี้ ยังใช้
เดินทางได้อยู่ กำลังคิดอยู่ว่า ชีวิตนี้นอกจากนั้นแล้ว
เราจะทำอะไรให้ดีที่สุด เพื่อ.... "
**********************
ความคิดเห็น