nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 043(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)

 


 
 
 
 
 































 
 









              
                   
                                DRAW ME CLOSE TO YOU



 








ไดอารี่หน้าที่ 43


เช้ามาคลิ๊กจองพื้นที่ไว้   เพิ่งมาเขียนก็เกือบบ่ายโมง

ดูจะสำคัญนะเนี่ย  ต้องจอง ฮ่ะ ๆ   ...  เรื่องของเรื่อง

จะเขียนแล้ว  แต่ต้องแว๊บ  แล้วก็ต้องกลับมาใหม่




เมื่อคืนเพิ่งเข้าเมล์    แต่ก็ยังไม่ตรวจเมล์อีกหลายที่

มีใครส่งจดหมายรักมาบ้างปล่านะ   (เขียนขำ ๆ  จริง ๆ

ก็ไม่ได้ติดต่อใครด้วยหล่ะ )




รหัสยังจำแทบไม่ได้    เข้าหลายเว็ป  หลุดเข้าไปได้ด้วย

Hi5 ก็ลืมแล้วเหมือนกัน    เขาเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ  

ส่วนเราก็ไม่ได้เเว๊บไปใหน    กลับไปอีกครั้ง   ไม่รู้แล้ว

ว่าจะยังติดต่อกับเพื่อนได้ยังไง

"  เอาเป็นว่า  ทิ้งจดหมายสั้น ๆ   แล้วเราก็ทำใจสบาย ๆ 

บอกตัวเองว่า    ครั้งหนึ่ง  เรารู้สึกดีกับทุกทีเสมอ  เรายัง

คิดถึงทุกสิ่ง ทุกคนที่เราได้เคยพูดคุยกันผ่านตัวหนังสือ

ไม่ว่าใครเขาจะเขียนออกมาด้วยตั้งใจหรือเปล่า  แต่สำหรับเรา

เต็มใจที่ทัก   และตั้งใจ   จึงทำให้รู้สึกดีเสมอ   เพราะนั่น

คือเรา   ตัวตนของเราทุกที่  คือตัวตนของเราจริง ๆ  

"  ทำใจสบาย  ๆ  บอกคนดี  และทุกคนว่า  อาจจะไม่ได้

กลับมาได้    แต่ก็จะไม่ลืม   "  ( ที่เขียนแบบนี้  เพราะ

ทุกที่ให้ความรู้สึกดี   และคนดีของเราก็มีอยู่ทุกที่  เคยนะ

เมื่อเวลาจะไปใหน   ก็ต้องบอกกัน  เพื่อให้เราได้ไม่ห่วง

เพราะแคร์ความรู้สึก   และไม่ชอบให้ใครคิด  รอ  ห่วง

หรืออะไรก็ตาม )











.....   รู้สึกว่าคิดถึงขึ้นมา    ไม่ได้หมายถึงอย่างอื่น

คิดถึงเพราะเป็นคนดีของเรา     เขียนไปกี่ที่ กี่เว็ป

ดูเหมือนจะมีแต่คนสำคัญเสมอ    "  ก็ใช่นั่นหล่ะ

เพราะคนเขาทำตัวมีค่า  ให้เราให้เห็นคุณค่า

แล้วจะลืมกันได้อย่างไร     ...  เคยถามพี่ใหญ่ว่า

เป็นยังไงกันบ้าง   พี่ใหญ่บอกว่า  "  อะไรก็อยู่เหมือนเดิม

ก็ยังอยู่    "   ก็เลยฝากบอกไปว่า   " ทุกอย่างมีเวลา

ถ้าได้เวลา   ถึงเวลาก็เปลี่ยนแปลงมันได้เลยค่ะ   ไม่ต้อง

เกรงใจ    "






....  ก็นั่นสินะ   เดินผ่านไป  ก็จะต้องเจอรอยเท้าเรา

ทุกที่เราเดินเล่น   ทำอะไรทิ้งไว้ตามรายทาง  คงคิดถึงกัน

เมื่อเห็นทุกวัน    ก็ไม่ลืม      แต่ก็นั่นอีกหล่ะ   " กาลเวลา

มันต้องเป็นไปตามกาลเวลา    เมื่ออะไรเปลี่ยนไป

แก้ไขปรับปรุง   หรือยังไงก็ตาม    เราก็จะไม่ลืม

จะยังมีมุมนี้   และหลาย ๆ  ที่   มีคนดีติดตามเป็นกำลังใจ

ไม่สิ   ต้องมีอยู่ในใจตลอดนั่นหล่ะ    "









****************
*******************
*********************




...   มีคนเขาบอกว่า  ให้เลือกสิ่งที่ชอบ

ฉันก็เลือกสิ่งที่ชอบจริง ๆ  ด้วย

"  มีคนจะเลือกสิ่งที่ชอบ   แต่ฉันก็เลือกสิ่งที่ชอบ

เช่นกัน   เราจึงต่างมีสิ่งที่ชอบเช่นกัน   คือ

การเลือกที่จะเดินทางตามวิถีชีวิตแห่งตน   "



เมื่อวิถีทางของฉัน    เป็นแบบนี้   และเลือกอย่างนั้น

" พี่คนไกลสัญญาว่า   น้องรักคนนี้  จะไม่ให้ใครทำร้ายอีก

จะไม่ให้ใครเหยียบย่ำน้ำใจไม่ว่าใคร  "

คำสัญญานั้น   ฉันไม่เคยคิดเอาสาระกับใคร   ปัจจุบัน

มองเฉย    เพราะการคาดหวังเอากับใคร   ก็เป็นทุกข์

ถ้าเขาทำไม่ได้อย่างที่พูด

"  ฉันไม่คาดหวังเอากับผู้ใด  "   สบายดี สบายใจ



....   พี่ก็ยังทุกข์   ที่วกวน   ก็ด้วยตัวเอง   ฉันได้แต่

เป็นเพื่อนเมื่อมีเรื่องราวทุกข์ท้อใจ    ได้รับฟัง  

ถึงแม้ครั้งหนึ่ง   ตอนที่ฉันไม่ยอมรับฟังอะไรเลย  นั่น

เป็นเพราะ    พี่ที่ไม่ยอมรับในความเป็นจริง 

"  ความรัก  การคาดหวัง  การยึดถือ  มันเป็นการเห็น

แก่ตัว   เพราะยังไม่เจอความรักที่บริสุทธิ์ที่เกิดจากตัว

และไม่สามารถมอบให้ใครได้  "



(ครั้งก่อนนั้น  เพราะฉันยังไม่ปล่อยวาง   จึงไม่ยอม

รับฟังอะไรได้อีก   ไม่รับสายเป็นปี  ทั้ง  ๆ  มันดังทุกวัน

เมื่อยอมรับฟัง  แต่เมื่อพี่พูดเรื่องนั้นขึ้นมา   จะเกลียด

ไม่รับฟัง  ไม่รับรู้   แต่พูดเรื่องอื่น  ฟัง  ช่วยคิด  ... แต่

ก็อีกนั่นหล่ะ   เวลา  และความเข้าใจแล้ว  จึงได้ปล่อยวาง

และปล่อยให้มันเป็นไป  รับฟังไป   แต่แล้วทุกอย่าง

มันก็จะเปลี่ยนไปดี   ดั่งที่ใจและความคิดเราดีอยู่แล้ว

" หากเรามีจิตใจดี  ความคิดดี   ไม่ว่าสิ่งที่มาจะไม่ดี

แต่สักวัน   ความดี  ก็เอาชนะมัน   ดีใจที่แม้เปลี่ยนให้คน

เข้าใจได้บ้างไม่ทั้งหมด   ยอมรับได้แล้ว  ถึงแม้ไม่ทั้งหมด

แต่ทุกวันนี้   เราก็ยังมีกันอยู่   ดูความเป็นไป   แม้ว่า

มันจะไปได้เท่านี้    แต่ก็สามารถทำให้คนเอาแต่ใจ

แต่คิด  และคิดได้   เพราะเราไม่หนีหน้า  หนีปัญหา

เพียงเราขอเวลา  ใช้เวลา  ก็เท่านั้นเอง   )








>>>>
>>>>>>>
>>>>>>>>>


.......................................







....วันนี้รู้ตัวหงอย ๆ  ไปบ้าง  ใช้พลังงานไปเยอะ

ใช้ความคิดเยอะ    แล้วเมื่อเวลาล้า ๆ  ก็ทำให้

คิดถึงคนดีขึ้นมา   และได้เวียนกลับไปบอกข่าวที่เก่า

แม้ว่าจะยังจำที่นั้นได้หรือไม่   เพราะเจ้าตัวก็แปลงร่าง

เยอะซะเหลือเกิน   คุณวีสาม   ไม่ว่าจะเป็นมดเอ็กหรือ

มดตะนอย    ก็ไม่มีทางที่คนอย่างเราจะมองไม่ทะลุเห็นว่า

คือใคร    สไตย์แต่ละคนย่อมมี    ทำให้เข้าไปเห็นแล้วยิ้ม  ๆ

" เออนะ   เวลาเราต้องการพลังใจขึ้นมา   ก็ยังหาได้

ตามที่ต่าง  ๆ  "





.... ถึงอย่างนั้น  เพื่อนที่ต่าง ๆ  ก็ยังมี  บางครั้ง

ไม่อยากรู้จักใครมากเกิน    เพราะจะทำให้อาวรณ์

ก่อนที่จะรับรู้   และวางมัน




************************************



"  คงสบายดีอยู่ใช่ใหม    ยังคิดถึงกันอยู่หรือเปล่า

เราอยู่ทางนี้สบายดี    แม้ไม่มีใครคอยปกป้อง

เมื่อเวลาที่เราเหนื่อยล้า    แต่เราก็ดูแลตัวเองได้


ในยามที่เราต้องการใคร   แม้เพียงแค่นั่งเป็นเพื่อน

อยู่ข้าง ๆ   สักนาที    แต่เราก็นึกถึงคนดี   เหมือน

ยังอยู่ด้วยกันเสมอ   อยู่ที่ใจเสมอ    ตอนนี้ไม่ได้รู้เลย

ว่าคุณอยู่ที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง     เพราะไม่ต้องการ

รับรู้ผ่านอะไรอีก  นอกจากเวลา  "







*** สายลมแห่งความหวัง ได้พัดผ่านมา

แล้วเพียงไม่นาน  ก็หอบหัวใจนั้นไปด้วย

สายลมแห่งปี   ได้หอบความรู้สึกดี

กลับมาพร้อมกับใจ  
****





******************************







ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น