***ปล. หากท่านผู้ใดหลงเข้ามาอ่าน ก็กด " Ctrl พร้อม A "
จะได้เป็นคลุมดำ อ่านง่ายกว่า ทำได้เท่านี้ก่อน ***
จะได้เป็นคลุมดำ อ่านง่ายกว่า ทำได้เท่านี้ก่อน ***
เอ่อ .... ไดอารี่ต่อจากเมื่อวาน มีอะไรจะเขียน
อีกล่ะพอดีพี่นักธุรกิจโทรมา จะซื้อที่สำหรับ
ใส่พระบรมสารีริกธาตุมาเผื่อเราด้วย คือ
ให้พี่เค้าไปสามองค์(เท่าเม็ดถั่วเขียว ) แล้วก็
ให้พระโลหิตไปด้วย ก็ไม่ค่อยจะรู้อะไรหรอกเรา
แต่พอนึกอยากรู้อะไร ก็รู้ หรือเดี๋ยวก็
จะมีใครนำให้รู้ ฯลฯ
แต่ว่าไม่ชอบ ก็เลยบอกพี่ว่า " ไปดูหลายรอบแล้ว
แต่เราไม่ชอบ ขอบคุณค่ะ " แห่ะ ๆ ตรงไปป่าวว่ะ !
ก็จะไปหาที่ชอบเองนั่นหล่ะ พี่เค้ามากับลูกชาย
ส่วนเรื่องงานเค้า พี่ใหญ่เล่าให้ฟังบ้างแล้วหล่ะ
พอประมาณ
ก็ดีใจ อย่างน้อยให้กำลังใจได้ ไม่ใช่ปลอบใจหรอก
เพราะหากปลอบใจ มันคนล่ะความหมาย
นี่เค้าดิ้นรนสู้ จนมีทางออก วันนี้เค้าเล่าว่า
" ดีใจมากตอนแรกนึกว่าจะไม่รอด อยู่ ๆ
ธนาคารมาเปิดทางให้ถึงที่บ้านพี่นึกว่าจะ...
" (จำไม่ค่อยได้ ฮ๋ะ ๆ รู้แต่ว่า กลายเป็นเรื่องดี )
ฟังเสียงคนพลังเดิม คนที่แกร่ง ก็ดีใจกับเขา
เมื่อคืนดูริว สนุกดี มีญาณทิพย์? มาด้วยหล่ะ
ตอนนี้รู้สึกว่าเรื่องธุรกิจเข้ามาปน ๆ มากกว่าเดิม
หากเพลินไปลืมหน้าที่ เป็นเครื่องมือการค้า
ผลมันก็จะออกมาด้วย" ขอโทษจริง ๆ
ร้อนวิชาป่าวเรา พูดได้ไม่นาน หุบปากจะ
เขียยนเรื่องตัวเองบ้างหล่ะ
อ้อ หน้าใหม่ดูมีพลังดีหว่ะระเบียบดีดูแกร่งกว่าเก่า
ทำดีแล้วก้านนนนน ! อ่ะ! อีกแล้วตรู !! จบ ๆ ๆ"
แห่ะ ๆ จะพยายาม วันนี้พูดกับพี่คนไกล
นึกถึงหลวงพ่อวัดอ้อน้อย " พี่ใหญ่ชวนไปใหว้ครู
ก็เลยหยุดกึ๊ก ! ถาม " ครูไร ? ใหว้ไร ? ยังไง?
ก็รู้นะเราเป็นคนไง "แล้วพี่ใหญ่ก็บอกว่า ไปเถอะ
(เขารู้เราเป็นคนยังไง)พอไปถึงคนสองพันกว่าคน
ใส่ชุดขาวกันซะส่วนมาก เราใส่ชุดแสกขาว
งามขนาด(ใหน?) เอาเป็นว่าพี่ ๆ บอกว่าสวย
แต่เป็นชุดแซกลูกไม้แซมไปวัดไงไม่รู้ชอบแต่งตัว
"พ่อบอกว่าเวลาไปวัดให้อาบน้ำ แต่งตัวให้สวยงาม
ดูสะอาดสะอ้าน หลวงพ่อพระพรมโมลีท่านบอกว่า
" ให้ดูแลสุขภาพกาย ใจ " (จำประโยคเต็มไม่ได้
รู้แต่ว่ากายสังขารก็ต้องดูแลรักษาให้ดี ส่วนพี่ ๆ
เค้าคาดผิด เค้านึกว่าเราต้องใช่ชุดขาว ไม่แต่งตัว
ผิด ! ก็ชอบตั้งแต่เกิด แล้วแต่จริต แต่เวลา
บวชชีพรหมก็ไม่แต่อะไรหรอก ตามระเบียบ)
ที่วัดอ้อน้อย หลวงพ่อท่านสอนเรื่องการใหว้ครู
ระลึกถึงครูบาอาจารย์ก็ใหว้พ่อแม่ ครู ครูหลาย ๆ
ด้านที่สอนเรา แล้ววันนี้ก็ได้ใหว้หลวงพ่อ
สรุปว่าใหว้หลวงพ่อเป็นครูบาอาจารย์
ดีใจมากเลย ที่เป็นลูกศิษย์ เพราะว่าถึงยังไง
ก็ได้ฟังคำสอนจากเทป อ่านหนังสือที่
ท่านเขียน และทางวัดจัดให้
เค้ามีขันใหว้ มีหญ้าแพรก ดอกมะเขือฯลฯ
ก็เหมือนตอน ที่เราใหว้ครูที่โรงเรียนนั่นหล่ะ
จัดปีที่แล้วเป็นปีสุดท้าย"ชอบที่หลวงพ่อ
ท่านสอน แล้วก็เวลาพูด นักเลงดี ก็ ก็ไม่ใช้
คำนี้แล้วจะใช้คำใหน หลวงพ่อท่านพูดตรง ๆ
" สัจจะ เป็นสิ่งที่เรารักที่สุด "
คนเป็นพัน แต่ว่าที่เห็นพวงมาลัยใหว้ลงพ่อ
ต่างหาก ก็ไม่ถึงท่าน มีเราคนเดียว ส่วนคนหลังๆ
ไม่รู้เหมือนกัน เพราะผ่านไปเป็นพันก็ไม่มีใคร
นำพวงมาลัยไปใหว้ถึงท่าน มีแต่คนทางวัด
รอเก็บก่อนจะถึงท่าน ส่วนเรารู้แต่ว่า ถือไว้มือขวา
แล้วก็วางที่พานตั้งอยู่ข้างหลวงพ่อ
" แง่ว ! มีพวงมาลัยพวงน้อยอยู่พวงเดียว "
ตอนนี้รู้สึกว่าเรื่องธุรกิจเข้ามาปน ๆ มากกว่าเดิม
หากเพลินไปลืมหน้าที่ เป็นเครื่องมือการค้า
ผลมันก็จะออกมาด้วย" ขอโทษจริง ๆ
ร้อนวิชาป่าวเรา พูดได้ไม่นาน หุบปากจะ
เขียยนเรื่องตัวเองบ้างหล่ะ
อ้อ หน้าใหม่ดูมีพลังดีหว่ะระเบียบดีดูแกร่งกว่าเก่า
ทำดีแล้วก้านนนนน ! อ่ะ! อีกแล้วตรู !! จบ ๆ ๆ"
แห่ะ ๆ จะพยายาม วันนี้พูดกับพี่คนไกล
นึกถึงหลวงพ่อวัดอ้อน้อย " พี่ใหญ่ชวนไปใหว้ครู
ก็เลยหยุดกึ๊ก ! ถาม " ครูไร ? ใหว้ไร ? ยังไง?
ก็รู้นะเราเป็นคนไง "แล้วพี่ใหญ่ก็บอกว่า ไปเถอะ
(เขารู้เราเป็นคนยังไง)พอไปถึงคนสองพันกว่าคน
ใส่ชุดขาวกันซะส่วนมาก เราใส่ชุดแสกขาว
งามขนาด(ใหน?) เอาเป็นว่าพี่ ๆ บอกว่าสวย
แต่เป็นชุดแซกลูกไม้แซมไปวัดไงไม่รู้ชอบแต่งตัว
"พ่อบอกว่าเวลาไปวัดให้อาบน้ำ แต่งตัวให้สวยงาม
ดูสะอาดสะอ้าน หลวงพ่อพระพรมโมลีท่านบอกว่า
" ให้ดูแลสุขภาพกาย ใจ " (จำประโยคเต็มไม่ได้
รู้แต่ว่ากายสังขารก็ต้องดูแลรักษาให้ดี ส่วนพี่ ๆ
เค้าคาดผิด เค้านึกว่าเราต้องใช่ชุดขาว ไม่แต่งตัว
ผิด ! ก็ชอบตั้งแต่เกิด แล้วแต่จริต แต่เวลา
บวชชีพรหมก็ไม่แต่อะไรหรอก ตามระเบียบ)
ที่วัดอ้อน้อย หลวงพ่อท่านสอนเรื่องการใหว้ครู
ระลึกถึงครูบาอาจารย์ก็ใหว้พ่อแม่ ครู ครูหลาย ๆ
ด้านที่สอนเรา แล้ววันนี้ก็ได้ใหว้หลวงพ่อ
สรุปว่าใหว้หลวงพ่อเป็นครูบาอาจารย์
ดีใจมากเลย ที่เป็นลูกศิษย์ เพราะว่าถึงยังไง
ก็ได้ฟังคำสอนจากเทป อ่านหนังสือที่
ท่านเขียน และทางวัดจัดให้
เค้ามีขันใหว้ มีหญ้าแพรก ดอกมะเขือฯลฯ
ก็เหมือนตอน ที่เราใหว้ครูที่โรงเรียนนั่นหล่ะ
จัดปีที่แล้วเป็นปีสุดท้าย"ชอบที่หลวงพ่อ
ท่านสอน แล้วก็เวลาพูด นักเลงดี ก็ ก็ไม่ใช้
คำนี้แล้วจะใช้คำใหน หลวงพ่อท่านพูดตรง ๆ
" สัจจะ เป็นสิ่งที่เรารักที่สุด "
คนเป็นพัน แต่ว่าที่เห็นพวงมาลัยใหว้ลงพ่อ
ต่างหาก ก็ไม่ถึงท่าน มีเราคนเดียว ส่วนคนหลังๆ
ไม่รู้เหมือนกัน เพราะผ่านไปเป็นพันก็ไม่มีใคร
นำพวงมาลัยไปใหว้ถึงท่าน มีแต่คนทางวัด
รอเก็บก่อนจะถึงท่าน ส่วนเรารู้แต่ว่า ถือไว้มือขวา
แล้วก็วางที่พานตั้งอยู่ข้างหลวงพ่อ
" แง่ว ! มีพวงมาลัยพวงน้อยอยู่พวงเดียว "
ฟังเพลงไปพิมพ์ไป " รักฉันเถิดที่รัก ต้อม เรนโบว์
เป็นเพลงที่ชอบอีกเพลงหนึ่ง ทุกคนที่เจอเราเมื่อ
ครั้งก่อนหน้า ก็จะเห็นเราพกเซาว์เบา หูไม่ห่าง
เดินไปต้องมีเพลงตลอดเลย เป็นคนที่อยู่กับ
เสียงเพลงเสมอ ๆ แต่ตอนนี้ก็ไม่ค่อยเท่าไหร่
ครั้นจะไม่ใส่ใจชาวโลก ไอ่เราก็อยู่ในสังคม
ถ้าจะไม่สนใจใคร ตัวเราก็ใช่ว่าจะอยู่คนเดียว
บนโลกนี้ สิ่งที่ทำได้ เค้าสบายใจ ชีวิตเค้า
ได้เดินหน้าต่อด้วยพลังใจ ทุกคน หลาย ๆ
คนซะด้วย อย่างน้อยก็ยังพอดีความหวัง
หวังว่าพี่เค้าจะสู้ และดีขึ้นเรื่อย ๆ " เพราะ
อย่างน้อย วันนี้ก็ยังดีใจที่ได้คุยได้ให้คำปรึกษา
ที่ไม่รู้ว่าจะอธิบายเป็นคำพูดว่ายังไงรู้แต่ว่า
มันดีขึ้นก็ดีแล้วไง ชีวิตเรามีหลายอย่างมากมาย
แต่สิ่งที่อยากทำมากที่สุดตอนนี้ ใครบางคน
หรือใคร หรืออะไรที่รู้จักกัน เป็นยังไง
แล้วต่อไปมันจะเป็นยังไง แล้วทำไมไม่โผล่ว่ะ !
(ก็เขียนกำกวมซะ ท้าย ๆ ไว้รอเวลาเดี๋ยวรู้เอง
เขียนไม่ได้ เดี๋ยวเรื่องมันจะเปลี่ยนแต่นี่มัน
ไดอารี่เรานิหว่า เมื่อไหร่จะให้ได้ทำยังไงต่อไป
เชื่อว่าการเวลาได้ทำให้คนเรารู้จักหลาย ๆ อย่าง
แล้วกาลเวลาก็ได้นำพาให้เราต้องเจออะไรต่อไป
ตามเรื่อง แต่ ! โอกาสมีมาหากไม่คว้า
ก็จะผ่านเลยไป แล้วก็ต้องเป็นเเบบนี้)
วันนี้เขียนนิดเดียว นิดเดียวของเรานะเนี่ย ฮ่ะ ๆ
ความคิดเห็น