เฮ้ย ! เฮ้ย ! สวัสดีไดอารี่วันพุธ
เนื่องจากว่างมาก ใจหน่ะว่างมาก กวาดขยะในใจออก
ทุกวัน ตอนนี้เลยได้เป็น ไดอารี่วันนี้อีกครั้ง ได้รมณ์
เขียนแล้วหลาว
วันพุธรอดูริว ย้ายมาช่อง 5 แล้ว ดูริวนะ ไม่ใช่ดูเรื่องผี ๆ อย่างเดียว มันสนุกดี ดูเรื่องแบบนี้ทีไร เหมือนดูตลก
หัวเราะอย่างฮา มันส์มาก แต่บางทีก็โต๊ะจัย
เหมือนกัน มัวแต่ลุ้น !
ไม่มีอะไรมากมาย ก็อย่างที่เขียนไว้หลายที่ " กลัว กลัว กลัวผวา จนหายกลัว กลัวจนชิน จนกลายเป็น ไม่กลัว ก็เจอมาตลอด ก็เลยชินมางั้น ตอนแรกไม่รู้ทำไง พักหลังใจดีสู้เสือ หาที่มาที่ไป ทนไม่ไหว "" เมิงจะเอาไงกะกูว่ะ !!!! (อันนี้คิดในใจ )" แล้วก็หยิบไฟฉาย หาซะเลย กวนอยู่ได้ เฮ่อ ! เรื่องนี้ จิ๊บ ๆ ผ่าน ที่อยากดู คือดูวาระจิตริว เป็นคนไงบ้าง สอนคนดีใหม ยังไง
ดู ๆ ก็กลาง ๆ เป็นกลาง หมายถึงไม่ยัดเยียดความคิด แต่ก็เเทรกวิทยาศาสตร์ให้คนเค้าได้มองหลายมุม ถือว่าฉลาด ทั้ง ๆ ที่ตัวเองบางครั้งเผลอพูด ในสิ่งที่ตัวเอง
อยากทำให้ดีที่สุด แต่ก็นะ ตอนนี้ดูไปก่อน แต่ก็ถือว่าดีแล้วประมาณหนึ่ง ที่เหลือก็ไม่รู้ เราก็เป็นท่านผู้ชม " ก็ยังชอบวิธีคิด การนำเสมอ วิธีพูด ของริวพอประมาณ ก็อย่างว่า ดูดูไปก่อน เหมือนดูฟันธงนั่นหล่ะ ชอบดูเฉย ๆ สนุกดี ได้ความรู้ด้วย แล้วแต่เราจะแยกเอา อันใหนดีก็รับ อันใหนดูว่าตัวเองคิดว่ายังไง แล้วเค้าเป็นใคร ประมาณ ประมาณ แล้วก็ดู ดูเพลินดี "
ละครไม่อยากดูเท่าไหร่ มันเบื่อ ๆ ไงไม่รู้ อินเตอร์เน็ต ก็ยิ่งเริ่มเบื่อเข้าไปใหญ่ ตอนนี้นะ " ศูณย์รวมน้ำกับไฟ และอะไรต่อมิอะไร แรง ๆ (ทั้งหมดนี้หมายใจข้างในนะ) นั่นหล่ะ จะนำพาให้เกิดเรื่องวุ่นวาย รักษาสุขกันถ้วนหน้า เพราะกระทบอันดับแรกใจหล่ะหวา ที่เหลือ รวม ๆ เละ เพราะช่วยกันไง "
ต่อมา เดินเรื่อยเปื่อย ที่นั่น เริ่มมีตัวป่วน หากไม่เข้มเเข็งพอ แล้วจะรู้ว่า วุ่นหน่ะ มันทำให้ไม่สบายใจ เจอปั่นเข้าไป มั่นก็จะไปรวม ๆ เริ่มเละ ๆ เราก็เป็นห่วง ได้แค่เป็นห่วง เดี๋ยวเค้าค่าเอา อิ อิ รอบคอบบ้างก็ดี หินก็หนักดี อ่า ! ตรูพูดอะไรว่ะเนี่ย
เดิน เดิน เพลิน ๆ (เอ้ ! ก็เมื่อวานอยากเขียนแบบนี้หล่ะ แต่เบรคไว้ ไหงวันนี้ต้องเขียน ช่างมัน ๆ ก็เรื่องของเรานิหว่า ) สบายใจ สบายดี เป็นเด็กดีนะทุกคน เลยวันเด็กมาแล้วไม่ได้ไปใหนเลยเรา กิจกรรมที่มี สำหรับเด็ก ๆ เค้าคงสนุกรื่นเริงตามประสาเด็กเหมือนที่เราเคยไปวันเด็ก อืม.... แต่หลังวันเด็ก ก็ไปเดิน ๆ เหมือนกัน
เค้ายังเเจกไอติมเลย อยากกินมั่ง โหลดอายุเลยดีมั้ง แต่ก็ได้แค่มอง ยิ้ม ๆ " ถึงยังไง เด็ก ๆ ก็ยังมีจิตใจดี เป็นเด็กดีนะจ๊ะ เด็กดี ก็ต้องดี ดีต่อไป อย่าแกว่ง ก็เท่านี้ "
ทุกวัน ตอนนี้เลยได้เป็น ไดอารี่วันนี้อีกครั้ง ได้รมณ์
เขียนแล้วหลาว
วันพุธรอดูริว ย้ายมาช่อง 5 แล้ว ดูริวนะ ไม่ใช่ดูเรื่องผี ๆ อย่างเดียว มันสนุกดี ดูเรื่องแบบนี้ทีไร เหมือนดูตลก
หัวเราะอย่างฮา มันส์มาก แต่บางทีก็โต๊ะจัย
เหมือนกัน มัวแต่ลุ้น !
ไม่มีอะไรมากมาย ก็อย่างที่เขียนไว้หลายที่ " กลัว กลัว กลัวผวา จนหายกลัว กลัวจนชิน จนกลายเป็น ไม่กลัว ก็เจอมาตลอด ก็เลยชินมางั้น ตอนแรกไม่รู้ทำไง พักหลังใจดีสู้เสือ หาที่มาที่ไป ทนไม่ไหว "" เมิงจะเอาไงกะกูว่ะ !!!! (อันนี้คิดในใจ )" แล้วก็หยิบไฟฉาย หาซะเลย กวนอยู่ได้ เฮ่อ ! เรื่องนี้ จิ๊บ ๆ ผ่าน ที่อยากดู คือดูวาระจิตริว เป็นคนไงบ้าง สอนคนดีใหม ยังไง
ดู ๆ ก็กลาง ๆ เป็นกลาง หมายถึงไม่ยัดเยียดความคิด แต่ก็เเทรกวิทยาศาสตร์ให้คนเค้าได้มองหลายมุม ถือว่าฉลาด ทั้ง ๆ ที่ตัวเองบางครั้งเผลอพูด ในสิ่งที่ตัวเอง
อยากทำให้ดีที่สุด แต่ก็นะ ตอนนี้ดูไปก่อน แต่ก็ถือว่าดีแล้วประมาณหนึ่ง ที่เหลือก็ไม่รู้ เราก็เป็นท่านผู้ชม " ก็ยังชอบวิธีคิด การนำเสมอ วิธีพูด ของริวพอประมาณ ก็อย่างว่า ดูดูไปก่อน เหมือนดูฟันธงนั่นหล่ะ ชอบดูเฉย ๆ สนุกดี ได้ความรู้ด้วย แล้วแต่เราจะแยกเอา อันใหนดีก็รับ อันใหนดูว่าตัวเองคิดว่ายังไง แล้วเค้าเป็นใคร ประมาณ ประมาณ แล้วก็ดู ดูเพลินดี "
ละครไม่อยากดูเท่าไหร่ มันเบื่อ ๆ ไงไม่รู้ อินเตอร์เน็ต ก็ยิ่งเริ่มเบื่อเข้าไปใหญ่ ตอนนี้นะ " ศูณย์รวมน้ำกับไฟ และอะไรต่อมิอะไร แรง ๆ (ทั้งหมดนี้หมายใจข้างในนะ) นั่นหล่ะ จะนำพาให้เกิดเรื่องวุ่นวาย รักษาสุขกันถ้วนหน้า เพราะกระทบอันดับแรกใจหล่ะหวา ที่เหลือ รวม ๆ เละ เพราะช่วยกันไง "
ต่อมา เดินเรื่อยเปื่อย ที่นั่น เริ่มมีตัวป่วน หากไม่เข้มเเข็งพอ แล้วจะรู้ว่า วุ่นหน่ะ มันทำให้ไม่สบายใจ เจอปั่นเข้าไป มั่นก็จะไปรวม ๆ เริ่มเละ ๆ เราก็เป็นห่วง ได้แค่เป็นห่วง เดี๋ยวเค้าค่าเอา อิ อิ รอบคอบบ้างก็ดี หินก็หนักดี อ่า ! ตรูพูดอะไรว่ะเนี่ย
เดิน เดิน เพลิน ๆ (เอ้ ! ก็เมื่อวานอยากเขียนแบบนี้หล่ะ แต่เบรคไว้ ไหงวันนี้ต้องเขียน ช่างมัน ๆ ก็เรื่องของเรานิหว่า ) สบายใจ สบายดี เป็นเด็กดีนะทุกคน เลยวันเด็กมาแล้วไม่ได้ไปใหนเลยเรา กิจกรรมที่มี สำหรับเด็ก ๆ เค้าคงสนุกรื่นเริงตามประสาเด็กเหมือนที่เราเคยไปวันเด็ก อืม.... แต่หลังวันเด็ก ก็ไปเดิน ๆ เหมือนกัน
เค้ายังเเจกไอติมเลย อยากกินมั่ง โหลดอายุเลยดีมั้ง แต่ก็ได้แค่มอง ยิ้ม ๆ " ถึงยังไง เด็ก ๆ ก็ยังมีจิตใจดี เป็นเด็กดีนะจ๊ะ เด็กดี ก็ต้องดี ดีต่อไป อย่าแกว่ง ก็เท่านี้ "
♥♬♥ ♥♬♥ ♥♬♥ ♥♬♥ ♥♬♥ ♥♬♥
นะ เรานะ ไม่เขียนจะกระอักตายไง เขียน ๆ มันไป สักวันก็จะไม่เขียน จะพยายามไม่พูดเรื่องแบบนี้มาก มันเหนื่อยตัวเอง หาเรื่องอีกแล้วตรู !
เมื่อวันอาทิตย์ พี่สาว(พี่ที่วัดนั่นหล่ะเรียกพี่สาว) นั่งรถมาหา สร้อยทวาฯ ขาดกระจุย ร่วงติดค้างตามตัว ยังดีที่นั่ง คงหล่นที่เบาะนั่ง หายไปเม็ดหนึ่ง " พี่นั่งเศร้า บ่นอุปเลย หา หาแล้วหาอีก ไม่เจอ " เราไม่พูดอะไรมาก
เคยบอกกันแล้ว เรื่องราวเหล่านี้ " บางทีนะค่ะ บางสิ่งบางอย่าง เราก็ไม่มีข้อมูลอะไร ไม่รู้อะไร เราก็คิดเอาเอง มันก็ลำบากภายหลัง "
แล้วตัวเราหล่ะ เราหนะก็เจอมาหมดแล้วไง ในเรื่องเหล่านี้ ไม่มีอะไร ให้เขียน จะเขียนทำไม ยิ่งเฉื่อยอยู่ เวลาเครื่องติดก็ไปได้ไม่จอด " ทำบล็อก ถ่ายรูป เขียน ดีดี มันช่างเหนื่อยจัง ตอนนี้นะ เวลาที่มีนี้ ไปทำอะไรมากมาย แค่หน้าจอนี้ มางมอยู่ทั้งหมด มีหวัง นกอย่างเราเหลือแต่กระดูก แต่ก็รู้สึกดีดีกับที่นี่นะ มันก็ไม่แน่ วันใหนไม่สบายใจ ก็จะเขียนอะไรไม่ออกเหมือนกัน
วันนี้ไม่มีอะไร แค่อยากเขียน มันว่าง ๆ ทีใจ มันสบาย ๆ เบา ๆ ดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย ดูอะไรไปเรื่อย ๆ เริ่มเห็นเค้าลาง แต่ก็ นะ ช่างเหอะ ... เรื่องของเขา มันคงจะเกี่ยวอะไรกับเราบ้างหล่ะนะ นิด ๆ แต่ มีเหตุ ย่อมมีผล แล้วผลมันติดจรวจ มันไวไปหน่อย สำหรับใจเเล้ว อยากให้ทุกอย่าง อยู่ย่างที่มันควรจะเป็นไป เหมือนห้วง จักรวาลไง ไม่เห็นดาวดวงใหนมันจะมาวิ่งชนกันเลย มันก็ไปตามเรื่อง แต่เอ๊ะ ! เกี่ยวกันตรงใหนหล่ะเนี่ย
พูดเรื่องดวงดาว เเว็บมาเจอ อย่าทำหน้างง ๆ เพราะทีเวลาตัวเองพูด ยังต้องแปลไทยเป็นไทย แล้วยังต้องมาเเปลเป็นโค้ต แต่ข้าพเจ้าก็เข้าใจเสมอ เพราะเป็นคนล้น ๆ หุ หุ ...
ก็ ใกล้ได้กลับบ้าน ไปทำธุระให้แม่แล้วหล่ะ ก็เกริ่น ๆ ไว้เหมือนกันว่าจะไปดูเรื่องคดีอสังหาฯ ดวงดาวเคยเห็นภาพในมือถือเราแล้วนั่นหล่ะ แต่มีอีกที่ เห็นว่าเค้าก็ว่าจะจัดการให้ดีอยู่นะ แต่ว่าแค่ลมปาก เดี๋ยวกลับไปจัดการทุกอย่างให้เสร็จ ตัวเองจะได้ว่าง ว่างที่ใจ ว่างมาก ๆ จะชวนไปทำบุญเชิงท่องเที่ยว ไปป่ะคุณ แห่ะ ! คงว่างหล่ะเน๊าะ หาเวลาหยุดบ้างก็ได้นะ วันใหนก็อยากเดินทางไกล หนีตะลอนขึ้นเหนือข้ามประเทศกันม่ะ เค้ามีแรลลี่ด้วยหล่ะ สนุกดีค่ะ
พอล่ะ ไว้มาเขียนเติมเรื่อย ๆ ได้แค่ 26 หน้าเอง จะไปหากาแฟโดร้ฟหล่ะ ส่วนคุณ ป่านนี้ ฮ่า ๆ ทำงานอ่ะเด้ ! กะว่าจะทำอีกกี่ปีหล่ะนั่น อายุเก้าสิบเก้า ปีหน้าก็เก้าสิบก้าว ส่วนเรา ไม่ได้ไปสุงสิงกับอะไรไร้สาระหล่ะนะ แค่ดู ๆ แล้วก็ผ่าน ไม่เอาอะไรเข้ามาเป็นขยะในใจ โตพอ เพียงชอบเล่นขี้เล่นเป็นนิสัย " มันเป็นเพียงนิสัย หน่ะโยม " ประโยคนี้ หลวงพ่อองค์หนึ่งพูด เพื่อสอนให้รู้จักแยก (อันนี้ก็เคยเขียนล่ะ ตอนนี้ไม่เขียนเล่าแล้ว ขี้เกียจพิมพ์ ) ไปดีกว่า
สวัสดีนะ ไดอารี่ออฟเลิฝ
ความคิดเห็น