สวัสดีปีใหม่ค่ะ
วันนี้ 09-01-2555
สวัสดีไดอารี่หน้าที่ 25 เขียนมาก็นานแล้วนะ แต่ก็ได้ที่นี่ เท่านี้หล่ะค่ะ
วันนี้เพลีย ๆ เหมือนเคย ปลาร้าเป็นเหตุ ก่อนน้ำท่วมไม่กี่วัน ไปตจว.
เห็นว่าน้ำท่วมแน่ ก็เลยจอดยาวอยู่บ้านนอกซะเลย เกิดมาก็ไม่เคย
กินปลาร้ามาราทอน ครั้งนี้เต็มคาบ น้ำพริกปลาร้า มีทุกแบบ พี่ทำ
ให้กิน ซื้อที่ตลาดบ้าง แถมยังมีกับข้าวที่ไม่เคยได้ยินชื่อ ไม่เคยกิน
ที่เด็ดสุด อาจจะบ้าจี้หล่ะเรา เห็นพี่เอาเมล็ดกระถินคลุกข้าวราดด้วย
น้ำพริก อันนี้ไม่ขาดเลยวันละสามเวลา ไอ่เราก็เอาด้วย หลายวัน
มันก็บื่อ ๆ นะ แต่ก็เอากับเขาด้วย มันเหมือนเล่นมากกว่า
แล้วก็กินผักมากมายหลายชนิด ยังไม่รู้ชื่ออีกเป็นสิบ แกงอะไรว่ะ
ไม่เคยได้ยิน เอามันมาทำเป็นแกง คล้าย ๆ แกงเรียง เค้าบอกว่า
" แกงมัน " ไม่เคยกิน พอชิมดู อร่อยดีแฮ่ะ ! ก็เลยขอให้น้า ๆ จัดหนัก
หนึ่งเดือนผ่านไป น้ำหนักขึ้นสามกิโล ก็เลยหยุด อีกหนึ่งเดือนต่อมา
ลดลงเท่าเดิม
..... วันนี้เกริ่น ๆ ไว้ก่อน แรงยายไม่ถึงแฮ่ะ ! แพ้ปลาร้าเพราะ
ช่วงที่ภูมิต้านทานน้อย กินไปคันไป แต่อร่อย ก็ไม่เข็ด แถมน้ำปะปา
ช่วงเช้าสีโอวันตินซะนัน กลายเป็นผื่น ทีนี้หล่ะแม่เอ้ย มีหวังกว่าจะหาย
เป็นแผลเป็นก็สามเดือนกว่าเหมือนเคย
เราไม่ได้ไปต่างประเทศตอนนี้แล้วหล่ะ ทำคดีเรื่องที่ดินให้แม่ก่อน
แม่มีอยู่คนเดียว ก็ดีเหมือนกัน ชีวิตต้องเป็นแบบนี้ด้วยหล่ะ ลำบากมาก
ไม่ดีเพราะที่นั่นหาปลาร้ากินยาก ไม่เข็ด !!! " กลับมาติดกระจกทำร้าน
ใหม่
ทำ ๆ ไปก่อน จุดประสงค์คือ จะปล่อยพระสมเด็ดวัดระฆังให้เช่าเราจะเอา
เงินไปสร้างวัตถุเพื่อทำนุบำรุงศาสนา เดินทางทำบุญสร้างกุศล ทำอะไรก็ได้เล็ก ๆ ไว้เป็นปัจจัยในการเดินทาง ระหว่างที่มีชีวิตได้ทำอะไรดีดีให้ตัวเอง
เราหวังว่าคนคนนั้นเค้าคงมารับพระไปจากพิราบขาว ยังมีหลายคนนะ ที่
เพียงรู้ข่าวก็ไม่รีรอ เสนอราคาเช่ามาตามที่รู้กัน 30-50 อีกท่านบอกว่า
ถ้า60 ยังพอสู้ไหวอยู่ (ยังไม่เห็นพระเลย รีบเชียว)
เราสืบ ๆ หลายที่ ทั่ว ๆ ไป ได้มีคนอีกมากมายที่ต้องการ
ว่าแต่ปัจจุบันนี้
โลกเราช่างน่ากลัวจัง อุบัติภัยมาเร็วไม่คาดคิด ภาวะโลกร้อนอีกทำให้เกิด
การเปลี่ยนแปลง เราอยากให้คนคนนั้นนะ คนเดียว ราคาในใจก็เดียว ๆ
อยากเรียนกฏหมายต่อด้วยหล่ะ จะช่วยคนที่ถูกเอาเปรียบถ้าหนทางมี โอกาสให้
จริง ๆ แล้วกลุ่มเราได้รับเมตตาจากเจ้าอาวาสวัด เป็นบุญของพวกเรา
ไปวังน้ำเขียวมา นึกถึงคนที่เค้ามีเงินมากมาย เค้าก็สรรหาวัถุมงคลกันนะ
มีลูกปัดทวารดีก็ยังหามาป้องกันตัว นอกจากนำมาเป็นเครื่องประดับ มีผู้ใหญ่ใหญ่ ๆ จริง ๆ เจ้านายเลย ท่านก็สรรหาทวารวดี อันนี้คนที่เค้าเจอเราเค้าเล่าให้ฟัง สรุปว่า ทั้งลูกปัด ทั้งพระสมเด็จ เราก็ได้รู้ข่าวสารไปในตัว
เจ้าของรีสอร์ทเค้าไปหาทวารวดี ผู้ใหญ่หลายอาชีพเจอเราด้วยหล่ะ แต่
บางทีเราก็แต่งตัวไฮโซ (ใคร ๆ ก็ว่างั้น จริง ๆ ชุดร้อยเดียว ฮ่า ๆ แต่
ของยี่ห้อก็มีบ้าง ก็คนมันดูดีอยู่แล้ว ฮา... ) บางวันใส่เสื้อแขนกุด
กางเกงขาสั้น ลากเกี้ยะ เดินต็อก ๆ ผู้ใหญ่เห็นก็ทำท่านับถือ ส่วนเรา
ก็เฉยนะ เอาเป็นว่ารู้กัน อยู่ที่ใจ ใครมีตาในก็ดูเอง
เขียนเรื่องพระต่อล่ะ เป็นงี้ทุกทีเลย ก็มันมีเรื่องราว อย่างฮามากมายไว้ค่อยเขียนแล้วกัน หลวงพ่อท่านอนุญาติ แล้วแต่โยม เรามีพระสมเด็จกรุวัดพระแก้ววังหน้าปี 2411 (ก็ที่ดวงดาวรู้นั่นหล่ะ)พอหลวงพ่อท่านให้สมเด็จวัดระฆังมาก็ เก็บไว้องค์เดียว สมเด็จเพชรพิจิตรอีกองค์ หลวงพ่อบอกว่า
" เอาอย่างนี้นะโยม ทำแบบนี้สิ ทำเป็นสร้อยแล้วสร้อยหลายองค์เลย ....
จะได้ระลึกถึง เอ้อ องค์นี้หลวงพ่อท่านให้มา ... (ประโยคที่หลวงพ่อท่าน
บอกโยมหลาน อยากให้รู้จักพระที่เมตตาอีกองค์จัง แต่ห่วงท่าน กลัวใคร
ต่อใครไปรบกวนท่าน ทุกวันนี้มีคนรู้ข่าว เทียวไปขอท่านไม่ขาด ท่าน
บอกว่า " ถ้าจะเป็นของใครก็คือของคนนั้นนะโยม " แล้วจะได้เล่าถึงพระองค์นี้ที่ท่านใช้หลักเมตตา )
กลับมาเที่ยวนี้ จะสานเรื่องให้เช่าพระให้สำเร็จ หากว่าไม่ใช่คนนั้น
ไม่มีใครที่สนับสนุนคนคนนี้ ไม่เห็นความตั้งใจ ก็คงไม่ได้ปล่อยให้ใครอีก
ที่คิดจะปล่อยให้เช่าพระเพราะตัวเองมีหลายองค์ คอก็มีเท่านี้ แห่ะ แถม
สร้อยทวาวดี ลูกปัดสุริยะเทพอีก ก็อยากมาก็มา ถอดยากซะด้วย(อันนี้
ก็ได้เล่าอีกยาว) ส่วนตัวไม่หลงใหลได้ปลื้มนะ แต่เคารพสิ่งที่คนให้ความ
สำคัญ เราถือว่าเป็นบรรพบุรุษเราเคยให้ประดับกาย ใช้เป็นวัตถุมงคง ส่วน
คนที่ไม่มี ก็ไม่ได้เจอเหมือนคนมีอยู่ แล้วจะได้เล่าอีกตามเคย ก็ไม่กี่คน
ที่จะมาเปิดเผย นอกจาก คน กล้า บ้า บอ กลัวซะที่ใหน (นิดหน่อย ๆ )
เห็นว่าน้ำท่วมแน่ ก็เลยจอดยาวอยู่บ้านนอกซะเลย เกิดมาก็ไม่เคย
กินปลาร้ามาราทอน ครั้งนี้เต็มคาบ น้ำพริกปลาร้า มีทุกแบบ พี่ทำ
ให้กิน ซื้อที่ตลาดบ้าง แถมยังมีกับข้าวที่ไม่เคยได้ยินชื่อ ไม่เคยกิน
ที่เด็ดสุด อาจจะบ้าจี้หล่ะเรา เห็นพี่เอาเมล็ดกระถินคลุกข้าวราดด้วย
น้ำพริก อันนี้ไม่ขาดเลยวันละสามเวลา ไอ่เราก็เอาด้วย หลายวัน
มันก็บื่อ ๆ นะ แต่ก็เอากับเขาด้วย มันเหมือนเล่นมากกว่า
แล้วก็กินผักมากมายหลายชนิด ยังไม่รู้ชื่ออีกเป็นสิบ แกงอะไรว่ะ
ไม่เคยได้ยิน เอามันมาทำเป็นแกง คล้าย ๆ แกงเรียง เค้าบอกว่า
" แกงมัน " ไม่เคยกิน พอชิมดู อร่อยดีแฮ่ะ ! ก็เลยขอให้น้า ๆ จัดหนัก
หนึ่งเดือนผ่านไป น้ำหนักขึ้นสามกิโล ก็เลยหยุด อีกหนึ่งเดือนต่อมา
ลดลงเท่าเดิม
..... วันนี้เกริ่น ๆ ไว้ก่อน แรงยายไม่ถึงแฮ่ะ ! แพ้ปลาร้าเพราะ
ช่วงที่ภูมิต้านทานน้อย กินไปคันไป แต่อร่อย ก็ไม่เข็ด แถมน้ำปะปา
ช่วงเช้าสีโอวันตินซะนัน กลายเป็นผื่น ทีนี้หล่ะแม่เอ้ย มีหวังกว่าจะหาย
เป็นแผลเป็นก็สามเดือนกว่าเหมือนเคย
เราไม่ได้ไปต่างประเทศตอนนี้แล้วหล่ะ ทำคดีเรื่องที่ดินให้แม่ก่อน
แม่มีอยู่คนเดียว ก็ดีเหมือนกัน ชีวิตต้องเป็นแบบนี้ด้วยหล่ะ ลำบากมาก
ไม่ดีเพราะที่นั่นหาปลาร้ากินยาก ไม่เข็ด !!! " กลับมาติดกระจกทำร้าน
ใหม่
ทำ ๆ ไปก่อน จุดประสงค์คือ จะปล่อยพระสมเด็ดวัดระฆังให้เช่าเราจะเอา
เงินไปสร้างวัตถุเพื่อทำนุบำรุงศาสนา เดินทางทำบุญสร้างกุศล ทำอะไรก็ได้เล็ก ๆ ไว้เป็นปัจจัยในการเดินทาง ระหว่างที่มีชีวิตได้ทำอะไรดีดีให้ตัวเอง
เราหวังว่าคนคนนั้นเค้าคงมารับพระไปจากพิราบขาว ยังมีหลายคนนะ ที่
เพียงรู้ข่าวก็ไม่รีรอ เสนอราคาเช่ามาตามที่รู้กัน 30-50 อีกท่านบอกว่า
ถ้า60 ยังพอสู้ไหวอยู่ (ยังไม่เห็นพระเลย รีบเชียว)
เราสืบ ๆ หลายที่ ทั่ว ๆ ไป ได้มีคนอีกมากมายที่ต้องการ
ว่าแต่ปัจจุบันนี้
โลกเราช่างน่ากลัวจัง อุบัติภัยมาเร็วไม่คาดคิด ภาวะโลกร้อนอีกทำให้เกิด
การเปลี่ยนแปลง เราอยากให้คนคนนั้นนะ คนเดียว ราคาในใจก็เดียว ๆ
อยากเรียนกฏหมายต่อด้วยหล่ะ จะช่วยคนที่ถูกเอาเปรียบถ้าหนทางมี โอกาสให้
จริง ๆ แล้วกลุ่มเราได้รับเมตตาจากเจ้าอาวาสวัด เป็นบุญของพวกเรา
ไปวังน้ำเขียวมา นึกถึงคนที่เค้ามีเงินมากมาย เค้าก็สรรหาวัถุมงคลกันนะ
มีลูกปัดทวารดีก็ยังหามาป้องกันตัว นอกจากนำมาเป็นเครื่องประดับ มีผู้ใหญ่ใหญ่ ๆ จริง ๆ เจ้านายเลย ท่านก็สรรหาทวารวดี อันนี้คนที่เค้าเจอเราเค้าเล่าให้ฟัง สรุปว่า ทั้งลูกปัด ทั้งพระสมเด็จ เราก็ได้รู้ข่าวสารไปในตัว
เจ้าของรีสอร์ทเค้าไปหาทวารวดี ผู้ใหญ่หลายอาชีพเจอเราด้วยหล่ะ แต่
บางทีเราก็แต่งตัวไฮโซ (ใคร ๆ ก็ว่างั้น จริง ๆ ชุดร้อยเดียว ฮ่า ๆ แต่
ของยี่ห้อก็มีบ้าง ก็คนมันดูดีอยู่แล้ว ฮา... ) บางวันใส่เสื้อแขนกุด
กางเกงขาสั้น ลากเกี้ยะ เดินต็อก ๆ ผู้ใหญ่เห็นก็ทำท่านับถือ ส่วนเรา
ก็เฉยนะ เอาเป็นว่ารู้กัน อยู่ที่ใจ ใครมีตาในก็ดูเอง
เขียนเรื่องพระต่อล่ะ เป็นงี้ทุกทีเลย ก็มันมีเรื่องราว อย่างฮามากมายไว้ค่อยเขียนแล้วกัน หลวงพ่อท่านอนุญาติ แล้วแต่โยม เรามีพระสมเด็จกรุวัดพระแก้ววังหน้าปี 2411 (ก็ที่ดวงดาวรู้นั่นหล่ะ)พอหลวงพ่อท่านให้สมเด็จวัดระฆังมาก็ เก็บไว้องค์เดียว สมเด็จเพชรพิจิตรอีกองค์ หลวงพ่อบอกว่า
" เอาอย่างนี้นะโยม ทำแบบนี้สิ ทำเป็นสร้อยแล้วสร้อยหลายองค์เลย ....
จะได้ระลึกถึง เอ้อ องค์นี้หลวงพ่อท่านให้มา ... (ประโยคที่หลวงพ่อท่าน
บอกโยมหลาน อยากให้รู้จักพระที่เมตตาอีกองค์จัง แต่ห่วงท่าน กลัวใคร
ต่อใครไปรบกวนท่าน ทุกวันนี้มีคนรู้ข่าว เทียวไปขอท่านไม่ขาด ท่าน
บอกว่า " ถ้าจะเป็นของใครก็คือของคนนั้นนะโยม " แล้วจะได้เล่าถึงพระองค์นี้ที่ท่านใช้หลักเมตตา )
กลับมาเที่ยวนี้ จะสานเรื่องให้เช่าพระให้สำเร็จ หากว่าไม่ใช่คนนั้น
ไม่มีใครที่สนับสนุนคนคนนี้ ไม่เห็นความตั้งใจ ก็คงไม่ได้ปล่อยให้ใครอีก
ที่คิดจะปล่อยให้เช่าพระเพราะตัวเองมีหลายองค์ คอก็มีเท่านี้ แห่ะ แถม
สร้อยทวาวดี ลูกปัดสุริยะเทพอีก ก็อยากมาก็มา ถอดยากซะด้วย(อันนี้
ก็ได้เล่าอีกยาว) ส่วนตัวไม่หลงใหลได้ปลื้มนะ แต่เคารพสิ่งที่คนให้ความ
สำคัญ เราถือว่าเป็นบรรพบุรุษเราเคยให้ประดับกาย ใช้เป็นวัตถุมงคง ส่วน
คนที่ไม่มี ก็ไม่ได้เจอเหมือนคนมีอยู่ แล้วจะได้เล่าอีกตามเคย ก็ไม่กี่คน
ที่จะมาเปิดเผย นอกจาก คน กล้า บ้า บอ กลัวซะที่ใหน (นิดหน่อย ๆ )
เฮ้อ !... ถอนหายใจหลาย ๆ เฮือก เมื่อกี้เขียนเสร็จตอนสุดท้ายล่ะ
เซ็ฟไม่ทันเวลาทางเว็ปเลย ไม่รอยาย ที่สายตาย่ำแย่ และช้าเหมือนเต่า
แถมเล่ายาวอีกต่างหาก
เอาเป็นว่า ไว้หายเป็นแผลเป็น ก่อนล่ะกัน ค่อยมาเล่าหลาย ๆ เรื่อง
มันจะมีอะไร มากมายไปกว่า คนมีเรื่องเล่ายาวววววว เรื่องลี้ลับ
เรื่องพระสมเด็จ เรื่องลูกปัดสุริยเทพ สร้อยจีรมณี(ทวารวดีจีรมุณี)และ
ความลี้ลับที่ตัวเองเจอ เรื่อง เยอะแฮ่ะ ยายไปพักดีกว่า
ปล. พี่ถ้ามีไรส่งข่าวนรินด้วยนะค่ะ
ปล. ใครมีไร ก็ส่งข่าวด้วยค่ะ ไว้ค่อยว่ากัน
ปล. ว่าจะเป็นชาวเกาะสักระยะ สองเว็ปจะว่าไรป่าวเนี่ย
หรือไงยังไม่รู้เลยแฮ่ะ ! (สไตย์เดิม เขียนส่ง ๆ เห็น
หลาน เหลน โหลน ทำงานจ้องหน้าจอกัน วันนั้น
ดูสมรภูมิไดเดียร์ ไรนี่หล่ะ ถ้าจำไม่ผิด เห็นปังปอนด์)
ปล. ท้าย สวัสดีปีใหม่ โชคดีค่ะ
ความคิดเห็น