nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love.021(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)



 

 

 






สวัสดีไดอารี่วันอังคาร


มีหลายคนบอกว่า      ดีใจก็ร้องให้   เสียใจก็ร้องให้  ไม่ได้ดั่งใจก็ร้องให้   อันหลังไม่ใช่ไม่เคยร้องเลย      และก็ไม่เคยร้องให้มาตลอดชีวิต   น้ำตาสักหยดก็ไม่มีให้ใครได้เห็น    ดวงดาวที่ลับลาสอนให้เข้มแข็ง    "   จะมาร้องตอนที่พ่อจากไปแล้ว   ไม่มีใครแล้ว   ก็ไม่เคยอ่อนแอ     แต่เมื่อเจอเรื่องที่ไม่เคยเจอ    จริงจังเกิน    ร้องมันซ่ะ    จะได้รู้ด้วยว่า      เจอแต่เรื่องดีดี     แล้วเสียใจกับความรู้สึกแบบนี้    มันเป็นยังไง      ก็ตอนนี้นั่งคิดอยู่ว่า   ทำไมหล่ะ    ก็เราไม่เคยสนใจใคร     มาเจอคนคนหนึ่งที่ทำดีด้วย    เผลอใจรัก    มันก็เป็นไรใหมหล่ะ        แต่ก็เข้าใจแล้วนะว่า  ชีวิตเราเดินไปไกลจัง    "




เวลาที่เศร้าที่สุด   กับเรื่องที่ผ่านมา    เวลามีเรื่องเกี่ยวกับความรัก   มีคนให้ต้องนึกถึง   มากที่สุด    อยู่สองคน   ดวงดาวที่ลับลา   กับดวงดาว     ก็เป็นแบบนี้มาหลายปี     กับความสำคัญทำไมจะไม่มีต่อคนนี้หล่ะ     "  เคยพูดว่า  จะอะไรก็ตาม  ใครก็อย่าแตะดวงดาว    อันนี้พูดจริง   ไม่ได้มีอะไรทั้งนั้น    ไม่เคยทำผิด     หรือเรื่องไม่ดี   คนอย่างเรามีศักดิ์ศรีพอ      ถ้าใครย่ำคนอย่างเราเค้าก็คงเป็นคนที่แย่น่าดู         ทุกวันมีแต่คนเรียกร้องเพื่อตัวเอง    น้ำตาที่หยดริน    เพียงเพราะมีที่พึ่งทางใจ     จะมีใครที่รับฟัง  ก็มีเพียงดวงดาว    "




"  มีคนอยู่มากมาย       รอบตัวเรา    เค้านะหรือที่จะดูแลใจ     อยู่เงียบ   ๆ    แบบเข้มแข็งเพื่อพยุงตน     แล้วแบบนี้   ก็ต้องเหมือนดูแลใจตัวเอง     ใครที่เป็นคนทำให้แข็งแกร่ง     ก็ดวงดาวทั้งสอง    ถึงเวลาที่มีใครบางคน    แต่เค้ามองห่าง ๆ    เศร้าจัง    ....แต่ทำใจได้นานล่ะ    จะมีก็ความรู้สึกเดิมบวกความคิดถึง     ไม่ได้ง้องแง้งเหมือนเดิมล่ะ      หากเดินไปก็ไปได้เลย    ยังดีที่เหลือความรู้สึกกับความทรงจำที่ดี     ส่วนดวงดาวเค้าจะเป็นใครคนอย่างฟากฟ้าก็ไม่เคยคิดที่จะทิ้งกันไปใหน     เคยพูดว่าไม่ว่าจะอยู่ที่ใหนก็จะระลึกถึงเสมอ     "   ดวงดาวก็คือฟากฟ้า    แล้วทำไมต้องอยู่ด้วยกัน    หรือต้องใกล้กันถึงจะมีกันอยู่ในใจ     เรื่องของเรื่องก็คือ    ช่วงชีวิตที่วางแล้ว   ซึ่งความรู้สึกบางอย่าง     ไม่รู้สึกอะไรเลย   ใจไม่มีความรู้สึกอะไรเลย    มันว่างเปล่า    ดวงดาวเป็นคนกระตุ้นให้กลับมา   ตอนเจอกันครั้งแรก    แต่ตอนนั้นก็สบายดีแล้ว      ก็มารู้ทีหลังไงว่าป่วย     จริง ๆ  แล้ว  ถ้าคนมี32ครบ    ฟ้าก็มี33หล่ะ   เพิ่มความไร้ซึ่งหัวใจกลายเป็นว่างเปล่า     ก็กลับมาไง   กลับมาเป็นคนเดิม



ไม่รู้ว่าเขียนไว้ที่ใหนบ้าง   ไดอารี่ที่บลูกี้ที่เดียวหรือเปล่าไม่รู้    "  ตอนนั้นว่างเปล่า    ฟังเพลงไม่เป็นแล้ว    ฟังได้แต่เพลงสากล   เพลงไทยไม่ฟัง    ฟังไม่รู้เรื่อง     คนที่ใกล้  ๆ   ก็ยังไม่รู้จะทำยังไง    ใคร ๆ   ก็ไม่รู้จะทำยังไงกับเรา     เราก็ยังไม่รู้เลยว่าทำไมฟังไม่ได้    ฟังได้แต่เพลงสากล     รักใครไม่เป็นรักแบบหนุ่มสาวไม่เป็น      รักเพื่อนมนุษย์   รักได้ทุกคน    สบายดีออก     แต่เค้าสร้างใจไว้สองดวงคู่กัน      เมื่อเราสบายดีเพราะดวงดาว    ก็กลับมาเป็นคนเดิม    สบายดี   ร่าเริงเหมือนเก่าคนเดิมอีก        


 
 

 
http://www.kroobannok.com/blog/view.php?article_id=32266

(ก็คือไดอารี่เก่าทีบลูกี้  ความรู้สึกเดิม  เพิ่มขึ้นคือความเข้มแข็ง    พอหันกลับมามอง   ได้ความรู้สึกระลึกถึง   เมื่อเวลาเราเศร้าสุด ๆ   เราเคยเป็นแบบนี้   แต่วันนี้เรารู้ว่าดวงดาวคือเพื่อนที่ทำให้เราเข้มแข็ง   กำลังใจที่ทำให้เราไม่ล้ม   ยิ้มของวันนี้  มีปนอยู่กับบรรยากาศเก่า   แต่ไม่เศร้าเหมือนเดิม  ขอบคุณจริง ๆ  ประสบการณ์   และพลังใจ   อย่างน้อยก็รักเป็น )



ทุกคนก็อึ้งกับการกลับมาของเรา    แม้แต่พี่ที่ทำร้ายใจกัน   ก็ยังอึ้งกับการกลับมา   พี่บอกว่า   "  เรากลับมาเป็นคนเดิมแล้ว   เพราะดวงดาว   "   เชื่อใหมหล่ะ   คนที่เค้าบอกว่ารักเรา    เค้าคิดว่าดวงดาวทำให้หายได้ยังไง   ทั้ง  ๆ  ที่เค้าไม่ได้ทำอะไรมากมาย     ไม่ได้ทำอะไร     "  เพราะดวงดาวคือฟากฟ้าไง "   หลายคนที่มองอยู่ก็พูดว่าแปลก      ทุกวันนี้    คำที่เขียนถึงดวงดาว   สมควรที่ต้องระลึกถึงกันอยู่เสมอ     "   หากคนที่เค้ารักเราจริง   เค้าต้องเข้าใจ   เราต้องเดินไปด้วยกัน    รักษาใจกัน    คิดแบบนี้       จึงได้พูดกับยูโฟว่า   ที่ยังไม่แต่งงานเพราะถ้าจะแต่งก็คือสบายใจ     เท่านี้ก็คิดได้แล้ว    "




เราไม่ใช่คนที่ไม่มีใครรัก      แต่รักที่จะให้สิ่งนั้นอยู่คู่กัน   "  ความรักความเข้าใจถึงจะอยู่ด้วยกันได้    "   ไม่ได้คิดเลยว่า  วันเวลาจะเดินมาไกลแค่ใหน      จะต้องรีบไปทำไม   ในเมื่อมาจนถึงขั้นสุด     และก็รู้ว่าตัวเองไม่เหมือนใคร      บางทีรู้มาก   มากซะจนวางได้   ว่า  อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด    คนบางคนเลือกที่จะทำได้    เลือกที่จะเป็นได้   สำหรับเรา   "   เลือกได้หมดนั่นหล่ะ   ขึ้นอยู่กับว่าจะทำมันใหมก็เท่านั้นเอง    "   วันนี้ไม่ได้ไปตามนัด   เป็นไข้นอนซมเลย



เป็นไข้ทับฤดูแถมมีไข้ด้วย    เป็นแบบนี้ทุกทีเลย     แต่มีบางอย่างที่ทำให้ยังไม่ต้องรวมตัวกับพี่ใหญ่   เจ้าเล็ก     มีบางอย่างที่พูดกับเค้าไม่ได้ตรง ๆ     เพราะเราเป็นเด็ก    เดี๋ยวจะไปกันใหญ่      ก็เลยปล่อยให้ใจเย็นก่อน      ไม่ใช่คนหัวอ่อน    ไม่ใช่ว่าคิดไม่เป็น    การแยกแยะต่างหาก   ทำให้นิ่ง     พูดก็ได้ไม่พูดบ้างก็ได้       ดูเค้าก่อนล่ะกัน     แต่อาจไปได้อีกสองวัน    เพี้ยง  !   หายไข้เร็ว  ๆ  นะต่ะเอง




"   ดวงดาวคือฟากฟ้า    ความรักคือความรักแยกไว้เป็นส่วน  ๆ    ชีวิตคือชีวิต     เราอ่อนแอเมื่อยามหนึ่ง   เรามีเพียงดวงดาว    เชื่อใหมว่า    คนที่เค้าว่ารักเรามีมากมาย    แต่เรารู้มากไป     ...คนที่ทำให้เราเป็นเราคือดวงดาว     ประโยคหนึ่งที่เคยพูด   กับพี่ผู้หญิงคนหนึ่งว่า  "  ดวงดาวก็คือดวงดาว    เป็นคนดี    ใครแตะไม่ได้   "   ประโยคนี้ใช่ว่าจะพูดเล่น ๆ    แต่ว่า   ก็ไม่ได้เหลิงหรือตามใจใคร   เพียงแต่ว่าหากดวงดาวเป็นอะไร  เราปกป้อง   ถ้าเค้าอยู่ดี   เราดูอยู่ห่าง ๆ   ก็นี่หล่ะชีวิต   มีอะไรมากมาย     "  ฟากฟ้าคือดวงดาวไง "



ปล.  เราคงเดินออกไป   ถ้าอะไรมันดีขึ้น






http://nrintip.exteen.com/page-5

ตอนนั้นเศร้าจัง มีบลูกี้ มียูโฟ  มีบล็อกเพลงของพี่   และดวงดาว
มีบล๊อกครูบ้านนอกเก็บไว้ให้

" วันนี้มีไดอารี่ที่นี่  มีเรื่องราวเก่า  เพิ่มเติม   และขอบคุณ   สบายดีค่ะ      เก็บไว้เป็นกำลังใจ   เก็บเรื่องราวเพื่อย้อนมามอง  วันนี้เราเดินมาไกลแล้วนะ   ถึงเรายังรู้สึกเช่นเดิม   คือยังรัก  แต่เราจะเดินต่อไป   เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะค่ะ  "



ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น