
![]() 009 ![]() |
ความรัก |
" ความรัก " หลายคนมองว่าคือการให้ ฉันขอใช้คำว่า
" เสียสละ "มันก็คงไม่ต่างอะไรกับการให้ ผ่านมาแล้วหนึ่งปี
กับเรื่องราวหลากหลาย บนเส้นทางชีวิตอันสับสน ของ
ความคิด ในบางครั้ง " ภาพไม่ได้บอกถึงเรื่องราวเสมอไป
ภาพที่เห็นบางครั้งทำให้เข้าใจผิดได้ บางคราเพียงข้อความ
ก็ใช่ว่าจะไม่ทำร้ายจิตใจ แต่ก็อีกนั่นหล่ะ ทั้งหมดทั้งมวล
ฉันเรียกว่าอยู่บนพื้นฐานของความรัก ...เพราะฉันไม่เคยโกหก
คนที่ฉันรัก ไม่ปกปิด หากสิ่งใหนที่อยากรู้ และถึงเวลาแล้ว
ที่ต้องบอกเค้า แต่ก็อีกนั่นหล่ะ บนถนนสายนี้ หยดน้ำตา
บนความเจ็บปวดของหัวใจ เสียงสะอื้น ครั้งแล้วครั้งเล่า
...เพราะ อะไร .... ความไม่เข้าใจยังไงหล่ะ ความใจร้อน
ความอ่อนแอ ...........................
แต่วันนี้ ฉันเข้าใจแล้วหล่ะ ฉันคิดถูกต้องแต่ต้น คือ
หวังดีต่อกัน และจะไม่เสียใจหากเกิดอะไรขึ้นในอนาคต
นั่นเป็นการบอกตัวเองว่า หากถึงเวลานั้น ฉันจะไม่เศร้า
เพราะไร้เงาคุณ เหมือนที่ห้องสว่างบอกว่า อย่างน้อย
เราก็รู้สึกดีต่อกันเสมอ .... พอถึงวันนี้ การเตรียมตัวต้องแต่ต้น
บนความอ่อนแอในบางครั้ง ที่ผ่านมา ถึงแม้จะร้องให้ แต่
ปัจจุบัน ทำให้ให้ได้รู้ว่า ฉัน เข้มแข็ง ...แล้วพร้อมเสมอ
ให้คนที่ฉันรัก เดินทางสู่หนทางที่ดีของชีวิต เพราะ
น้อยนัก กับเวลาของคนเรา " เวลาที่เหลืออยู่นี้
ฉันขอให้คุณโชคดีค่ะ ฉันจะไม่เสียใจ หากว่า
คนที่ฉันรัก เดินทางอย่างมีความสุข "
วันนี้ทำธุระเสร็จหลายอย่าง แต่เพลียมากมาย สักพักคง
หลับแล้วหล่ะ คุยเรื่องที่พัก ก่อนไปอยู่ไกล ทำอะไรไว้
เพื่อให้น้องสาวอยู่ช่วงที่เราไม่อยู่ จะได้ไม่ต้องห่วงมาก
บ้านพักที่ปลอดภัย แต่ก็อยู่ใกล้ ๆ กับที่พักเดิม
ที่ไว้จอดรถ เพื่อสักวันที่คล่องทุกอย่างก็ไม่พ้น
ต้องดูแลตัวเอง เข่าที่ปวดมาหลายปี หายแล้ว
ไร้ปัญหา แต่ก็ยังไม่แต่ใจว่ายังไง เพียงรู้ว่า
ออกกำลังกายได้มาพักใหญ่ ไม่ปวดล่ะ เท่านี้ก็รู้แล้วว่า
เหยียบช้างสลบ (พรมช้าง แหะ ๆ นุ่มดี)
ไปเรื่องเรียนสปาเพิ่มสักหน่อย แล้วอะไร ต่อมิอะไร
อีกหลายอย่าง ก็เลยแวะเยี่ยมครูหลายท่าน
พระอาจารย์ที่วัดโพธิ์ และทำธุระตัวเอง เสร็จแล้ว
เดินดูอะไรเพลิน ๆ พี่ ๆ ก็ยังอยู่ที่เดิม สะดวก
สำหรับคนเดินตะลอนอย่างเรา หากไปแถวนั้น
ก็แวะฝากของบ้าง พักบ้าง ตีลังกาเล่นสบายใจเฉิบ
เนื่องจากเป็นคนไม่นิ่ง ก็เลยรู้จักเค้าไปทั่ว
สักพักก็ต้องรีบกลับ เพราะมีธุระทำต่อ
เดินหลายที่ รวมทั้งที่ห้าง จ่ายค่าเน็ตไป แล้วก็
ทำเรื่องเรียนส่งเรียบร้อย กลับมาว่าจะอัดกรอบพระ แต่หงัย
คนเยอะจัง พระที่จะเอาไปอัดกันน้ำ มีหลายองค์ ก็
อีกเช่นเคยตั้งแต่แม่ชี ท่านให้กระเป๋าเป็นที่ระลึก
ในวันเกิดท่าน พระก็เข้ามาเต็มเลย ฮ่ะ ๆ ....
ยังสงสัยอยู่เลยว่า กระเป๋าสต่างค์ แต่เป็นกระเป๋าใส่พระ
แต่พระที่ได้มา ส่วนมากจะได้จากความฝันมีคนจะเอามาให้
พระเอามาให้ ได้มาซะทั้งนั้น แล้วก็ไม่อยากได้เลย
ตอนแรกโวย ไม่อยากได้ เพราะกลัวว่ารักษาได้ไม่ดีพอ
สู้ดีไม่เอาดีกว่า ยิ่งไม่เอาก็ยิ่งได้มาแบบแปลก ๆ พอถึง
เวลาหนึ่ง อะไรมันก็ย่อม เป็นไปตามนั้น
" ตอนนี้จะห้าทุ่มล่ะ ด้วยความคิดถึง พิมพ์อะไรเก็บไว้
สักหน่อย เพียงสักวันคุณคงผ่านมา รู้ไว้นะฉันก็ยังเหมือนเดิม
ตอนนี้เตรียมตัวที่จะเดินทาง หากไม่เคลื่อน ไม่มีอะไรจำเป็น
กลางปีนี้ ฉันคงไปไกลแล้ว .... เชื่อเถอะว่า คนอย่างฉัน
ไม่ได้ดีไม่กลับมา เพราะฉันจะไปเรียนเสริม ที่อยากทำ
ฉันเป็นคนโชคดีเสมอ ตลอดชีวิต ลูกชาวบ้านอย่างฉัน
แต่ไม่เคยที่จะลำบาก เพราะฉันมีครูดี ทุกที่ พี่ดีทุกแห่ง
เพื่อน กัลยาณมิตร นี่คือสิ่งที่ฉันใจเย็น และใช้เวลา
ดูกันนาน สุดท้ายไม่เคยที่จะตกอับ แม้แต่ครั้ง
เดียว บางครั้ง ฉันอยากชื่อ " บังเอิญ ซะเหลือเกินนะ บังเอิญ
โชคดี .... ฉันอยากให้คุณโชคดีเหมือนกัน โชคดีนะค่ะคนดี "


ความคิดเห็น
" สบายใจดีแล้วใช่ใหมที่รัก "