ภาสกรอ้อนรัก

ตอนที่ 7 : บทที่ ๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    13 มิ.ย. 63

 

 

 

 

ภาสกรพาแคทรียากลับมาส่งบ้านเกือบค่ำ แล้วขอตัวกลับไปในทันที ส่วนหญิงสาวก็กลับเข้าบ้านด้วยความรู้สึกอิ่มเอิบภายในใจ ใครๆ บอกว่าภาสกรเจ้าชู้ แต่การได้อยู่กับเขาอย่างใกล้ชิด ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอย่างที่คิดสักนิด เขาไม่เหมือนกับที่ใครๆ บอกหล่อน หรือนี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น ทำให้ไว้ใจก่อนแล้วค่อยเขมือบในภายหลัง...

หญิงสาวส่ายหัวกับความคิดของตัวเอง นึกแปลกใจว่าทำไมถึงไม่กลัวเขาเลยสักนิด ไม่กลัวเขาทำเจ้าชู้รุ่มร่าม ไม่กลัวถูกเขาเขมือบ...

อาจเป็นเพราะสิ่งที่ภาสกรแสดงออกมายังห่างไกลกับคำว่าเจ้าชู้ ความอบอุ่น สายตาที่มองแม้ตอนแรกๆ จะเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม แต่ระยะหลังๆ มานี้กลับดูอบอุ่นอ่อนโยน หล่อนรู้สึกได้ และไม่ปฏิเสธว่ามีความสุขที่ได้อยู่ใกล้เขาเสียด้วย

ภาสกรกลับมาถึงบ้านตอนหกโมงเย็นพอดี มารดาของเขานั่งสีหน้าเรียบกริบ ชายหนุ่มนึกอยู่แล้วว่าแม่ต้องโกรธ แต่วันนี้เขาอารมณ์ดีเสียจนไม่อยากถือสา

“ไปไหนมา แม่โทร.ไปก็ไม่รับสาย” นางแย้มเล่นงานทันทีที่เจ้าลูกชายก้าวตรงมาหยุดตรงหน้า มิหนำซ้ำยังยิ้มกว้าง ทำตาใสอย่างน่าหมั่นไส้นัก

“ไปเที่ยว แล้วแบตหมด เลยไม่ได้รับไง โธ่แม่ก็ อย่าทำหน้างอเดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก”

“ยังจะมาปากดีอีก ก็เป็นห่วงน่ะสิ แถมเอารถคันนี้ไปอีก ไม่ให้ห่วงยังไง แม่บอกกี่ครั้งว่าให้ขายๆ ดูข่าวแต่ละทีใจหายใจคว่ำ”

ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือก แม้จะรู้ว่าแม่เป็นห่วงแต่เขาเบื่อหน่ายมากเหลือเกินที่ถูกพูดเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งที่เขารับปากว่าจะระมัดระวังเต็มที่ ขับไปไหนแต่ละทีไม่เคยเกินอัตตราที่กำหนด แต่แม่ของเขาก็ยังคงบ่นไม่เลิก บ่นทุกครั้งที่เขาขับรถคันนี้ออกจากบ้าน

เมื่อเห็นว่าลูกชายเงียบไป นางแย้มจึงเปลี่ยนเรื่องพูด

“แล้วกินอะไรมาหรือยัง แม่ตำน้ำพริกกะปิเอาไว้ให้ มีผักต้มชะอมทอดไข่ด้วย”

น้ำเสียงที่อ่อนลงของมารดาทำให้คนที่เงียบกริบพร้อมทำหน้าขรึมผ่อนลมหายใจยาว ก่อนจะยิ้มให้ท่านแล้วบอก

“ยัง ก็จะกลับมากินข้าวฝีมือแม่นี่แหละ กินที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าแม่ทำสักที่เลย”

ได้ยินแบบนั้นความโกรธเคืองลูกชายที่มีอยู่มลายหายไปทันที

“งั้นก็ไปอาบน้ำอาบท่า จะได้กินข้าวกัน”

“จ้าแม่”

ภาสกรรับคำเสียงแจ่มใสแล้วเดินเข้าบ้านเพื่ออาบน้ำกินข้าวตามที่แม่บอก

ตกดึก ภาสกรนอนกอดอก เขากำลังคิดถึงแคทรียา ใบหน้าคมเข้มจึงเปื้อนยิ้ม น้ำเสียงอ่อนหวานยามกล่าวขานออกมาเป็นภาษาไทยแปร่งๆ กับรอยยิ้มพิมพ์ใจและท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสดชื่นทุกครั้งที่คิดถึง ทว่าในเวลาเดียวกันใบหน้าสวยเรียบๆ มีแว่นติดดั้งเล็กๆ ของยุวดีก็ลอยเข้ามาในความคิด จากที่นอนกอดอกก็เปลี่ยนเป็นก่ายหน้าผากแทน เขาต้องทำอย่างไรแม่จึงจะเปลี่ยนใจ

ทว่าภาสกรไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เพราะวันรุ่งขึ้นเขาก็พบกับแคทรียาที่บ้านของตัวเองอย่างไม่คาดคิด เช่นเดียวกับหญิงสาวที่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าบ้านที่หล่อนติดตามนางเยาวภามานั้นจะเป็นบ้านของภาสกร

“เฮ้ย! น้องแคทมาได้ไงวะ” คนที่กำลังก้าวลงจากบ้านชะงัก เมื่อมองออกไปที่หน้าบ้านแล้วพบว่านางเยาวภากำลังพูดคุยอยู่กับมารดาของเขา โดยที่ข้างกายมีร่างของสาวงามยืนยิ้มอยู่ ชายหนุ่มหันไปมองทางรถเกี่ยวที่มีลูกน้องรวมตัว และได้เห็นว่าคนเหล่านั้นกำลังมองไปยังแคทรียาเป็นตาเดียว แน่นอนผู้ชายทุกคนเมื่อเจอผู้หญิงสวยเป็นต้องมองอยู่แล้ว และแคทรียาสวยขนาดประกวดนางงามได้สบายๆ มิหนำซ้ำความที่มีเลือดผสมทำให้หญิงยิ่งโดดเด่นกว่าคนทั่วไปหลายเท่าตัว

“อ้อ นี่เองเหรอจ๊ะ หลานสาวของพ่อกลาง หน้าตาสะสวยสมคำร่ำลือจริงๆ เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม”

แคทรียายิ้มให้คนตรงหน้า เป็นรอยยิ้มหวานจับใจ

“สบายดีค่ะ แคทชอบบ้านนาดอนค่ะ”

 

 

 

 

ผลงานอีบุ๊ก ตามไปโหลดได้ที่เมพนะคะ วางลิงก์ที่นี่ไม่ได้ค่ะ เพราะเด็กดีบล็อกไม่ให้วางลิงก์ไปที่หน้านิยายของนักเขียนโดยตรง

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #11 IDFOUR (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 07:46
    เค้าว่ายุวดีต้องเป็นนางเอกแน่ๆเลย

    อ่ะ

    เดาๆ

    555
    #11
    0
  2. #10 AijaSolothurn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 21:49
    ต้องน้องแคทเท่านั้นนนนนนนนนน
    #10
    0
  3. #9 NareeKhuntee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 20:57
    อยากอ่านจนจบแล้วค่ะ. ส่วนตัวชอบยุวดีนะ. รออีบุ๊คเด้อค่า.
    #9
    0
  4. #8 Neng38 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 19:10
    อยากให้น้องแคทเป็นนางเอกอ่ะ
    #8
    0