ปานฤทัย

ตอนที่ 30 : บทที่ ๑๐ แผนร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    2 ก.พ. 62









๑๐

แผนร้าย



ใจกลางเมืองหลวงเต็มไปด้วยความแออัดจอแจ ยังมีบางพื้นที่ที่ซุกซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางแมกไม้ใหญ่น้อย ซึ่งถูกปลูกขึ้นอย่างเห็นคุณค่าและคุณประโยชน์ของออกซิเจนที่ให้อากาศบริสุทธิ์ พร้อมทั้งสีเขียวที่ช่วยให้สบายตา…

“จะไปไหนตารุตม์!” เสียงทรงอำนาจที่ดังขึ้นจากห้องนั่งเล่นด้านข้างทำให้คนที่กำลังก้าวเท้าออกจากบ้านชะงัก ร่างสูงหันกลับไปยังเจ้าของต้นเสียงแล้วยิ้มให้คนที่มองลอดแว่นพร้อมกับสาวเท้าเข้าไปหา

“อย่ามองลอดแว่นแบบนี้สิครับแม่” เด็กไม่รู้จักโตทั้งที่อายุปาเข้าไปสามสิบกว่าแล้วทรุดตัวลงกอดเอวมารดาอย่างเอาใจ จึงถูกค้อนขวับแล้วเปรยออกมาขณะเมินมองตรงไปด้วยความหมั่นไส้บุตรชายเพียงคนเดียวของท่าน

“ฉันจะมองแบบนี้ละ แกจะทำไม” คิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างขบขัน ก่อนจะกระเซ้ามารดาเล่นเหมือนกับครั้งก่อนๆ

“ก็มันทำให้ผมนึกถึงภาพของอาจารย์แม่ขึ้นมารำไรนะสิครับ” พูดกลั้วหัวเราะ ทำให้อดีตอาจารย์แม่เช่นคุณหญิงวิภาตวัดหางตามองแวบหนึ่ง แล้วถอนหายใจเฮือกด้วยความเอือมระอาเต็มที… 

“แม่อยากให้แกไปตามหนูชุกลับมา…” อ้อมแขนแข็งแรงที่โอบกอดเอวมารดาค่อยๆ หลวมลงทีละนิด ก่อนจะผละห่างออกมาในที่สุดพร้อมเสียงถอนหายใจยาว… 

“ผมพยายามอยู่ครับแม่ แต่เราต้องให้เวลาเธอบ้าง” 

“เพราะแกมันเจ้าชู้! มีเพชรอยู่ในมือแต่กลับไปหลงก้อนกรวด!” หันขวับมาด่าบุตรชายจนอีกฝ่ายต้องเมินหน้าหนีพลางลอบถอนหายใจ ดูเอาเถอะ เขาถูกสวดแต่เช้า…

“คุณแม่ครับ คุณแม่ก็รู้ว่าผมกับชุเรา… เราเริ่มต้นไม่ปกติเหมือนคนอื่น”

“ฮึ!” คุณหญิงสะบัดหน้าพรืดไปอีกทาง “นั่นไม่ใช่เพราะแกเองหรือไง ที่เอาตัวไปพัวพันกับหนูชุเอง ถ้าแกไม่เข้าไปทำความคุ้นเคยกับเขาก่อน มีเหรอเขาจะตามแกมาแบบนั้น แกมันไม่ได้เชื้อพ่อแกเลย! ฉันละเหนื่อยใจแกจริงๆ”

คนเป็นลูกเลิกคิ้วสูง พลางมองมารดาด้วยสายตากึ่งขบขันกึ่งเคร่งเครียด คิดไปถึงบิดาที่อยู่ในโอวาทมารดายิ้มๆ ก็ต้องยอมรับล่ะว่าพ่อของเขาท่านเป็นผู้ชายชนิดที่เรียกว่าถ้าตายไปต้องสตัฟฟ์เอาไว้ในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติกันเลยทีเดียว เพราะท่านเป็นคนที่อยู่ในศีลในธรรมอย่างเคร่งครัด เรื่องผู้หญิงอื่นหลังจากแต่งงานกับมารดาของเขา ญาติพี่น้องต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่มีมาให้มารดาต้องเจ็บช้ำน้ำใจ เรียกว่าอยู่ในกรอบเสียจนใครต่อใครต่างอิจฉามารดาของเขาเป็นแถว ที่มีสามีรักและซื่อสัตย์ต่อภรรยายิ่งชีพเช่นนี้ 

ทว่าทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันอีกว่า เขากลับกลายเป็นลูกไม้ที่หล่นไกลต้น เจ้าชู้ต่างจากบิดาราวกับไม่ใช่ลูกของท่าน เพราะนิสัยดันไปโขลกมาจากผู้เป็นอาราวกับออกมาจากบล็อกเดียวกันอย่างไรอย่างนั้น… 

ภูดิศ รัสมา ไม่มีใครไม่รู้จักชื่อนี้ หนุ่มใหญ่วัยสามสิบเก้า ที่ครองตัวเป็นโสดให้สาวน้อยสาวใหญ่ได้หัวใจไหวสั่นทุกครั้งที่ออกปรากฏตัวต่อสาธารณชน ใครต่างให้ขนานนามเขาว่า ‘เพลย์บอยตัวพ่อ’ ผู้ไม่เคยปล่อยใจให้สาวคนไหนครอบครอง…

รุตม์ กดยิ้มมุมปากเมื่อนึกถึงสมัยเริ่มแตกเนื้อหนุ่ม เขาก็ได้อาหนุ่มรูปหล่อคนนี้นี่แหละที่ช่วยสอนยุทธวิธีจีบหญิง แต่เขามองไปมองมา ก็ไม่เห็นภูดิศจะจีบใครสักคน เพราะแค่เขานั่งลงท่ามกลางหมู่คน ก็จะมีสาวสวยร่อนมาให้อาของเขาโฉบกลับห้องชุดส่วนตัวเสียเป็นส่วนใหญ่… 

คิดแล้วก็ให้คิดถึง ไม่รู้ว่าป่านนี้จะสบายดีฟรีสไตล์อยู่ที่ไหน เพราะคุณอาของเขาคนนี้เป็นตากล้องมือดี โลดแล่นไปบนเส้นทางแห่งอิสรเสรี… 

…และนี่ก็เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้ภูดิศ รัสมา หวงชีวิตโสดของเขาเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น

“ยิ้มอะไร” คนเผลอยิ้มรีบปรับสีหน้าเป็นปกติเมื่อถูกมารดาเจ้ายศเจ้าอย่างแหวใส่…

“โธ่! แม่ครับ ทำไมชอบจับผิดผมอยู่เรื่อย”

“ไม่ต้องมาแก้ตัว! และฉันขอสั่งแก ตามหนูชุกลับมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นแกไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่!” ว่าแล้วร่างอวบของคุณหญิงวิภาก็สะบัดก้นเดินห่างออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้บุตรชายจอมกะล่อนนั่งทำตาปริบๆ อยู่ที่เดิม

“อะไรกันเนี่ย…” รุตม์ยกมือขึ้นเกาศีรษะ ใบหน้าบ่งบอกถึงความขุ่นข้องหมองใจก่อน “แล้วแม่คิดว่าผมไม่ตามหาหรือไง ตามจนไม่รู้จะตามยังไงแล้ว แต่หนูชุของแม่นั่นแหละที่เล่นตัวชะมัด!!” 

ชายหนุ่มบ่นพึมพำราวกับหมีกินผึ้ง ก่อนจะผุดลุกจากโซฟาตัวนุ่ม เดินอาดๆ ออกไปยังโรงจอดรถด้านล่าง แล้วตัดสินใจคว้าสปอร์ตคันเล็กออกมาขับแทนที่รถยนต์ผู้บริหารรุ่นท็อปที่ใช้งานประจำ 

เสียงรถยนต์ที่สตาร์ตและแล่นออกไปจากอาณาเขตรัสมา ทำให้คุณหญิงวิภาก้าวออกมาจากระเบียงมุมห้องอีกห้องหนึ่ง ท่านมองตามท้ายรถยนต์ของบุตรชายจนสุดสายตา ก่อนจะผ่อนลมหายใจแล้วส่ายหน้าเบาๆ

“ลูกนะลูก ทำไมถึงชอบทำให้แม่ไม่สบายใจอยู่เรื่อยนะ”  

ส่วนรุตม์เมื่อพ้นออกจากอาณาเขตรัสมาชายหนุ่มก็ได้แต่ครุ่นคิดถึงคำมารดาไม่เลิก ระหว่างนั้นใบหน้าหวานเรียบร้อยของชุลีก็แทรกเข้ามาเป็นระยะ ชายหนุ่มสั่นศีรษะแรงๆ เหยียบคันเร่งจนรถยนต์พุ่งตัวออกไปด้านหน้าด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม และจากที่จะออกไปพบกับเพื่อนยังสนามกอล์ฟแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มก็เปลี่ยนใจเบนหน้ารถออกสู่ถนนนอกเมือง…








ระหว่างรอเล่มเราก็อ่านตัวอย่างไปพลางๆ จ้า





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น