ปานฤทัย

ตอนที่ 3 : บทที่ ๑ อุบัติเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,015
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61












 “เอ้า! เสร็จแล้วเสียงทุ้มเอ่ย ฤทัยรัตน์ค่อยๆ ลืมตาก็เห็นว่าบริเวณหน้าแข้งของตนมีผ้าพันไว้ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตาคมแล้วยกมือไหว้ขอบคุณ

ขอบคุณคุณปานมากนะคะ ที่ช่วยเหลือนุ่มเสียงหวานๆ เอ่ยหลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น

ไม่เป็นไร แต่วันนี้คงกลับไม่ได้แล้วละ เอาเป็นว่าค้างนี่ก็แล้วกันอย่าลืมโทร.บอกแม่ของเธอด้วย เดี๋ยวท่านจะเป็นห่วง

ฤทัยรัตน์ทำหน้าตื่น เพราะนับแต่เข้าทำงานกับปานกมล หล่อนไม่เคยต้องอยู่ค้างอ้างแรมที่นี่

เอ่อ แต่ว่า…”

ป้าใจ ช่วยขึ้นไปจัดห้องให้นุ่มด้วยนะครับชายหนุ่มไม่ฟังเสียงเอ้ออ้าของหญิงสาว เขาหันไปสั่งแม่บ้านแล้วหันกลับมามองคนเจ้าปัญหานัยน์ตาคมดุไม่ต้องยกเอาอะไรมาอ้างทั้งนั้น ดูสภาพตัวเองเสียก่อน

ฤทัยรัตน์ก้มหน้ามองขาแล้วถอนใจเฮือก ก่อนเงยขึ้นมองร่างสูงเมื่อชายหนุ่มจามฮัดเช้ยออกมา เขาบอกให้หล่อนรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ตนเองกลับมายืนเปียกอยู่นั่น ดูเถอะคงจะไม่สบายแล้วล่ะสิ

เอ่อ คุณปานอาบน้ำก่อนเถอะนะคะ นุ่มนั่งรอป้าใจตรงนี้ได้ค่ะเสียงอ่อนๆ ที่เอ่ยออกมาไม่ทำให้คนตัวใหญ่กระตือรือร้นทำตาม เขายืนกอดอกเฉยมองหล่อนนิ่งจนหญิงสาวเริ่มกระดากอาย หลบตาคมเข้มเต็มไปด้วยพลังอำนาจเหนือใครอย่างหวาดหวั่น

เจ้าของอาณาเขตปานทิพย์โคลงศีรษะเบาๆ เขาไม่รู้ว่าตนเองน่ากลัวตรงไหน ทำไมสาวน้อยนุ่มนิ่มจึงได้กลัวหัวหดแบบนี้ ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ที่แทบจะวิ่งใส่ทันทีที่พบหน้า นึกมาถึงตรงนี้ความคิดก็หยุดชะงัก ใบหน้าสวยหวานของเปรมปรีดิ์ลอยวนเข้ามาก่อกวน ชายหนุ่มสะบัดหน้าไล่ภาพนั้นออกไป ก่อนขยับเข้าไปใกล้หญิงสาวเมื่อสายใจเข้ามารายงานว่าจัดห้องเรียบร้อย แล้วรวบร่างเล็กเบาหวิวของพี่เลี้ยงสาวน้อยขึ้นไว้ในวงแขนอย่างรวดเร็ว เร็วเสียจนเจ้าตัวยังอุทานแทบไม่ทัน

อุ๊ย! คุณปาน…” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ริมฝีปากเต็มอิ่มสีหวานเผยอค้าง พวงแก้มสีซีดแดงปลั่งจนเท้าที่กำลังจะก้าวต้องชะงัก ลมหายใจผะผ่าวสะดุดลงกับกิริยาอาการของสาวน้อย ก่อนหลุบตาลงแล้วลอบถอนหายใจเมื่อความรู้สึกหนึ่งพลุ่งพล่านเหนือการควบคุม

 

งานเปิดตัวสินค้าชั้นนำ มีนักธุรกิจแนวหน้ามาร่วมงานอย่างคับคั่ง เช่นเดียวกับเปรมปรีดิ์และคุณปาหนันที่ต่างพาตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้อง โดยเฉพาะงานนี้ที่เจ้าสัวทรงชัยได้รับเชิญ สองแม่ลูกมักจะติดสอยห้อยตามเสมอ จึงเป็นที่รู้กันดีว่าทั้งสองอาจเกี่ยวดองกันในเร็ววัน ซึ่งก็ไม่ผิดคาดนัก เพราะเมื่อถูกนักข่าวสอบถามความสัมพันธ์เจ้าสัวทรงชัยก็ไม่ได้ปกปิด เขาบอกตามความจริงว่าอยู่ในช่วงคบหาดูใจกับเปรมปรีดิ์

แล้วข่าวว่าคุณนัดดาลูกสาวของท่านไม่เห็นด้วยนี่จริงหรือเปล่าคะนักข่าวสาวยื่นเครื่องบันทึกเสียงเข้าไปใกล้ เจ้าสัวทรงชัยหัวเราะร่าเริงไม่ได้มีทีท่าว่าจะเห็นเป็นเรื่องลำบากใจแต่อย่างใด

โอ๊ย ไม่มีหรอกครับ ลูกๆ โตกันหมดแล้ว เขาเข้าใจพ่อ ไม่มีใครว่าหรอกครับ

เปรมปรีดิ์ลอบค้อนนักข่าวสาวขวับหนึ่ง ก่อนโปรยยิ้มหวานเมื่อเครื่องบันทึกเสียงตัวเดิมหันมาจ่อรอที่หล่อนบ้าง

แล้วคุณเปรมปรีดิ์ล่ะคะ กับคุณผู้ชายที่เคยคบหากันก่อนหน้านี้ไม่ทราบว่ามีความสัมพันธ์อย่างไร

ทั้งปาหนันและเปรมปรีดิ์หน้าเจื่อนลงไปนิด ทว่าเพียงชั่ววินาทีก็กลับมายิ้มแจ่มใสเช่นเดิม

อุ๊ย! ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เพื่อนกันธรรมดาๆ นี่ละค่ะ รู้จักกันมานานแล้ว นี่เขาก็รู้นะคะว่าเปรมคบหาอยู่กับคุณทรงชัย

เปรมปรีดิ์ออกตัวอย่างชัดเจน เช่นเดียวกับมารดาของหล่อนที่ยิ้มเชิดสู้สายตานักข่าว ไม่พรั่นพรึงว่าจะถูกขุดคุ้ยไปในทางเสียหาย

ถ้าอย่างนั้นดิฉันคงจำคนผิด เพราะคนที่เห็นบนชายหาดทางใต้เมื่อเดือนก่อนคงเป็นคนหน้าคล้ายคุณเปรมปรีดิ์กับคุณผู้ชายคนนั้นใช่ไหมคะ

หากไม่ใช่เปรมปรีดิ์แล้วคงหน้าถอดสีจนถูกจับได้ แต่สำหรับหล่อนไม่สะทกสะท้านกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้หรอก แม้จะจริงตามที่นักข่าวถามออกมาก็ตาม เพราะก่อนหน้านี้เพียงเดือนเดียวหล่อนและปานกมลยังไปเที่ยวด้วยกันที่ชายหาดแห่งหนึ่ง และเมื่อคิดถึงก็ให้ขนลุกเกรียวทั้งสรรพางค์กาย จำได้ทุกบททุกตอนและทุกรสเสน่หาที่เขาเคยมอบให้ พลันนึกเจ็บใจที่เขาอีกเช่นกันทำหล่อนค้างคา

แน่นอนค่ะ คงเป็นแค่คนหน้าเหมือน เพราะเดือนก่อนดิฉันยังยุ่งวุ่นวายอยู่กับการเปิดสถาบันความงามสาขาที่สองอยู่เลยจะไปไหนได้อย่างไรล่ะคะปดเรื่องสถาบันที่กำลังจะเจ๊งแหล่มิเจ๊งแหล่แล้วโปรยยิ้มหวานชื่น นักข่าวสาวและไม่สาวหันมองหน้ากันนิดก่อนจะหันไปให้ความสนใจเกี่ยวกับธุรกิจของเจ้าสัวทรงชัยแทน เปรมปรีดิ์จึงใช้ช่วงเวลานั้นจับจูงมารดาเข้าไปยังด้านหลังห้องพักอย่างอารมณ์เสีย

เปรมเกลียดพวกมัน! อีพวกชอบสอดรู้สอดเห็นก่นด่าทันทีที่พ้นหน้านักข่าว ปาหนันมองบุตรสาวแล้วเอ่ยออกมาอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน

แกก็ระวังตัวหน่อย แกเองก็รู้ว่าพวกนักข่าวมันขุดคุ้ยไม่เลิกแล้วทำไมไม่ระวังตัว คราวก่อนก็ทีหนึ่งแล้ว แกอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าพานายปานเข้าบ้านอีกมารดาสะบัดหน้าไปอีกทาง หญิงสาวจึงถอนหายใจเฮือก

โธ่คุณแม่! ไม่มีอะไรสักหน่อย แค่นัดเคลียร์ปัญหาทั้งหมด ก็คุณแม่เป็นคนบอกให้เปรมนัดคุยกับเขาให้รู้เรื่องไม่ใช่หรือคะ

สะบัดหน้าหนีบ้างเมื่อมารดาหันกลับมามอง

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ว่าแต่นายนั่นว่าอะไรหรือเปล่าจ้องหน้าบุตรสาวอย่างคาดคั้น เปรมปรีดิ์หน้าตึงเมื่อนึกถึงสิ่งที่     ปานกมลทำไว้กับหล่อน คิดแล้วให้เจ็บใจ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาแสดงออกนักหนาว่ารักหลงแค่ไหน แต่เพียงแค่ถูกบอกเลิกเขาก็หันหลังให้ทันทีโดยไม่อ้อนวอนขอให้เห็นใจเหมือนชายอื่นสักคำ มิหนำซ้ำยังทำให้โหยหาเขาแทนเสียนี่ คนบ้า!!

ปาหนันขมวดคิ้ว เมื่อใบหน้างามของบุตรสาวเง้างอคล้ายคนกำลังเจ็บใจอะไรบางอย่าง

เป็นอะไรไปยัยเปรม นี่แกอย่าบอกนะว่าถูกไอ้บ้านนอกนั่นด่าเข้าให้น่ะ!” เปรมปรีดิ์ถอนหายใจเฮือก หันมาสบตามารดาอย่างระอา

คุณแม่ปานเขาไม่ใช่คนปากจัดอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ

ก็แล้วทำไมแกต้องทำหน้ายุ่งด้วยเมื่อถูกเค้นเอาคำตอบจึงส่ายหน้าเร็วๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ตัวหรู

เขาไม่ว่าอะไรค่ะ ไม่เลยสักคำ แล้วก็ไป ไปแบบไม่หันกลับมามองด้วย!”

ว่าแล้วก็เดินลิ่วออกไปด้านนอกด้วยความรู้สึกว้าวุ่นในช่องอก ปาหนันมองตามร่างสมส่วนงดงามของบุตรสาวแล้วถอนใจ จะว่านางเป็นต้นเหตุคงไม่ถูกนัก เพราะทุกอย่างที่ทำไปเพราะต้องการให้บุตรสาวมีความมั่นคงในชีวิต กับปานกมลนางก็เห็นว่านิสัยใจคอดีใช้ได้ โดยเฉพาะรูปร่างหน้าตาที่นายแบบและดาราบางคนยังอาย เสียอย่างเดียวที่ไม่รวยสะใจเท่ากับเจ้าสัวทรงชัยก็เท่านั้น รายหลังแม้อายุมากแล้วแต่ก็มีเงินถุงเงินถังใช้ทั้งชาติไม่หมด แล้วเช่นนี้ใครจะโง่ปล่อยให้ลูกสาวไปกัดก้อนเกลือกินกับไอ้หนุ่มโคบาลบ้านนอกเล่า ไม่มีทางแน่นอน!

 

หลังจากประสบอุบัติเหตุเมื่อห้าวันก่อน มาวันนี้ฤทัยรัตน์อาการดีขึ้น หญิงสาวถูกพาไปตรวจเช็กรางกายที่โรงพยาบาลก่อนส่งกลับบ้านในเช้ารุ่งขึ้นโดยปานกมล ทั้งบิดามารดาพากันขอบคุณเขายกใหญ่ จนวันนี้มีอาการเกือบเป็นปกติ เหลือเพียงแผลเป็นที่ฝากรอยจาลึกไว้ให้ดูต่างหน้า แต่กระนั้น ปานกมลก็ไม่ดูดายเขาซื้อยาทาให้หลอดใหญ่ กว่าจะหมดหลอดก็คงหมดรอยแผลเป็นเช่นกัน

อ้าว! มาทำงานได้แล้วหรือนุ่มแม่บ้านร้องถามใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเมื่อเห็นสาวน้อยก้าวขึ้นมาบนบ้าน

ได้แล้วค่ะ

แต่ก็ดูยังเดินไม่ค่อยถนัดเท่าไรนะแม่บ้านเอ่ยเมื่อสังเกตท่าเดินของหญิงสาว ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ร่างสูงเดินส่วนออกมาจากด้านใน

หายดีแล้วหรือถามพลางหลุบตามองท่อนขาภายใต้กางเกงยีนสีซีดแล้วเงยหน้าสบตา ส่วนแม่บ้านเดินเลี่ยงเข้าไปภายในครัวอย่างรู้หน้าที่

ค่อยยังชั่วมากแล้วค่ะ

ยังไม่หายดีแล้วรีบมาทำไมเขาว่าพลางเดินผ่านหน้าไปยังโต๊ะตัวเล็กริมหน้าต่าง ซึ่งมีกาแฟดำรออยู่ หญิงสาวเดินกะเผลกตามไปแล้วหยุดยืนไม่ห่างนักนั่งก่อนสิ

บุ้ยปากบอก คนตัวบางจึงก้าวเข้าไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามระหว่างเขา

กินอะไรมาหรือยังถามพลางสำรวจตรวจตราอีกฝ่าย







ปานฤทัยโหลดอีบุ๊กได้แล้วนะคะ 

โหลดอีบุ๊กได้แล้วค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น