หนามรักสนิมใจ

ตอนที่ 13 : บทที่ ๖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    22 พ.ย. 62














“นั่นรถตามนไม่ใช่รึ?”

คุณมาลัยที่นั่งบนแคร่หน้าบ้านมองรถยนต์ที่หลานชายขับมาซึ่งคราวนี้เป็นสปอร์ตแทนแลนด์โรเวอร์เหมือนครั้งก่อน ร่างสูงก้าวออกมาจากรถคันเล็กความเร็วสูงถอดแว่นตาแล้วยิ้มให้ผู้เป็นป้าที่มองเขาด้วยความดีใจแกมประหลาดใจ

“ยังไงล่ะเนี่ย จะมาทำไมไม่บอกป้าก่อน ป้าจะได้ให้พรรณเตรียมซื้อของเอาไว้ทำให้มนกิน” เอ่ยเมื่อหลานชายเข้ามานั่งเบียดพร้อมกับกอดท่านเอาไว้

“คิดถึงคุณป้าน่ะครับ เลยมาหา อยากให้แปลกใจด้วย” 

เขาตอบยิ้มๆ ทั้งที่ความจริงคืออีกแบบ ทว่าทำให้คุณมาลัยดีใจยิ้มจนแก้มปริ

“มาก็ดีแล้ว” นางเอ่ย ลูบหลังลูบไหล่หลานชาย ต่อให้เขาเป็นผู้ใหญ่เพียงไหน แต่ก็ยังคงเป็นเด็กในสายตาท่านเสมอ “อยากกินอะไรไหม จะได้ทำให้กิน”

“ตอนนี้ยังไม่หิวเลยครับ” เขายิ้มให้ท่าน พลางขยับนั่งตรง แล้วมองไปรอบบ้าน “พลับไปโรงเรียนเหรอ”

“ใช่ค่ะ ตาพลับไปโรงเรียน กลับพร้อมพ่อเขานั่นแหละ” 

มนรัตน์หันไปตามเสียงของน้องสาว แพรวพรรณวางน้ำและขนมตรงหน้า ชายหนุ่มรับน้ำไปดื่มหลังจากสบนัยน์ตาของน้องสาวอย่างรู้กัน

“มน เมื่อไรจะเลิกแข่งรถสักทีล่ะลูก ป้าเห็นแล้วใจไม่ดีเลย”  จู่ๆ คุณมาลัยก็พูดขึ้นมา ทำให้คนที่กำลังกินขนมต้องเหลือบตามอง ก่อนจะยิ้มเอาใจ

“การขับรถในสนามแข่งที่ได้มาตรฐานปลอดภัยเสียยิ่งกว่าขับรถบนท้องถนนเสียอีกนะครับคุณป้า เพราะงั้นอย่าเป็นห่วงผมเลยครับ ผมไม่เป็นไร”

เขาบอกเหมือนทุกครั้งที่ผู้เป็นป้าเปรยเรื่องนี้ขึ้น และท่านก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกเพราะเป็นห่วงหลาน ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย

“แล้วแม่สาวคนนั้นล่ะ พักนี้รู้สึกเป็นข่าวถี่เหลือเกินนะมน” นางมองหลานชายนิ่งๆ คราวนี้ไม่มีรอยยิ้มเท่าที่ควร เพราะเริ่มจะไม่ค่อยชอบนางแบบสาวคนสวยที่ท่านเคยเกริ่นว่าอยากพบหน้าขึ้นมาเสียแล้ว

มนรัตน์ยิ้ม ก่อนจะหยิบขนมเข้าปากเคี้ยวกลืนแล้วตอบ

“ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่ข่าว”

“มนแน่ใจเหรอ” ถามพลางมองหลานอย่างจับผิดและมนรัตน์ก็รู้ทันว่าท่านเริ่มไม่ถูกใจวิเวียนขึ้นมาอีกคนแล้ว

“แน่สิครับ”

“แต่แม่วิเวียนอะไรนั่นออกข่าวบ่อยเหลือเกิน ป้าชักไม่ค่อยชอบ หาคนใหม่ได้ไหมมน เอาที่สงบเสงี่ยมอยู่แบบเงียบๆ หน่อยคงดี” 

ชายหนุ่มอมยิ้ม คิดถึงผู้หญิงที่ป้าบอก แต่ทำไมถึงต้องเป็นใบหน้าของกุสุมาด้วย ชายหนุ่มถอนหายใจ เสียงดังจนทั้งป้าและน้องสาวมองหน้าเขาเป็นตาเดียว

“หนักใจขนาดนั้นเลยหรือ หรือว่ามนจริงจังกับคนนี้”

ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูง หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะส่ายหน้าอย่างขบขัน

“ไม่ใช่ครับ ผมกับวิเวียนเราคบกันธรรมดา แบบเพื่อน”

เพื่อนในความมหายของมนรัตน์คงไม่ใช่เพื่อนเหมือนอย่างแพรวพรรณกับกุสุมาเป็นแน่ หญิงสาวมองพี่ชายยิ้มๆ รู้ดีว่าอีกฝ่ายยังไม่ปักใจที่ใคร ขณะที่อาการโล่งอกของผู้เป็นป้าทำให้หญิงสาวนึกขันแต่ก็หนักใจในเวลาเดียวกัน เพราะมันคล้ายๆ กับตอนที่มนรัตน์และกุสุมารักกันไม่มีผิด 

แพรวพรรณชักเป็นห่วงพี่ชายขึ้นมาครามครัน

“ถ้าเป็นแบบนั้นป้าก็โล่งใจ แต่มนช่วยบอกแม่วิเวียนอะไรนั่นว่าให้ข่าวน้อยๆ ลงหน่อยเถอะ ป้าไม่ชอบเลย”

มนรัตน์เลิกคิ้วขึ้นอีกครั้ง เขาสบตาน้องสาว แล้วได้แต่ยิ้ม ไม่รับปากหรือต่อต้านใดๆ

หลังจากคุยได้พักใหญ่มนรันต์ก็เดินเล่นไปรอบๆ บ้าน แพรวพรรณรอจนคุณมาลัยหลับจึงเดินตามหาพี่ชาย 

“มาอยู่นี่เอง”

ชายหนุ่มหันไปมองคนทัก เขากำลังยืนมองทุ่งนา กว้างข้างหน้า สมองขบคิดเรื่องราวมากมาย แต่ก็ยังวนเวียนไม่ห่างจากสองแม่ลูกคู่นั้น

“มีอะไรเหรอ”

แพรวพรรณยิ้ม นั่งลงบนขอนไม้ใกล้ๆ แล้วมองพี่ชายอย่างชื่นชม มนรัตน์เป็นชายหนุ่มรูปหล่อ รูปร่างหน้าตาของเขาเป็นดาราได้สบายๆ ผู้หญิงจึงติดพันเขามากมาย แต่มีคนเดียวที่เขาเคยรักมากที่สุด...

“มะเหมี่ยวใกล้ออกจากโรง’บาลหรือยัง”

ชายหนุ่มหันมาทางน้องสาว แล้วถอยหลังไปนั่งลงขอนไม้อีกขอน ขณะที่ลมพัดโชยมาพอดี ทำให้เย็นสบายจนอยากเอนหลังนอนหลับสักตื่น

  “อีกสองสามวันคงออกได้”

แพรวพรรณพยักหน้ารับรู้ แล้วมองพี่ชายนิ่งนาน จนฝ่ายนั้นต้องเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

“ไง มีอะไรหรือเปล่า”

หญิงสาวยิ้มเมื่อถูกจับได้ว่ากำลังคิดบางอย่างอยู่

“ได้คุยกับก้อยบ้างหรือเปล่า”

คนถูกถามเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะตอบออกมาอย่างเสียไม่ได้

“คุย แต่ทะเลาะกันเสียก่อน” เขาหลุดปากบอก น้องสาวทำหน้าตื่นๆ

“นั่น! นานๆ ได้เจอกันทำไมถึงไปทะเลาะกันเสียล่ะ” 

เมื่อถูกน้องสาวจ้องเขม็ง ชายหนุ่มก็ถอนหายใจพรืด 

“พี่มนต้องไปหาเรื่องก้อยแน่ๆ เลย ใช่ไหม”

คนถูกกล่าวหาตวัดตามองดุๆ แต่แพรวพรรณไม่นึกกลัว มิหนำซ้ำยังสงสารเพื่อนเพิ่มขึ้นไปอีก

“เพื่อนเธอก็ใช่ย่อย” เขาพูดแค่นั้นแล้วเลิกพูด ทำให้แพรวพรรณถอนหายใจ

“ก้อยน่าสงสาร” 

คนฟังกระตุกยิ้ม ปรายตามองอีกฝ่าย

“ตรงไหน ตรงที่ไม่มีสามีคอยดูแลน่ะเหรอ”

“พี่มน!!” แพรวพรรณผุดลุก ทั้งสีหน้าและแววตาบ่งบอกชัดเจนว่ากำลังโกรธเขาเต็มที่









หนามรักสนิมใจโหลดอีบุ๊กได้แล้วนะคะ 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น