[ #MINNO ] MAD DOG ¦ True Alpha x Pure Omega

ตอนที่ 20 : Mad Dog : Chapter 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,017 ครั้ง
    11 ก.พ. 63

Note : คุณแม่น้องเธียร์หายใจเข้าลึกๆนะคะ

 

 

แสงสว่างภายจากเชิงเทียนในห้องถูกดับลงโดยฝีมือของไทเลอร์ หลังจากที่ทรูอัลฟ่าหนุ่มจัดการดับเตาผิงภายในห้อง ความอบอุ่นที่หลงเหลือยังคงมากพอที่จะสร้างความอบอุ่นให้กับคนที่พักผ่อนอยู่บนเตียง กลิ่นไม้ไหม้ผสมผสานกับกลิ่นประจำตัวของไทเลอร์ ย่อมหอมอบอวลไปทั่วห้องพักขนาดย่อม ไม่ต่างจากกลิ่นบำบัดที่กล่อมให้เพียวโอเมก้าจาฮาร์เดนเจอร์ได้คลายความกังวล

“นายไม่กลัวเราฮีทขึ้นมาหรือ?” เพียวโอเมก้าตัวขาวที่นอนจมอยู่กับกองผ้าห่มเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าคนผิวเข้มนั้นเดินเข้ามาหาตัวเอง หลังจากที่จัดการทุกอย่างในห้องจนเรียบร้อย

“ถ้าฉันกลัว ฉันคงไม่อยู่ตรงนี้”

“ถึงนายจะไม่กลัว แต่เรากลัว..” ดวงตาใสสะท้อนล้อแสงสว่างจากด้านนอกที่ลอดเข้ามาในห้อง ยังคงชัดเจนในสายตาของคนที่หยุดยืนมองอยู่ข้างเตียงนอน

“….”

“ถึงเราจะรู้สึกกับนายแค่ไหน แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะยอมให้นายทำอะไรเรา”

เธียร์ เยลเวอร์ตัน ไม่เคยต้องการคิดจะผูกมัดคู่แห่งโชคชะตาของตัวเอง ด้วยเหตุผลที่เกิดจากเพียงแค่สัญชาตญาณเช่นนี้

“ฉันดูเป็นคนแบบนั้นมากหรือ?” ทรูอัลฟ่าหนุ่มเอ่ยถามเสียงเรียบ หลังจากที่ได้ฟังคนตัวขาวพูด

“….”

“ถ้าคนอย่างฉันจะทำแบบนั้น ฉันไม่จำเป็นต้องเสียเวลารอให้คุณหนูฮีทด้วยซ้ำ”

เพราะแค่ความเป็นทรูอัลฟ่าของ แมดส์ ไทเลอร์ มันก็สามารถข่มเพียวโอเมก้าอย่าง เธียร์ เยลเวอร์ตัน ได้อย่างไม่ยาก หากเจ้าตัวคิดจะทำเช่นนั้นจริง ๆ

เธียร์ไม่อาจหลอกตัวเองให้เชื่อใจใครสักคนได้ในตอนนี้ เขาขยาดเหลือเกินกับความไว้ใจที่มักจะถูกทำลายลงง่าย ๆ เพียงเพราะความรู้สึกชั่ววูบ ความไม่แน่นอนของร่างกายที่กำลังปั่นป่วนไม่น้อยในตอนนี้ ก็เป็นสาเหตุหลัก ๆ ที่ทำให้คุณหนูเยลเวอร์ตันหวาดระแวงจนไม่สามารถข่มตาหลับได้

“ยาที่ได้มา มันยังใช้ได้ผลกับฉันอยู่..” ไทเลอร์เอ่ยบอกอีกฝ่าย เพื่อให้เจ้าตัวคลายความกังวล ก่อนที่คืนนี้จะไม่ได้นอนพักผ่อน

แต่อะไรมันก็สามารถเกิดขึ้นได้เสมอ

“เราไม่อยากเป็นความผิดพลาดของนาย..” เพราะแค่เป็น เธียร์ เยลเวอร์ตัน เขาก็เป็นตัวปัญหามากพอแล้ว

“ฉันก็ไม่เคยคิดอยากเป็นความผิดพลาดของคุณหนู”

คุณหนูเยลเวอร์ตันเป็นฝ่ายพลิกตัวนอนหันหลังให้กับทรูอัลฟ่าผิวเข้ม เมื่อเจ้าตัวเหนื่อยเกินกว่าที่จะพูดกับไทเลอร์ในตอนนี้ แม้จะพยายามข่มตานอนแต่ทว่าความกระวนกระวายในใจ ก็ทำให้เธียร์ไม่สามารถนอนหลับได้ จนกระทั่งรับรู้ถึงน้ำหนักที่กดยุบผืนเตียงที่ว่างข้าง ๆ พร้อมกับกลิ่นไม้หอมที่ลอยแตะจมูกอย่างชัดเจน

“อย่างน้อยกลิ่นของฉัน ก็น่าจะกลบกลิ่นคุณหนูไม่ให้อัลฟ่าที่อยู่แถวนี้กล้าเข้ามายุ่ง”

เพราะขนาด เมเลค ฟิทซ์รอย เองก็ยังยอมถอยห่างออกไปจากบริเวณนี้ โดยเลือกที่จะไปอยู่กับ วินซ์ คลาเวน ที่พักอยู่ทางอีกฝั่งหนึ่ง เพื่อความปลอดภัยของตัวเองและตัวคุณหนูเยลเวอร์ตันที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้ ว่าอีกฝ่ายจะมีอาการฮีทเมื่อไหร่

กลิ่นไม้หอมของทรูอัลฟ่าหนุ่มที่แผ่กระจายไปโดยรอบ ย่อมเป็นตัวข่มขวัญอัลฟ่าที่อยู่ในละแวกใกล้เคียง จนไม่อาจแสดงความเป็นอัลฟ่าออกมาได้อย่างภาคภูมิใจเช่นดังก่อน

กลิ่นของความอันตรายและอำนาจที่น่าเกรงขาม ล้วนแล้วแต่ทำให้ไม่มีใครกล้าเฉียดกรายเข้าใกล้บริเวณนี้ และนั่นก็ถือเป็นเรื่องที่ดีสำหรับตัวคุณหนูเยลเวอร์ตันเป็นอย่างมาก

“ถ้าเอนยาอยู่กับเราตอนนี้ มันก็คงจะดี” ที่พึ่งที่เป็นความสบายใจของเธียร์ในอดีต ไม่สามารถที่จะเรียกร้องให้กลับคืนมาได้ดั่งใจปรารถนา

“เรื่องนั้นย่อมไม่มีทางเป็นไปได้”

เธียร์อดไม่ได้ที่จะร้องไห้อย่างเงียบ ๆ เมื่อนึกถึงใครอีกคนที่ต้องสูญเสียไปอย่างไม่คาดคิด ความทรงจำดี ๆ ที่เป็นเศษเสี้ยวในความทรงจำอันเลวร้ายในชีวิตที่ผ่านมา ยิ่งตอกย้ำว่าชีวิตของคุณหนูเยลเวอร์ตันนั้นมีช่วงเวลาของความสุขที่น้อยนิดเหลือเกิน

“นายผ่านความสูญเสียพวกนั้นมาได้ยังไงกันไทเลอร์”

“ความสูญเสียมันไม่เคยผ่านไปสำหรับคนที่ต้องสูญเสีย”

“….”

“สิ่งที่ผ่านไปมันมีเพียงแค่เวลา..”

การสูญเสียทำให้ความรู้สึกที่เคยมีนั้นเลือนลางหายไป กลายเป็นความรู้สึกเฉยชาและไร้ซึ่งความรู้สึกจนน่าใจหาย ความขลาดกลัวลึก ๆ ภายในใจ เป็นผลทำให้คนเราสร้างหน้ากากขึ้นมาเพื่อป้องกันตัวเองจากสิ่งเลวร้ายที่อยู่รอบตัว

คุณหนูเยลเวอร์ตันพลิกตัวกลับมานอนตะแคงหันหน้าเข้าหาทรูอัลฟ่า ก่อนที่จะจ้องมองใบหน้าด้านข้างของคนที่นอนหงายอยู่อย่างเงียบ ๆ ดวงตาคู่คมยังคงจ้องมองเพดานห้องนิ่ง เมื่อเจ้าตัวถูกดึงกลับเข้าไปในห้วงของความรู้สึกที่ยากจะดึงตัวเองกลับออกมา

“เราทั้งคู่ต่างก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน..”

เธียร์ เยลเวอร์ตัน ยังจดจำคำพูดและน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาของไทเลอร์ได้ คำพูดที่เอ่ยถามเขาแต่กลับเหมือนเป็นการย้อนถามตัวเอง สร้างความสับสนและไม่เข้าใจให้กับเธียร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จูบอันบางเบาซึ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกของไทเลอร์ที่มอบให้มันมีแต่ความขมขื่น

“ฉันไม่เคยคิดจะกลับมาเหยียบที่นี่..”

“….”

“ถึงแม้มันจะเป็นความทรงจำ แต่มันก็ทำให้ฉันขยะแขยงเกินกว่าที่จะรับได้”

“เราขอโทษ..”

“ฉันเป็นคนตัดสินใจเข้ามาที่นี่เอง มันไม่ใช่ความผิดของคุณหนูเลยสักนิด”

“แต่เพราะเรา นายถึงต้องเลือกทางนี้”

เจ้าของดวงตาดุพลิกตัวนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาคนตัวขาว เพื่อมองหน้าอีกฝ่ายก่อนที่ริมฝีปากหยักจะเอ่ยในสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธียร์แทบหยุดเต้นในวินาทีนั้น

“ถึงจะเป็นคู่แห่งโชคชะตา ฉันก็ไม่คิดจะเอาเปรียบคุณหนูด้วยเหตุผลมักง่ายพวกนั้น”

แววตาของไทเลอร์ที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของเธียร์ในตอนนี้ มันไม่ต่างจากตอนนั้นเลยสักนิดเดียว..

 

 

 

เสียงร้องอื้ออึงในลำคอที่ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ทำให้ทรูอัลฟ่าผิวสีเข้มที่กำลังนอนหลับ ลืมตาตื่นขึ้นมาในทันทีเพราะความผิดปกติ ดวงตาสุกใสที่กำลังจ้องมองเขาอย่างอ้อนวอน ร่างกายขาวเนียนที่บิดเร้าจนผ้าห่มที่เคยปกคลุมร่างกายนั้นร่นไปกองอยู่ที่ปลายเท้า หลงเหลือแค่เพียงผิวเนียนซึ่งบดบังด้วยเสื้อผ้าสีเข้มที่ตัดกับสีผิวขาว

เหงื่อเม็ดโตผุดซึมขึ้นตามขมับขาว รวมไปถึงร่างกายที่ร้อนผ่าวอย่างน่าตกใจ จากการไหลเวียนของเลือดที่สูบฉีดอย่างเต็มที่ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกแม็กโนเลีย กลับกลายเป็นกลิ่นหอมฟุ้งที่แม้จะไม่ได้ใกล้ชิด ก็สามารถได้กลิ่นหอมหวานอย่างชัดเจน

แมดส์ ไทเลอร์ ผุดลุกขึ้นยืนข้างเตียงในทันทีเมื่อตั้งสติได้ มือใหญ่ที่สั่นอย่างควบคุมไม่ได้พยายามที่จะปิดจมูกของตัวเอง ก่อนที่จะใช้มือที่ว่างอีกข้างค้นหายาที่เก็บไว้ เพื่อสร้างความปลอดภัยให้กับทั้งตัวเองและคุณหนูเยลเวอร์ตัน

“ทะ ไทเลอร์…”

เปลือกตาสีอ่อนพยายามปิดเปลือกตาเพื่อตั้งสติของตัวเอง เสียงหวานเอ่ยเรียกคนที่อยู่ในห้องกับตัวเองเสียงแผ่ว แม้จะทำใจมาแล้วว่าช่วงฮีทจะต้องมาถึงในไม่ช้านี้ แต่เธียร์ก็ไม่สามารถตั้งตัวรับมันได้เมื่อเกิดขึ้นจริง ๆ

เช้าตรู่ที่คุณหนูเยลเวอร์ตันตื่นมาพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย ร่างกายร้อนผ่าวชวนให้อึดอัดจนแทบอยากจะร่ำไห้ ความต้องการจากภายในก็มากล้นเกินกว่าที่เคยฮีทครั้งไหน ๆ ตัวกระตุ้นชั้นดีจากกลิ่นของอัลฟ่าคู่แห่งโชคชะตา คงจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เธียร์ต้องเผชิญกับความยากลำบาก ที่ก็ไม่รู้ว่าจะผ่านพ้นไปในตอนไหน

ทั้งที่ความคิดของเธียร์นั้นสั่งห้ามตัวเองไม่ให้ขยับตัวเข้าใกล้อีกฝ่าย แต่ร่างกายที่ไม่เคยเชื่อฟังมันก็เบียดตัวชิดใกล้กับร่างกายของคนที่กำลังนอนหลับสนิทข้างกาย ช่องทางด้านหลังขับของเหลวสีใสออกมาจนเปียกชุ่มกางเกงผ้าที่สวมใส่ ตามกลไกของร่างกายของโอเมก้าที่พร้อมจะสืบพันธุ์

และเมื่อยามสบตากับคนตาดุที่ลืมตาขึ้นมาเมื่อครู่ ก็ทำให้เธียร์ลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงในลำคอดับคอที่แห้งผากของตัวเอง สัญชาตญาณที่บ่งบอกว่าคนตรงหน้าคือคนที่มีสิทธิ์ครอบครองร่างกายของตัวเอง กำลังกล่อมประสาทให้ตัวเพียวโอเมก้าคล้อยตามความกำหนัดที่เกิดขึ้น

ทางด้านของ แมดส์ ไทเลอร์ ที่พึ่งตั้งสติกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ ก็ไม่รอช้าที่จะหยิบยื่นยาของอีกฝ่ายให้คนตัวขาว แม้ยานี่จะไม่ได้ช่วยได้เต็มร้อย แต่มันก็คงดีกว่าที่จะไม่ทำอะไรเลยในสถานการณ์ที่เสี่ยงเช่นนี้

“เป็นอย่างไรบ้าง..”

แมดส์ ไทเลอร์ เอ่ยถามคนตัวขาวที่นั่งกอดตัวเองอยู่บนเตียง เมื่อเวลาผ่านไปสักพักหลังจากที่คนตัวขาวได้กินยาเข้าไป แต่คำตอบที่ได้รับซึ่งเป็นการส่ายหัวก็ทำให้ทรูอัลฟ่าหนุ่มคิดหนักกว่าเดิม

“มันไม่ดีขึ้นเลย..”

เล็บสวยจิกเข้าหาฝ่ามือของตัวเองจนได้เลือด เพื่อพยายามเรียกสติของตัวเองอยู่ตลอด แต่มันก็ช่างเป็นการกระทำที่ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่นัก เขาเกลียดตัวเองในสภาพเช่นนี้เหลือเกิน เกลียดธรรมชาติที่ลงโทษให้เขาต้องเป็นแบบนี้ มันทั้งอับอาย ทั้งสมเพช ที่ความรู้สึกพวกนั้นกำลังจะอยู่เหนือความคิดของตัวเอง

กลิ่นหอมของเจ้าดอกแม็กโนเลียที่เล่นงานทรูอัลฟ่าหนุ่มในตอนแรก เริ่มเจือจางลงเมื่อคนผิวเข้มกินยาเข้าไป จนสามารถข่มการรัทของอัลฟ่าที่จะตอบสนองต่อการฮีทของโอเมก้าลง

เจ้าของแก้มขาวที่ตอนนี้ขึ้นสีซับระเรื่อจนมีสีแดงน่ากัด ซบหน้าลงกับผ้าห่มที่กองอยู่บนเตียงด้วยความทรมาน เสียงร้องที่อื้ออึงในลำคอที่เจ้าตัวพยายามกลั้นไว้ ก็ยังคงไม่สามารถเล็ดลอดผ่านหูของไทเลอร์ไปได้

ท่าทางของเพียวโอเมก้าที่เกลือกกลิ้งตัวอยู่บนที่นอน ทั้งยังบิดเร้าจนเสื้อผ้าที่สวมใส่นั้นเลิกขึ้นเห็นช่วงเอวคอด กางเกงผ้าที่สวมใส่ซึ่งเปียกเป็นวงกว้างบริเวณด้านหลัง ทำให้ แมดส์ ไทเลอร์ ได้แต่เบือนหน้าหนี

ความยั่วยวนของโอเมก้าที่กำลังไม่ได้สติเพราะการฮีท ต่อให้มันจะน่าแตะต้องมากแค่ไหนในสายตาของอัลฟ่า แต่ไทเลอร์ก็ไม่สามารถเอาความเห็นแก่ตัวของตัวเองไปทำร้ายอีกคนได้

ไม่ได้มีแค่เยลเวอร์ตันหรอกที่ไม่อยากเป็นความผิดพลาดของใคร ตัวเองไทเลอร์เองก็ไม่ต้องการให้ตัวเองเป็นเรื่องผิดพลาดของใครอีกคนเช่นกัน

‘บางที นายอาจจะต้องการความช่วยเหลือจากเขา..’

‘ฉันไม่ต้องการข้องเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นอีก’

‘แต่เยลเวอร์ตันจะแย่เอา ถ้ายังอยู่กับเราแบบนี้’

‘ฉันรู้ว่ามันอันตรายที่จะให้เยลเวอร์ตันอยู่กับฉัน แต่ฉันก็เลือกไม่ได้อยู่ดี’

‘….’

‘นายคิดว่าเกลฟ์กับโบฟอร์ต จะจำฉันไม่ได้จริง ๆ หรือ?’

แม้ว่า เอเลนา ไทเลอร์ จะเป็นคนเดียวที่สามารถช่วยเยลเวอร์ตันได้ในตอนนี้ แต่ แมดส์ ไทเลอร์ ก็ไม่สามารถเสี่ยงที่จะเอาตัวเองเข้าไปใกล้พวกที่กำลังหมายหัวตัวเองได้ ต่อให้คนพวกนั้นจะไม่เคยเห็นหน้าจริง ๆ ของเขา แต่ก็ใช่ว่าคนพวกนั้นจะจำลักษณะท่าทางของแมดส์ไม่ได้

สุดท้ายแล้วต่อให้ตบตาคนอื่นได้แค่ไหน แมดส์ ไทเลอร์ ก็ยังคงไม่ใช่ เชส ไทเลอร์

‘ถ้าอย่างนั้น ฉันจะเป็นคนพาคุณหนูไปหาแม่นาย..’

‘ไม่มีทางเป็นไปได้ ลืมหรือว่าต่อให้เขาจะอยู่ที่นี่ แต่ก็ใช่ว่าจะมีอำนาจมากพอ’

เอเลนา ไทเลอร์ ไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะมีสิทธิมีเสียงมากพอในฟลัม เมื่อเทียบกับคนในตระกูลเบลเลอมอนท์ และที่สำคัญ แมดส์ ไทเลอร์ ก็ไม่ไว้ใจคนเป็นแม่มากพอที่จะฝากชีวิตของคน ๆ หนึ่งไว้กับเธอได้

‘ช่วงสองสามวันนี้ นายคงต้องออกไปอยู่กับคลาเวนสักระยะหนึ่ง’

‘แล้วนายล่ะ?’ เมเลค ฟิทซ์รอย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางจ้องหน้าเพื่อนตัวเองเขม็ง

‘ฉันจะอยู่กับคุณหนูเยลเวอร์ตัน’ และคำตอบที่ออกมาจากปากของ แมดส์ ไทเลอร์ ก็ทำให้เมเลคแทบจะค้านในทันที มันไม่มีอะไรรับประกันได้เลยว่าการตัดสินใจของแมดส์ในครั้งนี้ จะทำให้เยลเวอร์ตันปลอดภัยอย่างที่สมควรเป็น

มันเป็นทางเลือกที่แมดส์เองไม่อยากจะทำเลยสักนิด เพราะถ้าเขาพลาด ทุกอย่างจะไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีกต่อไป

“ขอร้อง.. ขังเราไว้เถอะไทเลอร์” เธียร์ เยลเวอร์ตัน เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนทรูอัลฟ่าตรงหน้า กลิ่นของแมดส์กำลังกระตุ้นความต้องการของเธียร์ให้เพิ่มสูงขึ้น จนเจ้าตัวไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะอดทนต่อความรู้สึกที่กำลังอยู่เหนือการควบคุมนี้ได้ถึงเมื่อไหร่

“….”

ถ้าทำแบบนั้น มันก็ไม่ต่างจากการมองคุณหนูเยลเวอร์ตันเป็นแค่สัตว์ตัวหนึ่งหรือเปล่า..

“ได้โปรด..”

ดวงตาฉ่ำเยิ้มที่เว้าวอนขอความเห็นใจจากไทเลอร์ นั้นช่างส่วนทางกับคำพูดของอีกฝ่ายสิ้นดี ท่าทางเชื้อเชิญที่เธียร์กำลังแสดงมันออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทั้งการขยับร่างกายที่มีแต่จะทำให้เสื้อผ้านั้นหลุดลุ่ย ผิวกายสีน้ำนมที่เห่อร้อนจนกลายเป็นสีชมพูอ่อนเหมือนกับกลีบดอกไม้สีอ่อนเมื่อยามผลิบาน

ริมฝีปากที่เคยได้ลิ้มลองความหวาน ยังคงเผยอขึ้นหอบหายใจหนัก ราวกับออกไปวิ่งด้านนอกจนเหนื่อยหอบ ภาพที่มองเห็นตรงหน้าย่อมไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำให้ริมฝีปากของทรูอัลฟ่าผิวเข้มแห้งผาก จนต้องลอบเลียริมฝีปากของตัวเองด้วยความประหม่า

“เชื่อใจฉันไหม…”

แววตาของนักล่าที่แสดงออกอย่างฉายชัดในดวงตาของแมดส์ ยามที่จ้องมองเธียร์ในตอนนี้ ช่างน่าอันตรายเกินกว่าที่คุณหนูเยลเวอร์ตันจะหาทางเอาตัวรอดได้

“นายสัญญากับเราแล้วนะไทเลอร์”

“ฉันไม่ผิดสัญญาหรอกเธียร์”

 

 

 

CUT

เนื้อหาค่อนข้างไม่เหมาะสม ขออนุญาติแปะลิงก์ไว้ที่ไบโอทวิต @ninezexsky นะคะ

 

 

 

 

 

“นายไม่ได้ทำอะไรคุณหนูใช่ไหม…”

ทันทีที่เมเลคกลับมาหาแมดส์ เจ้าตัวก็เอ่ยถามด้วยความกังวล แม้จะดูแย่มากก็ตามที่กล้าปล่อยแมดส์ไว้กับคุณหนูเยลเวอร์ตัน แต่เพราะความรู้จักกับไทเลอร์ดี จึงทำให้เมเลคยอมรับการตัดสินใจของเพื่อนสนิท

“ไม่มีอะไรเกินเลยมากกว่านั้น”

สามสี่วันที่ผ่านมา มันย่อมเป็นวันที่หนักหน่วงสำหรับเพียวโอเมก้าที่กำลังฮีท จากการสังเกตคุณหนูตัวขาวที่ยังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ทั้งหลังคอและร่องรอยตามร่างกายก็ไม่มีให้พบเห็น จนยากเกินกว่าจะเชื่อได้ว่าเพียวโอเมก้านั้นสามารถอยู่ร่วมกับทรูอัลฟ่าได้ในตอนฮีท

“ไม่อยากจะเชื่อว่ายานั่นจะกดสัญชาตญาณนายได้ขนาดนั้น”

อันที่จริงมันก็ไม่ทั้งหมด แต่มันเพราะเป็นไทเลอร์เองที่ฝืนกินยาพวกนั้นเข้าไปอีก เพื่อข่มสันดานดิบของตัวเองให้ได้อย่างแน่ใจ แม้จะรู้ว่าผลข้างเคียงในครั้งต่อไป มันจะทำให้ยาพวกนี้ไม่สามารถใช้ได้กับตัวเองอีกแล้วก็ตาม

“แล้วนี่คลาเวนกลับไปแล้วหรือยัง”

“หมอนั่นกลับไปตั้งแต่วันรุ่งขึ้นแล้ว ขืนช้ากว่านี้ควินน์คงรอไม่ได้..”

“นายจะกลับไปกรีนเลคก่อนก็ได้นะเมเลค” อยู่ ๆ ไทเลอร์ก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่เกริ่นอะไร

“แล้วนายล่ะ?”

“ฉันยังมีธุระที่ต้องไปจัดการ”

“นายจะยอมให้คุณหนูกลับไปที่กรีนเลคกับฉันหรือ?” ไม่มีทางเสียหรอกที่คนอย่างแมดส์จะทำเช่นนั้น

“แค่นายคนเดียวที่กลับไป…”

“?”

“คนที่กรีนเลคจะยังรู้ไม่ได้ว่าเธียร์คือคนของเยลเวอร์ตัน โดยเฉพาะควินน์..”

เมื่อแมดส์เอ่ยเช่นนั้น ก็ย่อมทำให้เมเลคเข้าใจถึงสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังจะสื่อกับตัวเอง หมอนี่คงไม่ไว้ใจมากพอที่จะปล่อยคุณหนูเยลเวอร์ตันกลับไปที่กรีนเลคก่อนพร้อมกับเขา ด้วยเหตุผลหลาย ๆ อย่างที่อาจจะนำมาสู่ปัญหาและความวุ่นวาย

“นายคงไม่ได้จะไปที่เดอะฮิลล์หรอกใช่ไหม..” เมเลคได้แต่ภาวนาขอให้ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองคิด

“สมกับเป็นเพื่อนฉันดี..”

“….”

“มันแปลกตรงไหนที่ฉันอยากไปเยี่ยมน้องชายตัวเอง”

“….”

“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน หมอนั่นคงคิดถึงฉันน่าดู”

แต่แววตาของ แมดส์ ไทเลอร์ มันไม่ได้หมายความอย่างที่ปากเจ้าตัวพูดเลยสักนิด

“ขนลุกน่าแมดส์..” เมเลคลูบแขนตัวเองปอย ๆ “ไม่กลัวว่าคุณหนูจะปรับตัวไม่ได้หรือไง ถ้าขึ้นทางเหนือไปกว่านี้ อากาศมันจะยิ่งต่ำลงกว่าเดิม”

“แล้วใครว่าฉันจะพาเยลเวอร์ตันไปเดอะฮิลล์”

เดอะฮิลล์ที่เต็มไปด้วยอัลฟ่าและเบต้า คงไม่ใช่ที่ที่เหมาะสมสำหรับเพียวโอเมก้าที่ตื่นกลัวกับอัลฟ่าแปลกหน้า

“คงไม่ได้คิดจะทำอะไรแผลง ๆ หรอกใช่ไหม..”

“มองฉันในแง่ร้ายเกินไปหรือเปล่าฟิทซ์รอย”

“ฉันเกลียดหมาบ้าในตัวนายที่สุดเลยแมดส์ ขอร้องเถอะ ถ้าจะกัดก็ช่วยเลือกคนหน่อย”

“….”

“อย่างน้อยก็เว้นคุณหนูเยลเวอร์ตันไว้เสียคนหนึ่ง”

“ถ้าฉันจะกัด ฉันทำแล้ว”

“….”

“หรือบางที นายอาจจะหารอยที่ฉันกัดไม่เจอก็ได้นะฟิทซ์รอย..”

 

 

Hashtag #maddogmn

 

 

TALK : แมดส์ ไทเลอร์ อดทนได้มากกว่าที่ทุกคนคิดนะคะ! แม่จะปกป้องหนูเองค่ะน้องเธียร์ T-T น้องใกล้จะได้ไปเดอะฮิลล์แล้วนะคะ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.017K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,517 ความคิดเห็น

  1. #6464 Rannaree Rannaree (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 19:01
    เราไปอ่านฉากคัทมาแล้วคับ แซ่บมากกก แซ่บไม่ไหว ร้อนแรงทิสุด นายแมดส์อดทนเก่งอ่ะ อย่างน้อยก็ยังรักษาสัญญา
    #6,464
    0
  2. #6368 ParkMild (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 00:30
    โห แมดส์นายเท่มาก นายเก่งมากที่อดทนขนาดนั้นได้
    #6,368
    0
  3. #6333 __0997 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 18:49
    ฉันเทใจให้นายแมดส์ไปแล้วอ่ะฮื่อ บ้าเอ้ยทนได้ขนาดนี้ก็ต้องคิดแล้วไหมแมดส์ จะยอมทน ยอมใช้ยาเกินขนาดทำไมถ้าไม่ใช่เพราะเธียร์ แต่จริงๆแมดส์อาจจะรู้ตัวนานแล้วแหละ แต่ก็นะ ชีวิตแมดส์ไม่สมกับมีคนข้างกายจริงๆ แต่ก็ต้องอย่าลืมว่ายังไงคนเรามันก็ต้องมีบ้างแหละ สิ่งที่เรียกว่าบ้านอ่ะ หวังว่าบ้านของแมดส์หลังนั้นจะเป็นเธียร์ เอาละ ช่วงเวลาแห่งการปั่นน้องมาแล้วนะ
    #6,333
    0
  4. #6308 LILNCT23 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 21:43
    กราบนายแมดดดดด
    #6,308
    0
  5. #6162 jjj_jaejamje (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 12:53
    กรี้ดดดดดดดด นายแมดสุดยอดㅠㅡㅠ
    #6,162
    0
  6. #6140 iicm (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 23:05
    ฮอลลลลลล พ่อคนอบอุ่น แงงงงงน่ารักไปไหน ให้เกียรติน้องเธียร์มากๆ ㅜㅡㅜ หัวใจอุนแม่
    #6,140
    0
  7. #6139 iicm (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 23:05
    ฮอลลลลลล พ่อคนอบอุ่น แงงงงงน่ารักไปไหน ให้เกียรติน้องเธียร์มากๆ ㅜㅡㅜ หัวใจอุนแม่
    #6,139
    0
  8. #6132 BBbyunbua (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 23:22
    ชั้นรักแมด!!!!หายากมากเลยอัลฟ่าแสนดีแบบนี้ แทบอยากจะกราบน่ารักกก
    #6,132
    0
  9. #6064 babemay (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 14:46
    คำว่าถ้าข่มใจไม่ได้ข่มสัญชาตญาณตัวเองไม่ได้ก็ไม่ต่างจากมองน้องเป็นแค่สัตว์ มันแบบ โอ้ยแมดส์ ฮือ ดีมากเลย
    #6,064
    0
  10. #6063 babemay (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 14:46
    นายแมดส์อดทนเก่งมากจริงๆ แบบให้เกียรติมากๆเลย จริงๆที่สังเกตมาคือแมดส์ไม่อินกับชนชั้นวรรณะเลย แล้วไหนจะตอนนี้ น้องฮีทแบบ กรี๊ด แมดส์อดทนหนักมากจริงๆ ถนอมเขามากแบบนี้ไม่รักแล้วจะเรียกอะไร คนไม่เคยรักแบบเธอแต่ที่ทำไปนี่มันยิ่งกว่ารักอีกมั้ง TT_____TT
    #6,063
    0
  11. #6030 uuika (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 23:01
    นายแมด!!!!
    #6,030
    0
  12. #5972 doraaung (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 20:43
    มันต้องรักเขามากขนาดไหนถึงอดทนได้ขนานี้ เพราะรู้ว่าปัญหาที่จะตามมามันมาเกินกว่าจะคาดเดาได้ เลยเลือกที่จะอดทนไว้ให้มากที่สุด ตัวแมดเองยังไม่มั่นใจในตัวเองเรื่องความรู้สึกเลย เก่งมากคับ คุณหนูก็เก่ง แต่พอนึกถึงตอนเดอะฮิลล์แล่วน้ารร ช้านต้องอยากตบๆนายหมาบ้าอีกแน่ๆอ่ะ 5555

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆน๊าาา
    #5,972
    0
  13. #5941 mefallinginlovewithjeno (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 17:27
    นายแมดดีมาก;-;
    #5,941
    0
  14. #5896 Oywctmw (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 10:11
    แมดสุดยอดเลย สุภาพบุรุษอ่ะ ประทับใจจัง
    #5,896
    0
  15. #5856 Felicia_Kirisora (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 06:53
    ขอบคุณนายแมดส์ที่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับน้องจนถึงที่สุดนะ ฮืออออออออ ประทับใจมาก ให้เกียรติน้องสุดๆ เลย
    #5,856
    0
  16. #5732 dissilyn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 17:12
    แมดส์นายได้ใจเรา นายแมนมาก เราไว้ใจให้นายดูแลลูกเรานะ อย่าทำให้เราผิดหวัง
    #5,732
    0
  17. #5659 fararaferren (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 23:29
    จะหาเจอได้ไงในเมื่อนายใช้ทางลัดอ่ะ
    #5,659
    0
  18. #5556 lopenav (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 09:23
    โห ฮือ ต้องชมแมดส์จริงๆ ช้านยอมยกลูกให้แล้ว ฮืออออออออออออออ
    #5,556
    0
  19. #5374 nahme (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 15:40
    ฮือๆ พี่แมดส์ ขอบคุณมากๆ รักที่พี่ให้เกียรติน้อง ประทับใจฉากนี้จริงๆ อยากกราบไหว้บูชาพี่แมดส์อะ สังคมควรมีคนแบบนี้
    #5,374
    0
  20. #5367 satannoy2929 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 21:57
    ค่ดประทับใจพี่แมดส์เลยอ่ะ คือแทบหายากมากที่จะเจอพระเอกน้ำอดน้ำทนเก่งขนาดนี้ ชอบความไม่ยอมแพ้สันชาติญาณดิบ แถมเรื่องนี้ก้ไม่เน้นแค่ว่าพอเปนคู่โชคชะตาแล้วอะไรมันจะง่ายด้วย ทุกอย่างมันต้องเปนเรื่องควาทรุ้สึกอ่ะ
    #5,367
    0
  21. #4847 ปงจี้ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 13:22
    ฉันก็ยังทับใจความอดทนของแมดส์ แงงงงงง น่ารัก
    #4,847
    0
  22. #4503 Mmaaeebb (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 02:00
    กรี้สสกสสสกสวกบกวกวกวกบกบกอ คนเป็นแม่หัวใจจะวายจริงๆค่ะ อ่านคัทไปกลั้นใจไปน้องหนูเธียร์ของแม่ คือเป็นคัทที่เขินมากกกกกเขินกว่าคือแบบทั้งความคุมตัวเองไม่ได้ของน้องหนูทั้งความกัดฟันห้ามใจของนายแมดส์และความสอนความทำให้แม่งเง้ยยกยกยกยกเขินกว่าสิ่งใดโอยแล้วแบบทับจัยคำสัญญาของสองคนมากอ่ะ เซิไะร์ทนายแมดส์มากด้วยว่าเออทำให้ขนาดนี้อนทนและรักษาคำพูดตัวเองได้อย่างที่สุด ตำนานเว่อไม่เชือ่ก็ต้องเชื่อว่าทรูอัลฟ่ากับเพียวโอเมก้าที่เป็นคู่ชะตากันอยู่ด้วยกันได้ตอนฮีท นายแมดส์แบบได้ใจสุดๆแมนมากสุภาพบุรุษด้วยนายแน่มาก
    #4,503
    0
  23. #4400 Sodium97 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:34
    ชอบการรักษาสัญญาของนายแมดมากๆจีงขอบคุณแกมากๆน้องเธียร์ยังไม่ตกเป็นของแกแกจะได้น้องไปก็ต่อเมื่อรักน้องนะนายแมดแล้วแกจะเอาน้องไปฝากไว้ไหนเนี่ย
    #4,400
    0
  24. #4277 ปงจี้ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 19:15
    ยัยคุณหนูของแม่ แต่ฉันอยากกราบแมดส์มาก ขอบคุณที่อดทน ฮือออออออออ
    #4,277
    0
  25. #3940 小鱼 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 01:02
    อุแหงงงงงง พนำนวไใหทปากยบไงวหแสสกยไบกมแมดม
    #3,940
    0