ตอนที่ 33 : Hoax (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    29 พ.ค. 62

ตอนที่ 33 : Hoax (3)

 

            “กระสุนทราย!”

            เฟี๊ยตชิงสั่งการโจมตีก่อนอีกฝ่ายจะเข้าถึงตัว ถึงแม้ว่าเขาจะเมาแต่ก็จำได้ดีว่าอีกฝ่ายสู้ประชิดตัวได้เก่งขนาดไหน เขาห้ามให้อีกฝ่ายเข้าใกล้ตัวเองได้เด็ดขาด ไม่งั้นเขาถูกดาบฟันตัวขาดครึ่งท่อนแน่ วิธีที่ดีที่สุดคือกันอีกฝ่ายให้ประชิดตัวเขาไม่ได้ รัฐกิจตะโกนสั่งดังลั่น โกเลมของเขาชี้นิ้วไปทิศดังกล่าวก่อนจะยิงลูกปืนขนาดประมาณลูกบอลออกไปจากปลายนิ้ว กระสุนทรายนั่นพุ่งตรงเข้าสู่ร่างของชายคนนั้นอย่างรวดเร็ว

            “ช้า”

            คำสบประมาทเพียงสั้นๆ หลุดออกมาจากปากคู่ต่อสู้ที่กำลังวิ่งตรงเข้ามา เด็กหนุ่มเคลื่อนไหวได้อย่างสมบูรณ์แบบ และสามารถหลบหลีกได้ทั้ง 360 องศา ราวกับว่ามีกำแพงที่มองไม่เห็นมารองรับไว้ตลอด เพียงแค่เบี่ยงตัวไปด้านข้างเพียงนิดเดียว กระสุนทรายของเฟี๊ยตก็พลาดเป้าหมายไปอย่างน่าเสียดาย

            “ฝนทราย!”

            เฟี๊ยตเปลี่ยนแผนการอย่างฉับพลัน อีกฝ่ายใกล้เข้ามากว่าครึ่งแล้ว ท่าทางอีกฝ่ายจะเน้นการจู่โจม ไม่มีทางที่จะป้องกันการโจมตีปริมาณมาก และต่อเนื่องอย่างนี้ได้แน่ กระสุนรัศมีประมาณหนึ่งนิ้วพุ่งเข้าหาอีกฝ่ายราวกับห่าฝน ปริมาณมันมากมายมหาศาลเกินกว่าจะหลบได้โดยง่าย ห่ากระสุนนั้นดักเด็กหนุ่มนั่นไว้ทุกทิศทาง

 

            “อย่ามัวแต่ทดสอบฝีมือน่า เอาจริงสักที”

            อีกฝ่ายพูดพร้อมจับสังเกตเขาไว้นิ่ง ราวกับว่ากลัวจะมีแผนอะไรมาซ้อนอยู่ในการโจมตีเหล่านี้ มือที่ถือดาบกวัดแกว่งไปมาเพื่อปัดกระสุนอย่างคล่องแคล่ว ถึงแม้ว่าท่าทางของคนตรงหน้าจะดูเหมือนบุกประชิดตัวเขาไว้ช้ากว่าที่คาด แต่ความเฉียบคมของการเคลื่อนไหวนั้นก็บ่งบอกถึงความเจนสนามเป็นอย่างดี ทุกการขยับข้อมือหนึ่งครั้ง หมายถึงจะต้องมีห่ากระสุนชุดหนึ่งถูกปัดหายไปจากแนวการต่อสู้ ฝนทรายมากมายแค่ไหนก็ดูจะทำภยันอันตรายอะไรไม่ได้เลย ชายคนนั้นกวัดแกว่งดาบได้ราวกับเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายตัวเอง

            ‘เอายังไงดีวะ เชี่ยเอ๊ย’

            เฟี๊ยตบ่นกับตัวเองในใจ คนตรงหน้านี้เชี่ยวชาญสนามแข่งมามากกว่าที่เขาคิดมาก ดูจากความนิ่งในการประลองก็รู้ การเคลื่อนไหวที่เฉียบคมและแก้สถานการณ์ได้ดี บ่งบอกได้ชัดว่าชายตรงหน้านี่เจนจัดเรื่องจิตวิทยาอยู่ไม่น้อยเลย แถมเจ้าเด็กนั่นยังสามารถใช้อาวุธได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก ราวกับว่าคุ้นเคยกันมาเป็นอย่างดี เขาพยายามจับจังหวะให้อีกฝ่ายผ่อนจิตลง เผื่อเขาจะได้พออธิบายอะไรได้ แต่แทบไม่มีจังหวะเลย การพลาดเพียงเสี้ยววินาทีอาจหมายถึงชีวิต ถ้าเฟี๊ยตผ่อนการโจมตีลง อาจจะทำให้อีกฝ่ายเข้ามาประชิดตัวได้อย่างรวดเร็ว

            “มึงจับกูมาทำไม!

            เสียงอีกฝ่ายตวาดลั่น พร้อมกับระยะต่อสู้ที่ใกล้เข้ามาทุกที เหงื่อของเฟี๊ยตซึมน้อยๆ จิตสังหารของอีกฝ่ายยังชัดเจน

            “กูไม่ได้จับมึงมา กูมาช่วย” เฟี๊ยตพยายามอธิบาย

            “มึงไม่ต้องมาโกหกกู ก็เห็นชัดๆ ว่ามึงจับกูมา ตอบกู ใครส่งมึงมา”

            เด็กหนุ่มที่ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยจิตพุ่งตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ มือทั้งสองตวัดดาบยักษ์ไปมาอย่างคล่องแคล่ว ระยะการต่อสู้ลดลงเรื่อยๆ จนเหลือห่างไม่กี่ช่วงตัวแล้ว เฟี๊ยตกำลังจะฝืนแบบนี้ต่อไปไม่ไหว สถานการณ์เสี่ยงขึ้นทุกที

            “มึงโดนลบความทรงจำ ใจเย็นๆ แล้วฟังอธิบายก่อนสิวะ” เขาตะโกนสวนทั้งยังรวมจิตไว้ที่บลีกของตนมั่น

            “มาช่วยกูแล้วยิงกระสุนใส่กูทำไม”

            เสียงไม่ได้คาดคั้น แต่เป็นเหมือนการสอบสวนมากกว่า จิตของเฟี๊ยตที่ผูกไว้ที่บลีกเริ่มเหนื่อยเกินรับไหว ฝนทรายใช้การโจมตีที่กว้างและกระจายมากเกินไป หากฝืนไปเรื่อยๆ เขาจะหมดแรง

            “มึงวิ่งถือดาบมา กูไม่สู้กูก็ตายสิวะ” เขาตอบแบบหงุดหงิด

            “ไม่ต้องมาโกหกกู ตอนจับกูมาก็หลอกกู กูไม่โง่ซ้ำสองหรอก”

            เด็กหนุ่มพูดพร้อมเร่งฝีดาบฟันห่ากระสุนเข้ามาอีก การเคลื่อนไหวเร่งระยะประชิดเข้ามาจนอีกสองเอื้อมตัวถึงแล้ว เขาจำเป็นต้องเปลี่ยนแผน ฝนทรายไม่เหมาะกับการต่อสู้ระยะประชิด

 

 

 

 

            “บอลทราย!”

            เฟี๊ยตเปลี่ยนคำสั่งการกับเจ้าสมุนของเขา ปริมาณกระสุนที่ลดน้อยลง แลกมาด้วยขนาดของกระสุนที่ใหญ่ขึ้นเกือบสิบเท่าตัว

            หึหึ

            คู่ต่อสู้ของเขาหัวเราะอยู่ในลำคอ ก่อนจะค่อยๆ ใช้ดาบของตนตวัดไปที่ลูกกระสุนแต่ละลูกอย่างถนัดถนี่ ทุกการเคลื่อนไหวที่ว่องไวนั่นจะทำลายกระสุนให้หายไปอย่างไร้ร่องรอย ฝนทรายทำให้จิตเขาอ่อนแรงไปมาก เฟี๊ยตต้องเร่งฟื้นฟูตนเองก่อนจะปรับกลยุทธ์ขั้นต่อไป

            “หมัดทราย!

            เฟี๊ยตปรับกระบวนท่าการโจมตีมาให้บลีกคู่ใจต่อสู้ระยะประชิดแล้ว ตอนนี้เด็กหนุ่มมาถึงในระยะที่เอื้อมดาบมาฟันเจ้าโกเลมของเขาได้ การโจมตีแบบยิงกระสุนจะไม่แม่นยำ และเปิดช่องว่างมากเกินไป เขาพยายามต้านเวลาเอาไว้ให้นานที่สุด

            แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์เลย

            เพียงไม่กี่นาที อีกฝ่ายก็รุกไล่เจ้าโกเลมของเขามาได้สำเร็จ ความเทอะทะของปีศาจทรายไม่สามารถไล่ตามความเร็วของอีกฝ่ายได้เลย เด็กหนุ่มกวาดดาบฉวัดเฉวียนไปมาพร้อมกับก้าวอ้อมมาต่อสู้กับตัวเขาที่อยู่ด้านหลัง เฟี๊ยตรวบรวมสมาธิในช่วงวินาทีสุดท้าย เขาจำเป็นต้องใช้แผนต่อไปแล้ว มิเช่นนั้นคงจะได้ไปนอนโง่อยู่นอกเกมอยู่เป็นแน่

 

 

 

            “คุกทราย!”

            เฟี๊ยตอาศัยช่วงจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังรวมจิตไปที่ดาบ สั่งใช้คำสั่งใหม่ที่เขาคิดว่าอีกฝ่ายไม่มีทางรับมือทันได้แน่ มวลทรายปริมาณมหาศาลพุ่งมาจากทุกทิศทางอัดแน่นไปที่ตัวของเด็กหนุ่มคนนั้น เด็กหนุ่มเปลี่ยนแผนหันมาใช้ดาบปัดป้องทรายปริมาณมากมายมหาศาลนั้นอย่างรวดเร็ว แต่ก็เหมือนจะไม่ประสบความสำเร็จมากนัก ทรายที่แตกกระจายจากปีศาจทรายพุ่งตรงไปที่อีกฝ่ายราวกับผงเหล็กที่เจอแม่เหล็กต่างขั้ว

            “เฮ้ยยยยยยยยยยย”

            บัดนี้อีกฝ่ายถึงกับตะโกนร้องเสียงหลง เมื่อถูกตลบหลังโดยไม่ทันตั้งตัว ทรายจากทุกทิศทางนั่นพุ่งเข้ามารวดเร็วและมากมายเกินกว่าจะปัดป้องได้ ทรายนั่นอัดแน่นที่ตัวเด็กหนุ่มจนมิดทุกทิศทาง คุกทรายทรงกลมสนิทคุมขังคู่ต่อสู้ของเขาลอยอยู่กลางอากาศเพื่อรอคอยคำสั่งต่อไป ภายในคุกขนาดแคบนั่นมีการเคลื่อนไหวสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างรุนแรง คาดว่าเด็กหนุ่มคงพยายามใช้บลีกอะไรสักอย่างเพื่อที่จะแหกคุกออกมาให้ได้ ทุกอย่างเร่งเร้ารวดเร็วไปหมด

            แต่ก็แค่ชั่วไม่กี่วินาทีเท่านั้น

            ปลายดาบยักษ์นั่นโผล่พ้นออกจากคุกทราย เฟี๊ยตกลืนน้ำลายลงคออย่างฝาดเฝื่อน เขาคิดจะใช้จังหวะนี้อธิบายทุกอย่าง แต่ก็ดูไม่มีทีท่าจะหาจังหวะเวลาได้เลย อีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า ปลายดาบนั่นก็คงตรงมาที่เขา หัวเขาแล่นไปมาอย่างวางแผนอย่างเร่งรีบ การต่อสู้นี่เหมือนจะไม่เปิดโอกาสให้ผลลัพธ์ผิดไปทางอื่นเลยด้วยซ้ำ เหมือนต่างฝ่ายต่างต้องสู้กันให้ตายไปข้างเพียงอย่างเดียว

 

 

 

            Bungee Jump!”

            เขาไม่มีทางเลือกนอกจากดึงปลายดาบของอีกฝ่ายไปให้ไกลจากลูกกระเดือกของเขาให้มากที่สุด ลูกบอลทรายยักษ์นั่นพุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้าอย่างรวดเร็วจนไกลลิบ ก่อนจะพุ่งตกลงสู่พื้นอย่างรวดเร็วเหมือนเครื่องเล่นบันจี้จั๊มพ์อย่างใดอย่างนั้น ต่างกันแค่ตรงที่ว่าลูกบอลที่บรรจุศัตรูของเขาอยู่นี่ไม่มีสายยางยืดป้องกันการกระแทกไว้เลย แรงที่เกิดจากการกระแทกจากที่สูงขนาดนั้นคงมากมายมหาศาล และกระทบส่งต่อกันไปมาในลูกบอลแคบๆ นั่น แรงบีบอัดเกินจินตนาการไหวคงจะป่นปี้ร่างกายของคู่ต่อสู้เขาจนไม่เหลือชิ้นดี

            โธ่เว้ย!

            เฟี๊ยตพยายามจะใช้จิตควบคุมแรงให้ลดแรงกระแทกตอนลงมา พร้อมกับสร้างฐานทรายมารองรับ เขาต้องการแค่ให้อีกฝ่ายหมดสติน็อคไปเท่านั้น แต่ดูเหมือนแรงโน้มถ่วงพร้อมกับแรงดีดมากมายมหาศาลจะไม่เป็นใจกับเขานัก ชายหนุ่มพยายามใช้จิตฝืนบลีกให้ตกลงมาช้าที่สุด แต่ไอ้ลูกบอลทรายยักษ์นั่นก็ไม่ให้ความร่วมมือเลย ทุกอย่างรวดเร็วและรุนแรงเกินกว่าจะควบคุมได้

 

 

 

            “เชี่ย!

            เฟี๊ยตอุทานมาอย่างขัดใจเมื่อทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน อีกไม่กี่เสี้ยววินาทีลูกบอลทรายจะลงกระแทกกับเต็มแรงแล้ว ดูท่าจากอัตราเร่งนี้ ร่างกายของอีกฝ่ายคงแหลกเหลวไม่เหลือชิ้นดี

 

 

 

 

 

            นายพินต้า

            ฝากกดติดตามเฟส ทวีต และในแอปนี้ด้วยนะ

            นิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้าหน่อยนะ เพราะพล็อตนั้นยาว ผมจึงต้องค่อยๆ พาทุกคนไปเที่ยวในความฝันแบบค่อยเป็นค่อยไป อยู่กันไปนานๆ นะ แต่ตอนนี้ ห้ามลืมเมนต์ 555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

100 ความคิดเห็น

  1. #75 popleaw (@popleaw) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 15:51

    รุนแรงกันมักๆ
    #75
    0