ตอนที่ 2 : Bleeg (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    16 พ.ค. 62

ตอนที่ 2 : Bleeg (2)

           

            You are invited!

            (คุณได้รับคำเชิญ!)

            เสียงหนึ่งสว่างวาบขึ้นในคลองจักษุของ เฟี๊ยต หรือ รัฐกิจ ป้องประสานกุล ขณะที่เขากำลังจะเข้าบ้าน ชายหนุ่มเดินลงจากรถเพื่อไปเลื่อนเปิดประตูรั้วแล้วก็ได้เจอกับแสงหนึ่งที่สว่างโร่ขึ้นในความมืดของกรุงเทพมหานครยามย่ำค่ำ มันคือจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ มือของเขาหยิบกระดาษเรืองแสงที่เสียบไว้กับซี่รั้วแผ่นนั้นออก ก่อนจะเลื่อนรั้วเปิดออก ถอยรถเข้าบ้าน จัดการความเรียบร้อยครบทุกอย่าง และเดินเข้าบ้านไปพร้อมกับจดหมายปริศนา

            You are invited!

            (คุณได้รับคำเชิญ!)

            เสียงนั่นร้องเบาๆ ขึ้นอีกที เฟี๊ยตหยิบมันขึ้นมาพิจารณาอย่างรอบคอบ จดหมายอิเล็กทรอนิกส์เป็นนวัตกรรมที่ไม่ค่อยมีคนใช้เท่าไหร่นัก เพราะกระดาษจำลองที่สามารถเปล่งแสงและเสียงได้ดูจะเป็นต้นทุนที่แพงอย่างไร้ค่าเกินไปเสียหน่อยในยุคที่โทรศัพท์มือถือท่วมเมืองแบบนี้ เภสัชกรหนุ่มเคาะนิ้วอย่างครุ่นคิด ใครกันที่ควรจะเป็นคนที่ส่งจดหมายฉบับนี้หาเขา

            You are invited!

            (คุณได้รับคำเชิญ!)

            เสียงเรียกร้องอีกครั้งนั่นทำให้เฟี๊ยตตัดสินใจได้เสียที เขาหยิบจดหมายนั้นมาวางไว้บนโต๊ะในห้องนั่งเล่น ก่อนจะค่อยๆ คลี่กระดาษเรืองแสงที่พับซ้อนไว้ออกอย่างเบามือ ทันทีที่เขาคลี่ทบกระดาษสุดท้ายออก แสงสว่างก็วาบขึ้นจากใจกลางจดหมาย แสงสว่างรวมกลุ่มกันลอยเด่นกันเป็นภาพ 3 มิติ ภายในบ้านหลังเล็กที่ปราศจากแสงสว่างอื่นใด

 

            “สวัสดีค่ะ คุณรัฐกิจ ป้องประสานกุล นี่คือเสียงจากระบบอัตโนมัติ”

            “สวัสดีครับ”

            เฟี๊ยตทิ้งตัวลงกับโซฟา พร้อมกับตอบเสียงที่พูดออกจากจดหมายนั่นด้วยเสียงสบายๆ สัญชาตญาณบอกเขา เรื่องตรงหน้านี่ดูน่าสนใจอยู่ไม่ใช่น้อย

            “คุณรัฐกิจได้รับเชิญเข้าร่วมโครงการนำร่องของบริษัท T.L.W. engineering โครงการทั้งหมดยังอยู่ในขั้นเป็นความลับต่อสาธารณชนอยู่ค่ะ ทางบริษัทจึงขอเรียนเชิญให้คุณรัฐกิจเข้ามาฟังรายละเอียดโครงการด้วยตนเอง โดยทางบริษัทจะมีค่าเสียเวลาในการเข้ามาฟังรายละเอียดโครงการเป็นจำนวน 5,000 บาท หลังจากฟังรายละเอียดจนจบ คุณรัฐกิจจะเข้าร่วมโครงการหรือไม่ บริษัทไม่มีข้อผูกมัดค่ะ ข้อตกลงเพียงข้อเดียวคือคุณรัฐกิจต้องปกปิดรายละเอียดทุกอย่างของโครงการเป็นความลับ”

            เฟี๊ยตมองไปที่กระดาษที่กำลังเปล่งเสียงออกมาใบนั้นอย่างใช้ความคิด เสียงในบัตรเชิญนั้นราบรื่นสนิทดีตลอดเสียงอธิบาย ยกเว้นตอนที่เอ่ยคำว่ารัฐกิจซึ่งเป็นชื่อจริงของเขา เดาได้ไม่ยากว่าเสียงนี่ไม่ใช่เสียงที่พูดขึ้นใหม่ทั้งหมด แต่น่าจะเป็นเสียงที่อัดไว้แล้วจึงเติมชื่อผู้ถูกเชิญเข้าไป หากเป็นแบบนั้นจริง จดหมายแบบฉบับนี้ก็คงถูกส่งออกมาหาผู้คนจำนวนมาก อย่างน้อย เขาก็คงไม่ใช่แค่คนเดียวที่ได้รับสารเชิญ

            “ถ้าคุณยินดีเข้ามาฟังรายละเอียด กดบนคำว่ายืนยันบนกระดาษ แต่ถ้าคุณไม่ยินดีเข้ามาฟังรายละเอียด กดบนคำว่าไม่ยืนยันบนกระดาษค่ะ”

            เสียงของจดหมายร้องมา พร้อมกับคำดังกล่าวสองคำที่ฉายชัดขึ้นมาบนกระดาษใบนั้น เฟี๊ยตขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิด เรื่องตรงหน้ามันดูลึกลับและมีข้อมูลน้อยกว่าที่ควรจะเป็นมาก เขาหรี่ตาอย่างใช้ความคิด ในหัวของเขาเริ่มจินตนาการถึงความน่าจะเป็นมากมายที่น่าจะเกิดหลังจากการตัดสินใจนี้

            สุดท้าย ความอยากรู้ก็เอาชนะทุกอย่าง นิ้วเรียวยาวสะอาดเอื้อมไปสัมผัสคำว่ายืนยันอย่างตัดสินใจได้ในที่สุด แสงสว่างบนกระดาษใบนั้นสว่างวาบขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ก่อนจะดับหายไปราวกับมันเป็นเพียงกระดาษธรรมดาใบหนึ่งเท่านั้นเอง

            “คุณได้รับข้อความใหม่ 1 ฉบับ”

            “คุณได้รับข้อความใหม่ 2 ฉบับ”

            เสียงร้องเตือนจากโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้นจนเฟี๊ยตต้องหยิบขึ้นมาดู จดหมายฉบับแรกเป็นจดหมายแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชีจำนวน 5,000 บาทจากธนาคารที่เขาใช้บริการอยู่ หัวจดหมายพาดไว้ชัดเจนว่าไม่ปรากฎชื่อผู้โอน เนื่องจากแจ้งชำระผ่านทางกระเป๋าเงินอิเล็กทรอนิกส์

            ส่วนจดหมายอีกฉบับหนึ่งเป็นข้อความบอกถึงรายละเอียดการนัดหมายจากบริษัท T.L.W. engineering ที่ก็น่าจะเป็นสาเหตุของการได้รับเงินแบบลาภลอยในจดหมายฉบับแรก นิ้วมือของเขาเลื่อนผ่านจดหมายฉบับแรกไปกดอ่านฉบับที่สองก่อนอย่างสนใจ

            รายละเอียดในจดหมายฉบับนั้นไม่มีอะไรมาก ข้อมูลที่มีอยู่ก็เป็นเพียงชื่อบริษัท สถานที่นัดพบ และเวลานัดหมาย เขาเลื่อนดูแผนที่ที่แนบมากับจดหมายก็อุ่นใจไปได้เปลาะหนึ่ง สถานที่นัดพบก็เป็นอาคารสำนักงานชื่อดังย่านสีลม อย่างน้อยก็คงจะพอการันตีด้วยความปลอดภัยได้ว่าเขาคงไม่ถูกหลอกไปฆ่าไปแกงที่ไหน

            สายตาของเขาเหลือบไปเห็นชื่ออีเมลที่ส่งจดหมายแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เพราะสกุลของจดหมายที่ใช้ระบุไว้ว่า tlwengineering.com แปลว่าบริษัทที่ว่านี้ก็น่าจะมีเว็บไซต์ของตัวเองให้เขาไปสืบเสาะหาข้อมูลได้ เฟี๊ยตรีบเปลี่ยนหน้าจอมาเป็นเบราว์เซอร์แล้วพิมพ์ชื่อเว็บไซต์นั้นลงไปทันที แต่เมื่อเว็บไซต์ที่แสดงผลปรากฎขึ้นมาเขาก็ได้แต่พึมพำอย่างขัดใจ เว็บไซต์ดังกล่าวไม่มีข้อมูลอะไรอยู่เลย นอกจากภาพที่เขียนชื่อบริษัทเอาไว้อย่างง่ายๆ เพียงแผ่นเดียว

            “ลึกลับดีแท้”

 

 

 

            เฟี๊ยต หรือ รัฐกิจ ป้องประสานกุล เรียนจบปริญญาตรีจากคณะเภสัชศาสตร์ ก่อนจะมาทำงานเป็นเภสัชกรได้ประมาณ 2 – 3 ปี แล้วก็หันกลับไปเรียนต่อที่คณะเดิมจนจบปริญญาเอกในสาขาเภสัชวินิจฉัย สิริรวมเวลาทั้งหมดจวบจบ ณ วินาทีนี้ อายุเขาก็ปาไปร่วม 30 ปีแล้ว ในความเป็นจริง วันนี้คือวันที่เขาเพิ่งกลับจากงานรับปริญญาเอกใบแรกและก็คงจะเป็นใบเดียวในชีวิตด้วย

            ปัจจุบันจะเรียกว่าเขาอยู่ในช่วงสูญญากาศของการใช้ชีวิตก็ว่าได้ เฟี๊ยตลาออกจากงานไปเรียนปริญญาโทควบเอกอย่างจริงจัง ตอนนี้ดุษฎีบัณฑิตป้ายแดงอย่างเขาจึงอยู่ในช่วงที่เรียกได้เต็มปากเต็มคำว่าว่าง ไม่มีงานต้องทำ ไม่มีวิชาให้เรียน ไม่มีจุดหมายหรือเป้าหมายใดเป็นพิเศษ ความจริงเขาตั้งใจจะหยุดพักผ่อนชีวิตสัก 2 เดือน ก่อนจะกลับไปสู่ตลาดแรงงานอีกครั้ง ส่วนจะทำอะไรที่ไหนอย่างไร เขาก็ยังไม่ได้วางแผนไว้โดยละเอียดร้อยเปอร์เซ็นต์ ในความเป็นจริงคือเขาตั้งใจจะใช้เวลา 2 เดือนที่เตะฝุ่นนี่แหละในการคิดสะระตะกับชีวิตว่าจะเดินในเส้นทางใดต่อไปดี

           

 

 

            เฟี๊ยตนอนมองดูบัตรเชิญในมือที่หยิบติดมือมาที่ห้องนอนด้วยอย่างละทิ้งความสนใจไม่ได้

            ตอนนี้เขากำลังนอนอยู่บนเตียงนุ่มหลังจากอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มือข้างหนึ่งของเขาถือกระดาษอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมาพินิจพิจารณา ตอนนี้มันดูจะกลายเป็นกระดาษธรรมดาเพียงใบหนึ่งเสียแล้ว ไม่มีร่องรอยของตัวอักษร ถ้อยคำ หรือแสงสว่างที่เคยแสดงให้เห็นแบบก่อนหน้านี้เลย มืออีกข้างหนึ่งของเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตอย่างพยายามหาข้ออธิบายเพิ่มเติม เฟี๊ยตค้นหาทั้งชื่อบริษัท ชื่อสถานที่นัดพบ รวมไปถึงคำศัพท์อื่นที่พอจะนึกออกลงไปในเว็บไซต์ค้นหาข้อมูล แต่เขาก็ไม่ได้ข้อมูลเพิ่มเติมอะไรมาก สิ่งที่เขารู้อีกอย่างคือบริษัทดังกล่าวไม่ได้จดทะเบียนบริษัทในชื่อตามที่แสดงในเว็บไซต์ เขาลองค้นหาข้อมูลในฐานข้อมูลของกระทรวงพาณิชย์ก็ไม่เจอคำตอบที่ใกล้เคียง

            ชายหนุ่มพยายามระดมทุกเซลล์สมองเพื่อจะตีความหรือหาข้อมูลอะไรสักอย่างเพื่อเตรียมรับมือกับการนัดหมายที่กำลังจะมาถึงในวันพรุ่งนี้ แต่ในท้ายที่สุด ข้อมูลที่น้อยจนเรียกว่าแทบไม่มีเลยก็ไม่ได้เพิ่มขอบเขตของสิ่งที่รู้ให้เขาเท่าไหร่นัก วิธีการสืบเสาะอื่นที่พอจะนึกออกก็ใช้เวลานานเกินกว่าจะทำให้สำเร็จลงไปได้ให้ทันก่อนการเข้าฟังข้อมูลโครงการที่จะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้

            “ช่างมันเถอะ ว่าไงค่อยว่ากัน”

            เฟี๊ยตยอมรับกับตนเองว่าใช้สัญชาตญาณในการตัดสินใจค่อนข้างมาก ปรกติเขาดูจะเป็นคนที่มีตรรกะในการตัดสินใจสูงกว่านี้ แต่กับเหตุการณ์นี้เขากลับรีบตัดสินใจไปเร็วกว่าเคยไปสักหน่อย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความรู้สึกลึกๆ ข้างในที่บอกกับเขาว่าจดหมายฉบับนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดา ส่วนลึกของเขาบอกกับเขาว่าไม่อยากปล่อยให้โอกาสนี้หลุดผ่านไป

            เฟี๊ยตปิดไฟในห้องจนสนิทแล้วปล่อยให้ตัวเองเข้าไปสู่นิทรารมณ์ในที่สุด คืนนั้นเขาฝันประหลาดมาก ภาพในหัวของเขาตีกันไปมาหลายต่อหลายอย่าง ฝันแบบที่เขาไม่เคยฝัน รู้สึกแบบที่เขาไม่เคยรู้สึก เห็นแบบที่เขาไม่เคยเห็น ราวกับว่าตัวเขาจะหลุดไปในโลกแฟนตาซีอีกใบหนึ่งซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับตรรกะความเป็นจริงใดใดอยู่เลย

 

 

 

            ชายหนุ่มไม่เคยรู้เลยว่าความฝันประหลาดจะเกิดขึ้นกับตัวเขาอีกหลายต่อหลายครั้ง

            การเดินทางสู่โลกใหม่อันไกลโพ้นที่ยากเกินกว่าจะจินตนาการได้กำลังจะเกิดขึ้น ถ้าในอนาคตเขานึกย้อนเวลากลับมา เขาก็คงพูดได้แค่ว่าสิ่งที่เขาคิดในวันนี้นั้นถูกต้องทั้งหมด

            การตัดสินใจครั้งนี้จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปตลอดกาลอย่างแท้จริง

 

 

 

            ในความฝัน อะไรก็เป็นไปได้

            ถึงแม้ว่า “อะไร” ที่ว่าจะหมายถึงโลกใบใหม่อีกใบหนึ่งก็ตาม

 

 

 

 

 

            นายพินต้า

            ฝากกดติดตามเฟส ทวีต และในแอปนี้ด้วยนะ ^ ^

            เปิดเรื่องใหม่ ขอกำลังใจเป็นคอมเมนต์หน่อยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

101 ความคิดเห็น

  1. #18 Lilias (@manat34602) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:42
    คิดถึงน้องเฟี๊ยตตต มาให้กอดหน่อยลูก~
    #18
    0
  2. #8 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:17
    บริษัท TWL (คิดถึงงง ไปอ่านวนอีกสักรอบ) ติดตามต่อค่ะ
    #8
    1
    • #8-1 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 2)
      12 พฤษภาคม 2562 / 23:18
      โอ๊ะ เราพิมพ์ตัวอักษรสลับซะงั้น
      #8-1