Death Battle #สมรภูมิล่ารัก (YAOI)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,958 Views

  • 1,516 Comments

  • 4,114 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19,408

    Overall
    49,958

ตอนที่ 3 : สมรภูมิล่ารัก 2 : ความตายสีขาว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 705 ครั้ง
    20 ม.ค. 62

สมรภูมิล่ารัก 2 : ความตายสีขาว

#สมรภูมิล่ารัก

 

            กระสุนหนึ่งนัดทะลุตัดขั้วหัวใจ

 

            ผมปล่อยควันสีเทาให้ลอยล่องไปกับสายลมที่พัดผ่าน หัวหน้าหน่วยซีลล้มลงกับพื้น จมกองเลือดสีแดงเข้มจนเกือบดำ โบราณเขาเลยนิยามว่าหากเลือดใครดำ คนนั้นทำชั่วเกินให้อภัย ทั้งที่วิทยาศาสตร์ชี้ชัดว่าเลือดมันอาจจะยังไม่ได้ถูกส่งไปฟอกก็ได้ เพราะถ้าเป็นอย่างที่โบราณว่าไว้...

 

            เลือดของผมคงสกปรกที่สุดเลย

 

            ปิดเกม พึมพำเสียงแผ่วพร้อมกับหันมาเก็บปืนเข้ากระเป๋าเบส ตอนแรกผมคิดว่าเฮตเตอร์ สวอน จะจัดการยากกว่านี้ เขาเป็นถึงหัวหน้าของหน่วยซีล การคุ้มกันย่อมแน่นหนา ทว่ากลับดันเป็นพวกชอบมั่วเซ็กส์ เจอใครเด็ดหน่อยเป็นต้องวิ่งเข้าใส่

 

            ผมก็แค่ทำตัวเป็นพนักงานเดินเอกสารใหม่ ทิ้งสายตาเล็กน้อยหลอกล่อเขาให้เดินตามมาหลังตึกที่ไม่มีใคร จากนั้นก็ขังเขาไว้...

 

            แล้วก็เป่าหัวเขาจากระยะไกลเพื่อไม่ให้ตัวเองโดนจับได้

 

          และคนอื่นก็จะได้เดาวิถีกระสุนไม่ได้เช่นกัน

 

            เป็นวิถีง่ายๆ ที่พวกนักฆ่ามืออาชีพใช้กัน อาจจะต้องลงทุนหาตึก หรือปลอมตัวสักหน่อย แต่เชื่อเถอะว่ามันคุ้มค่า เพราะทันทีที่เจ้านายของคุณรู้ว่าเหยื่อตายแล้ว เงินมหาศาลจะถูกส่งมาให้ ผมยกยิ้มเมื่อได้รับข้อความว่าในบัญชีผมมีเงินมากมายขนาดไหน

 

            ผมรับจ็อบไม่ค่อยบ่อยเท่าไหร่ ทว่าทุกงานที่รับไปก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นคดีใหญ่ที่ตำรวจต้องพลิกแผ่นดินหา

 

            มีแค่พวกโง่เท่านั้นแหละที่ทิ้งร่องรอยไว้ให้ตามจนต้องหนีไปกบดาน ถ้าเสียเวลาสักหน่อย ยอมจัดการอะไรให้มันเรียบร้อยก็ไม่ต้องหนีไปไหน อีกอย่างก็คือมี เจ้านายดีๆ ไว้คอยคุมภัย เวลามีปัญหาเขาจะได้จัดการเบื้องหลังให้

 

            หรือต่อให้ไร้สังกัด ไม่อยากผูกมิตรกับใคร การได้เป็นพันธมิตรกับผู้มีอิทธิพลมันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

 

            กลับกันมันทำให้รอดตายได้ดี

 

            ห้าโมงแล้วเหรอเนี่ย คงกลับไม่ทันเจค ผมย่นคิ้วหลังมองนาฬิกาข้อมือตัวเอง เวลานี้ห้าโมงกว่า ป่านนี้เจคก็คงกำลังกลับ ดีไม่ดีคงถึงบ้านแล้วมั้ง เพราะผมมัวแต่หลอกล่อเฮตเตอร์เลยทำให้กลับไปต้อนรับแฟนหนุ่มไม่ทัน

 

            ดูท่าว่าคืนนี้จะต้องมีคนงอนแน่ๆ โทษฐานที่ไม่โทรบอกว่าไปไหน

 

            คิดได้ดังนั้นก็รีบส่งข้อความไป บอกว่าออกมาคุยงานกับลูกค้าคนใหม่ แม้ว่าปกติผมจะรับข้อมูลผ่านโทรศัพท์ก็ตาม แน่นอนว่าเจคมักชอบหาเรื่องโทรคุยกับผมเป็นประจำ นี่ก็เป็นอีกสาเหตุที่พาให้คนตัวสูงโทรมาหาทันทีที่ผมส่งเมสเสจไป

 

            [คุณส่งข้อความบอกผมตอนที่ผมถึงบ้านเนี่ยนะ น่าน้อยใจจัง]

 

            “ก็ผมไม่คิดว่าจะเย็นมากนี่น่า อย่างอนผมเลยนะที่รักผมว่าเสียงอ่อน รีบปิดกระเป๋าเบสแล้วเดินออกจากตึกร้างของโรงงานแห่งหนึ่ง มันอยู่ไม่ไกลจากฐานหน่วยซีลนักหรอก พวกองค์กรแบบนี้ชอบมีฉากหน้าเป็นโรงงานไม่ก็บริษัทต่างๆ คนข้างนอกเห็นจะได้ไม่สงสัย

 

            รอยยิ้มประดับใบหน้าเมื่อได้ยินเสียงงอแงคนที่อยากกอดผมแทบขาดใจ

 

            [รีบกลับมาหน่อยได้ไหม บอกให้ลูกค้าคุณโทรคุยกันทีหลังก็ได้ นี่เวลาครอบครัวนะ]

 

            “รู้แล้ว ผมกำลังกลับ

 

            [คุณอยู่แถวไหน เดี๋ยวผมไปรับ]

 

            “ไม่ต้องเลยครับ คุณเหนื่อยมาทั้งวัน นอนรออยู่ที่ห้องนั่นแหละ

 

            [แต่ผมอยากเจอคุณเร็วๆ คุณไม่รู้หรอกว่าผมคิดถึงคุณมากแค่ไหน]

 

            “รู้อยู่แล้วครับ ก็คุณบอกอยู่นี่ไง

 

            [เซย์]

 

            “ผมเองก็คิดถึงคุณเหมือนกันนะ คนตัวโตส่งเสียงกระเง้ากระงอดอยู่พักใหญ่ ผมเลยได้แต่ส่ายหน้าเอ็นดูกับเจ้าหมีที่บ้าน ตอนเจอกันครั้งแรกก็ว่าคีพลุคหล่อเท่สมกับเป็นวิศวะอยู่หรอก แต่พอคบกันล่ะกลายเป็นเจ้าซามอยด์เลี้ยงเชื่องซะงั้น

 

            เจคเล่าเรื่องที่ทำงานให้ผมฟัง บอกว่าหัวหน้าบ่นเขาด้วยที่วันนี้ไปสาย รวมถึงบอกอีกว่ากับข้าวที่ร้านใต้บริษัทไม่อร่อย ป้าคนทำไม่สบายอีกแล้วลูกชายเขาเลยมาทำให้ สารพัดคำบ่นที่ผมทำได้แค่ถอนหายใจ ผมชอบนะเวลาเขาเล่าว่าแต่ละวันไปเจออะไร

 

            ผมรู้สึกว่าเราสามารถคุยกันได้ทุกเรื่อง

 

            เว้นบางเรื่องที่พูดออกไปไม่ได้เด็ดขาด

 

ตึก !

 

            “หืม ? ฝีเท้าของผมหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงรองเท้ากระแทกดังอยู่ด้านหลัง ตอนนี้ผมอยู่ในซอกแคบๆ มันเป็นทางลัดสำหรับไปขึ้นรถไฟกลับ ดวงตาสีน้ำตาลกวาดตามองไปรอบตัว หาดูว่ามีใครเดินตามหลังไหม

 

            ทว่าก็ไม่มีอะไร มีเพียงแค่ความว่างเปล่ากับเสียงของเจคที่ถามว่าทำไมเงียบไป

 

            [เกิดอะไรขึ้นเหรอที่รัก ?]

 

            “เปล่าครับ มือผมคงไปกดโดนปิดเสียงเข้า คุณเลยไม่ได้ยินที่ผมพูดไป ผมกลับมาเดินต่อ ถึงอย่างนั้นก็พยายามสอดส่องว่ารอบด้านมีอะไรไหม ด้วยความที่ช่วงนี้เป็นหน้าหนาว ฟ้าจะมืดเร็วกว่าทุกวันต่อให้นี่จะยังไม่หกโมงเต็มก็ตาม

 

            ลมหายใจเริ่มถูกผ่อนช้าลง ลางสังหรณ์ผมกำลังบอกว่ามีใครอยู่ด้านหลัง

 

            [คุณใกล้ถึงหรือยัง ?]

 

            “ผมจะขึ้นรถไฟแล้วครับ เอาไว้เดี๋ยวจะโทรหาอีกทีนะ ไม่อยากคุยบนรถไฟเดี๋ยวจะรบกวนคนอื่นเอา

 

            [ก็ได้ รีบกลับมานะ ผมจะทำข้าวเย็นรอ]

 

            “แล้วเจอกันนะครับผมกดวางสายเก็บมือถือเข้ากระเป๋า มืออีกข้างก็ถือกระเป๋าเบสไว้แน่นเผื่อว่ามีอะไรจะได้ใช้มันจัดการได้ ผมไม่เคยกลัวจะถูกปล้นหรือลากไปฆ่าตาย ของแบบนั้นผมเจอมาหมดแล้วตั้งแต่อายุยังไม่เท่าไหร่

 

            คนที่จะเดินสายนี้ได้มันต้องเจอเรื่องร้ายมามากมาย ไม่ใช่แค่อยากเห็นใคร...

 

            ตายต่อหน้าตัวเอง

 

            อืม... ผมครางในลำคออย่างครุ่นคิด ขณะที่ขาก็ยังก้าวเดินต่อ บรรยากาศรอบข้างเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาข้อมือเดิน เสียงติ๊กต๊อกของมันคล้ายกับการนับถอยหลัง ผมเม้มปาก ผ่อนลมหายใจช้าๆ เมื่อเสียงฝีเท้าของใครบางคนซ้อนทับ

 

            คราวนี้มันดังคล้ายกับจะกวนประสาทกัน ซ้ำร้ายแลยังดูจะเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องเลื่อนมือไปจับมีดสั้นที่เหน็บเอวไว้ การต่อสู้ระยะใกล้ไม่เหมาะกับการใช้ปืน มันมีผลเสียมากกว่าผลดีอย่างที่คิดไว้ เหงื่อกาฬผมไหลซึมหยดจากไรผมลงพื้นไปทั้งที่อากาศตอนนี้ก็เย็นสบายหากแต่ในใจร้อนรุ่มไปหมด

 

            คนด้านหลังยังคงเดินตามผมไม่ยอมหยุด ได้ยินเสียงรองเท้าเข้ามาใกล้ๆ เท่าที่ผมฟังดูเหมือนจะเป็นรองเท้าบูทแบบที่ผู้หญิงใส่ ถ้าเป็นผู้ชายเวลาเดินมันน่าจะเสียงหนักกว่านี้ ถึงอย่างนั้นคนคนนี้ก็สะกดรอยตามผมอยู่ดี

 

อีกสิ่งที่ผมรู้สึกว่าคนคนนี้เป็นผู้หญิงคือน้ำหอมที่เธอใช้

 

น้ำหอมที่กลิ่นเหมือนกุหลาบอาบเลือดคนที่ตาย นั่นทำให้ผมปามีดไป...

 

ปัง !

 

            ตามด้วยกระสุนจากปืนสั้นที่พาให้เจ้าของร่างต้องรีบแนบตัวหลบกับกำแพง !

 

            “บ้าเอ้ย ผมฉัน !

 

อ๊ะ !”

 

จะฆ่ากันเหรอเซย์ แค่เดินตามหลังเองนะ !”

 

            “แล้วแบล็กไม่เคยสอนเธอเหรอว่าอย่าเดินตามหลังฆาตกร นาตาชา เจ้าของชื่อตวัดสายตามามองหน้า ฉายชัดถึงความไม่พอใจพร้อมกับจับเส้นผมสีแดงฉานที่มีร่องรอยไหม้เพราะกระสุนที่ยิงใส่ หนำซ้ำยังโดนมีดที่ผมปาไป กลายเป็นว่าผมที่เพิ่งทำมาใหม่เลยไม่เท่ากัน

 

            ก็ฉันคิดว่านายจะแค่หันมายกปืนใส่เท่านั้น ใครคิดว่านายจะยิงกัน

 

            “คนเรามันต้องระวังตัวกันทั้งนั้น

 

คนอย่างนายจะต้องกลัวอะไรกัน

 

“…”

 

กลัวว่าจะมีคนมาพรากของรักเหรอ ไวท์ดาย :)” เธอถามพร้อมกับกระตุกยิ้มให้ ยอมเดินกลับไปหยิบมีดที่ผมปาใส่กลับมาคืน แต่การคืนปกติก็คงไม่ใช่นาตาชา หรือ ‘Bitch Blood’ สักเท่าไหร่ เธออาศัยจังหวะที่ผมเก็บปืน ปามีดคืนเข้าให้

 

รัศมีคือปักหน้าผากผมได้ เสียดายที่ผมใช้กระเป๋าเบสรับไว้ มันเลยเสียบทะลุหนังชั้นดีที่ผมเสียเงินไปไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยมันก็คุ้มกว่าให้เธอมาผ่าหัวผมไม่ใช่หรือไง

 

    เจคคงไม่ชอบหรอกถ้าผมกลับไปแต่ตัว แล้วหัวอยู่ที่นี่น่ะ

           

            “เก่งแต่ปากเหมือนเดิม นาตาชาหัวเราะลั่น แลบลิ้นเลียปากด้วยท่าทีน่าขนลุก ผมดึงมีดออกจากกระเป๋าเหน็บมันเข้าข้างเอวที่เดิมเพื่อไม่ให้มันออกไปทำร้ายใครอีก มาหาฉันถึงนี่มีอะไร ?

 

            “รู้ได้ไงว่ามาหา ฉันยังไม่ได้บอกเลยนะว่ามาหานาย

 

            “แอบเดินตามหลังแบบนี้ไม่มาหาแล้วเรียกว่าอะไร ?

 

            “จะเรียกว่าสะกดรอยตามรอฆ่าก็ได้ ใครๆก็อยากฆ่าไวท์ดายทั้งนั้น ผมกลอกตาส่ายหน้าเล็กน้อยให้กับคำพูดที่เป็นจริงนั่น ร้อยทั้งร้อยแค่เอ่ยชื่อผมไป ก็พร้อมที่จะหันปืนเข้าใส่อย่างไม่ไว้หน้ากัน ไม่ใช่ว่าผมชอบสร้างศัตรูหรือว่ามีเรื่องกับพวกเขานะ

 

            แค่งานที่ผมทำทำให้ค่าหัวผมค่อนข้างแพง

 

            เสียดายที่พลาดไปหน่อย ถ้าฉันเดินเร็วอีกนิดก็คงเอามีดเสียบทะลุหัวใจนายได้

 

ถ้าเธอจะฆ่าฉันจริง บางทีอาจจะต้องอยู่ในมุมที่สูงกว่า ผมชี้ไปบนตึกอาคารด้านข้างให้รู้ว่าการลอบสังหารหากทำในมุมสูง จะหาหลักฐานรวมถึงร่องรอยตามตัวได้ยากกว่า เดินตามหลังแบบนี้เหมือนชวนให้ฉันหันไปฆ่า ถือว่าสอบตกนะในฐานะนักฆ่าเหมือนกัน

 

ชิ ! อย่ามาพูดเหมือนแบล็กนะ น่ารำคาญชะมัด

 

ถ้าไม่อยากให้พูดมากก็บอกจุดประสงค์ของเธอมา

 

คิดถึงก็มาไม่ได้ ?

 

เธอไม่เคยคิดแบบนั้น ตอบกลับอย่างว่องไว นักฆ่าอย่างพวกเราไม่มีความรู้สึกแบบนั้นต่อคนที่ทำอาชีพเดียวกันหรอก เผลอๆ เราอาจจะไม่รู้สึกแบบนั้นกับใครเลยก็ได้ เว้นคนที่เรารักและใส่ใจ ซึ่งผมคิดว่านาตาชาอาจจะรู้ว่าเขาคนนั้นคือใคร

 

ผมเดาเอาจากรอยยิ้มที่มอบให้ มันแสนหวานทว่าก็อาบไปด้วยยาพิษ

 

ยัยหมาหน้าเลือดตัวเมียเนี่ยไม่เคยคิดเรื่องดีได้หรอก

 

แบล็กอยากให้ฉันชวนนายมาเล่นเกมด้วยกัน

 

หา ?

 

เกมง่ายๆ ได้รางวัล แล้วก็ยังได้ฆ่าคนสนุกสนาน แบล็กบอกว่าเลือดจะท่วมเหมือนกับสงคราม เขาเลยส่งฉันมาชวน...

 

ไร้สาระ

 

เซย์ !”

 

ถ้าแบล็กไม่มีงานให้ฉันทำก็บอกให้เขาพักไปซะ ไม่ใช่ส่งเธอมากวนประสาทฉัน ผมยกมือห้ามขอไม่ฟัง จากนั้นก็รีบหมุนตัวเดินตรงไปทางเก่า ถอนหายใจเล็กน้อยกับคำพูดไร้สาระระคนหงุดหงิดที่นาตาชาทำให้ผมเสียเวลา

 

ยิ่งผมกลับบ้านช้าเท่าไหร่ เจคก็จะยิ่งสงสัยมากขึ้นเท่านั้น

 

บางทีเขาอาจจะคิดว่าผมออกไปกับลูกค้าคนอื่น เห็นแบบนั้นก็ขี้หึงพอตัวเลยล่ะ

 

ถึงจะไม่เท่าผมก็เถอะ

 

เฮ้เซย์ ! อย่ามาหันหลังให้ฉันนะ !” ผมไหวไหล่เดินต่อไปโดยไม่หันกลับ ไม่มีใครกล้าหันหลังให้ฉัน ทุกคนรู้ว่าการหักหลังให้ฆาตกร ตัวเองจะถูกฆ่า !”

 

คนเป็นฆาตกร เขาจะไม่ป่าวประกาศหรอกนะว่าตัวเองเป็นใคร

 

ไอ้...!”

 

ตอนนี้เธอก็แค่คนบ้าไม่ใช่หรือไง นาตาชา

 

ว่าไงนะ !” เจ้าของชื่อตะโกนลั่น ความเกรี้ยวกราดส่งผ่านมากับคำพูดนั้นโดยมีสื่อกลางเป็นน้ำเสียง ไม่ต้องเดาผมก็รู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายโกรธจัดขนาดไหน นาตาชาน่ะมีนิสัยไม่ค่อยเหมือนมนุษย์เท่าไหร่ ความเป็นนักฆ่าของเธอสูงมาก และถ้าเธอคุยกับใครอยู่ แล้วคนนั้นหันหลังให้...

 

มันก็จะไปปลุกสัญชาตญาณหมาล่าเนื้อในตัว

 

เซย์ !”

 

ปัง !

 

            เสียงปืนดังสนั่นจนนกแถวนั้นถึงกับบินหนี นาตาชายิงปืนใส่ผมโทษฐานที่แสดงท่าทางอวดดีโดยการเดินหนีขณะที่เธอพูดอยู่ ในมโนภาพร่างของผมล้มลงกับพื้น จมกองเลือดแล้วมีรองเท้าเธอเหยียบอยู่ด้านหลัง บดขยี้ลงมาให้ผมกรีดร้องลั่นแตกต่างจากความจริงชะมัด

 

            ผมเอียงตัวหลบทันแม้ว่ากระสุนสีทองจะเฉียดหูผมไปไม่มากก็ตาม

 

            แล้วก็สวนกลับโดยการปามีดอันเก่า คราวนี้มันทำหน้าที่ได้ดีโดยการ...

 

            โอ๊ย !”   

 

          ปักเข้าที่ไหล่ของเธอเต็มๆ

 

            บ้าเอ้ย ไอ้บ้าเซย์ !”

 

            “เธอเริ่มก่อนเองนะ นาตาชากัดฟันกรอดจนสันกรามคมชัด เธอล้มลงไปคุกเข่า มือกุมไหล่บางที่มีมีดสีเงินเสียบอยู่ มันไม่ได้ลึกมากจนทะลุ แค่ทำให้เจ็บและรู้ว่าอย่าได้ริอาจมายิงปืนใส่ผม

 

            ฉายาไวท์ดาย ความตายสีขาวไม่ใช่แค่ชื่อเล่นของผม

 

            มันคือตัวตนที่บอกว่าผมพร้อมที่จะมอบความตายให้ทุกคน

 

          ต่อให้จะยิ้มอยู่หรือทำหน้าตาใสซื่อก็ตาม

 

            เจ็บสินะ หวังว่าแผลนี้จะทำให้เธอจำถึงกฎข้อแรกของพวกเราได้ ผมว่าตอนเดินกลับไปหา หยุดยืนอยู่ตรงหน้า กดตาต่ำพลางกระตุกยิ้มเย่อหยัน ดวงตาของพวกเราสบเข้าด้วยกัน ผมเห็นความเจ็บใจซ่อนอยู่ในนั้นผิดกับผมที่มีแต่ความอยากสั่งสอนให้รู้ซะบ้าง

 

            เราสองคนรู้จักกันก็จริง แต่ก็ไม่ได้สนิทขนาดที่จะต้องเอาใจใส่กัน

 

            พวกนักฆ่าต่างก็เซฟตัวเองทั้งนั้น อีกอย่างอย่างที่นาตาชาบอกไป...

 

            ใครๆก็อยากฆ่าผมกัน

 

            หรือต้องให้ฉันทวนให้

 

            “หุบปากของนายไป

 

            “งั้นแปลว่าเธอเลือกที่จะมองข้ามมันไปใช่ไหม

 

            “…”

 

            “กฎที่ว่าก่อนจะหันหลังให้ใคร ต้องมั่นใจว่าหันกลับมาฆ่าเขาทัน เธอคงไม่ลืมหรอกใช่ไหมหรือว่าความโง่เขลามันบังตาล่ะยัยสุนัขตัวเมีย :)” ผมระบายยิ้มหวานแสร้งทำหน้าไร้เดียงสาทั้งที่ก็ร้ายอยู่เต็มอก จากนั้นก็เอื้อมมือไปจับมีดที่ปักอยู่ กะพริบตามองนาตาชาที่ทำตาขวางใส่ผม

 

            อาการที่บอกว่าถ้าดึงออกฉันจะฆ่านายให้ตาย ทำผมหัวเราะคล้ายกับอีกฝ่ายเพิ่งเล่นตลกใส่ น่าเสียดายที่ผมคงปล่อยให้มีดคาไว้แบบนี้ไม่ได้

 

            ยิ่งกว่านั้นกฎข้อที่สองที่พวกนักฆ่าต้องจำไว้ คือถ้าสร้างเรื่องเจ็บตัวเมื่อไหร่...

 

            ก็ต้องรับผลกรรมไปซะ

 

ฉัวะ !

 

            “กรี๊ดดด !!!!!!” เจ้าตัวแผดเสียงลั่น กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดขณะที่ผมสะบัดเลือดที่ติดมีดออกกำแพงด้านข้าง หยดเลือดสีแดงฉานไหลย้อยลงมาเป็นศิลปะชั้นเลิศที่เห็นแล้วอยากจะถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก ทว่าหากทำแบบนั้นก็คงจะเปลืองพื้นที่ในโทรศัพท์ ผมเลยเลือกที่จะไม่สนใจมัน ใช้ผ้าเช็ดหน้าที่ตัวเองพกมา เช็ดเลือดพวกนั้นที่ติดอยู่กับมีด จากนั้นก็หยิบไฟแช็คที่ไว้จุดบุหรี่ขึ้นมาเผามันทิ้งก่อนจะปล่อยลงต่อหน้าคนที่เจ็บแทบตาย

 

            ผมอุตส่าห์เลือกจุดที่ไม่โดนเส้นเลือดใหญ่ มันก็ไม่ได้เจ็บอะไรขนาดนั้นหรอก ติดแค่นาตาชาร้องโวยวาย จึงดูเหมือนว่าผมทำเธอเจ็บหนักก็เท่านั้น

 

            เล่นละครได้ตลกสิ้นดี

 

            ไอ้บ้าเซย์ ฉันจะฆ่าแก ! ในเกมนั่น ฉันจะฆ่าแกคนแรกเลยคอยดูสิ !”

 

            “หมายถึงเกมที่แบล็กหลอกคนสติไม่ดีอย่างเธอน่ะเหรอ ?

 

            “!!!!”

 

            “มันก็แค่เกมเล่นขายของ อย่าทำเป็นไม่รู้จักนิสัยเจ้านายของตัวเองสิ นาตาชา ผมยิ้มเยาะไม่สนใจรายละเอียดของเกมที่นาตาชาพูดเลยสักนิด ผมคิดว่าแบล็กอาจจะหลอกเธออีกก็ได้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มันเกิดขึ้น และทุกครั้งที่เขาทำ มันจะส่งผลร้ายต่อตัวผู้หญิงคนนี้เสมอ

 

            ซึ่งมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผม ผมไม่ได้เป็นอะไรกับเธอ

 

            ก็แค่ต้องมารับกรรมกับสิ่งที่เธอถูกหลอกเอาไว้ ลูบหัวราวกับให้กำลังใจก่อนจะจิกลึก กระชากเส้นผมสีแดงติดมือไว้ ดึงให้เธอเงยหน้าพลันก็ตีหน้านิ่งใส่

 

            ถึงเวลาปิดเกม

 

            อย่ามายุ่งกับฉันอีก ไม่ว่าแบล็กจะฝากอะไร

 

            “ซะ...เซย์

 

            ไม่งั้นคราวหน้าฉันจะปักมีดลงบนหัวใจ แล้วผ่าหัวเธอซะ ยัยหมาตัวเมีย

 

            คำพูดของผมฝังลึกลงในสมองก่อนจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระ ปืนของนาตาชาหล่นลงพื้นไปตั้งแต่ที่ผมปามีดใส่ ผมใช้ปลายเท้าเขี่ยให้มันไปอยู่ใกล้ๆ เธอ โดยไม่สนใจว่าเธอจะหยิบมันขึ้นมายิงผมอีกรอบไหม และต่อให้เธอหยิบผมก็ไม่ได้หวาดกลัวอะไร เพราะผมมั่นใจ...

 

            ว่าผมหันกลับมาฆ่าเธอทัน :)

 

            “ฝากความคิดถึงไปถึงเจ้านายเธอด้วยล่ะ ถ้าได้เจอกัน

 

            “…”

 

            “และบอกเขาว่าอย่าส่งเธอมากวนใจฉันอีก ว่าพร้อมโบกมือลาให้ตอนหันหลัง ทำตัวปกติราวกับเมื่อกี้นี้ไม่ได้เกือบจะฆ่าใครตายตรงนั้น เดินออกจากตรอกนั่น ไปขึ้นรถไฟที่ป่านนี้ขบวนที่ผมจะไปก็คงผ่านไปหลายสาย ผมจำเป็นต้องส่งข้อความไปหลอกเจคว่ารถไฟมีปัญหาเลยทำให้กลับบ้านเลทจากเวลาที่บอกไว้

 

            แน่นอนว่าคนตัวสูงต้องส่งเมสเสจมางอแงให้ผมระบายยิ้มให้ ขณะเดียวกันก็พาให้ผมนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของนาตาชาที่พูดไว้

 

            กลัวว่าจะมีคนมาพรากของรักเหรอ ไวท์ดาย :)’

 

            “รู้เรื่องนี้กันแล้วเหรอ ผมพึมพำ ดวงตาหรี่ลงพร้อมกับจับเสารถไฟไว้แน่น เวลานี้คนค่อนข้างเยอะเนื่องจากเป็นเวลาเลิกงาน ทุกคนก็ทยอยกลับบ้านกัน ผมเลือกที่จะเสียสละให้คนอื่นนั่ง ส่วนตัวเองก็ใช้เวลายืนคิดกับประโยคนั้นที่ลอยวนอยู่ในหัว

 

            สำหรับคนภายนอกผมปิดบังไม่ให้ใครรู้ว่าตัวตนของผมเป็นใคร ไม่ใช่ว่าผมกลัวว่าพวกเขาจะรับไม่ได้ แต่ผมกลัวว่าคนสำคัญของผมจะรู้ว่าผมเป็นอะไรแล้วรังเกียจผมซะ

 

            ซึ่งนั่นไม่เท่ากับการที่ คนในรู้ว่าผมมีคนสำคัญในใจ เพราะทันทีที่เรื่องนี้แพร่งพรายออกไป...

 

            เจคจะกลายเป็นเป้านิ่งล่อหมาล่าเนื้อชั้นดี

 

            แบบนั้นทุกความรู้สึกที่มีจะพังทลายไปต่อหน้า คนของผมจะตกอยู่ในอันตราย คนพวกนั้นจะไม่มีวันปล่อยให้เจคมีชีวิตต่อไป ผมมีศัตรูเยอะกว่าที่ใครคิดไว้ นอกจากพวกมันจะอยากฆ่าผมให้ตายแล้ว พวกมันก็อยากเห็นผมทรมานกับการเสียของรักไปเหมือนกัน

 

            ผมจึงอดคิดที่นาตาชาพูดไม่ได้ กับคนอื่นก็ยังพอรับมือไหว แต่ถ้าเรื่องนี้ถึงหูแบล็กเมื่อไหร่...

 

            ผู้ชายคนนั้นจะไม่ปล่อยให้เจคลอยนวล

 

            หวังว่าจะเป็นแค่เรื่องที่คิดมากเกินไปนะ

 

            การเดินทางตรงกลับมาที่บ้านใช้เวลาไม่นานมากนัก อาจจะมีรถติดบ้างตอนลงจากสถานีแล้วต่อรถมา ทว่าก็ไม่ได้หนักขนาดที่ท้อแท้กับการจราจรหรืออะไรทำนองนั้น ผมแวะซื้อขนมร้านโปรดที่เจคชอบติดมือมาด้วย ถือเป็นการขอโทษที่กลับบ้านช้า

 

            ระหว่างเดินผมก็พิมพ์ข้อความบอกเขาว่าผมถึงแล้วนะ กำลังจะขึ้นลิฟต์ไป

 

            พลันก็ต้องชะงักไปเมื่อเงยหน้ามาเจอคนที่ยืนตากอากาศเย็นรออยู่

 

            เจค ?

 

            “เซย์ เจ้าของชื่อเรียกชื่อผมกลับ รอยยิ้มหวานๆ ปรากฏชัดบนใบหน้าผิดกับผมที่เบิกตากว้างใส่ กลับมาแล้วเหรอ ผมรอตั้งนาน รอจนจะไปตามหาคุณเองแล้วรู้ไหม

 

            “ผมก็ส่งข้อความไปบอกว่าจะถึงแล้วไง นี่ลงมารอตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ? ผมถามด้วยความเป็นห่วง ฝีเท้ารีบก้าวฉับๆ อยู่ตรงหน้า ถึงจะใส่โค้ทแล้วก็มีผ้าพันคอช่วยคลายความหนาว แต่พอเอื้อมมือไปจับใบหน้าก็พบว่าเย็นจนน่าจะจับมาตีให้ตาย

 

            “ก็ตั้งแต่ที่คุยโทรศัพท์กัน

 

            “หา ?

 

            “น่าจะประมาณชั่วโมงทีแล้ว เขาหัวเราะไอหนาวหลุดออกจากปากเวลาพูดออกมา เล่นเอาผมได้แต่ย่นคิ้วใส่ ก่อนจะถูกกอดรัดด้วยแฟนหนุ่มที่ไม่อายใครทั้งนั้น ริมฝีปากอุ่นๆ เนื่องด้วยลมหายใจที่เข้าออกกดจูบลงบนต้นคอของผม ลามมาหอมแก้มด้วยความห่วงใยระคนคิดถึง คิดถึงจังเลย ไม่ได้เจอกันตั้งนาน

 

            “แค่ไม่กี่ชั่วโมงเองนะ และคุณก็น่าจะตีด้วย มายืนตากลมแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่สบายพอดี

 

            “ก็ผมใจร้อนอยากเจอคุณนี่น่า

 

            “อย่างน้อยก็เข้าไปรอในร้านกาแฟก็ได้หนิครับ ไม่เห็นต้องมายืนอยู่ตรงนี้เลย

 

            “ก็เดี๋ยวผมไม่ได้เจอคุณคนแรก

 

            “เจค

 

            “ผมคิดถึงคุณนะ ผมพรูดลมหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย ก่อนจะลากเขาเข้าร้านกาแฟไปสัมผัสกับความอบอุ่นจากฮีตเตอร์ที่คุณนายพิทูเนียเปิดไว้ ดันเขาให้นั่งลงบนโต๊ะประจำ จากนั้นก็รีบไปสั่งอะไรร้อนๆ ให้เขาดื่ม ไม่งั้นคงเห็นคนป่วยแถวนี้แน่ๆ

 

            แน่นอนว่าต้องบังคับให้กิน เพราะเจ้าตัวจ้องจะหาเรื่องกอดผมอย่างเดียวเลย

 

            ทำร่างกายให้อุ่นก่อนครับ แล้วค่อยกอดกัน

 

            “แต่ผมอยากกอดคุณตอนนี้หนิ อีกอย่างเราก็ยังไม่ได้จูบกันเลยนะ

 

            “วันนี้คุณดื้อ เพราะงั้นต้องรอไปก่อนครับ

 

            “เซย์

 

            “ดื่มให้หมดแก้วครับ ถ้าตัวไม่อุ่นก็ไม่ต้องมาคุยกัน ผมเลื่อนแก้วโกโก้ร้อนให้เขา ทำหน้าจริงจังให้อีกคนยู่ปากใส่ เจคไม่ชอบการบังคับ ถึงอย่างนั้นเขาก็ติดผมยิ่งกว่าอะไร พอโดนผมดุก็จะทำเป็นหูตกเหมือนกับหมาตัวใหญ่ที่เจ้านายไม่เล่นด้วย เป็นภาพที่ชวนให้ระบายยิ้มเสียดายที่ต้องเก๊กขรึมเอาไว้ก่อน

 

            ผมพยักหน้าให้เขากินเครื่องดื่มร้อน ซึ่งเจคก็ไม่ได้มีทางเลือกมากนักนอกจากค่อยๆ ดื่มมันเข้าไป มันไม่ได้ยากอะไร แค่ว่าเขาน่ะชอบเล่นตัว ทำให้มันดูเป็นเรื่องใหญ่ เอาแต่จะกอดผมให้ได้ผมเลยต้องใช้วิธีนี้ และมันก็ได้ผลดีด้วยสิ

 

            หมดแล้วครับ กอดได้หรือยัง ?

 

            “กอดไปแล้วไงครับที่หน้าร้าน ร่างสูงพองลมในแก้มงอนผมที่เจ้าเล่ห์นัก ส่งผลให้ผมต้องเอื้อมมือไปลูบแก้มเพื่อวัดอุณหภูมิก่อน เจคแข็งแรงและตัวใหญ่กว่าผมก็จริง แต่ไปยืนตากลมแบบนั้นใครจะไม่เป็นห่วงได้ ยิ่งไปกว่านั้นผมไม่ชอบเลยเวลาเขายืนอยู่ในที่โล่งแล้วตรงนั้นไม่มีใคร

 

            มันอันตรายเป็นบ้า

 

            อุ่นขึ้นไหมครับ กินนมอีกแก้วไหม ?

 

            “ผมอยากจูบคุณมากกว่า คุณกลับบ้านช้า ผมเป็นห่วงนะรู้ไหม

 

            “ผมรู้ ก็รถไฟมันมีปัญหานี่น่าจะให้ผมทำไง

 

            “รู้งี้ผมน่าจะขับรถไปรับ ไม่น่าให้คุณกลับเองเลย ผมหลุดยิ้มลูบหัวคนสูงกว่าด้วยความรัก ผมชอบเวลาที่เขาบ่นกับตัวเองแบบนั้น มันสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่มีให้กันจริงๆ และคุณก็ไม่ได้บอกผมด้วยว่าวันนี้จะออกไปคุยกับลูกค้า

 

            “ผมคิดว่าจะกลับมาทันคุณ ไม่ได้คิดว่ามันจะช้าขนาดนี้

 

            “แบบนี้ต้องมีคนโดนลงโทษแล้วสิ ทำผิดกฎแบบนี้ไม่น่ารัก

 

            “อะไรไม่น่ารักเหรอคะเจค พูดถึงฉันหรือเปล่า ?

 

            “อะ !” เราสองคนหยุดบทสนทนาเมื่อเสียงหวานของใครบางคนดังขึ้น รั้งสายตาของพวกเราให้หันไปมองลูกสาวของคุณนายพิทูเนียที่เข้ามาขัด รอยยิ้มน่ารักประดับอยู่บนใบหน้าแสดงให้เห็นเลยว่าเธออยากจะผูกมิตรขนาดไหน ผมเดาว่าผู้ชายร้อยทั้งร้อยอาจจะตกหลุมรักรอยยิ้มของเธอก็ได้

 

            เว้นผมกับเจคไว้สองคน

 

            ลิลลี่ ผมเอ่ยชื่อเธอเบาๆ สบตากับเธอที่วางเค้กรสใหม่ของทางร้านให้ ผมคิดว่าเราไม่ได้สั่งของหวานนะครับ

 

            “เผอิญฉันเพิ่งลองทำรสชาติใหม่มาขายน่ะค่ะ ตั้งใจจะเอาไปให้บนห้อง อุตส่าห์ฝากแม่ไว้แล้วแต่แม่บอกว่ามันเกิดเรื่องนิดหน่อย ฉันเลยต้องทำให้ใหม่ คำพูดนั้นทำผมหวนคิดเรื่องเมื่อตอนกลางวัน ผมแปลกใจที่เธอหลีกเลี่ยงคำว่า ถูกยิง แล้วใช้คำว่าเกิดเรื่องนิดหน่อยแทน

 

            แต่ไม่ว่าจะคำไหน จุดประสงค์ของเธอก็คือการอ่อยผู้ชายของผมอยู่ดี

 

            ฉันตั้งใจทำมากเลยนะคะ อยากให้ช่วยชิมแล้ววิจารณ์ให้หน่อย ได้ข่าวว่าเจคเองก็ชอบของหวานใช่ไหมคะ ฉันเห็นเซย์ซื้อไปฝากคุณประจำ

 

            “ครับ แต่ไม่มากเท่าที่ชอบเซย์หรอกนะ เขายิ้มกุมมือผม บีบเบาๆ ต่อหน้าคนเสียมารยาท อะไรที่เซย์ซื้อมาฝากมันเต็มไปด้วยความรัก ผมก็เลยชอบทุกอย่าง ของหวานก็ด้วย

 

            “แหม น่ารักจัง ลิลลี่ยิ้มเจื่อนให้ แต่ยังไงฉันก็อยากให้ลองชิมเค้กนี้นะคะ มันอาจจะหวานกว่าเซย์ก็ได้

 

            “ไม่มีอะไรหวานกว่าคนรักของผมแล้วครับ

 

            “เจค

 

    “และขอโทษที่ต้องพูดออกไป แต่คุณเสียมารยาทมากเลยที่เข้ามาแทรกตอนเราคุยกัน ลิลลี่

 

LOADING 100 PER

ความตายสีขาว ต่างจากคนฆ่าที่หัวใจสีดำ

ชื่อที่ลวงหลอกมีความนัยซ่อนอยู่ในนั้น แต่ความลับกลับถูกปิดตาย

กลบทับด้วยรอยยิ้มแห่งความรักที่มอบให้กัน

เกมไล่ล่าใกล้จะเปิดฉากให้ลองดูสักครั้ง

อยากเดิมพันข้างไหนก็เลือกเลย :)

เรื่องนี้อินมาจากเกม PUBG ไม่ได้อิงหนังเรื่องไหนค่ะ

สกรีมลงแท็กหวีดความรุนแรงของเรื่องนี้

#สมรภูมิล่ารัก

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ



 

 



? themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 705 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #1410 Chanyeol24 (@niparatnunto) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:28
    ลิลลี่นี่ต้องหน้าสั่นแล้วนะจังหวะนี้55555555555
    #1410
    1
  2. #1407 มาเวล (@sasipa88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 07:26
    ฉันควรเม้นท์ว่าอะไรดี ระหว่างลิลลี่ออกไป หรือนายเอกกร้าวใจมาก แงงง
    #1407
    1
  3. #1158 differ21 (@differ21) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 00:39
    ลิลลี่คงคิดว่า -ตบกุเลยเถอะ น่าจะเจ็บน้อยกว่า
    #1158
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #1158-2 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 3)
      10 มีนาคม 2562 / 08:09
      คงงั้นจ้า
      #1158-2
  4. #972 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 20:35
    โอ้ยนังเจคเหมือนลูกหมาติดแม่ มันเขี้ยว
    #972
    1
  5. #761 its-meeeee (@its-meeeee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:11
    ชอบบบบบบบบ ไรท์จะเขียนดีทุกเรื่องไม่ได้! ชั้นไม่มีตังจะซื้อแร้ว โฮ;-;
    #761
    1
  6. #723 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:25
    ทอล์ค แล้วทิ้งปริศนาตลอด นี่ผูกปมแน่นกว่าคนเขียนอีกคิดดูเหอะ 5555 จับนั่นชนนี่หมดละ
    #723
    1
  7. #682 Yumajiharu (@Yunajiharu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:57
    เซย์บั่บบบบชอบมากกก ร้ายๆแซ่บๆ
    แต่ถ้าสองคนนี้รู้ตัวตนที่แท้จริงของกันจะเป็นไง เตรียมต้มมาม่ารอเลย;_;
    #682
    1
  8. #304 Scret-mn (@Scret-mn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 22:52
    ก็เห็นอยู่ว่าเค้ารักกัน ยังจะมายุ่งอีก นังสุนัขตัวเมีย (ขอยืมคำด่าของน้องเซย์หน่อย)
    #304
    1
  9. #255 FaRnG ;] (@--magicgirl--) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:33
    วรั้ยยยยย ลิลลี่่่่่ ช่วยกวาดไหมมม
    #255
    1
  10. #246 JaoJean (@Yeme_sama) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 00:20
    เซย์เพิ่งบอกว่าอย่าเป็นศัตรูกับคนมีเงิน แต่ตัวเองนี่ศัตรูเพียบเลยนะ ส่วนลิลลี่ก็หน้าสั่นไปดิ
    #246
    1
    • #246-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 3)
      24 มกราคม 2562 / 08:11
      แต่คนมีเงินก็จ้างเซย์ทำงานทั้งนั้นนะ :)
      #246-1
  11. #212 Konrafah (@Konrafah) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 19:40
    ว๊ายย พบคนหน้าแหก
    #212
    1
  12. #209 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 19:12
    ลิลลี่มารยาทนิดนึงอะค่ะ แหะๆๆๆ

    ตบ!
    #209
    1
  13. #193 M_TP_ARMY_ (@M_TP_ARMY_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:55
    วรั้ย มาๆเราช่วยเก็บเศษหน้านะ
    #193
    1
  14. #191 Kbeam. (@Boombeammm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:36
    ยังเครียดเรื่องอาชีพเจคอยู่วิศวะ... หรือคิดไปเองนิ55555
    #191
    0
  15. #187 NightHeart (@NightHeart) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 19:59
    คนต่อไปที่จะโดนยิงคงไม่แคล้วเป็นยัยลิลลี่...แต่ไม่ต้องถึงมือเซย์หรอกครับ เดี๋ยวผมยิงยัยนี้ให้เอง หน้าตาดีแต่มารยาทแย่ก็เหลือทนนะครับ และทั้งๆที่รู้ว่าเค้ารักกันแล้วยังคิดที่จะแทรกกลางอีก...น่าฆ่าให้ตายจริงๆ
    #187
    1
  16. #177 ohSH17 (@ohSH17) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 14:59
    ใครก็ได้มาเก็บลิลลี่ที
    #177
    1
  17. #176 BlackSapphire (@napatsagorn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 13:03

    อื้อหืออออ ดุเดือดเผ็ดมันส์..
    #176
    1
  18. #175 BLUR_MOON (@BLUR_MOON) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 12:48
    รอนะคะ​ ลุ้นจนนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้ว​ อยากรู้ถ้าความจริงเผยออกมาทั้งสองคนจะทำยังไง​ สู้ๆค่ะ
    #175
    1
  19. #173 31487 (@31487) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 10:06
    กี้สสสสสสสส สุดยอดมากเจคคคคค
    #173
    1
  20. #172 godxmeii (@aommykajcha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 08:48
    สุดยอดดดดดดดดด
    #172
    1
  21. #171 ดาวสีเหลือง (@elleeru) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:50
    เอาเลยจ้าาาาาาาา แต่ละคนไม่ค่อยหลงกันเล๊ยยยยยยยย
    #171
    1
  22. #170 NiGhte N.S.N. (@shigamorinice) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:31
    ทำดีมาก เจคคคค
    #170
    1
  23. #169 nuiisnui (@nuiisnui) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:48
    เจคคค เริ่ดมากค่า อยากจะหอมหัว กลัวโดนเซย์ยิง
    #169
    1
  24. #168 bbchnd (@bbchnd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:44
    ทำดีมากกกกกกก
    #168
    1
  25. #167 mildhun0794 (@mildhun0794) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:40
    เจคคคทำดีมาก ไล่นางออกไป!!!
    #167
    1