Death Battle #สมรภูมิล่ารัก (YAOI)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 84,223 Views

  • 3,002 Comments

  • 5,023 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,237

    Overall
    84,223

ตอนที่ 2 : สมรภูมิล่ารัก 1 : คู่รักบังหน้า [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 817 ครั้ง
    16 ม.ค. 62

สมรภูมิล่ารัก 1 : คู่รักบังหน้า

#สมรภูมิล่ารัก

 

            กลิ่นกาแฟปลุกเร้าให้ตื่นจากความฝัน

 

            มันมาพร้อมกับแสงแดดแรกของวันที่อาบไล้ร่างกาย มอบความอบอุ่นให้คล้ายกับจุมพิตหวานจากดวงตะวันบนฟากฟ้า พาให้ต้องหย่อนขาลงจากเตียง บิดขี้เกียจพร้อมกับยันความลุกขึ้น บานประตูที่เปิดแง้มไว้แสดงให้เห็นว่าคนข้างกายเดินออกไปเมื่อหลายนาทีก่อน ไม่ก็อาจจะสักชั่วโมง เร่งเร้าให้ผมเดินตามหา

 

            ทั้งที่ความจริงผมไม่ต้องตามหาอะไรมาก

 

            แค่เปิดประตูให้ออกกว้าง ไล่สายตาไปหยุดอยู่ที่แผ่นหลัง ความขาวเนียนเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนยาวลงมาตั้งแต่ท้ายทอยถึงเอวแกร่ง จำไม่ได้เลยว่าเมื่อคืนผมใช้ขาเกี่ยวเอวนั่นไปนานแค่ไหน ไหนจะบ่ากว้างๆ ที่ผมเคยพาดขาไว้

 

             รอยจูบยังติดอยู่ที่ต้นขาด้านในอยู่เลย

 

            ที่รัก

 

หมับ !

 

            “ผมตื่นแล้ว ผมสวมกอดแผ่นหลังอุ่น ชะโงกหน้าไปหาคนตัวสูงที่กำลังทำอาหาร กลิ่นแพนเค้กหอมๆ ลอยตีจมูกมา ด้านข้างมีกาแฟที่อีกคนเขายังดื่มไม่หมด และคงจะต้องหยุดดื่มไปก่อน เพราะผมอยากให้เขาชิมความหวานจากปากของผมมากกว่า

 

            ริมฝีปากร้อนๆ กดจูบลงบนแก้มขาวทันทีที่เขาหันมาเป็นการบอกอรุณสวัสดิ์โดยไม่ต้องพูดอะไรออกไป

 

            น่ารักแต่เช้าเลยที่รักของผม

 

ผมควรได้รางวัล

 

คุณอยากได้อะไร หืม ?

 

เอาเป็นจูบอรุณสวัสดิ์

 

จะจับจูบให้ปากเปื่อยเลย เจ้าตัวหัวเราะ ถูจมูกตัวเองกับของผมก่อนจะหันมาเผชิญหน้า ผมโอบรอบคอเขา สบเข้ากับนัยน์ตาสีควันบุหรี่ที่หาได้ยาก เป็นจังหวะเดียวกับที่คนถามก้มหน้าลงมา รั้งให้ผมหลับตาน้อมรับรสสัมผัส เรียวปากของเราเคลื่อนมาบดเคล้า แลกเปลี่ยนหยาดหวานสลับกับกัดปากกันไปมาเป็นการหยอกล้อกันเบาๆ

 

            ผมลิ้มรสอเมริกาโน่รสโปรดผ่านลิ้นของเขา ตอนนี้มันคลุ้งไปทั่วโพรงปากของเราเช่นเดียวกับนิโคตินที่ยังหลงเหลืออยู่ ร่างสูงกดหอม ผละมาจูบต้นคอด้วยความรัก ผมชอบการตื่นมาแล้วได้จุมพิตจากคนรัก

 

            มันแสดงให้เห็นถึงการมีชีวิตอยู่เพื่อใครสักคน

 

            ใครสักคนที่สำคัญกว่าชีวิตเรา

 

            อรุณสวัสดิ์เซย์ วันนี้ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ เขากระซิบเนียนหอมแก้มผมเป็นรอบที่สองของวัน และวันนี้ผมก็หลงคุณอีกแล้วล่ะ

 

            “คุณก็หลงผมทุกวัน

 

แต่วันนี้มันมากกว่าเมื่อวาน

 

และก็มากกว่าเมื่อวันก่อนตอนเรามีเซ็กส์กัน ผมยิ้มขำล้อเลียนคนตัวโตที่บีบจมูกผมด้วยความมันเขี้ยว เล่นเอาผมต้องยู่หน้าใส่ ถึงอย่างนั้นก็ผละมาดูอาหารเช้าที่เขากำลังทำให้ ยกกาแฟแก้วเดียวกับเขาขึ้นดื่ม พลางเสยผมที่ลงมาปรกหน้าตัวเองนิดหน่อย แพนเค้กราดน้ำผึ้งใช่ไหม คุณต้องรีบกลับมันก่อนนะ ไม่งั้นมันจะไหม้

 

            “ถ้าไหม้ผมก็ให้คุณทำให้ไง โทษฐานที่ทำให้ผมเสียสมาธิ

 

            “จูบกับแฟนไม่เรียกว่าเสียสมาธิ คุณยังทำอาหารได้แต่คุณเลือกที่จะไม่ทำ

 

            “ก็เพราะคุณน่ารัก ใครมันจะไม่สนใจได้กัน

 

            “เหมือนตอนที่เรามีอะไรกันแล้วเพื่อนคุณชวนไปเตะบอลน่ะเหรอ ?

 

            “สุดท้ายผมก็ไม่ได้ไป เพราะโกลด์ที่บ้านน่าสนใจกว่า ผมขำตอบรับจนตาหยีไป นึกถึงวันนั้นที่เขาทะเลาะกับเพื่อนไป ขยับสะโพกไป เสียงดังโวยวายจนผมเกือบจะหมดอารมณ์ทำอะไร ติดแค่ว่าเราสองคนเป็นพวกไฟติดง่าย และตอนนั้นผมก็อยากกอดเขาแทบขาดใจ

 

            สุดท้ายก็เป็นฝ่ายกดตัดสายให้ โยนมือถือทิ้งไปแล้วออนท็อปเอาใจเขา

 

            รู้สึกผิดเล็กน้อยที่ทำให้เขากับเพื่อนต้องห่างกัน แต่ก็อยากจะให้เข้าใจนะว่าไม่มีใครชวนคนที่กำลังมีเซ็กส์ไปเตะบอลหรอก

 

            มันไม่ถูกต้อง

 

            วันนี้คุณต้องรีบเข้างานหรือเปล่า ?ผมถามเขา กระโดดขึ้นไปนั่งบนเคาท์เตอร์พร้อมกับหยิบแอปเปิ้ลที่วางอยู่มากัดไปหนึ่งคำ มองดูแผ่นหลังร่างสูงอีกครั้ง เขาตักแพนเค้กใส่จาน วางมาชเมโล่ไว้ด้านบน ปิดท้ายด้วยน้ำผึ้งที่เห็นแล้วชวนน้ำลายไหล

 

            ไม่เชิง แต่ถ้าเข้าสายผมคงโดนหัวหน้าว่าเอาได้

 

            “หัวหน้าคุณใจร้ายชะมัด เลทสักสิบนาทีก็ไม่ให้

 

            “ทำงานประจำก็งี้แหละ ดีแค่ไหนที่ผมไม่ต้องอยู่ดึกทำโอทีทุกวัน

 

            “ถ้าแบบนั้นผมคงเหงาตาย

 

            “ไม่ต่างกันที่รัก เขาจุ้บปากผมเพียงเสี้ยววิ ก่อนจะยกจานอาหารเช้าให้ผมเดินตามไปที่โต๊ะทานข้าว ผมกับเจคคบกันมาได้พักใหญ่แล้ว ก็ประมาณสองสามเดือนเห็นจะได้ เขาทำงานเป็นวิศวะ อยู่บริษัทใหญ่ที่ไม่ไกลจากอพาร์ทเม้นต์เรานัก เราเจอกันที่ร้านกาแฟด้านล่าง วันนั้นผมมารอเพื่อนที่นี่แล้วเราบังเอิญเจอกัน

 

            จากนั้นผมก็หาเรื่องมาแถวนี้บ่อยครั้ง จนวันนึงที่เราได้ทำความรู้จักกัน

 

            ตอนนี้ก็ย้ายมาอยู่ด้วยกัน จะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมาให้เสียเวลา ผมเองก็ไม่ได้มีงานประจำ รับหน้าเป็นฟรีแลนซ์ทั่วไป

 

          ฟรีแลนซ์ทั่วไปที่ไม่ได้ทำงานทั่วไปเหมือนคนอื่น

 

            แล้วงานของคุณโนเวลเสร็จไหม ?

 

            “ใกล้เสร็จแล้ว ผมคงส่งให้เขาได้ตอนบ่าย ว่าพร้อมตักแพนเค้กเข้าปากไป เจคอบเดินไปหยิบนมมาให้เพื่อกินคู่กัน แต่ไม่รู้ว่าจะถูกใจเขาไหม ผมรู้สึกว่าเขาคุยงานด้วยค่อนข้างยาก

 

            “เขาก็คงอยากให้งานมันออกมาดูดีที่สุด

 

            “ผมรู้ ผมเองก็อยากให้เป็นแบบนั้น

 

สู้ๆนะครับที่รัก เจคอบให้กำลังใจผม รั้งให้ผมต้องจูบมือเขาเป็นการตอบรับ จากนั้นก็เปิดทีวีเพื่อดูข่าวประจำวัน

 

และข่าวล่ามาเร็วที่สุดของวันคงหนีไม่พ้นข่าวของประธานาธิบดีชื่อดังที่กำลังเป็นกระแสอยู่

 

เมื่อวานนี้เวลาเที่ยงคืน ได้เกิดเหตุลอบยิงประธานาธิบดีมาร์แชล ส่งผลให้ท่านเสียชีวิตในเวลาต่อมา

 

หืม ?

 

เบื้องต้นตำรวจคาดว่าน่าจะมาจากเหตุวิวาทส่วนตัว ตอนนี้ได้มีการเรียกสอบปากคำพยานในพื้นที่อย่างเร่งด่วน และเก็บหลักฐานชิ้นสำคัญคือกระสุนสีเงินในที่เกิดเหตุแล้วค่ะ

 

นักข่าวสาวรายงานตากสคริปท์ มีการเปลี่ยนสีสันของช่องให้กลายเป็นขาวดำเพื่อไว้อาลัยการจากไปของประธานาธิบดีที่มีเบื้องหลัง ทว่าเบื้องหน้าก็เป็นผู้ใหญ่ใจดี นำพาประเทศชาติให้เดินหน้าต่อไป เรียกได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลทางการเมืองสูงมาก ใครๆก็รักและพร้อมที่จะให้โอกาสเขาได้รับตำแหน่งอีกหนึ่งสมัย

 

เสียดายที่ผมไม่อินกับข่าวการเมืองเท่าไหร่

 

ต่างจากเจคอบที่ดูมีความสงสัยฉายชัดเต็มไปหมด

 

เจค เปลี่ยนช่องได้ไหม ผมไม่ชอบดูข่าวหดหู่ตอนเช้าเลย

 

อะ โทษทีเซย์ เขาชะงักพลันก็รีบเปลี่ยนช่องเป็นช่องหนังที่เราชอบดูกัน ผมก็แค่ตกใจกับข่าวนั่น เมื่อวันก่อนยังเห็นเพิ่งออกข่าวว่าเขาไปเปิดพิพิธภัณฑ์ใหม่อยู่เลย

 

ชีวิตคนเรามันก็ไม่แน่นอนแบบนี้แหละ ยิ่งกับนักการเมืองมีเบื้องหลังอะไรบ้างเราก็ไม่รู้ ลมหายใจถูกถอนออก เรื่องความเป็นความตายเป็นสิ่งที่เราคาดเดาไม่ได้ ที่ทำได้คือเตรียมใจอย่ากลัวความตายที่เข้ามาใกล้

 

ยังไงคนเราก็ต้องตายในสักวัน

 

ก็ถือว่าเขาหมดกรรม ผมเห็นเขาโดนต่อต้านอยู่ด้วยหนิไม่ใช่เหรอ ?

 

ก็จริงอย่างที่คุณว่า เจคอบพยักหน้า แต่ผมก็ไม่คิดว่าจะมีใครฆ่าเขาได้ง่ายๆ

 

สงสัยเขาคงจ้างคนมาคุ้มกันห่วยเกินไป เลยไม่ได้คุ้มครองเขาเท่าที่ควร

 

ก็เป็นได้ เจ้าตัวทำหน้าครุ่นคิด ผมเลยเทกาแฟเพิ่มให้ เขาจะได้เลิกคิดเรื่องอื่น แฟนหนุ่มของผมเป็นพวกขี้สงสัย ชอบเก็บอะไรมาคิดโยงใยเยอะแยะไปหมด ดีแค่ไหนที่เขาไม่เอามันมาใช้กับความสัมพันธ์ของเรา ไม่งั้นผมคงรู้สึกเหมือนโดนระแคะระคายตลอดเวลา

 

ถึงอย่างนั้นผมก็ชอบนิสัยนั้นของเขานะ เพราะมันแสดงให้เห็นว่าเขาใส่ใจแค่ไหน

 

รีบกินข้าวเช้าสิครับ เดี๋ยวก็ไปทำงานสาย

 

ผมหาเรื่องให้โดนหัวหน้าว่าอยู่ไม่รู้หรือไง

 

งั้นตามใจนะ เพราะผมได้ผลพลอยได้เต็มๆ

 

เจ้าเล่ห์นัก ผมหลุดขำอ้าปากกินแพนเค้กที่เขาป้อนให้ ผมป้อนคืนบ้างเป็นพวกที่ไม่ชอบให้ใครทำอะไรให้อยู่ฝ่ายเดียว อีกอย่างผมชอบการตอบแทน ไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่เล็กน้อยแค่ไหน ผมรู้สึกว่าชีวิตคู่จะเดินหน้าต่อไปได้ก็เริ่มจากอะไรเล็กๆ น้อยๆ ที่เราทำให้กัน

 

            เช่นการป้อนข้าว การตื่นขึ้นมาทำอาหาร หรือแม้กระทั่งการล้างจานให้

 

            ผมไม่เคยบ่นที่ตัวเองต้องล้านจานทั้งที่ไม่ได้กินหมดเป็นคนสุดท้าย เราแบ่งหน้ากันชัดเจนว่าใครจะทำอะไร ยิ่งไปกว่านั้นเจคก็เป็นคนทำอาหารให้ ถ้าผมให้เขาล้างจานด้วยคงเป็นการเอาเปรียบตาย

 

            ที่สำคัญผมชอบเวลาที่ล้างจานเสร็จแล้วได้ยินเสียงน้ำไหล

 

            ผมชอบที่จะถอดเสื้อผ้าตัวเอง เข้าไปกอดคนที่กำลังปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านตัวไป

 

            ชอบที่ได้ไล่จูบตั้งแต่สันกรามต่ำลงมาจนได้เห็นความรุ่มร้อน ที่ชวนให้คุกเข่าทิ้งตัวลงไป

 

            อื้ม~” เสียงครางต่ำดังแข่งกับเสียงน้ำกระทบพื้น ผมปลอบประโลมกายร้อนของเขาด้วยความรัก สบตากันคนตัวโตที่กัดปากยั่วยวนข่มอารมณ์ตัวเองไว้ ขณะที่ลูบหัวผมสางเส้นผมสีดำขลับที่แนบลู่ไปกับโครงหน้า

 

            ผมเป็นพวกชอบกินนมล้างปาก แต่พวกนมยี่ห้อดังไม่ถูกกับรสนิยมของผมเท่าไหร่

 

            มันต้องเป็นนมที่มาจากร่างกาย

 

            ร่างกายของ เจคอบ นิลสัน

 

            เก่งเกินไปแล้วที่รัก

 

            “คุณไม่ชอบหรือไง ?

 

            “ผมชอบทุกอย่างที่คุณทำให้

 

            “งั้นคุณคงชอบถ้าผมทำให้คุณไปสายจนโดนหัวหน้าตีตาย”

 

            “ทำไม ?

 

    “เพราะผมอยากออนท็อปให้คุณก่อนไปทำงาน

 

            กว่าเราจะได้ออกจากห้องน้ำก็ใช้เวลานานอยู่ ผมคาดว่าเจคน่าจะโดนหัวหน้าบ่นชุดใหญ่ เนื่องจากพอเขาแต่งตัวเสร็จ อีกฝ่ายก็โดนโทรจิกจนผมอดหัวเราะไม่ได้ หน้าตาตอนที่ต้องรีบวิ่งออกจากบ้านไปมันช่างชวนขบขันเสียจริง

 

            ไม่รู้ว่าคนอื่นที่ทำงานประจำจะเป็นแบบนี้ไหม ถ้าเป็นชีวิตของพวกเขาก็คงจะไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่

 

            ผิดกับเจคอบที่ดูจะสนุกกับการได้ท้าทาย แต่คาดว่าเย็นนี้คงมีคนบ่นว่าโดนดุมาแน่ๆ

 

            รอดูเจ้าหมาหน้าหงอยได้เลย

 

ติ๊ดๆ !

 

            “หืม ? ผมครางในลำคอหันไปดูมือถือที่มีแจ้งเตือนเข้า สองมือที่เช็ดผมอยู่เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาถือไว้ กวาดตามองเนื้อความรายละเอียดของลูกค้ารายใหม่

 

            สำหรับคนอื่นคงเรียกว่าลูกค้าได้ ทว่าสำหรับผมมันต่างออกไป

 

            ผมเรียกเขาว่า เหยื่อ

 

            “เฮตเตอร์ สวอน หัวหน้าหน่วยซีล อายุยี่สิบแปด เพศชาย พึมพำอ่านดีเทลที่ เจ้านาย ส่งมาให้ ในหัวก็จดจำรูปร่างหน้าตาไปพร้อมกับสลัดเส้นผมนิดหน่อยเพื่อให้หยดน้ำกระจาย เจคอบขับรถออกไปแล้ว เขามีเวลาไม่มากที่จะไปถึงบริษัท

 

            ส่วนผมก็มีเวลามากพอที่จะคัดสรรวิธีจัดการ

 

            อย่างที่บอกไป ผมเป็นฟรีแลนซ์ หน้าที่ของผมคือทำตามคำสั่ง

 

            ฟรีแลนซ์คนอื่นคงมีคอมพิวเตอร์เป็นสื่อในการทำงาน แต่ขอผมไม่จำเป็นต้องพึ่งอุปกรณ์พวกนั้น เพราะสิ่งที่จะช่วยให้งานของผมลุล่วงไปได้มีสองอย่างเท่านั้น

 

            คือปืนกับกระสุนสีเงิน

 

             น่าจะเข้าถึงยากอยู่ ผมคิดเดินไปหยิบเสื้อสีดำมาใส่ ยอมทิ้งเสื้อสีขาวที่เพิ่งจะสวมได้ไม่นานออกไป เนื่องจากมันไม่ใช่ชุดในการทำงานของผม ดวงตาสีสวยไล่มองตัวเองในกระจก เอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าราวกับให้กำลังใจก่อนลงมือทำงาน

 

            ทั้งที่ความจริงผมก็แค่เลื่อนหาปุ่มกดอะไรบางอย่าง

 

            บานกระจกถูกพับกลายเป็นตู้เก็บอาวุธสงคราม ผมไล่สายตามองดูพวกนั้น ยกยิ้มปลาบปลื้มกับทุกอาวุธที่หามาได้ มือบางเอื้อมไปหยิบมีดเงินมาเหน็บเอวไว้ ใช้เสื้อสีดำอำพรางจะได้ไม่มีใครเห็น ส่วนตัวหลักมันอยู่ในกระเป๋ากีตาร์กับกระเป๋าเบส

 

            ในสองใบนี้มีของต่างชนิดกัน

 

            เบสน่าจะดีกว่า ดูถ้าว่าเล่นเพลงเพราะๆ คงไม่มันส์ เท่าที่ผมรู้คือหน่วยซีลเป็นหน่วยที่เก่งกล้ามาก ระบบคุ้มกันย่อมแน่นหนากว่าไอ้ประธานาธิบดีโง่เง่านั่นเป็นร้อยเท่า นอกจากนี้พวกเขายังมีฝีมือในด้านการรบที่เก่งกว่าคนทั่วไปเป็นร้อยเท่า

 

            การจะไปถึงหัวหน้าหน่วยซีลนั้นเป็นอะไรที่ยาก

 

            แต่ก็ไม่อยากเกินความจำเป็น

 

            เดดไลน์คือเที่ยงวันนี้ ยังพอมีเวลาซื้อกาแฟกินอยู่บ้าง ผมก้มมองนาฬิกาข้อมือพลางหยิบกระเป๋าเบสออกมา ตรวจเช็คอะไรเรียบร้อยก็ล็อคประตูเดินออกจากอพาร์ทเมนต์ ทักทายผู้คนที่รู้จักตามปกติแม้จะถือของไม่ดีอยู่

 

            จะไปเปิดหมวกอีกแล้วเหรอเซย์ ?”

 

            “ครับ เผอิญมีคนเขาจ้างให้ไปเล่นให้ฟัง ผมระบายยิ้มบางให้กับคุณนายพิทูเนีย เธอเป็นเจ้าของอพาร์ทเม้นต์ที่ผมกับแฟนหนุ่มพักอาศัยอยู่ หนำซ้ำยังเป็นคนคอยคุมร้านหนังสือแล้วก็ร้านกาแฟด้านล่าง ผมยอมรับว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เก่งมากที่ดูแลทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียวโดยไม่ต้องพึงสามีที่แยกทางกันไป

 

            ยิ่งกว่านั้นยังเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่มีลูกสาวอายุเท่าผมอีก

 

            จริงๆ แล้วผมกับลิลลี่เราค่อนข้างจะมีมิตรภาพที่ดีต่อกัน ถ้าไม่ติดว่าคุณนายพิทูเนียนั้น...

 

            แล้วเจคอบอยู่ไหม จะให้ลิลลี่ขึ้นไปทำความสะอาดสักหน่อย

 

            “เขาออกไปทำงานแล้วครับ และเมื่อวานก็มีแม่บ้านเข้าไปเก็บกวาดห้องผมแล้ว ขอบคุณ รอยยิ้มเริ่มทอนลงหากแต่ก็ไม่ได้หุบ คุณนายดูจะอยากรู้เรื่องของแฟนผมไปหมด

 

            แล้วเขาจะกลับมากี่โมง ลิลลี่ทำขนมไว้เลยว่าจะเอาไปให้

 

            “ฝากผมไว้ก็ได้นะครับ เพราะเราอยู่ด้วยกัน

 

            “ไม่เป็นไรหรอก เธอกำลังจะไปทำงานให้ถือขนมไปด้วยเดี๋ยวก็เละหมดพอดี คุณนายบอกปัดโดยไม่สังเกตเห็นความไม่พอใจที่ซ่อนอยู่ในแววตาที่กำลังยิ้ม

 

            ผมไม่เข้าใจเลยว่าคุณนายพิทูเนียจะยัดเยียดลูกสาวให้เจคอบทำไมนักหนา ลิลลี่เองก็เป็นคนสวย ผมมั่นใจว่าคงมีผู้ชายมาให้เลือกไม่ซ้ำหน้า ทว่าแม่ของเธอก็พยายามที่จะวุ่นวายกับความรักของผมให้ได้ ทำเหมือนว่าลูกเธอไม่มีวันขายออก มีหลายครั้งที่เธอผลักดันให้เจคกับลิลลี่ได้อยู่ด้วยกัน

 

            โดยไม่เห็นหัวผมที่เป็นคนสำคัญของอีกคนเลย

 

            ไว้เดี๋ยวให้ลิลลี่เอาขึ้นไปให้ เจคกลับมาตอนห้าโมงใช่ไหม ?

 

            “ผมไม่แน่ใจ เขากลับไม่ค่อยตรงเวลาเท่าไหร่ ผมแสร้งตอบกลับ ทำเป็นเดินไปสั่งกาแฟขณะที่ฟังหญิงสาวพูดต่อไป

 

            แต่ฉันเห็นว่าเขากลับห้าโมงทุกวัน ไม่เห็นเลทตรงไหน

 

            “คุณนายไม่ได้อยู่กับเขาเหมือนผม คุณนายจะรู้ได้ไง

 

            “…”

 

            “ส่วนเรื่องขนมจะไปทิ้งไว้หน้าห้องก็ได้ครับ ถ้าเขากลับมาก็คงหยิบเข้าห้องไปเอง ไหวไหล่ไปทีพร้อมรับกาแฟจากพนักงานอีกคนมาถือไว้ ผมแอบเห็นว่าถุงขนมที่จะให้เจควางอยู่ด้านหลัง ที่รู้เพราะว่ากระดาษโน้ตที่ผูกไว้ตรงฝามันเขียนชื่อคนรักของผม

 

            ลิลลี่ไม่อยู่ คาดว่าคงจะออกไปทำงาน เธอเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่มหาลัยชื่อดัง ถึงอย่างนั้นผมก็แน่ใจว่าเธอชอบไอเดียของแม่ตัวเอง ทั้งที่ก็รู้อยู่เต็มอกว่าเจคจะไม่สนใจคนอื่นหรือใครทั้งนั้น

 

            ซึ่งผมก็เป็นพวกขี้หวงด้วยสิ แล้วบังเอิญพกปืนสั้นมา

 

          หาอะไรสนุกทำดีกว่า :)

 

            ผมเดินไปตรงจุดอับที่กล้องวงจรปิดตรงนั้นไม่ทำงาน ใครๆก็ดูออกว่ามันไม่มีกล้อง เป็นแค่กล่องเปล่าๆ ไว้หลอกโจรเท่านั้น ผมหยิบปลอกเก็บเสียงมาติดตั้งตรงปากปืนสั้น ใช้เสื้อโค้ทบังก่อนจะเดินไปหยิบหนังสือมาหนึ่งเล่ม

 

            ผมเลือกเล่มที่หนาพอสมควรใช้ตัวเองเป็นฉากหลังบังปืนไว้

 

            หลังจากนั้นก็เล็งปืนไปที่ขนมห่อใหญ่...

 

    รอยยิ้มมาดร้ายกระตุกขึ้นพร้อมกับกระสุนสามนัดที่เฉียดแขนคุณนายไป

 

ผัวะ !

 

กรี๊ด !” ถุงขนมแตกกระจายเล่นเอาคนแถวนั้นถึงกับลุกฮือตกใจไปหมด ไม่มีใครได้ยินเสียงปืนเพราะผมใส่ที่เก็บเสียง หนำซ้ำยังไม่มีใครเห็นตัวเพราะกล้องวงจรปิดไม่ทำงาน ร้ายกว่านั้นคือผมออกมาเลยทันทีที่ยิงเสร็จ เดินดื่มกาแฟทักทายคนอื่นคล้ายกับว่าเมื่อกี้ไม่ได้ทำอะไร

 

ต่างกับในใจที่อยากบอกให้คุณนายรู้ไว้ ว่าอย่าได้ขายลูกสาวให้กับคนมีเจ้าของอีก ไม่งั้นคราวหน้าอาจจะเจอเรื่องไม่ดี

 

            ถุงขนมในวันนี้อาจจะเป็นหัวเธอในวันหน้า

 

            หึ สนุกจังเลย :)”

 

            รถคันสวยผ่านด่านตรวจคนเข้าสำนักงาน

 

            เบื้องหน้าเป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้าง หากแต่ถ้าขับรถเข้ามาจะเจอกับองค์กรรักษาความปลอดภัยระดับชาติ ดวงตาสีเทากวาดตามองผู้คนที่สวมเครื่องแบบสำหรับทำงาน ต่างจากเขาที่สวมเพียงเสื้อเกราะเท่านั้น ปืนพกปากสั้นถูกเหน็บไว้ข้างเอว รวมถึงกระสุนที่ต้องเสียบไว้กับเสื้อเกราะ

 

            แม้ภายนอกจะดูเหมือนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนอกเครื่องแบบ แต่ความจริงแล้วเขาเป็นมากกว่านั้น...

 

            เจคอบ ไฮเออร์ หัวหน้าหน่วย DBT รายงานตัว

 

ปึง !

 

            “อะ ! หัวหน้ามาแล้ว !” ประตูบานเลื่อนถูกเปิดออกทันทีที่ระบบยืนยันด้วยเสียงถูกต้อง ตามมาด้วยเสียงของบรรดาลูกน้องที่เอ่ยทักกันเป็นแถบ เจคอบถอนหายใจทันทีที่ได้ยินเสียง แมกซ์ ลูกทีมภาคสนามที่มักจะเข้ามาทักเป็นคนแรก วันนี้ก็มาสายอีกแล้วนะครับ ไหนบอกว่าจะมาแต่เช้าไง ?

 

            “รถมันติดน่ะแมกซ์ ก็เลยมาเลทจากที่บอกไว้

 

            “ไม่ใช่ว่านายมัวแต่กอดรัดกับแฟนนาย ?

 

            “เฮ้

 

            “รอยเล็บยังอยู่ที่ท้ายทอยอยู่เลยนะเพื่อน เจ้าตัวกระซิบทำเป็นป้องปากไม่ให้ใครได้ยิน ฉันรู้นะว่าแฟนนายเด็ดมาก แต่ช่วยเพลาๆ ลงบ้างหน่อย เดี๋ยวผู้บัญชาการรู้เข้าแล้วจะแย่เอา

 

            “เขาไม่รู้หรอกถ้านายไม่ปากสว่าง

 

            “งั้นวันหลังนายก็หัดไปเตะบ่อยกับฉันให้บ่อยสิ เซย์ไม่ว่าหรอกถ้านายจะลดการเตะโกลด์ที่บ้านให้น้อยลง เจคอบกลอกตา ความรำคาญฉายชัดเต็มใบหน้าจนต้องเดินหนี แมกซ์เป็นลูกน้องในทีมก็จริง ทว่าเขาเองก็พ่วงตำแหน่งเพื่อนสนิทที่เรียนนายร้อยมาด้วยกัน

 

            แถมยังเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่เขาไว้ใจมาก  ติดแค่อีกฝ่ายชอบปากมาก ถึงจะไม่พูดเรื่องส่วนตัวของเขาให้ใครฟังก็เถอะ

 

            งานที่ฉันสั่งทำเสร็จหรือยัง ?

 

            “แฟ้มเอกสารวางไว้ที่โต๊ะแล้วครับหัวหน้า แมกซ์ผายมือไปที่โต๊ะทำงาน เจคอบเลยเดินไปหยิบแฟ้มงานมาเปิดอ่าน มันเป็นคดีฆาตกรรมที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่ออาทิตย์ก่อน มีคนตายไปหลายคน ส่วนคนทำก็หนีรอดไปได้ทุกครั้ง เท่าที่ได้ข้อมูลมาคือเขามีคนหนุนหลัง ฆ่าใครตายก็ไม่เคยโดนจับ

 

            บ้างก็หาว่าหลักฐานไม่ครบ บ้างก็บอกว่าเขาเป็นคนดีไม่ได้ทำ

 

            มันก็แค่ข้อแก้ตัวของผู้ใหญ่ที่รับสินบนมาเท่านั้น เพราะงั้นเขาเลยเลือกทำคดีนี้ไง

 

            อะไรที่ไม่สมควรอยู่ มันต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก

 

            ตอนนี้เราเจอตัวเขาอยู่กับลูกสาวที่แคนาดา หน่วยบีทกำลังจะส่งคนลงภาคสนามไปรวบตัวเขา เห็นว่ามีการสะสมคลังอาวุธสงคราม คนของเราเลยรอคำสั่งนายก่อนเพื่อความแน่ชัด

 

            “ไปตรวจสอบก่อนว่าอาวุธของเขามีมากขนาดไหน เราจะได้ไม่เสียคนของเรามากเกินความจำเป็น ร่างสูงกวาดตาอ่านรายละเอียดในแฟ้มที่ขึ้นชื่อของฆาตกรชื่อดังที่กฎหมายเอาผิดไม่ได้ มีตั้งแต่ชื่อเก่ายันชื่นใหม่ รวมถึงที่อยู่แล้วก็ครอบครัวที่เหลืออยู่ แล้วได้สืบไหมว่าเขาจะขายอาวุธให้ใคร

 

            “เห็นเขาบอกว่าเป็นมาเฟียจากอิตาลี

 

            “…”

 

            “แต่ตอนนี้เรายังไม่รู้ว่าเป็นใคร เพราะเท่าที่หาข้อมูลมาได้ มันมีการขายต่อกันเป็นทอดๆ แยกออกเป็นหลายสายจนเราคาดกันว่าเขาน่าจะไม่ได้ขายให้แค่คนคนเดียว

 

            งั้นส่งทีมไปหาข้อมูลเพิ่ม ติดต่อกับตำรวจฝั่งนั้นเพื่อขอทำคดีพิเศษ ว่าพร้อมปิดแฟ้ม สั่งงานอย่างเข้มงวด เราต้องลากไอ้สวะนี่มารับโทษให้ได้ และถ้าผู้ใหญ่เขายืนยันจะปล่อยตัวไป เราต้องงัดหลักฐานทั้งหมดไปสู้จนกว่า...

 

            “คุณไฮเออร์

 

            “เออะ !”

 

            “ขอคุยด้วยหน่อย เสียงแหบพร่าของชายวัยกลางคนรั้งสายตาของเจคอบให้หันไปหา ใบหน้าของคนที่เขารู้จักดีเนื่องจากทำงานมาด้วยกันตั้งแต่อีกฝ่ายเป็นแค่ผู้หมวดธรรมดา กระทั่งโดนย้ายมาทำงานหน่วยพิเศษที่ทำคดีระดับประเทศชาติเท่านั้น

 

            ดวงตาสีน้ำตาลแดงเคลื่อนมาสบตอนที่ร่างสูงยื่นแฟ้มให้แมกซ์ แล้วยอมเดินตามเข้าไปในห้องพัก มีรูปของผู้บังคับมากมายแปะไว้ทั่วผนัง ให้ตระหนักถึงหน้าที่อันทรงเกียรติ แม้ว่าจะสิ้นชีพด้วยอายุที่ไม่มากก็ตาม

 

            ผู้การมีอะไรให้ผมรับใช้เหรอครับ ? เขาถาม เอามือจับกันไว้ด้านหลังอยู่ในท่ารับคำสั่ง ผู้การเมดิสัน คือผู้บัญชาการหน่วย DBT หรืออีกชื่อคือหน่วยปราบปรามระดับชาติ เราเป็นทั้งตำรวจ เป็นทั้งทหาร รับงานในส่วนของสงครามทุกประเภท

 

            เป็นหน่วยลับที่ไม่มีใครรู้จัก หน่วยพิเศษที่ถูกแต่งตั้งขึ้นมาทำคดีใหญ่ๆ เราอยู่เบื้องหลังของพวก DSI แล้วก็หน่วยอื่นๆ ที่ได้หน้าไป โดยไม่มีการเอ่ยชื่อเขา

 

            นั่นแหละคือเรื่องสำคัญ องค์กรนี่ถูกเก็บเป็นความลับยิ่งกว่าแผนการสำรวจดวงจันทร์ของนาซ่า เป็นองค์กรที่ปฏิญาณตนก่อนเข้ามาว่าหากทำให้ใครล่วงรู้ว่าเราเป็นใคร...

 

            จะต้องตายโดยไม่มีการละเว้นโทษใดๆทั้งนั้น

 

            ไม่ว่าจะเป็นคนรัก ครอบครัว หรือลูกที่เฝ้าฟูมฟัก หากรู้ว่าใครคนใดคนนึงในบ้านทำงานที่ DBT นั่นก็เตรียมรับชะตากรรมอันหนักหน่วงไว้ได้เลย

 

            ผมคิดว่าคุณน่าจะเห็นข่าวของประธานาธิบดีมาร์แชลโดนฆ่า

 

            “เห็นแล้วครับ เท่าที่ผมทราบคือโดนยิงทะลุหัวจากตึกร้างฝั่งตรงข้ามตึกที่ท่านไปงานเลี้ยง

 

            “และคนทำก็เก่งพอที่จะทำให้เราสะกดรอยไม่ได้ว่าพร้อมวางหนังสือพิมพ์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ มันขึ้นหัวข้อข่าวการตายอันน่าสลดของผู้นำทางการเมืองเอาไว้ ในที่เกิดเหตุพบเพียงกระสุนที่ทะลุสมองไป กระสุนสีเงินที่ถูกหลอมอย่างดี

 

            เจคอบไม่ได้ตอบรับ แค่จับจ้องผู้การที่หยิบบางอย่างในลิ้นชักใต้โต๊ะขึ้นมา มันเป็นซองที่ใช้สำหรับเก็บของกลาง ในนั้นมีกระสุนสีเงินอยู่หนึ่งนัด คาดว่าน่าจะเป็นอันเดียวกับที่เขาพูดอยู่

 

            มันยังคงมีคราบเลือดติดอยู่แสดงให้เห็นว่ามันไม่ได้ถูกทำความสะอาดเลยตั้งแต่ได้มา

 

            รู้ไหมว่าทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่แทนที่จะอยู่ที่กองกลางของสำนักงานตำรวจท้องที่ ?

 

            “เพราะว่าท่านอยากให้ผมทำเคสนี้

 

            “ใช่ คุณควรได้รับโอกาส พูดพลางเลื่อนซองใส่กระสุนมาให้เจคอบดูใกล้ๆ ถ้าคุณสังเกตเห็นมันมีตัวอักษรสลักเอาไว้ เป็นชื่อของโรงงานที่รับทำกระสุนให้พวกทำสงคราม กระสุนที่เราใช้ก็มาจากที่นี่เหมือนกัน

 

            “ท่านจะบอกว่าคนที่ฆ่าประธานาธิบดีคือตำรวจไม่ก็ทหารที่นี่เหรอครับ ?

 

            “ผมคิดว่าคนทำอาจจะหลอกเราอยู่ก็ได้

 

            “…”

 

            “คุณลองมองดูสิ กระสุนนี่มันแตกต่างจากกระสุนที่เราใช้ มันมีตัวอักษรที่ผิดแปลกไป และผมคาดว่ามันน่าจะเป็นชื่อเจ้าของที่สั่งทำ ความสงสัยฉายชัดไปทั่วใบหน้า ถึงอย่างนั้นเจคอบก็ยอมก้มลงไปอ่านตัวอักษรพวกนั้น ไล่เรียงลำดับกับกระสุนที่พวกเขาใช้กัน พลันดวงตาสีเทาก็เบิกกว้างเมื่อพบว่าตัวอักษรด้านหลังมันถูกเปลี่ยนไป

 

            จากที่เป็นตัวอักษรกลับเป็นตัวเลขที่ซ่อนความหมายไว้

 

            ตัวเลข 234 อาจจะดูเป็นตัวเลขเรียงกันทั่วไป หากแต่ถ้ามองลึกเข้าไป เว้นวรรคเลข 23 กับ 4 ให้ห่างกันไว้ก็จะรู้ว่ามันมีความนัย

 

            มันคือตัวแทนของ W และ D

 

            ซึ่งเป็นตัวย่อของ...

 

    “White Die”

 

            นักฆ่าชื่อดังที่ไม่มีใครได้แม้กระทั่งร่องรอย

 

ตัวเลขมาจากการนับลำดับตัวอักษรนะคะ

LOADING 100 PER

คู่รักบังหน้า สวมหน้ากากแล้วก้าวเท้าเข้ามาดู

เบื้องหน้าเป็นคู่รักหวานชื่น ได้ชื่อว่าเป็นข้าวใหม่ปลามัน

หากแต่เบื้องหลังกลับซ่อนความลับที่เกินคาดเอาไว้

นี่คือคำเตือนของฆาตกรที่อยากฝากหัวใจ

เก็บความลับของคุณไว้ อย่าเปิดเผยให้ใครได้รู้กัน :)

สกรีมลงแท็กหวีดความรุนแรงของเรื่องนี้

#สมรภูมิล่ารัก

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ



 

 



? themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 817 ครั้ง

94 ความคิดเห็น

  1. #2975 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 10:02

    ตายๆๆ ต้องล่ากันเองหรอเนี่ยยย

    #2975
    1
  2. #2787 Ngongjai (@ngongjai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 21:32
    เนื้อเรื่องหน้าสนใจมาก
    #2787
    1
  3. #2629 M.ZANLIANG (@mhai_ahparpnip) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 12:54
    อ่านตอนแรกก็ติดแล้ว555 นี่แอบขำตรงชวนเตะบอล นึกถึงที่กระทรวงศึกษาธิการ​บอกว่า​ถ้า​มี​อารมณ์​ทางเพศ​ให้​ไป​เตะ​บอล​
    #2629
    1
  4. #2575 puenyimm (@Berrymint_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:12
    โอ้ยย คนนึงเป็นตำรวจ คนนึงเป็นนักฆ่า5555555555
    #2575
    1
  5. วันที่ 12 เมษายน 2562 / 14:01

    ต่างฝ่ายต่างมีความลับเเล้วต่างฝ่ายต่างล่ากันนนน omg!!! บทสรุปเรื่องนี้จะเป็นยังไง!!!!

    ลุ้นมากกกกกก
    #2454
    1
  6. #2434 Love Star (@Coffee2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 18:35
    อือหืออออ ต่างฝ่ายต่างมีความลับกับอย่างนี้ ถ้าต่างฝ่ายต่างรู้ความลับของกันและกันแล้วล่ะก็....หึๆ น่าสนุกจัง //เหมือนจะอินมากไปหน่อย 555
    #2434
    1
  7. #2094 aunaunmtyj (@aunaunmtyj) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 22:28
    อือหือออ ต่างฝ่ายต่างมีความลับปิดกันขนาดนี้ ม่าท่วมไหมเนี่ยยยยย
    #2094
    0
  8. #2031 N-taoz (@N-taoz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 09:27
    น่าติดตามมากๆ ชอบอ่ะ แงงงงงง
    #2031
    1
  9. #1997 NPWYF00 (@napawee79) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 12:38
    คือเขาจะล่ากันหรอ โอ้วไม่นะ
    #1997
    1
  10. #1816 pleanpleanpp (@pleanpleanpp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:52
    สนุกมากเลยค่ะ ลุ้นมากกก บรรยายก็ดีเข้าใจง่ายมักๆๆ
    #1816
    1
  11. #1495 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 21:40
    อ่านละคิดถึงเรื่อง Mr & Mrs. Smith

    เลยอะไรท์
    #1495
    1
    • #1495-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 2)
      23 มีนาคม 2562 / 08:00
      เรื่องนี้อินมาจากเกมส์ pubg จ้า
      #1495-1
  12. #1411 SnowwhiteZilla (@SnowwhiteZilla) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:42
    บรรยายได้ดีมากเลยอ่ะ อ่านแล้วเหมือนยืนอยู่ตรงนั้นด้วยเลย
    #1411
    1
  13. #1409 Chanyeol24 (@niparatnunto) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:49
    เอาแล้ววววว มาม่าแน่ๆๆๆ
    #1409
    1
  14. #1406 มาเวล (@sasipa88) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 07:16
    เตรียมแพ็คมาม่ารอเลย ทำไมซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้าง คิดละว่าพระเอกไม่น่าจะธรรมดา
    #1406
    1
  15. #1398 ชาลินิน (@mintkaraya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:43

    ฮือออ ติดนิยายเรื่องนี้ล้าววว ฟหกด่าสวฟหกด่าสว ชอบอ่ะ5555555555
    #1398
    1
  16. วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 13:58
    มาม่ารสอะไรอ่าาาาเราจะได้เตรียมน้ำ(ตา)​ไว้ ฮรึก
    #1316
    1
  17. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  18. #1154 You'renotmind (@Minrt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 20:55
    คุณ ผัวเมียจะฆ่ากันหรอ โอ้ยยยยยยยยย
    #1154
    1
  19. #971 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 20:15
    ตอนที่รู้ว่าเจคอบทำงานอะไร ร้องเ-้ยดังมาก แบบโิ้ยยยคู่รักคู่นี้ไม่ธรรมดาทั้งคู่
    #971
    1
  20. #831 P'est (@25161523) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:33
    หวังว่าตอนสุดท้ายจะไม่มีใครตายนะคะTT
    #831
    1
  21. #808 Shikku0084 (@Shikku0084) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:31
    จะบอกว่าจะติดตามจนจบเลย ถึงจะดราม่าก็ตาม TT
    #808
    1
  22. #758 its-meeeee (@its-meeeee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:47
    โหหห โครตพีค! ดราม่าหนักหน่วงแน่นอน เกียมทิชชู่รอเรยค่ะ
    #758
    1
  23. #711 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:52
    บอกเลย แซ่บคู่
    #711
    1
  24. #662 Planetarium09 (@buakaiyuan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:44
    ต่างคนต่างไม่รู้ตัวตนของกันและกันสินะ เอาล่ะใครจะโดนจับก่อน
    #662
    1
  25. #597 Ricerabbit (@kwmk93) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:50

    ชอบนิยายที่ไรท์แต่งมากเป็นนิยายที่เดาทางไม่ถูกเลย พล็อตไม่ซ้ำ แล้วภาษาก็สวย ??’•

    #597
    1