รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 75 : บทที่ ๑๔ : ยังไม่พอ (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    3 ต.ค. 62


อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


แกอยู่ตรงนี้เองสินะ เมื่อกี้ฉันสั่งให้แกทำอะไร ทำไมแกถึงไม่ทำ!’

เด็กชายภีมในวัยเจ็ดขวบ ยกมือขึ้นประนมท่วมหัว ทั้งๆ ที่เนื้อตัวสั่นเทา เขาซุกตัวอยู่มุมของโรงรถ หวังลมๆ แล้งๆ ให้บิดาหาเขาไม่พบสักครั้ง แต่มันก็ไม่เคยเกิดขึ้น ครั้งนี้ก็เช่นกัน เขาถูกบิดากระชากตัวออกมาจากที่ซ่อนอย่างรุนแรงแล้วลากกลับไปยังคฤหาสน์เพื่อบังคับให้เขาอ่านเขียนและทบทวนบทเรียนหลากวิชาซึ่งมีประโยชน์ต่อธุรกิจอย่างหนักข้ามวันข้ามคืน โดยแทบไม่มีเวลาพักให้เลย นอกจากช่วงรับประทานอาหารและเข้าห้องน้ำประมาณห้าถึงสิบนาทีและนอนหลับซึ่งก็ให้เวลาเพียงสามสี่ชั่วโมงเป็นอย่างมาก ทุกอย่างถูกวางแผนอยู่ในกรอบเวลาอย่างเคร่งครัด ไม่ต้องกล่าวถึงการพักผ่อนหรือเล่นสนุกตามประสาเด็กในวัยเดียวกัน ชีวิตของภีมไม่เคยสัมผัสสิ่งเหล่านั้น เพราะคณินมองว่า เป็นเรื่องไร้สาระไม่จำเป็น

แต่ผมทำการบ้านและอ่านหนังสือตามที่คุณพ่อสั่งเสร็จหมดแล้วนะฮะ

ยังไม่ผ่านและยังไม่พอสำหรับฉัน! ครูพี่เลี้ยงบอกฉันว่า แกหนีออกมาก่อน แถมยังทำคะแนนได้ไม่สมบูรณ์แบบอีกต่างหาก แกต้องฝึกให้หนักกว่านี้ มีระเบียบวินัยให้มากกว่านี้ เรียนรู้ทุกอย่างให้มากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นแกจะเหนือกว่าคนอื่นไม่ได้เลย เข้าใจหรือเปล่า!’

ขะ...เข้าใจฮะ

เป็นลูกผู้ชายพูดงึมงำอะไรในคอ ฉันไม่ได้ยินที่แกพูด พูดจาให้มันฉะฉานหน่อยเวลาตอบคำถามฉัน!’

เข้าใจฮะ!’ คราวนี้เด็กน้อยรวบรวมความกล้าตอบกลับไปด้วยเสียงที่ดังขึ้น พยายามคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นเพราะความกลัว ตะ...แต่ว่าผมขอพักสักหน่อยไม่ได้หรือฮะ ผมอยากไปเล่นเหมือนเด็กคนอื่นๆ ทำไมเด็กคนอื่นถึงได้เล่นสนุกกันได้ แต่ผมเล่นไม่ได้

แต่ก็เหมือนคำถามที่ผิดมหันต์ เพราะในนาทีต่อมา ฝ่ามือของบิดาก็ฟาดเฟียะใส่ใบหน้าของเด็กน้อย

ถามโง่ๆ เพราะแกไม่ได้ถูกเลี้ยงให้เป็นเด็กธรรมดา แต่ถูกเลี้ยงในฐานะทายาทของฉัน!’

คุณพ่อ...

ทำอะไรเหยาะแหยะแบบนี้ ต่อไปจะปกครองพนักงานของเซีย คิงดอมส์ เป็นร้อยเป็นพันคนได้ยังไง อ่านหนังสือพวกนี้ให้เสร็จแล้วจำทุกอย่างให้ได้ทั้งหมดก่อนหกโมงเย็น ไม่อย่างนั้นวันนี้ไม่ต้องกินข้าว!’

เสียงตะคอกของผู้เป็นพ่อ ทำให้เด็กน้อยขวัญเสีย จำต้องก้มหน้างุดๆ อ่านเขียนต่อไป หยดน้ำตาใสร่วงเผาะบนหน้ากระดาษอย่างน่าเวทนา ทั้งกดดันทั้งอึดอัด แต่แทนที่จะปลอบโยน ผู้เป็นพ่อกลับทุบตีบุตรชายอย่างไม่ปรานีปราศรัย

หยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้ ไอ้เด็กไม่เอาไหน หุบปากเสีย ไม่มีใครอยากได้ยินเสียงของแก ไม่มี...เข้าใจไหม!’

ไม่มีใครอยากได้ยินเสียงของเขา...ไม่มีเลยงั้นหรือ

 ‘แต่ผมเหนื่อย ผมหิว แล้วก็...เด็กชายสะอื้นฮัก ยกมือขึ้นปัดป้องเนื้อตัวตัวเองอย่างหมดหนทาง “แล้วก็...เจ็บ

ถ้าไม่เจ็บ แกจะจำไหม หยุดทำตัวน่าสมเพชได้แล้ว ฉันบอกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าน้ำตาคือเครื่องแสดงความอ่อนแอ แกจะอ่อนแอไม่ได้ ร้องไห้ไม่ได้ เพราะมันจะกลายเป็นจุดอ่อนให้ศัตรูทำลายแกได้ อย่าให้ฉันเห็นน้ำตาแกอีก ไม่อย่างนั้นแกเจ็บหนักกว่านี้แน่!’

และนั่นไม่ใช่เพียงคำขู่ แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ยิ่งร้องไห้มากเท่าไร เขาก็จะโดนทำโทษและทุบตีมากขึ้นเท่านั้น จนสุดท้ายน้ำตามันก็ค่อยๆ เหือดแห้งไปทีละนิดจนไม่เหลือแม้สักหยด

คุณภีมอย่าไปโกรธคุณพ่อเลยนะคะ คุณพ่อท่านเข้มงวดกับคุณเพราะหวังดี อยากเห็นคุณเติบโตมาเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ จะได้เป็นหลักให้กับเซีย คิงดอมส์ในภายภาคหน้าได้ อดทนนะคะ คิดเสียว่าทำเพื่อห้างนี้ ทำเพื่อคุณแม่ คุณก็รู้ใช่ไหมคะว่า คุณแม่ของคุณรักห้างนี้มากแค่ไหน

อีกครั้งแล้วที่แม่บ้านกล่าวกับเขา ประคบถุงน้ำแข็งบนรอยฟกช้ำดำเขียวของเด็กน้อยซึ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่ทราบเพราะนับไม่ถ้วน ความเย็นจัดของน้ำแข็งช่วยให้ผิวหนังชา...ความเจ็บปวดมันยังคงอยู่เหมือนเดิม เพียงแต่ความชาทำให้ไม่รู้สึกอะไรไปชั่วคราวเท่านั้นเอง

เขารู้...รู้มาตลอดว่าเซีย คิงดอมส์ สำคัญกับมารดามากเพียงใดเพราะมันเป็นมรดกตกทอดเพียงชิ้นเดียวจากคุณตาที่เสียชีวิตไปแล้ว เพราะเหตุนี้เขาเลยพยายามบอกตัวเองให้อดทนเรื่อยมา ยิ้มให้แม่ทุกครั้งที่ไปหาท่านและทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาสบายดี เขาไม่เป็นอะไร ทั้งๆ ที่ในใจกำลังแหลกสลาย เพราะความทารุณกำลังจะกลืนกินตัวตนเขารอมร่อ

ถ้าคุณแม่ไม่ต้องเข้าโรงพยาบาลบ่อยๆ แบบนี้ ผมจะมีความสุขมากกว่านี้ไหมฮะ เด็กชายเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาโหยหาโดดเดี่ยว ราวกับหวังว่าแม่จะเดินยิ้มแย้มกลับมาหาเขาที่บ้าน อ้าแขนออกกว้างๆ ร้องเรียกเขาเพื่อให้เขาซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดอบอุ่นนั้นเพื่อหลบภัย

 ถ้าคุณแม่อยู่ที่นี่ ท่านคงจะปกป้องผมได้ แล้วผมก็จะไม่ต้องเจ็บตัว ไม่ต้องถูกทำเหมือนสัตว์ตัวหนึ่งแบบนี้

โธ่ คุณภีม

บางทีเขาก็สงสัยว่า พ่อรักเขาบ้างหรือเปล่า ใครๆ ก็บอกว่าที่พ่อเคี่ยวกรำเขาอย่างหนักเป็นเพราะรักและหวังดี ในช่วงแรกเขาก็พยายามทำใจให้เชื่ออย่างนั้น จนกระทั่งเขาเติบโตขึ้นเรื่อยๆ เขาก็ค้นพบว่า มันแค่คำปลอบใจอันลวงหลอก เพราะคณินไม่เคยแสดงออกถึงความรักหรือความเมตตาใดๆ ต่อคนที่ขึ้นชื่อว่าลูกเลยสักครั้ง ยิ่งนานวันเข้าก็ยิ่งทวีความโหดร้ายมากขึ้น

บางครั้งเขาต้องนอนหนาวแทบขาดใจ...

บางครั้งเขาต้องเจ็บปวดแทบหมดลม...

ร่ำไห้ทั้งๆ ที่ไม่มีน้ำตาไหลสักหยด...

แต่เขาทนรับนรกขุมนี้ได้ ขอเพียงแต่แม่ผู้แสนดีของเขาสุขสบายและมีความสุข แต่ความจริงมันไม่เป็นอย่างนั้น เพราะคณินเดินหน้าทำร้ายทุกคนไม่เลือกหน้า ไม่เว้นแม้แต่กับแม่ คู่ชีวิตที่สาบานว่าจะรักกันจนวันตาย ก็ยังโดนทำร้ายได้ลงคอ จนเป็นสาเหตุให้เธอต้องเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลเรื่อยมา

ภีม...ภีม ช่วยแม่ด้วย!’

เสียงขอความช่วยเหลือของแม่ดังหลอกหลอนเขาตลอดมา แค่ความเจ็บทางกายก็ว่าหนักหนาแล้ว ในเวลาต่อมาคณินยังทรยศความรักและสร้างความเจ็บทางใจให้กับแม่อีกด้วย แม่อาจจะยอมยกโทษให้ผู้ชายคนนี้ เพราะเห็นแก่คำว่าครอบครัวและบุญคุณที่คณินช่วยดูแลห้างเรื่อยมาแทนตัวเองซึ่งไม่ถนัดในเรื่องการบริหารจัดการ แต่ไม่ใช่กับเขา ความโกรธเกรี้ยวมันก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ จนท้ายที่สุดเขาก็ไม่เหลือความเคารพศรัทธาในตัวคณิน  

จากพ่อ...จึงค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเพียงคนแปลกหน้าซึ่งชิงชังกันและกัน

แต่ก็นั่นละ เขาคงลืมมองตัวเองไปเช่นกัน กว่าจะรู้ตัวอีกทีสีหน้าสดใสของเด็กชายภีมในอดีตก็เลือนหายไป กลายเป็นสีหน้าของปิศาจผู้เฉยชาเต็มตัว หากจะมีอารมณ์ใดสอดแทรกขึ้นมาบ้างก็คงจะมีเพียงความดุดันเคร่งครัด ทั้งชีวิตของเขาอุทิศแด่เซีย คิงดอมส์เท่านั้น เพราะมันคือสิ่งเดียวที่ยึดโยงเขาไว้กับแม่ผู้น่าสงสาร

สำหรับรอยแผลเป็นแห่งอดีตนี้ เขารู้ว่ามันไม่มีวันหายไปได้ แต่เขาเพียงหวังให้มันจางลง บรรเทาลง และไม่สร้างร่องรอยน่ารังเกียจให้เขาแตกสลายไปมากกว่านี้ ทว่าน่าเศร้าที่เขาไม่รู้เลยว่า ต้องทำอย่างไรหรือ...ต้องใช้วิธีไหน


นวตา




เพราะอดีตเป็นมา จึงหล่อหลอมให้กลายมาเป็นปัจจุบัน จะมีใครสักกี่คนน้าที่รู้ว่าพี่ภีมของเราต้องประสบพบเจออะไรมาบ้างในอดีต จะมีใครมาช่วยฉุดพี่ภีมออกจากความทรงจำแสนเจ็บปวดนี้ได้มั้ยน้อ


อีบุ๊คส์มาแล้วน้าา โหลดที่นี่ค่ะ



สั่งหนังสือที่ลิงค์นี้ค่ะ จิ้ม


ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.write
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #438 Babenat (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 09:58

    อือ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวอิบอสก็ happy คนใกล้ตัวที่แก 'ดุ' นั่นแหละ

    #438
    1
    • #438-1 น ว ต า(จากตอนที่ 75)
      3 ตุลาคม 2562 / 11:37
      5555 รอวันบอสแฮปปี้แทบไม่ไหวแล้ววว
      #438-1
  2. #437 น ว ต า (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 09:12

    มาส่งบอสตอนใหม่ค่า สงสารบอสสส

    #437
    0