รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 6 : บทที่ ๑ : ปิศาจแห่งเซีย คิงดอมส์ (๔)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    25 ก.ค. 62




 


บทที่ ๑ ปิศาจแห่งเซีย คิงดอมส์ (๔) 

“คำสาปแน่ๆ” จิตรเทพให้ความเห็นอย่างขนพองสยองเกล้า “ที่แกเกือบเอาชีวิตไปทิ้งทั้งๆ ที่ยังไม่มีหลัว ต้องเป็นเพราะคำสาปที่แกบังอาจมองหน้าปิศาจแน่ แกมันคนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!

“เว่อร์ไปละ พูดยังกับว่าพวกแกไม่เคยมองหน้าเขามาก่อน แกก็เคยเจอเขามาหลายครั้งแล้วนี่”

“เคยเจอ แต่ไม่มีใครบ้าขนาดมองหน้าเขาชัดๆ ตรงๆ หรือสบตากันแบบที่แกทำในงานวันนั้นหรอก แค่ยืนใกล้ๆ แป๊บเดียว ก็สัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิต น่ากลัวจนฉี่แทบราด” เพื่อนทั้งสองต่างลงความเห็นไปในทิศทางเดียวกัน ซึ่งก็เป็นความเห็นของพนักงานเกือบทุกคนในห้างแห่งนี้นั่นละ แต่แม้จะหวาดกลัว แต่ความอยากรู้อยากเห็นก็มีมากกว่าอยู่ดี เห็นได้จากการตั้งคำถามของเพื่อนในประโยคถัดมา “ว่าแต่หน้าตาเขาเป็นยังไงบ้าง หล่อร้ายสมคำร่ำลือไหม”

“ถามแปลกๆ อยากรู้ก็ไปเปิดดูในข่าวเอาเองสิ ทั้งทีวี ทั้งภาพบนอินเตอร์เน็ตมีให้ดูเยอะแยะ”

“มันเหมือนกันเสียที่ไหนล่ะ ฉันอยากฟังจากปากผู้ลงไปเฉียดขุมนรกและประสบพบเจอกับเจ้าแห่งปิศาจมาด้วยตาตัวเองมากกว่า”

ณดาหัวเราะ โคลงศีรษะในความช่างเปรียบเทียบของสหาย

“เอ้อ ยอมก็ได้ถ้าอยากรู้ขนาดนั้น ปิศาจตนนี้หล่อล้ำยิ่งกว่าคำร่ำลืออีก พอใจหรือยัง”

“กรี๊ดๆ จริงหรือแก๊!

“จริงสิ”

“ลุงไหม ได้ข่าวว่าอายุมากกว่าแกเป็นสิบปีเลยนี่”

“ลุงอะไรล่ะ ไม่แก่เลยสักนิด หล่อวัวตายควายล้มขั้นสุด งานดีระดับมีร้อยให้ล้านคะแนนเลยเอ้า ใจฉันนี่เต้นตึกตักเลยละ แต่มันก่อนที่เขาจะอ้าปากพูดนะ คนอะไรดุยังกับมะ...”

“พูดดีๆ หน่อยแก ยังไงเขาก็เป็นคนช่วยชีวิตแกไว้นะ”

พอถูกเจนจิราดักคอ ณดาก็ยิ้มเผล่ รีบเปลี่ยนท่าที

“ฉันว่าอะไรสักคำหรือยังล่ะ จะบอกว่าดุยังกับมะ...เมี้ยว~” เธอทำเสียงเลียนแมวเหมียว ใช้มือซ้ายทำท่าประกอบพร้อมอย่างน่าเอ็นดู “เหมือนน้องแมวตัวตัวโตๆ หรอก น้องแมวที่มีลายพาดกลอนน่ะนะ”

“บ้าบอ! แมวบ้านแกน่ะสิมีลายพาดกลอนด้วย นั่นมันเสือแล้วย่ะ และเสือก็ไม่ร้องเมี้ยวด้วย”

“อ้าวหรือ ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย” หญิงสาวแกล้งทำเสียงยานคางอย่างกวนอารมณ์ ในขณะที่เพื่อนทั้งสองระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

ว่าแต่เพื่อนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาก็ทำให้นึกขึ้นได้ว่า จนป่านนี้เธอยังไม่ได้ขอบคุณเขาที่ช่วยชีวิตเธอไว้เลย ในวันเกิดเหตุเธอมัวแต่ช็อกกับเรื่องที่คณินเสียชีวิต จึงไม่ได้พูดขอบคุณออกไปทันที จากนั้นทั้งเขาและเธอต่างก็ถูกกันแยกออกไปสอบปากคำกับตำรวจ เดินสายออกรายการต่างๆ และยุ่งวุ่นวายกับอะไรทำนองนั้นสักพักใหญ่ๆ พอทุกอย่างสงบ ตั้งใจจะไปขอบคุณพร้อมมอบขวัญของแทนน้ำใจให้ แต่กลับหาโอกาสเป็นส่วนตัวไม่ได้สักที ทุกครั้งที่เขาผ่านมาทีไรก็มักจะมีกองทัพนักข่าวและผู้ติดตามห้อมล้อมเขาเสมอ เธอรู้สึกขัดเขินอยู่ไม่น้อยหากต้องพูดอะไรซึ้งๆ ต่อหน้าคนหมู่มาก จึงปล่อยเวลาผ่านมาเรื่อยจนถึงตอนนี้ แต่เธอตั้งใจมั่นแล้วว่า หลังจากถอดเฝือกเรียบร้อย เธอจะตรงไปพบเขาและพูดขอบคุณให้ได้

แต่ความสำนึกมันเป็นคนละเรื่องกับความกลัวอยู่ดี เธอรู้ว่าเขาเป็นคนช่วยเธอไว้ แต่เธอยังจำท่าทางพิรุธในวันเกิดเหตุของเขาได้อยู่เลย เขายืนอยู่ห่างจากคณินคนละโยชน์ ตอนแรกคิดว่าเพราะไม่ถูกกับพ่อ แต่คิดไปคิดมากไม่น่าใช่ คล้ายจะรู้อยู่แล้วว่าจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นเสียมากกว่า และที่สำคัญอาการที่เขาเฝ้าแต่มองไปยังกระจกฝั่งตรงข้ามซึ่งต่อมาบริเวณนั้นเป็นจุดที่กระสุนพุ่งสาดเข้ามานั่นล่ะ หมายความว่าอย่างไร

มันแปลก...แปลกมากๆ

เธอเคยบอกข้อสังเกตเรื่องนี้กับตำรวจไปแล้ว แต่ตำรวจก็ไม่ได้นำพากับถ้อยคำของเธออยู่ดี และสุดท้ายไม่ว่าด้วยพยานหลักฐานไม่เพียงพอหรือได้ทนายเก่งก็ไม่ทราบ แต่พวกเขาก็สรุปว่า ภีมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความตายของพ่อ แต่ใช่แน่หรือ เพราะใครๆ ต่างก็ทราบกันดีว่าเขาเกลียดชังพ่อตัวเองแค่ไหน เธอได้แต่เก็บความสงสัยนี้ไว้ในใจเรื่อยมา พอรวมกับการเผือกกระทู้ของนักสืบโซเชี่ยลเข้าไปอีก ก็ยิ่งทำให้เธอวิตกจริต เกิดระแวงขึ้นมากับเรื่อง ฆาตกร อย่างน้อยตอนไปพบเขาเพื่อขอบคุณ เธอจะขอให้เพื่อนทั้งสองไปกับเธอด้วย เผื่อมีอะไรฉุกเฉินขึ้นมาจะได้ช่วยเหลือกันทัน หรืออย่างเลวร้ายสุดก็ไม่ต้องตายคนเดียว

“ยายเพื่อนเลว! แกจะลากพวกฉันไปตายกับแกด้วยสินะ”

“ฉันถือคตินี้จ้ะ หนึ่งคนหัวหาย สองคนเพื่อนตาย สามคนกลับมาได้! ฉะนั้นทำงานกันเป็นทีมดีกว่านะ เราสามคนต้องรอดกลับมาได้แน่นอน”

 แม้จะบ่นไปตามประสา แต่สุดท้ายสหายก็ตกลงที่จะไปกับเธอตามที่ร้องขอ แสนดีขนาดนี้ จะไม่ให้เธอรักเพื่อนได้ยังไงกันละ


นวตา



มีเพื่อนช่วยมันก็ดีอยู่หรอกนะ ณดา แต่กับเรื่องบางเรื่อง...เพื่อนก็ช่วยไม่ได้นะจ๊ะ 55555ว่าแต่ข้อสังเกตของณดาเกี่ยวกับบอส ใครว่าแปลกบ้าง หรือมันจะจริงอย่างที่คนพูดกันนะว่า บอสเป็นคนฆ่าพ่อและยังลอยนวลอยู่ได้เพราะอำนาจเงินแท้ๆ น่ากลัวจัง  





ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #59 anny83396 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 16:40
    อยากรู้อะว่าใครเป็นคนข้าาาาาา
    #59
    1
    • #59-1 น ว ต า(จากตอนที่ 6)
      1 สิงหาคม 2562 / 18:56
      มาตามหาตัวคนร้ายกันค่ะ ใช่คุณภีม พระเอกของเราหรือเปล่าน้า
      #59-1
  2. #34 Ploy_pv (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 20:50
    จับคนร้ายให้ได้นะณดา~

    จับผิดตัวซวยเน้อจะบอก~
    #34
    2
    • #34-1 น ว ต า(จากตอนที่ 6)
      26 กรกฎาคม 2562 / 01:10
      จับผิดตัว จะโดน "จับ" คืน คิคิ ระวังให้ดี
      #34-1
    • #34-2 Ploy_pv(จากตอนที่ 6)
      26 กรกฎาคม 2562 / 18:47

      555555
      #34-2
  3. #33 น ว ต า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 19:51

    มาส่งตอนใหม่ค่า ณดาแกมันแสบบ ระวังเถ๊อะ นินทาเจ้านายมากๆ ระวังจะโดนทำโทษไม่รู้ตัว อิอิ

    #33
    0