รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 7 : บทที่ ๑ : ปิศาจแห่งเซีย คิงดอมส์ (๕)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    26 ก.ค. 62




 

บทที่ ๑ ปิศาจแห่งเซีย คิงดอมส์ (๕) 


หลังจากรับประทานอาหารอิ่มแล้ว จิตรเทพและเจนจิราก็ขอตัวกลับไปทำงานต่อยังแผนกของตนเอง ส่วนณดายังมีเวลาละล้าละลังต่อที่โรงอาหารอีกหน่อย เพราะการสลับกะกับเพื่อนพนักงานในเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์อีกคน ก็เลยทำให้มีเวลาเลิกและเวลาพักไม่เหมือนชาวบ้าน พักเที่ยงช้า แต่ก็เข้างานได้ช้าตามเช่นกัน ดังนั้นหญิงสาวจึงมีเวลารับประทานขนมต่ออีกถ้วยสองถ้วย เป็นลอดช่องกะทิสดกับบัวลอยไข่หวาน  เธอชอบใช้เวลาละเลียดกินดื่มด่ำของอร่อยอย่างนี้ที่สุด ต้องยอมรับว่าอาหารในโรงอาหารจัดว่าเด็ด เพราะทั้งราคาไม่แพง ถูกสุขอนามัย และรสชาติดีอีกด้วย

เมื่อรับประทานจนหนังท้องเริ่มตึงๆ จนกระโปรงยูนิฟอร์มเริ่มรู้สึกคับขึ้นมาแล้ว หญิงสาวจึงได้ฤกษ์วางช้อนลงเสียที เธอลุกขึ้นจากที่นั่ง รวบเก็บบรรดาถ้วยจานและแก้วน้ำวางลงบนถาด ตั้งท่าจะนำไปเก็บในพื้นที่ที่ถูกจัดไว้สำหรับวางภาชนะที่รับประทานเสร็จแล้ว อย่างไรก็ตาม คงเพราะคราวนี้เธอมีถ้วยจานชามที่เพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม ทำให้การถือถาดด้วยมือซ้ายซึ่งเป็นข้างที่ไม่ถนัดเพียงข้างเดียวเป็นงานยากเอาการ สุดท้ายก่อนเธอเดินไปถึงจุดหมาย มือก็เกิดอ่อนแรงกะทันหัน ทำให้ถาดร่วงลงกับพื้น

ประชาสัมพันธ์สาวอุทานเสียงหลง พยายามจะคว้าถาดเอาไว้ให้ได้กลางอากาศ แต่ไม่ทันกาล ถาดร่วงลงบนพื้น จานชามเกลื่อนกระจาย แต่ที่เลวร้ายที่สุดก็คือ ผลพวงจากเหตุการณ์นั้นทำให้เศษและคราบอาหารหกราดพื้นและบางส่วนกระเซ็นไปถูกชายหนุ่มคนหนึ่งที่เพิ่งจะก้าวเข้ามาในโรงอาหาร จนทำให้รองเท้าหนังขัดมันเงาวับของเขาเป็นรอยเปื้อน

ซวยแล้ว!

“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ เดี๋ยวฉันเช็ดให้นะคะ!” หญิงสาวตาลีตาเหลือกขอโทษขอโพย ถลาเข้าไปหาเจ้าของรองเท้าหนังคู่นั้น ก้มหน้าก้มตาใช้กระดาษทิชชู่ที่พกติดตัวมาซับคราบเปื้อนๆ นั้นออกให้อย่างดีที่สุด โดยไม่ได้ถือตัวหรือรังเกียจ เพราะคราวนี้เธอรู้ตัวดีว่า เป็นฝ่ายผิดเต็มๆ จึงอยากจะชดใช้ความผิดให้เบาลง แต่อีกฝ่ายกลับชักเท้ากลับอย่างนึกรังเกียจ

“ท่านประธานครับ จะให้ผม...”

เสียงเรียกของหนึ่งในผู้ติดตามทำให้ณดาชะงัก ท่านประธานหรือ...เดี๋ยวสิ เธอฟังไม่ผิดไปใช่ไหม หญิงสาวหยุดมือที่กำลังเช็ดรองเท้าอยู่กะทันหัน และกลั้นใจเงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่ และเมื่อมองเห็นว่าเจ้าของรองเท้าเป็นใคร เธอก็ถึงกับอ้าปากค้าง ขนลุกไปทั้งสรรพางค์กาย

ใช่...และนี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เธอเงยหน้ามองเขาตรงๆ เช่นนี้

ยิ่งกว่าคำว่า ซวยไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดมาบรรยายสถานการณ์ที่เธอกำลังเผชิญอยู่เลย หากมีขั้นสุดยอดของความซวย เธอควรจะได้ระดับนั้นเดี๋ยวนี้!

ภีมกำลังมองเธอด้วยสายตาน่ากลัว เธอไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ ผู้บริหารระดับสูงอย่างเขาจึงได้มาเยี่ยมเยียนโรงอาหารอันต่ำต้อยของพนักงาน จะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่างเถอะ เพราะที่แย่ก็คือตอนนี้เธอมองไม่ออกเลยว่า เขากำลังรู้สึกอย่างไรกันแน่ต่างหาก ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติยังคงราบเรียบ เขายกมือขึ้นห้ามเป็นเชิงไม่ให้เลขานุการพูดอะไรต่อ ก่อนจะหันมาเป็นฝ่ายพูดกับเธอด้วยตัวเอง ซึ่งณดาคิดว่าการที่เขาทำอย่างนั้นมันน่ากลัวกว่าร้อยเท่า เธอยอมให้เลขานุการของเขาดุด่าเธอให้อับอายเสียตรงนี้ยังดีกว่าต้องถูกปิศาจแล่เฉือนเป็นชิ้นๆ ยัดใส่บ่อเกรอะของห้าง ชนิดหาศพไม่เจอ

“ลุกขึ้น”

ณดากลืนน้ำลายฝืดเฝือน ฟังจากน้ำเสียงอันตรายแล้ว พนันได้เลยว่า เขาคงกำลังโกรธอยู่แน่ๆ  ร่างบอบบางค่อยๆ ยืนขึ้นตามสั่งทั้งๆ ที่เนื้อตัวยังสั่นเทา ท่ามกลางสายตาทุกคู่ในโรงอาหารซึ่งพากันมองมาที่เธอเป็นตาเดียว

 ลาก่อนโลกที่แสนสดใส หากชาติหน้ามีจริง...เธอขอให้ตัวเองเกิดมาพบครอบครัวเพื่อนฝูงที่เธอรักอีกครั้ง!

“ขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันไม่ระวังเอง...”

หญิงสาวก้มศีรษะโค้งคำนับขอโทษจากใจ หวังให้สถานการณ์ผ่อนคลายลง แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยินดีรับคำขอโทษเธอไว้สักนิด เพราะเขาสวนกลับมาน้ำเสียงเย็นเยือก

“คุณณดา” เขาอ่านป้ายชื่อบนอกเสื้อของเธอ จำได้ทันทีว่าเธอคือคนถือพานวางกรรไกรในงานวันเปิดตัวห้างนั่นเอง

“ค...คะ?

“เดี๋ยวตามไปพบผมที่ห้องทำงานด้วย”

สั่งการเสร็จ ก็หมุนตัวและเดินจากไปพร้อมกับขบวนผู้ติดตาม ปล่อยให้ณดายืนนิ่งอึ้ง หน้าเผือดซีดอยู่เพียงลำพัง เพลงธรณีกันแสงดังอื้ออึงในมโนความคิด

ความหวังในการมีชีวิตรอดของเธอได้ดับสิ้นลงแล้ว!


นวตา


สงสารณดาาาาา ซวยได้อีก บอสเรียกนางไปทำอะไร เธอจะมีชีวิตรอดกลับมาได้มั้ย ต้องมาตามกันต่อ





ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #460 PorPiah (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 06:33
    พี่ภีมขา ปรานีน้องณดาด้วยนะคะ
    #460
    1
    • #460-1 น ว ต า(จากตอนที่ 7)
      2 พฤศจิกายน 2563 / 19:06
      บอสปรานีใครไม่เป็นนนน
      #460-1
  2. #391 Putari99999 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 20:59
    ณดาโดนแน่ๆๆๆ
    #391
    1
    • #391-1 น ว ต า(จากตอนที่ 7)
      21 กันยายน 2562 / 22:07
      น่ากลัววว ต้องระวังตัวแล้วนะ
      #391-1
  3. #39 Nutsumijung* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 15:56

    คุณบอสอาจจะเรียกไป "เช็ดคราบเปื้อน" ทื่รองเท้าก็ได้ค่ะ

    คือเช็ดในโรงอาหารมันเด่นไปไง ไปเช็ดที่เงียบๆกันดีกว่า #สายมโน #สายโลกสวย https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-13.png

    #39
    1
    • #39-1 น ว ต า(จากตอนที่ 7)
      28 กรกฎาคม 2562 / 02:27
      ว้ายยย นี่ก็มโนไปเหมือนกันว่า จะไม่ใช่แค่เช็ดรองเท้า แต่อาจให้เช็ดอย่างอื่นด้วย 555555 /สายหื่น
      #39-1
  4. #37 Ploy_pv (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 21:41
    จะโดนทำโทษอะไรรึเปล่าาาาา555555
    #37
    1
    • #37-1 น ว ต า(จากตอนที่ 7)
      27 กรกฎาคม 2562 / 00:47
      อาจจะโดนยัดบ่อเกรอะอะค่ะ อยากให้ณดาเลือกถังที่ตัวเองชอบไว้ตั้งแต่ตอนนี้เลย ><
      #37-1
  5. #36 น ว ต า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 19:53

    มาส่งตอนใหม่ค่า ความซวยของณดาบังเกิดแหล่ววว

    #36
    0
  6. #35 Babenat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 17:03

    เหอะๆ ไปลงนรกกันเถอะที่รัก #บอสสาย S ได้กล่าวไว้

    #35
    1
    • #35-1 น ว ต า(จากตอนที่ 7)
      26 กรกฎาคม 2562 / 19:12
      ในนรก อาจจะมี "สวรรค์" อยู่ก็ได้นะคะ 55555
      #35-1