รักฉบับร้าย (สนพ.พิมพ์คำ)

ตอนที่ 5 : บทที่ ๑ : ปิศาจแห่งเซีย คิงดอมส์ (๓)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    24 ก.ค. 62




 


บทที่ ๑ ปิศาจแห่งเซีย คิงดอมส์ (๓)

“วันนี้ครบรอบหนึ่งเดือนการเสียชีวิตของประธานคณิน สิทธิอนันต์ แม้คนร้ายจะถูกจับกุมตัวได้แล้ว แต่ต้องยอมรับว่าเหตุการณ์ในวันนั้นเป็นการบุกสังหารที่อุกอาจและสะเทือนขวัญชาวไทยเป็นอย่างมาก มีทรัพย์สินเสียหายมูลค่าหลายล้านบาทและมีผู้บาดเจ็บโดนลูกหลงไปหลายราย ก่อนที่เราจะมาอัพเดตว่าตอนนี้ห้างเซีย คิงดอมส์เป็นอย่างไรบ้างแล้ว ทำการซ่อมแซม ฟื้นฟูและปรับตัวจากผลกระทบในวันนั้นได้มากน้อยแค่ไหน เรามาย้อนดูคลิปเหตุการณ์ในวันนั้นกันอีกครั้งค่ะ”

เสียงวิดีโอจากรายการข่าวที่ดังลอยมาจากโทรศัพท์มือถือของเพื่อน ทำให้ณดาต้องย่นหน้า รับประทานอาหารแทบไม่ลง ช่วงพักในโรงอาหารของพนักงานควรจะเป็นช่วงเวลาผ่อนคลายไม่ใช่หรือ แต่การที่เธอต้องมาได้ยินได้ฟังเรื่องราวในวันนั้นอีก ทำให้ภาพความทรงจำน่ากลัวหวนกลับมาในความคิด ความวุ่นวาย เสียงกรีดร้อง เสียงปืนที่ดังสาดไล่อย่างต่อเนื่อง ตลอดจนภาพของคณินที่นอนจมกองเลือด เป็นภาพสยดสยองที่ยังหลอนติดตาเธอมาจนถึงทุกวันนี้

“ปิดข่าวนั่นเสียทีได้ไหม คุณจิตรเทพ แกทำฉันกินข้าวไม่ลง”

จิตรเทพหรือ จีจี้ค้อนขวับใส่เธอแทบจะในทันที เป็นอันที่รู้กันว่า สหายร่างยักษ์ของเธอผู้นี้ไม่ชอบให้ใครมาเรียกเขาด้วยชื่อเดิม จิตรเทพชื่อนี้พ่อตั้งให้เพราะอยากให้ลูกเป็นเทวดาผู้สง่างาม แต่โตขึ้นจากเทวดากลับกลายเป็นนางฟ้าแสนสวยเสียอย่างนั้น

“นังณดา! ยายเพื่อนนิสัยเสีย บอกแล้วไงอย่าเรียกฉันด้วยชื่อนี้!

แล้วเธอบอกเพื่อนกี่ครั้งแล้วล่ะว่า ห้ามเอาข่าววันนั้นมาใกล้หูใกล้ตาเธออีก ฮึ! สมควรโดนแกล้งคืนแล้วไหมล่ะ

“อื้อ ไม่เรียกก็ได้ งั้นเรียกกอล์ฟ”

“ว้าย ทนฟังไม่ด้าย!” สหายหนุ่มหัวใจสาวยกมือปิดหูส่ายหน้าไปมาอย่างแรง จนเส้นผมย้อมสีชมพูสดสะบัดไหวไปมาเกือบเสียทรง “ชื่อนั้นก็ไม่ได้ย่ะ โปรดฟังให้ดีอีกครั้ง ฉันชื่อ จีจี้ ยูวโน้ว” ว่าแล้วก็ทำทำท่าจือปากเซ็กซี่อย่างมั่นหน้าเต็มที่ “สอนกี่ครั้งไม่เคยจำ อย่าให้ฉันได้ยินนะว่าแกเรียกชื่อฉันผิดๆ ให้ระคายหูอีก”

แต่ดูเหมือนณดาจะไม่ได้เกรงกลัวเลย เพราะเธอแลบลิ้นใส่เพื่อนด้วยท่าทางน่าตีนัก

“โนสน โนแคร์จ้ะ! ทีแกยังไม่จำเรื่องที่ฉันขอเลย บอกกี่ครั้งแล้วว่า อย่าเอาข่าววันนั้นมาใกล้หูใกล้ตาฉันอีก ถ้าฉันเกิดผอมซูบเพราะกินข้าวไม่ลงขึ้นมา แกจะรับผิดชอบฉันยังไงยะ ตอบซิตอบ!

“โอ๊ย นี่ขนาดกินไม่ลงนะ ฟาดเรียบทั้งส้มตำปูปลาร้ากับไก่ย่างคนเดียวหมดจาน อย่างแกน่ะไม่มีคำว่าผอมซูบหรอก มีแต่จะพองออกๆ หน้าจะบานเป็นจานดาวเทียมอยู่แล้ว ยังไม่รู้ตัว”

คนหน้าบานเป็นจานดาวเทียมอ้าปากค้าง ตั้งท่าจะพูดสวนกลับไปบ้าง แต่ เจนจิรา เพื่อนสาวของเธออีกคนก็เข้ามาห้ามทัพก่อน ด้วยการเคาะช้อนลงกับขอบจานดังแกร๊งๆ เหมือนคนเคาะระฆังบอกเวลามวยหมดยก

“สต๊อป! คนหนึ่งก็จิกกัดเพื่อนตลอด ส่วนอีกคนก็โต้เป็นเด็กไม่รู้จักโตเลยเชียว สติไม่เต็มเต็งพอกันทั้งคู่ อายคนอื่นบ้างสิ สงสัยคนที่ดูปกติที่สุดในกลุ่มคงมีแต่ฉันนี่ละ วางจริตเชิดๆ สวยๆ ผู้ดีๆ แบบฉันนี่ ทำไม่เป็นกันเลยหรือไงจ๊ะ” ว่าแล้วก็ดึงหน้าเก๊กว่าตัวเองสวยเฟียตราวกับนักร้องเกิร์ลกรุ๊ปเกาหลีชื่อดังเสียอย่างนั้น แต่นั่นก็เพียงในมโนความคิดของเจ้าตัวคนเดียว เพราะเพื่อนทั้งสองเห็นต่างเป็นอย่างยิ่ง พร้อมใจกันขู่ฟ่อ

“เงียบไปเลยนังเจน แกน่ะนั่งส่องผู้หล่อๆ ต่อไปเถอะ!

เจนจิราหัวเราะร่า ตบมืออย่างอกพอใจเมื่อสหายทั้งสองโพล่งขึ้นโดยมิได้นัดหมาย

“แหมๆ ทีอย่างนี้พร้อมใจกันสามัคคีขึ้นมาเลยนะยะพวกหล่อน”

ก็เป็นจริงอย่างที่เจนจิราว่านั่นละ เพราะในท้ายที่สุดพวกเธอสามคนก็กลับมาสรวลเสเฮฮากันได้อย่างเดิม การจิกกันกันเป็นแค่สีสันเล็กๆ ในการทำงานแต่ละวันเท่านั้น ที่จริงแล้วพวกเธอรักกันปานจะกลืนกินจะตายไป เรียกได้ว่าเป็นกลุ่มเพื่อนสนิทต่างแผนกที่รักกันอย่างเหนียวแน่นที่สุดในเซีย คิงดอมส์ ควรขึ้นรับรางวัลมิตรดีภาพดีเด่นยกกลุ่มเป็นอย่างยิ่ง

“ว่าแต่นี่ก็ผ่านมาสักพักแล้วนะ แกยังหลอนกับเรื่องเมื่อวันนั้นไม่หายอีกหรือ” เจนจิราถามต่อ เมื่อจิตรเทพยอมปิดคลิปรายการข่าวในมือถือเสียที แล้วหันมาสนใจกับการปั้นข้าวเหนียวจิ้มลาบหมูเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันเห็นคนเจ็บคนตายต่อหน้าเลยนะ ไม่หลอนก็แปลกละ ฉันเกือบจะต้องไปบำบัดกับจิตแพทย์แล้วเชียว ที่สำคัญวันนั้นฉันเองก็หวุดหวิดไปเฝ้ายมบาล เฉียดไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด เป็นพวกแกจะกลัวกันไหมล่ะ”

“แต่แกก็ไม่ตายนี่”

“ก็เกือบไปแล้วล่ะย่ะ ถึงจะไม่ตายแต่ฉันก็ได้ ไอ้นี่มาแทนไง” ณดาพยักเพยิดไปยังเฝือกที่แขนขวาของตนเองอย่างปลงตก

เหตุการณ์ในวันนั้นนอกจากจะมีผู้เสียชีวิตแล้ว ยังทำให้คนในงานบาดเจ็บกันระนาวมากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่ตำแหน่งที่ยืนและจังหวะความซวย เธอเองก็เป็นหนึ่งในผู้พกพาความซวยมาเต็มเปี่ยม เกือบต้องไปเฝ้ายมบาลตั้งแต่ยังสาวแล้วเชียว โชคยังดีภีมเลยคว้าตัวเธอไว้ได้ทัน แต่เพราะแรงกระแทกกับพื้นเวทีอย่างแรงแบบไม่ทันตั้งตัวทำให้แขนขวาเธอเดาะ ต้องเข้าเฝือกมาเดือนหนึ่งแล้ว แต่เธอกำลังจะหมดเวรหมดกรรมแล้วล่ะ เพราะวันมะรืนก็จะครบกำหนดที่แพทย์นัดถอดเฝือก ต่อไปเธอจะทำงานได้คล่องแคล่วขึ้น พ้นคำล้อเลียนว่าเป็นเดชไอ้ด้วนเสียที

 “คำสาปแน่ๆ” จิตรเทพให้ความเห็นอย่างขนพองสยองเกล้า “ที่แกเกือบเอาชีวิตไปทิ้งทั้งๆ ที่ยังไม่มีหลัว ต้องเป็นเพราะคำสาปที่แกบังอาจมองหน้าปิศาจแน่ แกมันคนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!


นวตา



จีจี้พูดถูกมั้ยนะ คิดว่านี่คือคำสาป หรือพรหมลิขิตกันแน่ อิอิ เร็วๆ นี้เดี๋ยวณดาก็รู้คำตอบแล้วล่ะ แล้วมาติดตามกันต่อนะคะ อยากอ่านกันบ่อยๆ มั้ย ถ้าอยากอ่านกันบ่อยๆ ก็อย่าลืมคอมเมนต์ให้กันด้วยน้า /ทำตาปริบๆ อ้อนนน





ADD FAV มุกลายเพชร นิยายลำดับที่ 3 ในซีรีส์ดวงใจเพชร 
ตามไปที่นี่เลยค่า----> จิ้ม


ซีรีย์พรหมลิขิต
ซีรีส์ชุดดวงใจเพชร


บ่วงบริมาส



ฝากกดถูกใจเพจเพื่อพูดคุย ติดตามข่าวสารจากนักเขียน ร่วมกิจกรรม รวมถึงเล่นเกมชิงหนังสือและของรางวัลมากมาย ด้วยนะคะ



ทวิตเตอร์นวตา ไปกดติดตามกันได้ค่ะ ----> https://twitter.com/NavataWriter
อินสตราแกรมนวตา ----> https://www.instagram.com/navata.writer/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

462 ความคิดเห็น

  1. #30 น ว ต า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 22:27

    มาส่งแล้ววว ใครรอบอสอยู่ มาอ่านกัน

    #30
    1
    • #30-1 ictsunanthadaw(จากตอนที่ 5)
      24 กรกฎาคม 2562 / 22:32

      พักผ่อนเยอะๆนะคะ อย่านอนดึกมาก
      #30-1
  2. #29 nuyok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 22:09

    รออัพออยู่นะ

    #29
    1
    • #29-1 น ว ต า(จากตอนที่ 5)
      24 กรกฎาคม 2562 / 22:24
      กำลังจะอัพค่า คืนนี้มาดึกไปหน่อย
      #29-1
  3. #28 Ploy_pv (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 14:46
    รอนะคะ ^^
    #28
    1
    • #28-1 น ว ต า(จากตอนที่ 5)
      24 กรกฎาคม 2562 / 15:08
      เจอกันน้าา
      #28-1