กุหลาบอนาโตเลีย (ตีพิมพ์กับสนพ.อินเลิฟ)

ตอนที่ 5 : บทที่สี่ นิทานก่อนนอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ม.ค. 56

บทที่สี่ นิทานก่อนนอน

 

            ดวงดาวสุกสกาวหยอกล้อกับเจ้าดวงจันทร์นวลผ่อง เสียงนกราตรีแว่วฟังแล้วชวนให้นิทราหลับใหล แต่เสียงหัวเราะร่าเริงจากตำหนักของรัชทายาทก็ยังไม่ยอมเงียบลงง่ายๆ ลีลีน่ากับมิโนอาริตาตามมาดูแลความเรียบร้อยของเด็กๆอีกรอบ ไอริสจึงขออนุญาตให้ทุกคนนอนค้างด้วยกันที่นี่เพราะยังอยากคุยเล่นกับเซมิเนสอยู่ มิโนอาริตาสบตากับลีลีน่าด้วยความลังเล เพราะเจ้าเด็กชายทั้งสองกำลังมองนางกำนัลรูปร่างหน้าตาดีคนหนึ่งที่อุ้มเหยือกนมเข้ามาพอดี ผู้เป็นแม่ทั้งสองจึงต้องตัดสินใจว่าการค้างคืนระหว่างเด็กหญิงและเด็กชายสองคู่นี้สมควรจะอนุมัติหรือไม่

            “สามสิบหก ยี่สิบสอง สามสิบหก” ลีลีน่าลองเอ่ยสัดส่วนของนางกำนัลออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย “คาโมสกับเซมิเนสคิดว่าเป็นตัวเลขอะไรจ๊ะ?” เจ้าชายทั้งสองครุ่นคิดอยู่อึดใจก่อนจะตอบพร้อมกัน “เก้าสิบสี่พ่ะย่ะค่ะ”

“ฮึๆ... คืนนี้แม่อนุญาตให้นอนค้างด้วยกันได้จ๊ะ เตียงของคาโมสใหญ่พอสำหรับพวกลูกๆอยู่แล้ว ตามสบายเลยจ้ะ” เมื่อได้รับอนุญาตทุกคนก็ตื่นเต้นดีใจ ลีลีน่ากับมิโนอาริตาหัวเราะออกมาขณะสบตากัน เจ้าหนุ่มน้อยสองคนนี้ยังใสซื่อไร้พิษภัย  คงอีกนานกว่าจะโตเป็นหนุ่มเต็มตัว เด็กก็คือเด็กอยู่วันยังค่ำแม้จะมีตำแหน่งสูงส่งเพียงใดก็ตามที

“งั้นเจ้าไปนอนข้างๆไอริส ส่วนเราจะนอนข้างๆเซมิเนสเอง” คาโมสขีดเส้นแบ่งที่นอนบนแท่นบรรทม แบ่งเป็นฝ่ายชายฝ่ายหญิง ไอริสได้ที่นอนติดกับเซมิเนสจึงถูกคาโมสโวยวายแทนลีลีน่า “ไอริสจะนอนข้างๆเซมิเนสไม่ได้นะ! ถ้าเกิดว่าแต่งงานกันแล้วก็ว่าไปอย่าง... พวกเจ้าเป็นพี่น้องกันก็นอนติดกันไปสิ” 

            “เอาล่ะๆ อย่าคิดมากเลยจ้ะคาโมส นอนพักกันได้แล้วนะจ๊ะ วันนี้เล่นซนกันมาทั้งวันแล้ว พรุ่งนี้ต้องมีเรื่องสนุกๆแต่เช้าอีกแน่ๆ  รีบเข้านอนเถิดลูกรัก” ผู้เป็นแม่ช่วยกันพาลูกๆหลานๆเข้านอน ก่อนจะดับไฟจากตะเกียงเทียนแล้วค่อยๆพากันย่องออกไปจากห้อง มิโนอาริตากับลีลีน่าพูดคุยกระเซ้าเย้าแหย่กันไปตลอดทางตามประสาผู้ใหญ่ หารู้ไม่ว่าแม่ตัวดีนามว่าเรอายังตาสว่างเป็นนกฮูกอยู่เลย

            “พี่เซมิเนสเล่านิทานให้ฟังหน่อยสิ” เรอาอ้อนพี่อีกแล้ว ใช้นิ้วสะกิดพี่ยิกๆ

            “พี่จะนอนแล้ว ฟังซ้ำๆทุกวันไม่เบื่อบ้างรึไงเรอา” เสียงง่วงดังพึมพำ เซมิเนสไม่สนน้องอีก ทรงพลิกตัวหันหลังให้แล้วผล๊อยหลับไปทันที เรอาติดนิสัยชอบฟังนิทานก่อนนอน ถ้าไม่ได้ฟังก็จะนอนไม่หลับ สาวน้อยจึงชะโงกหน้าขึ้นมามองไอริสที่นอนอยู่ข้างๆ แต่ไอริสก็ดันหลับน้ำลายไหลยืดไปเสียแล้ว

            “คาโมส... หลับแล้วรึยัง?” ในห้องบรรทมมืดสลัว เธอจึงร้องถามคนที่นอนอยู่ติดกับพี่ชายเบาๆ

            “ยัง”

“โอ้... ดีจังเลย เล่านิทานให้เรอาฟังหน่อยสินะๆ”

            “ทำไมเจ้าถึงไม่หลับไม่นอนเสียเล่า! เรากำลังจะหลับอยู่แล้วเชียว” สุรเสียงบ่งบอกความรำคาญสุดชีวิต เรื่องที่เรอาจับพระองค์แก้ผ้าก็ยังไม่ได้สะสางกันเลย ทรงคิดว่าต้องบอกให้นางเข้าใจเสียแล้วว่าอย่าได้ทำแบบนี้กับผู้ชายอื่นเป็นอันขาด

            “ก็เรอาต้องฟังนิทานก่อนนี่... เรอาถึงจะหลับ” พอได้ฟัง เจ้าชายอียิปต์ที่ทรงนอนอยู่ริมสุดแท่นบรรทมจึงลุกขึ้นนั่งอย่างอ่อนอกอ่อนใจ “ก็ได้... เราก็มีนิทานที่เสด็จแม่เล่าให้ฟังหลายเรื่อง แต่ที่เราชอบมีอยู่สองสามเรื่องนะ”

สาวน้อยกระเด้งตัวลุกขึ้นมาทันทีด้วยความยินดี รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ฟังนิทานเรื่องใหม่จนเผลอร้องรบเร้า แต่เสียงดังจนทำให้พี่ชายยุกยิกจะตื่น เรอาจึงรีบอุดปากตัวเองไว้และทนนิ่งรอให้พี่ส่งเสียงกรนไปอีกครั้งแล้วกระโดดข้ามไปหาคาโมส ทั้งผลักทั้งถีบพี่ชายแล้วจัดแจงล้มตัวลงนอนข้างคาโมสแทนเซมิเนส เรอาห่มผ้านอนรอตาแป๋วพลางประสานมือไว้ที่หน้าอกเรียบร้อย

            “มาเลย... เล่าให้ฟังหน่อย เร็วๆนะ”

คาโมสส่ายหน้า ส่วนเจ้าชายเซมิเนสทรงมีนิสัยชอบนอนกอดหมอนข้าง เมื่อถูกน้องใช้เท้าสะกิดไปเมื่อสักครู่ก็พลิกตัวไปก่ายหาเจ้าหญิงไอริสแทน คาโมสค่อยๆล้มตัวลงนอนข้างๆเรอาแล้วเริ่มเล่านิทานให้ฟัง

จวบจนเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อตะวันทอแสงเรืองรอง พวกผู้ใหญ่เข้ามาปลุกเด็กๆก็แปลกใจเพราะตำแหน่งของแต่ละคนผิดไปจากเมื่อคืน ฟาโรห์กลั้นหัวเราะจนหน้าแดงก่ำแล้วรีบออกไปหัวเราะลั่นที่ด้านนอกห้อง เพราะเจ้าลูกชายนอนซุกเรอาจนตัวกลม ทางฝ่ายเซเลสกับมิโนอาริตาก็โวยวายอะไรมากไม่ได้เพราะเซมิเนสเองก็นอนก่ายเจ้าหญิงไอริสเต็มที่เหมือนกัน

            “อือ... อึดอัด” เรอางัวเงียตื่นขึ้นก่อน เมื่อรู้สึกว่ามีคนมากอดอยู่จึงฟาดมือปลุกให้เจ้าชายคาโมสตื่นตามมา เสียงหาวหวอดๆของเรอาปลุกให้อีกสองคนตื่นตามไปด้วยความงุนงงว่าทำไมพวกตนถึงนอนติดกันได้

“ทำไมเซมิเนสถึงมานอนตรงนี้ได้ล่ะเพคะ? หรือว่าไอริสนอนดิ้นไปเอง ขออภัยด้วยนะเพคะ” สาวอียิปต์ตัวน้อยไม่รู้เรื่องอะไรจึงนึกอายขึ้นมา เริ่มคิดมากกับคำพูดของคาโมสเมื่อคืนนี้ ซ้ำยังตกใจเพราะเซมิเนสโน้มตัวเข้ามาหอมแก้มอรุณสวัสดิ์อีก

“ไอริส เจ้าเช็ดคราบน้ำลายที่มุมปากก่อนเถิดนะ” เจ้าชายฮิตไทต์เช็ดแก้มของสาวน้อยให้อย่างอารี เรอานั่งมองพี่ชายเช็ดหน้าให้สาวตาปริบๆ พอหันไปมองคาโมสก็พบว่าทรงลุกหนีลงจากเตียงไปแล้วเพราะไม่อยากอยู่อธิบายว่าทำไมจึงนอนกอดอยู่กับเรอา

“คาโมส... ผ้าหลุด!” คาโมสอยากจะฉีกเนื้อเด็กผู้หญิงก็คราวนี้ เสียงตะโกนของสาวฮิตไทต์ทำให้ทุกสายตาพุ่งเป้าไปที่พระองค์ เสียงหัวเราะของทุกคนยิ่งดังรับอรุณยิ่งกว่าเดิม คาโมสรีบเดินจ้ำอ้าวหนีเข้าห้องสรงน้ำด้วยความอับอาย ไม่เคยมีใครทำให้พระองค์เสียหน้าขนาดนี้มาก่อนแล้วยังนั่งลอยหน้าลอยตาทานอาหารเช้าด้วยกัน คาโมสทำตาลุกวาวใส่เรอา แต่เรอาก็ยิ้มฟันหลอให้ทั้งที่มีขนมปังเต็มปาก สุดท้ายคาโมสก็ปลงตก

ช่างเถอะ เราเหนื่อยจะพูดกับเจ้าแล้ว

574 ความคิดเห็น

  1. #565 weelyone (@weewan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 19:14
    ว้าว ดีใจจังมาอัพแล้วๆๆๆๆๆๆรอและเป็นกำลังใจค่ะ
    #565
    0
  2. #88 aaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2552 / 19:28
    รักเอสดีที่สุด

    5555555555

    อัพอีกๆ
    #88
    0