[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 76 : Long fic : allkaga (รักขององค์ชาย) : ตอนที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61

"จริงหรอครับ!?"คุโรโกะถือวิสาสะจับมือเรียวของคากามิขึ้นมาพร้อมทำแววตาวาววับขึ้นมาแทบจะทันทีที่คากามิบอกว่า จะย้ายเข้ามาอยูภายในวัง และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้คุโรโกะจับมือคากามิอยู่ในตอนนี้

"อะ...องค์ชาย"คากามิรีบชักมือที่ถูกกุมเอาไว้ออก ริมฝีปากสีพีชอ่อนๆนั้นเม้มเข้าหากันแน่น เขาเป็นแค่สามัญชนคนธรรมดาเท่านั้น การที่องค์ชายห้ามาจับมือเขาแบบนี้มันดูจะเป็นการไม่สมควรเท่าไหร่นัก

"รังเกียจผมหรอครับ"แสร้งตีหน้าเศร้าให้อีกฝ่ายสงสาร เขาก็พอรู้ยู่หรอกว่าที่คากามิชักมือกลับแบบนั้นเป็นเพราะอะไร... แต่นั่นมันก็เป็นแค่เพียงยศศักดิ์เท่านั้นไม่ใช่หรือ เป็นเพียงแค่นามที่พูดออกมาได้ สามารถได้ยินแต่ก็จับต้องไม่ได้อยู่ดี ไม่มีเหตุที่จะต้องแคร์อะไรมากมาย

"ปะ...เปล่าพะย่ะค่ะ กระหม่อมคิดว่า..."

"มันไม่สมควร"เสียงทุ้มของผู้มาใหม่อย่างอาโอมิเนะที่กำลังเดินมาด้านหลังส่งผลให้คากามิต้องหันไปมอง ใบหน้าหล่อในระยะใกล้ๆนั้นทำเอาหัวใจคากามิแทบเต้นหลุดกระเด็นออกไปจากอก

ใกล้เกินไปแล้ว...

ระยะห่างของคนทั้งสองคนนั้นห่างกันไม่ถึงเซน ดวงตาสีน้ำเงินดั่งมหาสมุทรลึกลงไปพันกว่าเมตรนั้นทำให้คากามิไม่สามารถที่จะละใบหน้าออกจากสายตานั้นได้เลย ความใกล้ชิดนั้นเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อต่างฝ่ายต่างไม่มีใครคิดที่จะผละออกจากกัน

แม้แต่คนที่ยืนมองอยู่อย่างคุโรโกะก็ไม่คิดที่จะขัดบรรยากาศของคนทั้งสองคน ดีสะอีก คากามิจะได้คิดได้ว่าช่องว่างระหว่างพวกเราทุกคนมันไม่ได้มีมากมายขนาดนั้น ยิ่งพวกเขาชอบคากามิด้วยอีก ช่องว่างมันยิ่งลดลงจนแทบจะไม่มีอยู่แล้ว เหลือก็แต่คากามิเนี่ยแหละที่ยังคิดว่าช่องว่างระหว่างพวกเรามันมีมาก ทั้งๆที่มันแทบไม่มี

"ทำอะไรกันน่ะ!"การขัดจังหวะของผู้มาใหม่ทำให้องค์ชายทั้งสองต้องหันไปมองก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความไม่ชอบใจ

"นั่นมัน..."คากามิหันไปมองใบหน้าของผู้มาใหม่ก็ออกอาการอึ้งอย่างชัดเจน พอๆกับอีกฝ่ายที่พอเห็นหน้าคากามิก็อึ้งไม่แพ้กัน

"แก! คนในร้านสกปรกนั้นนี่! มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!?"หญิงสาวส่งเสียงดังสุดแสนไร้มารยาทด้วยความลืมตัว การพูดการจานั้นแตกต่างจากที่อาโอมิเนะและคุโรโกะเคยเจอในตอนแรกเสียชัดเจน

"คากามิเป็นคนครัวใหม่ของที่นี่ เธอมีปัญหาอะไรไม่ทราบ?"คำามของอาโอมิเนะทำเอาหญิงสาวได้สติ กริยามารยาทที่ไม่สุภาพในตอนที่พูดกับคากามินั้นถูกปรับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือจนตามไม่ทัน

"หามิได้เพคะ หม่อมฉันขออภัยที่เผลอทำกริยามารยาทไม่สมควร"ก้มหัวพร้อมยกยิ้มบาง แต่ภายในใจกลับร้อนระอุแตกต่างจากรอยยิ้มนั้นอย่างสิ้นเชิง คิ้วเรียวสวยจากการถูกขีดเขียนด้วยดินสอราคาแพงยามก้มหน้านั้นถูกขมวดเข้าหากันจนเป็นปมไปหมดด้วยความสงสัย

"ถ้าไม่มีก็ไปได้แล้วครับ"คุโรโกะเอ่ยบอกพร้อมกับดึงข้อมือของคากามิให้เดินตามตนเองมา ตามไปด้วยอาโอมิเนะที่ปรายตามองหญิงสาวสักครู่ก่อนจะเดินตามทั้งสองคนไปติดๆ


พอเดินมาถึงห้องหนังสือคุโรโกะก็ปล่อยมือที่จับคากามิเอาไว้แล้วเดินไปเรียกใครอีกคนที่น่าจะนั่งอยู่ส่วนไหนภายในห้องหนังสือให้มาฟังด้วย

"คากามิคุงรู้จักกับผู้หญิงคนนั้นหรอครับ?"เอ่ยปากถามไปพร้อมหาคนไป แต่ดูท่าคำถามของคุโรโกะจะไม่ส่งไปถึงคนที่ถามสักเท่าไหร่ เพราะคากามิไม่คิดจะเอ่ยปากตอบเลยแม้แต่สักนิดเดียว

"คากามิ... คากามิ! เป็นอะไรหรือเปล่า?"อาโอมิที่ยืนอยู่ข้างๆตบแก้มเรียกคากามิเบาๆพร้อมทำหน้าทำตาเป็นห่วงเสียเห็นได้ชัด

"พะ...พะย่ะค่ะ!?"คากามิพอรู้สึกตัวก็รีบเอ่ยปากขานรับไปทันที โดยที่กานหน้านี้ไม่ได้ยินคำถามของคุโรโกะเข้ามาภายในโซนประสาทเลยแม้แต่น้อย

"ไหวไหมเนี่ย?"คนผมน้ำเงินเนียนเอาหน้าผากของตัวเองไปชนหน้าผากของคากามิเชิงจะวัดไข้ ดวงตาสีน้ำเงินสบตากับดวงตาสีแดงดำคู่นั้นอีกครั้ง ส่งผลให้คากามิรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาตะหงิดๆ

"โอเคหรือปะ..."

ผลั๊วะ!!!

ยังไม่ทันที่จะถามจบสันหนังสือเล่มหน้าก็ถูกเคาะลงบนกลุ่มผมสีน้ำเงินนั่นเข้าจังๆ ต้นเหตุก็คงมาจากใครไม่ได้นอกจากคนมิโดริมะเพราะคุโรโกะคงส่วนสูงไม่ให้สักเท่าไหร่...

"เป็นอะไร หืม... สีหน้านายไม่ดีเลย"ดวงตาสีเขียวมรกตอันหน้าหลงใหลภายใต้กรอบแว่นทอแววตาแห่งความเป็นห่วงออกมาให้เห็น

"กระหม่อม... สบายดีพะย่ะค่ะ"

"อย่าโกหกสิครับ ไม่น่ารักเลย บอกพวกผมมาเถอะนะครับ"คุโรโกัช้อนตาประหนึ่งลูกหมาส่งให้อย่างที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน คากามิเม้มริมฝีปากแน่นแต่ก็เม้มได้เพียงคู่เดียวเพราะอาโอมิเนะใช้นิ้วโป้งมาขยี้ให้มันคลายออกจากกันเสียก่อน

"ระวังปากแตก"

"บอกมาเถอะ... นะ"มิโดริมะเอ่ยบอกพร้อมทำแววตาเชิงเหมือนจะอ้อนมาให้ ซึ่งนั่นก็ทำให้คากามิใจอ่อนยวบแทบจะทันที ก็นี่มันองค์ชายใหญ่เลยนะ! องค์ชายใหญ่ที่ใครๆก็มักจะบอกว่าโลกส่วนตัวสูง แถมสุขุมเย็นยะเยือกเป็นที่สุด แต่รู้สึกว่าเขาแทบจะไม่เคยเห็นเลยที่ว่าสุขุมเนี่ย....

"เอ่อ...คือ... กระหม่อม โดนไล่ออกเพราะผู้หญิงคนเมื่อสักครู่น่ะพะย่ะค่ะ"

"ทำไม!? เธอทำอะไรนายหรือเปล่า!?"

"ปะ...เปล่าพะย่ะค่ะ แค่เกิดเรื่องน้อยนิดเท่านั้น"คากามิส่ายหน้าเป็นคำตอบช้าๆ เหมือนองค์ชายทั้งสามจะไม่เข้าใจในความหมายของคำว่าน้อยนิดเสียเท่าไหร่ เพราะทั้งสามต่างพากันสำรวจทั่วตัวคากามิไปหมดประหนึ่งกับกลัวคากามิจะโดนทำร้ายยังไงยังงั้น

"นายไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม!?"

"หาหมอดีกว่าไหมครับ!?"

"ไม่เป็นอะไรมากหรอก..."มิโดริมะส่ายหัวน้อยๆ เพราะดูจากร่างกายก็ไม่ได้มีอะไรเสียหายเลยสักนิดเดียว ดูท่าน่าจะถูกใส่ร้ายทางคำพูด คากามิเลยถูกไล่ออก

"ผมว่าน่าจะขอบคุณแฟนคิเสะคุงน่าจะดีกว่านะครับ ถ้าเธอไม่ทำให้คากามิคุงถูกไล่ออก ผมคงไม่ได้เจอคากามิคุงอีกแน่ๆ"

"เอ๊ะ!? แฟน... องค์ชายเล็ก"

"ครับ... แฟนคิเสะคุง^^"






"หืม... ไทกะคิดยังไงถึงมาถามผมกันครับ?"อาคาชิที่กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ภายในห้องทำงานยกยิ้มอารมณ์ดี วันนี้เขาเครียดเรื่องงานมาทั้งวัน พอมาเจอคนทำตาใสขอมาทำความสะอาดห้องทำงานให้ก็รู้สึกอารมณ์รื่นเริงขึ้นมาสะงั้น แต่พอรู้เหตุผลที่เจ้าตัวขอมาทำความสะอาดเพราะอยากรู้เรื่องคิเสะนี่... ก็น่าน้อยใจหน่อยๆ

"ก็... องค์รัชทายาทดูใจดี"คากามิตอบกระอ้อมกระแอ้ม กว่าเขาจะทำใจมาถามได้ก็เล่นเอาเวลาล่วงเลยไปเกือบครึ่งวัน จะให้ถามคุโรโกะอีกฝ่ายก็เอาแต่ไม่ยอมบอกหน้าตาย มิโดริมะกับอาโอมิเนะก็ไม่ยอมบอกอีกคน จะให้ไปถามคิเสะตรงๆมันก็ดูจะบ้าบิ่นเกินไปหน่อย พอจะไปถามมุราซาหิบาระ อีกฝ่ายก็ติดงานไปทำขนมนอกวังวะงั้น เพราะแบบนั้นทางเลือกสุดท้ายก็คือไปถามอาคาชิเท่านั้นแหละ...

"ผม... ผมใจดี? ไทกะ... โกหกแบบนี้เป็นเด็กไม่น่ารักเลยนะครับ"

"เปล่านะ!?"ปฏิเสธตอบไปตาใส แต่สายตากลับลอกแลกชวนจับผิด อาคาชิส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะเรียกให้คากามิก้าวเท้าเข้ามาหาตนใกล้ๆ

"ไม่มีใครให้คำตอบได้ใช่ไหมครับ? เลยมาหาผมแบบนี้ เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ"ด้ามปากกาถูกเคาะลงบนจมูกรั้นเบาๆ คากามิยู่ปากเมื่อถูกจับได้พร้อมทำหน้าทำตาให้น่าสงสารออกมาเล็กๆ

"หึๆ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิไทกะ"อาคาชิส่ายหน้าไปมาน้อยๆอย่างคนยอมแพ้ ก็อีกฝ่ายเล่นทำตาใสเบะปากเล็กๆแบบนั้นใส่เขามันก็ออกจะน่ารักเกินไปหน่อย

"กระหม่อมเปล่านะพะย่ะค่ะ"

"โกหกอีกแล้ว ไม่งั้นผมไม่บอกนะว่าตกลงเรียวตะกำลังคบกับไอดะ คิสึเนะอยู่หรือเปล่า"

"ไม่...ไม่โกหกแล้วพะย่ะค่ะๆ"พยักหน้ารัวๆรับราวับเด็กน้อยกกำลังจะได้ขนม ท่าทางนั้นส่งผลให้อาคาชิต้องส่ายหัวไปมาอีกรอบ ทำตัวน่ารักอีกแล้ว...

"เรียวตะน่ะ..."





'เรียวตะน่ะ... คบก้บไอดะ คิสึเนะ อยู่จริงๆครับ'

คำตอบของอาคาชิเล่นเอาคากามิเดดแอร์ไปชั่วขณะ รู้ตัวอีกทีก็เดินเหม่อออกมาตากห้องทำงานจนมาอยู่ในห้องพักของตัวเองเสียแล้ว

ใบหน้านั้นฉายออกแววจะเศร้าก็ไม่เศร้า จะบิดเบี้ยวก็ไม่เชิงยังไงยังงั้น ความรู้สึกมันงงๆมึนๆผสมปนเปกันไปหมดจนทำสีหน้าไม่ถูก

ถ้าถามว่ารู้สึกดีไหม... ก็ตอบได้เลยว่าไม่

เสียใจหรือเปล่า... อันนี้เขาก็ไม่แน่ใจ

แล้วถ้าเสียใจจริงๆ ต้องเสียใจในฐานะอะไรล่ะ? คนครัว? คนที่แอบชอบ หรือคนรัก?

เอ๊ะ!?

เขาไปชอบองค์ชายเล็กตั้งแต่เมื่อไหร่!!?

ก๊อกๆๆ

"คากาจิน..."เสียงเรียกนอกห้องนั้นเรียกสติคืนกลับสู่ร่าง คากสมิรีบเดินไปเปิดเพราะตูเพราะถ้าหากปล่อยให้มุราซากิบาระผู้ถือเป็นเจ้านายรอนาน มันคงจะเป็นการเสียมารยาทมากเกินไปหน่อย

"เป็นอะไรอ่า~~~"คนตัวโตทำใบหน้าเป็นห่วงออกมาชัดเจน ก็แหงสิ ระหว่างทางเขาเจอคากามินี่ พอเรียกก็ไม่หัน พอสะกิดก็ไม่ตอบอะไรเลย เลยทำได้แต่รอให้คากามิเข้าไปในห้องสักพักแล้วค่อยเคาะประตูเนี่ยแหละ...

"ปะ...เปล่าพะย่ะค่ะ"

"แน่ใจหรือเปล่าง่า.... สีหน้าไม่ดีเลย..."ทำท่าเบะปากแล้วก้มตัวเองให้มาอยู่ในระดับเดียวกันกับคากามิ ดวงตาสีม่วงนั้นกระพริบตาปริบๆเหมือนกับกำลังจะอ่านสายตาคากามิทั้งๆที่อ่านไม่ได้ด้วยซ้ำ

"เปล่าจริงๆพะย่ะค่ะ กระหม่อมสบายดี"

"เรื่องคิเสะจินหรอ...? เห็นคุโรจินคุยอยู่กับอาคาจินน่ะ..."ความจริงไม่เห็นหรอก มุราซากิบาระโกหกไปล้วนๆ แต่ที่รู้ก็เพราะคุโรโกะส่งข้อความมาบอกทางคอมพิวเตอร์น่ะสิว่าจะแกล้งคิเสะน่ะ

"..."ครั้งนี้คากามิกลับก้มหน้าเงียบไม่ได้ตอบอะไร หารู้ไม่ว่ากลับกลายเป็นคำตอบกลายๆว่าเป็นเรื่องคิเสะจริงๆที่ทำให้คากามิเป็นแบบนี้

"เน่~~~ คากาจินรู้หรือเปล่า ว่าองค์ชายน่ะไม่ได้มีคนเดียวน้า~~~"

"พะน่ะค่ะ กระหม่อมรู้"

"งั้นคากาจินก็ควรรู้ด้วยสิ... ว่ายังมีองค์ชายอีกตั้ง 5 คนที่คอยอยู่ข้างๆคากาจินอยู่ ถึงแม้คิเสะจะสนใจคากาจิน แต่พวกเราก็สนใจคากาจินเหมือนกันน้า~~~ ที่เหลือมันก็ขึ้นอยู่กับว่าคากาจินจะมองเห็นพวกเราหรือเปล่า"

"..."

"ทุกคนน่ะ... เคารพพวกเราในฐานะองค์ชายนะครับ"คุโรโกะที่ยืนฟังอยู่เงียบๆพูดขึ้นบ้าง คากามิแสดงทีท่าตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไรมาก เพราะความจริงองค์ชายทั้ง 5 คนที่มุราซากิบาระหมายถึง ทุกคนก็มายืนอยู่ตั้งนานแล้ว เพียงแต่เขาไม่ได้สังเกตก็เท่านั้น

"ทุกคนน่ะ... มักจะรักเราในฐานะองค์ชายเสมอ"มิโดริมะพูดขึ้นบ้าง ก่อนจะเดินมายืนข้างๆมุราซากิบาระที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าคากามิพอดี

"ทุกคนน่ะ... มักจะเกรงกลัวในฐานะที่ขึ้นชื่อว่าเป็นองค์ชาย"อาโอมิเนะพอเห็นคนอื่นพูดก็พูดบ้าง ก่อนทั้งสี่จะหันไปหาอาคาชิที่กำลังยืนอยู่เงียบๆ

"แต่ไทกะรู้อะไรไหมครับ... ว่าองค์ชายรัชทายาทลำดับที่หนึ่งอย่างผมกลัวอะไร"คำถามของอาคาชินั้นเล่นเอาคากามิต้องขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ

"องค์ราชาหรือเปล่าพะย่ะค่ะ?"

"ไม่มีเหตุผลที่ผมจะต้องกลัวท่านพ่อนี่ครับ ถ้าผมกลัวท่านพ่อขึ้นมาจริงๆองค์รัชทายาทอย่างผมคงได้อ่อนแอแน่ๆ"

"แล้วอะไรล่ะพะย่ะค่ะ"

"องค์รัชทายาทที่กำลังจะได้ขึ้นเป็นองค์ราชาอย่างผมน่ะ..."

"..."

"จะกลัวอะไรได้... นอกจากคนที่ผมกำลังชอบดันไปสนใจคนอื่นมากกว่าน่ะสิ... ผมกลัวนะครับ กลัวจริงๆ กลัวว่าไทกะจะไม่สนใจพวกผมแล้วหันไปสนใจเรียวตะแทน"

"เอ๊ะ?... อะ...องค์ชาย ชอบกระหม่อม!!!"

"หา? นี่ไม่รู้จริงๆหรอ"อาโอมิเนะพอเห็นคากามิทำหน้าเหวอ ตัวเองก็ทำหน้าเหวอตามไปด้วย นี่พวกเขาว่าพวกเขาแสดงออกไปชัดเจนแล้วนะว่าชอบคากามิน่ะ

"ไม่...ไม่ ใครจะไปรู้กัน กะ...กระหม่อมก็แค่คิดว่า องค์ชายคงแค่ทรงเอ็นดูกระหม่อมก็เท่านั้น!"คากามิส่ายหน้าพรืดใหญ่รีบพูดจนลิ้นแทบพันกันมั่วไปหมด มือเรียวนั้นออกอาการสั่นด้วยความตื่นเต้นจนหยุดไม่อยู่

"งั้นถ้าทำแบบนี้ก็ชัดเจนแล้วใช่ไหม?"มิโดริมะใช้คสามเร็สที่มีอยู่ก้าวเท้าเข้าไปใกล้อีดตนก่อยจะเชยคางของคากามิขึ้นมาแล้วประกบลงฝีปากลงไปทันที

ดวงตาสีแดงดำเบิกกว้างด้วยความตกใจอย่างทำอะไรไม่ถูก ยิ่งริมฝีปากหนานุ่มของอีกฝ่ายค่อยๆบดเบียดเม้มละเมียดละไมชิมริมฝีปากเขาช้าๆนั้นสมองมันก็รู้สึกขาวโพลนไปหมด

มือเรียวยกขึ้นมาจับบ่าของมิโดริมะเอาไว้ก่อนจะกำแน่นจนเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดนั้นเกิดรอยยับยู่ยี่ ดวงตาที่เคยเบิกกว้างด้วยความตกใจนั้นแปรเปลี่ยนเป็นการหลับตาปี๋แทน

"เป็นอะไร? ฉันยังไม่ได้สอดลิ้นเข้าไปสักหน่อย"พอผละตัวออกมิโดริมะก็ต้องส่ายหน้าขำๆให้กับมบหน้าบิดเบี้ยวของคากามิแทบจะทันทีที่เห็น

"อะ...องค์ชาย!"

"ฮะๆ แต่ถ้าสถานะขยับขึ้นมาอีกขั้นก็ไม่แน่"

"องค์ชาย!!!"

"ฉวยโอกาสสุดๆเลยนะครับนั่น"คุโรโกะตีหน้าตายแล้วยื่นมือของตัวเองไปจับมือเรียวคากามิขึ้นมา ก่อนจะหงายมือคากามิแล้วจุมพิตเบาๆลงบนฝ่ามือนั้นช้าๆ

"ผมเป็นคนสุภาพกว่ามิโดริมะคุง งั้นผมขอเอาแค่นี้ก่อนก็แล้วกันครับ"คุโรโกะแย้มยิ้มบางประหนึ่งเทพบุตร แต่เหล่าพี่น้องทั้งสี่คนกลับทำหน้าตาเอือมระอาไปตามๆกัน

เรื่องสุภาพน่ะเรื่องจริง...

แต่นิสัยเนี่ยสิ...

ปีศาจชัดๆเลย!




มาแล้วววว ขอโทษที่มาช้าาาาาา

ตอนนี้ก็สารภาพแล้วนะเออ แอบสงสารคิเสะนิดหน่อยนะ555 คิเสะกำลังโดนรังแกกก แต่ก็ช่วยไม่ได้ ทำตัวเองทั้งนั้นน

มิโดริมะนี่คนแรกเลยจ้าา ฉวยโอกาสเนี่ยย คนแรกเลย555 เห็นเงียบๆแบบนี้ก็ไม่เบานะเนี่ย ใครจะได้คากามิก่อนน้อออ


**หากมีคำผิดจะพยายามมาแก้ให้น้าาา**

ขอบคุณที่ยังติดตามกันอยู่มากๆเลยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

853 ความคิดเห็น

  1. #477 จักรพรรดิกรรไกรบิน (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 01:55

    ต่อออออออ

    #477
    0
  2. #470 erar445 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 21:32
    ต่อๆอยากอ่านเเล้ว
    #470
    0
  3. #460 YingStarlight (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 19:44
    รอค่ะะะะ หนักใจแทนคิเสะเลย จะได้ใจน้องเสือไหมเนี้ย
    #460
    0
  4. #455 ลูกเป็ดเกยตื้น (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 18:08
    ผู้หญิงคนที่ไล่ไทกะออกน่าจะเป็น ไอดะ ริงโกะปะ? รู้สึกสับสน555
    #455
    0
  5. #454 ควาเรเชียการ์ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 07:24

    คิเสะค่าตัวแพงสินะ ตอนนี้ก้อไม่ได้ออกอีกแล้ว แถมยังไม่รุเลยมั้งว่าพวกที่เหลือรวมหัวกันแกล้งตัวเองเนี่ย 555555


    เห็นชินจังงี้ก้อหื่นเงียบนี่หว่า พวกนิ่งๆนี่ไว้ใจไม่ได้เลย เริ่มน่ากลัวกว่าอาโฮ่ละ


    น้องก้อยั่วเก่ง แต่น้องครกนี่คือเอาความสุภาพบุรุษมาลวงตาแน่ๆ อย่าไปหยองนะหนูมิ ไว้ใจไม่ได้พอกัน 555555


    ดีที่อาคาชิไม่เรียกร้องอะไรตอบแทนตอนหนูมิถามเรื่องคิเสะ //ปาดเหงื่อ


    #รอไรท์ยุทุกวันเลยนะ

    #454
    0
  6. #453 Rose (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:32

    รอบนี้พี่เขียววินค่ะ ได้จูบแรกด้วย

    #453
    0
  7. #452 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 21:09

    พี่ ๆ น้อง ๆ ไม่มีใครเห็นใจคิเสะเลย สงสารดีไหม ไม่ล่ะกัน 555

    มิโดริมะได้จูบแรกไปแบบเนียน ๆ และครก.ก็เนียนจูบเขาเฉยอีก 555 ใครจะได้คนแรกไปนี่เดาไม่ถูกจริง ๆ ค่ะ แต่แอบคิดว่าเป็นคิเสะไม่ก็มิโดริมะ เอหรืออาจจะคุโรโกะ เป็นไปได้หมดเลย~ หุหุ

    #452
    0