[Fic KNB] Kuroko No Basuke Allkaga

ตอนที่ 24 : Long fic : allkaga (Love of wolves) : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    10 เม.ย. 61

"ไทกะไปไหนมาครับ?"อาคาชิที่นั่งอยู่บนโซฟาในมือถือเอกสารอยู่เอ่ยถามร่างสูงที่พึ่งเดินเข้ามาข้างในบ้านทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว

"เอ่อ... คือ... ไปอาบน้ำมาน่ะ"เป็นการโกหกที่ไม่เนียนเลยสะจริงๆ... แถมอาคาชิยังมีความสามารถในการรับรู้ความรู้สึกของฝ่ายตรงข้ามอีกด้วย อาคาชิทำเพียงแค่มองแล้วก็พยักหน้ารับไปโดยไม่ได้ถามอะไรต่อ

"รีบไปนอนได้แล้ว ดึกแล้วนะ"มิโดริมะที่กำลังลื้อตู้หาอะไรสักอย่างพูดบอก

"หรืออยากให้ฉันไปนอนกอดล่ะ บากะ?"อาโอมิเนะยกยิ้มร้ายก่อนจะโดนรังสีอัมหิตของมุราซากิบาระเข้าให้

"เน่~~~ ไม่ต้องเนียนเลยมิเนะจิน อยากโดนขยี้ใช่ไหม~~~"เป็นการพูดยานคางที่น่าขนลุดสุดๆเท่าที่คากามิเคยเจอมา คากามิยิ้มขำกับท่าทางสะดุ้งของอาโอมิเนะ สงสัยคิดไปถึงตอนที่โดนมุราซากิบาระกระทืบแน่ๆ

"อยากกินอะไรไหม?"คากามิถามเพราะตอนเย็นพวกนี้ไม่ได้มากินข้าว คงจะหิวน่าดู

"ไม่เป็นไรฮะ พวกผมกินมาแล้วล่ะ"

"คากามิคุงไปพักผ่อนเถอะครับ"คุโรโกะยิ้มบางส่งให้เล็กน้อย ถ้าคากามิเลือกที่จะกลับมิติเดิม พวกเขาก็จะไม่เห็นเสือแดงตรงหน้าอีก... คิดแล้วก็อดจะใจหายไม่ได้ ถ้ายังคงอคติกับมนุษย์เหมือนตอนแรก คงจะดีกว่านี้...

"อื้ม พวกนายก็อย่าหักโหมล่ะ"กล่าวจบ ร่างสูงก็เดินขึ้นไปชั้นสอง ทั้งหกคนมองแผ่นหลังนั้นไปจนลับตาก็อดจะใจหายไม่ได้ถ้าแผ่นหลังนั้นหายไปตลอดกาล

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นฟะ!? เจ้าบากะยังไม่คิดจะกลับมิติเดิมสักหน่อย"อาโอมิเนะแอบหัวเสียเล็กน้อยกับการทำหน้าหมดอะไรตายอยากของเพื่อนตัวเอง

"อาโอมิเนะพูดถูก เราต้องใช้เวลาให้คุ้มค่า"มิโดริมะดันแว่นขึ้นเล็กน้อยพร้อมหยิบสร้อยที่หามานานมาถือเอาไว้ สร้อยที่พาคากามิมาที่นี่...

"เฮ้อ... บางทีผมก็ไม่รู้นะครับ ว่าดีหรือเปล่าที่เกิดมาเป็นราชา"คุโรโกะถอนหายใจออกมาอย่างหน่ายๆ การเป็นราชาทั้งยาก ทั้งเหนื่อยมากสำหรับคุโรโกะ ถึงจะทำมานานแต่ก็ไม่ชินสักที

"อีกหนึ่งสัปดาห์ จะถึงวันพระจันทร์เต็มดวง ผมจะเรียกประชุมพรุ่งนี้"อาคาชิเอ่ยบอกเชิงเป็นคำสั่งกลายๆ

"แล้วแบบนี้จะเอาเวลาไหนไปใช้ให้คุ้มค่าล่ะฮะ?"คิเสะทิ้งตัวลงนั่งกับพื้น

"งื้อ~~~ เลื่อนประชุมไม่ได้หรออาคาจิน"

"ไม่ได้ พรุ่งนี้ผมจะให้ชุนเข้าประชุมด้วย เรื่องที่พวกเรากำลังตัดสินใจ ผมมั่นใจว่าต้องมีคนคัดค้าน และเรื่องนี้เราจะบอกให้อิมาโยชิรู้ไม่ได้เด็ดขาด"

"ทำไมถึงบอกไม่ได้?"

"ถ้าบอกเขาก็จะไม่ยอมทำตามไงครับ เพราะเรื่องนี้พวกเราเป็นคนตัดสินใจกันเอง ถ้าบอกพวกเขา พวกเขาก็จะคิดว่าพวกเขาต้องคอยเคารพทำคามคำสั่งพวกเรา"คุโรโกะพูดอธิบายให้ทุกคนกระจ่างคลายความสงสัย

"แล้วทำไมให้อิซึกิเข้าประชุมด้วยล่า~~~"

"หึ คนอย่างอิมาโยชิไม่เคยกลัวอะไร นอกจาก..."

เมีย...












"อืม... แปลกแหะที่วันนี้ตื่นมาแล้วไม่เจอเจ้าพวกนั้น"คากามิพึมพำกับตัวเองด้วยความแปลกใจที่หกหน่อไม่มีใครอยู่ห้องเขาเลยสักคน


'แต่มิตินี้ตัวนายน่ะมาแค่จิต ส่วนในมิติเดิมของนาย นายกำลังนอนอยู่ที่โรงพยาบาล'


ประโยคคำพูดที่อิมาโยชิพูดเมื่อวานลอยเข้ามาในหัว คากามิขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจ

ถ้ามิตินี้เขามาแค่จิต ในมิติเดิมเขานอนอยู่โรงพยาบาลก็แสดงว่าเขาไม่ได้หายไปไหน คงอาจจะหลับไม่ตื่น

แต่....

เขายังอยู่มัธยมต้นปี3อยู่เลยนะ ใกล้จบแล้วด้วย เวลาก็ดันไม่เท่ากันอีก เขาจะได้จบไหมเนี่ยไหนจะต้องไปสมัครเรียนมัธยมปลายอีก ป่านนี้พ่อเขาคงบินกลับมาจากอเมริกามาดูเขาแล้วมั้ง

ยิ่งคิดยิ่งกลุ้ม

อยากจะอยู่ก็อยากอยู่ อยากจะกลับก็อยากกลับ

เห้อ...

"ไง..."

"เห้ย!?"คากามิสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆก็มีคนโผล่หน้ามาใกล้ๆในระยะประชิดแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง คิดจะเป็นคุโรโกะสองหรอไงเนี่ย!?

"ตกใจเว่อร์ไปนะ"

"รุ่นพี่นิจิมูระ..."

"ไม่เจอฉันนานเลย แต่ฉันเจอนายนะ"นิจิมูระเดินมานั่งทรุดตัวลงบนเตียงคากามิแล้วมองคากามิที่นั่งอยู่บนเตียงตั้งนานแล้ว

"เจ้าพวกนั้นให้เอาสร้อยมาคืน"ยื่นสร้อยคอจี้รูปหัวหมาป่าไปตรงหน้าคากามิ คากามิรับมาถือไว้โดยไม่ปริปากถามอะไร

"นายคงเครียดสินะว่าจะกลับดีไม่กลับดี"

"ก็...นิดหน่อย....ครับ"คากามิตอบเสียงแผ่ว มันก็เครียดจริงๆนั่นแหละ

"ฉันเลยมาบอกคำตอบให้นาย"

"หะ!?"ทำหน้างงอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่นิจิมูระพูดเลยสักนิด

"นายต้องกลับไปมิติเดิมของนาย"

"หมายความว่าไง?"คากามิยิ่งงงหนักเข้าไปกันใหญ่ความสงสัยประทุขึ้นมาไม่หยุดว่านิจิมูระต้องการพูดอะไรกันแน่

"หึ นายต้องกลับมิติเดิมของนาย นั่นคือสิ่งที่ฟ้าลิขิตเอาไว้แล้ว อีกอย่าง... เนื้อคู่ของนายน่ะอยู่อีกมิติหนึ่ง ไม่ใช่ที่นี่ พอเรื่องระหว่างแวมไพร์และหมาป่าจบนายก็ต้องกลับ"

"เรื่องระหว่างแวมไพร์กับหมาป่า?"คากามิทำหน้างงอย่างไม่เข้าใจ

"เดี๋ยวนายก็จะรู้เอง ถ้ามันถึงเวลา ฉันไปก่อนล่ะ"แล้วก็ลุกเดินออกจากห้องไปหน้าตาเฉย ปล่อยให้คากามิสงสัยอยู่ย่างนั้น

"เฮ้อ..."คากามิถอนหายใจออกมาพร้อมกำสร้อยเอาไว้ในมือแน่น เป็นคากามิ ไทกะ จำเป็นต้องคิดมากขนาดนี้ไหมเนี่ย!?












"ตามนี้นะ...ชุน"

"ครับ แต่ว่า...ถ้าทำแบบนี้จะไม่เป็นอะไรจริงๆหรอ"อิซึกิทำหน้าลำบากใจกับสิ่งที่อาคาชิสั่งมาก่อนหน้านี้

"พวกผมเป็นราชานะครับ"คุโรโกะบอกแสดงอำนาจที่มีเพื่อให้อิซึกิคลายความเป็นกังวลลง แต่ดูท่ามันจะไม่ช่วยอะไรเลยสักนิดเดียว

"ไม่ต้องห่วง ถ้าฝั่งเราไม่ยอม ฝั่งนั้นก็ช่วยแน่ๆ ไม่มีใครไม่รักราชาของตัวเองหรอก จริงไหม?"มิโดริมะเมื่อเห็นว่าคุโรโกะทำไม่ได้ผลก็ช่วยพูดแทน

"ครับ แล้วทำไมถึงให้ผมเป็นคนทำล่ะ"

"นายก็น่าจะรู้ หมอนั่นเล่นบุกมาหานายถึงบ้านฉัน พวกฉันไม่ได้อ่อนขนาดที่จะไม่รู้ รู้ตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ"อิซึกิอ้าปากค้างพะงาบๆอย่างไปไม่เป็นกับสิ่งที่อาโอมิเนะบอกมา

"แล้วทำไมถึง..."

"คุณเป็นคนเปิดประตูlove limitของเขาได้นะครับ พวกผมไม่จำเป็นต้องห้าม"

"พวกท่านดูมีความรู้สึกมากขึ้นนะครับ"อิซึกิอมยิ้ม เรื่องนี้คงต้องขอบคุณคากามิสินะ...

"ก็เพราะประตูlove limitของพวกนี้ใกล้เปิดแล้วน่ะสิ"นิจิมูนะเปิดประตูเข้ามาได้อย่างหน้าตาเฉย นอกจากคากามิก็มีนิจิมูระเนี่นแหละที่กล้าทำแบบนี้

"หรอครับ..."คุโรโกะยกมือขึ้นมาจับหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองพร้อมอมยิ้มขึ้นเล็กๆ ใบหน้าของเสือแดงตัวน้อย(?)ค่อยๆผุดเข้ามาในหัว

"ว่าทำไมรู้สึกอิ่มแปลกๆ~~~"มุราซากิบาระทำตามคุโรโกะแต่ลูบไปมาเบาๆเหมือนเด็กๆ

"แล้วจะเริ่มวันไหน?"นิจิมูระเอ่ยถามถึงแผนการที่ได้เตรียมเอาไว้

"พรุ่งนี้"อาคาชิตอบอย่างจริงจัง

"เร็วไปหรือเปล่า?"นิจิมูระถามพร้อมเลิกคิ้วขึ้นสูง ถ้าเรื่องนี้จบเมื่อไหร่....

คากามิจะหายไปทันที...

เรื่องนี้มีแต่นิจิมูระและอิมาโยชิเท่านั้นที่รู้

"ไม่ครับ จบเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี"

แต่คนอื่นไม่ได้รู้เรื่องสักหน่อย คงคิดว่าถ้าเรื่องจบเร็วก็จะได้อยู่กับคากามิ ซึ่งมันไม่ใช่ ยิ่งจบเร็ว คากามิก็จะยิ่งไปเร็ว

"แน่ใจนะ..."นิจิมูระถามอีกครั้งเผื่อจะคิดเปลี่ยนใจ

"ครับ นิจิมูระซังมีอะไรหรือเปล่า"อาคาชิหรี่ตามอง นิจิมูระเป็นคนเดียวที่อาคาชิรับรู้ความรู้สึกไม่ได้

"เปล่า..."

ฉันช่วยได้แค่นี้แหละ....

โชคชะตาคงกำหนดเอาไว้แล้ว












"อ้าว มากันแล้วหรอ"คากามิหันไปยิ้มให้กับทั้งหกคนที่พึ่งเดินเข้ามาในบ้าน

รอยยิ้มนี้กำลังจะหายไปในไม่ช้า...

"วันนี้คากามิจจิทำเองเลยหรอฮะ"คิเสะตาลุกวาวกับอาหารตรงหน้า ขายาวรีบก้าวฉับๆไปนั่งบนเก้าอี้โดยเร็วจนคากามิอดขำไม่ได้

"เน่~~~รีบไปแล้วคิเสะจิน"มุราซากิบาระถึงจะว่าคิเสะอย่างนั้นแต่ตัวเองก็รีบก้าวขายาวๆมานั่งไม่แพ้กัน

"ฟอด หอม..."อาโอมิเนะฉวยโอกาสหอมแก้มคากามิฟอดใหญ่ก่อนเดินไปนั่งหน้าชื่นตาบาน คากามิยกมือมาจับแก้มตัวเองที่ป่านนี้คงกำลังแดงอย่างเขินอาย

"ขอบคุณสำหรับอาหารครับคากามิคุง"คึโรโกะเขย่งตัวขึ้นจุ๊บเบาๆที่ปลายคางของคากามิ

"อื้ม!"คากามิพยักหน้ารับแล้วเดินไปนั่งประจำที่ตัวเอง

"ไทกะทำอร่อยเหมือนเดิมเลยนะครับ"อาคาชิยิ้มปริ่มอิ่มอกอิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก ถ้าเรื่องวุ่นๆพวกนี้จบเมื่อไหร่ คากามิได้เป็นคนเข้าไปเปิดประตูlove limit ของพวกเขาทั้งหกแน่ๆ

"แน่นอนอยู่แล้ว"คากามิยืดออกรับคำชมอย่างไม่อายจนทั้งหกอดเอ็นดูกับท่าทางนั้นไม่ได้ เหมือนเด็กๆเลย...

"พวกฉันจะว่างแล้วนะ หลังจากพรุ่งนี้"มิโดริมะเอ่ยบอกแล้วยกยอ้มขึ้นเล็กๆตามฉบับเจ้าตัว

"ช่าย~~~ จะได้อยู่กับคากาจินสักที~~~"

"จริงหรอ?"

"จริงครับ"คุโรโกะยิ้มออกมา คากามิพยักหน้ารับเบาๆพร้อมยิ้มตอบ

"คากามิจจิ ไม่ดีใจหรอ?"คิสะที่แอบเห็นหน้าคากามิดูหงอยๆลงถามขึ้นมา ส่งผลให้อีกทั้งห้าคนตองหันมามองคากามิเป็นตาเดียว

"เปล่า ดีใจสิ ฉันดีใจมากๆเลยล่ะ"คากามิรีบยิ้มออกมาทันทีเมื่อเห็นทั้งหกกำลังมองมา

ดีใจมากๆเลย....

แต่ทำไมใจถึงรู้สึกหวิวๆแปลกๆนะ...








มาแล้วววว

ตอนนี้สั้นมว้ากกกก แอบงงนิดหนึ่งชิมิ555 เราก็งงเหมือนกันเพราะเราเพิ่มเรื่องเข้าไปนิดหน่อย




*เรามีสปอยยย ใครไม่อยากรู้สปอยก็ข้ามน้าาาา*

คือเรื่องนี้มันจะจบแบบไม่แฮปปี้นะเออ เราเลยคิดให้มันมีภาค2ขึ้นมาดีกว่า ภาค2จะเป็นคนธรรมดา ไม่มีดราม่า ในตอนนี้เราก็บอกเอาไว้แล้วว่าคากามิอยู่ม.3 ถ้าขึ้นม.4จะเจอพวกหกหน่อยังไงน่าจะเดาได้นะ อิอิ^^

ที่บอกว่าภาคนี้จบแบบไม่แฮปปี้ก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าคากามิกลับหรือไม่กลับ ส่วนเรื่องอิมาโยชิกับอิซึกิก็ลุ้นดูน้าาา



?ใครมีอะไรสงสัยถามได้น้าาา? แนวแบบนี้เราพึ่งเคยแต่งเราเลยไม่ได้วางพล็อตให้ชัดเจนสักเท่าไหร่นัก มันเลยออกมาเละเทะแบบนี้555 แต่ภาค2จะไม่เป็นแบบนี้แน่นอนเด้อออ


แล้งอีกเรื่องที่อยากจะบอกคือ... ใกล้ถึงวันสงกรานต์แล้ว!!! เราเลยมีภารกิจต้องกลับต่างจังหวัด555 เลยน่าจะหยุดอัพไปจนกว่าจะหมดเทศกาลวันสงกรานต์น้าาา

เจอกันใหม่หลังสงกรานต์จ้าา

เที่ยวให้สนุกเด้อค่าาาา



**หากมีคำผิดจะพยายามมาตามแก้ให้น้าาา**

ขอบคุณที่ติดตามกันค่าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

867 ความคิดเห็น

  1. #86 น้ำผึ้งโซดา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 10:05

    มิเนะยัง ยังจะไม่เข็ด555 ขำมุคคุงที่ยังอาฆาตมิเนะอยู่ 555

    แอบหวิวด้วยเลยค่ะ เข้าใจคางามิเลยนะ ตอนมามาแบบไม่ทันตั้งตัว คือเป็นคนของโลกเดิมอยู่ก่อนแล้ว และมีภาระที่ต้องทำอยู่ ความรู้สึกตอนนี้เลยตีกันไปหมด

    คือชอบความเรียลมากค่ะ แอบติดใจตรงที่พี่รุ้งบอกว่าเนื้อคู่ของคางามิอยู่ที่โลกเดิม


    ขอสอบถามค่ะ!! ภาค2นี่ต่อจากภาคแรกหรือเปล่าคะ หรือเป็นโลกนึงเลย ถ้าต่อแอบเดาๆว่าพวกนี้ต้องตามมาแน่ๆ 555 และก็เที่ยวให้สนุกนะคะ เดินทางปลอดภัย

    #86
    1
    • #86-1 narmat(จากตอนที่ 24)
      10 เมษายน 2561 / 10:16
      ภาค2ต่อจากภาคแรกน้า แบบพอคากามิกลับมาโลกเดิมความทรงจำอีกโลกฝั่งหนึ่งก็ยังอยู่ มันเป็นเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นจริงๆ ส่วนหกหน่อจะตามมาไหม อันนี้บอกเลยว่าไม่ได้ตามมาน้าาา555(แต่ในฝันไม่แน่ อิอิ)เพราะเนื้อคู่คากามิก็คือหกหน่อนั่นแหละ คล้ายๆกับกลับชาติมาเกิดอะไรงี้555 งงไหม? เราอธิบายเองยังงงตัวเองนิดหนึ่งว่าเอาหัวสมองมาคิดอะไรแบบนี้ได้ยังไง555
      #86-1
  2. #85 SayuriTaiga (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 08:52
    ไรท์ขาอ่านสปอยแล้วแทบฟินไปอีกเลย!
    พวกหัวหลากสีบางครั้งการที่พวกท่านทำตามที่ใจต้องการจริงๆมันก็ไม่ผิดหรอกนะเรื่องความรักเนี่ยเพราะไทจังยังไม่ได้เป็นภรรยาใครนอกจากมิเนะ//โดนตบ ดังนั้นพวกท่านมีสิทธิ์เพราะไทจังรักพวกท่านอยู่แล้วน้า
    ไรท์มาต่อไวๆน้ารออยู่ค่ะตั้งใจรอมากๆเลย
    #85
    0