(end) ╂You warm my heart╂ อุ่นไอของดิน สนพ.Deep publishing

ตอนที่ 5 : 04 - ปลาในตู้ของคุณดิน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,295 ครั้ง
    3 ก.ค. 62

















               วันนี้เป็นอีกวันที่เขาตั้งนาฬิกาปลุกก่อนเวลาปกติหลายชั่วโมง ตารางเรียนบ่ายไม่ได้ทำให้มีเวลานอนเพิ่มมากขึ้นหากวันนั้นเป็นวันที่จะมีเด็กล้างรถมาที่บ้าน เช้านี้ก็เช่นกัน..


               ธรณินยืดสองแขนบิดขี้เกียจ ขายาวๆ ถีบผ้าห่มจนลื่นลงไปกองกับพื้นเอี้ยวตัวกดปิดเสียงเตือนจากโทรศัพท์ก่อนจะคว่ำหน้ามันลงอย่างไม่สนใจ สอดเท้าเข้าในสลิปเปอร์ข้างเตียงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พาตัวเองไปยังประตูระเบียงห้อง ขยับมือเปิดผ้าม่าน แสงแดดด้านนอกทำเขาตาพร่าไปหมด แค่มองยังรู้เลยว่าร้อน ถ้าเลือกได้ตอนนี้คงไม่มีใครกล้าเล่นกับแสงแดดของประเทศไทยหรอก


               เว้นอยู่คนเดียว..


               ร้อนขนาดนั้น แทนที่จะถอยเข้าไปล้างในหลังคาเขาคิดอยู่ในใจไม่ได้พูดออกมา แล้วอย่างนี้ไม่ให้เรียกว่าซื่อบื่อ จะให้เรียกว่าอะไร


               ธรณินกลับเข้ามาในห้องหยิบผ้าขนหนูพาดบ่า ครั้งนี้จะอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จก่อนลงไป ดูซิว่าจะหายตัวอีกหรือเปล่า แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขาเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ดังขึ้น การกระทำทุกอย่างหยุดชะงัก


               ครับคุณแม่


               [พี่ดินลูก ไฟล์ทบินคุณแม่เปลี่ยนกะทันหัน คืนนี้พี่ดินว่างมารับคุณแม่มั้ยครับ]


               กี่โมงครับเขาทิ้งตัวนั่งปลายเตียง เย็นนี้เลิกเรียนสี่โมงครึ่งหลังจากนั้นก็ไม่ได้มีนัดอะไรต่อ


               เว้นเสียแต่ไปส่องไฟในซอยให้เด็กบ้าที่เดินไม่กลัวอันตรายเท่านั้นแหละ..


               [ถึงไทยน่าจะประมาณตีหนึ่งครับ แต่ถ้าพี่ดินไม่ว่างให้ลุงพจน์มารับแทนก็ได้ครับ]


               เวลาตรงกันอีก..


               เขาเป็นคนกำชับคุณแม่เองว่าหากต้องเดินทางไปไหนมาไหนดึกๆ ดื่นๆ ให้โทรบอกกันเป็นคนแรก ตั้งแต่ค่าสายตาของเธอเริ่มแปรฝัน ลูกชายคนเดียวก็ไม่กล้าให้มารดาขับรถเองอีกเลย หากเป็นในช่วงกลางวันใช้คุณลุงคนขับประจำบ้านยังพอไว้ใจ แต่ลุงพจน์เองก็อายุมากเต็มที ตอนกลางคืนตาสู้แสงไฟหน้ารถไม่ค่อยจะได้ เรื่องนี้ลุงแกเป็นคนบอกจากปาก มีโครงการว่าจะรับคนขับรถคนใหม่ แต่ก็ยังไม่มีเวลาดำเนินการ


               ว่างครับ เดี๋ยวดินไปรับ


               [ขอบคุณครับลูก คืนนี้เจอกันนะ] เธอร่ายรายชื่อของฝากที่ซื้อติดไม้ติดมือกลับมาให้ลูกชาย ทั้งของกิน ของใช้ ไหนจะของสะสมโมเดลรถราคาเกือบจะเท่ารถญี่ปุ่นที่ขับได้จริง


               เดินทางปลอดภัยครับคุณแม่พูดก่อนจะรอให้อีกฝ่ายเป็นคนวางสาย ไม่รู้ว่าติดเป็นนิสัยมาตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีต่อให้จะรีบร้อนแค่ไหน หากไม่อารมณ์เสียจริงๆ น้อยครั้งที่เขาจะเป็นฝ่ายกดสายทิ้ง


               แม่บอกเสมอว่าลูกชายแม่เป็นคนอบอุ่น ใครได้ไปเป็นสามียิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง ส่วนตัวเขาเองไม่เคยคิดไปถึงเรื่องนั้น อันที่จริงเรียกได้ว่าเป็นคนเลือกปฏิบัติต่างหาก เพราะเคยทำดีแบบนี้กับทุกคนผลสุดท้ายเกิดเป็นเรื่องราวใหญ่โต กลายเป็นให้ความหวังคนอื่นไปทั่ว บางคนเข้าใจผิดคิดไปไกล เลยตัดปัญหาว่าจะดีด้วยเฉพาะกับคนที่อยากทำเท่านั้น คนอื่นที่ไม่รู้จักอย่าว่าแต่ใจดีเลย แค่พูดด้วยยังไม่อยากจะทำ


               ธรณินกระชับผ้าขนหนูบนบ่าอีกครั้ง ลุกขึ้นยืนจากเตียงชะโงกหน้ามองเด็กล้างรถผ่านระเบียง พอเห็นว่ายังขะมักเขม้นกับการทำงานของตัวเองอยู่ และไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จในเร็วๆ นี้ จึงเดินกลับเข้าห้องน้ำอย่างสบายใจ เขาสะบัดหัวไล่ความคิด ปล่อยน้ำจากฝักบัวไหลกระทบทั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ปกติหลับตาก็เห็นเป็นเพียงความมืด แต่ทำไมหลายวันนี้ถึงมีภาพของใครบางคนซ้อนทับเข้ามา หัวสมองที่เคยว่างเปล่ากลับมีเรื่องของเด็กบ้าที่หน้าเหมือนปลาการ์ตูนรบกวนอยู่ตลอด อยากจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ อยากพาออกมาจากความลำบากที่เป็นอยู่ อยากคุ้มครองให้ปลอดภัยอยู่ตลอดเวลา


               ให้ตายเถอะว่ะ..สับสนไปหมดว่าที่เป็นอยู่มันคืออะไร ทำไมจู่ๆ ถึงปล่อยให้เข้ามามีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิตขนาดนี้ได้


               แต่ถ้าครั้งนี้ยังว่ายหนีกันไปอีกล่ะก็...คอยดูเถอะจะจับปลาซื่อบื้อขังตู้เสียให้เข็ดเลย

 












               น้ำถังสุดท้ายเทล้างคราบฟองบนพื้นปูนจนหมดจด ถอยหลบให้คุณลุงขับรถเข้าเก็บที่ประจำ ก่อนจะนั่งยองเก็บพวกน้ำยาต่างๆ ลงกล่องพลาสติกและบิดผ้าตากพาดไว้พนักเก้าอี้ม้าหินเป็นอันดับสุดท้าย


               อ้าว คุณหนูสวัสดีครับ


               คนถูกทักเสมองมาสบตาหนึ่งที ไม่ได้พูดตอบรับอะไร ทำเหมือนว่ามายืนตรงนี้เป็นที่ประจำ ทั้งที่ความจริงคือรอให้หันมาเห็นตั้งแต่ห้านาทีที่แล้ว


               นอกจากซื่อบื้อแล้วยังตาเซ่ออีก..


               เรียนกี่โมงล่ะวันนี้เขาเอ่ยถาม ยกกาแฟในมือขึ้นดื่ม


               สิบโมงสี่สิบครับอนลเช็ดมือไปกับเสื้อจนเปียกเป็นรอยนิ้ว คุณหนูมีเรียนเช้าเหรอครับพอเห็นว่าอีกฝ่ายแต่งตัวพร้อมไปมหาวิทยาลัยจึงเอ่ยทัก


               รีบแต่งตัวแทบตายเพื่อมารู้ว่ามีเรียนตอนสายเนี่ยนะ จังหวะดีจริงๆ...


               ก็เปล่า พอดีอยากตื่นก็เลยตื่นเหลือเวลาอีกสี่ชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาเรียน ถ้าไม่เกรงใจจะลากขึ้นไปนอนต่อข้างบนให้รู้แล้วรู้รอด


               อ่อครับ ถ้างั้นเดี๋ยวอุ่นขอตัวกลับก่อนนะครับ


               เดี๋ยว


               มีอะไรเหรอครับคุณหนู


               อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนชวนตรงๆ นี่แหละ คิดมุกไม่ทันแล้ว


               เอ่อ..แต่ว่าอนลอึกอัก


               คิดว่าตัวเองเป็นคนล้างรถ มานั่งร่วมโต๊ะกับเจ้านายมันไม่เหมาะ


               โห..ยิ่งกว่าอ่านใจกันออก


               ฉันพูดถูกใช่มั้ย


               สิ่งหนึ่งที่ฝังแน่นอยู่ในหัวของอนล คือการรู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว รู้ว่าตัวเองอยู่ได้มากที่สุดแค่ไหน และที่ไหน สิทธิความเป็นมนุษย์นั้นเท่ากันอันนั้นก็ทราบดี แต่มันเป็นเพียงประโยคสวยหรูของคนที่ไม่เคยอยู่ในจุดต่ำสุดแบบเขา ในจุดที่ไปไหนก็ไม่มีใครต้อนรับ


               เข้าไปกินข้าวกับฉันข้างในธรณินย้ำความต้องการให้ฟังชัดๆ


               แต่—”


               ว่าง่ายๆ หน่อยได้มั้ย


               ...


               ฉันไม่ชอบเด็กดื้อนะ


 








               ข้าวต้มกุ้งร้อนๆ หอมกรุ่นถูกยกมาเสิร์ฟบนโต๊ะสองที่ ป้านวลโฆษณาว่าได้กุ้งแม่น้ำจากตลาดมาตัวทั้งโตแล้วก็สด ทานเข้าไปเนื้อเด้งกรุบๆ แน่นอน อนลเองตื่นเต้นไม่น้อย ปกติทำข้าวต้มกินที่บ้านก็มีแค่หมูสับจากที่เหลือๆ ข้างเขียงที่ร้านเท่านั้น นานๆ ทีจะได้กินกุ้งกินอาหารทะเล ยิ่งตัวใหญ่ๆ แบบนี้เคยกินอยู่ไม่กี่ครั้งในชีวิต


               จะยืนอีกนานมั้ย


               คือ กางเกงอุ่นเปียกอะครับกลัวว่านั่งไปแล้วเก้าอี้แพงๆ ของคุณเขาจะเลอะ อุ่นขอนั่งพื้นได้มั้ยครับคุณหนู


               ธนณินส่ายหัวก่อนจะลุกขึ้นยืน ยกเหยือกน้ำที่วางอยู่ใกล้มือสาดลงไปบนเก้าอี้ที่ปลาซื่อบื้อไม่ยอมนั่งสักที


               คุณหนู! ทำอะไรครับเลอะหมดแล้วอนลรีบหยิบผ้าที่วางอยู่ซับลงไป


               เปียกก็เช็ดได้เห็นหรือยัง


               บอกดีๆ ก็ได้ไม่เห็นต้องราดน้ำให้เลอะเทอะแบบนี้เลย..


               อนลนั่งลงบนเก้าอี้ที่ยังชื้นๆ รอให้เจ้าของบ้านเริ่มลงมือทานก่อน เขาจึงทานบ้าง ข้าวต้มของป้านวลอร่อยมากจริงๆ เอาไว้จะขอสูตรแล้วไปทำที่บ้าน แม่ต้องชอบแน่ๆ


               ใจดียังอยู่ดีมั้ยธรณินยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม เขาอิ่มตั้งนานแล้ว แต่ยังละเลียดไปเรื่อยๆ เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายยังมีความสุขกับการทานอยู่


               ดีครับ เมื่อคืนอุ่นไขลานฟังจนหลับไปเลยอนลเล่าพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะตักน้ำซุปคำสุดท้ายเข้าปาก อุ่นนอนกอดด้วยครับตอนแรกกะจะไม่เล่า แต่อีกใจก็อยากบอกให้รู้ว่ารักมากแค่ไหน


               คนฟังหัวเราะในลำคอ คนบ้าอะไรนอนกอดกล่องดนตรี มันเป็นไม้นะ ระวังน้ำลายยืดใส่แล้วจะบวม


               โถ่~ คุณหนู อุ่นไม่ได้นอนน้ำลายยืดขนาดนั้นนะครับ


               นี่..ไออุ่น


               อนลนั่งหลังตรงพิงพนัก มองคนพูดตาแป๋ว พอโดนเรียกด้วยชื่อเต็มแล้วรู้สึกแปลกๆ ยังไงชอบกล ครับคุณหนู


               ฉันอายุเยอะกว่านายไม่กี่ปี ถ้าสอนอะไรไปนายจะรู้สึกว่าฉันอวดเก่ง อวดรู้หรือเปล่า


               ไม่หรอกครับคุณหนู คุณหนูจะสอนอะไรอุ่นเหรอครับ


               เป็นคนต้องรู้จักวางตัว ถ่อมตัวบ้างในบางโอกาส..แต่ไม่ใช่ลดค่าตัวเอง


               ...


               ถ้าแม้แต่ตัวเองยังไม่ให้ค่า แล้วใครจะมองเห็น


               ..แต่อุ่นจน คนรวยๆ ไม่ได้ใจดีแบบคุณหนูทุกคนหรอกนะครับเขาเคยเจอมาหมดแล้วทุกรูปแบบ บางครั้งหนักหนาจนคุณเขาคงนึกไม่ถึง แต่อุ่นจะเอาคำพูดของคุณหนูกลับไปคิดนะครับ


               ค่าของเงินมันวัดค่าในตัวคนไม่ได้หรอกนะ คนรวยแต่เลวก็เยอะแยะไปเห็นทีเด็กนี่คงโดนมาเยอะ ถึงวาดภาพแล้วก็กดตัวเองจนต่ำเตี้ยขนาดนี้


               แต่คนรวยใจดีก็มีนะครับอุ่นรู้


               ใคร?”


               คุณหนูไงครับ ใจดีที่สุดเท่าที่อุ่นเคยเจอเลย


               ใจดีแล้วชอบมั้ย


               ชอบสิครับเจ้านายใจดีแบบนี้ใครกันล่ะจะไม่ชอบ คุณหนูครับอุ่นชอบนะให้คุณหนูสอน สอนอุ่นอีกได้นะครับ อะไรก็ได้ถ้าอุ่นทำผิด ทำไม่ดี


               จะรอให้สอนอย่างเดียวไม่พอหรอก เอาเป็นว่ามีอะไรก็มาถาม มาปรึกษาได้


               ..ครับ ขอบคุณครับเขายกมือไหว้ วางเอาไว้ให้เป็นพี่ชายในใจ แต่ไม่กล้าพูดออกมา


               เรียนสิบเอ็ดโมงใช่มั้ย เดี๋ยวไปพร้อมกันครั้งนี้ไม่พลาดแน่


               อุ่นต้องไปเปลี่ยนชุดนักศึกษาที่บ้านก่อนครับ เดี๋ยวไปเองได้ครับ


               งั้นเดี๋ยวไปรอหน้าตลาด


               แต่ว่า—”


               อย่าข้อแม้เยอะ ฉันไม่ชอบบังคับใครบ่อยๆ หรอกนะเดี๋ยวได้โดนจับขังตู้ปลาจริงๆ


               ก็ได้ครับ


               ...


               คุณหนูใจดีจังครับอย่าเพิ่งเบื่อคำนี้เลยนะ ไม่รู้จัพูดคำไหนแล้วจริงๆ นานแล้วที่ไม่ได้รับความหวังดีจากใครแบบนี้





               ไม่ได้ใจดีแบบนี้กับทุกคนหรอกนะ


               ...


               มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นแหละรู้เอาไว้ด้วย..ไออุ่น


              

              

40%











 

 

               ตารางเรียนวันศุกร์เป็นอะไรที่เบาสบายเหมาะสำหรับทดลองพักผ่อนก่อนจะไปหยุดจริงในเสาร์อาทิตย์ที่ใกล้จะมาถึง เพราะว่าเราทั้งสามคนมีเรียนแค่วิชาเดียวเท่านั้น เข้าตอนสิบโมงสี่สิบ บ่ายสองโมงก็ว่างแล้ว แต่เพราะว่ามีนัดคัดตัวคฑากรที่ไปตกปากรับคำว่าจะเข้าคัดเลือกเลยทำให้ต้องรออยู่มหาวิทยาลัย ตอนภูผารู้ว่าเพื่อนสนิทถูกทาบทามลงตำแหน่งคฑากร กับพระพายน่ะไม่ได้ติดใจอะไรเพราะว่ามองป๊าดเดียวก็รู้ว่าเหมาะสม แต่กับไอ้อุ่นเนี่ยนะ ตอนกีฬาสีมัธยมนี่แทบไม่มีตัวตน สุดๆ ก็แค่วิ่งเสิร์ฟน้ำแล้วมันก็เต็มใจทำหน้าที่นี้อย่างดี ไม่เคยเห็นแววว่าจะเป็นอย่างอื่นได้เลย แต่ถ้าให้พูดตามตรงแบบไม่กระดากปาก ตั้งแต่ขึ้นมหาวิทยาลัย มันก็ดูดีขึ้นมานิดหน่อย สงสัยจะเหมาะกับชุดนักศึกษา


               ผาเลิกหัวเราะอุ่นสักทีเหอะ ไปคัดยังไม่รู้เลยว่าจะผ่านมั้ยอนลเอาศอกกระทุ้งเอวให้เลิกล้อ ผาก็รู้ว่าอุ่นทำอะไรแบบนี้เป็นที่ไหนล่ะ


               แต่ถ้าอุ่นไม่ผ่านแล้วพายผ่าน พายก็ถอนตัวนะพารวีไม่ได้มีสีหน้าลำบากใจอะไร ต่างจากคำพูดของเธอ


               ทำไมล่ะพาย อย่างพายอะยังไงก็ผ่านอยู่แล้วถ้าต้องมาถอนตัวเพราะเขาแบบนี้เสียดายแย่


               รุ่นพี่ที่รู้จักกับภูผาให้คำแนะนำว่าถึงการทำกิจกรรมอะไรพวกนี้จะเหนื่อยมาก แล้วก็ต้องสละเวลาส่วนตัวเพื่อมาลงกับการซ้อม แถมไม่ได้เงินค่าตอบแทนสักบาท เผลอๆ ถ้าตัวแทนนักศึกษาที่รับผิดชอบเรื่องค่าใช้จ่ายไม่เก่งในเรื่องหาสปอนเซอร์มาสนับสนุน ก็พวกเราเนี่ยแหละที่ต้องเฉลี่ยเงินกันเอง แต่ถ้าแลกกับการได้มีผลงาน ได้รู้จักกับรุ่นพี่ที่ทำกิจกรรมร่วมกัน ในอนาคตการหาที่ฝึกงานต่างๆ ก็จะง่ายขึ้น หรือที่เรียกกันว่า Connection เนี่ยแหละ ยิ่งเป็นที่เอ็นดูมากอนาคตก็จะสดใสตามไปด้วย


               ได้ฟังแบบนี้แล้วเลยทำให้ความอยากจะเป็นคฑากรเกิดขึ้นในใจจากทีแรกที่ไม่มีความคิดนั้นอยู่ในหัวเลย สำหรับอนลสิ่งสำคัญที่สุดคือหน้าที่การงานที่ดี มั่นคง มีบ้านหลังไม่ต้องใหญ่ให้แม่อยู่ แล้วก็มีเงินให้แม่ใช้แบบสบายๆ ไม่ใช่ชักหน้าไม่ถึงหลังแบบทุกวันนี้ แล้วนี่ก็มีคนหยิบยืนโอกาสที่ดูเหมือนจะเป็นการปูทางให้ใกล้ความฝันไปอีกขั้นไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่รีบคว้าเอาไว้ ติดอยู่ก็แค่เรื่องค่าใช้จ่าย ถ้าหากได้เป็นจริงๆ เห็นทีต้องแยกเก็บสำรองไว้อีกกระปุกหนึ่งตั้งแต่ตอนนี้ถึงเวลาจะได้ไม่ลำบากหา


               ก็อาวินท์น่ะสิ ตอนแรกนะยังไงก็ไม่ให้เป็น พอพายบอกว่าอุ่นเป็นด้วย แล้วอาเบลล์ก็ช่วยพูดให้ถึงจะยอม แต่ที่ยอมก็เพราะพายบอกว่ามีอุ่นคอยดูแลเนี่ยแหละ ถ้าอุ่นไม่ได้เป็นพายก็อดเหมือนกันรายนี้ก็ไม่รู้จะหวงไปถึงไหนเหมือนกัน กว่าจะได้มีแฟนเป็นตัวเป็นตนสงสัยต้องอายุสักสี่สิบล่ะมั้งคุณอาถึงจะยอม นี่พายเกือบลืมว่าตัวเองจะอายุยี่สิบอยู่แล้ว อาวินท์ทำเหมือนพายยังไม่สิบขวบอะ


               คุณอาหวงน่ะดีแล้วพาย ดีกว่าโดนทิ้งๆ ขว้างๆ กลับบ้านดึกแค่ไหนก็ไม่มีใครโทรตาม บางทีก็กลายเป็นอากาศไม่มีคนสนใจ แบบนั้นพายจะแย่กว่าร้อยเท่าอุ่นรับประกันเลย


               มนุษย์ก็แบบนี้ ไม่เคยพอใจในสิ่งที่มี แต่เชื่อเถอะว่าการมีใครสักคนรอให้เรากลับไป มันทำให้บ้านน่าอยู่ขึ้นร้อยเท่าพันเท่า การได้รับอิสระในชีวิต มันไม่ได้ดีเสมอไปหรอกนะ..


               อะ ดึงดราม่าเก่งที่สุดในโลกภูผาคว้าคอเพื่อนตัวเตี้ยไปหนีบเอาไว้ นี่ไปคัดตัวสนามหลังมอกันใช่ป้ะ


               พารวีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านสถานที่และเวลานัดจากข้อความของรุ่นพี่ก่อนจะพยักหน้าตอบเมื่อมั่นใจแล้ว


               พอดีเลย ผาต้องไปซ้อมบอลก้มมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะพูดต่อ เวลายังเหลือ ไปหาไรกินกันก่อนแล้วค่อยไปหลังมอเนอะ ไม่อยากเห็นว่าที่คฑากรทั้งสองคนเป็นลมกลางสนาม เห็นล่ำบึ้กแบบนี้แต่แบกทีเดียวสองคนไม่ไหวเหมือนกันนะคร๊าบ


               ภูผาก็ยังเป็นภูผาคนเดิม ที่จะไม่ปล่อยให้คนรอบข้างเศร้าหมอง โดยเฉพาะกับเพื่อนที่ชอบเอาโลกไปแบกไว้คนเดียวอย่างอนล แค่มองตาก็รู้ไปถึงไขสันหลังแล้วคนนี้..


 











               นักศึกษาปีสี่แทบจะคลานออกจากห้องเมื่อได้รับบรีฟของไฟนอลโปรเจคตั้งแต่ต้นเทอม แค่ฟังก็เหนื่อยแล้ว อย่าพูดถึงตอนลงมือทำเลย คำว่าตายยังน้อยเกินไปสำหรับพวกเรา


               หรือกูจะดร็อปไปเป็นดาราดีวะ ไม่รงไม่เรียนแม่งละมีหลายครั้งที่ถูกทาบทามให้เข้าสังกัด ไม่ว่าจะเป็นโมเดลลิ่งเปิดใหม่ก๊อกแก๊ก หรือมีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ของประเทศ แต่เป็นเพราะความฝันของธามไทคือเป็นวิศวะ ไอ้พวกถ่ายแบบ แคสงานนั่นแค่หาเงินกินขนมเฉยๆ อีกอย่างที่สำคัญคือกลัวเรียนไม่จบพร้อมเพื่อน แต่ตอนนี้เริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าไปยิ้มๆ หน้ากล้องไม่กี่ชั่วโมงแล้วได้เงิน กับศรัทธาในความฝันอันยิ่งใหญ่ แล้วเดิมพันด้วยชีวิตว่างานรับปริญญา กับเรียนจนเหนื่อยตายอะไรจะเกิดก่อนกัน


               กูเหนื่อย! มีที่ไหนรับจ้างทำโปรเจคบ้างมั้ยวะ กูทุ่มไม่อั้นเลยถึงเวลาเงินจะสามารถแก้ไขปัญหาได้ทุกอย่าง คเชนทร์เชื่อแบบนั้นตลอดมา และจะเชื่อตลอดไป..


               กูเอาด้วยเชน มึงหาได้มึงบอกกูด้วยนะ


               ได้ครับผม แต่ๆๆ เหนื่อยขนาดนี้ ผมว่าเราต้องไปหาอะไรทำแก้เหนื่อยกันหน่อยมั้ยครับคุณไทม์ คุณดิน


               กูเอาด้วย อยากชื่นใจสักหน่อย ที่เดิมมั้ยยังไง


               ได้หมดครับผม คุณดินว่าไง จอดรถไว้มอละกัน ช่วงนี้สายรายงานมาว่าพ่อดุ ตั้งด่านถี่ยิบ


               วันนี้กูขอบายว่ะธรณินยัดทุกอย่างลงกระเป๋ายกเว้นกล้องที่หยิบมาห้อยคอไว้ตามความเคยชิน คืนนี้ต้องไปรับแม่


               รับกี่โมง ไปกับพวกกูก่อนไม่ได้เหรอวะนี่เพิ่งจะสี่โมงกว่าเอง


               ไม่เอาอะ พวกมึงไปเหอะนอกจากรับแม่ยังมีอีกเหตุผลที่ขี้เกียจพูด


               ตามใจมึงแล้วกัน..อ้าว แล้วนั่นมึงจะไปไหนไอ้ดิน รถมึงจอดอยู่ลานหน้าหอสมุดไม่ใช่เหรอเมื่อเช้าก็เห็นว่าจอดอยู่ข้างๆ กัน แล้วนี่มันเดินเลี้ยวไปไหนของมัน


               กูจะไปหลังมอ


               มึงไปทำห่าไรหลังมอวะร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยจะไปไหน


               ปกติเลิกเรียนปุ๊บถ้ามีปีกนี่มันบินข้ามรั้วไปแล้ว ตอนปีหนึ่งขนาดกิจกรรมรับน้องอะไรเทือกนั้นมีจังหวะเมื่อไหร่เป็นหนีตลอด จะมีก็แต่กิจกรรมที่ชอบจริงๆ อย่างพวกกีฬา แล้วก็อะไรที่โดนบังคับแบบปฏิเสธไม่ได้เท่านั้นแหละถึงจะดึงให้มันอยู่ดึกได้ แล้วนี่เกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมา ชวนกินเหล้าไม่เอา แต่จะไปหลังมอเนี่ยนะ


               มึงจะไปทำไมไอ้ดิน


               กูจะไปดูปลา เขาตอบเพื่อนไปแค่นั้นก่อนจะเดินแยกลงอีกฟากตึก


               ไอ้เชน หลังมอเรามีอควาเรียมตั้งแต่เมื่อไหร่วะ


               นั่นดิ สงสัยพ่อมันมาสร้างไว้มั้ง แต่ช่างเหอะกูคอแห้งมาก อยากหาอะไรกลั้วหน่อย


               ไปๆๆ


               ถึงจะงงนิดหน่อย แต่ก็ไม่อะไรมาก เพราะถ้าทำตัวเหมือนคนปกติวันนั้นสันนิษฐานได้เลยว่าไอ้ดินผีเข้า..













 

               ธรณินยกมือรับไหว้รุ่นน้องในทีมฟุตบอลที่ตัวเองเคยอยู่เมื่อตอนปีต้นๆ พอตอนหลังเริ่มขี้เกียจบวกกับงานที่เพิ่มมากขึ้นตามชั้นปีเลยไม่ค่อยได้มารวมตัว แต่ก็ยังมีนัดสังสรรค์กันบ้างตามโอกาส ส่วนวันนี้รู้สึกอยากหาอะไรทำฆ่าเวลาพอดีเลยเตรียมชุดกับรองเท้ามาเปลี่ยน


               เหตุผลดีใช่ไหม ต้องดีสิ ก็คิดมาทั้งคืน..


               ปีหนึ่ง! มาแนะนำตัวกับรุ่นพี่หน่อยประธานชมรมเรียกให้คนที่ซ้อมอยู่มารวมตัวกัน นี่พี่ดิน อดีตตัวท็อปของทีมมหาลัย แต่ตอนนี้ดังแล้วเลยแยกวง


               ธรณินส่ายหัวให้กับนามสกุลใหม่ที่ได้รับ ดังแล้วแยกวงที่ไหนกัน เขาเลิกเล่นไปเลยต่างหาก..


               สวัสดีครับพี่ดิน ผมชื่อภูผา เรียกผาก็ได้ครับเหมือนจะคุ้นๆ หน้า แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก สงสัยเคยแค่เดินผ่านกัน แต่หล่อเอาเรื่องอยู่ว่ะ ภูผาคิดในใจ ขนาดเป็นผู้ชายด้วยกันยังตะลึง ทั้งหุ่นทั้งเบ้าลงตัวเหมือนพระเจ้าคัดสรร นี่สิเหมาะจะเป็นรุ่นพี่ที่ไอ้ผาเดินรอยตาม 


               รุ่นน้องคนอื่นๆ ทยอยกันเข้ามาแนะนำตัวก่อนจะถูกไล่ให้กลับไปซ้อม


               ธรณินเปิดกระเป๋าหยิบชุดบอลขึ้นมากองไว้บนแสตนกีฬากับเสื้อชอปที่วางอยู่ก่อนหน้า และถอดเสื้อยืดตัวสีดำด้านใน เผยให้เห็นแผ่นหลังกว้างที่สาวๆ หลายคนอยากให้ลูกของเธอได้ปีนป่าย ความจริงแล้วนักกีฬาปกติทุกคนก็เปลี่ยนเสื้อผ้ากันตรงนี้ ห้องน้ำต้องเดินไปอีกฟากของสนามซึ่งขี้เกียจเลยไม่ไปกัน อีกอย่างเป็นผู้ชายไม่ได้มีอะไรเสียหายขนาดนั้น แต่ระหว่างที่เขากำลังจะถอดกางเกงยีนส์ที่ด้านในมีบ๊อกเซอร์กันไว้หนึ่งชั้น เสียงกรีดร้องก็แว่วมาให้ได้ยิน


               ไอ้พี่มึง! ใจเย็นครับประธานชมรมคนเดิม เพิ่มเติมคือวิ่งหอบแฮกมาทางเขา วันนี้นิเทศฯ ขอใช้พื้นที่คัดคนเดินขบวน แก้ผ้าตรงนี้สาวๆ หัวใจวายกันพอดีพี่


               โทษทีว่ะ กูไม่รู้เขารูดซิปกลับคืน พร้อมกับมองเห็นแววตาผิดหวังจากอีกฝั่งของสนาม


               แล้วก็เห็น ปลาการ์ตูนกระโดดโบกมือโหยงๆ มาทางนี้ พูดอะไรบางอย่างซึ่งจับใจความไม่ได้แต่ก็คงไม่พ้นสวัสดีหรือทักทาย เห็นว่าไม่ได้ทำอะไรสงสัยจะอยู่ในช่วงเตรียมตัวหรือไม่ก็อาจจะพักเหนื่อยเลยได้โอกาสกวักมือเรียก ฝ่ายนั้นก็ว่าง่ายอยู่แล้ว รีบวิ่งลัดสนามมาไม่กลัวว่าจะโดนลูกบอลอัด


               คุณหนูมาเตะบอลเหรอครับ


               อืมเขาส่งเสียงตอบในลำคอ เตะบอลน่ะเหตุผลรอง แต่เหตุผลหลัก..ขอไม่ตอบแล้วกันนะ จะเปลี่ยนกางเกง ถือผ้าบังให้หน่อยดิ


               ทำไมไม่ไปเปลี่ยนที่ห้องน้ำดีๆ ล่ะครับ


               มันไกล


               อนลคว้าผ้าขนหนูที่จู่ๆ ก็ลอยมาใส่มือแบบไม่ทันตั้งตัว


               เร็วๆ จะถอดแล้ว


               ครับๆเขากางผ้าขนหนูผืนใหญ่ออก ใช้คางหนีบตรงกลางและยื่นปลายผ้าทั้งสองโอบรอบลำตัวของคุณเขาเอาไว้ ก่อนจะหลับตาปี๋ เพราะถ้าขืนลืมตาก็ได้เห็นหมด ถึงจะเป็นผู้ชายด้วยกันใช่ว่าจะไม่เขิน เสร็จแล้วบอกอุ่นนะ


               ธรณินเผลอหลุดยิ้มมุมปากให้กับท่าทางน่ารักๆ ที่เจ้าตัวไม่ได้ตั้งใจให้น่ารัก เขาเปลี่ยนกางเกงเสร็จตั้งแต่สิบวิแรก แต่ก็ยืนกอดอกอยู่แบบนั้น เพิ่งสังเกตว่าแพขนตาของอีกฝ่ายยาวไม่ใช่เล่น ยิ่งหลับตายิ่งเห็นชัด ตัดกับผิวขาวที่ดูออกว่าคล้ำลงเพราะแดด หยดเหงื่อผลุดซึมขมับ ความร้อนของอากาศทำให้สองข้างแก้มขึ้นสี


               พอมองใกล้ๆ ก็..น่ารักดี


               เสร็จยัง..อ๊ะ!” ผ้าขนหนูที่ถืออยู่ถูกดึงจนหลุดมือ กลายเป็นว่าตอนนี้มันคลุมอยู่บนหัวของตัวเองจนมองอะไรไม่เห็น จะปัดออกก็ถูกคนด้านนอกล็อคเอาไว้ อุ่นหายใจไม่ออก!”


               อนลได้ยินเสียงหัวเราะดังเบาๆ ที่ข้างหูก่อนผ้าจะหล่นลงไปกองกับพื้น รู้ตัวอีกทีคนขี้แกล้งก็ไปอยู่กลางสนามเสียแล้ว นี่แหละน้าข้อดีของคนขายาว วิ่งเร็วอย่างกับบินได้


               พอหมดธุระก็พาตัวเองเดินเลาะกลับไปอีกฝั่ง นั่งลงบนแสตนข้างๆ พระพายยื่นขวดน้ำที่หยิบติดมาจากถังน้ำแข็งให้เพื่อน


               อุ่นรู้จักพี่เขาด้วยเหรอ


               ใช่ แต่ไม่ได้สนิทขนาดนั้นหรอก


               มาค่ะลูกๆๆๆ เดี๋ยวเจ๊จะประกาศผลคัดตัวนะลูกนะ ส่วนคนที่ไม่ได้ก็ไม่ต้องเสียใจ ขบวนเรามีอีกหลายอย่างให้ทำ เด่นไม่แพ้คฑากรเลยค่ะลูก


               มีคนมาคัดตัวทั้งหมดสิบสองคน ส่วนหนึ่งถูกรุ่นพี่ทาบทามมาเหมือนกันกับเขา อีกส่วนสมัครใจอยากที่จะมาเอง ทุกคนหน้าตาดี หุ่นดีกันหมด อนลยิ่งสูญเสียความมั่นใจไปใหญ่ ตอนให้ทดลองกับไม้เขาก็ทำได้แค่ไม่กี่ท่า ไม่ไม้หลุดมือก็ตามไม่ทัน ทำใจไว้ครึ่งนึงแล้วว่าอาจจะไม่ได้


               น้องพระพาย น้องไออุ่น สองคนนี้มารับมงจากเจ๊ค่ะมงกุฎพลาสติกถูกคาดใส่ศีรษะของผู้ถูกเลือก แล้วก็มีเพื่อนๆ อีกสามคนรวมเป็นห้าที่ได้รับมงฯจากเจ๊โซ่ หนุ่มๆ สาวๆ ทั้งห้าคนฟังเจ๊ ไม่มีอะไรยากลูก อยู่ที่ความตั้งใจ อ้าปากรับตะขาบจากเจ๊ไป รับรองทุกอย่างเลิศ!”


               ไม้คฑาที่ยังไม่ได้ตกแต่งถูกขนถ่ายมาจากหลังรถกระบะที่จอดอยู่ใกล้ๆ ก่อนเจ๊โซ่จะบอกให้มารับไปคนละหนึ่งไม้ เพื่อฝึกซ้อมให้ชินกับมือ


               วันนี้ไม่มีอะไรมาก ลองหมุนๆ ควงๆ เล่นดูนะคะ ส่วนพวกท่าเดี๋ยววันหลังเจ๊จะสอนซอโซ่โอบไหล่พวกเราเดินไปตรงที่โล่งๆ ซึ่งเป็นลู่วิ่งริมสนามบอล น้องไออุ่นยืนตรงนี้เลยจ้ะ พี่เขาจะได้มีแรง มีกำลังใจเนอะลูกเนอะ


               ครับ?” อนลถูกดันให้อยู่ริมสุดติดขอบสนาม


               น่ารักแบบนี้นี่เองสเปคคุณชาย จับตัวไปเรียกค่าไถ่แลกกับขอกินคุณชายสักหนึ่งคืนดีมั้ยเนี่ย!” ส่งมือไปขยุ้มแก้มนุ่มๆ สองที เป็นรับมาตั้งแต่รู้ตัวว่าเป็นกะเทย เพิ่งจะอยากลองเป็นรุกก็วันนี้ น่ารักน่าเอ็นดูซะเหลือเกิน อุ่ย! เป็นกระเทยค่า!” ตะโกนป้องกันตัวไปก่อน ว่าแล้วเมื่อกี๊เสียวสันหลังแปลกๆ สายตาพิฆาตจากกองหน้าทีมมหาลัยนี่เอง


 

 










               ธรณินวิ่งเหยาะๆ รอรับลูกที่เพื่อนร่วมทีมกำลังจะส่งมา สายตาก็มองลูกทีมองริมสนามที ดูไปดูมาก็เหมาะกับตำแหน่งคฑากรอยู่เหมือนกัน ถึงจะเตี้ยไปหน่อยก็เถอะ ถึงวันงานเดี๋ยวพวกเจ๊ๆ ก็วิ่งหาเสริมส้นมาให้เอง ส่วนท่าทางเงอะงะเชื่อว่าถ้าตั้งใจแล้วก็ฝึกฝนไม่นานก็คล่อง สำหรับเด็กคนนี้แน่นอนว่าความพยายามเป็นเลิศอยู่แล้วเขาดูออก แต่ไม่ใช่ว่าจะเก่งตั้งแต่วันแรกแบบนี้ ชมในใจไม่ทันขาดคำ ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงโยนไม้ขึ้นอากาศแล้วปล่อยให้หล่นกระแทกหัวเสียอย่างนั้น ร่างกายกระตุกอัตโนมัติเกือบจะปรี่เข้าไปหา ทว่าไอ้เด็กหน้าเหมือนปลากลับเงยหน้าขึ้นมาพร้อมเสียงหัวเราะแล้วก็รอยยิ้ม ประเมินจากสายตาดูรู้ว่าเจ็บไม่น้อย


               แต่ก็นั่นแหละยิ้มได้แล้วนี่..


               ปล่อยเวลาล่วงเลยไป ผลัดกันยิงประตู ผลัดกันเสียประตูจนฟ้าเริ่มมืด ถึงเห็นว่าพวกนิเทศฯเริ่มทยอยเก็บของแล้ว


               กูไปนะ มีธุระว่ะเขาตะโกนบอกเพื่อนในสนาม ก่อนจะรวบข้าวของวิ่งตัดไปอีกฝั่งหนึ่งที่มีปลาการ์ตูน


               โอ๊ย!!” แรงกดที่หัวทำให้รู้สึกเจ็บจนเผลอโวยวาย ก็เล่นกดเสียตรงจุดขนาดนั้น ถ้าเลือดคลั่งอยู่ป่านนี้คงทะลักออกมาแล้ว คุณหนู เจ็บครับ!”


               ชู่ว!” เขารีบปรามให้เงียบเสียง แต่ก็คงไม่ทันเพราะเราทั้งคู่กลายเป็นจุดรวมสายตาเป็นที่เรียบร้อย เพราะอยู่ในแวดวงเลยรู้ว่าตอนนี้เกิดกระแสอะไรบ้าง แต่ถ้าให้ไปนั่งใส่ใจวันๆ ไม่ต้องทำอะไรกินกันพอดี จะมีก็แต่ซื่อบื้อเนี่ยแหละที่ไม่รู้ว่าตัวเองถูกพูดถึงไปขนาดไหนแล้ว สม


               ยังไม่กลับเหรอครับ จะมืดแล้วนะอนลเพิ่งส่งพระพายขึ้นรถคุณอาเมื่อกี๊ แล้วก็กำลังจะพาตัวเองกลับเหมือนกัน แต่ก็ถูกทำร้ายร่างกายเสียก่อน


               ก็รอ—”


               รออะไรครับ


               รอเวลาธรณินดันไหล่ให้อีกคนนั่งลง ก่อนจะสั่งให้อยู่นิ่งๆ ซึ่งก็ทำตามคำสั่งได้เป็นอย่างดี สงสัยจะเคยถูกฝึกมาก่อน


               เป็นปลาการ์ตูนที่ตกใจแล้วเหมือนปลาปักเป้า แต่พอเชื่องก็เหมือนลูกหมา...


               เขาเปิดถังน้ำแข็งที่ติดชื่อว่าคณะนิเทศศาสตร์โดยไม่ได้ขออนุญาตใคร ใช้ผ้าเช็ดหน้าของตัวเองห่อเอาไว้หนึ่งก้อนใหญ่ ก่อนจะเดินกลับมาแล้วโปะลงบนหัวในจุดที่แตะแล้วร้อง แต่คราวนี้เบาแรงไปเกินครึ่ง


               อะ! อะไรอะครับ


               น้ำกรดมั้งเย็นขนาดนี้..จับเอาไว้อย่าให้หล่นไม่รู้สิ เห็นหน้าอ๊องๆ แล้วอยากแกล้ง กระเป๋าใบนี้ใช่มั้ยพอได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าก็หยิบขึ้นสะพายรวมกับสัมภาระตัวเอง ตามมา


               จะไปไหนเหรอครับ


               ไปส่ง


 




               อีปิ๋มจับกูที กูจะเป็นลมซอโซ่ทิ้งร่างไปในวงแขนของเพื่อน ก่อนจะถูกวางราบกับพื้นเมื่อรับน้ำหนักไม่ไหว ถ้าคุณชายมาเฝ้าน้องหนูไออุ่นซ้อมแบบนี้ทุกวัน แล้วกูต้องเห็นภาพแบบนี้ทุกวัน..หัวใจเล็กๆ ดวงนี้จะไปรับไหวได้ยังไง


               ใจเย็นค่ะซอโซ่ ถ้ามึงตายก็ตายด้วยกันก่อนที่เพื่อนร่วมชะตากรรมจะพากันล้มเหมือนเกิดโรคระบาด

 

              











               รถคันเดิมที่อนลเป็นคนลงมือล้างทั้งด้านนอกและด้านในจนวาววับจอดสนิทหน้าร้านอาหารของเจ๊ออย คุณเขาบอกว่าเป็นทางผ่านกลับบ้าน ติดรถมาจะได้ช่วยลดปัญหาภาวะโลกร้อนที่กำลังรณรงค์อย่างหนักในปัจจุบัน ได้คำตอบมาแค่นั้นแล้วก็ไม่กล้าถามอะไรเซ้าซี้ต่อเพราะกลัวจะโดนดุ


               ขอบคุณที่มาส่งครับคุณหนูยกมือไหว้เหมือนเดิมพร้อมรอยยิ้ม เพิ่งเคยเห็นคุณเขาใส่ชุดอื่นนอกจากชอปกับกางเกงยีนส์ แปลกตาดีเหมือนกัน


               เดี๋ยวธรณินเอ่ยขัดขึ้นก่อนที่คนตัวเล็กกว่าจะก้าวลงจากรถ ปกติกลับบ้านทางไหน


               อ๋อ เดินเลาะซอยข้างร้านก็ทะลุถึงตลาดแล้วครับพอเห็นแววตาสงสัยจึงรีบชี้ให้ดู ซอยตรงนั้นน่ะครับ


               มันมืด


               แต่หลายวันมานี้มีคนกลับพร้อมอุ่นตลอดเลยครับ ไฟหน้ารถส่องสว่างไม่น่ากลัวเลย แถมเขายังขับช้ามากอุ่นเดินถึงก่อนตลอด สงสัยจะเมา


               คิดงั้นแล้วสบายใจก็เอา..


               วันนี้ไม่ว่าง


               ครับ?”


               หมายถึง..ถ้าวันไหนรถคันนั้นไม่ว่าง ไม่มา อะไรแบบนี้


               อุ่นเดินได้ครับ เดินมาหลายปีแล้วไม่มีอันตรายอะไร


               ต้องรอให้มันเกิดก่อนเหรอถึงจะกลัว แล้วถ้าโดนโจรปล้น โดนโจรฆ่าตายอะ ทำไง


               คือ..เถียงไม่ออกเพราะบรรยากาศตรงนั้นก็อันตรายจริงๆ อย่างที่คุณเขาพูด


               เดินถนนใหญ่มันไกลกว่ากันมากมั้ยเขาถาม จริงๆ ก็พอรู้ทางเพราะเป็นระแวกแถวบ้าน ต้องเดินออกไปอ้อมตรงหัวถนนตรงโน้นถึงจะเป็นหน้าตลาด ไกลพอสมควรแต่แลกกับมีไฟทางแล้วก็รถสัญจรไปมาตลอดมันก็คุ้ม


               ไกลครับ แต่อุ่นเดินก็ได้ คุณหนูพูดซะน่ากลัวเลย


               ดี


               อุ่นไปได้ยังครับ


               ถึงบ้านแล้วโทรบอกด้วย


               เอ่อ..ดึกนะครับ คุณหนูอาจจะหลับไปแล้วตีสองเกือบตีสามไม่ใช่เวลาที่ชาวบ้านทั่วไปยังตื่นอยู่หรอก


               ก็จะไม่นอนจนกว่าจะโทรธรณินพูดเสียงแข็ง พรุ่งนี้เรียนเช้า ถ้าไม่ได้นอนก็จะตื่นสาย ถ้าฉันเช็คชื่อไม่ทันก็คือความผิดของนาย


               ครับ อุ่นจะรีบกลับแล้วก็รีบโทรนะอยู่ดีๆ ก็รู้สึกผิดเฉย


               เดี๋ยว


               ...



               พรุ่งนี้เจ็ดโมงเช้าโทรปลุกด้วย






จ้าาาาา นาฬิกาปลุกมันแพ๊งงงงงงง

อย่าลืมคอมเม้น ติดแท็กทวิตให้กลจ.เด็กตาดำๆคนนี้ ที่ใจอยากเป็นน้องอุ่นแต่ความจริงเป็นได้แค่เจ๊ซอโซ่..

              

                             

              

                  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.295K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,134 ความคิดเห็น

  1. #8097 binary_cd (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 12:58
    ดูแลน้องแทนแม่ๆด้วยนะคุมชาย
    #8,097
    0
  2. #8065 YanisaCH (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 12:38
    จ้าาาาาาาา
    #8,065
    0
  3. #8052 Kasalongkham (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 22:44
    โหดน้อยลงหน่อยพ่ออ 555
    #8,052
    0
  4. #8010 Yuri Nelobon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 18:51
    อยากมีสามีเป็นพี่ดินนนนน
    #8,010
    0
  5. #8005 Oill1478 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:36
    โง้ยยยยยย คูมดินนนน
    #8,005
    0
  6. #7972 kookmin312537 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 19:24
    น่ารักมากๆค่ะ
    #7,972
    0
  7. #7941 khanittha13 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 00:02
    โมเมนต์แฟนว่ะะะ
    #7,941
    0
  8. #7915 pcy921 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 09:19
    คุณหนูดินคะทำแบบนี้ให้แม่มาของเลยเหอะ แงงงงงงงเขิยนนนนนยยนนนนนนนน
    #7,915
    0
  9. #7901 lookkmhee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:56
    ล่าสุดน้องจะเป็นนาฬิกาปลุกแล้ว แงงงงงงงงงงง
    #7,901
    0
  10. #7854 NNNNNNNNK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 04:59
    อยากมีคนโทรปลุกบ้างค่าาาา
    #7,854
    0
  11. #7829 momomay79 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 23:25
    วงวารกลุ่มเจ้ซอโซ่ 55555
    คุณชายโทรรุ่นไหนไม่มีนาฬิกาปลุกหราา
    #7,829
    0
  12. #7817 kinnkinny (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 15:24
    น่อววววว ให้น้อนโทรปลุกง่าาาา
    #7,817
    0
  13. #7799 DDDoubleD (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:00
    ทำเป็นเข้มอะนายคุณหนู
    #7,799
    0
  14. #7764 Spices_smile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 13:00
    พ่อออออออ
    #7,764
    0
  15. #7729 Anpun97 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:59
    จีบแหละดูออกทำมาเปงให้เค้าโทรปลุก
    #7,729
    0
  16. #7718 Kannaporn_M (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:46
    จ้าาาาา มุกยังไม่หมดอ่ะเนอะ คนน้องก็ซื่อมากลูกเอ้ยยย
    #7,718
    0
  17. #7691 CallistoJpt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:25
    แหมมมมมมท พี่ดินหาข้ออ้างเก่งจริงๆเลยนะคนเรา เป็นคนเนียนเก่งที่อบอุ่นจริงๆ เอ็นดู~~
    #7,691
    0
  18. #7658 FDB88 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:00

    รวย แต่ไม่มีเงินซื้อนาฬิกาปลุกอะคนเรา ทำไมน่ารักแบบนร้ ยัยน้องก็ไม่รู้อะไรบ้างเล๊ยยย สงสารดิน 5555

    #7,658
    0
  19. #7647 HaeMay (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:51
    คุณหนูเป็นสายซึน หรือกลัวว่าไก่จะตื่นกันน้าา
    #7,647
    0
  20. #7625 R38912122 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:33
    คุณหนู~ ปากก็ร๊ายร้าย แต่ก็ใจดีกับน้องอุ่นจริงๆ ดูแลน้องดีมากกกกก :)
    #7,625
    0
  21. #7570 DN.K.TEN25 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:19
    แงงงงงพี่ดินนนนคนดี นุร้ากกกกก น้องมันอ๋องๆอ่ะเนอะ55555 พยายามเข้าน้า
    #7,570
    0
  22. #7559 Nuthathai Por (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:31

    คุณดินผู้แสนดี

    #7,559
    0
  23. #7547 EunPop 129 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:03
    แหมมม มีการให้น้องโทรปลุก
    เมื่อไหร่น้องจะเรียกพี่ดิน อยากเห็นน ต้องน่ารักมากแน่ๆ
    #7,547
    0
  24. #7499 xkun1411 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:19
    อยากจะแหมมมมมมมมมม555
    #7,499
    0
  25. #7468 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:43
    ทำไมต้องโทรปลุกอ่าาา 🌚🌝🌚🌝
    #7,468
    0