(end) ╂You warm my heart╂ อุ่นไอของดิน สนพ.Deep publishing

ตอนที่ 4 : 03 - ไออุ่นพองลม 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,067 ครั้ง
    12 เม.ย. 62


















               มาแล้วจ้ะป้าเข่งกะหล่ำปลีถูกยกวางด้านหลังร้าน ช่วยจัดเรียงขึ้นแผงเหมือนกับทุกวัน ส่วนพวกถุงผักหลากหลายชนิดพวกนั้นเป็นหน้าที่ของคุณป้าเจ้าของร้านที่จะลงมือต่อจากเขา ขายดีๆ นะจ๊ะ


               เอานี่ไปกินสิเจ้าอุ่น เมื่อเช้าป้าทำแกงเขียวหวานเลยตักมาเผื่อเธอยื่นถุงกับข้าวให้


               คนในตลาดไม่มีใครไม่รู้ว่าเจ้าหนุ่มน้อยคนนี้ต้องอดทนมากแค่ไหน จะมีก็แต่แม่ของเจ้าตัวนั่นแหละที่ไม่เคยมองเห็นความดี อะไรไม่ถูกใจนิดหน่อยก็ดุก็ตี ถ้าเจ้าอุ่นเป็นเด็กเหลวไหลเหมือนพวกวัยรุ่นท้ายซอย คนในตลาดก็คงไม่เข้าไปยุ่ง แต่เพราะความน่าเอ็นดูที่มีมากเหลือเกินทุกคนจึงรักเหมือนลูกเหมือนหลาน พยายามช่วยกันดูแลเท่าที่พอจะทำไหว แม้จะรู้ว่ามันทดแทนกับความรักของคนเป็นพ่อเป็นแม่ที่เด็กคนนี้ขาดไปไม่ได้แม้แต่น้อย


               ขอบคุณครับป้าเขายกมือไหว้ รับมาแขวนไว้ข้างรถเข็น


               เออ นี่แล้วแม่ยังไม่มาตั้งร้านเหรอ สายแล้วนะ


               วันนี้แม่ไม่ว่าง เดี๋ยวอุ่นส่งผักเสร็จค่อยไปตั้งร้านจ้ะเมื่อคืนกลับถึงบ้านก็ดึกดื่นเลยคิดว่าแม่คงเข้านอนไปแล้วเหมือนกับทุกครั้ง แต่พอเช้ามาจะเข้าไปปลุก ในห้องกลับมีเพียงแค่ผู้ชายคนนั้นที่นอนเมาไร้สติ ร้อนใจจนจะออกตามหากระทั่งพบเศษกระดาษที่วางไว้หน้าตู้กับข้าว เขียนว่าฝากตั้งร้านตอนเช้า แล้วสายๆ จะรีบกลับมา


               ไปกับพ่อหนุ่มรถเก๋งคนนั้นอีกแล้วรึ


               ใครเหรอจ๊ะป้า


               ก็สองสามวันมานี้น่ะ มีคนขับรถเก๋งมารับแม่เอ็งไปบ่อยๆ เขาเห็นกันทั่วตลาดเจ้าของแผงข้างๆ พูดเสริม วันนั้นไอ้ชาติมันมาเห็นพอดี ทะเลาะกันแทบตาย


               เรื่องนี้เขาไม่เคยรู้มาก่อน อันที่จริงในแต่ละวันเกิดอะไรขึ้นบ้างหากไม่ได้มาเห็นกับตา หรือมีคนในตลาดพูดให้ฟังก็ไม่มีทางรู้ แม่ไม่เคยเล่าอะไรให้เขาเลยแม้แต่นิด มันเป็นแบบนี้มานานมากแล้ว เพราะพูดคุยกันแต่ละทีมักจะจบที่การทะเลาะเป็นส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะพยายามทำตัวเป็นน้ำเย็นหรือผู้ฟังที่ดีมากแค่ไหน แม่ก็จะมีอะไรเล็กๆ น้อยๆ มาโมโหใส่อยู่ตลอด เลยตัดปัญหาไปว่าจะคุยเท่าที่จำเป็น อย่างน้อยก็ไม่ต้องผิดใจกับแม่ แต่กลายเป็นว่าวิธีแก้ปัญหานั้นส่งผลเสียโดยการเพิ่มระยะห่างระหว่างเราเรื่อยๆ อย่างไม่รู้ตัว


               ถ้างั้นอุ่นไปตั้งร้านก่อนนะจ๊ะป้าอยากจะถามให้รู้ แต่อีกใจคิดได้ว่าเรื่องจำพวกนี้ถามคนของเราก่อนจะดีกว่า

 






               อนลตั้งร้าน ตรวจเช็คของจากพ่อค้าจากโรงงานจนเรียบร้อย จัดแยกชนิดของเนื้อหมูเพื่อสะดวกต่อการหยิบขาย มีลูกค้าประจำแวะเวียนเข้ามา แค่เฉพาะช่วงเช้าก็ขายดิบขายดีจนเงินเต็มกระป๋อง เขาโทรเข้าไปบอกป้านวลว่าวันนี้อาจจะเข้าไปล้างรถให้สายหน่อย เพราะไม่รู้ว่าแม่จะกลับจากธุระตอนไหน ฝ่ายนั้นรีบบอกว่าไม่เป็นไร วันนี้คุณๆ ไม่มีใครต้องใช้รถเพราะบินไปต่างประเทศกันหมด ส่วนรถของคุณหนูก็ไม่ใช่เวรล้างวันนี้ อีกอย่างคุณเขาน่าจะมีเรียนช่วงบ่ายเพราะตอนนี้ยังไม่เห็นว่าจะตื่นลงมา   


               นี่คงเป็นอีกหนึ่งเรื่องดีๆ ในความโชคร้ายของชีวิตที่อนลพบเจอ ที่ยังพอรั้งให้เขาสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้ เพราะถ้าขาดผู้คนเหล่านี้ไป ทุกอย่างมันคงแย่เกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด เจ้านายดีๆ มีคนรักใคร่เมตตา ไม่ว่าจะเป็นเจ๊ออย คนในตลาดแห่งนี้ หรือป้านวลที่ห่วงใยเหมือนลูกเหมือนหลาน แล้วก็คุณหนูที่คอยช่วยเหลืออยู่ตลอด


               เกือบๆ อาทิตย์ที่ได้รู้จักกันมา ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณเขาหยิบยื่นความสบายใจมาให้ สอนให้ปล่อยวางอะไรๆ ที่มันหนักเกินความสามารถ อันไหนทนไม่ไหวก็ให้ลองคิดดูว่าทนไปแล้วได้อะไร สิ่งที่จะตอบแทนมามันคุ้มค่ากับความทรมานไหม ถ้าไม่แล้วจะไปทนทำไม รู้ว่าเหนื่อยก็ต้องหยุดพัก ไม่ใช่ฝืนให้ร่างกายเคยชินจนกลายเป็นเรื่องปกติ ทั้งหมดนี้คือคำพูดของคุณหนูในทุกครั้งที่เราบังเอิญเจอกัน บังเอิญคุณหนูมาเจอเขาตอนที่กำลังร้องไห้ บังเอิญมาเจอตอนที่เกิดเรื่องไม่ดี บังเอิญมาช่วยไว้ได้ทันทุกครั้งที่มีปัญหา เป็นความบังเอิญที่กำลังจะกลายเป็นความเคยชินไปเสียแล้ว..


              





               เจ็ดโมงนิดๆ อนลมาถึงหน้าบ้าน ไม่ต้องกดออดหรือแนะนำตัวคุณลุงคนสวนที่ยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านก็เปิดประตูให้ เขายกมือสวัสดีทักทายก่อนจะรีบเริ่มงานของตัวเอง


               อ้าว ไหนบอกว่าจะมาช้าไงเจ้าอุ่น


               ป้านวลสวัสดีจ้ะ พอดีแม่กลับมาแล้วอุ่นเลยรีบมาเขาหยิบถุงผ้าที่ถือติดยื่นให้ วันนี้โรงงานมาส่ง อุ่นเห็นเนื้อหมูสวยๆ เลยเอามาฝากป้านวลครับ มีทั้งสันใน สันคอ แล้วก็สามชั้น


               ถือมาเองเหรอ หนักขนาดนี้เธอรับวางไว้โต๊ะหินด้านข้าง เด็กคนนี้ชอบทำอะไรเกินตัวอยู่เรื่อย ให้เฉยๆ ป้าไม่เอาหรอกนะ คิดเงินมาเถอะ


               ไม่เป็นไรครับป้า อุ่นหยิบมาแค่นี้แม่ไม่รู้หรอกครับของมาลงทีเป็นถุงใหญ่ๆ หยิบสามชั้นออกมาสักสี่ห้าเส้นไม่ดูไม่ออกหรอกว่าหายไป


               เรานี่นะอ้าวคุณหนู ตื่นแล้วหรือคะ"


               อนลยกมือไหว้ คุณเขายังอยู่ในชุดนอน ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงเหมือนเพิ่งลุกจากหมอนยังไงอย่างงั้น แปลกตากว่าทุกครั้งที่ได้เจอกัน คุณเขานั่งลงบนโต๊ะหินอ่อนข้างๆ โรงรถ ขอกาแฟหนึ่งแก้วจากป้านวล แล้วก็ก้มเล่นโทรศัพท์มือถือที่หยิบติดมือมา ส่วนอนลก็ไม่ได้สนใจ จัดการดึงลากสายยางมากองเอาไว้ ฉีดน้ำจนเปียกชุ่ม ตีฟองน้ำยาในกะละมังก่อนจะชโลมทั่วคัน วันนี้เป็นคิวของรถแวนคันใหญ่ที่ให้เดาก็คงเป็นรถสำหรับครอบครัว แล้วก็อีกคันป้านวลบอกว่าเป็นของคุณหญิงเจ้าของบ้านที่เคยล้างไปแล้วหนึ่งครั้ง คุณหญิงฝากป้านวลชมว่าสะอาดเรียบร้อยดีมากทั้งด้านนอกด้านใน ส่วนคันของคุณหนูเพิ่งจะล้างไปเมื่อสองวันก่อน วันนี้จึงยังไม่ต้อง


               วันนี้มีเรียนกี่โมงธรณินหาจังหวะที่อีกคนเอื้อมไปปิดสายยางแล้วเดินมาขัดประตูใกล้ๆ ที่เขานั่งอยู่


               แปดโมงสี่สิบครับจุ่มน้ำยาอีกครั้งก่อนจะออกแรงขัดจนฟองเปลี่ยนสี 


               นวลปรางเดินเข้ามาพร้อมกับแก้วกาแฟดำในมือ เช้านี้คุณหนูจะรับอะไรดีคะ ป้าจะได้เตรียม


               ไม่เป็นไรครับธรณินรับกาแฟจากมือป้านวลดื่มทีเดียวหมดแก้ว


               เดี๋ยวก็ได้ลวกปากกันพอดี จะรีบไปไหนคะเนี่ยน้ำเพิ่งสุกจากกา มองไม่เห็นควันหรือยังไงกัน


               ผมเพิ่งคิดได้ว่ามีธุระ เดี๋ยวข้าวเช้าไปหากินที่มอเองครับ พูดแค่นั้นก่อนจะหายเข้าไปในบ้าน


               ..สงสัยว่าจะรีบจริงๆ ถึงขนาดเดินเท้าเปล่ากลับเข้าบ้าน ลืมสลิปเปอร์ที่ใส่ออกมาทิ้งไว้อยู่ใต้ม้าหิน..


               ใกล้เสร็จหรือยังล่ะเจ้าอุ่น เดี๋ยวก็ไปเรียนไม่ทันหรอก


               ใกล้แล้วครับป้า เหลือแค่ล้างน้ำกับเช็ดแห้งก็เสร็จแล้วจ้ะ


 












               ธรณินสวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์ หยิบเสื้อชอปพาดไว้บนบ่า กวาดข้าวของบนโต๊ะลงกระเป๋า อีกมือขยี้ผ้าเช็ดผมให้แห้งแบบส่งๆ คว้าได้ถุงเท้าคู่หนึ่งก็ยัดลงกระเป๋ากางเกง และไม่ลืมกล้องถ่ายรูปที่พกติดตัวอยู่ตลอด ก้าวลงบันไดทีละสองขั้นโดยไม่กลัวหัวจะทิ่ม


               แต่ทว่า..


               รถทั้งสองคันถูกถอยกลับเข้าไปในโรงจอดด้วยสภาพเงาวับ เหลือเพียงคนสวนกำลังกวาดไล่น้ำที่เจิ่งนองให้ลงท่อ


               เอ้า ตาพจน์รีบไปถอยรถมาให้คุณหนูเร็วนวลปรางออกคำสั่ง เห็นคุณเขารีบขนาดไม่ใส่ถุงเท้าสงสัยจะมีธุระด่วนจริงๆ


               ป้านวล เด็กล้างรถล่ะครับ


               กลับไปแล้วค่ะคุณหนู ป้ากลัวเจ้าอุ่นจะไปเรียนไม่ทัน ล้างเสร็จเลยให้รีบไปไหนจะต้องกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านอีก หน้าที่ถอยรถเก็บกับทำความสะอาดพื้นที่ลุงพจน์แกเลยอาสาทำแทนให้ ตาพจน์เร็วๆ เข้า ไปถอยรถมา


               ไม่ต้องแล้วครับ


               อ้าวทำไมล่ะคะ


               วันนี้ผมมีเรียนบ่ายป้านวลจำไม่ได้เหรอ


               อ้าว ก็คุณหนูบอกป้าว่ามีธุระ


               ตอนนี้ไม่มีแล้วครับ


               เหลือเวลาอีกเกือบชั่วโมง มหาลัยก็อยู่ใกล้แค่นี้ ไม่รู้ว่าจะรีบไปไหน


               แล้วก็เตรียมอาหารเช้าด้วยนะครับ เดี๋ยวผมลงมากิน


               จะซื่อไปถึงไหน ถามเวลาเรียนแล้วรีบลุกไปแบบนั้นไม่รู้เลยหรือไงว่าให้รอไปด้วยกัน


               ซื่อบื้อไม่มีใครเกิน


               ว่าป้าหรือคะ


               ตอนเด็กๆ กินปลาบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้














              

               นักศึกษาปีหนึ่งกำลังนั่งกุมขมับ อนลลืมเสียสนิทว่าวิชาบ่ายของวันนี้อาจารย์ให้เตรียมกล้องถ่ายรูปมา ส่วนใครไม่มีก็ให้ไปทำเรื่องขอยืมทางมหาวิทยาลัยได้ แต่ต้องไปจองในระบบก่อนหนึ่งวัน ซึ่งตอนนี้เหลืออีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงจะไปทันได้อย่างไร ใจเขาคิดเอาไว้ตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วตอนรับคำสั่งว่าจะขอยืมเจ๊ออยเลยไม่ได้หาเวลาทำเรื่อง แต่สุดท้ายก็ลืมสนิท นึกขึ้นได้ก็ตอนเห็นภูผากับพระพายสะพายกระเป๋ากล้องมาคนละตัว


               พระพายอุตส่าห์เตือนในกรุ๊ปไลน์แล้วแท้ๆ ภูผาล่ะอยากจะตบหัวสักทีเผื่อไอ้ความเบลอๆ ของเพื่อนมันจะกระเด็นหายออกไปสักหน่อย


               ไม่มีกล้องไม่เช็คชื่อให้อนลอ่านทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสมุดจดงาน ทั้งที่จดเอาไว้แต่ก็ไม่ยอมเปิดอ่าน เซ็งตัวเองจริงๆ คะแนนเช็คชื่อหาย แถมไม่มีกล้องทำAssignmentในห้องก็ไม่ได้อยากจะร้องไห้


               อุ่นลองไปคุยกับห้องMedia ดูก่อนมั้ย เผื่ออาจารย์เขาจะให้ยืมพารวีเสนอทางออก เราใช้แค่แป๊บเดียวเอง ไม่ได้ยืมค้างคืน ไม่น่าจะต้องทำเรื่องอะไรเยอะแยะนะ


               เออจริงของพระพาย มึงรีบออกไปตอนนี้เลยอุ่น วิชานี้เช็คชื่อไปแล้ว เดี๋ยวกูจดงานไว้ให้


               โอเค งั้นเดี๋ยวเรารีบไปรีบมา


               อนลฝากกระเป๋าไว้ที่เพื่อน ทำทีเหมือนลุกไปเข้าห้องน้ำ แต่พอหลุดจากประตูห้องเรียนก็สับแหลก คิดคำนวณดูแล้วไม่ได้มีเวลามากพอจะยืนรอรถรางจึงตัดสินใจวิ่งตัดผ่านโรงอาหารคณะ ความโชคดีของการเกิดเป็นคนตัวเล็กคือสามารถแทรกฝูงคนที่ยืนเข้าแถวรออาหารได้โดยไม่โดนด่า


              



               ธรณินลุกขึ้นจากโต๊ะริมสุดทางเดิน ปลายสายตามองเห็นใครบางคนที่แทบจะจมหายไปกับกลุ่มคนจำนวนมาก เหมือนปลาการ์ตูนว่ายทวนน้ำท่ามกลางฝูงทูน่าตัวใหญ่ที่พร้อมจะกลืนหายลงไปในท้อง ตัวใหญ่ไม่เท่าคีบเขายังจะทำซ่า


               ปึก!


               เขาจงใจเดินออกไปขวางให้ปลาการ์ตูนตัวน้อยที่ว่ายไม่มองทางเดินชนเข้าอย่างจัง ใจแค่อยากจะให้หยุดคุยกันสักเดี๋ยว ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เจ็บตัวเลยสักนิด


               เจ็บหรือเปล่า


               ใครใช้ให้เอาหัวมาชนที่ไหล่เขากันล่ะ


               ..สูงเท่าไหล่ที่ไม่ใช่ประโยคคำถามของจริงเลยคนนี้น่ะ..


               ขอโทษครับอนลเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยแดงปรากฏเด่นชัดบนหน้าผาก คุณหนู


               เดินไม่มองทาง จะรีบไปไหน


               จะไปห้อง Media Center ครับ


               ไปทำอะไร


               ไปยืมกล้องครับ ผมต้องใช้เรียนวิชาถัดไป


               ไม่รู้หรือไงว่าของห้องMediaต้องยืมก่อนวันนึงตอนปฐมนิเทศสงสัยจะนั่งหลับ


               รู้ครับ แต่อุ่นลืมสนิทว่าต้องใช้กล้องวันนี้ เลยจะลองไปคุยกับอาจารย์ดูเผื่อจะได้ครับ


               เป็นครั้งแรกที่เด็กล้างรถใช้สรรพนามเรียกชื่อแทนตัวเอง หลังจากเคยฟังเวลาพูดกับคนอื่น มองๆ ดูแล้วไม่มีอะไรบ่งบอกได้เลยว่าเจ้าปลาการ์ตูนตัวนี้เรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีหนึ่ง ทั้งส่วนสูง คำพูดคำจา ไหนจะท่าทางเงอะๆ งะๆ เห็นข้างนอกเต็มที่เขาให้แค่มัธยมปลายเท่านั้น ยิ่งเรียกแทนตัวเองว่าอุ่นอย่างนั้น อุ่นอย่างนี้


               โคตรเด็กเลย..


               ธรณินไม่พูดไม่จา ปลดสายกล้องจากคอตัวเองคล้องให้คนตรงหน้า จัดปกเสื้อให้เรียบร้อยก่อนจะถอยออกมาหนึ่งก้าว


               อะไรครับรู้ตัวอีกทีก็มีอะไรหนักๆ คล้องอยู่ที่คอแล้ว


               ก็แล้วต้องใช้อะไรล่ะ


               แต่ว่านี่มันเป็นกล้องของคุณหนูนะครับ


               ใช้ไม่ได้?” มีข้อห้ามแปะไว้หน้าห้องหรือไง


               เปล่าครับก็แค่เกรงใจ ไม่เห็นต้องทำหน้าตาหาเรื่องกันขนาดนั้นเลย ดุขนาดนี้อยากจะรู้จริงๆ ตอนเด็กป้านวลใช้อาหารยี่ห้ออะไรเลี้ยงนะ


               ไม่ต้องห่วง ไม่ได้ให้ยืมฟรีๆ หรอก


               จะให้อุ่นล้างรถให้อีกเหรอครับถ้าแลกกับไม่ถูกหักคะแนนวิชาถ่ายภาพ ล้างฟรีสิบครั้งยังได้


               ไม่เอา เบื่อแล้ว


               แล้วจะให้อุ่นทำอะไรล่ะครับทำได้ทุกอย่างยกเว้นเสียเงินเช่า กล้องตัวนึงเคยได้ยินว่าหลายหมื่นอยู่ เสียค่าเช่าทีหลายร้อยแน่


               เอาโทรศัพท์มานี่


               อนลล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงยื่นให้ หรือว่าจะเอาไว้ประกัน..


               คุณเขากดๆ อะไรอยู่สามที  เดี๋ยวคิดได้แล้วไลน์ไปบอก


               พูดจบก็หย่อนโทรศัพท์คืนใส่กระเป๋าเสื้อเจ้าของ


               ถ้างั้นผมไปก่อนนะครับ สัญญาว่าจะดูแลกล้องดีๆไม่รู้หรอกว่าราคามันเท่าไหร่ รู้แค่ว่าไม่ใช่หลักพันแน่ๆ ทำพังขึ้นมาหาเงินซื้อใช้ไม่ไหวแน่ไอ้อุ่น


               เดี๋ยวเขายกโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมากดถ่ายสุ่มๆ


               คุณหนูถ่ายรูปผมเหรอครับ


               เอาไว้เป็นหลักฐาน กล้องหายจะได้แจ้งตำรวจจับถูกคน


               คุณเขาพูดเสร็จก็เดินจากไป อนลได้แต่กอดกล้องDSLRไว้แนบอก ตอนนี้ถ้ามีใครมาชนจะตีลังกาม้วนหลังกอดกล้องเอาไว้อย่างดี


               ..เสียโฉมไม่ว่า กล้องพังไม่ได้..













 

               ธรณินกลับมาที่โต๊ะนั่งรวมกับกลุ่มเพื่อน สายตาจดจ้องอยู่กับโทรศัพท์ของตัวเอง เมื่อกี๊ที่พูดไปก็แค่ขู่ เป็นโรคจิตชอบมองสีหน้าตื่นตระหนกตกใจของเด็กล้างรถ สงสัยเป็นปลาการ์ตูนวิเศษ เวลาตกใจถึงได้แปลงร่างพองลมเป็นปักเป้าได้


               ..คนอะไรตกใจแล้วแก้มพอง..


               กล้องมึงหายไปไหนไอ้ดินสองปีมาแล้วที่ไม่เคยเห็นว่าคอของเพื่อนสนิทโล่งๆ แบบนี้ แปลกตาใช่เล่น


               ให้เด็กยืม


               มึงเนี่ยนะให้คนยืมกล้อง!”


               มึงจะเสียงดังทำไมไอ้เชนธรณินปรายตามองเพื่อนให้เบาเสียง ก่อนจะก้มดูโทรศัพท์ต่อ


               ก็ตั้งแต่ที่พี่—”


               หุบปากไอ้เหี้ยเชนทามไธตบหัวเพื่อนดังผัวะ หน้าแทบจะทิ่มจานข้าว


               เออ กูขอโทษ ไม่พูดแล้ว


               ตั้งแต่ที่เธอจากไป กล้องก็กลายเป็นอวัยวะที่สามสิบสาม เสมือนกับว่าให้คนบนฟ้าได้เห็นในสิ่งที่เขาเห็น สิ่งสวยงามที่เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้สัมผัสมัน..


               กูไม่เป็นไร มันนานมาแล้วไอ้พวกนี้เห็นเขาเป็นเด็กอนุบาล ไม่สามารถแยกแยะเรื่องอดีตกับปัจจุบันออกจากกันหรือไง


               แต่แบบนี้ แสดงว่ามึงก้าวออกมาได้แล้วนะเว่ยอย่างน้อยก็หนึ่งก้าว


               ..ก้าวออกมาอย่างนั้นเหรอ..


               ..ยึดติดกับมันมานานเท่าไหร่แล้วนะ..


               ใครกันวะดึงไอ้ดินออกมาได้


               ธรณินไม่ได้สนใจตอบคำถามของเพื่อนสนิท เขากดเข้าแอปพลิเคชันอินสตาแกรมที่มีแต่ภาพท้องฟ้าในแต่ละวัน บางภาพก็มีเมฆก้อนใหญ่ บางภาพเป็นสีส้มเข้ม บางภาพก็มืดจนเห็นดาว เป็นบัญชีที่ไม่มีรูปคนเลยแม้แต่รูปเดียว แต่เพราะชื่อแอคเค้าท์ที่บ่งบอกว่าเจ้าของเป็นใคร ยอดกดติดตามถึงได้มากมายมหาศาล แน่นอนว่าหลายหมื่นคนที่Follow มีไม่ถึงสิบคนหรอกที่ตามเพราะว่าถูกใจในสไตล์การถ่ายภาพของเขา คนส่วนมากก็แค่อยากรู้ว่าจะโพสรูปท้องฟ้าไปถึงเมื่อไหร่ จนถึงขั้นมีการพนันเกิดขึ้นว่าใครที่จะได้เข้าไปอยู่ในอินสตาแกรมของคุณชายแห่งภาควิชาวิศวกรรมศาสตร์


               ..แต่ก็ไม่เคยมีใครได้รับสิทธิ์นั้น..


               ธรณินเลือกรูปล่าสุดในแกลลอรี่ ครอปเอาตั้งแต่ส่วนใต้คางไปจนถึงสองมือที่ประคองกล้อง อวัยวะที่สามสิบสามของเขาเอาไว้อย่างดี


               กดแป้นพิมพ์ ใส่แคปชันที่ยาวที่สุดตั้งแต่เล่นอินสตาแกรมมา และมันอาจจะเป็นคำตอบของคำถามที่คเชนทร์สงสัย..


               ปลาการ์ตูนซื่อบื้อ


               ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่า แต่ถ้าไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไร






50%







 

               อนลมาถึงก่อนเวลาเรียนแบบเฉียดฉิว เขานั่งลงตรงที่ว่างระหว่างพระพายกับภูผา วางกล้องDSLRที่เพิ่งได้ยืมไว้บนโต๊ะ แต่ก็ไม่ได้ถอดสายคล้องคอออก เผื่อว่ามีใครเดินมาเกี่ยวหล่นไปจะได้ไม่ตกพื้น เพราะถ้าพังขึ้นมามีหวังได้โดนแจ้งตำรวจจับอย่างที่คุณเขาพูดเอาไว้ หลักฐานชัดเจนเป็นรูปถ่ายแบบนั้นไม่รอดแน่


               ได้มาด้วยเหรออุ่น


               เอ่อ..คือเปล่าอะจะบอกว่ายังไงดีล่ะทีนี้ พอดีเจอรุ่นพี่ เขาเลยให้ยืมมาเป็นรุ่นพี่ก็แล้วกัน ขืนพูดไปว่าเป็นเจ้านายสงสัยต้องเล่าอีกยาว


               รุ่นพี่คนไหนวะ กูรู้จักป้ะ


               ยังไม่ทันจะอ้าปากพูดเสียงประตูก็ดังขึ้น อาจารย์ประจำวิชาเดินเข้ามาพร้อมกับกล้องและอุปกรณ์ต่างๆ ที่เขาไม่รู้จัก แล้วก็มีกล่องพลาสติกใบใหญ่ด้านในบรรจุพวกโมเดลหุ่นยนต์ บางตัวก็รู้จัก บางตัวก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก ประเด็นคำถามของภูผาก็เลยถูกปัดตกไป และหันหน้ามาสนใจกับการเรียนการสอนในวันนี้แทน


               วันนี้ผมสั่งให้เตรียมกล้องกันมาใช่มั้ยครับ มีใครติดปัญหาอะไรหรือเปล่า


               เกือบทั้งหมดไม่ได้มีใครยกมือ จะมีก็แต่ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ อย่างเพื่อนบางคนมีแค่กล้องชนิดmirrorless บางคนก็พกเป็นกล้องฟิล์ม ตามสไตล์ที่ทุกคนถนัด อาจารย์ไม่ได้ห้ามหรือมีข้อบังคับ เพราะวิชานี้แค่จะสอนให้ถ่ายรูปเป็น ใครสนใจชนิดไหนก็ศึกษาชนิดนั้นไป


               วัตถุที่ผมเตรียมมาให้ถ่ายวันนี้มีจำกัดชิ้น เพราะฉนั้นพวกคุณก็แบ่งกลุ่มกันสักสี่ถึงหกคน เอาตามสะดวกนะ ระหว่างนี้ผมจะสอนความรู้พื้นฐานชนิดของกล้อง อย่างที่พวกคุณเอามาเท่าที่เห็นก็มีDSLR เป็นส่วนใหญ่ อันนี้จะนิยมใช้มากที่สุด เดี๋ยวนี้ถ้าเป็นตัวคุณภาพสูงหน่อยก็สามารถถ่ายหนังสั้นได้เลย อย่างของเพื่อนตัวนี้


               อาจารย์ชี้มาที่ตัวในมือของอนล และเอ่ยปากขอยืมโชว์ให้เพื่อนๆ ในห้องดู ตัวนี้Nikon D850 สามารถถ่ายวีดีโอ 4K ได้ ความชัดก็น่าจะประมาณสี่สิบเจ็ดล้านพิกเซลถ้าผมจำไม่ผิด..ราคาตอนนี้ก็อยู่สักประมาณราวๆ แสนต้นๆ


               อะไรนะ!


               แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันอยู่ที่ฝีมือ รูปจะออกมาสวยไม่สวยราคากล้องไม่เกี่ยวนะครับ


               อาจารย์พูดจบก็ส่งคืนเจ้าของ อนลรับกลับมาด้วยมือติดสั่น ให้ตายเหอะ ของบนคอเขาตอนนี้ราคาแสนกว่าบาท มันหล่อขึ้นมาจากทองคำหรือไงกันนะ ทั้งชีวิตไม่เคยได้แตะของราคาเกินหมื่นด้วยซ้ำ แค่คิดเอาเองว่าหลายหมื่นก็กลัวจะตายอยู่แล้ว แต่นี่มันเป็นแสน คุณหนูเขาคิดอะไรอยู่ถึงให้เด็กล้างรถอย่างเขายืมของราคาสูงขนาดนี้ ก็น่าจะรู้ว่าหากมันพังหรือหายขึ้นมา สิบปีจะเก็บเงินซื้อใช้ให้ไหวหรือเปล่ายังไม่รู้เลย


               อุ่น เป็นไรป้ะเนี่ย


               ป..เปล่าก็แค่ช็อคๆ นิดหน่อย


               รุ่นพี่เขาใจดีเนอะ ให้มึงยืมกล้องตัวละเป็นแสน


               อย่าย้ำได้ไหม..จะร้องไห้แล้ว


               นั่งฟังบรรยายไปเกือบๆ ครึ่งชั่วโมงก็ถึงเวลาปฏิบัติจริง กลุ่มของพวกเราได้เป็นโมเดลเปียโนอันเล็ก มันเป็นกล่องดนตรีสามารถไขลานเล่นเพลงได้ อนลเคยเก็บตังจะซื้ออยู่หลายครั้งหลายหน แต่พอเก็บได้ก็เสียดายเงิน สุดท้ายก็ต้องเอาไปใช้ในส่วนอื่นที่สำคัญกว่า เลยทำได้แค่ไปเดินเล่นตามที่วางขายเท่านั้น


               นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้จับกล้องถ่ายรูปจริงๆ จังๆ โดยส่วนตัวเป็นคนชอบอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ค่อยมีโอกาสสักเท่าไหร่ ยิ่งตอนนี้กล้องในโทรศัพท์ก็เปิดติดบ้างไม่ติดบ้าง เลยห่างหายจากวงการไปนาน พอได้มาลองอีกทีในวันนี้ก็สนุกดี


               วันนี้เอาเท่านี้ก่อนแล้วกันนะครับ สัปดาห์หน้าขอให้ติดกล้องถ่ายรูปมาเหมือนเดิมนะ..ไปได้ครับ


               สิ้นเสียงพูดของอาจารย์ อนลรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความไปหาชื่อที่ขึ้นอยู่ในช่องของเพื่อนใหม่ ไม่ว่าจะยังไงต้องรีบคืนกล้องให้เร็วที่สุด ยิ่งอยู่ในมือนานเท่าไหร่ความเสี่ยงยิ่งเพิ่มสูงมากเท่านั้น ตอนนี้เหมือนถือถ่านร้อนๆ อยู่ในมือ อยากจะโยนให้ห่างตัวโดยเร็ว เขาได้คำตอบกลับมาในทันทีว่าฝ่ายนั้นยังไม่เลิกเรียน ให้มารอเจอหน้าตึกวิศวะฯ


               อุ่นกับผาจะไปไหนต่อหรือเปล่า พารวีพูดพลางเก็บของเข้ากระเป๋า


               เดี๋ยวผาไปคัดบอลคณะหลังมออะพายจะไปนั่งรอคุณอาที่นั่นก็ได้นะ เย็นแล้วไอ้อุ่นมันต้องไปทำงาน


               กลายเป็นกฎของกลุ่มไปโดยปริยาย ว่าจะต้องมีคนใดคนหนึ่งหรือว่าทั้งสองอยู่รอจนกว่าเพื่อนผู้หญิงคนเดียวของพวกเราจะเดินขึ้นรถคุณอาเสร็จเรียบร้อยถึงค่อยแยกย้ายกันอีกที จริงๆ พระพายบอกกับเพื่อนหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้อง ก็แค่วันแรกเท่านั้นที่ยังไม่คุ้นสถานที่เลยขอร้องให้อยู่เป็นเพื่อน ตอนนี้หลับตาเดินคนเดียวในมหาวิทยาลัยยังได้ แต่ก็นั่นแหละสุดท้ายก็ไม่มีใครยอม ทำจนกลายเป็นกิจวัตร


               ไม่เป็นไร วันนี้ที่ร้านเจ๊ออยหยุดน่ะ เดี๋ยวอุ่นไปรอเป็นเพื่อนพายได้ วันนี้สายของเจ๊ออยบอกว่าอาจจะมีตำรวจมาตรวจที่ร้าน พวกพนักงานที่อายุไม่ถึงยี่สิบเลยถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าไป นานๆ ทีจะมีเวลาช่วงเย็นว่างๆ เหมือนคนอื่นเขา ช่างใจอยู่สองอย่างว่าจะกลับไปนอนแต่หัวค่ำ หรือไปนั่งอ่านหนังสือที่สวนแถวบ้านดี


               ผาคัดตัวนักบอลเหรอ เมื่อเช้าตอนผากับอุ่นยังไม่มาก็มีรุ่นพี่มาชวนพายไปคัดคฑากรเหมือนกัน


               เขาเตรียมงานกันตั้งแต่เปิดเทอมเลยเหรอเพิ่งจะเริ่มเรียน ปรับตัวได้ไม่เท่าไหร่ ก็มีกิจกรรมมาให้ทำเสียแล้ว ถ้าพายเป็นคฑากรต้องสวยมากแน่ๆ หนุ่มมองกันเพียบ


               ยังไม่ได้คัดตัวเลยอุ่น อีกอย่างไม่รู้ว่าอาวินท์จะให้หรือเปล่ากับอาเบลล์เธอไม่ห่วงหรอก รายนั้นสนับสนุนทุกอย่างหากว่าเป็นกิจกรรมที่ทำแล้วไม่เสียหายต่อตัวเอง แต่ท่านประธานคนโหดน่ะสิ ข้อแม้ต้องตามมาอีกเป็นร้อย


               ถ้างั้นแยกกันตรงนี้เลยเนอะ กูต้องไปสนามละ ดูแลพระพายดีๆ นะไอ้อุ่นภูผาโบกมือให้เพื่อนก่อนจะแยกไปลงบันไดอีกฟากตึก


               ภูผาไม่เหมือนวันแรกที่เจอกันเลยอะก่อนสนิทดูเหมือนว่าจะเรียบร้อยขี้เขิน แต่นี่อะไร เหมือนเรามีอาวินท์อีกคนห่วงยิ่งกว่าพ่อ ลองบอกว่ามีใครมาทำให้ไม่พอใจสิ สายนี้เขาพร้อมลุยให้เลย เลือดร้อนกว่าน้ำมันในกระทะปาท่องโก๋อีก


               ไอ้ผาก็แบบนี้ เห็นปากร้ายแต่ห่วงเพื่อนยิ่งกว่าอะไร ผาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตของเราเลยนะอนลว่าแต่ตอนนี้มีพระพายเพิ่มมาอีกคนละ


               อุ่น เราขนลุกพารวีผลักเพื่อนให้ไปไกลๆ เพื่อนสนิทเวลาพูดประโยคเลี่ยนๆ แบบนี้แล้วสยองบอกไม่ถูก     


 











               น้ำแดงสองแก้ววางลงบนโต๊ะในศาลาริมน้ำที่ประจำของพวกเรา มันตั้งอยู่เยื้องๆ กับตึกวิศวะฯพอดิบพอดี ส่งพระพายขึ้นรถคุณอาเสร็จ คืนกล้องเรียบร้อยก็ค่อยกลับบ้าน อยากจะลองนอนแต่หัวค่ำดูเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะข่มตาหลับได้ลงไหม


               น้องพระพาย~


               เจ้าของชื่อหันหลังกลับไปมอง พอเห็นว่าเป็นใครก็วางแก้วน้ำแดงลงและยกมือไหว้ รุ่นพี่คนนี้คือคนที่มาทาบทามให้เธอลงคัดตัวคฑากร ต่างตรงที่เมื่อเช้ามาแค่คนเดียว แต่ตอนนี้ศาลาริมน้ำของเราดูแคบลงไปถนัดตา


               ต๊าย ตาย โลกกลมจริงๆ หนูพระพายกับน้องไออุ่นเป็นเพื่อนกันเหรอจ๊ะลูกรุ่นพี่สาวสองคนหนึ่งนั่งลงข้างๆ อนลอย่าสงสนิทสนม แนะนำตัวแล้วกันนะจะได้ไม่ตกใจ พี่ชื่อซอโซ่ เรียกเจ๊โซ่ก็ได้ นี่เจ๊มงกุฎผู้ช่วยเจ๊เอง แล้วก็นี่พี่ปิ๋ม เราสามคนเป็นฝ่ายคัดตัวแล้วก็ดูแลน้องในขบวนจ้ะ  


               ปีหนึ่งทั้งสองยกมือสวัสดีพี่ๆ อีกครั้ง อนลขยับนั่งชิดเพื่อน พระพายหน้าตาดี โปรไฟล์ดี เป็นที่จับตามองตั้งแต่วันแรกๆ คนอื่นจะมารู้จักหน้าตา รู้จักชื่อก็คงไม่ผิด แต่พวกพี่ๆ มารู้จักเขาด้วยนี่สิแปลก กิจกรรมอะไรไม่เคยลง ไม่เคยพบปะสุงสิง รุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยที่รู้จักแล้วก็เคยคุยจริงๆ ก็มีแค่คุณหนูเท่านั้น


               ใช่ค่ะ พายกับอุ่นเป็นเพื่อนกันพารวีตอบ


               ดีเลยจ้ะ งั้นเดี๋ยววันศุกร์นี้ทั้งสองคนก็พากันมาคัดคฑากรพร้อมกันเลยเนาะเจ๊ซอโซ่โอบไหล่ของเขา แต่ทั้งหล่อทั้งสวยแบบนี้ผ่านอยู่แล้วเจคอนเฟิร์ม


               เดี๋ยวนะครับ สองคนนี่หมายถึง—”


               ใช่จ้ะ น้องไออุ่นกับน้องพระพาย มาด้วยกัน เป็นเพื่อนกันจะได้ไม่เหงารุ่นพี่อีกคนช่วยพูดเสริม


               ตอนนี้เขางงไปหมด จู่ๆ ก็มีคนมารู้จักชื่อ จู่ๆ ก็เรียกให้ไปคัดตัวทั้งที่ยังไม่รู้รายละเอียดอะไร แต่พวกรุ่นพี่ทำเหมือนว่าเขารับปากไปแล้วเสียอย่างนั้น


               คือ..ผมไม่ว่างซ้อมหรอกครับ พอดีว่าทำงานพิเศษตอนเย็นด้วยเคยได้ยินมาบ้างว่ากิจกรรมพวกนี้ซ้อมกันดึกๆ ดื่นๆ เอาจริงเอาจัง ถ้าสมมุติคัดผ่านขึ้นมาแล้วต้องขอกลับก่อนเพื่อไปทำงาน หรือต้องทิ้งงานมาซ้อมเขาทำไม่ได้หรอก


               หนูทำงานกี่โมงลูก


               ผมเข้างานตอนสองทุ่มครับนี่คือเวลาเข้างานจริงๆ ที่ตกลงกันตั้งแต่วันแรก แต่อนลเองชอบไปก่อนเวลาตลอด หกโมงครึ่ง ทุ่มนึง เสร็จธุระช่วงเย็นเมื่อไหร่ก็เข้าไปตอนนั้น


               สบายมากค่ะลูก หนูเลิกเรียนกันเย็นสุดก็สี่โมง ถ้าคัดผ่านแรกๆ ซ้อมวันละนิดละหน่อยเอง ดึกสุดเจ๊สัญญาไม่เกินหนึ่งทุ่มน้องไออุ่นได้ไปทำงานแน่นอน


               เอ่อ..แต่ว่า—”


               นะลูกนะ ช่วยเจ๊หน่อย คฑากรคณะเราเด่นที่สุดมาทุกปี แต่ปีเนี้ยคนของเจ๊ไปสืบมาว่าบริหารมันมีดารามาเดินให้ ถ้าเจ๊ไม่ได้หน้าสวยๆ แบบหนูพระพาย กับหนุ่มน้อยจิ้มลิ้มนีโม่ซื่อบื้อของคุณชายวิศวะไปเดิน มีหวังขบวนเราดร็อปแน่เลยค่ะลูก


               นีโม่ซื่อบื้อ..คืออะไรเหรอครับหนุ่มน้อยจิ้มลิ้มยังพ่อเข้าใจ แต่นีโม่ซื่อบื้อเนี่ยนะ อะไรวะ..


               ไม่ต้องมาแกล้งงเลยลูก เขารู้กันทั่วมหาลัยแล้วค่ะ..นี่อีปิ๋ม ถ้าไม่เชื่อมึงก็แหกตาดูได้เลยค่ะ กล้องบนโต๊ะเนี่ยใช่ไม่ใช่ หลักฐานชัดขนาดนี้ ใครมามโนว่าในรูปนั้นเป็นตัวเองเดี๋ยวเจ๊ตบเรียกสติให้ คนในไอจีคุณชายน่ะเด็กเจ๊เองค่ะ ไม่พูดมากเจ็บลิ้นไก่!”


               พาย รถคุณอาจอดรอโน่นแล้วอนลชี้ให้ดู รีบไปเหอะ


               โอเคๆ งั้นพายขอตัวก่อนนะคะพี่ๆพารวีสะพายกระเป๋า ขอทางเดินออก แต่ก็ถูกดักให้ตอบคำถาม เอาเป็นว่าถ้าอุ่นไปคัดพายก็ไปค่ะ แต่ถ้าอุ่นไม่พายก็ไม่


               เหมือนนั่งกินข้าวอยู่ดีๆ แล้วลูกส้มโอหล่นทะลุหลังคาบ้านมาใส่หัวอะ พระพายนะพระพายทำกันได้ลงคอ


               แต่ว่าผมซ้อมดึกๆไม่ได้จริงๆ นะครับ ไม่ได้เลยห่วงก็แต่ตรงนี้ ถ้าคัดผ่านแล้วต้องมาเป็นภาระให้พี่ๆ ปฏิเสธตั้งแต่วันนี้ดีที่สุด


               ไม่เป็นไรเลยค่ะลูก เจ๊เอาหัวอีปิ๋มเป็นประกัน เราจะเริ่มซ้อมกันตั้งแต่เนิ่นๆ รับรองไม่เหนื่อย ไม่กินเวลา


               อีกนานมั้ย จะได้ไปก่อน เสียงเข้มๆ ดังขึ้นด้านหลัง ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใคร รถจอดอยู่นั่น อีกห้านาทีถ้ายังไม่มาก็ตามเอาไปคืนที่บ้าน


               คุณหนู! อย่าเพิ่งสิครับมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่บอก อนลรีบหยิบกระเป๋าแล้วก็กล้องมาคล้องคอไว้ เอ่อ เอาเป็นว่าตกลงแล้วกันนะครับ เดี๋ยววันศุกร์ผมกับพระพายจะลองไปดูเขารีบบอกลาพี่ๆ แทบจะบินตามไป คนบ้าอะไรก็ไม่รู้เดินเร็วยิ่งกว่าจรวดนาซ่า


               กรี๊ด! อีปิ๋ม!! มึงเห็นมั้ยยยซอโซ่ฟาดเพื่อนไม่ยั้งมือ นี่มันฉากสำคัญที่เป็นบุญตามาก ลำพังจะได้เจอคุณชายเขาว่ายากแล้ว นี่เจอกับคู่เขาด้วย ตาย อกอีเจ๊จะแตก


               แก๊ แล้วมีศัพท์เฉพาะด้วยนะปลาการ์ตูนกับคุณหมูงี้


               แต่ฉันได้ยินว่าคุณหนูนะ


               อีปิ๋ม! มึงจะขัดไปถึงไหนฮะ! น้องอุ่นไม่ใช่คนใช้ของคุณชายเขานะถึงจะมาเรียกคุณหนูๆๆ เขาเรียกกันว่าคุณหมูโว้ยย


               เห็นเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนถุงเท้า ที่แท้..มันแบบนี้นี่เองสินะคุณชาย















               โชคดีหน่อยที่ลานจอดรถคณะวิศวะฯ ไม่ได้กว้างขวางเลยไม่ต้องใช้เวลาหานาน อนลใช้หลังมือเคาะกระจกรถฝั่งคนขับสองทีมันก็เลื่อนลง เขาย่อตัวลงให้พอดีพลางมองเข้าไปยังเจ้าของรถ แล้วยื่นกล้องคืนให้


               คุณหนูไม่บอกอุ่นเลยว่ากล้องอันนี้มันตั้งแสนบาท


               ไม่ได้ยิน มาคุยกันบนรถ


               ครับเดินอ้อมด้านหน้าเปิดประตูฝั่งคนนั่งก่อนจะแทรกตัวเข้าไป


               เมื่อกี๊พูดว่าอะไร


               อุ่นบอกว่าคุณหนูไม่บอกอุ่นเลยว่ากล้องตัวนี้มันราคาเป็นแสน


               รู้ได้ไง


               อาจารย์บอกครับ


               เป็นแสนแล้วไง ใช้ไม่ได้?” เขารับกล้องคืนมา โยนมันส่งๆ ไปที่เบาะด้านหลัง


               คุณหนู! วางเบาๆ สิครับใจไออุ่นหล่นวูบไปถึงตาตุ่ม    


               ใช้ของแพงไม่ดีหรือไง


               ไม่ดีครับ ไม่ดีเลย ถ้าอุ่นทำหายหรือว่าทำพังขึ้นมาไม่มีจ่ายคืนคุณหนูหรอกครับ


               ใช้อีกทีเมื่อไหร่


               อาทิตย์หน้าครับ แต่อุ่นจะไม่ลืมไปทำเรื่องขอยืมที่ห้องMediaแล้ว ยังไงวันนี้ขอบคุณนะครับเขายกมือไหว้อีกครั้งอย่างนอบน้อม คุณหนูก็เหมือนๆ กับภูผานั่นแหละ ปากร้ายคอยแต่จะดุจะว่า แต่ข้างในน่ะใจดีจะตายทำไมจะไม่รู้


               เดี๋ยวอาทิตย์หน้าเอาตัวถูกกว่านี้มาให้ถ้าไม่สบายใจ


               ไม่เป็นไรครับ อุ่นยืมได้


               กล้องมหาลัยมีแค่ไม่กี่ตัว เขาเอาไว้ให้คนเดือดร้อน ไม่มีจริงๆ ใช้ จะไปแย่งทำไม


               คนเดือดร้อน ไม่มีจริงๆ งั้นเหรอ แล้วไออุ่นไม่เดือดร้อนตรงไหน..


               ก็ได้ครับ..แต่ขอเอาตัวที่ถูกที่สุดเลยนะครับ


               อืม


               ถ้างั้นอุ่นไปก่อนนะครับ ขับรถดีๆ นะครับคุณหนู อนลหันกลับไปเปิดประตูรถ แต่มันถูกล็อคเอาไว้ เอ่อ..คุณหนูครับ


               เดี๋ยวไปส่ง ทำงานที่ร้านเดิมใช่มั้ย ต้องไปทำธุระแถวนั้นพอดีเขาหยิบแว่นกันแดดใกล้มือขึ้นมาสวม เพื่อปิดบังสายตามีพิรุธของตัวเอง มีคนเคยบอกว่าเวลาโกหก ความจริงมันจะแสดงออกมาผ่านทางสายตาอย่างชัดเจน


               ไม่ครับ วันนี้ไม่ต้องไปทำงาน


               ทำไม


               คือ..เจ๊ออยบอกว่าตำรวจจะเข้ามาตรวจครับ พนักงานที่อายุไม่ถึงยี่สิบไม่ให้เข้าไป


               สรุปทุกวันนี้ทำงานผิดกฎหมายเหรอให้ตายเหอะว่ะ อันตรายขนาดนี้


               คุณหนูจะแจ้งตำรวจมั้ยครับ ฟังอุ่นก่อนนะ อุ่นไม่ได้ไปทำอะไรเสียหายอีกอย่างคนที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบเจ๊ออกก็ให้อยู่ล้างจาน เก็บกวาดแค่หลังร้าน ไม่ให้ออกไปหน้าร้านเด็ดขาด ถ้าอุ่นขาดรายได้ตรงนี้ไปเงินต้องไม่พอใช้แน่ๆ


               ธรณินเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา แต่ก็พยายามกลั้นเอาไว้เหลือเพียงแค่รอยยิ้มข้างๆ มุมปาก เขายังไม่ทันพูดหรือว่าทำอะไรสักอย่าง แต่กลับได้รับข้อแก้ตัวมาเป็นหน้ากระดาษแบบนี้


               ..เพิ่งรู้อีกอย่างว่านอกจากปลาการ์ตูนจะพองลมได้แล้ว ไอ้ตัวนี้มันยังเบะปากคว่ำเป็นท้องเรือเป็ดได้อีก..


               จะหาเงินเยอะไปถึงไหน ไหนลองพูดมาว่าต้องเอาเงินไปทำอะไรบ้างแกล้งแล้วก็ต้องแกล้งไปให้สุด เผื่อจะใจดีไม่แจ้งตำรวจ


               อุ่นต้องจ่ายค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟ แล้วก็พวกที่นอกเหนือจากค่าเทอมที่ได้จากในทุนครับ บางวันต้องจ่ายค่าแผงในตลาดให้แม่ด้วย..แล้วที่เหลือเอาไว้ซื้อกับข้าว ของใช้ส่วนตัวของแม่กับอุ่น


               อืมแม้จะพอรู้มาบ้างว่าที่หาเงินตัวเป็นเกลียวขนาดนี้ก็คงเป็นเพราะมีภาระให้รับผิดชอบเยอะ ไม่มีเด็กวัยรุ่นคนไหนอยากทำงานหนัก เท่าที่เคยเห็นก็แค่งานพาร์ทไทม์ทั่วไป แบ่งเบาภาระครอบครัว หรือไม่ก็อยากซื้อของราคาแพงด้วยตัวเอง แต่กับเด็กปลาการ์ตูนมันต่างออกไป อายุยังไม่ยี่สิบต้องเป็นเสาหลักให้ครอบครัว หาเงินใช้เองไม่พอ ซ้ำยังต้องรับผิดชอบภาระต่างๆ ในบ้าน ถ้างั้นวันนี้ก็ว่างแล้วสิ


               ครับ ว่างแล้ว


               ไปกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย


               อ้าว..ไหนคุณหนูบอกว่ามีธุระไงครับ


               ตอนนี้ไม่มีแล้วอะไรจะความจำดีขนาดนั้นวะ ถือเป็นค่าเช่ากล้องวันนี้แล้วกัน


               แต่ว่า—”


               อย่าข้อแม้เยอะได้มั้ย ฉันไม่ได้ชวน..


               ...


               ฉันสั่งให้ไป









              

 

               จดเอาไว้ในใจเลยว่าทีหลังคุณเขาชวนกินข้าวเมื่อไหร่ ถ้าไม่ใช่โรงอาหารในมหาวิทยาลัยจะไม่ยอมไปด้วยเด็ดขาด มื้อนึงวันนี้ราคาเท่ากับค่ากับข้าวที่ซื้อเข้าบ้านได้หนึ่งเดือนพอดี สปาเก็ตตี้บ้าอะไรสี่ร้อยห้าสิบ สเต็กเนื้ออะไรสักอย่างนั่นเจ็ดร้อย น้ำเปล่าขวดนึงสามสิบสองบาท ทั้งๆ ที่เคยเห็นว่าร้านข้างนอกขายแค่เจ็ดบาทเท่านั้น ไหนจะสลัด ของกินจุกจิกที่คุณเขาสั่งมาเต็มโต๊ะ เบ็ดเสร็จมื้อนี้สามพันหนึ่งร้อยห้าสิบสองบาท


               ..จำไปจนวันตายเลย


               มันไม่ได้แพงขนาดนั้น จะทำหน้าบึ้งไปถึงไหน


               แต่สำหรับอุ่นมันแพงมากเลยครับ คุณหนูไม่รู้หรอกว่าต้องตื่นเช้ามาเข็นผักเป็นเดือนกว่าจะได้เงินค่าอาหารมื้อนี้


               เพิ่งเคยโดนโกรธเพราะพามาเลี้ยงอาหารแพงๆ ก็วันนี้ ปกติคนอื่นมีแต่จะยิ้มหน้าบาน ขอบคุณแล้วขอบคุณอีก แถมยังบอกให้พามาบ่อยๆ แล้วปลาการ์ตูนนี่ยังไง ต้องพาไปเลี้ยงชายสี่บะหมี่เกี๊ยวข้างปั๊มน้ำมันเหรอถึงจะพอใจ


               แล้วอร่อยมั้ย


               มันก็อร่อย แต่ว่ากินข้าวจานละสี่ห้าสิบก็อิ่มเหมือนกันครับ


               เออ..ขี้เกียจจะเถียงด้วยแล้ว ครั้งหน้าชายสี่บะหมี่เกี๊ยวก็แล้วกัน!

 







               อนลไม่ได้เข้าห้างใหญ่ๆ แบบนี้มานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ เพราะเวลาว่างที่มีน้อยกว่าคนอื่นเขา วันธรรมดากว่าจะเลิกงานที่ไหนก็ปิดหมดแล้ว เสาร์ อาทิตย์ ล้างรถทั้งวันกว่าจะเสร็จก็เหนื่อยแทบตาย ไม่ได้มีอารมณ์ออกมาเดินเล่นหรอก เลยทำให้แวะได้แค่ร้านสะดวกซื้อที่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่านั้น


               ถ่ายได้ห่วยแตกมากเขาปิดกล้องเมื่อเห็นว่าแบตเตอรี่ใกล้หมด หลังจากที่เดินดูอยู่นานสองนานปล่อยให้เด็กนีโม่ตื่นตาตื่นใจกับห้างสรรพสินค้าที่ดูธรรมดามากๆ ในความรู้สึกของเขา เสียราคากล้องหมด


               คุณหนู! ก็อุ่นเพิ่งเคยจับกล้องครั้งแรกนี่ครับไม่ให้กำลังใจกันแล้วยังจะมาซ้ำเติมอีกรอให้อุ่นได้เรียนเยอะๆ ก่อนเถอะ


               อาทิตย์ละครั้ง จบเทอมก็ยังห่วยเหมือนเดิมเชื่อสิ


               คุณหนูอะ


               ชอบถ่ายคนหรือถ่ายวิว


               อุ่นชอบถ่ายวิวครับ


               มีที่สวยๆ หลายที่เดี๋ยววันหลังจะพาไป


               อนลหันมมาพยักหน้าก่อนจะมองเลยไหล่คนตัวสูงกว่าไปยังร้านขายเครื่องดนตรีที่อยู่ห่างออกไป กล่องดนตรีน่ารักหลายรูปแบบวางเรียงอยู่ริมกระจกร้าน ทั้งเป็นบ้าน เป็นตุ๊กตา หรือในรูปแบบของเครื่องดนตรี ไม่นานก็มีพนักงานเดินออกมาเชิญให้เข้าไปชมด้านใน แต่อนลกลับปฏิเสธ


               ทำไมไม่เข้าไปล่ะ


               เข้าไปก็ไม่ได้ซื้อ เกรงใจคนขายน่ะครับ


               ทั้งๆ ที่พูดอยู่กับเขา แต่ก็มองของเล่นพวกนั้นไม่วางตา ชอบหรือไง


               ครับเขาตอบแค่นั้นก่อนจะถอยหลังออกมา เราจะกลับกันคุณหนูจะพาอุ่นไปไหน


               สุดท้ายเราทั้งคู่ก็เข้ามาอยู่ภายในร้าน พนักงานไขลานหมุนให้ฟังดนตรีที่แตกต่างกันออกไปตามชนิดของกล่อง มันถูกสร้างขึ้นจากไม้ เป็นงานที่ทำด้วยมือทั้งสิ้น อนลไม่กล้าถามถึงราคาเพราะกลัวว่าถ้ารู้แล้วจะไม่กล้าจับพวกมันอีก


               ลองดูตามสบายเลยนะคะเมื่ออธิบายรายละเอียดเสร็จ พนักงานก็เดินกลับไปประจำที่


               คนตัวสูงกอดอกยืนมองอยู่ด้านหลังไม่ไกลมาก เพิ่งเคยเห็นหน้าตาเวลามีความสุขก็วันนี้ ตาเป็นประกายฉายแววเด่นชัดขึ้นมา ทั้งยังอมยิ้มน้อยๆ ให้มองได้เพลิน อยากจะเดินเข้าไปบอกว่าให้ยิ้มเยอะๆ เพราะเด็กคนนี้ไม่เหมาะกับความเศร้าหมอง แล้วก็น้ำตาเลยสักนิด     


               เลือกสิ ซื้อให้อันนึงถ้าของพวกนี้เป็นเครื่องที่จะทำให้ยิ้มได้ แล้วทำไมเขาต้องลังเล


               ไม่เอาอะครับ เรากลับกันเถอะอนลปฏิเสธแทบจะในทันที วางกล่องดนตรีน่ารักอันหนึ่งคืนกลับที่


               ทำไม ก็จะซื้อให้


               มันแพงครับคุณหนู


               ถ้างั้นเลือกมาอันนึง จะซื้อเป็นของขวัญให้เพื่อน


               เพื่อนเหรอครับ..ผู้หญิงหรือผู้ชาย


               ผู้ชาย


               แล้วเขาชอบเล่นดนตรีมั้ยครับ


               ไม่รู้ถามมากจังวะ เลือกๆ มาอันนึง เอาอันที่ชอบอะ


               งั้นอันนี้แล้วกันนะครับอนลหยิบกล่องดนตรีที่เพิ่งวางกลับคืนมาไว้ในมืออีกครั้ง มันเป็นบ้านสวนหลังเล็ก ที่ด้านมีเปียโนตั้งอยู่ตรงกลาง แล้วก็เฟอร์นิเจอร์ตกแต่งอีกนิดหน่อย แต่ที่น่ารักก็เป็นตัวหุ่นสองตัวนั่งอยู่ด้วยกันในสวน มีต้นไม้จิ๋วประดับประดา ทั้งหมดถูกครอบด้วยแก้วใสๆ หนึ่งชั้น มีตัวสองตัวพอดี คนนึงก็คุณหนู ส่วนอีกคนก็เพื่อนคุณหนู


               รอไม่นานพนักงานก็เดินกลับมาพร้อมกับถุงกระดาษและใบเสร็จ ธรณินรับมาไว้แล้วก็ยื่นให้คนด้านข้างถือ เอาไปสิ


               อนลรับมาอย่างระมัดระวัง คิดแค่ว่าคุณเขาคงให้ช่วย


               อันนี้มันใส่ถ่านเป็นโคมไฟได้ด้วย ถ้าไม่ใช้ต้องแกะถ่านออก ทิ้งไว้เดี๋ยวเน่าแล้วจะพัง


               คุณหนูมาบอกอุ่นทำไมอะครับ


               ช่วยเข้าใจอะไรง่ายๆ หน่อยได้มั้ยคนพูดถอนหายใจ ฉัน ซื้อ ให้ นาย


               ก็ไหนคุณหนูบอกว่าซื้อให้เพื่อน


               ทีหลังเวลาจะซื้ออะไรให้ก็ยอมรับไปดีๆ อย่าข้อแม้เยอะ จะได้ไม่ต้องเหนื่อยมาหาเหตุผลร้อยแปดแบบนี้ไงพูดแล้วก็หงุดหงิด


               ...


               ซื่อบื้อ

              










               เวลาสี่ทุ่มกว่าเราสองคนอยู่ด้วยกันบนรถ หลังจากได้กล่องดนตรีมาแบบงงๆ แล้วก็โดนหาว่าซื่อบื้อ อนลก็ไม่กล้าหยิบหรือทำท่าว่าสนใจของชิ้นไหนอีก ปล่อยคุณเขาเดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้อีกนิดหน่อยก็ชวนกลับ


               คุณหนูครับ อุ่นขอแกะได้มั้ย


               ก็แกะไปสิ นายเป็นเจ้าของมันแล้วจะมาขอฉันทำไมเอื้อมไปเปิดวิทยุคลอเบาๆ ใช้สายตาเหล่มองเด็กขี้เห่อที่กำลังตื่นเต้นกับของเล่นใหม่


               อนลแกะกระดาษที่ห่อกันกระแทกออก ยกมันสูงขึ้นระดับสายตา ค่อยๆ พินิจพิเคราะห์ว่าภายในมีอะไรบ้าง ยิ่งมองก็ยิ่งหลงรัก คุณหนูครับ ถ้าอุ่นไขลานคุณหนูจะหนวกหูมั้ยครับ


               จะทำอะไรก็ทำไปเถอะหน่า


               ปากก็พูดไปว่าไม่สนใจ แต่เอื้อมไปกดปิดวิทยุทั้งที่มันกำลังเล่นเพลงโปรด


               อุ่นตั้งชื่อให้ว่าใจดี


               ตั้งชื่อ? ให้กล่องดนตรีเนี่ยนะ


               ครับ คนพูดพยักหน้า อุ่นชอบตั้งชื่อให้ของ มันจะได้เหมือนกับว่ามีชีวิต


               แล้วตั้งชื่อให้ทุกอย่างที่มี จะจำได้หมดหรือไง


               ได้ครับ ของอุ่นมีไม่เยอะหรอก


               แล้วทำไมถึงชื่อว่าใจดี


               ก็เพราะว่าคนที่ซื้อให้ใจดีครับ


               เพลงน่ะฟังเมื่อไหร่ก็ได้..แต่รอยยิ้มของปลาการ์ตูน ไม่รู้ว่าจะได้เห็นอีกทีเมื่อไหร่


                 ธรณินเป็นคนหัวเสียอย่างมากกับการใช้เวลาบนถนนนานๆ แต่กลับกันในคราวนี้เขาอยากให้ทางกลับบ้านมันไกลกว่าเดิมหลายๆ เท่า ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน กระทั่งรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่ถนนหน้าชุมชนซึ่งเดินไปอีกนิดหน่อยก็จะถึงบ้านของคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง

 

             อนลเก็บของเล่นใหม่ใส่กล่องเหมือนเดิม แล้วยัดมันเข้าไปในกระเป๋าเป้จนตุง


               ทำไมไม่ถือลงไปดีๆ


               อุ่นกลัวแม่เห็นน่ะครับ เดี๋ยวแม่ว่า


               ..อืม


               คุณหนูครับ วันนี้ขอบคุณมากๆ นะครับ..อุ่นไม่รู้จะตอบแทนยังไง เอาเป็นว่าอุ่นจะตั้งใจล้างรถคุณหนูให้สะอาดๆ นะครับอนลยิ้มหวาน วันนี้มีความสุขมากจริงๆ ขอบคุณสำหรับเจ้าใจดีด้วยนะครับ



               ชอบมากก็ดูแลมันให้ดีๆ


               ...


               เพราะฉันเองก็จะดูแลให้ดีเหมือนกัน






100%

#อุ่นไอของดิน เด้อค่าเด้ออ

สุขสันต์วังสงกรานต์ล่วงหน้านะคะ ใครจะเดินทางไปต่างจังหวัดก็ขอให้ปลอดภัยนะ รถส่วนตัวก็อย่าลืมเช็คสภาพรถให้ดีๆก่อน ส่วนรถสาธารณะก็สังเกตพี่คนขับดีๆ ถ้าเขาง่วงก็เดินเอาลูกอมไปให้เขาหน่อยก็ได้   มีความสุขในวันสงกรานต์นะฮ้าบบบ

 

 

              

                 

                               

              

 

                                    

                                            

 

 

              

 

                             

              

              

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.067K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,135 ความคิดเห็น

  1. #8119 Darin56 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 18:57
    คุณธรณินนี่เค้าแน่จริงๆ 5555
    #8,119
    0
  2. #8112 Hun_Hann (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 23:03
    ชอบความนีโม่ซื่อบื้อ55555
    #8,112
    0
  3. #8101 iLoVeUeIeI (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 19:05
    อุ่นกว่าไปในนรก
    #8,101
    0
  4. #8074 tiwnok (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 01:12
    อุ่นยิ่งกว่าไฟร่านฉัน
    #8,074
    0
  5. #8064 YanisaCH (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 12:19
    อบอุ่นกว่าไมโครเวฟ
    #8,064
    0
  6. #8051 Kasalongkham (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 22:30
    เห็นปากร้ายใส่น้อง แต่ก็ใจดีกับน้องเหลือเกินนะพี่ดินน ละมุนน
    #8,051
    0
  7. #8048 annylycan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 19:33
    กลับมาอ่านอีกรอบแล้วเนี่ย พี่ดินละมุนต่อน้องอุ่นมาก 😍❤❤💜💜💞💘🥰
    #8,048
    0
  8. #8004 Oill1478 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 12:06
    เเงชอบจังเลยยยย
    #8,004
    0
  9. #7971 kookmin312537 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:58
    ฝากน้องด้วยนะพี่ดิน
    #7,971
    0
  10. #7940 khanittha13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 23:38
    โอ้ยยยยยยยยย. น่ารักมากเด้อ
    #7,940
    0
  11. #7914 pcy921 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 08:48
    โอ้ยยยยยยน่ารักกกกก
    #7,914
    0
  12. #7900 lookkmhee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:28
    อบอุ่นจังเลยนะคุณหนูดิน ใดๆคืออยากหอมหัวน้องอุ่น แงงงงงงง
    #7,900
    0
  13. #7895 rithai99 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 12:08
    อบอุ่นมากค่ะ
    #7,895
    0
  14. #7883 kornxck (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 01:51
    คุณหนูอบอุ่นจนอยากร้องได้ น่ารักมากกกก
    #7,883
    0
  15. #7860 priyatida_tt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 12:53

    ดูแลน้องให้ดีๆนะคะ
    #7,860
    0
  16. #7826 momomay79 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 21:52
    ดู ลน้องดีๆนะพี่
    #7,826
    0
  17. #7816 kinnkinny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 14:16
    น่ารักจังงงงง
    #7,816
    0
  18. #7798 DDDoubleD (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 23:42
    อ๊ยยยย น่ารักมากกกหนูอุ่นของพี่
    #7,798
    0
  19. #7783 JKCBB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 09:00
    น่ารักกกๆๆๆ
    #7,783
    0
  20. #7763 Spices_smile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 12:43
    น้องน่ารักมากๆๆๆๆๆ
    #7,763
    0
  21. #7732 _bedgasm_2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:12
    สงสารน้อง มีเวลาปล่อยน้องไปนอนเถอะ
    #7,732
    0
  22. #7728 Anpun97 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:18
    อะแหนะ ชอบมากก็ดูแลให้ดีๆ กรี๊ดดดด
    #7,728
    0
  23. #7724 เลดี้วาย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:32
    สายเปย์มาแล้วจ้าาา
    #7,724
    0
  24. #7700 ccyw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:35
    มันดีมาก เขินมากๆแงนุ้งอุ่นนนนนนนน
    #7,700
    0
  25. #7689 CallistoJpt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:55
    พี่ดินทำเป็นเข้มนะคะ แต่คือใจดีกับน้องอุ่นมากๆเลย ขำความหาเหตุผลร้อยแปดมาอ้างกับคนน้อง
    #7,689
    0