[Fic : Attack on Titan] ก๊วนมัธยมรักฉบับไททัน (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 5 : 2 ศัตรู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 128 ครั้ง
    12 ส.ค. 61

T
B
 






2

ศัตรู





 

ปี 1 ห้อง A

 

ฉันนั่งมองนาฬิกาที่ติดผนังเหนือกระดานดำ อีกห้านาที ก็จะหมดคาบเรียนภาคเช้า...จริงๆ แล้ว จะพูดให้ถูกก็คือ ฉันนั่งดูนาฬิกาตลอดคาบนี้เลยต่างหาก คาบนี้คือ วิชาการฝึกเป็นทหารขั้นพื้นฐานในทางทฤษฎี ฉันไม่กล้าสู้หน้าครูฝึกเลย มิหนำซ้ำที่นั่งเรียนของฉันก็ยังเป็นแถวหน้าอีก ถึงแม้จะเห็นกระดานชัด แต่ในกรณีอย่างเมื่อเช้าก็คงจะอึดอัดนิดหน่อย

ฉันนั่งควงปากกาในมือเล่น สายตาไม่ได้มองไปที่กระดานเลยแม้แต่น้อย

 

            “นี่แอคเคอร์แมน แกฟังอยู่รึเปล่า...!?”


ฉันสะดุ้ง เงยหน้าสบตากับครูฝึกแทบจะทันที


            “...ดาบที่เราใช้ฟันท้ายทอยไททันทำจากอะไร ไหนตอบมาซิ!


ฉันยืนขึ้น ก่อนจะตอบเสียงเรียบ


            “เหล็กกล้าค่ะ”

            “มีคุณสมบัติยังไง!?”

            “มีความแข็งแกร่งทนทานและความยืดหยุ่น ทำให้ฟันเข้าไปที่ต้นคอของไททันได้ เรียกว่า ดาบกึ่งใบมีดค่ะ”

ครูฝึกก้มอ่านตัวอักษรจากหนังสือในมือเพียงไม่กี่วินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองฉัน  “เออ..ถูก นั่งลง”


           กริ๊งงง~


            “เลิกคาบเรียนได้!

 

.....


โรงอาหาร

 

อาหารกลางวัน ของหวานคือพุดดิ้ง!


ฉันนั่งตักอาหารเข้าปาก และมองพุดดิ้งที่วางอยู่ข้างหน้าอย่างเอ็นดู

อยากกินมาตั้งนานแล้ว! คงเพราะก่อนหน้านี้พ่อครัวไม่มีวัตถุดิบเพียงพอที่จะทำขนมหวานล่ะมั้ง ฉันถึงได้รู้สึกกระหายน้ำตาลขนาดนี้ ...ขณะที่ตัวเองกำลังจะตักพุดดิ้งเข้าปากนั้น ก็มีใครคนหนึ่งเดินมาหยุดที่ข้างโต๊ะ...


            “แอนนี่หรอ? ว่าไง”  เอเลนพูดกับผู้มาเยือน

            “คาบบ่ายมีฝึก”

            “วันนี้ฝึกอะไรหรอครับ?”  อาร์มินถาม

            “ไม่รู้สิ รายละเอียดยังไม่แน่นอน ครูฝึกจะเป็นคนบอกอีกที”

            “เข้าใจแล้วครับ”


เอเลนกับอาร์มินพยักหน้าหงึกหงัก จากนั้นแอนนี่จึงเดินไปที่โต๊ะของแจนบ้าง เพื่อบอกข่าวเกี่ยวกับการฝึกในคาบถัดไป

ฉันหันไปมองนาฬิกาของโรงอาหาร ต้องไปก่อนสิบนาทีสินะ

พอเห็นดังนั้น จึงรีบกินพุดดิ้งตรงหน้าให้เร็วที่สุด จะปล่อยให้เอเลนกับอาร์มินรอนานไม่ได้


            “ไปกันเถอะ”


หลังจากที่กลืนพุดดิ้งคำสุดท้ายลงคอไป ฉันก็เอ่ยปากพูดกับคนตรงหน้าทั้งสอง พวกเขาพยักหน้าให้ฉันก่อน ต่างคนจึงต่างลุกเอาถาดอาหารไปเก็บ

เอาล่ะ! ได้เวลาออกแรงต่อแล้ว!

 

.....


นักเรียนทุกคน–


ไม่สิ ตอนนี้ไม่ใช่...


ทหารฝึกหัดทุกคน ร่วมด้วยทหารในเครื่องแบบทีมสำรวจนั้น ซึ่งได้แก่ คุณฮันจิ คุณออรูโอ้ คุณเพทรา อิซาเบล เฟอร์แลน และหัวหน้ารีไวล์นั้น ต่างกำลังยืนเรียงหน้ากระดาน เพื่อรอให้ครูฝึกเข้ามาให้คำสั่งและหัวข้อในการฝึกของวันนี้


แน่นอนว่าคนที่ตรงเวลาอย่างครูฝึกนั้น ไม่ปล่อยให้พวกเรารอนาน เขาเดินมาหยุดอยู่ข้างหน้าแถว ก่อนจะกล่าวกับพวกเราทุกคน


            “แต่เดิม พวกแกจะต้องได้ฝึกการใช้เครื่องเคลื่อนย้าย 3 มิติ เพื่อฟันท้ายทอยของไททันจำลอง แต่เพราะว่าวันนี้ทหารฝึกหัดจากปี 1 ห้อง C มาขออนุญาตใช้เครื่องเคลื่อนย้าย 3 มิติ ไปฝึกในหัวข้อนี้ ฉันจึงให้พวกเขานำมันไปใช้ก่อน... ดังนั้น อาหารหมู ที่แม้แต่หัวข้อจะฝึกยังไม่มีอย่างพวกแกแล้ว วันนี้ขอให้ฝึกการต่อสู้ตัวต่อตัวไปก่อน เข้าใจไหม!!?”

            “เข้าใจครับ/ค่ะ!!!

            “ฉันรู้ว่าหัวข้อการฝึกที่พวกแกได้รับในวันนี้ มันน่าเบื่อและจำเจ แต่จงเข้าใจ การเสียสละเป็นคุณสมบัติที่ทหารอย่างพวกแกทุกคนล้วนแต่จะต้องมี แยกย้ายได้!!!


เมื่อคำสั่งถูกกรองออกมาเป็นคำพูด ทุกคนรวมถึงฉันที่ยืนอยู่ จึงทำความเคารพในท่าถวายหัวใจ ก่อนที่จะแยกย้ายไปหยิบอุปกรณ์

 

เพราะเอเลนบอกว่าจะฝึกกับคนอื่น ฉันที่เห็นคริสต้ายืนเลือกดาบจำลองอยู่ไม่ไกลจึงเดินเข้าไปหา หวังจะถามไถ่เกี่ยวกับคู่ฝึก


            “คริสต้าฝึกกับใครหรอ?”  ฉันถาม


คริสต้าหันมามองพลางยิ้มอ่อน


            “มิคาสะ.. ยังไม่มีเลยจ้ะ เห็นยูมิลบอกว่าครั้งนี้จะขอฝึกคู่กับไรเนอร์ด้วย ยังไงเธอช่วยมาเป็นคู่ฝึกให้ฉันหน่อยได้ไหม?”  คริสต้าถามกลับด้วยรอยยิ้ม


เดี๋ยว! ยูมิลกับไรเนอร์งั้นหรอ? ฉันคงจะไม่เห็นรถพยาบาลแล่นเข้ามาในโรงเรียน หลังจากที่การฝึกจบลงใช่ไหม?


ฉันนึก ไม่ได้พูดออกไป ก่อนจะตอบตกลงคนร่างเล็กตรงหน้า


            “ได้สิ ฉันตั้งใจอยากจะฝึกกับเธออยู่พอดี”

            “อื้ม! ขอบคุณนะ”

 

.....


การฝึกของฉันกับคริสต้าผ่านไปประมาณสี่ห้าครั้ง โดยฉันให้คริสต้าเป็นฝ่ายรุกก่อนทุกครั้ง แต่ฉันก็มักจะหักหลบ ก่อนจะคว้าข้อมือเอาไว้ พอมีดร่วงลงพื้น ฉันจึงเป็นฝ่ายแย่งมา และชนะทุกครั้ง

เธอที่ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงแพ้ทุกครั้ง สุดท้ายฉันเลยต้องพยายามสอนและอธิบายให้เข้าใจ


            “หวา~ ทำไมฉันถึงแพ้มิคาสะทุกครั้งเลยนะ”

            “อาจจะเป็นเพราะว่าคริสต้าไม่มีกลหลอกน่ะ เธอพุ่งเข้ามาแบบนั้นตลอดทุกครั้งไม่ได้นะ จะชนะได้ เธอจะต้องมีการหลอกทิศทางให้ฝ่ายตรงข้ามเข้าใจผิดด้วย”


คริสต้าตั้งใจฟัง และพยักหน้าอย่างเข้าใจในคำอธิบายของฉัน


            “งั้นมิคาสะช่วยสอนหน่อยได้ไหม?”

            “ได้สิ อย่างแรก–!


ตุ้บ!!!

 

            “โอ๊ยๆ! เอเลนแกทับฉันทำไมฟะ!? ลุกสิโว้ย!


แจนตะโกนบอกคนที่กำลังทับร่างเขาอยู่


            “โทษทีๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”


สิ่งนั้นเรียกความสนใจจากฉันได้เป็นอย่างดี ใครกัน? ที่ทำให้เอเลนล้มไม่เป็นท่าได้ขนาดนี้


ฉันพยายามชะโงกมองหาคู่ฝึกของเอเลนผ่านกลุ่มเพื่อนๆ ที่ยืนบังอยู่ ในใจก็นึกไปพลางๆ ว่าแอนนี่รึเปล่า? แต่พอหันไปอีกทาง ก็กลายเป็นว่าเห็นแอนนี่ที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ข้างมีน่า แสดงว่าไม่ใช่งั้นหรอ? ถ้างั้นใคร..?


ฉันเดินเข้าไปใกล้ และก็เห็น คนๆ นั้น–!!


...หัวหน้ารีไวล์อีกแล้วงั้นหรอ!!?

 

ฉันเบิกตากว้างอย่างไม่เข้าใจ ทำไมเอเลนต้องไปขอฝึกจากคนๆ นั้นกัน! เอเลนอาจจะเจ็บตัวเกินกว่าที่ควรจะเป็นก็ได้นะ!!


“มิคาสะ?”


ฉันกำมือแน่น หันไปหาคริสต้าที่ยืนสงสัยในท่าทีของฉันอยู่


            “ฉันจะสอนให้เธอแน่ๆ ฉันรับปาก แต่ว่าไว้เป็นครั้งหน้านะ”

            “เดี๋ยว! มิคาสะเดี๋ยว–!


ฉันไม่สนใจคริสต้าที่พยายามตะโกนยั้งฉันไว้ พร้อมกับเดินตรงไปยังจุดเกิดเหตุ ฉันแหวกคนที่ยืนอยู่รอบๆ ออก เข้าไปในเขตบริเวณที่เอเลนฝึกกับหัวหน้ารีไวล์เมื่อครู่

ทุกคนต่างมองฉันเป็นสายตาเดียว หัวหน้ารีไวล์ที่เห็นฉันเดินผ่านกลุ่มคนที่ยืนอยู่รอบๆ เข้ามาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร


            “มิคาสะ!


อาร์มินร้องเสียงหลง เสียงแห่งความตกใจปนเหนื่อยใจนั่น เขาคงปวดหัวกับเพื่อนอย่างฉันเหมือนกันสินะ


            “มิคาสะนี่?”  แจน

            “ยัยนั่นจะทำอะไร!?”  เอเลน

 

.....


สายลมที่พัดโชยเข้ามาเบาๆ – ตอนนี้ฉันได้ยินแค่เสียงลมเท่านั้น เพราะเพื่อนทุกคนที่อยู่รอบๆ กลับนิ่งเหมือนถูกมนตร์สะกด ไม่มีใครพูดอะไรเลย ฉันจึงเป็นฝ่ายพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ


            “ช่วยเป็นคู่ฝึกให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ? หัวหน้ารีไวล์...”


ฉันเงียบรอฟังคำตอบ ในขณะที่จ้องลึกลงไปในดวงตาคมสีเข้มคู่นั้น

เขาที่จ้องฉันกลับเหมือนกัน เดินเข้ามาใกล้สองสามก้าว ก่อนจะว่าต่อ


            “ได้สิ.. ฉันให้เธอก่อน”

 

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็กลับหลังหันไปหยิบมีดจำลองที่วางเดียวดายอยู่ที่พื้นข้างหน้าเอเลน และก็ยังมิวายที่จะต้องได้ยินเขากับเสียงซึ่งดูไม่ค่อยพอใจกลับมาด้วย


            “เธอนี่นะ! หาเรื่องตลอดเลย!


ฉันไม่โต้ตอบอะไรกลับไป และเดินไปประจันหน้ากับหัวหน้ารีไวล์ โดยมีเพื่อนๆ เป็นทั้งผู้ชม เป็นทั้งกรรมการในการต่อสู้ครั้งนี้


ฉันถือมีดไว้ในมือซ้าย นับหนึ่งถึงสามในใจ ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาคนข้างหน้าทันที–


ทิศทางการพุ่งเข้าไปหาของฉัน เขาจะต้องเข้าใจผิดแน่นอน เพราะนี่คือการหลอกทิศทางยังไงล่ะ!


ฉันพุ่งเข้าไปใกล้หัวหน้ารีไวล์ ทำท่าจะส่งปลายมีดเข้าไปแทงที่ร่างกายบริเวณฝั่งขวาของเขา และเมื่อฉันคิดว่าเขาดูท่าจะหลงเชื่อในทิศทางการหลอกของฉันแล้ว ฉันจึงโยนมีดให้กับมือขวาที่ปาดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว! คอของเขาต้องโดนปลายมีดปาดแน่ๆ!

 

ฟึ่บ!


แต่หัวหน้ารีไวล์กลับใช้มือข้างหนึ่งดึงมือขวาที่ถือมีดอยู่ของฉันไว้ มีดตกลงบนพื้น ก่อนที่เขาจะดึงตัวฉันเข้าไป และล็อกคอไว้ก่อนทันที


หึ! กำลังจะบอกว่าเขาอ่านทิศทางการหลอกของฉันออกใช่ไหมล่ะ!? แต่ฉันยังไม่แพ้หรอกน่า!!


ร่างของฉันที่หันหลังให้กับเขาเพราะโดนล็อกคออยู่ พยายามใช้แรงทั้งหมด และ–!!


ปึ้ก!!


ตุ้บ!!!


ฉันใช้แรงทั้งหมดโยนคนที่ล็อกคอฉันข้างหลังให้หงายลงไปนอนกับพื้นข้างหน้า ก่อนที่ฉันจะคว้ามีด และจ่อปลายมีดไปที่คอของหัวหน้ารีไวล์อย่างรวดเร็ว โดยเสียงที่ตามมาติดๆ จากเสียงแผ่นหลังกระทบพื้นดินก็คือ พวกผู้ชมที่ร้องเหวอกันอย่างตกใจ


            “เฮ้ย!!!”


ดูเหมือนจะชนะใช่ไหมล่ะ? ไม่–! แต่นี่ยังไม่ชนะ!

ฉัน..ฉันยอมรับเลยว่า แทบสู้แรงคนที่กำลังดันมือของฉันออกไม่ไหวเลยล่ะ!

ทำไมเขาถึงแรงเยอะขนาดนี้นะ!!?


หัวหน้ารีไวล์ทำสีหน้าเรียบเฉยอย่างไม่สะทกสะท้าน ราวกับว่านี่ยังไม่ใช่จุดไคลแมกซ์ของการต่อสู้ในครั้งนี้ระหว่างฉันกับเขา

ฉันกัดฟัน พยายามสู้แรงคนที่นอนอยู่ เหงื่อเริ่มไหลจากหน้าผากลงไปที่คาง

แรงของเขาที่ต้านออกมาเยอะขนาดนี้ ยังทำให้ฉันอยู่ห่างไกลจากจุดที่เรียกว่าชนะอยู่พอสมควร...

           

“ทำไมถึงคิดจะสู้กับฉัน?”  หัวหน้าถามเสียงเรียบ


ฉันเริ่มหอบหายใจเร็วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตอบคำถาม


            “เพราะว่าไม่ชอบยังไงล่ะ! ไม่สิ–! เกลียดเลยต่างหาก!!”  ฉันตอบด้วยเสียงและใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์

 

            “หัวหน้ารีไวล์กับมิคาสะคุยอะไรกันน่ะ?”

            “ไม่รู้สิ”

เสียงคนรอบๆ เริ่มซุบซิบกัน หลังจากเห็นฉันคุยอะไรบางอย่างกับหัวหน้า

 

            “โห~ เกลียดงั้นหรอ?” 


หัวหน้าที่เริ่มดันมือที่ถือมีดของฉันออกได้ จนตอนนี้ปลายมีดไม่ได้หยุดอยู่ที่คอของเขาแล้วนั้น ก็จัดการกำข้อมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้ พร้อมกับกดตัวให้ฉันลงไปเป็นฝ่ายนอนกับพื้นบ้างอย่างรวดเร็ว


            “เฮ้ย!!!”  นั่นทำให้พวกเพื่อนๆ ร้องเหวออีกครั้ง

 

ให้ตายสิ! ฉันสู้แรงเขาแทบไม่ได้เลย! กำลังจะสื่อว่าแรงผู้หญิงยังไงก็ต้องแพ้แรงผู้ชายหรือยังไงกัน!?

ฉันกลับมากัดฟันกรอดอีกครั้ง วันนี้ฟันแตกแน่! แถวไหนมีร้านขายฟันปลอมบ้าง!? เจ็บใจชะมัด!!


            “เกลียดฉัน? แล้ว...เธอจะทำยังไงต่อ?”  คนที่อยู่ข้างบนถามขึ้นด้วยใบหน้านิ่งเฉยตามแบบฉบับของเขา


ฉันขมวดคิ้ว เหงื่อเริ่มไหลออกมากขึ้น เช่นเดียวกับการหอบหายใจที่นับครั้งก็มีแต่จะหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆ อย่างเหน็ดเหนื่อย


            “แก้แค้นยังไงล่ะ!? หัวหน้าน่ะ..จะไม่มีทางอยู่อย่างสงบๆ ในโรงเรียนนี้แน่!!


หัวหน้ารีไวล์ฟังเงียบๆ ก่อนจะดึงมือที่ว่างอยู่ของฉันให้ลงมาแนบลำตัว และเคลื่อนเข่ามาทับเอาไว้ – มันไม่เจ็บเท่าไหร่ ...จากนั้นจึงรีบคว้ามีดจากมืออีกข้างที่ถูกแรงกดจนชาแล้วชาอีกออกมา พร้อมกับวางท้องมีดลงบนผิวคอของฉัน


            “อึก–!!


            “น่าสนใจดีนี่ ฉันชักจะอยากเห็นวิธีการแก้แค้นของเธอแล้วสิ...”


ฉันไม่ได้พูดอะไรกลับไป ทำได้แต่พยายามสู้กับแรงของหัวหน้าอยู่อย่างนั้น ทั้งๆ ที่ทำไป ก็ไม่มีแววว่าจะชนะได้เลย


            “...จะรอดู”

 


            “โฮ่ย!! วันนี้พวกแกสองคนจะสู้จนจมดินกันไปข้างหนึ่งเลยไหม!!?”


ฉันกับหัวหน้ารีไวล์สะดุ้งเล็กน้อย เขาปล่อยมือและลุกออกจากร่างของฉัน

ไม่เพียงแค่นั้น ครูฝึกที่เข้ามาหยุดการต่อสู้ของฉันกับหัวหน้าเมื่อกี้ ยังสามารถทำให้พวกผู้ชมที่ยืนมุงดูอยู่ แทบสลายออกไปพร้อมๆ กันได้อีกด้วย


            “จะหมดเวลาแล้ว พวกแกรีบมาตั้งแถวซะ!!

            “ครับ/ค่ะ!!!


ทุกคนตอบรับพร้อมกัน หัวหน้าหันมาชำเลืองมองฉันเล็กน้อย ก่อนจะเดินตรงไปที่แถวอย่างไม่แยแส ฉันกำมือแน่น จึงค่อยเดินตามกลับไปที่แถวบ้าง

 

.....      


“วันนี้พวกแกทุกคนได้หัวข้อในการฝึกต่อสู้ตัวต่อตัว ถึงแม้ว่าสิ่งที่ฉันมาเห็นคือพวกแกส่วนใหญ่ที่มัวแต่มองคนอื่นเขาสู้กันอยู่ก็ตาม!! ครั้งนี้ฉันจะไม่เอาผิดพวกแก! แต่ครั้งหน้าอย่าให้ฉันเห็นเหตุการณ์แบบนี้อีก!! แยกย้ายได้!!!

“ครับ/ค่ะ!!!

สิ้นเสียงของครูฝึก แต่ละคนก็ต่างแยกย้าย เพื่อที่จะไปเปลี่ยนเป็นชุดนักเรียนตามปกติเข้าเรียนคาบต่อไป – คาบสุดท้ายของวันนี้

 

            “มิคาสะครับ..!


ขณะที่ฉันกำลังจะเดินพ้นจากสนามฝึกไปนั้น อาร์มินก็เรียกเอาไว้ก่อน เขาเดินเข้ามาพร้อมๆ กับเอเลน


            “...คิดอะไรอยู่กันแน่ครับ!?”  อาร์มินถามด้วยสีหน้าเหนื่อยใจ

            “ฉันคิดอะไร?”  ฉันถามกลับ

            “ก็คิดแผนจะทำอะไรอยู่ ทำไมถึงไปเป็นคู่ฝึกกับหัวหน้ารีไวล์ล่ะครับ?”

            “ฉันก็คิดจะจัดการเขายังไงล่ะ”  อาร์มินถอนหายใจ และหันไปมองหน้าเอเลน

            “โฮ่ย! ที่เธอทำอยู่เนี่ย! มันเข้าข่ายจะเป็นศัตรูกับเขาเต็มตัวอยู่แล้วนะ! เอเลนพูดจบก็เอามือขยี้กลุ่มผมสีน้ำตาลนั่นเบาๆ

            “ใช่ ฉันจะเป็นศัตรูกับเขา และดูท่าเขาก็อยากจะเป็นศัตรูกับฉันซะด้วย”

            “หา!?”  เอเลนกับอาร์มินร้องออกมาพร้อมกัน

            “ผมนี่ไม่เข้าใจมิคาสะจริงๆ นะครับ! ทำไมหรอครับ? อะไรคือสาเหตุ?”


ฉันสูดหายใจเข้า และตอบคำถาม


            “พวกนายน่าจะรู้อยู่นี่ เอเลนกับอาร์มินน่ะ ฉันจะไม่ยอมให้เขามาแตะต้องเด็ดขาด!...โดยเฉพาะนาย!

           ฉันพูด มองใบหน้าเอเลนที่ยืนขมวดคิ้วน้อยๆ อยู่ ก่อนจะกลับหลังหันเดินออกจากบริเวณลานฝึกไป ไม่สนใจใครอีก...



:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:



ยอมรับเลยว่าเป็นตอนหนึ่งที่เขียนแล้วแอบลุ้นแอบมันส์เบาๆ ค่ะ 
ลุ้นว่าใครจะท่ายากกว่ากัน–!!

เฮ้ยๆ! ไรท์ไม่ได้พิมพ์ ไรท์ไม่ได้ทำ ...แค่หัวใจมันเรียกร้อง


ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามค่าา~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 128 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

262 ความคิดเห็น

  1. #202 Luna_l (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 05:30
    โถ่ หนูมิหวงเอเรนไปแล้วลูกกก เกลียดรีไวล์ เดี๋ยวต่อไปก็หวั่นไหวกับเขาหรอกนะ5555
    #202
    0
  2. #125 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:11
    เหตุเกิดเพราะหวงเอเลนสิน่ะ
    #125
    0
  3. #58 Kam_Rerise (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 23:13
    สนุกจังเลยค่ะ ไรท์แต่งดีมากๆเลย
    #58
    1
    • #58-1 Hatsune Maluko(จากตอนที่ 5)
      5 กรกฎาคม 2561 / 23:35
      งื้มมมม ดีใจจจจจ ขอบคุณมากมายค่าา
      #58-1
  4. #19 on_no (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 14:09

    สนุกดีจัง ชอบ



    #19
    0