Can I Love You รักได้ไหมถ้าหัวใจไม่เพี้ยน

ตอนที่ 2 : เหตุเกิดจากเขาคนนั้น 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    22 เม.ย. 60

-มหาวิทยาลัยโซล-

ฉันมาขับรถมาถึงลานจอดรถหลังตึกคณะก่อนจะจอดรถแล้วเดินเข้าตึกสาขา วันนี้มีเรียนเช้านะสิ เมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับได้เกือบตีสอง ความจริงฉันว่าจะไม่มาเรียนหรอกอยากมีฟีลเป็นนางเอกเอ็มวีมั้งเวลาโดนพระเอกทิ้งงี้ ฉันเดินคิดอะไรไปเรื่อยจนกระทั่งเข้าห้องเรียน

-[Rose]

เสียงไลน์ดังขึ้นรัว ๆ ฉันเลื่อนปลดล็อกก่อนจะอ่านไลน์ยัยเซ่

Rose: แกอยู่ไหนเนี่ย ถ้าอยู่มหาลัยกลับบ้านตอนนี้เลย เกิดเรื่องใหญ่แล้ว

Lisa: ใหญ่เท่าเรื่องกินหรือป่าว

Rose : [รูปภาพ]

Lisa: นี้มันอะไรกัน

Rose: มันแชร์ลงเน็ต เมื่อคืน twitter แทบแตก ฉันเกรงว่านักข่าวจะแห่ไปทำข่าวแกนะสิ ภาพโชว์หราขนาดนั้น นักข่าวเดี๋ยวนี้จมูกดีจะตาย

Lisa: เออ ฉันว่าฉันควรกลับว่ะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปหาแกนะ 

ตอนนี้ฉันกำลังขับรถออกจากมหาลัย ขณะขับผ่านตึกคณะก็มีนักข่าวส่วนหนึ่งยืนอยู่หน้าตึกคณะของฉัน ซู่ววววว! เกือบไม่รอดดีนะจอดรถไว้หลังตึก ฉันใช้เวลาขับรถมาถึงบ้านโรเซ่ไม่นานเท่าไหร่ ฉันลงจากรถเพื่อไปกดกริ่งหน้าบ้านโรเซ่

“อ้าว หนูลิซ่ามาหาโรเซ่หรอจ้ะ” ซักพักแม่ของโรเซ่ก็เดินออกมา

“สวัสดีค่ะ คุณแม่ พอดีวันนี้ลิซเรียนเสร็จเร็วเลยแวะมาหาเซ่นะคะ”

“จ้ะ ๆ เข้ามาก่อนลูก เซ่อยู่ในห้องนั่งเล่น เดี๋ยวแม่ให้แม่บ้านเอาขนมไปให้นะจ้ะ” คุณแม่เดินนำฉันไปห้องรับแขกส่วนท่านแยกไปทางห้องครัว ยังไม่ทันเดินเข้าไปถึงห้องก็ได้ยินเสียง TV แว่วมาแต่ไกล

“มาแล้วหรอยัยแมว กำลังดูข่าวแกพอดีเลยเนี่ย” โรเซ่พูดติดตลก

“เพื่อนเล่นหรอ” ฉันว่าพร้อมกับดีดหน้าผากโรเซ่ไม่แรงมากทีหนึ่งก่อนจะนั่งลงบนโซฟาข้างโรเซ่ โรเซ่ลูบหน้าผากปอย ๆ

 

“หัวข้อข่าววันนี้คงหนีไม่พ้นเรื่องภาพหลุดของหลีดเดอร์สุดฮอตวง ikon ที่เมื่อคืนได้มีการแห่แชร์ คอมเมนต์ และติดแท็ก #who is she จนแท็กขึ้นอันดับหนึ่งของเมื่อคืนเลยล่ะค่ะท่านผู้ชม กระทั่งมีชาวเน็ตกลุ่มหนึ่งได้โพสรูปหญิงสาวคนหนึ่งคาดว่าจะเป็นหญิงสาวในรูปพร้อมกับบรรยายเหตุการณ์ตอนเกิดเหตุ ที่แน่ ๆ ไม่น่าจะใช่เพื่อนแน่นอนล่ะค่ะงานนี้ เอาเป็นว่าเรื่องนี้รอให้บีไอของเราตอบเองดีกว่านะคะ คาดว่าอีกไม่นานคงได้มีการแถลงข่าวแน่นอนล่ะค่า”

 

“เอาน่า” โรเซ่ตบหลังฉันเบา ๆ เป็นเชิงปลอบ

“ทำเพื่ออะไรว่ะ” ตอนนี้ฉันกำลังทึ้งหัวตัวเองอยู่

“ไม่พ้นเรื่องไอ้เจนนี่หรอก ”

“ขนมค่ะคุณหนู คุณผู้หญิงขึ้นไปข้างบนเมื่อสักครู่ ฝากให้ป้ามาบอกว่าจะเข้าบริษัทไปหาคุณผู้ชาย ตอนเย็นถึงจะกลับค่ะ” เสียงป้าแม่บ้านเอ่ย ฉันหยุดพูดก่อนจะนั่งตัวตรง ๆ

“ขอบคุณค่ะป้า เดี๋ยวมีอะไรเซ่จะเรียกนะคะ”

“จะเอาอะไรอีก”

“ป่าว ตอนนี้ยัง”

“ฉันหมายถึง พี่ฮันบิน” ฉันถอนหายใจออกยาว ๆ ก่อนจะพูดเรื่องเมื่อคืนให้โรเซ่ฟังทุกอย่างตั้งแต่เรื่องพี่ชานยอลแล้วก็เรื่องที่ฉันกอดกันกับเจนนี่

“แก โอเคมั้ยว่ะ”

“ไม่เลยสักนิด ปวดหัวว่ะ” ฉันเอนหัวไปซบกับไหล่โรเซ่ โรเซ่จึงใช้มืออีกข้างลูบหัวฉันเบา ๆ ฉันชอบให้คนลูบหัวเวลามีอะไรไม่สบายใจ มันรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก แต่ต้องสนิทกันนะถ้าไม่สนิทจะถือว่าเสียมารยาท หัวเป็นของสูงนะจะบอกให้

“โอเค ๆ แล้วเรื่องพี่ฮันบินแกจะเอาไงว่ะ”

“ไม่รู้สิ อาจจะคุยให้รู้เรื่องไปเลย ไม่ก็ฆ่าทิ้งแม่งเลย หามือปืนให้หน่อยสิ” ฉันพูดติดตลก ความจริงพวกเราก็โตกันแล้วนะไม่ใช่เด็ก อะไรที่ควรพูดก็พูดไปเลยดีกว่าปล่อยให้มันผ่านไปจนเราไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก ฉันหาจังหวะที่จะคุยกับเธอเรื่องนั้นจริงจังสักทีนี่มันก็ผ่านมานานมากล่ะ หวังว่าเจนนี่คงมีคำอธิบายที่ฟังขึ้นหน่อยนะ ส่วนเรื่องพี่ฮันบินฉันคงทำอะไรไม่ได้หรอกนอกจากจะไม่ฟังฉันแล้ว หน้าเขาฉันยังไม่อยากจะมอง มีอย่างที่ไหนบังคับให้ฉันเลิกคบกับน้องเขาเพราะคิดว่าฉันชอบน้องของเขา สมัยนี้ใครเขาสนเรื่องนี้กัน หลังเขา! หัวโบราณ! เขาอยากคิดอยากทำอะไรก็ปล่อยเขาไปเลยยยยยย!

“ลิซ ”

“ว่าไง”

“แกชอบเจนนี่ใช่ไหม” 

………..

“ฉันไม่ได้รังเกียจนะเว้ย ฉันแค่อยากจะ”

“เพื่อน! ทั้งชั้น แก เจนนี่ จิซูเราเป็นเพื่อนกัน” ฉันไม่รอให้โรเซ่พูดจบ โรเซ่พยักหน้า ฉันไม่ได้โกหกฉันไม่ได้คิดอะไรกับเจนนี่ เราสองคนเป็นแค่เพื่อนกัน

 

 

 

// Flashback

“ลิซ่า โรเซ่ จิซู รอด้วยยยยยยยย” เสียงเจนนี่ตะโกนเรียกเราสามคน เจนนี่เพิ่งรถจากรถซึ่งพี่ฮันบินมาส่งเป็นประจำทุกวันก่อนจะเตลิดไปค่ายอะไรนะ YG หรืออะไรนี่แหละเห็นว่าพี่เขาเป็นเด็กเทรน เราหันไปมองเจนนี่พร้อมกันก่อนจะหันกลับมาแล้วใส่เกียร์หมา ปล่อยให้เจนนี่วิ่งตามพร้อมกับด่าไล่หลัง ฮ่า ๆๆๆๆ

“รอด้วย ไอ้เพื่อนสาระเลว อย่าให้วิ่งทันนะจะจับหักขาให้หมดเลย”

เราสี่คนเรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ ม.ต้นแต่เพิ่งมาสนิทกันมาก ๆช่วง ม.ปลายเพราะว่าเราอยู่ห้องเดียวกัน เนื่องจากอาทิตย์หน้าก็สอบจบปลายภาคของ ม. 5 เราเลยนัดกันไปติวซึ่งตกลงกันว่าเสาร์-อาทิตย์นี้จะนอนค้างบ้านเจนนี่เหตุผลคือ พ่อและพี่ชายของเจนนี่หวงมาก นอกจากเจนนี่เราที่เหลือเป็นลูกคนเดียวล่ะ พ่อแม่เลยค่อนข้างตามใจต่างจากเจนนี่ที่ออกแนวคุณหนูหน่อย ๆ เพราะเป็นลูกสาวคนเล็กที่บ้านจึงประคบประหงมกันมาก เธอจึงไม่ค่อยได้เปิดหูเปิดตาเท่าไหร่

“เย็นนี่เดี๋ยวพี่ฮันบินไปรับนะ”

“พี่แกจะมารับทำไมว่ะ”

“พี่ฮันบินบอกว่านั่งแท็กซี่มันอันตราย โดยเฉพาะแกไอ้ลิซ แกอยู่บ้านไกลกว่าเพื่อนกว่าจะไปรับเพื่อนครบ มันอันตราย”

“หรอว่ะ”

“เออน่า นาน ๆ พี่ฮันบินจะอยู่บ้านปกติอยู่แต่ค่าย”

“แล้วแต่ ดีดิประหยัดเงิน ฮ่าๆ” เจนนี่เอาไม้บรรทัดเคาะหัวฉันที่หนึ่ง ฉันไม่ได้คิดอะไรหรอก อยากมาก็มาปกติพี่เค้าก็ไม่ค่อยคุยกับพวกเราอยู่แล้ว

 

ตอนเย็นพี่ฮันบินก็มารับฉัน เรานั่งอยู่บนรถเงียบ ๆ ก่อนเขาจะเอ่ยปากถามฉัน พระเจ้า! เป็นครั้งแรกที่เขาถามฉันจริงจัง ปกติมีแค่ฉันที่ถามเขาส่วนเขานะหรอก็ อืม อือ ใช่ ฮันบินสไตล์สินะ

“พวกเราสี 4 คนเนี่ยดูสนิทกันนะ”

“ค่ะ ก็เพิ่งมา สนิทกันมาก ๆ นี่แหละค่ะ” ฉันพูดพร้อมกับฉีกยิ้มให้พี่เค้า

“แล้วเรามีแฟนหรือยัง เอ่อ พี่หมายถึงพวกเรามีแฟนกันหรือยัง”

“ยังไม่มีสักคนเลยค่ะ แต่เจนนี่มีคนที่ชอบอยู่นะคะ แต่เขาไม่ยอมบอกว่าเขาชอบใคร”

“พี่ก็พอรู้อยู่เรื่องนี้ แต่ยัยน้องไม่ยอมบอก”

“พี่ฮันบินไม่ต้องเป็นห่วงเจนนี่หรอกค่ะ พวกเราจะช่วยกันดูแลให้” ฉันทำไม้ทำมือประกอบ

“อืม”  เขาขานรับ

เราไม่ได้พูดอะไรกันอีก แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรอก ฉันเป็นพวกเข้ากับคนง่ายนะ ไม่ค่อยสนใจเรื่องไร้สาระด้วย พี่ฮันบินแวะรับโรเซ่ แล้วก็จิซูก่อนจะมุ่งหน้ามายังบ้านของเขา ตอนนี้ก็เกือบ 1 ทุ่มแล้ว พวกเราเก็บของสักพักพี่ฮันบินก็ขึ้นมาเรียกให้ไปทานข้าว หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ พวกเราก็พากันขึ้นห้องเพื่อมาทำการบ้าน และติวหนังสือกัน ห้องเจนนี่ค่อนข้างใหญ่ แต่เตียงก็นอนได้แค่สองคน ฉันกับโรเซ่จะนอนข้างล่างเสมอ สำหรับฉันไม่มีปัญหาขอแค่เบาะนุ่ม ๆ กับหมอนข้างก็พอ ฉันไม่นอนหนุนหมอนนะ แต่ติดหมอนข้างแทน

“แกทำอะไรอ่ะเจนนี่” ฉันเห็นเจนนี่กำลังห่ออะไรซักอย่าง ฉันกำลังยืนอยู่ข้างหลังพร้อมกับชะโงกดูของขวัญของเจนนี่ พยายามจะเหล่ตามองว่าในกล่องนั่นเป็นอะไร

“ฉันกำลังจะสารภาพรัก” เธอพูดพร้อมกับเอี้ยวตัวมาหาฉัน เธอกุมมือฉันด้วยสองมือของเธอพร้อมกับทำตาวิบวับ

“เอาจริงดิ”

“อืม”

“แกจะไปสารภาพรักตอนนี้เนี่ยนะ” จิซูกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำได้ยินเข้าจึงเอ่ยท้วง

“บ้าหรอแก นัดพี่เค้าไว้พรุ่งนี้” รุ่นพี่สินะ

“ก็ไม่รู้เห็นแต่งตัวซะสวยเชียว” จิซูว่าพลางเดินไปหยิบชุดนอนก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำอีกรอบ

“แหะ ๆ ก็ลองชุดไง เป็นไงสวยป่ะ”

“อือ น่ารักดี”

 “พวกเราไปด้วยได้ป่ะ” โรเซ่เอ่ยถามขณะเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง

“ไปด้วยกันได้ พวกแกก็ไปเที่ยวไปช๊อปสิ” อ่อ ให้ติดรถไปด้วยได้ว่างั้น

 

 

 

-เช้าวันถัดมา-

“ก๊อก ๆๆๆ”

“ฮาวววววว” ฉันหาวฟอดใหญ่ก่อนจะเดินกึ่งกลับกึ่งตื่นไปเปิดประตูห้อง

“ตื่นได้แล้ว ยัยแมวขี้เซา” เสียงพี่ฮันบินนิ ฉันขยี้ตานิดหนึ่ง เขาเอื้อมมือมาลูบหัวฉันเบา ๆ

“พี่ฮันบินมีอะไรหรือป่าวค่ะ” ฉันเอี้ยวตัวออกจากมือเขานิดหนึ่ง เขาชักมือกลับ

“เอ่อ พวกเราจะไปไหนหรือป่าว พี่จะเข้าไปที่ค่าย”

“อ่อ ไปค่ะไป พี่ฮันบินรีบไหมค่ะ”

“ให้เวลาสองชั่วโมง พี่จะไปอาบน้ำแล้วรอข้างล่าง”

ระหว่างนั้นฉันก็ทำการปลุก 3 สาว ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ ฉันไม่ได้ลงไปรอด้านล่าง พวกเราช่วยกันแต่งหน้าทำผมให้เจนนี่ ตลกดีไหมล่ะ ก็เพื่อนจะไปสารภาพรักทั้งทีต้องสวยกันหน่อย

“บอกหน่อยได้ป่าว ว่าใครอ่ะ” โรเซ่เอาหน้าไปถูไถข้างไหล่เจนนี่เป็นเชิงออดอ้อน

“เอาน่า รอให้ไอ้เจนนี่สารภาพก่อน ยังไงเราก็ต้องรู้แน่ ๆ ล่ะ” จิซูพูดพร้อมกับดันหัวโรเซ่ออกจากไหล่เจนนี่ ฉันยิ้มขำให้กับความอยากรู้อยากเห็นของโรเซ่ เรา 4 คนเดินลงมาข้างล่างก็เห็นพี่ฮันบินนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

“ทานข้าวก่อนไหม? พี่หาอะไรรองท้องก่อนแล้ว พี่ไม่หิวข้าวนะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ! พวกเราว่าจะไปหาอะไรกินที่นู้นเลยนะคะ” ฉันชิงพูดก่อน ส่วนอีก 3 คนก็พยักหน้าพร้อมกัน

“งั้นก็ไปกันเถอะ” พี่ฮันบินเดินนำพวกเราไปขึ้นยังรถ เจนนี่นั่งคู่กับพี่ฮันบิน ส่วนเรา 3 คนนั่งอยู่ด้านหลัง พวกเราคุยกันสัพเพหะระ พี่ฮันบินก็แทรกขึ้นมาเป็นครั้งคราว

“คิดกันไว้หรือยังว่าจะเรียนต่ออะไรกัน”

“ลิซอยากเรียนเกี่ยวกับพวกภาษา หรือไม่ก็พวกประชาสัมพันธ์อะไรทำนองนี้อ่ะค่ะ”

“เหมาะกับแกนะ แกพูดมาก 5555”  ฉันดีดหน้าผากโรเซ่ไม่เบานัก เจ้าตัวลูบหัวปอย ๆ

“เค้าล้อเล่น” โรเซ่เอาหน้ามาถูไหล่ฉัน ฉันขำในความขี้อ้อนของโรเซ่

“จิซูอยากเรียนการแสดงค่ะ”

“สวย ๆ อย่างแกเป็นดาราดังแน่นอน” โรเซ่พูดพร้อมชี้นิ้วไปหาจิซู พี่ฮันบินกับเจนนี่ก็พยักหน้าเห็นด้วย พี่ฮันบินมาส่งเราก่อนจะแวะเข้าไปบริษัทที่พี่เขากำลังเทรน เห็นว่ากำลังจะเดบิวต์เลยต้องทำงานหนักหน่อยช่วงนี้ เขาจึงกลับบ้านได้เฉพาะเสาร์-อาทิตย์ไม่ก็นอนที่หอเทรนนี่เลยเพราะขี้เกียจขับรถไปกลับ แล้ววันนี้พี่เค้าก็ไม่กลับบ้าน

“พี่ไม่ได้มารับนะ เพราะจะอยู่หอเลย พวกเราก็ดูแลตัวเองดีดีนะ เดี๋ยวตอนเย็นพี่ให้ป๋ามารับ” พี่ฮันบินพูดพร้อมกับบีบแก้มเจนนี่

“โอเค ๆๆๆ ฮันบินไปได้แล้ว” เจนนี่พูดพร้อมกับปัดมือพี่ฮันบินไม่แรงนัก 

พวกเราลงจากรถก่อนจะโค้งให้พี่ฮันบินเป็นเชิงขอบคุณ เรา 4 คนเดินเข้ามาในห้าง เจนนี่รอพี่คนนั้นในร้านไอศครีมร้านหนึ่ง พวกเราจึงแยกกันตรงนี้ ดูท่าทางเจนนี่จะชอบพี่เขามาก เธอยิ้มไม่หยุดแล้วยังเอาแต่ก้มมองของขวัญกล่องนั้นอีก ดูเธอมั่นใจมากเลยล่ะ


    แต่เธอคงลืมไปว่าการสารภาพรักควรจะทำใจไว้ครึ่งหนึ่ง!


ฉันรู้ว่าพี่เขาเป็นรักแรกของเจนนี่ แต่ไม่คิดว่าเจนนี่จะจริงจังถึงขนาดนี้ เธอตัดสินใจไปเรียนต่อไฮสคูลที่ต่างประเทศ หลังจากสอบเสร็จปลายภาคเสร็จเธอก็จะเดินทางไปอเมริกาปลายเดือนนี้ พรุ่งนี้ก็เป็นกำหนดการเดินทางของเธอ

ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ม้านั่งหน้าบ้านของเจนนี่ เรา 3 คนขอมานอนค้างคืนที่บ้านเจนนี่ เรานอนคุยกันกระทั่งเกือบ 5 ทุ่ม ฉันนอนไม่หลับเลยเดินลงมาข้างล่าง โรเซ่กับจิซูหลับไปแล้ว

“ฉันทำให้แกตื่นหรอ”

“ป่าว แค่ตื่นเต้น นอนไม่หลับนะ” เรานั่งเงียบ ๆ เธอแสร้งหันหน้าไปทางอื่นก่อนฉันจะเอื้อมมือไปกุมมือเธอไว้ เธอโผเข้ากอดฉัน ฉันตบหลังเธอเป็นเชิงปลอบ

“ถ้าอยากจะร้องไห้ก็ร้องออกมาเถอะ ฉันจะอยู่ตรงนี้เอง” ฉันไม่ได้พูดอะไรต่อ เจนนี่กำลังร้องไห้เงียบ ๆฉันปลอบเธออยู่ซักพัก จนกระทั่งเธอเงียบไป เธอเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะเคลื่อนริมฝีปากทาบทับกับปากของฉัน เธอจูบฉันพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอีกครั้ง มันไม่ใช่ดีพคิสแต่เปรียบเสมือนจูบลา อาจจะเป็นเพราะสายตาที่เจ็บปวดของเธอมันเหมือนกำลังขอร้องฉันอยู่ในทีทำให้ฉันไม่กล้าพลักเธอออกจนกระทั่งเธอถอนริมฝีปากออก

“ขอโทษนะลิซ่า” 

“อืม” ฉันไม่ได้ถามอะไรเธอ เพียงแต่เก็บความสงสัยเอาไว้ลึก ๆ 

“ไปนอนป่ะ พรุ่งนี้เธอต้องเดินทางแต่เช้า” 

 

 


-07:30 AM-

“เจนนี่ ของหมดหรือยังลูก เดี๋ยวตกเครื่องนะลูก” แม่ของเจนนี่ตะโกนจากด้านล่างเมื่อเห็นว่าเรายังไม่ได้ลงมาจากห้อง ความจริงพวกเราขนของส่วนหนึ่งลงไปไว้ด้านล่างตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ

“ค่ะแม่ เดี๋ยวลงไปค่ะ” เจนนี่ขานรับก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง เธอยื่นมือสองข้างออกมาข้างหน้า

“ห้ามเปลี่ยนเบอร์โทร” จิซูพูดขึ้นก่อนลุกจากเกาอี้เพื่อเดินเข้าไปกอดเจนนี่

“ห้ามเชื่อคนง่าย ห้ามให้ใครรังแก ห้ามเดินตามคนแปลกหน้า ห้ามเก็บของที่ตกแล้วกินนะ” โรเซ่พูดเสริมก่อนจะเดินไปกอดเจนนี่อีกคน

“ห้ามเกิน 10 ปี” ฉันพูดก่อนเดินเข้าไปกอดทั้งสามคน เรากอดกันซักพัก

“พอแล้ว เดี๋ยวตกเครื่อง” จิซูพูดขึ้น เราเดินลงไปข้างล่าง ตอนนี้กระเป๋าสัมภาระได้ถูกขนขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว พ่อกับแม่ของเจนนี่ไปอีกคัน ส่วนพวกเราก็ไปอีกคันโดยมีพี่ฮันบินเป็นคนขับ เขาน่าจะกลับมาตั้งแต่เมื่อคืน ฉันไม่ได้ใส่ใจมากนักเพียงแต่รู้สึกแปลก ๆ เมื่อพี่ฮันบินมองผ่านกระจกแล้วบังเอิญฉันเหลือบมองไปพอดี ตอนนี้ทุกคนในรถไม่มีใครพูดอะไร มีเพียงเสียงเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ จนกระทั่งถึงสนามบิน เราไม่ได้ร่ำลากันมากมาย

“ดูแลตัวเองดีดีนะลูก” พ่อเจนนี่พูดขึ้น

“ถึงแล้วโทรหาแม่ด้วยนะยัยหนู” แม่เจนนี่พูดพร้อมโผเข้ากอด เธอโยกตัวเจนนี่เล็กน้อย

“ฮันบิน” เจนนี่เรียกฮันบินก่อนโผเข้ากอดพี่ฮันบินเต็มแรง เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ลูบหัวเจนนี่เบา ๆ

“ไปนะทุกคน” เจนนี่โบกมือขึ้นจนสุดแขนก่อนเดินเข้าไปในโซนผู้โดยสาร

พี่ฮันบินอาสาไปส่งพวกเรา เขาไล่ส่งที่ละคนจนกระทั่งถึงบ้านฉัน ตลอดเวลาที่ขับรถมาบ้านฉันเขาไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งถึงหน้าบ้านของฉัน ฉันกำลังจะเปิดประตูแต่ประตูล็อก

“พี่ฮันบิน เปิดประตูให้ลิซหน่อยค่ะ”

เขาไม่ตอบกลับจ้องมองมาทางฉันก่อนจะยกยิ้มมุมปาก 

“พี่มีอะไรจะคุยกับลิซหรือป่าว”

“เลิกยุ่งกับน้องสาวของฉัน”

“ห้ะ! ทำไม” ตอนนี้ฉันกำลังจ้องหน้าเขาอยู่

“เธอกำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ อะไรที่แย่ ๆ ก็ควรทิ้งมันไปให้หมด” 

“พี่หมายถึงอะไร” ฉันยังคงจ้องหน้าเขาอยู่ เขาจะพูดอะไรกันแน่ 

“ถึงแม้เธอสองคนจะรักกัน ชอบกัน แต่เจนนี่เขาเลือกแล้ว” เขาลูบหน้าเบา ๆ ก่อนจะใช้มืออีกข้างทุบลงที่พวงมาลัย ทำให้เกิดเสียงแตรดังขึ้นเขา “ปล่อยยัยน้องไป ถ้าเธอทำได้จะดีมาก” 

…………” ฉันนั่งตัวแข็งทื่อ! โอเค! เห็นฉันจูบกับเจนนี่เมื่อคืนสินะ

“ฉันไม่เลิกคบกับเธอเพราะเรื่องปัญญาอ่อนแบบนี้หรอก พี่จะเชื่อหรือไม่ก็ตามแต่เราเป็นเพื่อนกัน เปิดประตูด้วยค่ะ พ่อกับแม่ฉันกำลังยืนมองอยู่” ฉันกระแทกเสียงใส่เขาก่อนจะเปิดประตูลงจากรถของเขา ทันทีที่ฉันก้าวลงจากรถเขาก็ขับออกไปทันทีจากวันนั้นความสัมพันธ์ของฉันกับพี่ฮันบินก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป 


 End  flashback



^O^ // Jenlisa









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #78 pptop (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 21:45
    ฮันบินเข้าจผิิดโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #78
    0
  2. #4 Ggg (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:23
    พลอตเรื่องน่าสนใจมากค่ะ สู้ๆ
    #4
    0