Can I Love You รักได้ไหมถ้าหัวใจไม่เพี้ยน

ตอนที่ 1 : เหตุเกิดจากเขาคนนั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    11 มี.ค. 60

อึดอัด!

คำเดียวที่สามารถอธิบายได้ดีที่สุด ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ในรถยนต์คันหนึ่ง เรานั่งเงียบมาสักพักหลังจากที่พี่ ชานยอล มารับฉันไปกินข้าวและตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ในรถซึ่งจอดอยู่หน้าคอนโดของฉันเอง

ลิซ คือพี่มีเรื่องจะบอกลิซพี่ชานยอลพูดพร้อมกับกุมมือตัวเองแน่น เขานั่งก้มหน้าก่อนจะเงยหน้าและหันมาทางฉันเพื่อดูปฏิกริยาของฉัน

………..” ฉันไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้ร่างกายของฉันมันเริ่มควบคุมไม่ได้ ฉันหันหน้าออกไปทางหน้าต่าง สายตาฉันมองไกลออกไปพยายามจะโฟกัสอะไรซักอย่าง

“เรื่องของเรา” เขาพูดต่อ

“ค่ะ พี่ชานยอลมีเรื่องอะไรจะพูดหรอค่ะ” ฉันขานรับ แต่ยังคงมองออกไปนอกรถ

“ลิซรู้ใช่ไหมว่าพี่ไม่เหมือนเดิม รู้ใช่ไหมว่าพี่รักคน ๆ หนึ่งอยู่”

“พี่ดาร่า” ตอนนี้ฉันเริ่มบีบมือตัวเอง ฉันภาวนาให้ไม่ใช่เธอ ฉันรู้สึกมาซักพักแล้วล่ะว่าความสัมพันธ์ของเรามันเริ่มไม่เดิม แต่ไม่ใช่คนนี้ได้ไหม

“อืม”

……….

“พี่ไม่รู้ว่าพี่กับเขาเรารักกันหรือป่าว แต่เวลาที่ดาร่าอยู่กับพี่ท็อปพี่รู้สึกแย่มาก ๆ พี่รู้สึกหึง รู้สึกหวงเธอ”

……….” ไหนว่าไม่ได้คิดอะไรไงลิซ แล้วไอ้ความรู้สึกหน้าชามันคืออะไร ตอนนี้ฉันนั่งตัวแข็งทื่อ อ่า! อยากลงจากรถเร็วๆ จัง

“ลิซ มองหน้าพี่หน่อยได้ไหม พี่ขอโทษสำหรับเรื่องของเราพี่รู้ว่าพี่ผิด”

“เราเลิกกันนะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ” ฉันเงียบอยู่นาน ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ ฉันรู้ว่าพี่ชานยอลคงไม่อยากจะพูดคำนี้ออกมา ฉันเลยตัดสินใจพูดแทน พี่ชานยอลรีบเปิดประตูรถลงมาแล้วเดินอ้อมมาทางฉัน เขาจับมือของฉันไว้ ก่อนจะคว้าตัวของฉันเข้าไปกอด เขาลูบหัวฉันเบา ๆ ฉันยกมือทั้งสองข้างลูบไปกลางหลังของพี่ชานยอลไม่เบานัก

“พี่คิดว่าลิซไม่ได้ชอบพี่” เขาพูด

“ค่ะ ลิซไม่ได้ชอบพี่ ไม่ต้องคิดมาก ลิซโอเค” โอเคเหี้ยไร! ล่ะอยากจะกัดลิ้นตัวเอง

หลังจากที่ฉันลงจากลงฉันก็ยืนมองรถของพี่ชานยอลขับออกไปจากหน้าคอนโดของฉัน เขาไม่ยอมไปจนกว่าฉันจะมองหน้าเขา ทำไมมองหน้าแล้วทำไมหรอ อยากเห็นฉันยิ้มหรอ! อยากเห็นสายตา! อยากเห็นว่าฉันไม่เป็นอะไรอย่างนั้นหรอ! เหอะ! ฉันเดินไปขึ้นลิฟต์พร้อมกดไปที่ชั้น 12 ตอนนี้ฉันไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไร ความรู้สึกเหมือนหน้าอกมันมีรูโบ๋ เหมือนอากาศมันดันขึ้นมากลางหน้าอก แค่หายใจยังลำบาก ฉันเตะคีย์การ์ดหน้าประตูก่อนเดินเข้าห้อง ฉันไม่ได้เปิดไฟก่อนจะเดินผ่านโซฟากลางห้องเพื่อผ่านไปยังระเบียงคอนโด วันนี้ท้องฟ้าสวยจัง! ฉันยืนทอดสายตาออกไป ปล่อยอารมณ์ให้ไปกับสายลม

“ฮึก ฮือออออ ฮึก” ใช่ฉันร้องไห้ แต่ไม่ได้ปล่อยโฮออกมาหรอกนะ แค่มันอึดอัด อยากระบาย ฉันปล่อยให้ตัวเองร้องไห้นานแค่ไหนไม่รู้ จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ฉันมองหน้าจอก่อนจะกดรับสาย

-โรเซ่-

“แก อยู่ไหนเนี่ย ทำไมไลน์ไปไม่ตอบ”

“อืม” ฉันแค่ขานรับ พยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด

“เป็นไรเนี่ย”

“ป่าวซะหน่อย แกจะชวนไปไหน”

“แกลืมนัดหรอไง วันนี้เรานัดกันไว้จะไปฉลองที่ไอ้เจนนี่มันกลับมาจากเมกาไง”

“อืม แกไปก่อนเลยไม่ต้องมารับนะ ฉันกำลังจะออกไป” ฉันกดวางสาย เฮ้ออออ! เบี้ยวได้ป่ะว่ะ ฉันถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ แต่งตัว

 

 

ตอนนี้ฉันอยู่หน้าผับ XXX จิซูเห็นฉันเป็นคนแรก กลุ่มของเรามี 4 คนคือ ฉัน จิซู โรเซ่ แล้วก็เจนนี่ เมื่อ  4 ปีที่แล้วเจนนี่ไปเรียนต่อที่อเมริกา ส่วนเรา 3 คนที่เหลือก็อยู่ที่เกาหลีนี่แหละเราใช้ชีวิต ม.ปลายตามปกติ ตอนนี้เรากำลังเรียนมหาลัยปี 2 เราสามคนเลือกเรียนที่เดียวกัน คณะเดียวกัน ไม่ใช้ว่าเลือกตามกันหรอกนะ แต่เพราะเราชอบด้านนี้ต่างหาก เราเรียนคณะนิเทศ จิซูกับโรเซ่เรียนเอกการแสดง ส่วนฉันเรียนเอกประชาสัมพันธ์

“ลิซ ทางนี้ ๆ” เธอกวักมือเรียกพร้อมกระโดดโหยง ๆ

“นานมากกกกกก” โรเซ่เอ่ยทักพร้อมกับลากหางเสียง ฉันไม่ได้ตอบอะไรก่อนจะเดินเข้าไปหาเจนนี่

“กอดหน่อย” ฉันพูดพร้อมกับยื่นมือสองข้างไปหาเจนนี่ เธอลุกขึ้นแล้วเดินมากอดฉัน

“คิดถึง” เจนนี่พูดพร้อมกับตบหลังฉันเบา ๆ

เราสามคนนั่งคุยกันเหมือนกับว่าไม่เคยคุยกัน เราคุยกันส่วนใหญ่คงเป็นเรื่องความหลังสมัยเรียน ม.ปลายด้วยกัน ความรู้สึกเหมือนบรรยากาศเก่า ๆ กลับมาแม้เราจะไม่ได้ติดกันเหมือนตอนเรียน ม. ปลายแต่เราก็ไม่เคยขาดการติดต่อกัน เราคุยไปดื่มไปไม่รู้ว่าดื่มไปเยอะแค่ไหนคงเพราะมันเพลินทำให้เราดื่มเยอะไปหน่อย แล้วตอนนี้ฉันก็เริ่มกรึ่ม ๆ ฉันเลยขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ฉันไม่ได้ปวดฉี่หรอก ฉันแค่อยากออกมาสูดอากาศเท่านั้น ตอนนี้ฉันยืนอยู่มุมหนึ่งของผับ 


‘Just gonna stand there and watch me burn

But that's all right because I like the way it hurts

Just gonna stand there and hear me cry

But that's all right because I love the way you lie

I love the way you lie’

 

ฉันขยับปากฮัมเพลงเบา ๆ ตอนนี้ตาฉันพล่าไปหมด ไหล่ของฉันเริ่มสั่น ไม่เอาน่าลิซ! 

-หมับ-

……….” สัมผัสอุ่นจากด้านหลังทำให้ฉันยืนนิ่ง เขาทาบใบหน้าไว้กับหลังของฉัน 

If you wanna cry, I’ll be here for you” 

“เจนนี่ ฮึกกกก ฮือออออออ” เธอเป็นแบบนี้เสมอ เธอรับรู้ถึงความรู้สึกฉันเสมอแม้เราจะไม่ได้เจอกันนานถึง 4 ปี ฉันวางมือทาบกับมือของเจนนี่ ส่วนเธอเคลื่อนใบหน้าแล้ววางคางไว้ที่ไหล่ของฉันพร้อมกับโยกตัวฉันเบา ๆ ตามเสียงเพลง เธอกอดฉันจนกระทั่งเพลงจบ ฉันเช็ดน้ำตาที่เริ่มจะหยุดก่อนจะหมุนตัวไปหาเจนนี่ เธอใช้มือเกลี่ยผมที่ปรกหน้าฉันแล้วลูบหัวฉันเหมือนเด็ก เรายิ้มให้กันก่อนจะเดินออกมาจากมุมนั้นของร้าน

“เจนนี่” เราหันกลับไปก็พบผู้ชายสองคน คนหนึ่งเดินมาดึงมือของเจนนี่แล้วลากออกไปข้างนอก เจนนี่ได้แค่ส่งสายตาให้ฉันเป็นเชิงว่าเดี๋ยวโทรหานะ ฉันมองตามก่อนจะหันมาหาผู้ชายอีกคน โคตรเกลียดหน้ามันตอนนี้เลย

“ไง ไม่เจอกันนานเลยนะ”

…………” ฉันไม่ตอบพร้อมกับเดินหนี

“นี่มันก็นานมากแล้วนะ เมื่อไหร่เธอจะเลิกยุ่งกับน้องสาวฉันสักที ได้ข่าวว่าคบกับเดือนคณะอยู่ไม่ใช่หรอ ทำไมโรคเก่า กำเริบหรือไง” เค้าเดินตามพร้อมกับตะโกนไล่หลัง

“โรคเก่า” ฉันย้ำคำพูดของเค้า ก่อนจะหันหน้าไปหาเขา

“อย่ามายุ่งกับฉัน” ฉันพลักหน้าอกของเขาเต็มแรง

“ในเมื่อเธอไม่เลิกยุ่งกับน้องสาวของฉันต่อจากนี้ฉันจะเป็นคนควบคุมเธอเอง” เขารวบมือฉันที่พลักหน้าอกเขาไว้ด้วยมือสองข้าง

“คิดว่าทำได้ไหมล่ะ”

“ลองดูไหมล่ะ ลลิสา” เขาพูดพร้อมกับกระชากข้อมือของฉันเข้าหาตัวของเขา 

“ฉันจะตามเธอจนกว่าจะเลิกยุ่งกับน้องของฉัน” เขากระซิบข้างหูฉันก่อนจะจงใจเลื่อนริมฝีปากลากผ่านแก้มของฉัน

“นาย” ฉันชี้หน้าเขา

“พี่ฮันบิน เธอเคยเรียกฉันแบบนี้” เขาปัดมือฉันออกไม่แรงนัก

“นาย ๆๆๆๆๆๆ” ฉันพูด ไม่สิตะคอกคำว่า นายอยู่หลายครั้ง เอาสิว่ะ กำลังคันไม้คันมืออยากไฟว์อยู่พอดี

“ลิซ กลับบ้านเถอะ” เสียงโรเซ่ตะโกนกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาจากด้านหลัง

“ไปเถอะแก” จิซูเสริมก่อนจะโค้งให้พี่ฮันบิน พร้อมกับลากแขนฉันออกไปจากผับ ฉันยอมเดินไปแต่สายตายังคงจ้องมองไปทางเขา สายตาของเราประสานกัน เราไม่ได้มองกันด้วยความเกลียดแต่เป็นสายตาในเชิงท้าทายมากกว่า จนกระทั่งฉันเดินลับสายตาออกไปจากผับ



วันนี้วันซวยจริง ๆ โดนแฟนทิ้งแล้วยังไปเจอ คนนิสัยเสีย

 



Hanbin’s part

-เกร้งงงงงงง!-

วันนี้วันดีครับ ดียังไงนะหรอ! ก็วันนี้เป็นวันครบรอบ ikon เดบิ๊วครบสองปีเราจึงมาฉลองกับความสำเร็จอีกขั้นของวงของเรานะครับ

“ชนแก้วฉลองให้กับ ikon เฮ้” จุนเฮวพูดขึ้นหลังจากพวกเราชนแก้วกัน

“เมิงอย่าแดกเยอะ กูไม่หามเมิงกลับบ้านนะเว้ย” บ๊อบบี้พูดขึ้น

“กูนอนนี่ก็ได้ว่ะ” จุนเฮวพูดพร้อมกับส่งนิ้วกลางไปให้บ๊อบบี้

“ไอ้เสือ กูได้ข่าวว่าเจนนี่กลับมาแล้วใช่ป่ะ” จินฮวานพูดขึ้น

“อืม กลับมาได้สองวันล่ะ”

“เมิงกับน้องโอเคป่ะว่ะ”

“เขาโตขึ้นเยอะ กูจะตามหวง ตามห้ามเหมือนเมื่อก่อนคงไม่ได้แล้วว่ะ” 

“กู” ยังไม่ทันที่จินฮวานจะพูดจบ

“เห้ย ผู้หญิง” บ๊อบบี้พูดขึ้น

“สัส เมิงไม่เคยเห็นผู้หญิงไง๊” เป็นเสียงชานวู

“เชี่ย แม่งอย่างสวย เสือกเป็นเบี้ยน เสียดายของว่ะ” บ๊อบบี้พูดพร้อมกับยกแก้วเหล้ากระดกเข้าปาก ผมเลยหันไปมองตามมัน

“อ้าวไอ้นี่ มองอย่างกะจะสิงเค้า เมิงรู้จักเค้าหรอ” จุนเฮวเหลือบสายตามาทางผม

ตอนนี้พวกเรากำลังมองไปทางมุมหนึ่งของผับ ที่ตอนนี้มีผู้หญิงสองคนยืนกอดกัน คนตัวเล็กกว่ากอดอีกคนจากทางด้านหลัง พวกเธอยืนโยกเบา ๆ ตามจังหวะ ก่อนคนตัวเล็กจะเคลื่อนใบหน้ามาวางบนไหล่ซ้ายของผู้หญิงผมทองคนนั้น เธอสองคนประสานมือกันแน่น จังหวะนั้นเองผมถึงได้มองเห็นหน้าคนตัวเล็กชัดเจน

“สัส น้องกู” ผมรีบเดินลงจากชั้นสองเพื่อลงไปชั้นล่างโดยมีไอ้จินฮวานเดินตามลงมาติด ๆ

“เห้ย เมิงใจเย็น ไอ้เสือ” ผมได้ยินเสียงไอ้จุนเฮวตะโกนไล่หลัง ผมไม่ได้ตอบกลับ ผมรีบสาวเท้าไปหาน้องสาวของผม

“เจนนี่” เจนนี่กับผู้หญิงอีกคนหันหน้ามาหาเราสองคน จินฮวานตบบ่าผมก่อนจะจับมือของเจนนี่แล้วเชิงบังคับให้เธอเดินไปกับมัน ผมไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้ผมกำลังยืนมองผู้หญิงอีกคนซึ่งตอนนี้เธอกำลังมองตามน้องสาวผมอยู่เธอหันมามองผมที่กำลังจ้องเธออยู่ก่อนแล้ว เธอสวยขึ้นนะสวยจนผมเกือบจำไม่ได้ผมสำรวจใบหน้าของเธอ หึ! ผมยิ้มมุมปาก

“ไง ไม่เจอกันนานเลยนะ”

ผมกับเธอเรายืนถามสารทุกข์สุกดิบกันซักพัก ตามประสาคนรู้จักกันนะครับ จนกระทั่งเพื่อนของเธอมาลากเธอออกไปนอกผับนั่นแหละผมถึงเลิกมองเธอ

“เจ๋งว่ะเมิง” จุนเฮวพูดพร้อมกับโชว์รูปที่ถ่ายตอนผมจงใจลากริมฝีปากผ่านแก้มของลิซ่า

“เอ้า ของเมิง กูจัดให้” จุนเฮวยื่นโทรศัพท์ให้ผม ไอ้นี่มันแสบจริง ๆ ผมรับโทรศัพท์มาก่อนจะยัดลงในกระเป๋ากางเกง 

“ขอบใจ” ตามนั่นแหละครับอะไรจะเกิดเดี๋ยวก็รู้ครับ ผมเป็นพวกชอบความท้าทาย และชอบเอาชนะนะครับ


End part









     ลิซ่าปัจจุบัน VS สมัยม.ปลาย









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #77 pptop (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 21:37
    โอ้ยยยยยยยยมันส์แน่ๆๆๆค่ะ ติตตามนะคะ

    ฮันบินนแอบชอบลิซ่าแต่ไม่รู้ใจตัวเองแน่เลย
    #77
    0
  2. #76 pptop (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 21:37
    โอ้ยยยยยยยยมันส์แน่ๆๆๆค่ะ ติตตามนะคะ

    ฮันบินนแอบชอบลิซ่าแต่ไม่รู้ใจตัวเองแน่เลย
    #76
    0
  3. #3 Kkkk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:05
    คิคิ สู้ๆค่ะไรท์เตอร์รออยู่น้า
    #3
    0