นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic Attack on Titan [Tears] Rivaille x Eren

โดย Onlyeye_Neko

ตอนนี้สปอยไปนิดนึง ถ้าหากไม่ชอบกดออกไปได้เลยนะคะ

ยอดวิวรวม

3,892

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


3,892

ความคิดเห็น


21

คนติดตาม


70
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  19 พ.ค. 56 / 21:39 น.
นิยาย Fic Attack on Titan [Tears] Rivaille x Eren

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

รูปไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องค่ะ(เรอะ?)

About Writer
ไรท์เป็นสาวน้วยยยยชื่อแมวค่ะ
อายุสิบหก สิบหกจริงๆนะ>A<
สามารถคุยได้ ทักได้ ค้นเฟสได้แอดได้ กัดได้(?) และสามารถทวงฟิคได้(ไม่ย์...อันนี้แมวไม่สามารถสนองได้;w;)
 

:)  Shalunla

เนื้อเรื่อง อัปเดต 19 พ.ค. 56 / 21:39


[Fic Attack on Titan] Tears [Rivaille x Eren]

 

P.s.สปอยอย่างแรงค่ะ...

 

 

 

ห้าปีที่แล้ว...

 

ผมยังคงเป็นเด็กตัวเล็กๆที่ไม่สามารถทำอะไรได้

 

ได้แต่มองทุกสิ่งกำลังพังไปกับตา...

 

ทั้งไททันยักษ์...

 

ทั้งไททันเกราะ...

 

กำแพงเมืองที่แตกสลาย...

 

พร้อมกับทุกสิ่งที่พลันพังทลายไปด้วยเช่นกัน...

 

ความสงบสุขที่สุดในชีวิตของผม...ถูกพังหายไปแล้ว...

 

ฉันจะฆ่า...ไททันให้หมด!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นั่นคือคำสัตย์...ที่ผมเคยเอ่ยไว้กับสายลม...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่ทำไม...ทุกๆอย่างถึงไม่เป็นดังที่เคยคิด...

 

 

ผมเป็นไททัน...

 

 

ทำไมกัน? มีอะไรผิดพลาดกันนะ?

 

ผมได้เป็นทหารแล้ว การฝึกทุกอย่างเต็มไปด้วยดี ผมติดอันดับท็อปไฟว์ของเหล่าทหารฝึกหัดแล้วนี่...

 

แล้วทำไม...ผมถึง...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ต้องกลายเป็นสิ่งที่ผมเห็นเป็นศัตรูตลอดมากัน...

 

ตลอดห้าปีนั้นหายไปไหนหมด...

 

คำสัตย์ของผมหมายถึงอะไร?

 

ผมต้องฆ่าสิ่งเดียวกับที่ผมเป็น...

 

ผมที่เป็นครึ่งหนึ่งของเผ่าพันธุ์...

 

มันหมายความว่ายังไง?

 

ไม่เข้าใจ...

 

ไม่เข้าใจอะไรเลย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผัวะ!!!!

 

เสียงปลายเท้ากระแทกหนักๆบนใบหน้าดังสนั่น เจ้าของฝ่ารองเท้าพิฆาตมองร่างที่นอนจมเลือดอยู่บนพื้นด้วยแววตาเหยียดหยามตามสไตล์ของตนเอง แต่เมื่อเห็นว่าร่างสูงกว่ากำลังจะพยุงตัวเองลุกขึ้น เขาก็กระแทกส้นหนักๆใส่อีกครั้งจนร่างนั้นทรุดลงไปอีกครั้ง

 

เอเลนรู้สึกว่าตัวเองเจ็บไปทั่วร่าง แขนขวาของเขาขยับไม่ได้ และตาซ้ายมองอะไรก็แทบไม่ค่อยเห็น แถมในคอของเขาก็มีแต่กลิ่นเหล็กทั้งยังรู้สึกแห้งสุดๆ ดูเหมือนว่าซี่โครงของเขาก็หักเช่นกัน...

 

เป็นอะไรไป...เอเลน เยเกอร์ร่างเล็ก แต่ความสามารถไม่เล็กเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ เขาก้มมองร่างที่คลุกกับพื้นด้วยสายตาดูแคลน... ทำปากมาดี ทำไมตอนนี้แกไม่ลองลุกขึ้นมาสู้อีกสักตั้งล่ะ?

 

เขาอ่อนแอ...

 

เขาสู้ใครไมได้...

 

ดวงตาสีมรกตหม่นหมองค่อยๆช้อนขึ้นมองผู้อยู่เหนือกว่าช้าๆ คราบเลือดที่ไหลพาดดวงตาข้างซ้ายทำให้เขามองเห็นอะไรไม่ถนัดนัก มุมปากเรียวมีคราบเลือดติดอยู่ ทั้งใบหน้าก็ยังมีร่องรอยฟกช้ำเต็มไปหมด

 

แค่กๆเอเลนสำรอกฝุ่นและเลือดที่ติดคอออก ร่างสูงค่อยๆยันตัวเองขึ้นอีกครั้ง แต่เจ้าของรองเท้าคู่เดิมก็เตะเข้าที่กลางลำตัวอีกรอบจนกลิ้งไปอีกทาง

 

ไม่เข้าใจ...

 

ไม่เข้าใจ...

 

ทำไมต้องเป็นเขา...

 

แกออกปากพูดเสียดิบดี...ว่าแกจะกำจัดไททันให้หมดร่างเพรียวค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ร่างที่ยังนอนจุกอยู่ที่พื้น กองเลือกกองใหม่เกิดขึ้นอีกครั้ง บาดแผลบนร่างสูงนั้นดูท่าจะเพิ่มมากขึ้น แค่เจอคนตัวเท่ากันแค่นี้...นายยังสู้ไม่ได้เลย

 

อ่อนแอ...

 

อ่อนแอ...

 

ทำไมเขาต้องอ่อนแอ...

 

นายมันยังอ่อนหัด...เขาพึมพำพอให้ได้ยิน ก่อนที่จะยืนกอดอกรอให้กองเนื้อตรงหน้าลุกขึ้นต่อ

 

ดวงตาของเด็กหนุ่มวาวโรจน์ เขาไม่เคยทุ่มเทอะไรเท่าครั้งนี้มาก่อน...ไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำว่าตัวเองจะเสียท่าขนาดนี้...และไม่เคยคิดว่าตัวเองจะทำอะไรไม่ได้จนต้องมานอนกองอยู่เช่นนี้เหมือนกัน

 

ห...หัวหน้า...แค่ก...ร่างสูงค่อยๆยันตัวขึ้น เขาไม่ยอมแพ้หรอก ถึงจะแพ้...แต่เขาก็จะไม่ยอมแพ้แน่ๆ... อึก!!!!”

 

เอเลนกัดฟันเฮือกสุดท้าย พร้อมทั้งพุ่งกายไปด้านหน้ากับกำปั้นที่ดูรุนแรงใช่เล่น รีไวล์ที่ยืนรับอยู่จิ๊ปากไม่พอใจ ก่อนที่เขาจะเตะแข้งของอีกฝ่ายอย่างแรงจนล้มลงไปกองกับพื้นอีกรอบ

 

ไม่ได้เรื่อง!” รีไวล์ตะคอกใส่ร่างที่กองอยู่แทบเท้าของตนเอง เอเลนเริ่มรู้สึกร้อนที่ขอบตา พร้อมกับหยาดน้ำใสที่ไหลออกมา

 

ทั้งๆที่ไม่ได้สั่ง...

 

แต่กลับไหลออกมา...

 

อ่อนแอจริงๆด้วย...

 

โฮ่?ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าหัวหน้าแห่งหน่วยตรวจสอบแสร้งทำเสียงตกใจขึ้นพร้อมทั้งกระชากผมของเด็กแก่แดดตรงหน้าขึ้นมาสบตาด้วย นี่ฉันคงไม่ได้กำลังเห็นเด็กกำลังร้องไห้อยู่ใช่มั้ย?

 

อึก...ผม...ไม่ได้ร้องไห้นะ!” เอเลนเถียงเสียงแข็ง ทั้งๆที่สายน้ำที่ไหลจากดวงตาคู่งามนั้นเป็นหลักฐานอย่างดีอยู่แท้ๆ ผมไม่ได้อยากร้องไห้สักหน่อย!! ก็มันไหลออกมาเอ...

 

พูดยังไม่จบ ฝ่ามือหนาก็ฟาดฉับใส่ใบหน้าเนียน เกิดบาดแผลเล็กๆที่แก้ม พร้อมกับของเหลวสีแดงที่ไหลออกมาจากบาดแผล

 

ถึงยังไง นายก็ร้องไห้ไปแล้วเขาพูดแค่นั้น ก่อนที่จะปล่อยให้ร่างของเด็กหนุ่มกลับไปกองเหมือนเดิม น้ำตานั่นคือสัญลักษณ์ของความอ่อนแอ ขี้ขลาด หวาดกลัว...ฉันหวังว่าสู้กันคราวหน้าจะไม่ได้เห็นมันอีก...

 

รีไวล์เอ่ยเพียงเท่านั้น ก่อนที่เขาจะเดินจากไป เอเลนค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นจนคลานไปพิงต้นไม้ได้สำเร็จ แต่กระนั้น...ความเจ็บปวดทั้งหมดก็ยังไม่หายไป

 

เจ็บตัว...เพราะสู้อะไรเขาไม่ได้...

 

เจ็บใจ...ที่ทำอะไรไม่ได้เลย...

 

เจ็บ...เจ็บจังเลย...ฮึก...เขายกมือซ้ายที่ยังไม่หักขึ้นมาปิดกั้นทำนบน้ำตาที่กำลังไหลทะลัก ทุกๆอย่างตอนนี้ของเขามันวุ่นวายไปหมด ทำไม...ฉัน...

 

อ่อนแอ...อย่างนี้?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยังไม่ไปไหนอีกหรอ? เจ้าเด็กไม่มีประโยชน์?รีไวล์ที่เดินผ่านมาเอ่ยถามขึ้น เรียกให้ดวงตาสีมรกตที่หลบอยู่หลังเปลือกตาค่อยๆเผยช้าๆ มานอนตรงนี้เดี๋ยวก็เป็นไข้หรอก

 

เอเลนค่อยๆขยับกายไล่ความเมื่อยล้า ตอนนี้ร่างกายของเขาคงเริ่มซ่อมแซมตัวเองใหม่แล้ว ความเจ็บปวดเล็กๆน้อยๆจากบาดแผลเล็กๆเริ่มจางหายไปบ้าง

 

ไม่ได้ยินที่ฉันถามรึไง?รีไวล์ยังคงข่มเสียงตัวเองไม่ให้กลายเป็นตะคอก แต่เมื่อได้เห็นดวงตาสีมรกตที่เริ่มหม่นหมองก็ชะงักไป

 

หัวหน้า...มาทำไมครับ?คำถามสั้นๆคำถามเดียว แต่กลับทำให้รีไวล์เงียบไปเกือบนาทีหนึ่ง ในเมื่อผมมันไร้ค่า...คุณจะมาสนใจผมทำไมล่ะ?

 

ปล่อยให้ผมกลายเป็นขยะก็พอแล้วนี่...

...

ให้เป็นก้อนเนื้อเน่าๆที่มีแมลงวันตอมแค่นั้นก็พอแล้วนี่!!”

...

คุณจะมาสนใจผมทำไมในเมื่อ...

เงียบซะ...เอเลน

 

ไม่รู้ทำไม เพียงแค่เสียงทุ้มของคนตรงหน้าดังขึ้นในโสตประสาท ทุกๆสิ่งที่ร่างสูงกว่าคิดกลับมลายหายไป ดวงตาคมของคนตรงหน้าจ้องมาที่เขาไม่วางตา ไม่ได้มีแววเหยียดหยาม ไม่ได้มีความโกรธ ไม่ได้มีอะไรอยู่ภายในความรู้สึกของคนตรงหน้าเลย

 

ลุกขึ้นแล้วไปทำแผล...นี่คือคำสั่งรีไวล์เอ่ยอีกครั้ง เขามองใบหน้าที่ยังคงบวมช้ำของเอเลนนิ่งๆซึ่งตอนนี้มีรอยยิ้มน้อยๆปรากฏบนใบหน้านั้น แอกเกอร์แมนตามหานายให้วุ่น รีบๆทำแผลแล้วกลับไปซะ

 

อย่าสนผมเลยครับ...เขาเอ่ยขึ้น ก่อนจะคู้ตัวเข้ากับต้นไม้ ผมเหมาะกับที่แบบนี้แล้ว...

 

เขาทำให้ทุกคนต้องตาย...

 

การตัดสินใจของเขาครานั้นทำให้ทุกคนต้องตายอย่างเสียเปล่า

 

ทำไมไม่เลือกอีกข้อไปนะ? ถ้าทำแบบนั้นทุกคนก็รอดแล้วแท้ๆ...เขาคิดตลอดเวลา....

 

การคงอยู่ของเขา...มันเป็นสิ่งแย่มากจนทำให้ชีวิตของมนุษย์แต่ละคนหายไปต่อหน้าต่อตาของเขาทีละคนเชียวหรอ?

 

ทำไมคราวนั้นเขาไม่จัดการไททันหญิงตัวนั้นได้นะ...ทำไมเขาถึงยังอ่อนแออยู่แบบนี้...

 

ทำไม...ถึงยังทำตัวเหลาะแหละอยู่แบบนี้กัน...

 

หุบปากของนายซะ!!!” รีไวล์ขึ้นเสียง กระชากแขนของเอลนขึ้นแล้วรั้งร่างของเขาให้มองหน้ากันดีๆ ถ้านายไม่หุบปาก ฉันจะปิดปากนายเอง!”

 

หัวหน้าจะไปรู้อะไรครับ!? การตัดสินใจของผมทำให้ทุกๆคนตายนะ เพราะทุกคนพยายามปกป้องผม ทั้งตอนที่ยกหินไปอุดกำแพง ทั้งตอนที่เจอไททันตัวเมียนั่น ถ้าเกิดว่าผมทำอะไรได้สักนิด ทุกๆคนก็คงไม่ต้อง...

 

สรรพเสียงทั้งหมดเงียบหายไป...เมื่อใบหน้าคมโน้มลงประทับริมฝีปากลงบนกลีบปากบางพอดี ทุกๆสิ่งดูเงียบไปถนัดหู เอเลนรู้สึกว่าตัวเองกำลังหูอื้อ เสียที่เขาได้ยินมีเพียงเสียงลมหายใจของพวกขาทั้งสองคนที่ดังสอดประสานกัน ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามผลักไสอีกฝ่ายแล้วก็เถอะ แต่การจะทำให้คนเพิ่งเจ็บมาปะทะกับคนที่ยังครบสมบูรณ์เต็มร้อยมันก็ใช่ที่ แถมตอนนี้คนรุกก็เริ่มจะไม่อยู่นิ่งเสียแล้ว เขาทั้งขบ ทั้งกัดริมฝีปากของร่างเพรียวจนกลิ่นเหล็กคลุ้งไปทั่วปากจนน่าอาเจียน แต่กระนั้นก็เปิดโอกาสให้คนตรงหน้าสอดลิ้นเข้าไปลิ้มรสความหอมหวานทั้งหมด เรียวลิ้นอันช่ำชอง สอดประสานกับลมหายใจที่เริ่มติดขัด เอเลนที่เริ่มจะโอนอ่อนตามสัมผัสถูกช่วงชิงลมหายใจไปเรื่อยๆ การที่ไม่เคยมีประสบการณ์ด้านนี้ ทำให้เขาทำอะไรไม่ถูกจริงๆ

 

เมื่อพบว่าอีกฝ่ายเริ่มหายไจไม่ออก รีไวล์ก็ถอนริมฝีปากออก ปล่อยให้คนแรงน้อยกว่าโกยอากาศเข้าปอดเพียงเล็กน้อย ก่อนจะประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง ความหวานถูกป้อนให้อีกครั้งจนแทบละลาย คราวนี้จังหวะทั้งหมดเริ่มสอดประสาน เอเลนหลับตาพริ้ม ตอบรับสัมผัสของผู้เป็นหัวหน้าอย่างเก้ๆกังๆ มือทั้งสองไม่อยู่นิ่ง จากที่เคยทุบอกผลักไส กลับกลายเป็นเหนี่ยวรั้งกลับมาหา

 

ราวกับสิ่งนี้สามารถเติมเต็มรูโหว่ในใจของเขาได้...

 

รูโหว่ที่เกิดมานานกว่าห้าปี...

 

คนคุมเกมค่อยๆถอนริมฝีปากออกช้าๆ หยดน้ำใสติดเหนียวเชื่อมริมฝีปากทั้งสองคนเอาไว้ รีไวล์สัมผัสได้ว่าคนตัวสูงกว่ากำลังหมดแรง เขาเอื้อมมือไปปาดหยดน้ำตาที่คลอดวงตาคู่สวยช้าๆ

 

เงียบได้สักทีคำพูดที่ขัดกับการกระทำดังขึ้นเบาๆ เอเลนหอบฮัก ช้อนดวงตาสีมรกตมองเจ้าของฝ่ามืออุ่นที่เพิ่งปาดน้ำตาตนด้วยความสงสัย ใบหน้าหวานแดงก่ำพร้อมกับริมฝีปากที่ขยับแผ่วเบา

 

หัวหน้า...ทำไม...

 

รีไวล์เลิกคิ้วเมื่อได้ฟังคำถาม รอยยิ้มมุมปากค่อยๆเผยขึ้นช้าๆ

 

ฉันบอกแล้วไง...ถ้านายไม่หุบปากฉันจะปิดปากเองผู้ครองศักดิ์หัวหน้าเอ่ยลอยหน้าลอยตา มองลูกน้องตัวดีที่ใบหน้าเริ่มแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ

 

ต...แต่ก็ไม่จำเป็นต้อง...

เงียบน่ะเอเลน ฉันบอกให้หุบปากก็หุบปากซะ มันน่ารำคาญนะที่นายไม่ยอมทำตามสิ่งที่ฉันสั่งน่ะ

 

รีไวล์เอ่ยขัดอีกครั้ง มือที่เคยใช้ปาดน้ำตาของคนตรงหน้าเปลี่ยนไปเป็นปิดริมฝีปากของคนตรงหน้าแทน

 

นายหรอคิดว่า...ฉันไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่เกิดขึ้น?

...

ที่จริงแล้วฉันลนลาน...ลนลานมากเลยนะรู้มั้ย? ลูกน้องฝีมือดีของฉันน่ะหายไปตั้งห้าคน...ตั้งห้าคนเชียวนะ...

...

จะร้องไห้ก็ไม่ได้ จะพูดกับใครก็ไม่ได้ จะหาคนใหม่มาก็ไม่เหมือนเดิม...

...

คนที่สมควรร้องไห้จริงๆน่ะ มันฉันต่างหาก...เป็นฉันที่ไม่ตายไปพร้อมกับพวกนั้น...แถมยังปกป้องเจ้าพวกนั้นไม่ได้อีก

แต่ผมมีพลัง...ผมสามารถปกป้องพวกเขาได้...

นายยังอ่อนแออยู่ เอเลน นายยังอ่อนแอ

ไม่หรอกครับ...ผมมีร่างกายขนาดมหึมา...สามารถถล่มไททันได้ แถมผมยังปกป้องทุกคนได้ด้วย

แต่นายก็ตัวคนเดียว...

 

เอเลนเงียบไป ดวงตาสีมรกตหลุบลงต่ำ

 

ใช่...เขาเป็นมนุษย์คนเดียวในประเทศนี้ที่แปลงเป็นไททันได้ และต้องการที่จะปกป้องกำแพงเมือง...

 

เขาอยู่เพียงคนเดียว...อยู่คนเดียว เป็นมนุษย์ที่แปลงเป็นไททันคนเดียวในฝ่ายนี้...

 

หากเขาออกไปภายนอกไม่เท่าไหร่...เขาก็คงตายเหมือนมนุษย์ทั่วๆไปเหมือนกัน...

 

ถึงนายจะมีเพื่อนๆอยู่รอบกาย มีคนคอยจับตามอง เห็นว่าเป็นไพ่ใบเดียวสำหรับมนุษย์...แต่ว่านะเอเลน...เจ้าของเรือนผมสีดำสนิทก้มหน้าลงต่ำ ถ้านายตายไป...ทุกๆคนก็คิดว่านายเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้คนหนึ่ง ไม่มีใครเขาจะชื่นชมหรอก อาจจะหมดหวังหรือแช่งนายไปเลยก็ได้

 

หยุด...พอเถอะครับ...หยุดพูดสักที

ไม่! ฉันไม่หยุดหรอกนะ! นายน่ะยังอ่อนแอ นายมันยังอ่อนหัด...

พอ! หยุดได้แล้วครับ!! ผมรู้แล้ว ผมรู้ตัวเองแล้ว!!”

นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันไม่ทราบ!”

 

เพี๊ยะ!

 

ใบหน้าหวานสะบัดตามแรงตบอย่างแรง ดวงเนตรกลมโตเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาที่เริ่มไหลเอ่อ

 

คุณก็ใช้แต่อำนาจเหมือนกันนั่นแหละ

ที่ฉันใช้ไม่ใช่เพราะว่าอยากจะใช้หรอก แต่เพราะนายทำตัวเองต่างหาก

ผมทำอะไรผิด!!!?”

นายไม่ได้ผิดอะไรเลย

แล้วหัวหน้า...

 

ทุกๆสิ่งเงียบลงไปอีกครั้ง เมื่อริมฝีปากหน้าก้มลงประทับอีกครั้ง ลิ้นร้อนถูกส่งเข้าโพรงปากอีกฝ่ายอย่างง่ายดาย เป็นอีกครั้งที่เอเลนพยายามสะบัดหนีโดยไร้ประโยชน์

 

ในเมื่อนายอยู่ตัวคนเดียว...คนตัวเล็กถอนริมฝีปากออก ปาดน้ำลายที่เลอะมุมปากของคนตรงหน้าออกช้าๆ ก่อนที่ตระคองกอดอีกฝ่ายไว้

 

แนบแน่น...จนแทบสลาย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันนี่แหละ...จะอยู่ข้างๆนายเอง...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.......................................................................................................................................

 

//นั่งแดรกจุด

 

นี่ผมเขียนอะไรลงไปฮะ;w;

 

แมวโคตรจะตันเลยอ่ะ

 

ตอนแรกกะจะเขียนเป็นSMนะ...

 

แต่บังเอิญว่าจะSไม่พอ พอเขียนไปเขียนไปกลับกลายเป็นหวานไปซะงั้น;w;

 

ขออภัยทุกคนที่คิดว่าฟิคนี้จะSนะคะ แต่บังเอิญแมวมันSไม่พอ//ก้มหัวขอโทษ

 

อา...สงสัยต้องไปฝึกคิดเนื้อเรื่องซะแล้วสิ;w;

ผลงานอื่นๆ ของ Onlyeye_Neko

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

21 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 11:25
    แค่นี้ก็ถือว่า s พอแล้วคร้าบบบ
    #21
    0
  2. #20 Whis'Ky
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 19:17
    ''แค่เจอคนตัวเท่ากันแค่นี้...นายยังสู้ไม่ได้เลย'' ข้อผิดพลาด??? -.,- 555555555555555 รักดอกจึงหยอกเล่นนนน
    #20
    0
  3. #19 moonlit
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 13:01
    เอสไปนะเฮีย

    555555555

    ฟินนนนนนนนนนนน
    #19
    0
  4. #18 ฺBubya
    วันที่ 9 มิถุนายน 2556 / 12:48
    หูยยยย หัวหน้าโหดอะ กระทืบเอเลนซะ T^T

    ออกแนว ตบจูบ!!! อันนี้ต้องเป็น เถียงจูบ!! รึป่าวเนี่ย ><

    #18
    0
  5. วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 12:33
    ฟินนน มากมายเบย
    #17
    0
  6. วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 11:46
    ฟินนน มากมายเบย
    #16
    0
  7. วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 17:40
    แหม่ สองคนนี้เอสเอ็มตลอด~ อุอิ/บ้า
    เฮย์โจวววววววววว ถนอมเอเลนหน่อย~
    #ตาย
    #15
    0
  8. #14 TsuNaKunG
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 17:03
    รู้สึกมันค้างๆนะ เหมือนโดนตัด ฉึบ! ยังไงชอบกล ฮะๆๆ

    //แต่ก็ฟินนะ อร๊ายยยย แฮ่กๆๆ =.,=

    ฮุเก๊ว x')
    #14
    0
  9. #13 +R.a.i.n+
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 01:34
    โอ้ย..รีไวล์อย่ารุนแรงนักสิลูกกก
    #13
    0
  10. #12 l3oss_it
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 20:58
    ถึงจะไม่เอส โหด เถื่อน สมกับที่เป็นนิสัยของเฮย์โจซังซักเท่าไรแต่ก็น่ารักน่าฟินที่สุดไปเลยอ่ะคะ
    #12
    0
  11. #11 Kurasaka
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 06:05
    ฟินตอนจบมากกดดค่าาา
    #11
    0
  12. วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 19:16
    อูย เล่นเอาเครียด มาตลอดเรื่อง มาฟินตายข้างทางเพราะประโยคสุดท้าย
    #10
    0
  13. วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:13
    แอร๊ยยยยยยยยยยยย น่ารักอะไรเช่นนี้ TuT 
    #9
    0
  14. วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:03
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    หกดมงวฟหมองฟหมองหกอสว
    โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก /ตายอย่างสงบ/
    สองประโยคสุดท้ายมัน ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ 
    อยากจะเอาหัวโขกกำแพงรัวๆ 
    ฟิน T__T~///////////
    #8
    0
  15. วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 11:04
    แอร้กกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!  แฮ่กๆๆๆๆๆๆ......

    ซึ้งและอิโรติกน้อยๆคือชีวิต> <
    #7
    0
  16. #6 SAKI
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 22:52
     สุดยอดดดด ตอนที่อ่านไปเกือบร้องไห้เลยละ 555 
    #6
    0
  17. #5 okloxp
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:33
    กรี๊ดดด อ่านแล้วอยากจะโวยวายไปกับเอเลน ชีวิตช่างโหดราย

    ปล. ฟินตอนท้าย (=.,= )

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:34
    #5
    0
  18. วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:33
    ฟินมากค่ะ นํ้าตาจะไหล TAT
    #4
    0
  19. วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:27
    คู่นี้Sมานานหวานๆบ้างก็ดีเหมือนกันนะคะ 55555+
    รีไวล์ซามะ แหม่.... แอบเสี่ยวนะคะ ถ้านายไม่หยุดชั้นจะปิดปากนาย เอร้ยยยยย
    #3
    0
  20. วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:27
    TT^TT เศร้า..โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
    น้ำตาคลอ //บิ๊วอารมณ์เปิดเพลงเศร้าอีกตรู เฮ้อ
    ไรท์เตอร์แต่งได้สุดยอดเลยค่ะ! //ทำท่าเคารพทหาร
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆ นะคะ! //โค้งงามๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:31
    #2
    0
  21. วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:21
    ตอนแรกนึกว่าจะมาแนวsอต่..... ไปๆมาๆหวานจริงๆอะหัวหน้าซึน!!!~~~~. ทำให้หนูเอเลนเจ็บตัวซะ....... หนักเลย... ชอบคำพูดหัวหน้ามากฮะผมอินกับเรื่องนี้มาก.....หนุกๆๆๆๆๆ แต่งต่อนะฮะ^^
    #1
    0