คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic Attack on Titan [Hospital] Rivaille x Eren

โดย Onlyeye_Neko

เมื่อเอเลนเป็นพยาบาล...และรีไวล์เป็นคุณหมอ...

ยอดวิวรวม

3,587

ยอดวิวเดือนนี้

7

ยอดวิวรวม


3,587

ความคิดเห็น


31

คนติดตาม


112
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 2
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 พ.ค. 56 / 21:07 น.
นิยาย Fic Attack on Titan [Hospital] Rivaille x Eren

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


รูปไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องนะคะ แค่เอามาแปะไว้เฉยๆ

About Writer
ไรท์ชื่อแมว
อายุสิบหก เป็นนักเรียนม.ปลายแล้ว;w;
ตอนนี้ไม่ค่อยสนุกเท่าไร่หค่ะ  ขอโทษด้วยถ้าไม่สนุกนะคะ

แมวมีแพลนจะเขียนเรื่องยาวค่ะ ถ้าเกิดว่างจากการเรียนล่ะก็นะ...

 
:)  Shalunla

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 พ.ค. 56 / 21:07


[Fic Attack on Titan] Hospital [Rivaille x Eren]

 

 

คุณหมอรีไวล์ครับ! คนไข้ห้อง304เริ่มอาละวาดแล้วครับ!!” เสียงใสของพยาบาลชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านนอก พร้อมกับประตูห้องที่เปิดผลัวะออกอย่างไม่ปราณี เจ้าของห้องลืมตาขึ้นจากนิทราช้าๆก่อนที่อาการความดันต่ำส่วนตัวจะปรากฏ

 

มีอะไร พยาบาลเอเลน ทำไมต้องโหวกเหวกโวยวายด้วยร่างเพรียวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ให้ตายเถอะ นี่เขากำลังหลับอยู่นะ ใครๆก็รู้ว่าถ้ามาปลุกเขาโดยที่เขายังหลับไม่เต็มอิ่มมันจะเป็นอย่างไร แต่ก็คงมีแต่ไอ้นายพยาบาลคนนี้เท่านั้นแหละที่กล้าเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาแล้วไม่ขออนุญาตอะไรทั้งสิ้น

 

คนไข้ห้อง304เกิดอาการอาละวาดครับ พยาบาลคนอื่นเอาไม่อยู่ พวกรุ่นพี่เลยบอกให้มาตามคุณหมอรีไวล์ครับนายพยาบาลเอเลนที่เปิดประตูพรวดพราดเข้ามาเอ่ยรัวด้วยความกังวลก่อนจะเดินนำชายหนุ่มที่ค่อยๆขยับกายลุกจากเก้าอี้ไป

 

ทำไมต้องฉันด้วย ให้เออร์วินไปก็สิ้นเรื่องชายหนุ่มตัวเล็กบ่นพึมพำ แต่มือก็ยังคว้าชุดกาวน์กับเอกสารเดินตามไปอย่างง่ายๆ

 

ก็คนไข้คนนั้น เป็นคนไข้ในการดูแลของคุณหมอไม่ใช่หรอครับ?เอเลนเอ่ยด้วยความกล้าๆกลัวๆ ใครๆก็รู้ว่าถ้ามาต่อปากต่อคำกับคุณหมอคนนี้จะเป็นอย่างไร

 

อืม...แล้วหมอนั่นมีอาการยังไงบ้าง?แต่ตอนนี้รีไวล์คงไม่ได้สนใจเรื่องการพูดการจา งานต้องมาก่อน เขาเริ่มถามอาการของคนไข้ส่วนตัวทันที

 

โรงพยาบาลของพวกเขาเป็นโรงพยาบาลทั่วไป ที่นานๆทีจะมีคนไข้โรคจิตหรือสติแตกเข้ามาสักที และรีไวล์ก็โดนแจ๊กพอตเข้าให้เป็นคนไข้ที่เพิ่งผ่านการหลบหนีจากคนร้ายฆ่าหั่นศพ แต่ถึงจะรอดมาได้ เขาก็สติแตกจนไม่สามารถคุยกันเป็นภาษาได้เลย

 

ก็...พอเขาตื่นขึ้น อยู่ๆก็ร้องโวยวายแล้วก็พยายามทำร้ายตัวเอง แถมยังเอาแต่ตะโกนว่า มันมาแล้วอย่างนี้แหละครับ

โรคจิตอ่อนๆสินะ...รีไวล์พึมพำเมื่อทราบอาการ เขารีบก้าวเท้าทันทีเมื่อใกล้ถึงห้องซึ่งมีนายพยาบาลนับสิบคนยืนออกันอยู่หน้าประตู มายืนทำไมตรงนี้? ถอยไป ฉันจะเข้าไปดูอาการคนไข้

 

รีไวล์เอ่ยสั่งทันที พยาบาลหลายคนรีบหลีกทางให้คุณหมอทันที

 

เมื่อเข้าไปในห้อง สิ่งแรกที่เห็นคือร่างของคนไข้ที่ไปนั่งมุดตัวอยู่ที่มุมกำแพง เขาถอนหายใจเบาๆก่อนจะหันออกไปสั่งพยาบาลด้านนอก

 

เอาอะมิทริปไทลีน*มา

เอ๋? แต่ยานั่น...

ไอ้หมอนี่คงเกินเยียวยาแล้ว อะมิทริปไทลีนคงดีที่สุด

 

รีไวล์สั่งจบ เขาก็กลับเข้ามาในห้องเหมือนเดิม หวังว่าจะกล่อมคนไข้สติแตกรายนี้ได้

 

ไอ้หมอนี่มันเกินเยียวยาแล้ว...เขาพึมพำ ขณะที่เดินเข้าไปใกล้ๆ เสียงหอบหายใจจากคนไข้ดังขึ้นเรื่อยๆ กล้ามเนื้อทุกส่วนบีบรัดจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน หลังมือยังมีเข็มน้ำเกลือติดอยู่กับคราบเลือดเกรอะกรังที่มาจากการทำร้ายตัวเอง

 

คนไข้คนนี้ทำร้ายตัวเอง...ใครๆมองก็รู้...

 

ที่บอกว่าหนีจากฆาตกรนั่น...โกหกทั้งเพ...

 

เอามาให้โรงพยาบาลธรรมดาๆแบบนี้ดูแล...ถ้าเกิดสติแตกออกไปฆ่าคนไข้หรือหมอคนอื่นใครจะรับผิดชอบ?รีไวล์พึมพำ ก่อนจะค่อยๆก้าวเข้าไปใกล้คนไข้ที่ยังมุดตัวสั่นอยู่ในมุมกำแพง

 

ไม่ต้องกลัวนะครับ...หมอไม่ทำอะไรหรอก...รีไวล์ค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆ เอื้อมมือหมายจะสัมผัสร่างกายอีกฝ่ายเพื่อทำให้เขาเชื่อใจ แต่ดูเหมือนยิ่งที่ให้อีกฝ่ายกลัวกว่าเดิม ขอร้องล่ะครับ...ช่วยกรุณากลับไปนอนบนเตียงแล้วทำตามที่หมอสั่งด้วยนะครับ...

 

รีไวล์ยังคงปลอบคนไข้อยู่ แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมทำตามที่เขาพุดเลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากแห้งผากของเขาเอาแต่พึมพำอะไรที่ไม่เป็นภาษา นั่นทำให้คุณหมอหนุ่มต้องถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

 

พยาบาล...ช่วยเอาเขาไปนอนบนเตียง...เดี๋ยวฉันจะฉีดยานอนหลับ

 

เขาหันไปพูดกับนายพยาบาลที่ยืนอยู่ด้านหลัง แต่ละคนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนที่พวกเขาจะกรูเข้าไปจับคนไข้สติแตกคนนั้นออกมาจากมุมกำแพง ซึ่งพอมีคนแตะตัวได้ ริมฝีปากก็เปล่งเสียงกรีดร้องออกมา แถมยังพยายามสะบัดจากการเกาะกุมทั้งหมดที่กำลังพันธนาการร่างของเขาอยู่

 

รีไวล์หันไปเอาเข็มฉีดยาแทงเข้าไปในขวดยาชนิดหนึ่ง ดูดยาใสๆออกมาแล้วไล่อากาศทิ้งก่อนจะยึดแขนของอีกฝ่ายแล้วฉีดยาเข้าไป เหล่าพยาบาลทั้งหลายที่กำลังยื้อร่างที่ดิ้นพราดบนเตียงเริ่มยื้อไว้ไม่ไหว เพราะคนไข้คนนี้ช่างแรงเยอะและพยายามทำร้ายพวกเขา จนกระทั่งเชือกที่รัดแขนข้างหนึ่งหลุดออก คนไข้คนนั้นจึงคว้าคนที่อยู่ใกล้ตัวมากที่สุดก่อนจะฝังคมเขี้ยวลงบนต้นคอโดยที่นายพยาบาลไม่ทันตั้งตัว

 

โอ๊ย!!!”

เฮ้ย!! เอเลน!!” ทุกคนกรีดร้องพร้อมกับเข้ามาช่วยเอเลนที่โดนกัด คนไข้มีท่าทีสงบลง พร้อมกับเปลือกตาที่เริ่มหลับพริ้มหลังจากระบายอารมณ์และยาที่ฉีดเข้าไปเริ่มออกฤทธิ์

 

เอเลนที่ร่วงลงไปนั่งกองกับพื้นกุมแผลบริเวณไหลแน่น รับรู้สึกถึงของเหลวเหนียวหนืดกับโลหิตที่เริ่มไหลออกจากปากแผล

 

คุณหมอครับ...เอเลน...

เอ่อ! ฉันรู้แล้ว พาเขามาที่ห้องฉุกเฉินด้วย เดี๋ยวฉันทำแผลให้... คุณหมอร่างเล็กถอนหายใจพรืด มองเพื่อนร่วมงานของเอเลนที่กำลังพยุงเขาให้ลุกขึ้นก็ชักอารมณ์เสีย นายพยาบาลเอเลน...คุณถูกโจมตีที่ขาหรือเปล่า?

 

ไม่...ไม่ครับ...เอเลนตอบเสียงแผ่ว แมวแผ่นหลังของคนตัวเล็กว่า แต่กลับกว้างอย่างน่าประหลาด

 

ถ้าอย่างนั้น...ดวงตาคมกริบหันมองคนที่กำลังพยุงร่างเพรียว ก็ไม่จำเป็นจะต้องพยุง...เลิกสำออยแล้วเดินมากับฉัน เอเลน

 

เขาพูดพร้อมกับเดินนำ เอเลนเหลือบมองเพื่อนร่วมงานที่ทำหน้าปุเลี่ยนๆก่อนจะเดินตามชายหนุ่มร่างเล็กไป

 

แผลที่คอของเขายังมีเลือดไหลออกมาเป็นจำนวนมาก แถมยังเปื้อนชุดพยาบาลสีขาวของเขาอีก ไม่น่าเชื่อเลยด้วยซ้ำว่าคนไข้คนนั้นจะสามารถทำอะไรแบบนี้ได้

 

รีไวล์เปิดประตูห้องฉุกเฉินเข้าไป ตอนนี้เป็นช่วงเที่ยงๆ ไม่ค่อยมีคนไข้เข้ามาให้ตรวจนอกจากจะเป็นเคสหนักจริงๆ เขาเปิดไฟเฉพาะเตียงที่จะทำแผลให้เอเลน ซึ่งนายพยาบาลก็เดินไปนั่งอย่างว่าง่าย

 

รีไวล์ไม่พูดอะไร เขาใส่ถุงมือก่อนจะเตรียมอุปกรณ์ทำแผล

 

ถอดซะ

ครับ?

 

เอเลนเอียงคอไม่เข้าใจคำถาม ร่างโปร่งถอนหายใจพรืดก่อนจะหันมาขึ้นเสียงใส่นิดๆ

 

ฉันบอกให้ถอดเสื้อ! ไม่อย่างนั้นจะทำแผลได้ไงเล่า!”

ค..ครับๆ

 

เอเลนรีบปลดกระดุมเสื้อของตนออกทันที เขาถอดมันแล้ววางไว้ข้างๆกาย สำรวจบริเวณแผลของตนก็พบว่าเป็นรอยฟันชัดเจน แถมยังมีเลือดไหลออกมาตลอดเวลาจนน่ากลัว รีไวล์เดินเข้ามาใกล้ เขาชุบแอลกอฮอลด้วยสำลีจนชุ่มก่อนจะวางแหมะลงบนแผลทันที

 

“!!!@#$%^&*()+)(*&^%$#@”

 

เอเลนแทบร้องไม่เป็นภาษาเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บแสบบริเวณแผล ยังไม่พอ สำลียังกดย้ำๆ ลากไปทั่วแผลจนปวดแสบปวดเกร็งไปหมด

 

ค...คุณหมอรีไวล์...ทำอะไรน่ะครับ!”

รีไวล์เลิกคิ้ว ละมือออกจากบาดแผล

 

ล้างแผลไง

ล้างแผลที่ไหนเขาเอาแอลกอฮอล์มาวางแหมะที่แผลล่ะครับ!”

 

เอเลนโวยวายทันทีที่เริ่มหายปวดแล้ว ตอนนี้จะโดนดุหรือโดนขมึงตาใส่ก็ไม่สนล่ะ ขอเอาสวัสดิภาพของร่างกายเข้าว่าไว้ก่อนดีกว่า แต่รีไวล์กลับยกยิ้มมุมปากก่อนจะพึมพำเบาๆ

 

แกล้งเยอะไปแล้วสินะ...

 

เอเลนถึงกับชะงักค้าง...เขาโดนแกล้ง...โดนแกล้ง...เนี้ยนะ?

 

จะบ้ารึเปล่าครับคุณหมอรีไวล์!!!

หมอที่ไหนเขาจะแกล้งคนไข้!?

 

เอาล่ะ ต่อไปฉันจะใส่ยาให้แล้ว ถ้าเจ็บก็ขอโทษก่อนก็แล้วกัน

 

เจ็บไปแล้วครับ...มาบอกอะไรเอาตอนนี้ไม่ทราบครับ...เอเลนคิดในใจขณะที่มองสำลีสีขาวที่ถูกย้อมให้กลายเป็นสีแดงเข้มด้วยโพวีดีน** ก่อนที่มันจะสัมผัสเบาๆรอบๆแผล น่าแปลกที่ครั้งนี้ไมได้รู้สึกเจ็บเลยสักนิด

 

เป็นไง...ไม่เจ็บใช่มั้ย?รีไวล์เดาสีหน้าของคนไข้ชั่วคราวเล่น เอเลนเบ้หน้า ก่อนจะเบือนหนีไปอีกทาง ให้ตายเขาก็ไม่ยอมหายโกรธเรื่องที่ถูกแกล้งหรอกนะ เอ้า เดี๋ยวจะพันแผลให้ อยู่นิ่งๆด้วยล่ะ

 

เขาสั่งพร้อมกับวางสำลีและผ้าก๊อซบนแผล ก่อนจะปิดด้วยสก็อตเทปใสเป็นอันเสร็จพิธี

 

ขอบคุณครับ คุณหมอเอเลนกล่าวขอบคุณ ขณะที่รีไวล์ไม่ได้พูดอะไร เขาห่ออุปกรณ์ใส่ผ้าดิบแล้วโยนใส่ตะกร้าแถวๆนั้นเพื่อรอนำไปทำความสะอาด

 

เป็นครั้งแรกรึเปล่าที่เจอกับคนไข้แบบนั้น?รีไวล์เอ่ยปากถามขึ้น นายพยาบาลที่กำลังใส่เสื้อส่ายหัวดิก ร่างโปร่งพยักหน้าเข้าใจ

 

แล้วคุณหมอล่ะครับ?

ที่จริงก็เคยเจอหลายครั้งเหมือนกัน แต่ครั้งนี้แปลกดี...ฉันไม่โดนทำร้ายแฮะ...นายดันไปโดนแทนซะงั้น

 

เอเลนยิ้มเห่ย เขาควรจะเสียใจเพราะโดนกัด หรือดีใจที่คุหมอไม่เป็นอะไรดี?

 

เอ๊ะ? แล้วจะดีใจทำไม...ต้องเสียใจสิถึงจะถูก...

 

คนตัวสูงกว่าเกาศีรษะแกรกๆ ขณะที่มองรอยด่างแดงๆบนเสื้อของตัวเอง ทั้งไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเอาไปซักยังไง คงต้องใช้คลอรีนเป็นขวดแน่ๆคราบโลหิตแดงๆนี่ถึงจะหายไป

 

ระวังอย่าให้แผลโดนน้ำ แล้วก็ถ้าเกิดปวดเดี๋ยวฉันจะจ่ายยาให้รีไวล์เอ่ยขณะที่กรอกข้อมูลในใบOPD*** แล้วยื่นให้เด็กหนุ่ม แล้วก็ แผลนั่นวันพรุ่งนี้มาให้ฉันเปลี่ยนผ้าพันแผลด้วย

 

ครับ...ขอบคุณมากเอเลนรับใบOPDมาอย่างงงๆ เอ่อ...แล้วผมเปลี่ยนผ้าพันแผลเองไมได้หรอครับ?

 

ฉันสั่งว่าให้มาทำ...นายก็ต้องมาทำสิ...คิดจะขัดคำสั่งหมอรึไง?

 

เอเลนส่ายหัวรัว เขายังไม่อยากลงไปเป็นอาหารปลาฉลามหรอกนะ

 

เดี๋ยวนายจะไปไหน?รีไวล์เอ่ยถามเรียบๆ ขณะที่กำลังเดินออกจากห้องฉุกเฉิน เอเลนมองร่างโปร่งครู่นึ่งเป็นเชิงคิด

 

พักเที่ยงแล้ว...ผมคงไปหาอะไรทานแหละครับ และคุณหมอล่ะครับ?

ฉันไปกับนายด้วยดีกว่า... เอเลนหยุดเท้าที่กำลังก้าวอยู่ เมื่อกี้เขาได้ยินว่าอะไรนะ? ไปด้วย?? คนอื่นๆเขาคงไปทานข้าวกันหมดแล้ว เหลือแค่ฉันกับนายนี่แหละ ไหนๆก็ไหนๆ...

 

เขาพึมพำเสียงแผ่ว เอเลนจึงจำต้องเดินตามคุณหมอไปจนได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร้านอาหารที่รีไวล์พามาเป็นร้านเรียบๆง่ายๆอยู่ข้างๆโรงพยาบาลที่พวกเขาทำงานอยู่ แต่เป็นร้านสะอาด และอาหารก็อร่อยด้วย

 

ขอบคุณที่พามาทานอาหารนะครับ

 

เอเลนเอ่ยอย่างอารมณ์ดีหลังจากที่ทานอาหารเสร็จเรียบร้อย รีไวล์ก็พามาที่ร้านกาแฟต่อ ตอนนี้พวกเขานั่งอยู่ในร้านกาแฟที่ไม่ใกล้ไม่ไกลโรงพยาบาลเท่าไหร่ บนโต๊ะของชายหนุ่มมีแก้วกาแฟร้อนแบบเทคโฮมกับแก้วนมสดของเอเลน ทั้งสองไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ก็เมื่อมีคนเอ่ยปากพูดก็จะคุยกันไม่หยุด

 

คุณหมอเนี้ย...ใจดีผิดคาดนะครับเอเลนเอ่ยขึ้นหลังจากที่คุยกันมาได้สักพัก รีไวล์ที่ยกแก้วกาแฟดื่มเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะยิ้มมุมปาก

 

ไม่หรอก...ฉันไม่ได้ใจดีหรอกนะ...

 

เขาพูดพร้อมกับเสหน้ามองไปอีกทาง

 

จะให้บอกได้ยังไง...ว่าที่เขาทำหน้าแบบนี้ได้เพราะเอเลนนั่นแหละ...

 

เอ๋? แต่คุณหมอใจดีจริงๆนะครับ

 

เอเลนเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม รีไวล์เผลอมองใบหน้าหวานนั่นไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะยกแก้วกาแฟขึ้นจิบเหมือนเดิม

 

ไม่ไหว...เผลอใจเต้นกับเด็กได้ไง...

 

แถมยังเป็นผู้ชายอีก...

 

รีไวล์แอบพ่นลมหายใจออก เขาคงไม่แคล้วจะไม่พ้นคุกจริงๆซะแล้วกระมังถ้าหากยังอยู่กับเจ้าเด็กนี่ต่อ สงสัยพอกลับไปโรงพยาบาลต้องหลบไอ้เด็กนี่แล้ว...

 

 

เขาคิดเช่นนั้น...

 

คุณหมอรีไวล์...คุณหมอมาทำงานที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่หรอครับ?เอเลนเริ่มถามเป็นเรื่องเป็นราว มือเรียวใช้หลอดเขี่ยน้ำแข็งในแก้วให้เข้าปาก

 

ประมาณสิบกว่าปีได้แล้วล่ะมั้ง? แต่ฉันก็ไม่ได้อยู่มานานขนาดนั้นหรอกเขาเอ่ย พร้อมกับหันไปมองหน้าเจ้าเด็กพูดมาก พลันเห็นคราบขาวๆที่ติดอยู่บริเวณมุมปากก็ชักขัดใจ เอเลน...คราบนมติดปากแน่ะ

 

เขาเอ่ยพลางชี้มุมปากข้างที่มีคราบนมเกาะ เอเลนยกหลังมือขึ้นปาด แต่ไม่ว่าจะปาดยังไงก็ไม่ออกเสียที รีไวล์พ่นลมหายใจหงุดหงิด ก่อนที่เขาจะดึงผ้าเช็ดหน้าของตัวเองขึ้นจากกระเป๋าแล้วเช็ดให้

 

คนตัวเล็กกว่าลองพิจารณาใบหน้าของเจ้าเด็กตรงหน้าทีละนิด ตั้งแต่ดวงตาสีมรกตกลมโต จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากอิ่มสีเชอรี่ กับพวงแก้มนุ่มนิ่มขึ้นสีเลือดฝาดจางๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดยที่ไม่รู้ตัว...เขาก็งับแก้มของคนตรงหน้าไปเสียแล้ว...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอเลนหน้าแดงเถือกเมื่อรู้ตัวว่าถูกทำอะไรลงไป เขายกมือขึ้นปิดแก้มตัวเองขณะที่เผลอเดินถอยหลังคุณหมอไปหนึ่งก้าว รีไวล์เองก็ปิดปากตัวเองไม่รู้ตัว

 

สัมผัสเมื่อกี้มัน...ติด...

 

ผิวของเอเลนนิ่มยิ่งกว่าอะไรดี มันอย่างกับลิ้นจี่สีขาวๆที่เนื้อมันนุ่มนิ่มกรุบๆ

 

 

 

 

 

พอลิ้มรสเข้าไปครั้งหนึ่ง...

 

ก็ยากที่จะหยุด...

 

 

 

 

ฉัน...ขอโทษ...รีไวล์หลบตากลมๆที่มองมา ก่อนที่เขาจะเริ่มหน้าแดงขึ้น...แดงขึ้น ไม่ได้ตั้งใจ...

 

ค...คุณหมอ...เอเลนพึมพำเบาๆ ก่อนที่ร่างเพรียวจะลงไปนั่งยองๆกับพื้นทั้งพยายามมุดหน้าแดงๆกับเข่าและฝ่ามือ รีไวล์ที่เขินอยู่แล้วเมื่อเห็นดังนั้นก็เขินกว่าเดิมเข้าไปอีก

 

อ...อะไรล่ะ? ก...ก็ขอโทษไปแล้วไง!!” รีไวล์รีบแก้ตัว พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เอเลนที่มุดหน้าอยู่ แต่เสียงห้ามของเขาก็ทำให้เขาหยุดเดินจนได้

 

อ...อย่าเข้ามานะครับ!!!”

 

รีไวล์หลุบตาลง คิดในใจว่าเด็กคนนี้คงเกลียดเขาจริงๆ

 

แต่ก็ดี...เขาจะได้ไม่รู้สึกแปลกๆอี... ถ้าคุณหมอเดินเข้ามาอีก...ผมต้องระเบิดแน่ๆเลย...

 

เอ๋?

 

รีไวล์ถึงกับชะงักกับคำพูดของเอเลน สมองอันปราดเปรื่องที่เคยคิดคำนวณเรื่องต่างๆได้หยุดทำงานลง จนตอนนี้ทุกอย่างมันวิ่งวนปนเปกันไปหมด

 

หมายความว่าไง?

 

เขาเอ่ยถามไปตรงๆตามที่สมองคิดได้ในตอนนี้ เอเลนค่อยๆเงยหน้าที่เริ่มชื้นน้ำตาของตนขึ้นจากฝ่ามือ และเป็นครั้งแรกที่รีไวล์คิดว่ามันน่าดูมากเท่าไหร่...

 

ผมน่ะ...เขาพึมพำ เบาเสียจนคนยืนอยู่แทบไม่ได้ยิน

 

หา?

 

ผมน่ะ...แอบชอบคุณหมอมาตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้วล่ะครับ!!”

 

ทุกๆสิ่งเงียบสงบลงไปทันที เขาไม่ได้ยินอะไร นอกจากเสียงลมพัด กับเสียงหอบหายใจของคนตรงหน้าเท่านั้น...

 

ตอนนั้น...คุณยืนอยู่ในห้องผ่าตัดคงไม่เห็นผมหรอกครับ...ผมเพิ่งมาทำงานได้ไม่นานเลยต้องสำรวจตึกก่อน ตอนนั้นน่ะ...เอเลนก้มหน้างุดกว่าเดิม ดวงตามรกตสวยงามเริ่มสั่นคลอไปด้วยน้ำตา ...คุณหมอ...เท่มากเลยล่ะครับ...

 

เมื่อได้ฟังคำสารภาพ รีไวล์ที่ยืนแข็งค้างกลับยิ่งช็อคเข้าไปใหญ่

 

ถ้าจะพูดให้ถูก...เขาเพิ่งรู้จักตัวตนของเจ้าเด็กนี่ดีๆครั้งแรกก็วันนี้...

 

และวันนี้...

 

เขาก็โดนสารภาพรัก...อย่างนั้นหรอ??

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอเลน...ว่างรึยัง?

 

เสียงทุ้มดังขึ้นจากหน้าประตู เอเลนที่กำลังเก็บอุปกรณ์การแพทย์ลงไปในลิ้นชักรีบหันไปมองก่อนจะเผยยิ้มร่า

 

ครับ เดี๋ยวผมเก็บของอีกนิดก่อนจะไปด้วยนะครับ

 

เขารีบพูดด้วยความร่าเริง ก่อนจะรีบเก็บทุดอย่างให้เข้าที่

 

ฮั่นแน่ะ เอเลน ยิ้มแฉ่งเชียวนาอาร์มิน หรือก็คือเพื่อนสมัยเด็กของเอเลนเอ่ยยิ้มๆ มองเพื่อนชายของตัวเองที่กำลังเก็บของยกใหญ่อย่างมีความสุข

 

ก็คุณหมออุตส่าห์มารับถึงที่ เป็นใครไม่ดีใจก็โคตรทื่อแล้วล่ะโคนี่ นายพยาบาลอีกคนที่ตัดสกรีนเฮดทั้งหัวอย่างกับนักบวชเอ่ยขึ้นจากห้องข้างๆ ก่อนที่เขาจะอุ้มตะกร้าผ้าขึ้นไปเก็บไว้ที่ของมัน

 

คบกันมาได้นานเท่าไหร่แล้วล่ะ...คงไม่ได้โดนทำอะไรหรอกใช่มั้ย? ไม่ได้โดนหลอก หรือว่า...

มิคาสะ นั่นแฟนนะ ไม่ใช่มิจฉาชีพ...

 

อาร์มินรีบปิดกั้นความคิดของหญิงสาวชุดพยาบาลในผ้าพันคอสีแดงที่กำลังส่งกระแสจิตแปลกๆใส่ใครสักคนทันทีที่เธอเริ่มพึมพำอะไรสักอย่างออกมา

 

เอาน่า มิคาสะ เอเลนก็โตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ คงตัดสินอะไรๆได้หมดแล้วล่ะอาร์มินพูดทั้งใบหน้ายิ้มแย้ม แต่หน้าของมิคาสะกลับเริ่มเบี้ยวลงไปทุกที

 

ก็มัน...ก็มัน...

เอาเป็นว่าเลิกพูดเรื่องนี้แล้วไปหาอะไรกินกันเถอะ ผมเห็นร้านชาไข่มุกเปิดใหม่ตรงมุมโน้น ไปกันเถอะมิคาสะ!”

 

แล้วอาร์มินก็จัดการลากมิคาสะออกไปจากสนามต่อสู้โดยไม่ต้องใช้กำลังใดๆทั้งสิ้น

 

เสร็จแล้วใช่มั้ย?

 

รีไวล์ที่อยู่ด้านนอกเอ่ยถามเด็กหนุ่มที่กำลังเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน พร้อมทั้งเอื้อมมือส่งให้เอเลนที่อยู่ตรงหน้า

 

ครับ...รีไวล์...

 

เอเลนส่งยิ้มให้เล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปจับมืออีกฝ่าย พร้อมทั้งเดินไปด้วยกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอเลน...

 

ครับ?

 

คราวหน้า...นายใส่ชุดนางพยาบาลกับหูกระต่ายมาทำงานก็ดีนะ...

 

อ...รีไวล์บ้า!!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

..................................................................................................................................

 

ให้มันค้างต่อไป//โดนรีดเดอร์กระทืบ

 

ที่ออกมาเป็นแบบนี้เพราะมีสิ่งมีชีวิตในเฟสพยายามกดดันให้มันเสร็จ แต่แมวไม่ได้รู้สึกกดดันนะ...ไม่ได้กดดันเลยสักนิ๊ดดดดดดดดดดดด//ประชด

 

ฟิคนี้บังเกิดขึ้นจากแรงจิ้นและฟินล้วนๆค่ะ แล้วก็...

 

อยากเห็นเอเลนในชุดพยาบาล=,.=#ผิด

 

ที่จริงแล้วตอนแรกกำลังเขียนเนื้อเรื่องอีกแนว แต่ปรากฏว่าดูท่าจะแป๊กก็เลยเลิกเขียนไป คราวนี้ก็คิดไม่ออกว่าจะเขียนไงดีเลยไปเปิดเพจหนึ่งดู และเห็นรูปในเพจนั้นเข้า

 

เย็ดโด้โคอาล่ามาร์ชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชช

 

เอเลนในชุดพยาบาลน่ารักฝุดๆว่ะค่ะ ไม่ไหวๆ ต้องจิ้น ต้องเขียน...ใช่...

 

เขียนฟิคแม่ม!!!!

 

...

 

เลยออกมาเป็นแบบนี้แหละ ฮิฮิ=w=

 

ตอนนี้อาจไม่ฟินเท่าไหร่ เพราะกำลังเขียนจบแล้วมาตันพอดี เลยใช้สีข้างถูๆไถๆไปจนจบแหละค่ะ= =;;

 

เอาล่ะ...นางพยาบาลใส่หูกระต่าย!! ขอจบเพียงแค่นี้นะเจี๊ยะ!!

 

ป.ล.สำหรับใครคนหนึ่งที่มีชื่อในเฟสมีตัวอักษรนำคือ F และอักษรตัวสุดท้ายคือ o จะบอกอะไรให้...ว่าฟิคนี่ไม่มีเรทหรอกนะ...ฉันหลอกเธอเล่นน่ะ//ทำหน้าโจ๊กเกอร์แล้วกระเด้งดึ๋งๆจากไป

 

ป.ล.2 แต่ฟิคเขียวแดงมีจริงๆนะเออ

หมายเห็ด!!! มาเพิ่มใหม่ค่ะ;w;


*อะมิทริปไทลีน คือยากล่อมประสาทชนิดหนึ่งที่สามารถใช้เป็นยานอนหลับได้ค่ะ แต่ก็อยู่ในหมวดยานอนหลับนะคะ

**โพวีดีน คือโพวีโดน-ไอโอดีน หรือก็คือยาใส่แผลสดที่เป็นยาสามัญประจำบ้าน ไอ้ที่ขวดเหลืองๆแล้วจุกสีขาวนั่นแหละค่ะ

***OPD ใบบันทึกผู้ป่วยนอก(ถ้าจำไม่ผิด)

 

ผู้ป่วยนอกคือ ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษา แต่ไม่ได้แอดมิดนอนโรงพยาบาลค่ะ

ผลงานอื่นๆ ของ Onlyeye_Neko

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

31 ความคิดเห็น

  1. #31 Koruyukiheme (@Koruyukiheme) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 14:03
    ละมุนมากกกก
    #31
    0
  2. วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 11:15
    อ๊ายยยยยยยยย! ฟินนนนชอบอ่ะ
    #30
    0
  3. #29 teru
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 15:43
    กรี๊ดดด...น่าร๊าาากมากกคราาาา >
    #29
    0
  4. วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 12:36
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด





    น่ารักมาากกกกก



    เขินแทน 5555555555
    #28
    0
  5. #27 pong pang
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 20:35
    น่าร๊ากกกกกกกมากอ่า โดยเฉพาะคุณหมอ
    #27
    0
  6. #26 Death
    วันที่ 3 มิถุนายน 2556 / 20:52
    แต่งแบบนี้อีกนะคะ น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    รักไรเตอร์
    #26
    0
  7. วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 19:39
    อ่านไปฟินไป นึกภาพออกเลยใส่หูกระต่าย>[] #25
    0
  8. วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 12:33
    นารกมากมายเลย♡
    #24
    0
  9. วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 12:05
    นารกมากมายเลย♡
    #23
    0
  10. วันที่ 31 พฤษภาคม 2556 / 10:31
    อ่านนายพยาบาลเป็นนางพยาบาลตลอดทั้งเรื่อง ฟฟฟฟฟฟ
    #22
    0
  11. วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 17:08
    ฮูยยยยยย ดาเมจจจจจจจจจ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    แอร๊ยยย ฟินมากค่ะ แต่รู้สึกแปลกๆตอนจบเนอะเหมือนมันน้อยไป 555
    //ความเห็นส่วนตัวเราคิดว่าเรื่อง Sleeping Night จบได้ลงตัวที่สุดนะคะ
    แบบว่าพล็อตเรื่องมาแจ่มมากค่าา จบเพอร์เฟก อร๊ายยย ฟินเวอร์ค่ะ =/////////=
    #เราชอบฟิครีไวล์เอเลนของไรท์ทุกฟิคเลยนะแต่งได้น่ารักน่าติดตามดีค่ะ ฟินนน~~~
    ฮุเก๊ว x'3
    #21
    0
  12. วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 21:30
    เอเลน ชุดนางพยาบาล เอเลน ชุดนางพยาบาล อร้ากกกกกกกกกกก //โดนดาเมจเต็มๆ
    พอคิดถึงเอเลนเเต่งชุดนางพยาบาลก็กร้ากกกก //โดนใบมีดเฮย์โจวผ่าหัว


    สถานะ : ตายสนิท
    #20
    0
  13. วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 01:40
    อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เอาใจไปเล้ยยยยยยย!!
    #19
    0
  14. วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 22:01
    คือว่า... ตอนนี้... โดนดาเมจขั้นรุนแรงอ่ะเจ้าค่ะ -//////-

    ลองคิดภาพเอเลนใส่ชุดพยาบาลแล้วแบบ...  -///,,///- //ใบมีดรีไวล์ซามะลอยมาเฉาะกระบาน

    มิคาสะก็หึงจิง แต่ไม่ทันแล้วล่ะ เจ้าค่ะ เอเลนน่ะรีไวล์ได้ไปครองเรียบร้อยแล้วล่ะนะเจ้าค่ะ -..-b //โดนมิคาสะฆ่าหั่นศพ

    ปล.ไรท์เจ้าค่ะ... ฟิคนี้น่ะ... มันหวานมากกกกกกอะ! โครตน่ารักเลยเจ้าค่ะ แบบพลังดาเมจรุนแรงจริงไรจริง >///<

    ปลล. เฟสของไรท์เนี่ย คือเฟสไหนหรอค่ะ คือที่มาเจอเพราะตอนนั้นจะหาโดของคู่นี้พอดีเลยเจอ ตอนนี้อยากรู้เฟสไรท์มากอะเจ้าค่ะ ลองเซิร์จหาดูแล้ว แต่ไม่เจออะเจ้าค่ะ T^T
    #18
    0
  15. วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 21:44
    มิคาซะนี้ไม่ถูกกับรีไวลือย่างมากเลยสินะเอะอะอะไรก็ทำถ้าจะป้ายสีให้ตลอด
    #17
    0
  16. วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 21:44
    มิคาซะนี้ไม่ถูกกับรีไวลือย่างมากเลยสินะเอะอะอะไรก็ทำถ้าจะป้ายสีให้ตลอด
    #16
    0
  17. วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 20:37
    ทำไมมันน่ารักแบบนี้อ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    #15
    0
  18. วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 18:19
    อร๊างงงง คุณพยาบาลน่าร้ากกก >///<
    #14
    0
  19. วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 14:59
    ใส่ชุดนางพยาบาลสาวมาเลยก้ได้นะ >\\\\\<
    #13
    0
  20. วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 00:37
    อั่ด เรียกชื่อห้วนๆ =///= แหมรีไวหวานเกินไปแล้วววววว // ละลายตายอย่างสงบ
    #12
    0
  21. วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 05:56
    "ถอดซะ!" อร๊างงงงค์ =.,=
    #11
    0
  22. วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 22:42
    อยากเห็นรูปชะมัดเลย>.,<
    #10
    0
  23. #9 Ren
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 22:41
    กะรี้ดดดดดด !!!! *สครีม* ฟินไปไหน !! รีไวล์เขิลด้วยย อร๊ายยย ~~~
    #9
    0
  24. วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 22:20
    เอเลนใส่ชุดพยาบาล .. 

    //ฟินค่อดๆ
    #8
    0
  25. วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 21:58
    อ...ริไวล์บ้า!
    ชอบตรงนี้จังงงงงงงงงงงง!!! >//<
    นั่งอ่านไปเขินไปคนเดียว อ๊างงงงง ฟินนนนนนนนน!

    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆ นะคะ :)))
    #7
    0