นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Fic Kagerou Project [Pocky Game]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


ป๊อกกี้เกม...ป๊อกกี้เกม...
ไม่มีดราม่า โศกาอาดูร มีแต่ฮาบรรลัยฉิบหายวายวอด(??)

About Writer
ไรท์ชื่อแมว...

จบ...
SHALUNLA : T H E M E
:)  Shalunla

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ธ.ค. 55 / 01:01


[Fic Kagerou Project] Pokky Game

 

โอ๊ย...เบื่อจังเลย!!!”

 

เสียงของไอดอลสาวหัวย้อมสีทอง คิซารากิ โมโมะบ่นขึ้น หลังจากที่นั่งบิดไปมาเป็นหนอนดุ๊กดิ๊กเป็นเวลาร่วมห้านาที ส่วนคนอื่นๆก็เหมือนกัน พวกเขากำลังเหลวเป็นแฟนต้าเขียวอยู่แล้ว...

 

ก็จู่ๆหัวหน้างานของพวกเขาก็ปล่อยให้พักอาทิตย์หนึ่งพร้อมกัน แถมยังเล่นเอาซะตอนท้ายๆเดือนอีก...

 

เงินจะไปมีอยู่ในกระเป๋าเรอะท่าน?

 

ฉันว่าเราหาอะไรทำกันเหอะ...

 

ฮิบิยะที่เอื่อยมานานเช่นกันเอ่ยขึ้น ทุกๆคนก็เห็นดีเห็นงามด้วยนะ...แต่...

 

แล้วจะทำอะไรล่ะ??

 

ใครสักคนพึมพำซะดัง เมื่อแต่ละคนคิดไม่ออกก็กลับไปเหลวเหมือนเดิม

 

เหล่าผู้หญิงก็พร้อมใจเหลวบนโซฟา...ขณะที่เหล่าผู้ชายพร้อมใจกันเหลวบนพื้นและโต๊ะ...ส่วนคิโดะที่กระฉับกระเฉงคนเดียวก็ไปทำอาหารว่างให้ทุกๆคนทาน...

 

เซโตะ! ออกไปซื้อขนมให้หน่อยสิ!!”

 

คาโนะเอ่ยสั่ง ทำให้เซโตะที่กำลังเหลวอยู่บนพื้นต้องโงหัวขึ้นมาทันที

 

อยากไปก็ไปเองสิฟะ...คนเค้าก็เหนื่อยเหมือนกันนะเว้ย...

 

ว่าไปก็ถูกอีก เพราะเซโตะทำงานพิเศษมาทุกวันติดต่อกันไม่เว้นวันหยุดราชการ แม้แต่วันหยุดเทศกาลอะไรก็แทบไม่เห็นหัวไอ้หมอนี่เลยด้วยซ้ำ ดังนั้น...

 

คาโนะคุงนั่นแหละค่ะไป...ไปกับเซโตะคุงนั่นล่ะ...

 

คำพูดของมารีดังสวรรค์สำหรับเขา ก่อนที่มันจะจมลงนรกเมื่อประโยคที่สองถูกเอ่ยออกมา...

 

คร้าบๆ...เข้าใจแล้วคร้าบ...

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วก็มาที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยจนได้...

 

เฮ้อ...แดดร้อนจังเลย...

 

คาโนะบ่นหลังจากที่ผิวหนังของตัวเองถูกแสงแดดจนต้องอดเอาฮูดมาคลุมหัวไม่ได้เพราะกลัวว่ามันจะไหม้ผมของเขา

 

ฉันว่าเปิดหมวกดีกว่านา...หน้าผากนายจะได้สังเคราะห์แสงไปในตัว ดีไม่ดีได้มีพระอาทิตย์สองดวง...

 

เซโตะหัวเราะลั่นเมื่อเห็นปฏิกิริยาของคาโนะที่ดึงฮูดมาคลุมหน้าผากตัวเองไว้แล้วมองเขาด้วยสายตาไม่พอใจ

 

พูดอย่างกับว่าตัวเองไม่มีหน้าผากนั่นล่ะ...

เอาน่าๆเจ้าเตี้ย...บ่นไปก็เท่านั้นล่ะ...

 

ยังมีหน้ามาลูบหัวแล้วยิ้มระรื่นอีก!!

 

เอ่อๆ ไม่เถียงแล้ว...

 

ว่าแล้วก็สะบัดหน้าไปอีกทาง เซโตะหัวเราะก๊ากเมื่อเห็นปฏิกิริยาที่เหมือนผู้หญิงของเขาก่อนที่จะดึงฮูดมาคลุมบ้างเมื่อพบว่าแดดร้อนบรรลัย

 

เอาน้ำมันราดแล้วตอกไข่ลงไป...แหม...สุกคาหัวเลยล่ะ...

 

ครืด...

 

ยินดีต้อนรับค่ะ...

 

พนักงานสาวเอ่ยต้อนรับเสียงใส คาโนะกับเซโตะเดินเข้าไปงั้นๆ ไม่ได้ตอบรับอย่างใด ส่วนพนักงานก็เฉยๆเพราะเป็นปกติอยู่แล้ว

 

แล้วจะซื้ออะไรบ้างล่ะ?

 

เซโตะเอ่ยถาม คาโนะไหวไหล่

 

อะไรก็ได้ที่กินได้...

 

เซโตะหันควับมามองเขาแบบหาเรื่อง...ก็...

 

เล่นตอบซะกวนส้นแบบนี้...เป็นใครใครก็คันเท้ายิกๆอยากถีบทั้งนั้นล่ะ...

 

ว่าอย่างนั้นแล้วทั้งสองก็เลยร่วมใจกันซื้อขนมหลายๆอย่างเพราะไม่รู้ว่าใครชอบอะไรบ้าง ซึ่งส่วนมากก็จะเป็นของๆคาโนะเสียส่วนใหญ่...

 

เยอะไปแล้วนะนายน่ะ...

 

เซโตะเอ่ยอย่างหัวเสียเมื่อในตะกร้ามีแต่ของที่คาโนะเลือกมา เจ้าคนตัวเล็กหัวเราะร่า

 

ก็นายไม่ยอมซื้อเองนี่นา...

 

ว่าไปก็หัวเราะไป เซโตะจึงวางขวดน้ำอัดลมไปบนตะกร้าเสียสองขวด เล่นเอาเจ้าตัวเล็กยกตะกร้าไม่ขึ้นเลย...

 

เซโต๊!!!!!!!!!!!!”

 

ส่วนเจ้าของชื่อก็หัวเราะสะใจที่แกล้งมันคืนได้ ก่อนจะเดินไปหยิบขนมมาเพิ่ม...

 

จึกๆ...

 

คาโนะ...อย่าเล่น...

 

จึกๆ...

 

จิ้มอีก...

 

คาโนะ...ก็บอกว่าอย่าเล่น...

 

จึกๆๆ

 

มีอะไร!!”

 

เตโตะโวยวายเมื่อถูกจิ้มเอวหนักเข้า แต่เมื่อหันไปก็พบกับฮิโยริที่ทำหน้าเหวออยู่ ส่วนคาโนะก็กลั้นหัวเราะเป็นเสียงของมันไป แต่เขานี่สิ...

 

เอ่อ...เปล่านะฮิโยริ...ฉัน...ฉันนึกว่า...เอ่อ...

 

เซโตะกุมขมับปวดหัว เพราะคาโนะแท้ๆเลยน้า...

 

ฉ...ฉันแค่...ฉันแค่มาหาเซโตะซัง...เพราะว่า...อยากทักทาย...แค่นั้นเอง...

 

พร้อมกับน้ำตาปริ่มเบ้า เล่นเอาเซโตะที่แพ้น้ำตาผู้หญิงถึงกับขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด

 

ขอโทษๆ...ขอโทษนะฮิโยริ...ฉันนึกว่าเจ้าคาโนะมันแกล้ง...อย่าโกรธฉันน้า...

 

แล้วสกิลอ้อนไม้ตายของเซโตะก็ออกมา เขาลูบศีรษะที่ปกคลุมด้วยเรือนผมสีดำอย่างเบามือพร้อมกับส่งยิ้มขอโทษให้ด้วย เด็กสาวปาดน้ำตาออกทันทีก่อนจะพยักหน้ารัว

 

ค่ะ!!!”

 

นี่แหละหนา...

 

ผู้ชายแพ้น้ำตา ผู้หญิงแพ้ความหล่อ...

 

 

 

เจ๊ไปเอาประโยคนี้มาจากไหนครับ!!!”

 

จู่ๆคาโนะก็โวยวายขึ้น ทำให้เจ้าของฟิคที่กำลังพิมพ์ฟิคมันอยู่ต้องทำหน้าเอือม

 

วลีนี้ตูคิดเองเฟ้ย...กลับไปทำงานของเอ็งได้แล้ว...

 

พร้อมกับดึงแฟ้มขึ้นมาขู่ คาโนะจึงยอมถดหัวกลับไปโดยดี...

 

 

 

เดี๋ยวฮิโยริขอตามไปที่ฐานด้วยนะคะ คงไม่ว่าใช่มั้ยคะ?

 

เธอเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มไปด้วย เซโตะที่กำลังลูบหัวอยู่หันไปหาคาโนะที่ไหวไหล่เบาๆ ก่อนที่เขาจะพยักหน้าส่งไป ทำให้ฮิโยริยิ้มกว้างกว่าเดิม

 

เซโตะที่คิดว่าคงซื้อเยอะพอแล้วก็เอาของสองตะกร้าไปจ่ายเงิน ซึ่งเงินที่บินหายไปมันก็มากใช้ได้จนผู้ชายสองคนต้องมานั่งซับน้ำตาทีเดียวเชียว...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ้า...กลับมาแล้วคร๊าบ...

 

เมื่อเหล่าคนที่กำลังร่วมใจกันเหลวอยู่ในห้องได้ยินเสียงนี้ ต่างก็ลุกขึ้นมาเพื่อหาอะไรกิน จนเมื่อเห็นเจ้าสมาชิกสองตัวที่ถือถุงใบโตของร้านมินิมาร์ทมาเท่านั้นแหละ...พวกเขาก็กลายเป็นไฮยีน่าทันที

 

เอามานี่!!!!!!”

 

โมโมะคนแรกที่พุ่งเข้าไปคว้าถุงมาจากมือของคาโนะ ก่อนที่เธอจะเทถุงออกแล้วเลือกขนมที่ชอบ ส่วนคนอื่นๆก็ค่อยๆกระดึ๊บๆมาร่วมด้วย...

 

เป็นภาพที่...เอ่อ...น่าเอ็นดูดีนะ?

 

เอ้า! คิโดะ ขนม...

 

คาโนะโผล่หัวเข้าไปในครัวที่มีคิโดะนั่งพักอยู่ เธอหันมามองเขาที่ยื่นขนมปังสอดไส้ให้ครู่หนึ่งก่อนจะหยิบมันมา

 

ขอบคุณ...

 

เธอว่าแล้วฉีกซองพลาสติก ก่อนที่ข้างนอกจะเกิดเสียงโหวกเหวกโวยวายขึ้น

 

อ๊า!!!! ไม่เห็นมีป๊อกกี้เลยอ่ะ!!!!”

 

โมโฒะนั่นเองที่โวยวายขึ้น นั่นทำให้รู้ทันทีว่าสาวน้อยไอดอลคนนี้คงชอบป๊อกกี้...

 

กะจะเล่นป๊อกกี้เกมกับคนอื่นแท้ๆเลยเชียว! ให้ตายเถอะ!!!”

 

หรือเปล่า?

 

ทุกๆคนหน้าซีดกับความคิดนั่น แต่ก่อนจะได้พูดอะไรออกไป โคโนฮะก็ขัดขึ้น

 

เดี๋ยวนะ...ผมรู้ว่าเธออยากเล่น...แต่คิดบ้างสิครับ...ถ้าเกิดว่าชินทาโร่ได้ไปคู่กับเซโตะหรือเซโตะไปคู่กับคาโนะมันก็ดูขัดๆพิกลนะครับ!”

 

ฟรูดดดด!!!

 

ทุกๆคนหันไปมองเซโตะที่ทำน้ำผลไม้1%ติดคอจนต้องพุ่งออกมาจากกระเพาะ เขาไอแค่กๆสองสามทีก่อนจะหันไปหาโคโนฮะอย่างเอาเรื่อง

 

โค...โค...โคโนฮะ...ถ้าจะ...ยกตัวอย่าง...แค่ก...ก็ยกตัวอย่าง...ที่มันนอลมอลๆสิฟะ!”

 

แต่ที่ได้รับกลับมาคือการยักไหล่ใส่...

 

มารีครับ...ปล่อย...ผมจะเอารองเท้าปาหัวมัน...

 

ว่าแล้วก็พยายามขืนแรงของมารีที่รั้งไว้อยู่ แต่แรงของเด็กสาวตัวเล็กๆคนเดียวคงไม่ทำให้ผู้ชายตัวโตๆเขาวิ่งเข้าไปเอารองเท้าปาหัวอีกคนได้หรอกนะ...

 

อย่าเลยค่ะเซโตะคุง...เดี๋ยวได้เข้าคุกเอานะคะ!!!”

ถ้างั้นคิโดะซังก็ต้องเข้าคุกหลายครั้งเลยน่ะสิ...เพราะว่าคิโดะซังทำร้ายร่างกายพวกเราก็หลายครั้ง...

 

ฮิบิยะเอ่ยขัด ก่อนจะรับรู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากด้านในห้องครัว

 

ชั้นได้ยินนะยะ...

ขอโทษคร๊าบ...

 

อาเมน...

 

โธ่เอ้ย...ไม่มีป๊อกกี้หรอกหรอ? โมโมะพึมพำอย่างเสียดาย ก่อนที่เธอจะหันไปมองคู่หูดูโอ้ที่ไปหาอาหารมาให้พวกเธอรับทานนี่จะบ้ารึเปล่า! ปกติเวลาไปซื้อขนมก็ต้องมีป๊อกกี้ด้วยสิ!!”

 

ธรรมดาของหล่อนสิยัยปอดบวม!!!

 

คาโนะกับเซโตะคิดเหมือนกัน

 

อันที่จริงแล้วเราก็ซื้อมาด้วยแหละ...

 

เซโตะพูดขึ้น นั่นทำให้คาโนะสะดุ้งเฮือก

 

แต่เจ้าเปี๊ยกนี่มันรับทานไปหมดแล้วระหว่างทาง ฮิโยริเป็นพยานได้ เพราะเธอก็กินเหมือนกัน...

 

พอฟ้องเสร็จ โมโมะก็หันมาเอาเรื่องคาโนะ

 

คาโนะ...แก...

เดี๋ยวสิ! อย่าเพิ่งมาสองมาตรฐานได้ม้ายยยยยยย!!!!!!!”

 

คาโนะโวยวายเมื่อถูกกระชากคอเสื้อแล้วยกขึ้น โมโมะตอนนี้เหมือนหญิงถึกยกน้ำหนักเข้าไปทุกทีแล้ว...แถมตัวการทำให้ป๊อกกี้หมดก็ไม่ใช่เขา แถมยังเป็นฮิโยริที่กินเอาๆอย่างกับไปอดอยากมาจากไหนอีก เขากินไปได้แค่สองแท่งก็ต้องยกให้หนูแกทั้งกล่อง ถ้าไม่งั้นมีสิทธิ์นิ้วกุด(โดนกัด)ได้

 

คือว่า...ฉันเองแหละค่ะที่เป็นคนกินหมด...อย่าไปโทษคาโนะซังเลยนะคะ...

 

ว่าแล้วก็ทำหน้าตาอ้อนวอน ปรอทวัดความโกรธของโมโมะแตกดังโพละทันที

 

ไม่เป็นไร...ฉันไม่ว่าฮิโยริหรอก

แต่คนโดนน่ะมันผมคร๊าบบบบบ!!!!”

 

คาโนะโวยวายเมื่อไม่ได้รับความเป็นธรรม ทุกๆคนต่างถอนใจกับคนติงต๊องทั้งสอง...

 

แล้วจะทำยังไงกับป๊อกกี้เกมดีล่ะ?

 

โมโมะพึมพำขึ้นขณะที่นอนกินบิสกิตอยู่บนโซฟา มารีเดินมาเสิร์ฟชาให้แล้วเดินหายไปในห้องครัวขณะที่ทุกๆคนมองหน้าโมโมะแบบ...

 

นี่หล่อนยังจะเล่นอยู่เรอะ?

 

ป๊อกกี้ก็ไม่มี...ให้คาโนะเดินออกไปซื้ออีกดีมะ?

 

ทุกๆคนทำหน้า...

 

หล่อนนั่นแหละออกไปซื้อ...

 

โมโมะ...ออกไปซื้อแค่ป๊อกกี้กล่องเดียวน่ะ...มันเสียเวลานะ...

 

ชินทาโร่ออกความเห็นหลังจากที่เพิ่งเขมือบขนมของตัวเองไป

 

เอาน่า...ไปซื้อของอย่างอื่นเพิ่มด้วยไง ก็โคโนฮะคุงกินเอาๆจนแทบไม่เหลือแล้วนี่!!!”

เข้าใจหาข้ออ้างนะ...

 

โคโนฮะเอ่ยทั้งๆที่มุมปากมีคราบขนมเลอะติดอยู่ โมโมะถอนหายใจ

 

ก็ได้ๆ เดี๋ยวฉันออกไปซื้อเองก็ได้...

 

เธอว่าก่อนจะเดินออกไป

 

ทำแบบนี้ตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง คุโระพึมพำ ก่อนจะนึกอะไรออกแล้วถ้ายัยนั่นถูกฝูงชนไล่ตามอีกล่ะฟะ...โอย...นี่ตูต้องไปอีกแล้วใช่ม้ายยยย

 

ว่าแล้วก็พาร่างสูงๆของตัวเองออกไปตามคุณไอดอลเรื่องมากนั่นทันที

 

คู่นี้ท่าจะฟิจเจอริ่งได้ดีเนอะ...

 

ฮิโยริว่า ก่อนจะเปิดขวดน้ำอัดลมแล้วเทลงในแก้วที่มีน้ำแข็งใส่อยู่ ส่วนคนอื่นๆก็สงสัยความหมายของคำพูดนั้น...จริงๆนะ!!!

 

 

ว่าแต่ว่า...ป๊อกกี้เกมคืออะไรน่ะคะเซโตะคุง?

 

มารีเอ่ยถามชายร่างสูงที่นั่งอยู่บนพื้น เขาหันมามองหน้าเธอแวบหนึ่งก่อนจะส่งยิ้มให้

 

เป็นเกมที่เอาปลายป๊อกกี้มาคาบแล้วให้อีกคนคาบอีกฝั่ง แล้วก็ค่อยๆกัดเข้าไปทีละนิดๆเพื่อหาผู้ชนะที่จะมีขนาดป๊อกกี้เหลือน้อยที่สุดไง...

พูดซะเห็นภาพเลยว่ะเซโตะ...

 

ชินทาโร่พูดขณะที่ทำหน้าพะอืดพะอมเนื่องจากยังนึกถึงการยกตัวอย่างของโคโนฮะเมื่อครู่อยู่ไม่หาย ส่วนเจ้าตัวก็หัวเราะแห้งๆ

 

หรอคะ...ฉันอยากลองเล่นกับเซโตะคุงจัง...

 

โผละ!!! <เหมือนอะไรแตก...

 

ทุกๆคนมองมายังมารีเป็นตาเดียว เธอเอียงคองงเมื่อทุกๆคนอยู่ในสภาพแข็งเป็นหิน ส่วนคาโนะก็กลั้นหัวเราะสุดชีพ

 

มา...มารี...มัน...มันไม่ดีหรอกนะไอ้เกมเนี้ย...มันสำหรับพวกวิตถารเท่านั้นแหละ...

 

เซโตะเอ่ยตะกุกตะกักขณะที่หน้าแดงเถือก มารีเอียงคองง

 

ถ้างั้น...โมโมะจังก็เป็นพวกวิตถารน่ะสินะ?

 

คราวนี้เหล่าเพื่อนพ้องน้องพี่ทั้งหลายก็หัวเราะลั่นไม่แคร์สื่อทันที ชินทาโร่ที่หัวเราะหนักสุดค่อยๆเดินมาหาเซโตะก่อนจะกอดคอเซโตะไว้

 

ใช่แล้วล่ะมารี...ยัยนั่นน่ะโคตรโรคจิตเลย...โรคจิตเป็นอันดับต้นๆของโลกเลยล่ะ...

 

ว่าแล้วก็หัวเราะก๊ากออกมาอีกครั้ง เซโตะหัวเราะแห้งๆเมื่อมารีไม่เข้าใจในสิ่งที่พวกเขาพูดเท่าไหร่นัก

 

เอาน่ะมารี...อย่าไปเล่นมันเลย... คิโดะเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียดถ้าเธอเล่นล่ะก็...ฉันไม่แน่ใจว่าเจ้าเทพบุตรตรงนั้นหรือว่าคนอื่นๆมันจะอดใจไหวกันรึเปล่า ดีไม่ดีได้เสียใจไปจนวันตายเพราะแค่เล่นเกมนี้...

ถ้าเป็นเซโตะคุง...ฉันก็ยอมนะคะ...

 

โปะ... <เสียงอะไรแตกกลางอากาศ

 

ตอนนี้ทุกคนเงียบเป็นเป่าสาก ไม่รู้หรอกว่าเงียบไปนานเท่าไหร่ แต่ว่าตอนนี้ทุกๆคนร่วมใจกันมองมาที่มารีคนเดียวแน่แล้ว

 

ก็แหม...ฉันแน่ใจว่าเซโตะคุงไม่ทำแน่ๆยังไงล่ะคะ...

 

เธอเชื่อใจคนเกินไปแล้วมารี...

 

เจ้าหมอนี่ล่ะ...

 

 

 

 

 

คนที่จะพรากจูบแรกไปจากเธอน่ะ!!

 

ทุกคนคิดเหมือนกันเด๊ะ แต่ก็ไม่ยักจะพูดออกไปเพราะไม่อยากขัดบรรยากาศหวานแหววที่ลอยไปลอยมาระหว่างพวกเขาทั้งสองคน

 

กลับมาแล้ว!!!!!”

 

เสียงโวยวายหน้าบ้านดังขึ้นพร้อมกับโมโมะกับคุโระที่เดินกระแทกเข้าบ้านมา ในมือของทั้งสองถือขนมถุงใหญ่ที่มีถุงหนึ่งใส่กล่องป๊อกกี้หลากรสไว้เต็ม...ซึ่งนั่นบอกได้ว่า...

 

เจ๊เอาจริง!!!

 

ทุกคนกรีดร้องในใจก่อนจะเริ่มหาข้ออ้างหลีกหนีขึ้นห้อง...แต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาคมกริบของคุณเจ๊ไปได้...

 

ไม่ได้!!! ห้ามไปไหนทั้งนั้นนะทุกคน!!!!”

 

พร้อมกับใช้มือปลาหมึกลากคอทุกๆคนเข้ามารวมตัวกันที่ห้องโถงทั้งน้ำตา

 

เอาล่ะ! ทุกๆคนมาพร้อมกันแล้วนะ...เพราะงั้นก็...

 

นี่คือช่วงเวลาที่ทุกคนรู้สึกอัปยศที่สุด...

 

มาเริ่มเล่นป๊อกกี้เกมกันเหอะ

 

เธอว่าพลางชูกล่องป๊อกกี้รสช็อกโกแลตขึ้นมา กล่องสีแดงแสบตานั่นชวนกระตุ้นต่อมน้ำตาเสียจริง...

 

กติกามีอยู่ว่า...เราจะจับฉลากในกล่องนี้ที่มีรายชื่อของทุกคนอยู่เต็มว่าแล้วก็ชูกล่องทืบขึ้นมาเสียจนคนอื่นชักสงสัยว่าไปทำมาเมื่อไหร่ แล้วถ้าจับได้ชื่อใคร...ก็ต้องเล่นป๊อกกี้เกมกับคนๆนั้น...

ขอขัดหน่อยครับ...

 

เซโตะยกมือขึ้นถามด้วยใบหน้าซีดๆ

 

ถ้าเกิดว่า...อีกฝ่ายเป็นผู้ชายล่ะครับ?

 

โมโมะยิ้ม...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มันเป็นรอยยิ้มที่ปีศาจใช้ได้พอดีเลยล่ะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ก็ต้อง เล่นกับคนที่จับฉลากได้น่ะสิคะ!”

คิโดะ!! ฉันขอลาตายสองวัน!!!”

 

ผัวะ!!!

 

เสียงเขกหัวดังขึ้นทันทีที่เซโตะเอ่ย คิโดะทำหน้าเห่ยมองคนโขกที่ใช้ส้นรองเท้าเฉาะกบาลไปเมื่อครู่ พลางคิดว่าของให้เซโตะไปสู่สุขติเร็วๆ...

 

เอาล่ะ...เรามาเริ่มเล่นกันเหอะ...

 

แถมเจ๊ยังใส่รองเท้าแล้วกลับไปพูดตามปกติเหมือนไม่เคยเกิดอะไรขึ้นอีก...

 

พลังทำลายล้างของเจ๊...ไม่ต่างกับของคิโดะเลยล่ะ...

 

ทุกๆคนคิด

 

ก่อนอื่นก็...จับอันดับกันก่อนก็แล้วกันน้า...

 

โมโมะเอ่ยก่อนจะชูไม้ขึ้นมา ซึ่งในแท่งไม่พวกนี้ก็จะมอยู่ไม้เดียวที่สั้นที่สุด...และถ้าใครจับได้ก็ซวยไป...

 

ทุกๆคนต่างเอื้อมมือไปจับไม้ที่ตนเลือก...

 

ก่อนที่จะพร้อมใจดึงออกมาพร้อมกัน...

 

ทุกๆคนกระพริบตาปริบๆ...มองคนอื่นๆว่าได้ไม้สั้นหรือไม้ยาว เมื่อหันมองไปมา...

 

ก็พบว่าเป็นเซโตะนั่นเอง...

 

ซวยไปนะ...เซโตะ...

 

เซโตะหน้าซีด นี่เขาโดนเฉาะกบาลมาไม่พอ...ยังต้องมาเปิดซิงเล่นป๊อกกี้เกมคนแรกอีกหรอ? ชีวิตของเขานี่ช่างอาภัพเสียจริง...

 

เขาล้วงเข้าไปในกล่องรายชื่อทั้งน้ำตา เขาไม่รู้หรอกว่าจะได้ใคร แต่ถ้าได้ผู้ชายล่ะก็ขอลาตายดีกว่า...

 

 

 

 

 

 

คิโดะ

 

 

 

 

 

 

 

 

เวรพ่องตะไล!!!!!! เอ็งมันตัวซวยชัดๆเจ้าบ้า!!!”

 

คิโดะโวยวายทันทีทั้งที่ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ จะให้มาเล่นป๊อกกี้เกมกับเจ้านี่น่ะนะ? ไม่มีทางงงงงงงงงงงงง!!!!

 

ส่วนโมโมะก็ยิ้มระรื่นยื่นกล่องป๊อกกี้ให้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม คาโนะที่อยู่ข้างๆทำหน้าไม่ค่อยพอใจ ส่วนคนอื่นๆก็พร้อมใจเตรียมไว้อาลัยให้เซโตะ...

 

เอ่อ...ฉันเปลี่ยนคู่ไม่ได้หรอ?

ไม่ได้...

ป๊อกกี้เกมมันไม่ได้เล่นแบบนี้ไม่ใช่รึไงน่ะ?

ก็แล้วจะทำไมล่ะ?

เดี๋ยวสิ! นี่มันไม่ใช่ป๊อกกี้เกมแล้ว นี่มันเกมวัดดวงชวนสยิวชัดๆ!!!!”

 

เซโตะกับโมโมะเถียงกันไปมา คิโดะที่ทำใจกับแท่งป๊อกกี้ก็สูดหายใจเข้าออกอย่างกับเป็นโรคหืดหอบระยะสุดท้าย...

 

ไม่รู้ล่ะ...เชิญเล่นได้แล้ว!”

 

ว่าแล้วเธอก็ผลักร่างสูงของเซโตะให้เข้าไปอยู่ตรงหน้าคิโดะ เล่นเอาคนกำลงทำใจอยู่สะดุ้งโหยงพลางถือป๊อกกี้ที่เหมือนจะเป็นคนที่พึ่งพาได้ที่สุด(?)ในตอนนี้เสียแน่นจนเกรงว่ามันจะหักคามือ

 

ทั้งสองมองหน้ากันแบบ...เอาจริงอ่ะ? เอาจริงหรอ? แน่ใจนะ? หรือจะต้อเตี๊ยมกันก่อน? หรือว่าเป็นการแกล้งกัน...

 

ไม่เล่นสักที...ก็ไม่เลิกสักทีนะ...

 

และนั่นทำให้ทั้งสองรีบคาบป็อกกี้กันคนละด้านทันที

 

กัดก่อนถึงนะเว้ย!’

 

คิโดะส่งคำพูดผ่านสายตา เซโตะกระพริบตาเป็นเชิงเข้าใจก่อนจะเริ่มกัดเข้าไปทีละนิดๆ แต่ละคำก็เล่นเอาใจสั่นแปลกๆเหมือนกัน...

 

ป๊อก!

 

จู่ๆแท่งป๊อกกี้ก็หักออกจากกันเมื่อใบหน้าของทั้งคู่เริ่มใกล้กัน คิโดะที่ดูจะทนไม่ไหวรีบกัดขนมเคลือบช็อกโกแลตทันทีจนส่วนที่เหลือร่วงพื้น

 

ฮี้โธ่...แค่นี้เองหรอ? โมโมะเอ่ยขณะที่ทำหน้ามุ่ย ก่อนจะก้มเก็บส่วนป๊อกกี้ที่เหลือและนำมาวัดเหลืออีก5เซน...เยอะไปนะ...

 

เธอว่าก่อนจะวางเศษเหลือป๊อกกี้ไว้บนโต๊ะ แล้วก็หันมาสนใจกันเกมต่อ

 

คราวนี้ทุกคนเริ่มไฟลุก ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่ว่าทุกคนก็พร้อมใจกันจับฉลากอีกครั้ง...

 

และคราวนี้ก็คือ...

 

 

 

 

 

 

เซโตะอีกแล้ว...

 

 

 

 

 

 

 

แกนี่มันดวงจู๋จริงๆว่ะ...

 

ชินทาโร่เอ่ยเอือมๆกับคนตัวสูงกว่าที่คุกเข่าแล้วน้ำตาไหลพราก เขาเอื้อมมือไปจับรายชื่อของคนที่จะต้องคู่กับเขาอีกครั้ง...

 

และรายชื่อนั่นคือ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชินทาโร่...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ผมจะไปฆ่าตัวตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

เซโตะโวยวายลั่นขณะที่ชินทาโร่ช็อกเป็นน้ำแข็ง โมโมะที่เป็นตัวต้นคิดหัวเราะร่วนกับความซวยของเซโตะกับพี่ชายของตัวเอง...

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอเซ็นเซอร์การแข่งขันของคู่นี้นะครับ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้เซโตะกับชินทาโร่หน้าซีดเผือดจากการเล่นป๊อกกี้เกมเมื่อครู่ ขณะที่ทั้งสองพยายามถูปากของตัวเองถูแล้วถูอีกจนแดงช้ำเป็นอนุสรณ์สถาน...

 

เพราะอะไรนั้นขอไม่เอ่ยก็ละกันนะ...

 

ส่วนโมโมะก็กดดูรูปถ่ายในโทรศัพท์ของตัวเองอย่างบายใจที่เมื่อครู่มีเหตุการณ์น่าจิ้นมาสดๆร้อนๆ ส่วนคนอื่นๆก็หน้าซีดเป็นไก้ต้ม...กลัวจะเหมือนเจ้าสองตัวเมื่อครู่ที่ตอนนี้รีบแย่งกันไปล้างคอล้างปากกันในห้องน้ำ...

 

โฮะๆๆ เอาล่ะ...ใครจะเป็นรายต่อไปกันน๊า

 

โมโมะเอ่ยอย่างอารมณ์ดี แต่คนอื่นนี่สิ...

 

อารมณ์ดีไม่ออกแล้ว!!

 

คราวนี้ทุกๆคนเริ่มเกร็ง เอื้อมมือไปจับไม้อีกครั้ง...ซึ่งในครั้งนี้...

 

คาโนะโดน...

 

ผมขอลาตายครึ่งวันครับ!!!”

 

คาโนะเล่นมุขเดียวกับเซโตะ แต่คราวนี้เจ้าตัวไม่รอคำตอบรีบใส่เกียร์สุนัขวิ่งทันที แต่มีรึ...ที่เจ้าแม่อย่างโมโมะจะตามไม่ทัน...

 

แล้วเฮียแกก็กลับมานั่งจับฉลากอีกครั้งด้วยน้ำตาและซาลาเปาใหญ่ๆบนศีรษะ...

 

และคราวนี้...

 

 

 

 

 

 

 

อ้าว...คิโดะซังอีกแล้วแน่ะ...

 

 

 

 

 

โพละ...เหมือนอะไรแตก...

 

 

 

 

 

ตอนนี้คิโดะกับคาโนะมองหน้ากันอย่างอึ้งๆ ในใจของเด็กสาวก็ก่นด่าคนที่จับฉลากได้ตัวเอง แต่ก็ไม่วายต้องเข้าไปเล่นจริงๆด้วยใบหน้าแดงก่ำ...

 

เขินหรอ?

 

คาโนะถาม คิโดะสะดุ้งก่อนจะหันไปค้อนคนที่อยู่ข้างๆ

 

จะบ้าเรอะ! ม...ไม่ได้เขินสักหน่อย!!!”

 

คาโนะหัวเราะในลำคอ รู้สึกว่าคุ้มค่าแล้วที่ได้เล่นเกมนี้(หื่นว่ะ...) ก่อนที่เขาจะคาบป๊อกกี้เอาไว้ด้านหนึ่ง แต่เมื่อเห็นเธอไม่คาบมันสักที เขาก็ยื่นไปใกล้ๆริมฝีปากของเธอจนเริ่มรู้สึกรำคาญคาบมันจนได้...

 

คราวนี้อยากให้เหลือเล็กที่สุดจัง...

 

โมโมะพึมพำ คาโนะเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะยิ้มในใจ...เมื่อเห็นว่าคิโดะไม่ยอมกัดเข้ามาแต่คงให้เขากัดเข้าไปแทน...

 

เดี๋ยวจัดให้...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จุ๊บ...

 

 

หืม?

 

เด็กสาวส่งเสียงเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงอะไรอุ่นๆที่ริมฝีปากจนเผลอกัดแท่งป๊อกกี้ เศษเล็กๆร่วงกราวลงบนพื้นขณะที่ทุกๆคนเบิกตาอึ้งอย่างไม่เชื่อสายตา...

 

...เมื่อคาโนะกัดเข้าไปใกล้เกินไปจนรุกล้ำริมฝีปากบางของคนตรงหน้าเข้า...

 

ใบหน้าของคิโดะขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนที่มันจะเปลี่ยนเป็นสีแดงสดเมื่อเก็ตเข้าไปอีกว่าเกิดอะไรขึ้น พร้อมกับคาโนะที่หัวเราะในลำคอเบาๆและแตะริมฝีปากของตัวเอง

 

ไปตายซะ!!!!! ไอ้เตี้ยคาโนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

ตูม!

 

โครม!

 

ครึกๆ

 

เปรี้ยง!!!

 

 

แล้วทุกๆคนก็นั่งมองคู่ที่ตีกันเป็นแบ็คกราวด์ต่อไป...

 

ไอ้คาโนะ! ไอ้...ไอ้กล้วยดิบ! ไอ้กล้วยทอด! แกนะแก!”

 

จะด่าอะไรก็แทบไม่เป็นคำพูดแล้ว คิโดะที่หน้าแดงแปร๊ดวิ่งไล่กระทืบคาโนะที่วิ่งพล่านไปทั่วอย่างมีความสุข(?) ส่วนคนอื่นๆก็พยายามห้ามบ้าง อยู่นิ่งๆบ้าง แอบจิ๊กป๊อกกี้ในกล่องกินบ้าง...

 

ส่วนเซโตะกับชินทาโร่ก็ยังไม่กลับมาเลย...ไม่รู้ว่าไปต่อกันในห้องน้ำหรืออย่างไร?(โดนเฉ่งกบาล)

 

เมื่อเหตุการณ์ทั้งหมดจบลงด้วยทุกคนต้องร่วมกันกราบไหว้ศพของคาโนะที่มีควันลอยฉุยออกมาจากศีรษะและใบหน้าพร้อมกับของเหลวสีแดงที่ไหลจ๊อกๆอย่างกะเปิดก๊อกก็เล่นเอาเสียวไปได้เหมือนกัน...

 

ส่วนเจ้าตัวการณ์ที่ทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ก็ไปนั่งสงบสติอารมณ์นอกบ้านกับมารีที่ต้องวุ่นวายไปปลอบให้ใจเย็นลง...

 

 

 

 

 

 

อาเมนนนนนนนน...

 

 

 

 

 

 

ถ้างั้น...ต่อไป...

 

โมโมะกวาดตามองคนที่เหลือ ตอนนี้พวกเขาเริ่มหน้าซีดนิดๆแล้วล่ะ...

 

ยัยไอดอล...ฉันว่าพอเถอะ...มันชักไม่สนุกแล้วนะ

 

คุโระเอ่ยด้วยสีหน้าเกร็งๆ เขารู้หรอกว่าถ้าโดนอาจจะได้คู่กับผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ ใครจะไปรู้ แล้วถ้าเกิดกรณีเดียวกับของเซโตะกับชินทาโร่แล้วเขาไม่ต้องได้ผุดได้เกิดกันเลยหรือ?

 

ไม่!!!”

 

แต่แทนที่คนค้านจะเป็นโมโมะ กลับเป็นคนที่เพิ่นงโดนไปเมื่อครู่สดๆร้อนๆ เซโตะ ชินทาโร่และคิโดะค้านหน้าตั้งหัวชนฝาชนิดที่ใครมาขัดพ่อแม่เฉ่งกบาลหัวหลุด...

 

ฉันโดนแล้ว!!! ทำไมพวกเอ็งไม่ลองโดนบ้างล่ะ แบบนี้มันไม่แฟร์นะเฟ้ย!!!!!”

 

ทั้งสามโวยวายพร้อมกัน ก่อนที่ทั้งห้องจะเงียบไป เมื่อโมโมะค่อยๆหันมามองเหล่าคนที่ไม่เคยโดน

 

เค้ารีเควสมาอ่ะ...เพราะงั้นก็เล่นกันต่อโนะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โอ๊ะ มารีจังล่ะ...

 

ทุกๆคนหันไปมองมารีที่ถือไม้ด้ามยาวที่สุดด้วยความเกรงใจ แบบว่า...

 

เล่นซื่อซะขนาดนี้ ให้ไปเล่นเกมอันตรายๆแบบนี้ก็น่าสงสารออก...

 

เอ่อ...ฉันว่า...

 

เซโตะกำลังค้าน แต่เมื่อเห็นสายตาอาฆาตของคิโดะก็ต้องหดหัวกลับเพราะกลัวโดนตบมองมารีที่กำลังจับฉลากรายชื่อ ในใจก็คิดว่าใครจะได้เป็นคนออกไปเล่นกับมารี ถ้าเป็นคาโนะแล้วจะเล่นพิเรนทร์ๆแบบเมื่อกี้อีกมั้ย? แล้วถ้าเป็นคุโระล่ะ? ยิ่งไม่อยากจะคิด...ยิ่งโคโนฮะที่หงิมๆแต่ชิ้นปลามันอีก...แล้วก็...

 

อ๊ะ...เซโตะคุงล่ะค่ะ...

จัดเต็ม!!!!”

 

 

 

 

 

 

โพละ...

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดที่คิดมาเมื่อครู่แตกดังโพละลอยหายไปในอากาศ เซโตะมองหน้ามารีที่ทำหน้าแบบแมวน้อยไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วชูกระดาษที่มีชื่อของคนตัวสูงขึ้นมาเป็นพยาน ทุกๆคนเงียบไปขณะที่คิดเหมือนกันเด๊ะว่าเหมาะกันจริงฟ่ะคู่นี้ แต่ไอ้ที่คุณท่านเว้ามาเมื่อครู่มันคืออะไรนะ?

 

แล้วทุกๆคนก็นั่งมองทั้งคู่เล่นป๊อกกี้เกมอย่างลุ้นๆ...ลุ้นว่าพ่อเทพบุตรมาจุติอย่างตานี่จะรุกเข้าไปหรือจะเลิกกลางๆ

 

ฉันพนันว่ารุก...

 

ฮิบิยะพูดกับโคโนฮะ อีกฝ่ายหันมาก่อนจะวาเงินไว้เช่นกัน

 

เลิกครับ...

 

โคโนฮะว่า ก่อนจะตามมาด้วยอีกหลายๆคนที่ร่วมกันวางเงิน ขณะที่คู่ที่กำลังเล่นป๊อกกี้เกมอยู่คิดว่าคู่ของตัวเองมันสำคัญขนาดนั้นเชียว?

 

เซโตะที่คาบปลายป๊อกกี้ด้านหนึ่งมองหน้ามารีที่อยู่ตรงหน้า ดวงตากลมโตสีชมพูสดใสมองมาทางเขาอย่างไร้เดียงสา ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อนิดๆเมื่อเขาเริ่มกัดแท่งขนมเข้าไปทีละคำ ถึงดูจะนิ่งๆ...แต่จริงๆแล้วในหัวเซโตะ...

 

 

เฮ้ย...ไม่เป็นไรจริงอ่ะ? นี่มารีนะ กัดเข้าไปเรื่อยๆแบบนี้ได้หรอ? หรือว่าอะไรยังไง? อยากเข้าไปใกล้ๆจัง แต่ไม่กล้าแหะ ความเป็นสุภาพบุรุษมันค้ำหลอดลม หรือจะกัดทิ้งตอนนี้ แต่ถ้างั้นก็เป็นการตัดโอกาสของเราน่ะสิ...โอ๊ย...ปวดหัว...

 

 

ขอ...สาม...คำ...

 

 

 

เอ็ง...หื่น...มาก...

 

 

 

 

 

แต่แล้วทุกๆคนก็เงียบไปไม่เว้นแม้แต่เซโตะ เมื่อจู่ๆมารีก็เริ่มเป็นฝ่ายกัดแท่งป๊อกกี้เข้าไปบ้าง จนกระทั้งในตอนนี้ริมฝีปากของทั้งคู่ประกบกันพอดิบพอดี ขณะที่ใบหน้าของเซขึ้นสีแดงเรื่องไม่แพ้ทุกคน คุโระเอื้อมมือไปปิดตาฮิบิยะขณะที่ตัวเองจ้องไม่วางตา ส่วนฮิโยริก็ช็อกไปเรียบร้อย โมโมะก็ช็อกโรงละครไปเรียบร้อยเช่นกัน...

 

พอได้แล้วเว้ยยยยยยยยย!!!!!!”

 

คาโนะที่เพิ่งคืนชีพมาเจอฉากกระแทกลูกกะตาด้วยมดและไบร์กอนโวยวายพ้อมกับดันทั้งคู่ออกจากกัน ทั้งหมดมองเขาด้วยอารมณ์ประมาณว่า...

 

มีผู้กล้ามาช่วยเหลือแล้ว...

 

เล่นเอาซะเมาท์ทูเมาท์ ทีตูยังแค่เฉียดๆ เอ็งเล่นซะจ๊วบอย่างนี้ใครเห็นก็อิจฉาล่ะฟ่ะ!!!!!”

 

ขอถอนคำพูด...ไอ้หมอนี่ก็แค่ไอ้หื่นแค่นั้นแหละ...

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากที่ล้างตาด้วยท่าสวยๆของคิโดะที่ใช้เท้าที่สวมรองพระบาทกระแทกเข้าที่ใบหน้าของคาโนะด้วยท่ากระโดดเหินเวหาข้ามโซฟามาเตะเธอ(??)พร้อมกับร่างของคาโนะที่ลอยละลิ่วหายไปในส่วนไหนของบ้านแล้วก็ไม่รู้ก็กลับมาเล่นกันต่อ...

 

ฉันได้ล่ะ...

 

ชินทาโร่ว่าพลางชูไม้ที่ตนได้แบบมือสั่นนิดๆ ขณะที่ส่งอายคอนแทคไปทางน้องสาวว่าไม่เอาอีกแล้ว แต่เจ้าตัวกลับสร้างบาเรียป้องกันจนเขาต้องก้มหัวยอมจับฉลาก...

 

...หา...?

 

ชินทาโร่อุทานเมื่ออ่านชื่อที่อยู่ในกระดาษ ก่อนจะกระตุกยิ้ม

 

เฮ้ย...คุโระ...

 

เขาเรียกร่างสูงที่นั่งตรงข้าม คุโระเงยหน้าขึ้นมามองอย่างหาเรื่องเมื่อน้ำเสียงของคนใส่เสื้อแดงแป๊ดออกแนวเย้ยนิดๆพลางมองชื่อที่อยู่ในกระดาษ...

 

 

โมโมะ

 

ออกมาเลยนะ...เจ้าซิสค่อน! ฉันเล่นแทนแกเอง!!!”

 

ขอมอบรางวัลปลาไหลแก่ท่านคิซารากิ ชินทาโร่เป็นอนุสรณ์ไว้ ณ ที่นี้ค่ะ...

 

โมโมะอ้าปากค้างมองพี่ชายตัวเองที่ผิวปากเล่นอย่างอารมณ์ดีเมื่อคุโระเข้ามาแทนที่ โมโมะเบนสายตากลับมามองคนตัวสูงตรงหน้ากำลังเริ่มคาบป๊อกกี้ก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่...เมื่อคนตรงหน้าทำหน้าจริงจังซะเต็มประดา จะหันไปขอใครช่วยก็คงไม่ได้...

 

เพราะตัวเองไปแกล้งเขาไว้เยอะฉิบหายวายวอดเลยน่ะสิ...

 

ช...ช่วยไม่ได้ล่ะนะ...

 

เธอคิดก่อนจะจำใจกัดตรงข้ามอีกด้านอย่างแหยงๆเล็กน้อย...

 

และแทนที่จะเว้นระยะเวลาให้ทำใจ ปรากฏว่าจู่ๆใบหน้าของคุโระมันเข้ามาใกล้แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!!!!!

 

จุ๊บ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วทุกๆคน...ก็ชื่นชมยินดีกับคุโระไปอีกนาน...ถึงแม้ว่าเขาจะถูกถีบปลิวจนศีรษะกระแทกขอบโต๊ะเลือดพุ่งเป็นน้ำพุก็เถอะ...

 

แต่มันก็ทำให้โมโมะเลิกคิดจะเล่นเกมนี้แล้วล่ะนะ...

 

เฮ้อ...จบได้สักที...

 

คาโนะพึมพำเมื่อโมโมะโวยวายมาว่าจะไม่เล่นแล้ว เขาลุกยืนขึ้นก่อนจะบิดขี้เกียจแล้วเดินเข้าไปในห้องครัวราวกับเมื่อครู่ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น คิโดะที่นั่งตรงข้ามมองตามเขาไปก่อนจะกลับมาเก็บกวาดเศษขยะที่เหลือ ขณะที่คนอื่นก็หนีหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ แต่เรื่องของโมโมะกับคุโระนี่คงไปง้อกันที่ไหนสักที่แน่ๆ

 

คิโดะเก็บเศษขณะในถุงเข้าไปทิ้งในถังขยะในห้องครัว คาโนะที่ยืนอยู่ด้านในอยู่แล้วยกแก้วน้ำดื่มอึกๆหน้าตู้เย็น ส่วนคิโดะก็แค่เอาขยะมาทิ้ง...เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

 

คิโดะ...

 

เสียงทุ้มเอ่ยเรียก ร่างของคิโดะที่กำลังจะเดินออกไปหันหลับมามองครู่หนึ่งก่อนจะสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ๆคาโนะก็มาโผล่ตรงหน้าของเธอตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่ทราบ...

 

เมื่อกี้...ผมขอโทษนะ...คาโนะว่าพลางเม้มปาก ดวงตาสีเปลือกไม้หันไปมองทางอื่นอย่างมีพิรุธ คือ...มัน...อารมณ์พาไปหน่อยๆน่ะ...ไม่ได้ตั้งใจ...

 

เขาหันมามองหน้าคิโดะอีกครั้งก่อนจะยิ้มแห้งๆให้

 

ขอโทษจริงๆนะ...

 

คาโนะสงสัยเล็กน้อยเมื่อจู่ๆคิโดะก็ไม่พูดอะไร เธออยู่ในสภาพนิ่งตลอดเวลา มีเพียงดวงตาที่กระพริบปริบๆมองเขานิ่งๆเท่านั้น

 

แค่นี้หรอ?

 

คำพูดยอดฮิตเอ่ยเบาๆ คาโนะสะดุ้งโหยงกลัวอะไรบางอย่างจนเริ่มลนลาน

 

อ...เอ่อ...ไม่ใช่นะ...คือว่า...ผมสำนึกผิดจริงๆ คือถ้าคิโดะไม่พอใจจริงๆล่ะก็ผมจะยอมทำทุกอย่าง...

 

สรรพเสียงทั้งหมดหายไป...

 

เมื่อร่างสูงกว่าของคิโดะก้มลงแนบริมฝีปากกับเขาอีกครั้ง คาโนะเลิกคิ้วงุนงงขณะที่มองร่างบางผละออกด้วยอาการช็อกซีนีม่า แถมด้วยเมื่อลองหยิกตัวเองก็พบว่าไม่ได้เป็นความฝัน...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าอยากชดใช้นัก...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ก็เงียบแล้วมาคบกับฉันซะ!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

................................................................................................................................................

ช่วงคริสตมาส...
แมวอัพฟิคหลักแน่ค่ะ...

เพราะงั้นตอนนี้ก็ขอเอาฟิคเสริมแก้ขัดไปก่อนนะคะ

ผลงานอื่นๆ ของ Onlyeye_Neko

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

37 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 29 มกราคม 2561 / 22:57
    งืออออ น่าจะมีคุโรฮะกับโคโนฮะหน่อยนะ แงะ 5555555
    #37
    0
  2. #36 EnE mekakushi Dan-
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 10:25
    โอ้ยยย ดีงามมากกก คิโดะบันไซซซ---♡♡♡
    #36
    0
  3. #35 Violar-Vi21266 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 22:49
    ฟิน-----
    #35
    0
  4. #34 ไม่บอก
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 23:16
    เอเนะล่ะคะ???
    #34
    0
  5. วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 19:11
    แต่งต่อม้ายยยยยยย!!!
    #33
    0
  6. #32 KIriNA
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 12:58
    ขุ่นพระ.....

    คบกันง่ายๆเด่ส O-O
    #32
    0
  7. วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:40
    ประโยคสุดท้าย ทำเอาปลิวไปอยูขั้วโลกใต้คร้าบบบบ
    #31
    0
  8. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 01:13
    เฮือก ! อ่านต่อแทบไม่ได้ //ตบหน้าตัวเองไป 2 ที
    #30
    0
  9. วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 17:08
    คาโนะ~กับคิโดะ~แบบนี้มัน----
    ...
    ..
    .
    น่าอิจฉาสุดเลย~//โบกธงอวยคาโนะ
    #29
    0
  10. #28 kino
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 17:59
    เกือบได้อ่านวายซะแล้วนะเนี่ย
    #28
    0
  11. #27 @nookii
    วันที่ 15 มิถุนายน 2557 / 23:49
    ทำไมถึงตัดฉากโตะชินไปล่ะคะ 555555555555555

    โอ้ยยย อยากอ่านต่ออ่ะ มันค้างมากเบย

    ขำตรงฮิบิยะกับโคโนฮะถึงกับพนันกันเลยเหรอว่าเซโตะจะรุกหรือเลิก 
    #27
    0
  12. #26 Meo-Meow
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 14:48
    เกิดอาการอารมณ์ค้าง...อยากจิ้นต่ออีกสักเล็กน้อย...
    #26
    0
  13. วันที่ 3 เมษายน 2557 / 23:40
    อร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 

    ฟิลไปโลกหน้า โลกนี้เลือดหมดตัวตายยยยยยยยยยย โมโมะคุโระ โนะโดะ โตะมารี น่าร๊ากกกกกกก
    #25
    0
  14. #24 &#12497;&#12512;
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 18:51
    //นั่งขรรม อาาา~ฟินส์มากเลยค่ะ! โดยเฉพาะคู่โนะโดะ..//ฟินไปสามโลก
    #24
    0
  15. #23 l3oss_it
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 21:52
    เป็นเกมส์ที่แอบน่ากลัวนะเนี่ยะ แถมปิดท้ายด้วยคู่ของคาโนะคิโะคุงอีก อร๊ายยยยน่ารักที่สุดไปเลยอ่ะ
    #23
    0
  16. วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 03:19
    แหม่ ถ้าคุโระที่ว่าเนี่ยเป็นคุโระฮะ เจ๊จะดีใจมั่กๆ ฟกดฟหกดหฟ แล้วก็คุโระฮะน่ะต้องคู่กับบักนีล่ะกลายเป็น ชินทาโร่ดมะและคุโระฮะเคะล่ะ ! #พล่ามอะไรของแกร
    #22
    0
  17. #21 CoCo_Milk
    วันที่ 6 ธันวาคม 2556 / 00:08
    ฮาเวอร์ค่ะ แต่งเก่งมากค่ะ
    #21
    0
  18. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 20:00
    สนุกมาก ฮาจริงๆ โมโมะนี่ก็...เเกล้งเขาเองโดนเอาคืนสินะ//ฮา
    #20
    0
  19. วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 23:15
    คำสุดท้ายทำเอาเงิบเลย รางวัลปลาไหล5555 ลื่นมากกกกก
    #19
    0
  20. วันที่ 22 กันยายน 2556 / 09:21
    ฮิๆๆน่ารักมากๆเลยค่าาา>\\\<
    #18
    0
  21. วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 19:29
    ♥รักที่สุดเลยค่ะ คิโดะxคาโนะ เนี่ย
    #17
    0
  22. วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 19:33
     Love คาโนะ x คิโดะ อะ ><
    #16
    0
  23. วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 21:39
    ฟินมากก หัวเราะไม่หยุดเลยล่ะ 
    #15
    0
  24. #14 Mary
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 17:30
    //ฟินตาย
    สงสารคุโระ=w=;;
    โดนถีบเลือดพุ่งเลย 5555
    #14
    0
  25. วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 19:10
    ต้องขอชอบชมในความดีงามของคูโระจริงๆค่ะ
    #13
    0